Έρχονται Χριστούγεννα! Ας μοιράσουμε ακόμη περισσότερα παιδικά χαμόγελα | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | | Αθήνα, 20 Δεκεμβρίου 2010 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 15 χρόνια καθημερινού αγώνα, αντιμέτωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, κακοποίησης, διαβίωσης χιλιάδων παιδιών σε ολόκληρη την Ελλάδα, που περιμένουν από όλους εμάς ουσιαστική ανταπόκριση. Έρχονται Χριστούγεννα, η εποχή που όλα είναι χαρούμενα, στολισμένα και γιορτινά. Εμείς, και αυτά τα Χριστούγεννα θα προσπαθήσουμε να “στολίσουμε” ακόμη περισσότερα παιδικά πρόσωπα με χαμόγελο. Σε αυτή μας την προσπάθεια, θέλουμε όλους εσάς να είστε στο πλάι μας. Γιατί, αν ενωθούμε, όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε! Και αυτά τα Χριστούγεννα λοιπόν, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ζητά την πολύτιμη συμμετοχή σας για να συνεχίσει το έργο του ακόμη πιο δυναμικά. Οι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να συνεισφέρετε κι εσείς στη δράση μας είναι οι εξής:
Στα Χριστουγεννιάτικα παζάρια μας, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε πολλά είδη του οργανισμού, όπως χριστουγεννιάτικες κάρτες και άλλα χριστουγεννιάτικα είδη, καθώς και σχολικά, λευκά είδη και πολλά άλλα, ενώ παράλληλα θα μπορούν να ενημερωθούν για το ευρύ φάσμα των δράσεών του πανελλαδικά.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» περιμένει λοιπόν μικρούς και μεγάλους, για να αυξήσουμε όλοι μαζί, για μία ακόμη χρονιά τα παιδικά χαμόγελα, στέλνοντας μηνύματα ζωής & αγάπης στα παιδιά όλων. Σας περιμένουμε όλους και αυτές τις γιορτές για να στηρίξουμε τα παιδιά μας, που πραγματικά μας έχουν ανάγκη! | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010
ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΑΓΚΕΣ ΦΤΩΧΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΑΠΟ "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"!
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ---- Αθήνα, 26 Αυγούστου 2010Πλησιάζει η μέρα που θα ανοίξουν τα σχολεία για να υποδεχτούν τους μικρούς μας φίλους, έτοιμους για μια νέα σχολική χρονιά. Τα προαύλια θα πλημμυρίσουν από παιδικές φωνούλες και τα παιδιά θα ξεκινήσουν το νέο έτος γεμάτα ενθουσιασμό και διάθεση να μάθουν καινούργια πράγματα. Όμως οι απαιτήσεις του σχολείου αυξάνονται διαρκώς και πολλές οικογένειες αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους. Ο Εθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» δεν μπορεί να αγνοήσει το πρόβλημα. Γι αυτό λοιπόν, όπως κάθε χρόνο, ξεκινάει μία πανελλαδική εκστρατεία συγκέντρωσης σχολικών ειδών για τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν μπορούν να αντέξουν το οικονομικό βάρος των σχολικών απαιτήσεων. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΙΔΗ ΑΠΟ "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"
'Οπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ έχει στη διάθεσή του πολύχρωμα τετράδια, μπλοκ ζωγραφικής, μολύβια, στυλό και άλλα είδη. Όλα αυτά τα είδη μπορείτε να τα βρείτε στα σχολικά παζάρια που διοργανώνει. Η νέα σχολική χρονιά ξεκινάει με Χαμόγελα με είδη από ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεται τα παιδιά που πραγματικά έχουν ανάγκη. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
Σε μία δύσκολη εποχή που η ανησυχία και ο προβληματισμός λόγω των οικονομικών συνθηκών μας έχει όλους συγκλονίσει πρέπει τώρα περισσότερο από ποτέ να στηρίξουμε τα εκατοντάδες παιδιά και τις οικογένειές τους με σοβαρά προβλήματα διαβίωσης.
Η πανελλήνια δράση μας «Στήριξη Παιδιών με
Προβλήματα Διαβίωσης» πρέπει να συνεχίσει και με την ίδια ένταση να στηρίζει και να καλύπτει τις ανάγκες των παιδιών. Η συμμετοχή σας στις προσπάθειες του Εθελοντικού μας Οργανισμού στα δεκαπέντε χρόνια της ύπαρξής μας είναι εκείνη που προσφέρει τη δυνατότητα σε αυτά τα παιδιά να μην στερηθούν τα αναγκαία είδη για τη διαβίωση τους, ένα ζεστό πιάτο φαγητό, μία σοκολάτα, ένα παγωτό.Η δική σας πολύτιμη συμμετοχή στα απαραίτητα είδη είναι συμμετοχή επιβίωσης και ελπίδας για τα παιδιά που εκπροσωπούμε. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"

Την Παρασκευή 28 Μαΐου 2010 ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα προληπτικής οδοντιατρικής που πραγματοποίησε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αχαΐας σε συνεργασία με τον εθελοντικό Οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού», τον Οδοντιατρικό σύλλογο Αχαΐας και το Τμήμα Αγωγής Υγείας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Αχαΐας.
Κατά την διάρκεια του συγκεκριμένου προγράμματος, που ξεκίνησε στις 3 Μαΐου 2010, η Κινητή Οδοντιατρική Μονάδα του εθελοντικού Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», στελεχωμένη από εθελοντές οδοντιάτρους επισκέφθηκε συνολικά 26 δημοτικά σχολεία του Νομού μας και πραγματοποίησε Οδοντιατρικό Προληπτικό έλεγχο σε συνολικά 1044 μαθητές. Στόχος της συγκεκριμένης ενέργειας ήταν η ενημέρωση των μαθητών και των γονέων τους για όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν στην εξασφάλιση της στοματικής υγείας των παιδιών, ιδιαίτερα δε των απομακρυσμένων από τα μεγάλα αστικά κέντρα περιοχών γεγονός το οποίο επιτεύχθηκε.
Παράλληλα, και στα πλαίσια τόσο της ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης παιδιών, νέων και γονέων η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αχαΐας σε συνεργασία με τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Αχαΐας, την Διεύθυνση Υγειάς και «Το Χαμόγελο του Παιδιού», παρείχε τη δυνατότητα στα παιδιά του νομού μας, να υποβληθούν σε προληπτικό Οδοντιατρικό - Ιατρικό και οφθαλμιατρικό έλεγχο.
Συγκεκριμένα, ο «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ», το σύγχρονο Κινητό Ποιλυϊατρείο του εθελοντικού Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», βρισκόταν από την Τρίτη 25 Μαΐου έως και την Πέμπτη 27 Μαϊου, από τις 10:30-13:00μμ και 17:30-20:00μμ. στην Πλατεία Γεωργίου και έδωσε τη δυνατότητα σε συνολικά 107 παιδιά που συνοδεύονταν από τους γονείς τους να ενημερωθούν για τις ωφέλειες των προληπτικών εξετάσεων και να υποβληθούν σε αυτές.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι εξετάσεις παρέχονταν στα παιδιά δωρεάν, ενώ το κόστος της συνολικής ενέργειας ήταν μηδενικό.

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
ΕΚΔΗΛΩΣΗ 25-5-2010, ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΠΟ "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ", ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΑΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
|
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009
ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ SOS 1056, ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ
ΑΠΟ «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» & ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ»
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού, ο Εθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και η εταιρεία Χήτος ΑΒΕΕ – το νερό ΖΑΓΟΡΙ –
έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν σε μια εκδήλωση αφιερωμένη στα παιδιά, όπου θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της λειτουργίας
της Εθνικής Γραμμής για τα Παιδιά SOS 1056.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009,
ώρα 12.00, στο Ζάππειο Μέγαρο (Αίθουσα 5).
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.
Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ BLOG SoKaRi - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ
Η αληθινή ιστορία μιας κοπέλας που πέρασε από την κακοποίηση στην ευτυχία
Τα παιδικά χρόνια της Χριστίνας ήταν γεμάτα μεταφορές ναρκωτικών και πολύ ξύλο
--ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Την είχαμε δει. Σίγουρα κάποιοι από εμάς την είχαμε δει. Ένα μελαχρινό κοριτσάκι, με σημάδια από χτυπήματα στο πρόσωπο να προχωράει βιαστικά στους δρόμους της Αθήνας. Συνήθως κρατούσε μια παιδική τσάντα με ένα ζωγραφισμένο σκυλάκι. Ποτέ κανείς όμως δεν προσπάθησε να της μιλήσει. Να τη ρωτήσει για τα σημάδια στο πρόσωπο, να ενδιαφερθεί πού πηγαίνει. Ομόνοια, Πλατεία Βάθη, Ζεφύρι, Ρέντης. Σε αυτές τις περιοχές πήγαινε. Έδινε το δέμα σε αυτούς που την περίμεναν, έπαιρνε τα χρήματα και έκανε μεταβολή για το σπίτι. Παρέδιδε τα λεφτά στη μητέρα της και κούρνιαζε στην παιδική της γωνιά. Η ιστορία της Χριστίνας δεν μπορεί να γίνει εύκολα πιστευτή. Αστυνομικοί όμως, κοινωνικοί λειτουργοί, εισαγγελείς και ψυχολόγοι με βεβαιώνουν ότι έτσι έγινε.Πατέρα δεν γνώρισε και η μητέρα της ζούσε με έναν τύπο που εμπορευόταν ηρωίνη. Η Χριστίνα ήταν το βαποράκι τους. Κάποια στιγμή η Αστυνομία τους έπιασε, τους έβαλε φυλακή και η Χριστίνα με τον Σπύρο, τον μικρό της αδελφό, «δόθηκαν» στη μάνα του τύπου με την ηρωίνη. Ξύλο, ξύλο, ξύλο ήταν το νέο σκηνικό στη ζωή της Χριστίνας και του Σπύρου. Ώσπου μια μέρα άνοιξαν την πόρτα και έτρεξαν.
Για πες μου για τη μέρα που αποφασίσατε να φύγετε με τον αδελφό σου.
Ήταν Παρασκευή, η τελευταία μέρα του σχολείου, κι ο αδερφός μου δεν είχε έρθει. Είχε φάει τόσο ξύλο την προηγούμενη μέρα που τα σημάδια δεν τον άφηναν να έρθει στο σχολείο. Το έσκασε όμως απ΄ το σπίτι και ήρθε στο σχολείο να με βρει. Ξέραμε ότι η μόνη λύση ήταν να πάρουμε ένα καράβι και να φύγουμε. Και ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε με τα πόδια προς το λιμάνι.
Γιατί προς το λιμάνι;
Έτσι σκεφθήκαμε. Ότι αν μπούμε σε ένα πλοίο θα ξεφύγουμε. Στον δρόμο ακούγαμε σειρήνες από περιπολικά και νομίζαμε ότι μας ψάχνανε. Κλαίγαμε, γιατί δεν θέλαμε να γυρίσουμε πίσω. Ο αδερφός μου πεινούσε κιόλας. Ένας περιπτεράς όμως μας έδωσε μπισκότα.
Σε ποιο πλοίο μπήκατε;
Σε ένα που πήγαινε για τη Σίφνο. Τυχαία το επιλέξαμε. Ήταν αυτό που έφευγε εκείνη την ώρα. Ακολουθήσαμε μια οικογένεια και μπήκαμε μέσα.
Για να νομίζουν ότι ήσασταν και εσείς της οικογενείας;
Ναι, είχαν και αυτοί παιδιά και κολλήσαμε από πίσω τους. Και δεν μας υποψιάστηκε κανείς.
Μπήκαμε στο καράβι και καθήσαμε κάτω, εκεί που παρκάρουν τα αυτοκίνητα. Νομίζαμε ότι έτσι θα σωθούμε. Ότι θα φύγει το καράβι κι ότι θα φύγουμε κι εμείς και δεν θα μας βρει ποτέ κανένας. Μας βρήκε γρήγορα όμως ένας μηχανικός, υποψιάστηκε ότι κάτι τρέχει και μας πήγε πάνω στον καπετάνιο.
Τι του είπατε του καπετάνιου;
Ο αδερφός μου φοβήθηκε και του είπε την αλήθεια ότι το είχαμε σκάσει από το σπίτι. Εγώ συνέχισα να λέω ψέματα ότι ταξιδεύαμε με τους γονείς μας αλλά τους είχαμε χάσει. Ήθελα να φύγει το καράβι για να μη μας γυρίσουν πίσω. Ο καπετάνιος τελικά ήταν έξυπνος και ευαίσθητος άνθρωπος και κατάλαβε αμέσως ότι κάτι τρέχει. Δυο μέρες μείναμε στο καράβι και όταν γυρίσαμε στον Πειραιά εμείς παρακαλούσαμε να μη μας γυρίσουν πίσω. Δεν θέλαμε ούτε συγγενή ούτε κανέναν. Τότε ο καπετάνιος σκέφτηκε το «Χαμόγελο του Παιδιού». Ουσιαστικά αυτός ο άνθρωπος ήταν ο σωτήρας μας.
Οι δικοί σας δεν σας έψαχναν;
Μας έψαχναν, αλλά δεν είχε νόημα. Ήταν ήδη αργά. Να μας κάνουν τι; Εμείς είχαμε δείξει σε όλους τα σημάδια μας. Και μας πήγαν στο «Χαμόγελο». Δεν υπήρχε κενό δωμάτιο στο σπίτι της Νίκαιας, αλλά ο κ. Κώστας (σ.σ.: ο Γιαννόπουλος, ο επικεφαλής του «Χαμόγελου») σκέφτηκε ότι εντάξει, για να φύγουν 2 παιδιά από το σπίτι τους κάτι σοβαρό θα συνέβαινε και αποφάσισε να μας δεχτούν στο σπίτι τους και να κοιμηθούμε για λίγες μέρες στον καναπέ.
Για περιέγραψέ μου μία από τις κακές μέρες.
Μια μέρα με είχαν στείλει σε έναν καταυλισμό, να δώσω ένα δέμα και να πάρω ένα μεγάλο ποσό. Επειδή ήμουνα μικρή δεν θα με υποψιαζόταν κανείς.
Ήξερες τι μεταφέρεις;
Ήξερα ότι μεταφέρω ναρκωτικά, αλλά με είχαν κάνει να πιστεύω ότι δεν είναι κάτι κακό κι ότι είναι κάτι το οποίο πρέπει να το προσέξω πολύ και να μην τους προδώσω γιατί έτσι θα πρόδιδα τη μητέρα μου. Πήγα λοιπόν μόνη μου. Φοβόμουνα πάρα πολύ τους άλλους γύρω μου, αλλά δεν έπρεπε να το δείξω, έπρεπε να φερθώ σαν μεγάλη. Κι όταν τους έδωσα λοιπόν αυτό που έπρεπε να τους δώσω, κάνανε χρήση μπροστά μου. Είχαν πάρει κάτι σαν αλουμινόχαρτο κι έβαλαν λίγη από τη σκόνη επάνω, είδα όλη τη διαδικασία δηλαδή. Νόμιζα ότι εντάξει, ή θα με σκοτώσουνε ή δεν ξέρω τι.
Αυτό συνέβαινε συχνά;
Μία μέρα με είχαν στείλει σε έναν καταυλισμό, να δώσω ένα δέμα και να πάρω ένα μεγάλο ποσό. Ήξερα ότι μεταφέρω ναρκωτικά, αλλά με είχαν κάνει να πιστεύω ότι δεν είναι κάτι κακό κι ότι είναι κάτι το οποίο πρέπει να το προσέξω πολύ και να μην τους προδώσω, γιατί έτσι θα πρόδιδα τη μητέρα μου. Όταν τους έδωσα λοιπόν τα ναρκωτικά κάνανε χρήση μπροστά μου....Ναι, πολλές φορές, για πολλούς μήνες. Ξύπναγα, ήξερα εντάξει ότι η μαμά μου δεν ήταν εκεί για μένα, ήταν μόνο για εκείνον και μόνο για να κανονίζει τα δρομολόγια, το πώς θα γίνει το εμπόριο. Μου έλεγε θα πας «εκεί» και θα δώσεις «αυτό».
Η μητέρα σου έπαιρνε και αυτή ναρκωτικά;
Από όσο ξέρω δεν έκανε χρήση. Ήταν αρκετά έξυπνη για να μην κάνει χρήση. Έξυπνη;
Ο φίλος της;
Ούτε εκείνος, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, αλλά απ΄ ό,τι ξέρω όχι. Είναι πολύ άσχημο να βλέπεις τη μητέρα σου, το πρότυπό σου, να υποτάσσεται σε έναν άνδρα ο οποίος ήταν ένας άνθρωπος άκυρος, τελείως άκυρος όμως. Ένας άνθρωπος που δεν θέλω να δω ποτέ στη ζωή μου. Θεωρώ ότι αν δω τη μαμά μου, πλέον είμαι τόσο δυνατή που μπορώ να την αντιμετωπίσω, δεν τη φοβάμαι, ενώ εκείνον δεν ξέρω.

Τελικά τους έκλεισαν στη φυλακή;
Τους έπιασαν 30 Ιανουαρίου. Ήταν βράδυ, ήμασταν στο σπίτι, η μαμά μου, ο φίλος της, η μαμά του, ο μικρός μου αδερφός κι εγώ. Σπρώχνουν την πόρτα και μπαίνουν μαζί πολλοί αστυνομικοί. Άρχισαν να ψάχνουν, εμείς κλαίγαμε, είχαμε τρομοκρατηθεί, φωνάζαμε, τελικά πρέπει να βρήκαν μια μεγάλη ποσότητα και μας έσυραν όλους στο περιπολικό.
Εσύ τι τους είπες;
Στην αρχή τους έλεγα ψέματα. Μετά όμως ήρθε ένας αστυνομικός και μου μίλαγε πολλή ώρα. Ώσπου κάποια στιγμή γυρνάω και του λέω «άμα σας πω δεν θα το πείτε σε κανένα;». Γέλασε.
Κι αφού τους έβαλαν στη φυλακή,γιατί δεν σε πήγανε κάπου εσένα με τον αδελφό σου και σε αφήσανε με τη μητέρα του φίλου της μητέρας σου;
Δεν ξέρω γιατί. Αν και τώρα ξέρω ότι έπρεπε να κάνουν κάτι. Έπρεπε να μη μας αφήσουν σε εκείνη τη γυναίκα. Τη γριά. Είναι πολύ άσχημο να βλέπεις τη μητέρα σου, το πρότυπό σου, να υποτάσσεται σε έναν άνδρα ο οποίος ήταν ένας άνθρωπος άκυρος, τελείως άκυρος όμως. Ένας άνθρωπος που δεν θέλω να δω ποτέ στη ζωή μου. Θεωρώ ότι αν δω τη μαμά μου, πλέον είμαι τόσο δυνατή που μπορώ να την αντιμετωπίσω, δεν τη φοβάμαι, ενώ εκείνον δεν ξέρω... Δεν έφταναν όσα είχαμε περάσει όλα τα προηγούμενα χρόνια δηλαδή, έπρεπε να υποστούμε και αυτό.
Περάσατε άσχημα κοντά της.
Μας χτύπαγε τόσο πολύ σαν αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση και λέμε είναι ψεύτικα. Ήταν μια γυναίκα που είχε πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Πολλά όμως. Προκειμένου να βγάλει τον θυμό της για ό,τι είχε συμβεί στη δική της ζωή, έπρεπε να χτυπάει κάποιον.
Πώς σας χτυπούσε;
Είτε με τις κουτάλες της κουζίνας, είτε με τα χέρια της, είχε φοβερή δύναμη. Απ΄ τα νεύρα της; Δεν ξέρω. Μια φορά με είχε χτυπήσει με την καρέκλα, μας έσερνε από τα μαλλιά, μας χτύπαγε στον τοίχο. Και όταν γεμίζαμε αίματα μας έριχνε στον νεροχύτη και μας ξέπλενε.
Με ποιες αφορμές;
Με καμία αφορμή. Μπορεί να μην ήθελα να φάω ή μπορεί να αργούσα 5 λεπτά να γυρίσω από το σχολείο. Δεν χρειαζόταν αφορμή. Έκλεινε το τηλέφωνο, είχε θυμώσει με κάτι και μας χτύπαγε.
Έχεις δει τη μητέρα σου στη νέα σου ζωή;
Ήμουνα αναγκασμένη να τη δω όταν ήταν στη φυλακή, γιατί δεν μπορούσε να πιστέψει ότι την αρνήθηκαν τα παιδιά της. Περίμενα τη στιγμή που θα τη δω ότι θα λυγίσω. Ήταν το 2006 ή το 2007. Έχω διαγράψει και την ημερομηνία. Περίμενα ότι θα ήταν μια γυναίκα ταλαιπωρημένη, ότι θα έδειχνε κάπως τον πόνο της. Ακριβώς το αντίθετο, ήταν μια γυναίκα καλοφτιαγμένη, όμορφη, σχετικά όμορφη, γιατί εγώ δεν την έβλεπα όμορφη και πολύ δυναμική, λες και δεν συνέβαινε τίποτα, λες και την είδαμε και χθες. Ήταν μια από τις χειρότερες μέρες που είχα περάσει εκείνη τη χρονιά.
Την έχεις αθωώσει τη μητέρα σου μέσα σου;
Υπήρξε μια περίοδος που κατηγορούσα συνέχεια τον εαυτό μου κι έλεγα ότι εγώ φταίω. Προσπαθούσα να τη δικαιολογήσω. Σήμερα όχι. Δεν είναι ότι της κρατάω κακία, απλά έχει βγει εκτός, εκτός από τη ζωή μας. Πολλές φορές όμως όταν ακούω τους φίλους μου να είναι με τους γονείς τους νιώθω παράξενα, η αλήθεια είναι αυτή. Μου λείπει, αλλά δεν την αναζητώ.
Πες μου για μια ωραία μέρα.
Για μια ωραία μέρα; Α! ήταν στο φεστιβάλ που είχαμε στο σχολείο. Ζωγραφίζαμε πήλινα με τον δάσκαλό μας. Μου άρεσε πολύ να ζωγραφίζω. Και κάναμε μια έκθεση, συμμετείχε και ο αδερφός μου. Η μητέρα μου ήταν στη φυλακή, αλλά είχαμε τους φίλους μας, κοιτάζαμε αυτά που είχαμε κάνει και τα βρίσκαμε ωραία.
Πώς σκέφτεσαι τη ζωή σου ύστερα από δέκα χρόνια;
Να έχω φίλους, αληθινούς, οι οποίοι είναι αυτοί που έχω και τώρα. Αν γίνω μαμά να είμαι καλή μαμά. Καλύτερη από εκείνη, τουλάχιστον. Να έχω τελειώσει το πανεπιστήμιο και να ακολουθήσω τελικά το όνειρό μου, που είναι η διακόσμηση και το θέατρο, και να είμαι ένας καλός άνθρωπος. Ναι, εντάξει, ακούγεται μικρό, άλλα είναι πολύ σπουδαίο.
«Δεν έχουμε πού να τα πάμε όλα τα κακοποιημένα παιδιά» Τη Χριστίνα τη γν
ώρισα αρχές Σεπτεμβρίου. Στην αρχή, μου τα έλεγε όλα με μισόλογα. Μια ερώτηση της έκανα, με δύο απαντούσε. Χωρίσαμε τότε, την πρώτη φορά, χωρίς να μου τα έχει πει όλα. Αρχές Οκτωβρίου ταξίδεψα στην Κέρκυρα. Μέσα στο δάσος, εκεί που κάποτε ήταν το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου είναι τώρα ένα από τα σπίτια του Χαμόγελου του Παιδιού. Αγόρια δαρμένα, κορίτσια σεξουαλικά κακοποιημένα, παιδιά που υπέφεραν- 15 αγόρια- 11 κορίτσια, τα περισσότερα πιτσιρίκια και 4-5 φοιτητές, ανάμεσά τους και η Χριστίνα. Έτσι σε αυτό το σπίτι όλοι έχουν να φροντίσουν κάποιον. Τα μικρότερα θα στρώσουν το τραπέζι, τα μεγαλύτερα θα τα βοηθήσουν στα μαθήματα, κάποιοι θα ασχοληθούν με τα ζώα. Τα περισσότερα τρόφιμα φτάνουν εδώ από δωρεές. Οι παιδαγωγοί είναι παρόντες, αλλά διακριτικοί. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να τα βγάζουν πέρα μόνα τους. Εδώ είναι πια το σπίτι τους. Έτσι μου το αναφέρουν συνεχώς. «Το σπίτι μας». Στους 11 ξενώνες του Χαμόγελου, έχουν βρει καταφύγιο 252 παιδιά. Στις γειτονιές όμως συνεχίζουν να κυκλοφορούν κακοποιημένα παιδιά. «Δεν μπορούμε να τα μαζέψουμε όλα, γιατί δεν έχουμε πού να τα πάμε», θα μου πει ένας εισαγγελέας. Όταν ξεκίνησα για την Κέρκυρα, ένας ειδικός με συμβούλευσε: «Να αφήσεις τα παιδιά να μιλήσουν, ν΄ ακουστούν. Η κακοποίηση πρέπει να πάψει να είναι μυστικό, στο σπίτι, στο σχολείο, στη γειτονιά. Η κοινωνία, ο καθένας μας δηλαδή, χρειάζεται να ακούσει και να αντιδράσει». «Και να συνδράμει», μου συμπληρώνει η Χριστίνα, που τώρα πια μεγάλωσε και ξέρει.Τηλέφωνο ελπίδας
Όποιος θέλει να βοηθήσει τα παιδιά του Χαμόγελου μπορεί να τηλεφωνήσει (από σταθερό τηλέφωνο ΟΤΕ) στο 90111151515. Θα χρεωθεί 2,99 ευρώ (συν ΦΠΑ) και θα έχει συνεισφέρει σε μια μεγάλη προσπάθεια. Αν ένας στους δέκα Έλληνες καλέσει αυτές τις μέρες το 90111151515 τα κακοποιημένα παιδιά θα αποκτήσουν σύντομα δύο ακόμη σπίτια στο Αγρίνιο και την Καβάλα ενώ θα μπουν οι βάσεις και για τα σπίτια του Μοσχάτου και της Θεσσαλονίκης. Είναι τόσο απλό.
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2009
ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ 12ΧΡΟΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΟΛΑΡΓΟ.
Amber Alert: Αγνοείται η 12χρονη Ελένη από το Χολαργό
Ονοματεπώνυμο:ΕΛΕΝΗ ΠΑΝΗ
Ημερομηνία Γέννησης:
11/02/1997
Χρώμα μαλλιών:
Καστανά
Ημερομηνία εξαφάνισης:
18/9/2009
Χρώμα ματιών:
Πράσινα
κάντε κλικ στην αφίσα για να την δείτε
Στις 18 Σεπτεμβρίου στις 8.00 το πρωί, εξαφανίστηκε από την περιοχή του Χολαργού η Ελένη Πανή, 12 ετών. Η Ελένη έχει καστανά μαλλιά, πράσινα μάτια, ύψος 1.59και βάρος 44 κιλά. Την ημέρα που εξαφανίστηκε φορούσε τζίν μαύρο παντελόνι, μωβ μπλούζα με τιράντες και μαύρα αθλητικά παπούτσια.
Αναρτήθηκε από ΓΟΝΕΙΣ-ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΙΑ
Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009
ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ
AMBER ALERT: Βοηθείστε να βρεθεί ο μικρός Bασίλης Μαρτινόπουλος
Ονοματεπώνυμο:ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ημερομηνία Γέννησης:
30/06/2007
Χρώμα μαλλιών:
Ξανθά σγουρά
Ημερομηνία εξαφάνισης:
13/9/2009
Χρώμα ματιών:
Γαλάζια
κάντε κλικ στην αφίσα για να την δείτε μεγαλύτερη
Στις 13/9/2009 στις 13:30, εξαφανίστηκε από το Νοσοκομείο Παίδων «Παναγιώτη & Αγλαΐα Κυριακού» στο Γουδί όπου νοσηλευόταν ο Βασίλης Μαρτινόπουλος, 2 ετών. Ο Βασίλης είναι ξανθός με σγουρά μαλλιά και γαλάζια μάτια. Έχει ύψος 50 εκ. περίπου και είναι αδύνατος. Φορούσε κίτρινο παντελόνι, μακρυμάνικη μπλούζα, μπεζ καζάκα και πέδιλα. Λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών της εξαφάνισης του Βασίλη υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι διατρέχει σοβαρό κίνδυνο.
Πηγή : ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΥ
Αναρτήθηκε απο ΓΟΝΕΙΣ-ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΙΑ
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
.....ΚΑΙ 4-5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ !!!!!
Παρουσιάσεις, προσωπικές μαρτυρίες, εικόνες, μουσικές, ταινίες και θεατρικά αποσπάσματα από την παράσταση "Τα Ορφανά" του Λάιλ Κέσλερ, σε ένα ενιαίο σύνολο, θα ευαισθητοποιήσουν και θα ενημερώσουν, γιατί η συνεχής επισήμανση και η καταγγελία "σκληρών συμπεριφορών", όπως και η συνεχής υπόμνηση της θέσης του παιδιού στον κόσμο μας, σημαίνει καταρχήν πολιτισμός.
Στο ειδικό αυτό αφιέρωμα θα βοηθήσουν με την παρουσία τους, η Unicef, το Χαμόγελο του Παιδιού, ο Συνήγορος του Πολίτη και καταξιωμένοι άνθρωποι της Πνευματικής και Πολιτικής ζωής της χώρας μας, όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο Κώστα Γεωργουσόπουλος και άλλοι.
Ο συνθέτης Χρήστος Θεοδώρου και η ερμηνεύτρια Βικτωρία Ταγκούλη θα συμμετέχουν με ξεχωριστά τραγούδια και νανουρίσματα. Η κάθε βραδιά θα κλείνει με αποσπάσματα από την παράσταση της μαύρης κωμωδίας "Τα Ορφανά" του Λάιλ Κέσλερ, σε προσαρμογή Κοραή Διαμάντη με τους Παναγιώτη Μπρατάκο, Στέλιο Καλαιτζή, Κώστα Ανταλόπουλο. Το Ειδικό Αφιέρωμα συνοδεύεται από Έκθεση Φωτογραφίας και προβολές. 'Ωρα έναρξης: καθημερινά στις 9 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη για το κοινό, όμως συνιστάται τηλεφωνική κράτηση θέσεων στο 210-5242211 και 13.
Συνέχεια ΕΔΩ...











