2+2 = μπανάνες

«Υπήρξε ποτέ οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης που να μην προβαλλόταν ως κάτι το ‘’φυσικό’’ γι’ αυτούς που την υφίσταντο;» John Stuart Mill

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι κοινωνικές σχέσεις , ο κοινωνικός τόπος ρευστοποιείται και αναδιατυπώνεται με πολύ δυσμενείς όρους για την ανθρώπινη κατάσταση. Ο κοινωνικός τόπος ορίζεται πλέον με όρους διαχείρισης κρίσεων, με όρους φυλακής ή στρατοπέδου. Αυτός μάλλον θα είναι ο Τόπος της 4ης Βιομηχανικής επανάστασης. Υπάρχει εδώ και χρόνια συζήτηση για μια κοινωνική μηχανική που θα περιλαμβάνει ευθέως και  το ανθρώπινο σώμα. Ως όργανα και ως αντικείμενο υγειονομικής διαχείρισης. Μικρό παράδειγμα: η είσοδος σε κάποιες επιχειρήσεις γίνεται με υποδόριο τσιπ, στην θέση της κάρτας εισόδου. Υποθετικό παράδειγμα: με συνεχή παρακολούθηση των βιομετρικών δεδομένων, κάποια κυβέρνηση θα μπορούσε να παράσχει γενναίες μειώσεις στην φορολογία. Καθώς το δημοσιονομικό "βάρος" και "αποτύπωμα" θα ήταν μικρότερο στις υγειονομικές δαπάνες. Φαντασία; Θα φανεί παρακάτω πως αυτό ήδη συζητείται.. Και πως γίνεται η διάλυση του υγιούς στον ασθενή, μένοντας μόνο ο ασθενής...

Το κύριο και ποιο τρομακτικό εργαλείο όλων είναι ότι ο μετασχηματισμός βασίζεται στην αντιστροφή μιας έννοιας:
ο υγιής άνθρωπος γίνεται ασυμπτωματικός ασθενής. Με την έννοια του ασυμπτωματικού ασθενή (το νέο νόημα βρίσκεται στο πάντα εν δυνάμει ασθενής) διαλύεται η διαφορά υγιούς με ασθενή. Αυτό γίνεται με την θεσμική συνέργεια της γραφειοκρατίας εθνικών και διεθνών ιατρικών θεσμών (Π.Ο.Υ. , ECDC, CDC, ΕΟΔΥ). Όσοι εναντιώνονται σε αυτή την σκόπιμη σύγχυση εννοιών απορρίπτονται ως σκοταδιστές συνωμοσιολόγοι και "ψεκασμένοι" . Οι αντιδράσεις πολλών σε σχέση με την Επιστήμη και τον θεσμικό λόγο της, είναι θρησκόληπτες ως προς την αποδοχή του λόγου των υγειονομικών θεσμών:
"Το είπαν οι γιατροί", όποιος αμφισβητεί τον λόγο των "γιατρών" καταδικάζεται με όρους αίρεσης.  Οι όροι είναι επιστημονικoί το υπόβαθρο που εκφέρονται είναι θεολογικό.

"Thomas S. Szaz
▪ Εγώ υποστηρίζω πως αυτό συνέβη εξαιτίας του μετασχηματισμού της θρησκευτικής ιδεολογίας σε επιστημονική, με αποτέλεσμα την αντικατάσταση του θεολογικού κινήματος από ένα μαζικό-ιατρικό κίνημα και την αντικατάσταση της δίωξης των αιρετικών από τη δίωξη των τρελών." [1]

Δεν είναι τρομακτική ως επιδημία ο covid19, είναι τρομακτικό αυτό που αναδύεται με αφορμή μια ήπια σε γενικές γραμμές λοίμωξη. Η νέα κανονικότητα η οποία χτίζεται με όρους κοινωνικής μηχανικής συνοψίζεται στο εξής:

 θα βρισκόμαστε σε διαρκή εν δυνάμει υγειονομική κρίση με διαλείμματα μη κρίσης.

Για έναν άνθρωπο με νοσηλεία μίας ημέρας επιβλήθηκαν περαιτέρω κοινωνικοί περιορισμοί.
"...χρειάστηκε 1 στα 13 κρούσματα νοσηλείας ΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ..."
"Ένα από αυτά είναι ο περιορισμός των καλεσμένων σε τελετές, όμως είναι οι γάμοι και ο λόγος πίσω από αυτή την απαγόρευση είναι τα όσα συνέβησαν στη Θεσσαλονίκη και δημιούργησαν έναν πυρήνα με αρκετά κρούσματα.

Ο λόγος για έναν γάμο με περισσότερους από εκατό καλεσμένους, από όπου έχουν προέλθει δεκάδες κρούσματα κορονοϊού, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι αυτά θα πολλαπλασιαστούν.

Μέχρι στιγμής τα επιβεβαιωμένα κρούσματα από το πάρτι γάμου είναι 13, ανάμεσά τους και ο γαμπρός, ο οποίος χρειάστηκε να νοσηλευτεί για ένα βράδυ."[2].

Ο καπιταλισμός αφού καταβρόχθισε το δημόσιο πεδίο , αφήνοντας πίσω του κράτη αποκαΐδια,  επεκτείνει το οικονομικό πεδίο και στον προσωπικό τόπο του κάθε ανθρώπου. Εδώ επισημαίνεται:

"Πρώτον, κάτι που λέγεται στην πολύ αρχή και μπορεί να διαφύγει της προσοχής. Η μετάβαση του ενδιαφέροντος απ’ τα «προσωπικά δεδομένα του ασθενούς» στα «προσωπικά δεδομένα της υγείας» συνολικά – του καθενός. Η μετάβαση είναι στρατηγικής σημασίας. Ο «ασθενής», η «ασθένεια», είναι μια περιορισμένη στο χρόνο κατάσταση. Αντίθετα, σαν «υγεία», μπορεί να θεωρηθεί το σύνολο της καθημερινής ζωής, 24/7. Συνεπώς η «δημιουργία», η «συγκέντρωση» και η «κατεργασία» των προσωπικών data 24/7 είναι μια καθολική διαδικασία που μπορεί να αφορά (και πράγματι αφορά) τα πάντα στην καθημερινή ζωή."[3].

Γυμνός φόβος
Η πορεία μας είναι προς το μέλλον. Η Αριστερά προσεταιρίστηκε την έννοια  "προοδευτικού" έναντι του συντηρητισμού, ως συλλογική έκφραση της πορείας. Του ανοίγματος του μέλλοντος. Σε αντίθεση με την Δεξιά του συντηρητικού της στασιμότητας. Εδώ και πολλές δεκαετίες η αποκαλούμενη Αριστερά έχει βαλτώσει. έχει καθηλωθεί το βλέμμα της στο παρελθόν.
Όπου η Αριστερά έχει μεταλλαχθεί κι η Ελευθερία αντικαταστάθηκε από την Ασφάλεια ως κυρίαρχο σημαίνον.
Αν τελικά δουλειά της πολιτικής ανάλυσης , της Ίασης. της Άρσης των κοινωνικών αντινομιών είναι από το να πηγαίνεις πορευόμενος  με τον κώλο προς το μέλλον , να περιστραφείς και ν' αντικρίσεις το μέλλον...
...δεν θ' αναγκάζεσαι να πατάς τα ίδια σου τα σκατά άμα στρέψεις το μέτωπο και τα μάτια και το σώμα προς το μέλλον..,
Χρειάζεται βέβαια να είσαι σε πίστη ως προς αυτό και όχι σε φόβο...

Πορνογραφία καταστροφής

Αυτό το πολύ παλιό και αγαπητό παιχνίδι του κοινωνικού έλεγχου, τώρα σε νέα υγειονομική συσκευασία. Και με τις ευλογίες της υγειονομικής Αριστεράς. Πάντα στο όνομα του ανθρωπισμού. Το κυνήγι μαγισσών που με αποστροφή καταδικάζεται ως σκοταδιστικό είχε στο πυρήνα του κάποια γεγονότα του Πραγματικού . Με συγκεκριμένες αιτιολογήσεις. Η Φαντασίωση αφορούσε τις αιτιολογήσεις τις ερμηνείες τις εξηγήσεις.. Σε τούτη την περίοδο ο αιρετικός που καίγεται συμβολικά, και κυνηγιέται, είναι όποιος αμφισβητεί την Καταστροφή. 'Όποιος αμφισβητεί τον Θεό/Καταστροφή που χρειάζεται θυσίες προς εξευμενισμό. Πριν μπήκανε οι καραντίνες καθώς είχαμε θανάτους δίχως κρούσματα, τώρα έχουμε κρούσματα δίχως θανάτους...

Πάντα όμως θα έχουμε μια Καταστροφή να κρέμεται πάνω από το κεφάλι μας. Κι αυτή η καταστροφή για να εξευμενιστεί ζητά από τους ανθρώπους να είναι υπάκουα και πειθαρχημένα παιδιά. Να μην διασκεδάζουν ανεύθυνα, να μην απολαμβάνουν πολύ. Να μην περιφέρονται άσκοπα. Να υπολογίζουν συνεχώς τις πιθανότητες. Τις αναλογίες ρίσκου.
Όλα αυτά για να κρύψουν τι μέσα σε σύννεφα  ενοχής και ατομικής ευθύνης;
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση να ενισχυθούν τα υγειονομικά  συστήματα. Ότι είναι πιο βολικό να μαντρώνεις ανθρωπιστικά τις κοινωνίες, από το να να φτιάξεις ένα σύστημα υγείας με αντοχές.
Μη χαλαρώνεται, να 'στε σε εγρήγορση, ο ειδικός παραμονεύει να καταδικάσει τον αιρετικό που δεν πιστεύει.
Κι οι γυμνοσάλιαγκες τσανακογλύφτες κι αυτοί που έχουν γεννηθεί πεθαμένοι κι αυτοί ξεχάσανε ότι είναι ζωντανοί, αναζητούν τον λευκό Ιππότη καίγοντας ταυτόχρονα άπιστους αιρετικούς που δεν πιστεύουν στον θεό της Επιστήμης [4]

Πορνογραφική φαντασίωση
...όπου δυσφορία αναφύεται όταν τρακάρεις με το στούντιο της προκάτ φαντασίωσης όπως ο Τρούμαν στο Τρούμαν. Κι  η πορνογραφία σε οποιαδήποτε μορφή της συνδέεται με μια προκατασκευασμένη φαντασίωση. Της οικογένειας του κόμματος του θεού. Καθώς την παίρνεις μάτι δυσφορείς μέσα από την κλειδαρότρυπα του ανεκπλήρωτου. Και συμβαίνει
όπου καταλαμβάνεται ο Τόπο της γεννημένης φαντασίωσης.  Και αρχίζει η απελπισμένη κατα-δίωξη
από το ανέφικτο του ίδιου του μέλλοντός σου...

Πορνογραφία λοιπόν (υπερμεγένθυση μιας λεπτομέρειας - έτσι φιλμογραφούν στα πορνό - αυτή είναι η έννοια της κλειδαρότρυπας μια ανατομία, αφαίρεση μιας λεπτομέρειας και ξεχείλωμά της) καθώς οι δύσμοιροι αιχμάλωτοι της προκάτ φαντασίωσης παίρνουν  μάτι την επιθυμία και τεστάρουν να δουν αν είναι πραγματική. Φαντασιώνονται το Πάθος μα δεν μπορούν αν ονειρευτούν την Ανάσταση.  Καθώς οι ίδιοι έχουν απολέσει την φαντασίωση στην μορφή του επιθυμητικού μέλλοντος της Ανάστασης. Η Ανάσταση ως η φαντασίωση της επιθυμούσας απόλαυσης. Η εύρεση του Τόπου της Φαντασίωσης. Όποιος έχει χάσει το μέλλον του καταφεύγει σε υποκατάστατα κάποιας μορφής πορνογραφίας. Ακόμη και αυτής της αυτοκαταστροφής.
__________________________________________

[1]
https://antifono.gr/%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%82/

[2]

https://www.efsyn.gr/node/254328

[3]
https://www.sarajevomag.gr/wp/2020/07/personal-data/

[4]

Η εκλεκτική γραφειοκρατική συγγένεια  Ιεράς Εξέτασης Ψυχιατρικής και γενικότερα θεσμικής ιατρικής επισημαίνεται και τεκμηριώνεται από τον Thomas S. Szaz στο "Βιομηχανία της Τρέλας"
 (Manufactur of Madness) σε μετάφραση του Κλεάνθη Γρίβα.

Αυτοάνοσος καπιταλισμός, η επιδημία της πανικόβλητης φαντασίωσης

Βινιέτες εγκλεισμού στο πειθαρχείο  της Κοιλάδας του Φόβου

-Γιατί βλέπεις το σώμα σου ένα συνονθύλευμα από επιτηρούμενα όργανα;
-Γιατί μου το 'πε ο ειδικός!
-Μόλις έγινε το σώμα σου χωράφι που θα τ' οργώνουν οι κάθε λογής ειδικοί. Πάντα με το αζημίωτο...

Πεθαίνοντας από ασφυξία.

Σε καιρούς από δεκαετίες ασφυκτικούς, άνθρωποι πεθαίνουν από ασφυξία. Πεθαίνουν διότι είχαν ήδη καταστεί νεκροζώντανοι. Η σύγχρονη αντίληψη της ιατρικής είναι διαχειριστική και όχι ιαματική. Γίνεται διαχείριση συμπτωμάτων και εφαρμογή πρωτοκόλλων στατιστικής οργάνων. Όχι θεραπείας. Όχι θεραπεία μιας ψυχοσωματικής οντότητας που είναι ο άνθρωπος, ο ζωντανός. Ρωτήστε γιατρούς που είναι θεράποντες, έχουν ανοιχτή σκέψη και θα σας το βεβαιώσουν. Ρωτήστε γιατρούς που είναι εγκλωβισμένοι διαχειριστές στα συμφέροντα των πρωτοκόλλων και θα σας λοιδορήσουν.

Κι αρχιερείς του Φόβοι και οι πονηροί πολιτευτάδες υπόσχονται ότι θα καταργήσουν τον  θάνατο. Βάζοντας την ζωή σε αναστολή. Ριζώνουν τα λόγια τους σε όσους ξέχασαν να ζήσουν. Σε όσους έγιναν πρόθυμα σφάγια. Κι αυτοί  με τρόμο ανακαλύπτουν ότι δεν εξαγόρασαν ζωή αλλά μια σαπουνόφουσκα χρεοκοπημένης φαντασίωσης. Όλοι αυτοί ζαρώνουν τρεμάμενοι και παρακαλούν για ακόμα 5 δράμια ακινητοποιημένου χρόνου, χρόνου σε αναστολή. Και γίνονται εξαπτέρυγα και ντουντούκες στο Μεγάλο Ευαγγέλιο του Φόβου και της Ενοχής.  Πρόθυμοι διάκονοι της πανικόβλητης φαντασίωσης που έχει προσβάλλει τους γραμματείς και Φαρισαίους της εποχής μας. Πρόθυμοι να δώσουν όσα σφάγια από εμάς απαιτούνται για να εξαγοράσουν λίγη ακόμα ακινητοποίηση. Λίγη ακόμη αναστολή του συντελεσμένου θανάτου τους.

Μες την Κοιλάδα του Φόβου οι παπαγάλοι πιάσανε δουλειά. Παπαγάλοι ρίχνουν τα μπετά να φτιάξουν ταφόκλιμα. Κι όλα τα χαϊβάνια ζαρωμένα καθς είναι στην γωνιά, κουνάν πάνω κατ το κεφάλ και κράζουν "ω τι κόσμος Κούλημου Μπαμπά".

Στην κοιλάδα του Φόβου όπου παραδόθηκαν όλοι πρόθυμα στον Κυβερνήτη για να βυθιστούν με άνεση στον βελούδινο Φόβο. Και μη χειρότερα λεγόταν σε κάθε χειρότερο [1]. 

Ρευστοί καιροί, σκληρή επιτελεστικότητα.
Όπου άνθρωποι και κοινωνίες ρευστοποιούνται μέσω μιας εικονικής πραγματικότητας που καταλήγει σε μειωμένη πραγματικότητα. Ζωή σε αναστολή. Ο ύστερος Καπιταλισμός έχει μπει πλέον σε επιθανάτιο ρόγχο. Μετά από 13 χρόνια όπου ήταν ζόμπι καπιταλισμός. Ήρθε μια πανικόβλητη φαντασίωση και πλέον αποδομεί το οικονομικό του σώμα. Στριφογυρνάμε γύρω από μια άβυσσο είναι-προς-Θάνατο. Οι νεκροί τραβάνε και τους ζωντανούς στον τάφο...

Όποτε και όπου ανα-ζητούνται θυσίες, ακολουθούμε ως σφάγια εν ονόματι του οτιδήποτε θα βαφτίζεται πρωτοφανές. Πολύ πολύ παλιότερα καίγανε παιδιά ή κυνήγαγαν ανθρώπους, πάντα στο όνομα της αναγκαιότητας. Για να βγει ο ήλιος ή για να ρίξει βροχή , να σταματήσει η επιδημία[2].
Οι ήδη νεκροί πηγαίνουν πηγαίνουν με προσμονή ζωής, στον όρθιο τάφο του σπιτιού τους, να χτιστούν.


Κλειδαμπαρωμένοι στην κοιλάδα του Φόβου:
Όταν στα πλαίσια του Δόγματος Σοκ έγινε ένας απίστευτος πολιτειακός μετασχηματισμός στις ΗΠΑ, το αποτέλεσμα το βιώνουν οι Αμερικανοί με μια άνευ προηγουμένου έκρηξη επιθετικότητας τόσο ατομικής όσο και κρατικής (οι άνευ λόγου εκτελέσεις από αστυνόμους δίνουν και παίρνουν).
Εάν στα πλαίσια του Δόγματος Σοκ, αυτό επικρατήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη, αν γίνει καθεστώς το βασίλειο του Φόβου, τότε αυτό θα αυξήσει την κοινωνική παθογένεια. Ποια η μορφή που θα λάβει δεν γνωρίζω. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο φόβος τρελαίνει τους ανθρώπους και η ανελευθερία η ρητή και κυρίως η άρρητη αρρωσταίνει & σκοτώνει, καθώς καθιστά το μέλλον απειλητικό και τερατώδες.

Όπου οι Αρχιερείς του Φόβου και οι Πονηροί Πολιτευτάδες έχουν το προνόμιο της απόλυτης ερμηνείας
Πάντα υπάρχει ευλογοφανής αιτιολόγηση ακόμα και στο κυνήγι μαγισσών , ακόμα και στην πλέον παρανο-ιϊκή κατάσταση.
Κι όπου η τυφλή πίστη κι ο επιστημονισμός οδηγούν σε αλάθητα
Κι όπου εκκινώντας από φαινομενικά ορθολογικές παραδοχές καταλήγεις σε πολύ ανορθολογικές ερμηνείες...
Ανελευθερίας....Βάζοντας αλυσίδες αναφοράς για να σπάσουν αλυσίδες μεταφοράς...

Αυτό το πολύ βολικό όταν το πλαίσιο είναι τελείως ρευστό. Το ερμηνεύεις κατά το δοκούν. 'Όπως βολεύει κάθε φορά ώστε, στο αποτέλεσμα να πέφτεις πάντα μέσα. Αν σου ξεφύγει ο παρανοϊός φταίνε τα κακά παιδιά , αν δεν σου ξεφύγει έπραξες σωστά.
Ακινητοποιημένη ζωή για να σωθεί η ζωή. Πίστη με άμφια Επιστήμης...

-Μα η Ιταλία....
-Ναι αλλά κι η Κορέα...
-Στην Ιταλία πεθαίνουν..
Δεν έχω ζήσει ακόμη, έχει ζήσει ένας άλλος την ζωή μου...
...δεν θέλω να πεθάνω, σταμάτα την ζωή, θέλω μια ζωή...
- Σταματώντας την ζωή δεν θα γίνεις αθάνατος, ζόμπι θα γίνεις που θα φυτοζωείς σε αναστολή, λάθος στα είπε ο Φόβος με την διχαλωτή γλώσσα...

Στρατιωτικά Καψώνια συλλογικής τιμωρίας.
Καρότο και μαστίγιο επικρατούν στην κοιλάδα του φόβου. Μην παραβγεις έξω διότι αν έχεις ανοσία στον φόβο σε περιμένει το μαστίγιο και η κοινωνική χλεύη. Πως τολμάς να μην φοβάσαι τον μπαμπούλα. Κάτσε κλειδωμένος για να μην πέσει συλλογική τιμωρία. Εσύ θα φταις για την τιμωρία που θα υποστούν όλοι. Εγώ είμαι απλά το όργανο της λογικής του Φόβου.
Ζωή στην φορμόλη για να σωθεί η ζωή.


Στο Βασίλειο του Φόβου αγνοώντας την ιστορία:
"Είναι παγκόσμιο το φαινόμενο και οι ελίτ δεν είναι ανόητες ώστε να αυτοκτονήσουν οικονομικά" (πόσες φορές ακόμα θα την πληρώσουμε αυτή την ολιγόψυχη Αριστερή παραδοχή).
Στον Α ΠΠ οι ελίτ (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία) αυτοκτόνησαν πολιτικά & οικονομικά μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της 2ας Διεθνούς. Τρεις οι εξαιρέσεις: Ζορές Λούξεμποργκ, Λένιν. Ο ένας δολοφονήθηκε, οι άλλοι δύο υπέστησαν νευρικό κλονισμό με αυτό που έζησαν.Το τέρας που τράφηκε από τον φόβο πολλών , δεν θα φύγει. Μας κατσικώθηκε στον σβέρκο.
Και δεν θα χρειάζεται κανέναν ιό , είτε φαντασιακό είτε πραγματικό. Άλλο πράμα η αθανασία άλλο ο νεκροζώντανος κι άλλο ο απέθαντος. Τα ζόμπι θα είμαστε εμείς θέλουμε δεν θέλουμε να είμαστε ζόμπι. Ζωή σε αναστολή.


Στο βασίλειο το Φόβου και του Ζόφου σαν έτοιμοι κάποιοι από πάντα , χειροκροτούν τον γυμνό βασιλιά.
-Τι έχουν τ' άτιμα και σαλεύουν;
-Ε σκοτώστε τα επιτέλους για να ζήσουν... [3]

Ανταπόκριση από την Κοιλάδα του Φόβου:
-Πότε θα λογαριαστούμε;
-Μετά...
-...με ληγμένη την επιταγή
Και τώρα σιγά σιγά όποιος έκανε την αρχική συναίνεση στην πρωτοφανή κατάσταση θα κοιτά τ ανάμεσα στο δίπολο των καθρεφτών
-θα σωθώ δεν θα σωθώ...
 
...και κάπως έτσι θα ρουφήξουμε τ' αυγό στο όλο και πιο στενό κελί μας. Αυτό το κάποτε αυτονόητο θα χαθεί σε μια διαχειριστική και λεόντεια διαπραγμάτευση με την (κάθε) κυβέρνηση. Και κάπως έτσι επαληθεύονται και τα 5 στάδια της κομφορμιστικής ψυχολογίας με τελευταίο στάδιο την αποδοχή.
Καινούριες ευκαιρίες ανοίγονται για τους εύπλαστους..

-Δάκρυα μόνο για τους πεθαμένους. Οι ζωντανοί άξιοι μόνο ενοχής!
-Μην νευριάζεις τον μπαμπαΚούλη! Αφού είσαι ζωντανός άξιος είσαι μόνο να δουλεύεις σιωπηλά, με μετρημένες τις μετα-κινήσεις
- Αδιαμαρτύρητα! ...χάρη σου κάνουμε
Κι έτσι από εδώ και πέρα και βόμβα διασποράς θα είσαι και μπατίρης και ένοχος καθώς επιμένεις να είσαι ζωντανός κι όχι νεκροζώντανος


Προβλέψεις καφετζούδες και μαντείες στην Κοιλάδα του Φόβου.
Ο μέγας αρχιερέας της ατομικής ευθύνης που τώρα πετάει διάφορα μύρια σε νούμερα, τα χε μπερδέψει κάπως πριν καιρό. ¨Ή μήπως τότε τα 'λεγε σωστά. Τ' άτακτα παιδάκια όμως τα απειλούμε πάντα με πειθαρχείο...
Διεστραμμένη Πίστη με άμφια Επιστήμης

Μπατίριδες, κλεισμένοι κι ένοχοι [4]








___________________________________________


[1]
"Ο αριστοτέχνης προπαγανδιστής όπως ο ειδήμων διαφημιστής αποφεύγει να απευθύνεται εμφανώς στο συναίσθημα και ψάχνει να βρει ένα τόνο που να ταιριάζει στην πεζότητα της σύγχρονης ζωής – ξερό γλυκερό, προσγειωμένο. Ο προπαγανδιστής δεν διαδίδει «σκόπιμα προκατειλημμένες» πληροφορίες. Ξέρει ότι οι εν μέρει αλήθειες είναι πιο αποτελεσματικά μέσα εξαπάτησης από τα ψέματα. Έτσι προσπαθεί να εντυπωσιάσει το κοινό με στατιστικές οικονομικής διόγκωσης που αμελούν να δώσουν το έτος με βάση το οποίο υπολογίζεται η διόγκωση , με ακριβή αλλά δίχως νόημα στοιχεία για το βιωτικό επίπεδο - με ανεπεξέργαστα και ανερμήνευτα δεδομένα , με άλλα λόγια , από τα οποία το κοινό καλείται να βγάλει το αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα και συνεπώς , το παρών καθεστώς είναι άξιο εμπιστοσύνης του λαού ή ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ , ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ ΤΟΣΟ ΓΟΡΓΑ ΩΣΤΕ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΓΙΑ Ν’ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΡΙΣΗ . Χρησιμοποιώντας ακριβείς λεπτομέρειες για να υπονοήσει μια παραπειστική εικόνα του συνόλου , ο πονηρός προπαγανδιστής κάνει την αλήθεια κύρια μορφή του ψεύδους.

"Η κουλτούρα του ναρκισσισμού" σελ 82 Κεφ Η Κοινοτοπία της ψευτοαυτογνωσίας : θεατρικότητα της πολιτικής και της καθημερινής ζωής"

[2]
Διάγγελμα Προέδρου της Δημοκρατίας 25/03/2020
"Να θυσιάσουμε προσωρινά ατομικές μας ελευθερίες, για να προασπίσουμε το υπέρτατο συλλογικό αγαθό της δημόσιας υγείας. Τα νέα αυστηρά μέτρα που ισχύουν είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση της κρίσης."
http://www.presidency.gr/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ae%ce%bd%cf%85%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf/

[3]
«Το να τρέχεις στον δρόμο είναι ένας τρόπος παραβίασης των υποχρεώσεών σου ως πολίτη...Οχι στο τζόγκινγκ, ακόμη και το μοναχικό: είναι ένας τρόπος για να εκθέσεις τον εαυτό σου, καθώς και την κοινωνία στην μόλυνση», δήλωσε ο Μαουρίτσιο Καζάσκο, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής και της Ιταλικής Ομοσπονδίας Αθλητιάτρων στην Corriere della Sera.

[4] "Τα παραπάνω αναφέρει στο Iatronet ο Σωτήρης Τσιόδρας, καθηγητής Παθολογίας - Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και επιστημονικός συνεργάτης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).
Ο καθηγητής είναι καθησυχαστικός και επιχειρεί να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση:
Κύριε καθηγητά, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του νέου κοροναϊού;

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), πρόκειται για έναν νέο κοροναϊό, ο οποίος εμφανίζει χαμηλή μεταδοτικότητα και μειωμένη θνησιμότητα σε σχέση με τον SARS και MERS"
 https://www.iatronet.gr/eidiseis-nea/epistimi-zwi/news/53761/swt-tsiodras-poso-apeilitikos-einai-o-koronaos-tis-kinas.html?fbclid=IwAR2l9Gjdru-vPrXbZxOhpFaApAnvis4lF2SpNnVP-Q6CLEVOCPwxOugvtu0

Το Hotel California της Αριστεράς (ή ΕΕ & η σχιζοποίηση της επονομαζόμενης Αριστεράς)

"We are programmed to receive.
You can check out any time you like,
But you can never leave!". [1] 
                           
Η ΕΕ ως το Hotel California της Ευρωπαϊκής (κι Ελληνικής) Αριστεράς.
Το πρόβλημα είναι ότι όσοι ενσαρκώνουν τον Λόγο και την Πράξη της  επονομαζόμενης Αριστεράς βρίσκονται σε μια πλήρη ασυνείδητη αμηχανία σε ότι αφορά την ΕΕ. Έχοντας φάει την φόλα των συμμετρικών ολοκληρωτισμών (Ναζισμού - Σταλινισμού), ειδικά μετά την "αποσταλινοποίηση" στην Σοβιετική Ένωση, ταυτόχρονα με το τυράκι της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του ατόμου έναντι της κρατικής απόλυτης εξουσίας, καταλήγουν να μπουρδουκλώνοναι και απλώς να ρητορεύουν ανερμάτιστα (αναπαράγοντας τον σχιζοποιημένο λόγο του Καπιταλισμού) σε ότι αφορά τον ιδεολογικό πυρήνα της ΕΕ, που είναι ο Καπιταλισμός πριν και πάνω από όλα.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι , η μονίμως αμφίσημη πολιτική Πράξη τους, η ισχνή κοινωνική έδραση του Λόγου, ως προς την επιτελεστικότητα επί του πολιτικού σώματος (την γέννηση ενός κομμουνιστικού κινήματος). Οι περισσότερες οργανώσεις της ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι σε ένα μόνιμο κυκλικό "ναι μεν αλλά" το οποίο καταλήγει σε έναν ψευδεπίγραφο "δικαιωματισμό" ο οποίος αγνοεί ηθελημένα τα ζητήματα, πρωταρχικά ζητήματα που προκαλεί ο Καπιταλισμός στον Άνθρωπο[2].  Η επίπτωση του Καπιταλισμού είναι μια συνεχής πολύμορφη σχιζοποίηση επί του επιθυμούντος σώματος, του κάθε ανθρώπου. Η επιθυμία στον άνθρωπο εκπορεύεται κι εκφράζεται εκλεκτικά στο σώμα του. Το σώμα γίνεται αντικείμενο και ανήκει στον Καπιταλισμό.  Ο άνθρωπος ξαφνικά βρίσκεται χρεωμένος ως προς το σώμα του. Η ανθρώπινη ψυχοσωματική ενότητα  διαμελίζεται. Το επιθυμών σώμα κάθε ανθρώπου-Υποκειμένου γίνεται το (απαραίτητο) καθηλωμένο αντικείμενο-μηχανή παραγωγής υπεραξίας που χρειάζεται ο Καπιταλισμός για να συντηρηθεί.  Με μια κουβέντα ο Καπιταλισμός προκαλεί σχιζοποίηση του Υποκειμένου ως προς το επιθυμών σώμα του (δλδ ως προς την επιθυμία του) [3].

Η ακροδεξιά στις χώρες της Ευρώπης υπονοεί μια έξοδο από αυτό. Δεν είναι καινοφανές: τόσο ο Φασισμός όσο και ο Ναζισμός αυτό προφήτευαν,  μια έξοδο από την σχιζοποίηση που επιφέρει ο Καπιταλισμός στην ανθρώπινη ύπαρξη. Γι αυτό και το πολιτικό πρόσημο στις χώρες της Ευρώπης κλίνει όλο και περισσότερο προς αυτήν την αυταρχική ακροδεξιά που αρθρώνει λόγο ενάντια στην εξίσου αυταρχική ΕΕ. Τα τελευταία γεγονότα στην Ιταλία κάνουν εμφανές το πρόβλημα. Σε ότι αφορά την Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτίστως (δεν είναι ο μόνος - το σύνολο της Αριστεράς έχει ευθύνη) αρνήθηκε την ευκαιρία το 2015 για μια έξοδο από την ΕΕ. Και σ' αυτή την κατάσταση όποιος φύγει πρώτος από το μαντρί θα είναι ο περισσότερο ωφελημένος. Αν οι ακροδεξιοί πολιτικοί σχηματισμοί προβαίνουν αυτοί  σε πράξεις εξόδου από την ΕΕ, τότε αυτοί θα νομιμοποιηθούν στην συλλογική αντίληψη του πολιτικού σώματος.

Σημειώσεις
[1] Ο επίλογος των στίχων του Hotel California
[2] Χαρακτηριστικό παράδειγμα: σε ορισμένους κύκλους "ριζοσπαστικά" οπαδών του ατομικού δικαιώματος, η εκπόρνευση ορίζεται ως θεμιτή ατομική επιλογή για παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών. Δλδ ο  κατεξοχήν διαμελισμός/αποκοπή του σώματος (της ενσαρκωμένης επιθυμίας) που μετατρέπεται σε ζωντανή μηχανή παραγωγής επιθυμιτικής υπεραξίας  βαφτίζεται ως δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος.
[3] Αυτό καταδεικνύεται από βιβλία και κείμενα παλιά όσο του Νίτσε και του Κίγκερκωρ όσο και ποιο πρόσφατα όπως του Μπένγιαμιν, των  Ντελέζ & Γκουαταρί, Φουκώ,  Μπωντριγιάρ, Κρίστοφερ Λας, Μαρί Μπαλμαρί

Πρωτόκολα που σε καθηλώνουν με μια κόλλα στο χαρτί...

[Με αφορμή το άρθρο του "The Press Project"]

H απο-ασυλοποίηση είναι κάτι που πηγαινοέρχεται σα τα κύματα στην παραλία. Το ίδιο και τα εγκλήματα ορατά κι αόρατα που γίνονται στο όνομα της θεραπείας.

Το θέμα είναι ότι οι αντιλήψεις περί ψυχικής "υγείας" και οι συνεπακόλουθες "θεραπείες" επιτείνουν αν δεν δημιουργούν το πρόβλημα. Μα και εκτός ασύλων τα χάπια παίρνουν και δίνουν, οι εφεύρεση νέων ψυχικών συνδρόμων και διαταραχών είναι κοινός τόπος στην κυρίαρχη αντίληψη για τον ψυχισμό, ειδικά στα μικρά παιδιά. Το μπούκωμα με ritalin στις ΗΠΑ ή τα αντίστοιχα φάρμακα στην Ευρώπη, σχεδόν επιβεβλημένη. Πολλές φορές σε συνεργασία ή/και δυστυχώς με την προτροπή των συστημάτων εκπαίδευσης και των δασκάλων. Όλα στο όνομα της προσαρμογής. Σε τι; Φυσικά στις μαθησιακές παραγωγικές μεθόδους που ορίζουν αν ένα παιδί έχει επαρκές γνωστικό φορτίο (για καταλήξει επαρκές ανθρώπινο δυναμικό - τα σημαίνοντα της ηλεκτρολογίας κυριαρχούν στις δ/νσεις προσωπικού ων μεγάλων μικρών και δημόσιων επιχειρήσεων - είναι δε η πεμπτουσία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού). Μετωνυμικά αν έχει αφομοιώσει συγκεκριμένες γνώσεις με συγκεκριμένο τρόπο και είναι ικανό να τις παρέχει αποδοτικά, όταν του ζητηθούν στο εργασιακό πεδίο. Διότι το εκπαιδευτικό σύστημα, πάνω στο καλούπι της αποδοτικής παραγωγής σε προσαρμόζει. Παγκοσμίως η "πρωτοκολοποίηση" (μεθοδολογία και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, των θεραπειών βάση πρωτοκόλλων) στην Ιατρική Πράξη, αντί της ίασης επικρατεί, με αποτέλεσμα ασθενείς και θεραπευτές να λειτουργούν όλο και λιγότερο ως άνθρωποι εν μέσω διαλεκτικής όλο και περισσότερο ως εφαρμοστές και δέκτες ιατρικών πρωτοκόλλων διαχείρισης της "ασθένειας" στην λογική της επισκευής, κι όχι της ίασης. Κάπου εκεί εξαχνώνεται το ανθρώπινο.
___________________________________

"Αναπόφευκτα, ρωτώ τον κ. Νικολαΐδη αν υπάρχει ακόμα μέρος της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας που να αποδέχεται τη μηχανική καθήλωση και που να συνταγογραφεί χάπια σε τριπλάσιες και πενταπλάσιες από τις συνιστώμενες διεθνώς δόσεις. «Ναι», απαντάει, «αλλά κατά μόνας. Σε δημόσια επιστημονική συζήτηση δεν λέγεται αυτή η άποψη. Υπάρχει η παρανόηση ότι αυτά τα μέρη είναι κάτι σαν νοσοκομείο, ειδικά στους γιατρούς και τους νοσηλευτές, ενώ δεν είναι. Είναι το σπίτι τους, είναι το μέρος που μένουν. Με μια αντίληψη νοσοκομείου, λοιπόν, οι οδηγίες είναι, "Γιατί κυκλοφορείς; Γιατί δεν είσαι στο κρεβάτι σου;"». "
https://www.thepressproject.gr/article/114673/Tha-mporousan-na-gelane-na-milane-na-exoun-zoi

"Οι ψυχικές υπηρεσίες υγείας χρειάζεται να μάθουν περισσότερο από τους ασθενείς, αμφισβητώντας τις αξίες της αποδοτικότητας και αυτονομίας που έχουν φετιχοποιηθεί από την σύχρονη κοινωνία. Όπως το θέτει η Καναδή Ψυχολόγος Ellen Corin, πρέπει να παραμερίσουν σχέδια επανένταξης, σε μια προσπάθεια να βοηθήσουν να ευνοηθεί η διαδικασία ανάπλασης που ξεκίνησε από τους ίδιους του ασθενείς, Και αυτό σημαίνει να παραιτηθούν από ιδέες για το τι σημαίνει να είσαι "θεραπευμένος" ή "επανενταγμένος" μέσα στην κοινωνία"
[δε μπορώ να μην παρατηρήσω την λεπτή ειρωνεία της Corin γύρω από το σημαίνον επανένταξη. Όταν αντίστοιχα η συζήτηση στην Ελλάδα γύρω από τις εξαρτήσεις είναι καθηλωμένη στο τοτέμ/ταμπού/φετίχ "επανένταξη". Επιστροφή δλδ των εξαρτημένων στην κοινωνία που η προϋπάρχουσα ένταξή προκάλεσε όλα τα αόρατα τραύματα , που τους οδήγησε στην κατάχρηση ουσιών για να αντέξουν τον άλεκτο ασυνείδητο πόνο]

"Mental health services need to learn more from patients, questioning the values of efficiency and autonomy fetishised by contemporary society. As the Canadian psychologist Ellen Corin puts it, they must put aside projects of rehabilitation in order to help foster the processes of reconstruction begun by patients themselves, and this means giving up ideas about what it means to be "cured" or "reintegrated" into society."
https://www.theguardian.com/commentisfree/2011/jun/21/psychiatric-services-damage-limitation

Το τέλος του Β ΠΠ, το τέλος του ναζισμού;

Για την άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας στον ΒΠΠ.

Από την πολύ ενδιαφέρουσα ρώσικη ταινία "Λευκός Τίγρης" Белый Тигр[1] του KarenShakhnazarov.
Από τις καλές περιπτώσεις μιας αλληγορικής κινηματογραφικής αφήγησης, με όρους μαγικού ρεαλισμού. Αφορά την ιστορία ενός στρατιώτη-οδηγού ενός Τ-34 που αποκτά κάποιες μεταφυσικές ιδιότητες να επικοινωνεί με τα άρματα μάχης, μετά τον σχεδόν θανάσιμο τραυματισμό και την ως εκ θαύματος ανάρρωσή του, σε αρματομαχία στο Ανατολικό Μέτωπο, στα δάση της Λευκορωσίας κατά τον Β ΠΠ.
Σ' αυτόν τον οδηγό ανατίθεται ένα επίλεκτο πλήρωμα για να κυνηγήσουν τον "λευκό Τίγρη". Ένα γερμανικό τανκ τύπου Tiger που είναι άτρωτο και εμποδίζει την προέλαση προς το Βερολίνο της Ναζιστικής Γερμανίας. Αλληγορικά και μυστικιστικά[2] το πνεύμα του πολέμου και του ναζισμού ταυτόχρονα.

Στην τελευταία σεκάνς/επίλογο της ταινίας, εμφανίζεται ένας (όχι και τόσο) φαντασιακός μονόλογος-απεύθυνση του Χίτλερ πιθανόν προς τον Σπέερ[3], όπου εξηγεί (αναδρομικά) ότι το πνεύμα του ναζισμού ηττήθηκε αλλά δεν εξαφανίστηκε από την Ευρώπη, διότι "ο πόλεμος είναι η ζωή καθαυτή , ο πόλεμος είναι η αυθεντική ανθρώπινη κατάσταση" [η τελευταία ατάκα της ταινίας]. Η περιβόητη επαύξηση της ανταγωνιστικότητας στην  οικονομία του Καπιταλισμού, δεν είναι ένας διαρκής αέναος πόλεμος;
Όλων ανταγωνιστικά εναντίων όλων....

Με αγγλικούς υπότιτλους.

[1] Το τρέιλερ της ταινίας. Και ολόκληρη η ταινία με αγγλικούς υπότιτλους.

[2] λέξη που χρησιμοποιείται στην ταινία.

[3] Άλμπερτ Σπεερ 1905-1981. Υπουργός Εξοπλισμών του Ράιχ, από το 1943.
Η ιδιαίτερη θέση του Σπέερ μεταξύ των ναζιστικών στελεχών βασιζόταν στην εξαιρετικά καλή σχέση του με τον ηγέτη του Τρίτου Ράιχ, τον Αδόλφο Χίτλερ. Μέχρι το τέλος του Τρίτου Ράιχ είχε πάντα την στενότερη επαφή με τον δικτάτορα, παρόλο που είχε ως αντίζηλους ισχυρούς αξιωματούχους όπως τον Γκαίμπελς και τον Μπόρμαν. Μονάχα η καλή αυτή σχέση με τον δικτάτορα, ο οποίος πάντοτε είχε χρόνο για τον Σπέερ, αποτελούσε την δύναμη του, διότι στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα δεν είχε αξιόλογη επιρροή. Επομένως, η εξάρτηση του από τον Χίτλερ ήταν απόλυτη. [...]
Ο Σπέερ είχε όλο και περισσότερη ευθύνη για τα εγκλήματα των εθνικοσοσιαλιστών. Ζητούσε συνεχώς περισσότερους "εργάτες σκλάβους", τους οποίους του εξασφάλιζαν ο Χάινριχ Χίμλερ και ο Φριτς Ζάουκελ. Πέραν αυτού, οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας αυτών των σκλάβων δεν τον ενδιέφεραν καθόλου. [...]
Αμέσως μετά τον θάνατο του Φριτς Τοτ τον Φεβρουάριο του 1942, Ο Χίτλερ διόρισε τον Σπέερ υπουργό Εξοπλισμών και Πυρομαχικών. Στη νέα του θέση ήταν, μεταξύ άλλων, και υπεύθυνος για την διανομή του οικοδομικού υλικού για τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Εκείνο το καιρό μαθαίνει από δυο συνεργάτες του ότι το Άουσβιτς προορίζεται για την λύση του "εβραϊκού ζητήματος", την λεγόμενη Endlösung ("Tελική Λύση"). Επίσης και αυτό το γεγονός αρνήθηκε να το δεχτεί όσο ζούσε. Μέχρι το τέλος του πολέμου κατάφερε να αυξήσει την παραγωγή πολεμικού υλικού σε υψηλό βαθμό, πάντα με την χρήση εκατομμυρίων κρατουμένων των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τους οποίους προμήθευε, μεταξύ άλλων, ο Φριτς Ζάουκελ.
Από την Ελληνική wikipedia

[upd] Λούης Τίκας: η σφαγή που επανα-λαμβάνεται

102 χρόνια μετά από την σφαγή του Ludlow.

[1] Το ονομαζόμενο καπιταλιστικό  (αμερικάνικο ή ευρωπαϊκό ή ελληνικό) όνειρο είναι ένας εφιάλτης ζωής φόβου, ανέχειας, εξευτελισμού, αλλοτρίωσης, κατασκευής & δημιουργίας τρέλας [2] και φυσικής εξόντωσης.
Από την μια οι απεργοί-μεταλλωρύχοι από την άλλη ο Ροκφέλερ και το αμερικάνικο κράτος με την εθνοφρουρά ως ο επιστάτης του Ροκφέλερ.