Ο ΠΟΛΥΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΣ ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΗΣ, ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ, ΜΙΛΑΕΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ.

 ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΙΑΣΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,  «ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ»

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΣΠΕΚ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΓΚΑΛΕΣΕΙ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ»

«ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΣΠΕΚ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΔΟΤΟ ΠΟΣΤΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ Δ.Σ. ΤΟΥ Ε.Κ.Κ.»

Αθήνα 1/12/2010

Προς την

Ενωση Σκηνοθετών-Παραγωγών

Ελληνικού Κινηματογράφου

Δυο τρεις σκέψεις κι ακόμα λιγότερες παραινέσεις

Ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα από την αρχή. Ως κινηματογραφιστής και ως μέλος όλων σχεδόν των ΔΣ (πλην του τελευταίου) του σωματείου σκηνοθετών-παραγωγών, όχι μόνο δεν είμαι αντίθετος στον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου για τον κινηματογράφο, αλλά επί δέκα και πλέον χρόνια πάλεψα μέσα και έξω από το σωματείο γι αυτή την αλλαγή. Όχι όμως κι ό,τι να 'ναι ή ό,τι κατέβει στο μυαλό κάποιων μυστηριωδών άσχετων. Εμείς άλλωστε ως σωματείο (και εγώ προσωπικά ως τότε πρόεδρος) είμαστε οι μόνοι που εναντιωθήκαμε σθεναρά και δεν προσυπογράψαμε το μαξιμαλιστικό (υπέρ των συνδικάτων) σχέδιο νόμου της διασωματειακής, γιατί πιστεύαμε ότι θα έκανε τα πράγματα χειρότερα.

Το νεοεκλεγμένο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου (σε μία και μοναδική συνεδρίασή του) όχι μόνο άλλαξε ριζικά πορεία χωρίς καν να συγκαλέσει γενική συνέλευση για να ακουστούν κι άλλες απόψεις, αλλά και δεν βρήκε τελικά τίποτα – εκτός από παρωνυχίδες και αυτονόητα - στο σχέδιο νόμου του υπουργείου πολιτισμού που να μη τους ενθουσιάζει. Οι μόνοι (συν όποιοι από τους «ομιχλιστές» βγαίνουν στο προσκήνιο και μιλάνε εξ ονόματος όλων) που από το σύνολο σχεδόν του κινηματογραφικού χώρου, ακόμα κι από τους πρώην συμβούλους κινηματογραφίας και τους πρώην προέδρους του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, έριξαν όλο το λιβάνι της αγοράς στο χωρίς πατρότητα νομοσχέδιο του υπουργείου πολιτισμού.

Και για να θέσουμε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, ο μεν κ. υπουργός, θιασώτης ως φαίνεται του από δεκαετιών πρωθυπουργο-κεντρικού πολιτικού συστήματος (που μας οδήγησε στο σημερινό χάλι), επιχειρεί με το νομοσχέδιό του να μετατρέψει το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου σε διευθυντο-κεντρικό, με ένα σούπερ-διευθυντή ως μονοπρόσωπο κέντρο αποφάσεων (και μάλιστα χωρίς προδιαγραφές προσόντων) και ένα κατ’ όνομα ΔΣ με μόνη αρμοδιότητα να επικυρώνει τις αποφάσεις του πρώτου. Και όλοι μαζί κάτω από τη δαμόκλεια σπάθη του εκάστοτε υπουργού, που θα τους διορίζει και θα τους παύει κατά βούληση, που θα εγκρίνει ή θα απορρίπτει τους ισολογισμούς τους χωρίς ίχνος κοινωνικού ελέγχου (αφού καταργεί τη γενική συνέλευση και αυτοαναγορεύεται μόνος ελεγκτής των πεπραγμένων τους). Κι αυτά για να μείνουμε μόνο σε όσα αφορούν το ΕΚΚ ως βασικό κύτταρο παραγωγής, από όσα το αγνώστου πατρότητας σχέδιο νόμου διαπράττει. Είναι πεντακάθαρο: οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό, για τη «μπίζινα» του κινηματογράφου αγωνιούν. Τα υπόλοιπα είναι απλώς μπιχλιμπίδια και καθρεφτάκια.

Οι σκηνοθέτες-παραγωγοί και ακριβέστερα το 5μελές διοικητικό τους συμβούλιο, όμως; Δεν κατάλαβαν τί διάβασαν ή ελαφρά τη καρδία (που δεν θέλω να το πιστέψω) πρόσφεραν διατεταγμένη υπηρεσία στον υπουργό; Κάτι πήγε στραβά και δεν σκέφτηκαν, ας πούμε, ότι σε αυτή τη μετα-κινηματογραφική εποχή όπου ο κάθε πικραμένος μπορεί να δηλώνει σκηνοθέτης, σε λίγα χρόνια (και πάντως λιγότερα από το προσδόκιμο κινηματογραφικής τους ζωής) θα υπάρχει μόνο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ, η έννοια σκηνοθέτης-παραγωγός και το σωματείο τους θα εκλείψουν, και αυτοί που καμαρώνουν σήμερα ως «ενεργοί κινηματογραφιστές» θα βρεθούν υπαλληλίσκοι κάποιας πολυεθνικής (ή ντόπιας) εταιρείας διανομής ταινιών, που με βούλα πλέον του ΕΚΚ θα βρεθούν πρώτες και καλύτερες στο σχεδιαζόμενο μητρώο παραγωγών, χωρίς καν να αναγνωρίζεται στον σκηνοθέτη το βασικό δικαίωμα του δημιουργού στο Final Cut της ταινίας του.  Ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα ξεροσταλιάζουν στους διαδρόμους ως εξαπτέρυγα του εκάστοτε διευθυντή (ή του υπουργού του), χωρίς όμως να μπορούν οι τελευταίοι να τους εξασφαλίσουν και αίθουσα για την ταινία τους. Ετσι λένε οι νόμοι της αγοράς.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι το διοικητικό συμβούλιο του σωματείου και οι χωρίς εκπροσώπηση «ενεργοί κινηματογραφιστές» αυτοκαταργήθηκαν. Ζητωκραύγασαν ένα σχέδιο νόμου που δεν τους ζητήθηκε να συν-σχεδιάσουν και που (αν και όταν εφαρμοστεί ως νόμος) θα μας γυρίσει μισό αιώνα πίσω, στην εποχή δηλαδή της πάλαι ποτέ Φίνος Φιλμς (με πιο στυγνά τώρα αφεντικά) απ’ όπου με αίμα και δάκρυα καταφέραμε να ξεφύγουμε (και προσωπικά σεμνύνομαι γιατί υπήρξα ένας από τους πρωτεργάτες). Και όλα αυτά για ένα αδειανό καπέλο: τη φρούδα ελπίδα ότι με κάποιο τρόπο και σε κάποιο βαθμό θα γίνουν μεριδιούχοι της εξουσίας του υπουργού και του εντολοδόχου του διευθυντή, αντικαθιστώντας έτσι τους μεριδιούχους του παλιού συστήματος. Σύστημα χωρίς μεριδιούχους δεν μπόρεσαν να σκεφτούν και ιδού το πρώτο δείγμα γραφής τους ως αψευδής μάρτυρας: η νεοεκλεγμένη πρόεδρός τους παραιτήθηκε από την μόλις δύο μηνών και κάτι προεδρία του σωματείου της για να πιάσει δοτό πόστο στο έτσι κι αλλιώς προσωρινό ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Εύχομαι ειλικρινά ο νέος πρόεδρος του σωματείου να μακροημερεύσει.

Πιστεύω πως τα πέντε μέλη του ΔΣ έχουν ηθικό χρέος να συγκαλέσουν (έστω και μετά τη διαβούλευση-παρωδία) μια γενική συνέλευση των μελών, να κοιτάξουν και πάλι τις παλιές μας σκέψεις και θέσεις, και να ξανακουβεντιάσουν τα πράγματα κάτω από ενδεχομένως άλλο πρίσμα. Ισως, έτσι, συνειδητοποιήσουν έγκαιρα τον αρμαγεδώνα που νομοτελειακά θα ακολουθήσει και δεν παίξουν έναντι πινακίου φακής το ρόλο που κάποιοι έχουν προδιαγράψει γι αυτούς. Βεβαίως, δικιά τους είναι η ζωή κι αυτοί θα πληρώσουν τις συνέπειες. Θα ήταν όμως μεγάλο κρίμα για το ελληνικό σινεμά.

Ντίνος Κατσουρίδης

Επίτιμο μέλος της ΕΣΠΕΚ

ΠΕΝΤΕ (5) ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟ

Όταν η Τέχνη γίνεται εμπόρευμα και παραδίδεται όπως πολλά άλλα πράγματα στην Ελλάδα στα χέρια των λίγων, πίσω από κλειστές πόρτες που είναι κατ’ επίφαση ανοιχτές με «διαβουλεύσεις». Η κινηματογραφική Τέχνη μέσα από αυτό το νομοσχέδιο γίνεται το απόλυτο θύμα στο βωμό του χρήματος και των συμφερόντων. Η Θεσσαλονίκη, στην οποία ζούμε και δουλεύουμε, μια πόλη με ιστορία και Πολιτισμό, με θεσμούς που άντεξαν στο χρόνο και μεγάλωσαν όπως το Φεστιβάλ Κινηματογράφου είναι το δεύτερο θύμα.

Το νομοσχέδιο που ευαγγελίζεται ορθολογισμό και αξιοκρατία δίνει δικτατορικές υπερεξουσίες σε λίγους εκλεκτούς και φιμώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου από το οξυγόνο του, την Ελληνική ταινία. Στερεί την δυνατότητα από την ψηφιακή ταινία να φτάσει στην προβολή καθώς δεν υπάρχει καμμιά αναφορά για νέες τεχνολογίες, πνίγει την ανεξάρτητη μικρή παραγωγή και ουσιαστικά καθιστά τον σκηνοθέτη δημιουργό σε υπάλληλο και διεκπαιρεωτή.

Δεν υπάρχει πουθενά αναφορά σε έναν ισχυρό πόλο παραγωγής στην Θεσσαλονίκη, δεν υπάρχει καμμιά αναφορά για την ανάπτυξη της κινηματογραφικής Τέχνης στην Περιφέρεια και μάλιστα σε μια εποχή όπου όλη η Ευρώπη κινείται σε περιφερειακό επίπεδο. Δημιουργεί ένα Film Commision στη Θεσσαλονίκη, αγνοώντας την υποδομή του δικτύου Film Cities στο οποίο είναι μέλος ο Δήμος Θεσσαλονίκης ανάμεσα σε άλλες σημαντικές κινηματογραφικές ευρωπαικές πόλεις όπως το Σαν Σεμπαστιάν και το Πόρτο. Και η άγνοια φτάνει στο επίπεδο επικοινωνίας με τον υπουργό απόντα και την φωνή των φορέων της πόλης, φωνή βοώντων εν τη ερήμω.

Εμείς, οι σκηνοθέτες της Θεσσαλονίκης -ΖΑΧΟΣ ΣΑΜΟΛΑΔΑΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΓΑΝΑΣ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΑΝΝΙΚΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΤΟΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ Θ. ΜΕΖΕΡΙΔΗΣ, ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΦΟΥΡΚΙΩΤΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΗΣ – ζητούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου και θεωρούμε τον υπουργό persona non gratta στη Θεσσαλονίκη.

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ αΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΧΑΡΩΝΙΤΗ (3ο ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ), ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ, ΚΑΙ ΝΤΙΝΟΥ ΓΙΩΤΗ, ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΡΩΝΙΤΗΣ:  «Επικίνδυνο για την κινηματογραφική τέχνη»

«Η κινηματογραφική κοινότητα να δημιουργήσει ένα ανάχωμα για να αποκρούσει αυτό το νομοσχέδιο. Τα κόμματα, στο βαθμό που έχουν ακόμη εθνική αυτογνωσία, πρέπει να ζητήσουν την απόσυρσή του από τη Βουλή. Αυτό το νομοσχέδιο είναι επικίνδυνο για την κινηματογραφική τέχνη. Δε διαμορφώθηκε στο φως της μέρας, μέσα από δημοκρατικές επεξεργασίες στους κόλπους των δημιουργών της κινηματογραφίας, όπως έγινε το 1986. Αλλά είναι αποκύημα μιας ομάδας προσώπων που επιλέχθηκαν ρουσφετολογικά, από τους διάφορους υπουργούς. Ρωτήθηκε η γνώμη του Αγγελόπουλου, του Κούνδουρου, του Αβδελιώδη, η γνώμη πλήθους δημιουργών;

Αυτό το νομοσχέδιο, πολιτικά, είναι ακροδεξιό. Φέρνει ένα καίριο πλήγμα στους δημιουργούς του κινηματογράφου, σκηνοθέτες και σεναριογράφους. Αλλά πλήττει και τον μικρό σκηνοθέτη παραγωγό και τη μικρή, μονή αίθουσα. Από την άλλη μεριά δυναμώνει, ενισχύει και προωθεί μονοπωλιακές καταστάσεις παραγωγών, διανομέων και πολυ-κινηματογράφων. Δομικά, είναι ασυνάρτητο. Αποτελεί συρραφή απόψεων και θέσεων συμφερόντων των τελευταίων. Θεματικά, είναι ελλιπέστατο. Δεν περιλαμβάνει όλη τη θεματογραφία της ελληνικής κινηματογραφίας. Δεν αντιμετωπίζει σφαιρικά το πρόβλημα "κινηματογραφία στην Ελλάδα".

Τη μεγάλη πολιτική ευθύνη την έχουν βέβαια οι κυβερνήσεις, οι οποίες προετοιμάζουν τα τελευταία πέντε - έξι χρόνια το κλίμα στο χώρο, για να δεχθεί έναν τέτοιο νόμο. Για παράδειγμα, οι διορισμένες διοικήσεις του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου τα τελευταία έξι χρόνια είναι πολιτικά ρουσφέτια. Και χρησιμοποιήθηκαν ως "δούρειοι ίπποι" για να αλώσουν την κινηματογραφία. Οι βολές κατά των σωματείων και η υπονόμευση του συνδικαλισμού μέσα από ορισμένες εφημερίδες είναι καθοδηγούμενοι. Διασπούν τους κινηματογραφικούς φορείς. Θέλουν να διαλύσουν τον ιστό της κινηματογραφικής κοινότητας για να περάσουν αυτό το νομοσχέδιο.

Ο νόμος του 1986, παρά τις ελλείψεις του, ακόμη και σήμερα είναι ένας από τους πλέον σύγχρονους νόμους του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Με μερικές σοβαρές, δομικές παρεμβάσεις σε αυτόν, θα έχουμε ένα πλαίσιο εκσυγχρονισμού της ελληνικής κινηματογραφίας για τα επόμενα 15 χρόνια.

Το 1/3 του νομοσχεδίου αναφέρεται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, από το οποίο μάλιστα εξαφανίζεται η ελληνική ταινία. Δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τα περιφερειακά φεστιβάλ. Η πρόβλεψη για τη διοίκηση του ΕΚΚ μας πάει 40 χρόνια πίσω. Για πρώτη φορά, παγκόσμια πρωτοτυπία, σε νομοσχέδιο που πάει στη Βουλή, βάζουν πίνακες μοριοδότησης. Αυτά είναι αστεία πράγματα.

Ποια είναι η προστασία της κινηματογραφικής πολιτιστικής κληρονομιάς, της Ταινιοθήκης; Οι Ελληνες κινηματογραφιστές, διαχρονικά, είχαν αντιθέσεις μεταξύ τους. Την κρίσιμη στιγμή όμως υπερτερούσε το κοινό συμφέρον. Η τακτική των μικρομάγαζων πρέπει να τελειώσει. Οι νεότεροι να δουν ποιο είναι το συμφέρον τους. Είναι δημιουργοί πρώτα απ' όλα. Αυτοί που έφτιαξαν το νομοσχέδιο απέχουν πάρα πολλά χρόνια από την τέχνη του κινηματογράφου. Αυτό το νομοσχέδιο προωθεί την παρα-κινηματογραφία. Γι' αυτό όλοι οι κινηματογραφιστές έχουν ευθύνη σήμερα. Και να μη βιάζονται να γίνει ο νόμος. Αυτοί που βιάζονται θέλουν να βουτήξουν το δημόσιο χρήμα. Και σε αυτήν την παγίδα έπεσαν και νεότεροι συνάδελφοι που νομίζουν ότι το δημιουργικό τους συμφέρον εξαρτάται από το συμφέρον του ιδιοκτήτη του μούλτιπλεξ. Να κάνεις κάτι που να υπηρετεί την τέχνη του κινηματογράφου και όχι μόνο το ταμείο».

ΝΤΙΝΟΣ ΓΙΩΤΗΣ:  "Δεν βλέπουμε την Φάκα"

«Φοβάμαι πως κοιτάμε το τυρί και δεν βλέπουμε τη φάκα. Μετά από λίγο καιρό όλοι μας θα ξαναθυμηθούμε πως η κινηματογραφική τέχνη είναι ελεύθερη, σύμφωνα με το Σύνταγμα, και είναι καθήκον της κινηματογραφικής κοινότητας να την περιφρουρεί. Και αναρωτιέμαι πώς θα γίνεται αυτό με το συγκεκριμένο νόμο; Πώς θα υπάρξει διαφάνεια και έλεγχος στο ΕΚΚ, σε ένα Διοικητικό Συβούλιο, που διορίζεται εξ ολοκλήρου από το υπουργείο, χωρίς να ακούγεται εκεί μέσα καμία διαφορετική φωνή. Το πρόβλημα, δηλαδή, ήταν σι αιρετοί και για αυτό αποφάσισε ξαφνικά το κράτος να κάνει Τέχνη εξοβελίζοντας το δημιουργό;».
Υπενθυμίζω την αναγκαία σύνδεση με τις αναρτήσεις μου:

 ΕΚΤΑΚΤΟ: ΤΙ ΕΒΓΑΛΕ Ο ΑΓΡΙΟΣ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ - ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ

και   ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ??? - ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΑΙΧΜΗΡΗ ΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ

ΕΚΤΑΚΤΟ: ΤΙ ΕΒΓΑΛΕ Ο ΑΓΡΙΟΣ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ - ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ

ΤΑΣΟΣ ΨΑΡΑΣ

«Είναι νομοσχέδιο των παραγωγών»

Σκηνοθέτης

Ο Τάσος Ψαράς, αναφερόμενος στο νομοσχέδιο, δήλωσε στον «Ρ»: «To νομοσχέδιο έχει προβλήματα και το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει η λέξη σκηνοθέτης μέσα του. Ποιος κάνει την ταινία, ο παραγωγός; Είναι νομοσχέδιο τεχνοκρατικού χαρακτήρα, χωρίς να προστατεύει την πολιτιστική διάσταση του σινεμά. Προσεγγίζει τον κινηματογράφο τεχνοκρατικά. Πιθανόν κάποιες ρυθμίσεις να είναι θετικές. Αλλά το μείζον είναι το ποιος έχει τον πρώτο λόγο: Ο σκηνοθέτης ή ο παραγωγός.

Με βρίσκει εντελώς αντίθετο το ότι καταργείται η ελληνική ταινία από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Πιστεύουμε, εγώ και άλλοι συνάδελφοί μου, ότι υπάρχει ανάγκη να ενισχυθεί η ελληνική ταινία.

Η εμπορευματική αντίληψη υπάρχει σε όλα τα νομοσχέδια. Με ποιους όρους όμως βοηθάς να προωθηθεί η ταινία στην αγορά; Με το νομοσχέδιο αυτό ενισχύονται κάποιοι παραγωγοί, αλλά δεν ενισχύεται η διανομή της ελληνικής ταινίας. Είναι νομοσχέδιο για τους παραγωγούς. Υπάρχουν και κάποιες αρετές. Δεν είναι όμως ένα νομοσχέδιο με το οποίο μπορεί να συμφωνήσει η γενιά μου, που μόχθησε για τον κινηματογράφο».

ΤΑΚΗΣ ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ

«Νομιμοποιεί την ανομία»

Σκηνοθέτης, ηθοποιός, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου

Ο Τάκης Σπυριδάκης, αναφορικά με το νομοσχέδιο σημείωσε στον «Ρ»:

«Η τραγωδία μας ως καλλιτέχνες είναι ότι τις τύχες του ελληνικού κινηματογράφου (με ευθύνη μας) τις διαχειρίστηκαν άνθρωποι που δε συναντάς στη δουλειά μας, στο γύρισμα, στη δημιουργία της ταινίας, στην αίθουσα. Τους συναντάς στα υπόγεια, τους διαδρόμους, τα κέντρα αποφάσεων. Αυτούς τους ανθρώπους συμβουλεύτηκε και αυτός ο υπουργός, ένας υπουργός ανίκανος να αντιληφθεί και να "διαβάσει" την κινηματογραφική πραγματικότητα. Δημιούργησε ένα νόμο κατ' εικόνα και ομοίωση μιας χούφτας μανδαρίνων του σινεμά. Εφτιαξε ένα νόμο, που αντί να βάζει μια τάξη στο χάος, νομιμοποιεί την ανομία και οδηγεί το μέλλον του κινηματογράφου στο σκοτεινό παρελθόν του. Τολμώ, δε, να πω ότι όσοι συνεργάζονται για την επιβολή αυτού του νόμου, είμαι βέβαιος ότι θα μείνουν στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου ως ανέκδοτα».

  

ΡΟΒΗΡΟΣ ΜΑΝΘΟΥΛΗΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Μας γράφει στα παλιά του τα παπούτσια

Εδώ και πενήντα χρόνια κάνω αγώνες για το ελληνικό σινεμά τους οποίους έρχεται τινάξει ο Γερουλάνος στον αέρα. Κάθε νόμος εξαρτάται από το κύρος του υπουργού. Αν είχαμε ένα Ζακ Λάνγκ ή μια Μελίνα Μερκούρη δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Όμως έχουμε έναν Γερουλάνο, το οποίο παρακολουθώ από μακριά από την Γαλλία όπου βρίσκομαι και στον οποίο έχω απευθύνει και επιστολές στις οποίες ουδέποτε απάντησε.

 Αντίθετα, όποτε έχω απευθυνθεί σε Γάλλο Υπουργό, μου απαντά συνήθως τις επόμενες δύο μέρες. Πρόκειται για άνθρωπο που ή το κάνει επίτηδες ή είναι εντελώς άσχετος στα θέματα πολιτισμού. Μπορεί να ξέρει να φτιάχνει καλά μακαρόνια, αλλά στα θέματα κουλτούρας είναι ανίδεος. Ο σκηνοθέτης είναι κυρίαρχος στο σινεμά σε όλη την Ευρώπη. Όχι στην Αμερική, όπου δεν έχουν καν υπουργείο Πολιτισμού και έχουν μόνο οργανισμούς, οι οποίοι φροντίζουν για τις χρηματοδοτήσεις. Στη Γαλλία, ο νόμος του ’85 λέει από το δεύτερο άρθρο του ότι τον πρώτο λόγο σε μια ταινία τον έχει ο σκηνοθέτης και όχι ο παραγωγός. Δεν είναι δυνατόν να τεθεί μια καλλιτεχνική έκφραση κάτω από την αυστηρή λογοκρισία των χρημάτων. Όσο για το άλλο γερουλανικό βήμα που καταργεί τα οικονομικά βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το κάνει για να δώσει στην Ακαδημία Κινηματογράφου. Ο Γερουλάνος είναι οδοστρωτήρας. Μας γράφει όλους στα παλιά του τα παπούτσια.

 ΤΩΝΗΣ ΛΥΚΟΥΡΕΣΗΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ:

«Είναι περιοριστικός και όχι αναπτυξιακός. Ενδιαφέρεται για την οικονομική ευημερία της οργανωμένης επαγγελματικής παραγωγής και αδιαφορεί γι' αυτό που λέμε δημιουργία και έμπνευση του ανεξάρτητου κινηματογραφιστή. Μεγάλο μέρος του στηρίζει τα πλάνα των μεγάλων γραφείων παραγωγής των οργανωμένων συμφερόντων. Ολα τα χρόνια, ο ελληνικός κινηματογράφος πατάει πάνω στην αυτοθυσία, στην αγωνία, στην επαγγελματική ευσυνειδησία του μοναχικού δημιουργού. Τώρα αυτός, για να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί, πρέπει να ενταχθεί σε συμφέροντα άλλων στόχων: εισιτηρίων, διανομής, επώνυμων ηθοποιών, και γενικά μια σειρά από συνθήκες μοριοδότησης που δεν αποτέλεσαν ποτέ άλλοθι για ουσιαστική δημιουργία. Οι νέοι πρέπει να τεθούν στην υπηρεσία του παραγωγού, ο οποίος στο ελληνικό σινεμά δεν υπήρξε ποτέ παραγωγός, αλλά διαχειριστής των χρημάτων. Οι παραγωγοί αποκτούν μεγάλη δύναμη και ο δημιουργός οδηγείται στην εξαφάνιση. Το ΕΚΚ διοικείται από έναν συγκεκριμένο μηχανισμό, που μπορεί να βελτιωθεί αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει κι αυτός αποκλειστικής εξουσίας και διαχείρισης μοναχικών, ικανών ή μη προσώπων, τα οποία δίνουν λόγο στον υπουργό και δεν έχουν ουσιαστικό διάλογο με τον ευρύτερο χώρο. Διαβάζω στο νόμο και την απόρριψη του ελληνικού τμήματος στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, που μέχρι τώρα ήταν ο πρώτος δημόσιος χώρος μιας ταινίας. Επίσης, η μονή αίθουσα χάνει το ελάχιστο ενδιαφέρον της να παίξει ελληνικές ταινίες. Η λέξη "σκηνοθέτης" υπάρχει σε αυτό το νόμο μόνο 2-3 φορές. Είναι καλύτερο να στοχεύσουμε σε ένα νόμο ανθρωποκεντρικό».

ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ

Βαριές ψιχάλες αντί για την άνοιξη

Με μεγάλη αμηχανία διαβάσαμε χθες το ρεπορτάζ σας για το νέο νόμο, έναν νόμο στον  οποίον είχαμε εναποθέσει για μια άνοιξη του ελληνικού σινεμά. Όμως, σαν τα πρωτοβρόχια, οι βαριές ψιχάλες που διαφαίνονται στα γραφόμενα –καθώς δεν έχω διαβάσει τον νόμο- γέμισαν γκρίζο χρώμα τον ουρανό μας….Ελπίζω να μην καταλήξουν αυτές οι ελπίδες σε «Πλαστογραφημένες προσδοκίες» (αυτός ήταν ο τίτλος μιας ταινίας μου για τις καταλήψεις των μαθητών) και ό,τι αυτό συμβολικά συνεπάγεται. Θα είναι κρίμα…., μεγάλο κρίμα.

 ΝΙΚΟΣ ΣΕΚΕΡΗΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ-ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ

ΑΙΡΕΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. του Ε.Κ.Κ.

«Να αποσυρθεί»

Το νέο σχέδιο Νόμου στερείται βασικών αρχών καλλιτεχνικής δημιουργίας και καταργεί κάθε έννοια εκπροσώπησης, ελέγχου και διαφάνειας και πρέπει να αποσυρθεί.

Εάν οι συνδικαλιστές συμμετείχαν σε οργανισμούς, συμμετείχαν φρενάροντας την κρατική αυθαιρεσία. Αυτό το νομοσχέδιο ανοίγει παράθυρο σε κάθε είδους αυθαιρεσία.

==============================

ΤΑ "ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ"  kinhmatografikasomateia.2@gmail.com

Ποιοι ανώμαλοι φασίστες σακάτεψαν τον Νίκο Κούνδουρο???????? 

ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ??? - ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΑΙΧΜΗΡΗ ΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ

Η "ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ" <kinish.enantia.ston.nomo@gmail.com> μου έστειλε e-mail, με ΘΕΜΑ: Δήλωση Νίκου Κούνδουρου ενάντια στο νέο Νομοσχέδιο του Π. Γερουλάνου για τον κινηματογράφο, λίγο πριν εισβάλλουν ληστές στο σπίτι του!!!!!!!!!!!

"ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ  

Το σχέδιο νόμου συνταγμένο από αόρατες και παρασκηνιακές δυνάμεις που υπηρετούν και κυκλώνουν τον αφελή Υπουργό Πολιτισμού, διαχειρίζεται με εγκληματική αδεξιότητα ουσιώδη θέματα που αφορούν αυτή καθαυτή την επιβίωση του κινηματογράφου.

Είναι φανερό πως οι συντάκτες των εφημερίδων και της τηλεόρασης που ασχολήθηκαν με το θέμα, είχαν πλήρη άγνοια του σχεδίου νόμου, που πέρα από κάθε λογική διαγράφει ουσιαστικά το πνευματικό μέρος της κινηματογραφικής γλώσσας, ευνοώντας μέχρι σκανδάλου τους διαχειριστές και κάπηλους του κινηματογράφου, καταδικάζοντας τους πραγματικούς δημιουργούς στον ταπεινωτικό ρόλο του ικέτη".
Σημειώνουμε για τους "αφελείς", ότι ο πολύ μεγάλος ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, είναι από τις λίγες φωνές του πνεύματος και της τέχνης, που δεν σταμάτησε να ορθώνει ανάστημα, απέναντι σε όλα τα σάπια καθεστώτα. Είναι από τους λίγους που δεν έγινε μαριονέτα στα χέρια των σάπιων σαλτιμπάγκων της γαλαζοπράσινης πόρνης εξουσίας.
Επειδή οι φασιστικές τους μεθόδοι, για συνετισμό-συμμόρφωση, τις έχω νιώσει στο πετσί μου και έχω γίνει γνώστης των μεδόδων τους, δεν έχω τη παραμικρή αμφιβολία μετά από αυτή την ανακοίνωση, ότι η χθεσινή ληστεία μετά άγριου ξυλοδαρμού του μεγάλου σκηνοθέτη, δεν ήταν τίποτε άλλο, από έναν συνήθη τραμπουκισμό της σάπιας εξουσίας που καταρέει......
Σε λίγο και άλλες ανακοινώσεις εναντίον του καθεστώτος....