ΝΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΕΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΥΝΑΙΚEΣ

Σήμερα κλείνω τέσσερα χρόνια ως μπλόγγερ. Αναδημοσιεύω την πρώτη ανάρτηση που έκανα τέσσερα, χρόνια πριν και σας ευχαριστώ για τη βοήθεια, τη συμπαράσταση, την ανοχή και προπάντων, τη φιλία σας!

Άρχισε να κάνει ζέστη και τι πιο φυσικό από το να ψάξω να βρω κάποιο ρούχο πιο ελαφρύ. Έψαξα στο σπίτι και διαπίστωσα ότι πάνω στη φούρια του φθινοπώρου, μετέφερα τις βαλίτσες με τα καλοκαιρινά στην υπόγεια αποθήκη που έχει το σπίτι. Μέχρι εδώ τίποτα το παράξενο. Αμ δε! Και τώρα τι κάνουμε; Πως θα πάρω τα ρούχα; Ένας ψύχραιμος θα πει κατεβαίνοντας στην αποθήκη. Ένας άνδρας που δε με ξέρει θα το πει αυτό. Γιατί κάποιος που με ξέρει μάλλον θα γελάσει. Και σκασίλα μου βέβαια. Θα γελάσει γιατί όποιος με ξέρει, γνωρίζει ότι φρίττω και μόνο στην ιδέα να συναντήσω μία και μόνη κατσαρίδα. Οι φίλες μου αναγνωρίζουν τον τρόμο μου και την ανησυχία μου τώρα που πλησιάζει το καλοκάιρι γιατί δε διαφέρουν πολύ τα συναισθήματά τους από τα δικά μου και έστω και στο μιλητό συμπαραστεκόμαστε η μια στην άλλη.

Γυναίκες! Θα πουν οι εκπρόσωποι του ισχυρού φύλου. Ναι, γυναίκες. Φοβόμαστε όχι μόνο τις κατσαρίδες αλλά και τις αράχνες, τις σαρανταποδαρούσες, τα ποντίκια, τα τρυζόνια, τους γρύλους και πάσης φύσεως ζουζούνια… Δηλαδή εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να φοβόμαστε; Επειδή εσείς σα μικρά παιδιά διασκεδάζατε με το να ξεκοιλιάζετε αθώα βατράχια και κυνηγώντας τζιτζίκια, πρέπει και εμείς που παίζαμε με κούκλες να είμαστε εξοικειωμένες με τα έντομα; Εσείς φοβάστε τη δέσμευση, το γάμο, την οικογένεια. Εμείς πάλι όχι. Παίζαμε τις μαμάδες από μικρές και τις νοικοκυρές άσχετα αν μεγαλώνοντας ούτε το ένα τρίτο από την παρέα των μικρών κοριτσιών ασκεί το σπορ της νοικοκυράς και μάλιστα κατ’ αποκλειστικότητα. Οι περισσότερες είμαστε part time χαρωπές νοικοκυρούλες. Αλλά ακόμα και έτσι δε φοβόμαστε να δεσμευτούμε και να είμαστε και εργαζόμενες και καριερίστες και γκόμενες και σύζυγοι και νοικοκυρές! Αν μπορείτε και εσείς οι άνδρες κάντε τα όλα μαζί και τόσο σωστά όσο εμείς!
Είμαστε ανίκανες, σύμφωνα με τους άνδρες, να συναρμολογήσουμε ένα μικρό επιπλο παρά τις αναλυτικές οδηγίες που το συνοδεύουν. Μπορεί. Προσωπικά δεν έδωσα ποτέ σημασία να μάθω ποια είναι η διαφορά του στραβοκατσάβιδου από τα άλλα. Μπορώ όμως να καταλάβω από μια και μόνη λέξη ή ένα βλέμμα αν ο άνθρωπός μου είναι καλά ή κάτι τον απασχολεί. Είναι τόση η ευαισθησία που εμείς οι γυναίκες έχουμε, που ακόμα και αν θέλετε να μας κρυφτείτε κύριοι εκπρόσωποι του ισχυρού φύλου, δεν μπορείτε. Ακόμα και το ένστικτό μας θα μας ενημερώσει για ότι σας συμβαίνει. Μπορεί να μη σκαμπάζουμε γρι από κατασκευές αλλά σκαμπάζουμε από καρδιές.
Αναστατώνεστε μπροστά σε μια μικρή πληγή που αιμορραγεί και χάνεται το χρώμα σας, μας κοροϊδεύετε που τρέχουμε σε όποιον μας χρειάζεται, αλλά είστε οι πρώτοι που μας αναζητάτε στην πρώτη γρατσουνιά και όταν το θερμόμετρο δείξει λίγο παραπάνω από 36,8.
Μας διακωμωδείται στους φίλους και τους γνωστούς μας αν σας κάνουμε νάζια και τερτίπια αλλά δεν καταλάβατε ποτέ ότι μόνο με αυτούς τους χαζοχαρούμενους τρόπους πετυχαίνουμε πάντα το δικό μας. Ακόμα και αν δεν το αντιλαμβάνεστε εμείς καθοδηγούμε όλες μα όλες τις ενέργειές σας. Από το τι παπούτσια θα αγοράσετε, μέχρι τη μάρκα των τσιγάρων σας. Από τον τρόπο που θα φερθείτε στον προϊστάμενο μέχρι τη μάρκα του αυτοκινήτου που θα αγοράσετε. Καταλάβετέ το, καθοδηγούμε το νού σας.
Δε θυμάμαι να άκουσα πολλές φορές για κάποιο γαμπρό που να έστησε στην εκκλησία τη λευκοφορούσα νύφη. Παρεπιπτώντος όμως πολλοί γαμπροί έμειναν μ… με την ανθοδέσμη στο χέρι στα σκαλιά της εκκλησίας περιμένοντας ματαια την καλή τους. Βλέπεται εμείς οι γυνάικες μπορούμε να ζήσουμε τον εαυτό μας χωρίς την απαστράπουσα παρουσία σας. Δεν πρόκειται να πάθουμε ταχυκαρδία μπροστά σε ένα γεμάτο νεροχύτη ούτε σε μια στοίβα ασιδέρωτα ρούχα. Και φυσικά ούτε λόγος για τα προς το ζην!
Να αναφέρω ότι λέει και το λαϊκό άσμα; Από μας γεννιόσαστε και μας παντρευόσαστε. Το ωραίο δεν είναι ότι μας παντρευόσαστε αλλά ότι εμείς γεννούμε. Ναι μπορεί να γκρινιάζουμε ότι χαλάει το σώμα μας και ότι μαστιγώνονται τα νεύρα μας από τις ορμόνες αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με το πρώτο σκίρτημα της νέας ζωής μέσα μας. Και ζηλεύετε. Ας μην το παραδέχεστε μερικοί. Αν δεν ήταν έτσι, δε θα ψάχνατε χρόνια και χρόνια τρόπους να τεκνοποιήσουν οι άνδρες!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ!

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ...

Αυτές τις άγιες(;) χριστουγεννιάτικες μέρες, δέχτηκα πολλά μέηλ και μηνύματα που μου εύχονταν χρόνια πολλά, υγεία και ευτυχία και με τα αγαπημένα μου πρόσωπα.

Όλους εσάς που με θυμηθήκατε μέσα στη χαρά σας (;) και που μου ευχηθήκατε, σας ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας. Σας εύχομαι, όχι μόνο λόγω των ημερών αλλά και γιατί μέσα στον κυκεώνα των υποχρεώσεών σας, βρέθηκα και εγώ στις προτεραιότητές σας. Θες από ευγένεια, θες από υποχρέωση, θες από συμφέρον, θες από καλή καρδιά, με θυμηθήκατε και σας ευχαριστώ πολύ. Γιατί κρινόμαστε εκ του αποτελέσματος. Το κίνητρο δε με απασχολεί. Δέχτηκα τις ευχές σας, κλασσικές, πρωτότυπες, χιουμοριστικές, με εικόνες, με σχέδια, με ψηφίδες, σας ευχαριστώ όλους.

Και δημόσια θέλω να ευχαριστήσω τον υποδιοικητή του 251 ΓΝΑ γιατί με σκλάβωσε με μια του κουβέντα. Παρά το γεγονός ότι τα χριστούγεννα είναι μια οικογενειακή γιορτή, παράτησε την οικογένειά του και αντί να μείνει μαζί τους και να καθίσει στο γιορτινό οικογενειακό τραπέζι, ήρθε στο νοσοκομείο. Και αντί όπως κάθε χρονιά να έρθει για να ευχηθεί στους ασθενείς και τους vip που νοσηλεύουμε, ήρθε για το προσωπικό. Πέρασε από όλα τα τμήματα, χαιρέτησε και ευχήθηκε στο προσωπικό ατομικά στον καθένα και κάθισε στο τραπέζι του νοσοκομείου με τους σμηνίτες και το προσωπικό για να φάμε όλοι μαζί. Στα τόσα χρόνια μου στο ΓΝΑ πρώτη φορά ένας υψηλά ιστάμενος έρχεται για το προσωπικό και όχι για τον απόστρατο πτέραρχο των 97 Μαΐων ή τη μαμά του κλαδάρχη. Όταν του έδειξα την κατάσταση των βαρέως πασχόντων και των vip μου είπε να την κλείσω, «σήμερα Ρία δεν ήρθα για τους ασθενείς, με αυτούς ασχολούμαστε καθημερινά, σήμερα ήρθα για το προσωπικό» και πράγματι με συγκίνησε. Κανένας δε σκέφτηκε μέχρι τώρα, και αν έχω κάνει χριστούγεννα και πρωτοχρονιά στο νοσοκομείο, το προσωπικό. Τους νοσηλευτές, τις καθαρίστριες, τους γιατρούς, το προσωπικό των εργαστηρίων, τους μάγειρες, τους τραπεζοκόμους, την ασφάλεια, τα όργανα υπηρεσίας, τα σμηνιτάκια. Ήταν μια πολύ ανθρώπινη επίσκεψη που μας έκανε όλους να εκτιμήσουμε διπλά το γεγονός ότι ο άνθρωπος αυτός θα μπορούσε να είναι με την οικογένειά του αλλά προτίμησε να έρθει σε εμάς… να μας σφίξει το χέρι, να μας ευχηθεί, να μας κάνει να νιώσουμε ότι δεν είναι ατυχία να είμαστε χρονιάρες μέρες μακριά από τα σπίτια μας και τους δικούς μας ανθρώπους.

Τα νοσοκομεία δεν είναι οι μοναδικοί χώροι που δεν έχουν αργίες και γιορτές. Οι αστυνομικοί, οι αξιωματικοί επιφυλακής σε όλες τις μονάδες της χώρας, οι οδηγοί των λεωφορείων, αστικά και υπεραστικά, οι ναυτικοί, οι πιλότοι της πολεμικής και πολιτικής αεροπορίας, οι υπάλληλοι των αεροδρομίων, των σταθμών, των λιμανιών, των ΚΤΕΛ, οι υπάλληλοι σε όλα τα κανάλια της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, οι υπάλληλοι ξενοδοχείων, οι σερβιτόροι, όσοι δουλεύουν σε ταβέρνες μπαρ ξενυχτάδικα, οι ταξιτζήδες και όλοι όσοι εργάζονται ακόμα και τις μεγάλες γιορτές και αργίες για να μην υπάρχει πρόβλημα σε ότι χρειαστούμε, αξίζουν να τους αφιερώσουμε λίγη από τη σκέψη μας.

Να τους ευχηθούμε χρόνια πολλά και του χρόνου σπίτια τους, μα πάνω από όλα να τους πούμε ευχαριστώ.

Ευχαριστούμε που αντί να κάθεστε στα σπίτια σας, υπηρετείτε όλους εμάς. Που αντί να τρώτε με τις οικογένειές σας τη γαλοπούλα σας ζεσταίνετε τα σάντουιτς που φέρατε από το σπίτι. Που αντί να απολαμβάνετε τη θαλπωρή του σπιτιού σας, είστε σε κρύα κόκπιτ και υπόστεγα, σε πλοία και τανκς, σε σταθμούς πυροσβεστικους, σε δρόμους πάνω σε μηχανές, σε υποσταθμούς της ΔΕΗ και της ΕΥΔΑΠ, σε κανάλια, σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, σε νοσοκομεία, σε περίπτερα…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ εύχομαι σε όλους, κάθε επιθυμία σας να πραγματοποιηθεί. Προσέχετε όμως τι εύχεστε!!!

200;;; ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ!!!

Εδώ και πάρα πολύ καιρό, διαπίστωσα ότι ένα από τα πρώτα σχόλια (για να μην πω το πρώτο πρώτο), που παίρνω στις αναρτήσεις μου, είναι από τον Hfaistiwnas.

Ο Ηφαιστίωνας, παρότι είχε ένα πολύ άσχημο συμβάν στην οικογένειά του, πάντα ασχολείται με τα μπλογκς και δε βαριέται να σχολιάζει και να αφήνει την καλημέρα του.

Η αλήθεια είναι, ότι με ευχαριστεί ιδιαίτερα που ένα νέο παιδί, με δουλειά, υποχρεώσεις και προσωπικό δράμα, διαβάζει το μπλογκ μου.

Βέβαια υπάρχουν και άλλοι πιστοί φίλοι και αναγνώστες, παλιοί και καινούργιοι όπως ο φίλος negentropist που όχι μόνο κάνει εύστοχα σχόλια αλλά μου αφήνει και ένα δωράκι μουσικό κάθε φορά. Ευχαριστώ Σταύρο και για τη βοήθειά σου στις επαναλαμβανόμενες αναρτήσεις.

Ο spyros1000 είναι ο πρώτος πρώτος αναγνώστης που μου άφησε σχόλιο όταν πρωτοξεκίνησα να ασχολούμαι με το μπλογκ και παρέμεινε ένας πολύ πιστός φίλος. Σπύρο να σου ζήσει η γλυκιά ζουζούνα και ο γιος που πρόσφατα απέκτησες.

Η xeimwniatikhliakada είναι μια καινούργια φίλη και μέλος του κλαμπ. Έχει φοβερό ταλέντο στη φωτογραφία και μια υπέροχη φωνή. Εννοείται βέβαια ότι την ξέρω και προσωπικά.

Ο Ευρύνοος και η Savvina είναι ένα ζευγάρι πραγματικά καλλιτεχνών (ο καθένας στον τομέα του), που πρόκειται να συναντηθούμε τις επόμενες μέρες (αν μου το επιτρέψουν οι δυο δουλειές που έχω και τα κληρονομικά στις εξωτικές καρδιτσίους νήσους).

Η ΦΟΥΛΗ είναι μια σχετικά νέα φίλη από την υπέροχη Σύρο. Αν ήταν και Ολυμπιακός αντί για ΑΕΚ, θα ήταν τέλεια!

Η ισπανίδα φίλη που λατρεύει την Ελλάδα VERÓNICA MARSÁ είναι μια υπέροχη προσωπικότητα, φοβερά δυναμική και έχουμε ανταλλάξει άπειρα μέηλς σε μια δύσκολη φάση της ζωής μου.

Η sofia bin παρά το γεγονός ότι μεγαλώνει μόνη της την κόρη της και διατηρεί και ένα πολύ εμπνευσμένο ανθοπωλείο στις Σέρρες, πάντα βρίσκει χρόνο να αφήνει την καλημέρα της και μια καλή κουβέντα.

Ο Panos Konstantinidis είναι ένας πολύ ευαίσθητος νέος άντρας που δυστυχώς όμως δεν καταφέραμε να συναντηθούμε όταν επισκέφθηκα το Λονδίνο που διέμενε μόνιμα εκείνη την περίοδο.

Ο kanivallos είναι ένας καινούργιος φίλος που τυγχάνει και πρώην συνάδελφος, έχει μια πανέμορφη κόρη και δεν ξέρεις, μπορεί να γίνει και συμπέθερος! (τις εξετάσεις, πότε θα έρθεις να τις πάρεις;;;)

Ο Mistirios είναι εξπέρ στους υπολογιστές και πάντα μου στέλνει φοβερά χιουμοριστικά και όχι μόνο μέηλς.

Η stella είναι μια θεογκόμενα από τη Θεσσαλονίκη, έχουμε ρίξει πολλά τηλεφωνήματα και μου έχει σταθεί πολύ.

Οι ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ είναι πατριώτης από τις εξωτικές Καρδιτσίους νήσους που παρότι τώρα τελευταία είμαι στα πάτρια εδάφη πολύ συχνά, δεν έχουμε καταφέρει να πιούμε ακόμα έναν καφέ από κοντά.

Ο JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS πάντα περνάει να αφήσει τις ευχές του και μας χαρίζει πολύ ενδιαφέρουσες αναρτήσεις.

Το Skouliki έχει ένα πολύ ενδιαφέρον μπλογκ και πολύ έντονη διαδικτυακή δραστηριότητα.

Το athinovio είναι μια πανέμορφη και ευγενάστατη κυρία με αισθησιακή φωνή (έκανε εκπομπή στο ράδιο Πρέβεζα) και που με ξενάγησε στην πόλη της με πολύ ενθουσιασμό.

Ο φίλος Locus Publicus είναι ένας φοβερά μορφωμένος και ήρεμος άνθρωπος που αγαπάει την Ελλάδα παρότι ζεί μόνιμα στην Αμερική. Μαζί του είχαμε δει με τον Ιάσιο μια πανέμορφη πανσέληνο και έκλειψη σελήνης!

Η Μάγισσα Κίρκη, είναι μια πολύ νέα γυναίκα, με χιούμορ που τσακίζει κόκκαλα!

Ο φίλος ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ, με τις εξτρεμιστικές απόψεις που θα χτυπήσουν το κατεστημένο και θα τις εκδώσει σύντομα.

Άλλοι σχολιαστές που κατά καιρούς περνούν από δω είναι οι Radio Marconi, Σουζάνα Xατζηνικολάου (περιμένουμε το βιβλίο φιλενάδα, μην ξεχάσεις να μας ενημερώσεις για την παρουσίαση), BLUEPRINTS, KitsosMitsos, Vrakas Kostas, Γουφ, Μάτα, Polykarpos, Iανος, Z., kwlogria, Το παιδί της πλατείας, Aristodimos, Olga (τι έγινε κοριτσάκι, γέννησες ή ακόμα;), kostaslogh, VASILIKI, Geysser, Yannis (που χάθηκες ρε συνάδελφε;), Aunt Donna, ο πατριώτης ???? με τα πολιτικοποιημένα ιστολόγια και πολλοί άλλοι, που μεταξύ πταρμού και βλεννης δε θυμάμαι τώρα.

Με την ευκαιρία των 200 αναρτήσεων θέλω να σας ευχαριστήσω όλους από τα βάθη της καρδιάς μου και πραγματικά θα ήθελα να συναντηθούμε κάποια στιγμή!