Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημοκρατικές διαδικασίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημοκρατικές διαδικασίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010
ΕΝΤΟΣ???... ΘΕΜΙΔΟΣ ΜΕΛΑΘΡΟΝ??? - ....ΓΕΛΑΘΡΟΝ, ΦΥΣΙΚΑ.... ΧΑ... ΧΑ... ΧΑ...
Συμβαίνουν στα δικαστήρια..
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ώστε η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού ήταν η 8η Αυγούστου;
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις αυτοψίες σας τις έχετε διενεργήσει σε νεκρούς ανθρώπους;
Και τέλος: ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία, ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός;
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΗΘΟΥΣ, ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΗ ΣΑΠΙΛΑ ΤΟΥ ΚΕΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΑΝΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ
Ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας. Ενα άρθρο του καθηγητή κ. Χρήστου Γιανναρά στην Καθημερινή.Του Χρήστου Γιανναρά
Γιατί άραγε η κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου ευνοεί απροκάλυπτα τον πανικό στην ελλαδική κοινωνία; Η εύνοια του πανικού γίνεται εξόφθαλμη και μετρητή στα δελτία ειδήσεων των κρατικών καναλιών (είναι το βασικό μέσο κάθε κυβέρνησης για τη διαμόρφωση της ψυχολογίας των μαζών): Πόσος τηλεοπτικός χρόνος διατίθεται για τη διεκτραγώδηση του οικονομικού αδιεξόδου της χώρας, του πνιγμού που μας επιβάλλουν οι διεθνείς αγορές, της άρνησης ή της αδυναμίας των Ευρωπαίων εταίρων μας να στηρίξουν την ελλαδική οικονομία; Ποια διασταύρωση γίνεται, ποιος έλεγχος αξιοπιστίας του καταιγισμού απαισιόδοξων προβλέψεων από αναλυτές ή πολιτικούς διαχειριστές της διεθνούς οικονομίας; Γιατί απουσιάζει εντυπωσιακά από τα κρατικά κανάλια κάθε ενδεχομένως ενθαρρυντική (σοβαρή και έγκυρη) ανάλυση πολιτικών προτάσεων ή των κοινωνικών δυνατοτήτων για ενεργό, παλλαϊκή αντίδραση στη χρεοκοπία;
Το αποτέλεσμα της κυβερνητικής αβελτηρίας ή θελημένης πολιτικής είναι, να έχει ο πανικός παραλύσει τόσο τον ψυχισμό των πολιτών όσο και την αγορά. Γιατί ο πανικός γεννάει (πάντοτε) όργιο φημών: Σχεδόν ο κάθε πολίτης έχει «πληροφορηθεί» από κάποια «έγκυρη πηγή» ότι το έλλειμμα δεν είναι 13,7% του ΑΕΠ, αλλά 16%, ότι το εξωτερικό χρέος δεν είναι 370 δισ., αλλά τουλάχιστον 600, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, τα χρέη δημόσιων οργανισμών. Οργιάζουν οι φήμες ότι σε λίγο οι Τράπεζες δεν θα έχουν ρευστό για να αποδώσουν στους καταθέτες ή ότι το χρεοκοπημένο κράτος θα υποχρεωθεί να δημεύσει τις καταθέσεις, ενδεχόμενο που προκαλεί τη φυγή από τη χώρα (ή τη φύλαξη «κάτω από το στρώμα») πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ.
Τέτοιες φήμες μοιάζει να συζητούνται σε κάθε γωνιά της χώρας – σε καφενεία, παρέες, λεωφορεία, λαϊκές αγορές, συμπτωματικές συναντήσεις στους δρόμους. Ο πανικός μεταδίνεται σαν τη φωτιά στο δάσος, πολλοί περιμένουν το αναπότρεπτο: ότι θα αρχίσουν να λεηλατούνται υπεραγορές τροφίμων, να ληστεύονται άνθρωποι μέρα μεσημέρι δημόσια, να αφαιρείται η ζωή για είκοσι ευρώ. Πανικοβάλλει το ερώτημα: σε τι θα διστάσουν ενάμισι εκατομμύριο μετανάστες όταν πρώτοι καταληφθούν από την απόγνωση που γεννάει η πείνα, τι θα συμβεί αν το κράτος καθυστερήσει την πληρωμή μισθών και συντάξεων για δύο ή τρεις μήνες, όπως κάνει, χρόνια τώρα, με τους συμβασιούχους;
Αυτόν τον δεδομένο ευφάνταστο πανικό η κυβέρνηση θέλει να τον αγνοεί σκόπιμα ή επιπόλαια ή από κουφόνοια. Δεν διανοείται να αντιτάξει την εγκυρότητα και την πειθώ της ειλικρίνειας στους φόβους και στη φημολογία που παραλύουν την ελλαδική κοινωνία. Αλλά ποιος από την κυβέρνηση να αναλάβει τέτοιο εγχείρημα; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ολοφάνερα δεν επαρκεί, καμιάν επίσημη εμφάνισή του για παροχή ενθαρρυντικών διαβεβαιώσεων δεν θα την πάρουν οι άνθρωποι στα σοβαρά. Ο ευφυέστατος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει τόσες φορές (απειράριθμες) εκτεθεί (ή, σωστότερα, διασυρθεί) με παλινωδίες, αυτοαναιρέσεις, κραυγαλέα ασυνέπεια και απόλυτη έλλειψη ψυχραιμίας, ώστε έχει φτάσει να αποτελεί παραδειγματική περίπτωση αναξιοπιστίας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ευγενέστατο πρωτοεμφανιζόμενο βλάστημα, δίνει περισσότερο την εικόνα μεταπτυχιακού φοιτητή ασκούμενου στην πρακτική της ειδικότητάς του, παρά ανθρώπου ικανού να εκφέρει λό
γο αδέσμευτο από την προτεραιότητα εξυπηρέτησης εντυπώσεων. Κάτι ανάλογο και ο υπουργός Οικονομικών.
Επιπλέον, το πιθανότερο είναι να έχουν και τα κυβερνητικά στελέχη τα ίδια με τον μέσο πολίτη κενά πληροφόρησης. Μάλλον δεν πρόκειται ποτέ κανείς να μάθει τους λόγους που ανάγκασαν τον Κ. Καραμανλή, τον βραχύ, να παραιτηθεί έντρομος από κάθε απόπειρα αντίστασης στη φανερά επερχόμενη χρεοκοπία. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ τις διεργασίες που οδήγησαν στη σκανδαλώδη ανατροπή κριτηρίων και αξιολογήσεων προκειμένου να εκλεγεί στην αρχηγία του κόμματός του ο σημερινός πρωθυπουργός. Ούτε τα υψηλότερα κυβερνητικά στελέχη δεν θα μάθουν ποτέ, από πού ανασύρθηκε ο παντελώς άγνωστος στον δημόσιο βίο Δημ. Δρούτσας για να του ανατεθεί ποιο; Το υπουργείο Εξωτερικών! Θα μείνει μάλλον για πάντα άγνωστο το γιατί, σε ώρες που η Ελλάδα παλεύει απεγνωσμένα να σωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την επίσημη κήρυξη πτώχευσης και στάσης πληρωμών, ο Δ. Δρούτσας συνάπτει «ιστορικής σημασίας συμφωνία» με την Τουρκία για την «εντατικοποίηση των διερευνητικών επαφών για το Αιγαίο», ενώ έχει παράλληλα επανενεργοποιηθεί, για επίσπευση «λύσης» του «Μακεδονικού», ο αυλοθεράπων του Πενταγώνου Μάθιου Νίμιτς.
Εχουμε οδυνηρά κενά πληροφόρησης για τις καίριες αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας. Κρίνεται η επιβίωσή μας, ο ενδεχόμενος ή όχι ξεριζωμός και η προσφυγιά κάποιων από μας, αν θα έχουμε αύριο ψωμί και πολιτική ανεξαρτησία. Και παγιδευόμαστε από τα κρατικά δελτία ειδήσεων και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σε έναν πανικό που αφορά ίσως σε παραπλανητικό εντοπισμό της συμφοράς μας: Δεν είναι η οικονομική χρεοκοπία η κυρίως απειλή, η χρεοκοπία είναι (ίσως) η τεχνητή συνθήκη για να «τακτοποιηθούν» οι διακηρυγμένες ως πρωταρχικές επιδιώξεις των «συμμάχων» μας: Να κλείσει το Κυπριακό, να κλείσει το «Μακεδονικό», να μοιραστεί το Αιγαίο και η Θράκη.
Αυτό το «ίσως» είναι, ασφαλώς, προϊόν του πανικού μας, αλλά προϊόν με τετράγωνη λογική, όχι επιπόλαιο σκεύασμα «συνωμοσιολογίας». Η λογική λέει ότι με την Ελλάδα ξέγνοιαστη, έστω χάρη σε ψευδαισθήσεις σιγουριάς (μια και ανήκει στο «κλαμπ του ευρώ») τα συμφέροντα κάποιων «συμμάχων» της δεν προωθούνται. Με την Ελλάδα οικονομικά κατεστραμμένη και πανικόβλητη, όλα είναι δυνατά.
Γι’ αυτό, ακόμα και οι εναπομείναντες θαυμαστές του κορυφαίου ταλαντούχου αμοραλιστή τολμούν να παραγγέλνουν στον Δημ. Δρούτσα ότι: Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα απέλυε πάραυτα τον υπουργό του των Εξωτερικών, αν διενοείτο να ξεκινήσει οποιεσδήποτε συνομιλίες με τους Τούρκους, χωρίς προηγουμένως να έχουν οι Τούρκοι 1) ανακαλέσει το casus belli, 2) ζητήσει συγγνώμη για την εν ψυχρώ εκτέλεση 1.450 Ελλήνων αιχμαλώτων στην Κύπρο, 3) δεχθεί την άρση των συνεπειών της «Μυστικής Πράξης 66»(;) όπως είχε συμφωνηθεί με τον Οζάλ. Και υπενθυμίζουν οι θαυμαστές του Ανδρέα την αποφασιστική συμβολή 
του Δημ. Δρούτσα στην κατάρτιση του Σχεδίου (πλεκτάνης) Ανάν, που για να το υποστηρίξει κανείς θα έπρεπε: ή να μην το έχει διαβάσει ή να το έχει διαβάσει και να μην το έχει καταλάβει ή να το υποστήριξε «εν διατεταγμένη υπηρεσία».
Οταν και από τους θιασώτες του παπανδρεϊσμού εγείρονται τέτοιας σαφήνειας αντιδράσεις, σημαίνει ότι η λογική του πανικού, έστω και μόνο με ενδείξεις, είναι ακαταμάχητη.
(Λίγα λόγια για τον κ. Γιανναρά)Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης (Παρίσι).
Δίδαξε Φιλοσοφία, Πολιτιστική Διπλωματία και Συγκριτική Οντολογία σε πανεπιστήμια της Γαλλίας, της Ελβετίας, της Ελλάδας.
Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΕ ΤΟ "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ" ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ - ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΡΟΠΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΣΥΜΦΩΝΙΑΣ.
Τυχαίνει να παίρνω (ή να παίρνουμε) 15-20 άρθρα την μέρα. Μερικές φορές δεν προλαβαίνουμε να τα διαβάσουμε ή δεν συμφωνούμε. Μερικές φορές, μπορεί και να διαλέξουμε λάθος άρθρο, λάθος θέμα. Αν δεν αναρτήσουμε κάτι, δεν προλαβαίνουμε ούτε να εξηγήσουμε.Άλλες, ψάχνουμε μόνοι μας, κάνουμε μπλοκότσαρκα, κι από κει που περνάμε, όλο και κάτι θα μας αρέσει, το κλέβουμε και το καρφιτσώνουμε ...επί τιμή στοδικό μας, γιατί νιώθουμε υπόχρεοι, που κάποιες φορές, αυτοί οι φίλοι μας τίμησαν ομοίως.
Έχω φίλο στην Αμερική που μου στέλνει ολόκληρα κατεβατά στα αγγλικά ....και αγγλικά δεν ξέρω. Και πετώ απ' τη χαρά μου, γιατί μεταφράζω και βλέπω ότι μου στέλνει ...χρυσάφι. Νιώθω υπόχρεος, να ασχοληθώ, γιατί και για μένα κάποιοι νιάζονται και ασχολούνται.
Σήμερα το πρωί, κάποιος μου ζήτησε φιλία και βλέποντας το προφίλ του, διαπίστωσα ότι ιδεολογικά έχουμε φαινομενικές διαφορές. Δεν τον αρνήθηκα και δεν με αρνήθηκε. Του μίλησα και του εξήγησα. Μου μίλησε και μου εξήγησε και πάνω στη κουβέντα, εγώ τουλάχιστον κατάλαβα, ότι έχουμε κοινό παρονομαστή. Είδα πως ότι και να πιστεύαμε, στο τέλος θέλαμε κι δυο το ίδιο. Κι οι δυο καταλάβαμε, ότι άλλοι ξενοι με αυτή τη πατρίδα, τους βολεύει να είμαστε ο καθένας και μεταξύ μας, χίλια κομάτια.
Καμιά ώρα μετά, πληροφορούμε κάτι άλλο και μου γυρίζουν τα έντερα ανάποδα και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.
Το να στέλνουμε από εδώ κι από εκεί άρθρα και αναρτήσεις, είναι η χαρακτηριστική συμπεριφορά του ερασιτέχνη blogger. Και δεν το κάνουμε αποκλειστικά σε φωτοτυπίες της σκέψης μας. Το κάνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις, διαφορετικά δεν έχει νόημα, δεν θα υπήρχε ανταλλαγή ιδεών, δεν θα υπήρχε επαφή της διαφορετικότητας, της ζύμωσης, της διαλεκτικής, της παραγωγής γόνιμης σκέψης.
Το να μη θέλω επαφή με κάποιον, ή να μη μου άρεσαν τα γραφόμενά του, είναι θεμιτό και κατανοητό. Το να πάρω ένα εισερχόμενο, ή να στείλω κάτι, δεν είναι και συμβόλαιο με τον αποστολέα. Ακόμα και να μου πετάξει κάποιος κάτι που θα στείλω στα σκουπίδια, είναι κι αυτό μέσα στη λογική, του ότι ο καθένας έχει τον κόσμο του κι από κει και πέρα κάνει ότι μπορεί και δεν θέλω εξηγήσεις. Δεν χάθηκε ο κόσμος και καθ όσον με αφορά, ποτέ δεν το ψάχνω.
Αυτά όμως, με τη περίπτωση να πάρεις το θέμα και να ασχοληθείς αρνητικά και υβριστικά, προφασιζόμενος αντιθέσεις, υπάρχει τεράστια απόσταση. Αναφέρομαι ειδικά στην τρισάθλια αντιμετώπιση του blogger Κυριάκου Κυριακόπουλου, από τον "Νταβέλη" του "Ρεσάλτο", που μεταξύ άλλων λένε πως τάχα ήθελαν ένα τηλεγράφημα 100 λέξεων και του το λένε με συνεχή υποτίμηση με ...230 λέξεις και ολόκληρη αρνητική σελίδα.
Πέρα από την άρνητική υποτίμηση (στη κυριολεξία ένα περίεργο συνεχές φτύσιμο) το ρεσάλτο έχει την εμμονή, να υποδεικνύει σε κάθε του πρόταση, το τι ....επιθυμεί να του γράψει ο περιστασιακός αρθρογράφος, που θα αποτολμήσει να του κοινοποιήσει κάποιο άρθρο.
Λοιπόν, τέτοια φαινόμενα δεν πρέπει να σημειώνονται μεταξύ μας, ότιδήποτε κι αν θέλει να πιστεύει ο καθένας.
Δέκα μήνες που ασχολούμε, υπήρξαν 5-6 περιπτώσεις, που μου ζήτησαν να μη τους ξαναστείλω γνωστοποίηση αναρτήσεών μου. Αυτό ήταν. Ούτε βρισιές, ούτε προσβλητικά σχόλια. Δεν γίνεται με το ζόρι - σταμάτησα να αλληλογραφώ.
Το θέμα δεν θα γίνει πέλαγος συζήτησης για το βασίλειο της ασυναρτησίας του εγωισμού. Εδώ ο χώρος δεν χωρά αυτοκράτορες.
Στον κυβερνοχώρο επικρατεί η ελευθερία και η αμοιβαιότητα.
Για μένα, η απερίγραπτη σελίδα του "ΡΕΣΑΛΤΟ", τα λέει όλα.
Ολόκληρο το θέμα, όπως και καταχωρήθηκε στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ, (στο οποίο και συμπαραστέκομαι για την άδικη επίθεση) είναι το παρακάτω:
=================================================
ΟΤΑΝ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΝΤΑΒΕΛΗΔΩΝ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΡΕΣΑΛΤΑΔΟΡΩΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ή ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ. ΕΣΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ…
Το εθνοσωτήριο έτος 2009 και περί την 10ην πρωϊνήν το ηλεκτρονικό περιοδικό «προβληματισμού» που ο παπάς όταν το ζούλαγε στην κολυμπήθρα το βάφτισε «ΡΕΣΑΛΤΟ», δέχθηκε ένα άρθρο από το ταπεινό blog «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ» με γενικό τίτλο:«Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΦΙΛΟΥΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΕΧΘΡΟΥΣ.»
Βλέπε σχετική ανάρτηση εδώ:
το οποίο και δημοσίευσε στην παρούσα σελίδα του το " ΡΕΣΑΛΤΟ ".
Στο επόμενο κιόλας πεντάλεπτο είς εκ των διαχειριστών με το καλλιτεχνικό «ΝΤΑΒΕΛΗΣ», έκρινε σκόπιμο παραβιάζοντας - και σε κάθε περίπτωση ΒΙΑΖΟΝΤΑΣ κυριολεκτικά - κάθε κανόνα δεοντολογίας, να απαντήσει με τα παρακάτω περισπούδαστα συμπλεγματικά αποφθέγματα με ένα ύφος που δε θα έπαιρνα και όρκο ότι διακρίνεται για την ευγένειά του, την απάντηση του οποίου και παραθέτω κατωτέρω:
«Φλύαρη ηθικολογ
ία..... ...........Φίλε Κυριακόπουλε................
ία..... ...........Φίλε Κυριακόπουλε................ Και για το αληθές του clopy write το παραθέτω.
Φυσικά η εν λόγω περισπούδαστη «απάντηση» δε θα έμενε αναπάντητη. Και το «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ» στο επόμενο πεντάλεπτο γνωστοποίησε στο «ΡΕΣΑΛΤΟ» τα κάτωθι:
"Θα μου επιτρέψεις να σου πω φίλτατε ΝΤΑΒΕΛΗ, ότι τη φλύαρη ηθικολογία, την τροφοδοτεί η άκριτη εμπάθεια η οποία κατά κανόνα είναι και αδιέξοδη, εσωστρεφής, πολιτικά γραφική και με μηδενικό όραμα, αφού υποτάσσεται σε πραγματικά φλύαρους εγωκεντρισμούς του στυλ «Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει», και δεν είναι φλύαρη ηθικολογία η πολιτική κριτική.
Το να μην εγκρίνετε τα κείμενα μου, η τα κείμενα οποιουδήποτε, είναι και δικαίωμά σας από τη στιγμή που είστε κάτοχοι του πεπονομάχαιρου, αλλά ταυτόχρονα συνιστά και δείγμα μιας αντίληψης που ξορκίζει το σταλινισμό από την πόρτα και τον βάζει θριαμβευτικά από το παράθυρο, αφού το μόνο που αντέχει (η μπορεί να κάνει) είναι να αντιμετωπίζει τον αντίλογο ενοχικά. Άλλωστε από πάντα η μοίρα των κρινόντων που δεν τολμούν να αυτοκρίνονται, ανέκαθεν ήταν να γίνονται βασιλικότεροι των βασιλέων.
Όταν αρκετό καιρό πριν από τις εκλογές προέτρεπα με άρθρα μου την ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών, ικανών και αποφασισμένων να παρέμβουν στις εξελίξεις και να δώσουν ένα στίγμα διαφορετικό στο πολιτικό γίγνεσθαι, κάποιοι προτίμησαν τη θαλπωρή του εκ του ασφαλούς μονολόγου, της αυτάρεσκης κατοχής του αλάθητου, και της ανέξοδης κριτικής των πάντων, πλην φυσικά της αυτονόητης αυτοκριτικής που θεωρείται και προαπαιτούμενο για να δικαιούται κανείς να αναγορεύεται σε τιμητής, αξιών, ιδεών, προβληματισμών, σκέψεων.
Αυτά για την ιστορία.
Και αφού τα κείμενα μου ενοχλούν τόσο τη γαλήνη του πολιτικού σου ναρκισσισμού, φυσικά και δε θα ξαναστείλω.
Οσο για την απάντησή σου φίλτατε ΝΤΑΒΕΛΗ, την εκλαμβάνω ως μια πρώτη απόπειρα αυτοκριτικής και σε κερνάω ένα χαμόγελο.
Κατά τα λοιπά ευχαριστώ για την ευγένεια και φυσικά για την φιλοξενία.»
Η στοιχειώδης δεοντολογία θα επέβαλε αν μη τι άλλο τη δημοσίευση της απάντησης."
Αλλά αυτή η δεοντολογία εντελώς συμπτωματικά δεν είναι η δεοντολογία του «ΡΕΣΑΛΤΟ».
Και έτσι η απάντηση του «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ» πετάχτηκε στο καλάθι με τα άχρηστα.Το «ΡΕΣΑΛΤΟ» φυσικά έχει το δικαίωμα να αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο τη δεοντολογία.
Και βεβαίως έχει το δικαίωμα να «χρησιμοποιεί» - ενδεχομένως και να καπηλεύεται - με τέτοιο τρόπο την εμπιστοσύνη των αναγνωστών του (αφού υπήρξαν αναγνώστες που διάβασαν το "επαναστατικό" κήρυγμα του "ΝΤΑΒΕΛΗΣ" αλλά δεν απόλαυσαν μια εξ ίσου επαναστατική μεγαλοψυχία που θα τους γνωστοποιούσε την απάντηση του "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ".
Για το «ΡΕΣΑΛΤΟ» πιθανά να θεωρείται κέρδος το ότι οι αναγνώστες του δεν είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την απάντηση του «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ», αλλά είχαν την πολυτέλεια να χειροκροτήσουν το εμπαθές – αν και εκτός θέματος πλην όμως ενοχικό και άκρως αποκαλυπτικό της προκατάληψης «αποστομωτικό» - (έτσι θέλει να πιστεύει ) σχόλιο του «ΝΤΑΒΕΛΗ» του.
Χάρισμά του.
Και ο «ΝΤΑΒΕΛΗΣ»... και η εμπάθειά του... αλλά και το περισπούδαστο σχόλιο.
Ένα σχόλιο που αν άντεχε σε σοβαρό διάλογο, δε θα είχε κανένα λόγο να φοβηθεί την απάντηση σ αυτό .
Προφανώς κάποιοι ως διάλογο αντιλαμβάνονται το καταφύγιο του μονόλογου.
Αυτό μπορούν… αυτό κάνουν.
Η «μπλογκόσφαιρα» όμως με τη οποία επικοινωνούν διοχετεύοντας την με περισπούδαστες αναλύσεις, δικαιούται να ξέρει την άποψη κάποιων κυρίων για τη δημοκρατία που ευαγγελίζονται , και ας βγάλει μόνη της τα συμπεράσματά της.
ΣΤΗ ΖΩΗ ΑΛΛΩΣΤΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΕΙ ΤΑ ΒΑΡΥΓΔΟΥΠΑ ΛΟΓΙΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΠΕΙΝΟΤΕΡΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ.
Προσωπικά λυπάμαι που ως τις 17:42 της σήμερον, αυτή η "αντιστοίχιση δεν επαληθεύτηκε.
Για το «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ» κάθε άποψη θα είναι χρήσιμη, ( ακόμη και η άποψη του «ΡΕΣΑΛΤΟ»).
Γιατί η λογική του «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ» δεν είναι μόνο ο σεβασμός της δημοκρατίας στην πράξη, χωρίς μικρότητες, εμπάθειες και ευτελείς σκοπιμότητες, αλλά κυρίως η αναζήτηση δυναμικής και αποφασιστικότητας που θα είναι ικανή όχι απλά να κρίνει τους πάντες εκ του ασφαλούς, αλλά να συμβάλει κατά το δυνατόν και στη δρομολόγηση μιας άλλης κατάστασης για τον τόπο.
Με εκτίμηση
Το «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ»
Κι αυτή η εκτίμηση αφορά και στο «ΡΕΣΑΛΤΟ» και κυρίως στους μαχητικά σκεπτόμενους αναγνώστες του.
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ.
Δημοκρατία: Πολίτες ορθά πληροφορημένοι & με ικανότητα ευθυκρισίας!...
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ --- Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Δρόσισε κατακαλόκαιρα τις καρδιές μας ο μνημειώδης ιστορικός λόγος του Προέδρου της Δημοκρατίας κ Παπούλια στην εκθαμβωτική με την λιτότητά της 35η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα…
Ρακόμελο συμβολικό παραμένει στις ψυχές μας ο στίχος του ποιητή που είχε επισημάνει ότι η Ελευθερία μας απαιτεί αρετή και τόλμη!
Θα το καταθέσω φωναχτά αυτό που αισθάνομαι προσθέτοντας ότι σήμερα η Δημοκρατία χρειάζεται δυο ακόμη προϋποθέσεις για να λειτουργήσει: πολίτες ορθά πληροφορημένους, με ικανότητα ευθυκρισίας…
Δημοκρατία έχουμε στον 21ο αιώνα στις περισσότερες χώρες του ΟΗΕ και φυσικά στη γενέτειρά την Ελλάδα, αλλά το ερώτημα ήταν και παραμένει εάν υπάρχουν οι δικλείδες ασφαλείας έτσι ώστε στο δημοκρατικό πολίτευμα να επιβάλλεται η απόφαση της πλειοψηφίας ενώ ταυτόχρονα να διατηρείται το δικαίωμα της μειοψηφίας να ελέγχει την εξουσία και τις αποφάσεις της για το κοινό καλό.
Για τούτον ακριβώς το λόγο έκανα πρόσθεση στο μεστό νοήματος στίχο του ποιητή δηλώνοντας ότι το Δημοκρατικό πολίτευμα απαιτεί καλά πληροφορημένους και σκεπτόμενους πολίτες που διαθέτουν την ικανότητα της ορθής αξιολόγησης και ευθυκρισίας.
Δυστυχώς, όμως, αυτό ΔΕΝ μοιάζει να ισχύει ούτε παντού ούτε πάντοτε δημιουργώντας μια κατάσταση που θα περιγράψω παρακάτω ζητώντας, ταυτόχρονα, την απαραίτητη συγνώμη από γονείς και συγγενείς παιδιών με «ειδικές ανάγκες».
Υποθέστε ότι μια τάξη δημοτικού με 9 παιδιά με «ειδικές ανάγκες» (τα χαρακτηρίζει το σύνδρομο Down) έχει ένα χαρισματικό δάσκαλο που θέλει να τους διδάξει την διαχρονική αξία της Δημοκρατίας. Τους εξηγεί, λοιπόν, και γίνεται κατανοητός, ότι στη Δημοκρατία γίνεται αυτό που αποφασίζει η πλειοψηφία, αποχωρεί από την τάξη και αφήνει τα παιδιά να επιλέξουν κάτι και να ψηφίσουν για αυτό….Δημοκρατικά!
Όταν επιστρέφει ο δάσκαλος του ανακοινώνουν τα αποτελέσματα: 5 ψήφισαν ΥΠΕΡ της απόφασης, 3 ψήφισαν κατά και 1 παιδί έριξε λευκό! Ρωτώντας τι επέλεξαν να κάνουν ακούει εμβρόντητος «να σας πετάξουμε Κύριε έξω από το παράθυρο, να δούμε πώς θα πέφτετε και όταν ανεβείτε επάνω να μας πείτε πώς αισθανθήκατε!» Η αίθουσα βρίσκεται στον τρίτο όροφο!!!
Ο χαρισματικός και καλοπροαίρετος δάσκαλος έχει τελικά μόνο δυο επιλογές: να αποδεχθεί και να εφαρμόσει την απόφαση των παιδιών επιβεβαιώνοντας την ομορφιά και τη δύναμη της δημοκρατίας οπότε και θα σκοτωθεί πέφτοντας από τέτοιο ύψος ή να αρνηθεί να εφαρμόσει την απόφαση που πάρθηκε με δημοκρατικές διαδικασίες αποδεχόμενος ότι τα παιδιά ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ να πάρουν σοβαρές αποφάσεις καθώς ΔΕΝ διαθέτουν εξαιτίας του προβλήματός τους το απαιτούμενο επίπεδο διανοητικής ικανότητας (I. Q.) οπότε και ΚΑΤΑΡΓΕΙ τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και τις δημοκρατικές διαδικασίες σώζοντας τη ζωή του και αποφεύγοντας να εμπλέξει τα παιδιά σε κακουργηματική πράξη!!!
Στις σύγχρονες δημοκρατίες οι πολίτες από έλλειψη υπεύθυνης πληροφόρησης, και από την παροχή τόνων παραπληροφόρησης αδυνατούν να λειτουργήσουν με γνώση οπότε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, συχνά λειτουργούμε ως «παιδιά με ειδικές ανάγκες» και μετά αυτοχαρακτηριζόμαστε ως…ΚΟΨΟΧΕΡΗΔΕΣ!!!
Δυστυχώς η Δημοκρατία νοσεί, σε ελλαδικό και προφανώς σε παγκόσμιο επίπεδο! Το Δημοκρατικό πολίτευμα απαιτεί πολίτες ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΥΣ με ψηλό αίσθημα ΕΥΘΥΝΗΣ για τις επιλογές τους, ΙΚΑΝΟΥΣ να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις. Τα παραπάνω φαντάζουν ως όνειρα θερινής νυκτός. Σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει διάχυτο «αλισβερίσι» (εκλέγουμε όχι Βουλευτές αλλά «βολευτές»), η απάθεια και ο κυνισμός θριαμβεύουν και οδηγούν τους ψηφοφόρους να ΜΗ συμμετέχουν στις διάφορες εκλογικές διαδικασίες ( όπως έγινε με πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα τρόπο στις πρόσφατες ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ) με αποτέλεσμα να εκλέγονται με χαμηλά ποσοστά ψήφων άνθρωποι χωρίς ιδιαίτερες και αποδεδειγμένες ικανότητες, κατευθυνόμενοι από άγνωστες δυνάμεις και σκοτεινά κέντρα εξουσίας και αυτό το βιώνουν καθημερινά οι πολίτες από άκρο σε άκρο του Πλανήτης μας.
Για το ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ πολίτευμα οι προοπτικές δεν φαίνεται να είναι ευοίωνες….
Τί κρίμα, αλήθεια…
* Ο καθηγητής ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ θα είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης στις εκλογές του Οκτώβρη 2010
| Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ, διαφωνεί με την αρχική φράση του καθηγητή Γ. Πιπερόπουλου, για τις ιδιότητες του λόγου του Παπούλια, και ξανακαταθέτω την άποψή μου, ότι τον θεωρώ αναπόσπαστο μέρος του άρρωστης Ελληνικής δημοκρατίας και φορέα κλασικής πολιτικής ατιμίας. Πριν από κάθε δημόσια βαρύγδουπη δήλωσή του, υπάρχει και ένα πολιτικό έγκλημα Παπούλια Σε κάθε περίπτωση, του εύχομαι ολόψυχα, καλή επιτυχία στη προσπάθειά του, γιατί ο Δήμος Θεσσαλονίκης χρειάζεται τον Γιώργο Πιπερόπουλο. |
Δευτέρα 4 Μαΐου 2009
ΚΑΥΓΑΣ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΔΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ. ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ !!!
ΕΝΩ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ όλα έδειχναν ότι είχε επέλθει εθνική συμφωνία, τουλάχιστον μεταξύ των 2 "μεγάλων" κομμάτων, για τη σημερινή ψηφοφορία των υποτιθέμενων αλλά επίμονων λαδωμάτων "ΠΑΥΛΙΔΗ", σήμερα το σκηνικό άλλαξε με απροσδιόριστες ακόμα τις συνέπειες.Συγκεκριμένα, χθες οι εκπρόσωποι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, υπόγραψαν ιστορική συμφωνία, για να κατασκευάσουν από κοινού τα ψηφοδέλτια που θα κρίνουν τη τύχη του δυστυχή Παυλίδη και συναποφάσισαν, λόγω της συγκυρίας του ιδιόμορφου της ψηφοφορίας, να κατασκευαστούν τα ιστορικά ψηφοδέλτια, από αδιάβροχη λαδόκολλα υψηλής ποιότητας και με προοπτικές ανταπόδοσης!!! !!!
Σήμερις, βοηθούντος του άστατου και πολυδιάστατου καιρού, τα δύο κόμματα βρήκαν άλλη μια ευκαιρία να καιροσκοπήσουν αστάτως. Στη σημερινή τελευταία !!! συνάντηση των εκπροσώπων τους, και ο μεν λαδωμένος ΝουΔίτης αξίωνε να κατασκευαστούν τα ψηφοδέλτια από σκούρα αδιάβροχη λαδόκολλα και με εργολάβο φίλο του Λαρισαίου και Σαρακατσαναίου, ο δε λαδωμένος ΠΑΣΟΚίτης, απαιτούσε να κατασκευαστούν από λευκή έως παρθένα αδιάβροχη λαδόκολλα, στις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος Λαμπράκη.
Τα μικρότερα κόμματα αντιλήφθηκαν γρήγορις το χοιροπαίγνιο του δικομματισμού και απειλούν αποχώρηση και ανταρσία, η δε Αλέκα προσθέτει στο τραπέζι και την ανυπακοή της, με όση σκληρότητα της έχει απομείνει!!! !!!
Μέχρι τη τελευταία στιγμή, που τυπώναμε το τετελευταίο ρεπορτάζ, οι δημοκρατικές μας διαδικασίες κρεμόντουσαν απελπισμένες ανάμεσα στις λαδόκολλες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Σημειώνουμε δε, ότι εκτοξεύθηκαν και εκατέρωθεν απειλές, για το ποιος θα επιβάλει πρώτος τη προσεχή αύξηση της βουλευτικής αποζημίωσης, ως επίδομα απόσβεσης των πάσης φύσεως λαδωμάτων.
Αν δεν με πάρει ο ύπνος, θα έχουμε νεώτερα και μη χειρότερα.
....αααΆϊιιιΙ σιχτίρι βοολευτααάκιαααααΑ............
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)