ΑΡΧΙΣΕ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ «ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΑ» ΕΘΝΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. 'Παρίες' της κοινωνίας οι χριστιανοί στην Βρετανία

Στήν Ἀγγλία ὡς γνωστόν ἐπικρατεῖ ἡ αἵρεση τοῦ Ἀγγλικανισμοῦ( Προτεσταντική παραφυάδα). Ὅμως, ἀκόμη καί τά λίγα χριστιανικά στοιχεῖα, πού διασώζουν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, ἐνοχλοῦν καί τούς θέτουν στό στόχαστρο τῆς ἄθεης ἀγγλικῆς κοινωνίας καί πολιτείας. Ὁ ἀρχέκακος ὄφις παλεύει νά ἐξαλείψει κάθε τι, πού θυμίζει τόν Χριστό Μας ἀκόμη καί στίς ἀλλοτριωμένες ἀπό τήν ὀρθοδοξία κοινότητες τῶν Παπικῶν καί Προτεσταντῶν. Ἡ χριστιανική ἠθική, ἡ οἰκογένεια, ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι μερικά ἀπό αὐτά, πού θεωροῦνται κοινωνικά μή ἀποδεκτά καί ἐντός ὀλίγου «political incorrect», ὁπότε ποινικῶς διωκόμενα...

Τελικῶς ὅμως ὁ Χριστός Μας θά νικήσει...Ὅσο καί ἄν τόν ἀπωθοῦν στό περιθώριο...

Διαβᾶστε τό σχετικό ἄρθρο:

'Παρίες' της κοινωνίας οι χριστιανοί στην Βρετανία

Μασονία: η "υπερ-θρησκεία" που διδάσκει τον Οικουμενισμό

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ. 
Δεν είναι δίκαιο να ισχυριστούμε πως όλοι οι Μασόνοι είναι ενημερωμένοι για τα μυστικά σχέδια της οργάνωσής τους. Πολλοί ενώ είναι έμπειροι στα τυπικά και στις επιφανειακές εργασίες του τάγματος, δείχνουν πως δεν κατέχουν σοβαρές γνώσεις για την πραγματική ιστορία ή τις πεποιθήσεις του Τάγματος

Το πιο γνωστό από τα βιβλία των Μασόνων είναι το «Ηθική και Δόγμα» του Άλμπερτ Πάικ, (Albert Pike - φωτο), το βιβλίο αυτό βρίσκεται στις περισσότερες μασονικές βιβλιοθήκες.

Γράφει λοιπόν στην σελίδα 213: «Κάθε Μασονική Στοά είναι ένας θρησκευτικός ναός και οι διδασκαλίες του είναι θρησκευτικές διδαχές».

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ;

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ, ΣΤ’ΑΛΗΘΕΙΑ, Η ΜΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΓΔΑΛΑ;

 (Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, η Ισαπόστολος)

      Ανήκε στον κύκλο των γυναικών εκείνων που ακολουθούσαν τον Χριστό και τους αποστόλους Του, βοηθώντας με πολλούς τρόπους την σωτηριολογική τους αποστολή. Ο ευαγγελιστής Λουκάς διασώζει την πληροφορία ότι πολλές από εκείνες τις μαθήτριες του Κυρίου συντηρούσαν οικονομικά μεγάλο μέρος του ιεραποστολικού του έργου και συνεισέφεραν στη συντήρηση, μετακίνηση και διαμονή της συνοδείας του Ιησού (Λκ. 8,3)¹. Η συγκεκριμένη Μαρία καταγόταν από τα Μάγδαλα, παραλιακή πόλη της Γαλιλαίας. Γι’ αυτό και ονομάζεται Μαγδαληνή. Η επισήμανση της καταγωγής της μάς ενημερώνει αφενός για το ότι δεν ταυτίζεται με τις υπόλοιπες Μαρίες που ακολουθούσαν τον Ιησού, αλλά και αφετέρου μας πληροφορεί ότι δεν είχε σύζυγο, αφού διαφορετικά θα αναφερόταν με το όνομα του συζύγου της (π.χ. η Μαρία του Κλωπά).  

Α. Στη Δύση, η Μαρία η Μαγδαληνή ταυτίστηκε με την μετανοημένη ιερόδουλη του Ευαγγελίου που άλειψε με ακριβό μύρο τα πόδια του Ιησού και τα σκούπισε με τα μαλλιά της (Λουκ. 7, 36-50 & Ματθ. 26,6-16), στο σπίτι του Σίμωνα του φαρισαίου.

Β. Στη σύγχρονη εποχή, η Μαρία η Μαγδαληνή έγινε πρωταγωνίστρια σε ευφάνταστα κινηματογραφικά έργα και ανιστόρητα μυθιστορήματα που την συνδέουν με την δήθεν ερωτική ζωή του Ιησού, ενώ την παρουσιάζουν νεότατη και προκλητική⁷ . 

“Θρησκόληπτος ο Γκιόλιας!”, “Είχε κόλλημα με την Ορθοδοξία”! Οι βαθυστόχαστες αναλύσεις του ΑΝΤΕΝΝΑ. ΝΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ.

ΜΟΝΟ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ 
ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΡΟΣΩΠΑ ΑΤΟΜΑ ΥΠΟΔΟΥΛΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ.
Για να καταλάβετε ΓΙΑΤΙ ο Γκιόλιας και όχι οι “μεγαλοδημοσιογράφοι”, αρκούν αυτά τα λόγια που ειπώθηκαν πριν από λίγο στην τηλεόραση του Αντέννα (8.11).
Θρησκόληπτος ο Γκιόλιας, που είχε κόλλημα με την θρησκεία και(διαβάστε και φρίξτε) ΔΕΝ είχε σχέση με την διαπλοκή γιατί ΔΕΝ ασχολήθηκε με το Βατοπαίδι!!
Όχι φίλοι, δεν είναι ηλιθιότητα. Είναι στρατευμένη ενημέρωση, πλύση εγκεφάλου.
Αν υπήρχε ένας άνθρωπος που ασχολήθηκε ενδελεχώς με το Βατοπαίδι αυτός ήταν ο Γκιόλιας! Ασχολήθηκε όμως λέγοντας την αλήθεια ενάντια σε όλον τον οχετό παραπληροφόρησης των ελεεινών.

Η αγία νεομάρτυς Λυδία η Ρωσίδα (20 Ιουλίου 1928) και οι συν αυτή στρατιώτες Κύριλλος και Αλέξιος. Μια συγκινητική ιστορία που λέει πολλά…

Από το περιοδικό της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους (υπό την πνευματική πατρότητα του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας), «Αγιορείτικη Μαρτυρία»:
Η Λυδία, κόρη ενός ιερέως της πόλεως Ούφα – βρίσκεται στη δυτική Σιβηρία, στις όχθες του ομωνύμου ποταμού – γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1901. Από παιδί ήταν ευαίσθητη, στοργική και αγαπητή από όλους. Φοβόταν την αμαρτία και κάθε τί που δεν το επέτρεπε ο νόμος του Θεού. Μόλις τελείωσε το παρθεναγωγείο στα δεκαεννιά της χρόνια, παντρεύτηκε και αμέσως έχασε τον άνδρα της στον εμφύλιο πόλεμο με την αναχώρησι του Λευκού(τσαρικού) Στρατού.

SOS!!! Έκκληση σε όσους διαβάζουν Μιχάλη Καλόπουλο

ΕΚΚΛΗΣΗ
ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΙ
ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΛΟΠΟΥΛΟ

Tου Ιερομονάχου Λουκά Γρηγοριάτου

Αγαπητοί

Με αφορμή την συνέντευξη που ο κ. Μιχάλης Καλόπουλος έδωσε στην ομάδα Gateway (στο Διαδίκτυο), καταθέτουμε με συντομία τις σκέψεις μας, για να σας βοηθήσουμε στην κατανόησή της και στην αξιολόγηση του έργου του.

1. Διαφημίζει το βιβλίο του «Βιβλική Θρησκεία - Το μεγάλο ψέμα», ένα βιβλίο για ανυποψίαστους νεοέλληνες, αδύναμους να μελετήσουν την Αγία Γραφή της πίστεώς τους για να καταλάβουν το «μεγάλο ψέμα» του Μιχάλη Καλόπουλου, που γίνεται πιο μεγάλο καθώς ανακυκλώνεται μέσα στην ιστορία. Είναι λίγος ο χώρος εδώ για να πούμε το γιατί. Σίγουρα θα θυμάστε και άλλους θεωρητικούς της αθεΐας που πέρασαν και χάθηκαν. Η αλαζονεία πάντως με την οποία μιλάει στο βιβλίο του, ότι δηλαδή λυπάται εκείνον τον δύστυχο Χριστιανό που θα τολμήση να αντιπαραθέση λόγο στην επιχειρηματολογία του, δεν τιμά το έργο του. Θυμίζει τον χριστιανοκατήγορο Κέλσο τον Αθηναίο, στον οποίο απήντησε μεθοδικώτατα ο μεγάλος Αλεξανδρινός, ο Ωριγένης.

ΤΑΛΜΟΥΔ καί……. ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ! Η ΕΒΡΑΪΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

 Οἱ κύριοι παγκοσμιοποιηταί, πασχίζουν καί βιάζονται γιά νά έξαφανισθοῦν τά ἔθνη καί νά ἀνοίξουν τά σύνορα. Ἀπώτερος στόχος τους εἶναι τό νά ἔλθουν ὅλα τά ἐδάφη ὡς ἕνα, ὑπό τήν κατοχή τους!

Ἔκαναν τό πᾶν γιά νά δημιουργήσουν ἑνιαία παγκόσμια οἰκονομία, ἕτσι ὥστε νά ροκανίζουν ὅλο τό χρῆμα πού ὑπάρχει στή γῆ...μιά πού τό πολύ χρῆμα πού ἤδη κατέχουν δέν τούς φτάνει...!

Πάσχισαν νά καθιερώσουν τήν ἀγγλική γλῶσσα ὡς κοινή γιά ὅλους, ὥστε νά μή δυσκολεύονται στήν ἐπιβολή τῶν ἐντολῶν τους καί νά μή χρειάζονται «ὑπότιτλοι» καί ἐπεξηγήσεις, σέ ὅσους δέν κατάλαβαν καλά τίς προσταγές τους. Γιαυτό καί διάτήρησαν σέ «κῶμα» ὅλες τίς ὑπόλοιπες μητρικές γλῶσσες τοῦ διαφόρων ἐθνῶν τοῦ κόσμου!

Πασχίζου νά έξαλείψουν ἤθη, ἔθιμα καί τοπικές παραδόσεις ὥστενά ζοῦμε ὅλοι μέ τόν ἴδιο «έξαμερικανισμένο» τρόπο ζωῆς, γιά νά ἀποτελοῦμε «ὁμογενοποιημένο πολτό»,   ὁμοιόμορφη καί ὁμόφωνη μάζα, εὕκολη πρός χειραγώγηση!

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ: ΟΙ 60 ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΡΚΟΥΤΣΚ

ΠΕΣ ΜΑΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ Ἤ ΟΧΙ;

ΟΙ ΕΞΗΝΤΑ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΡΚΟΥΤΣΚ

«Πάς όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολο­γήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς».

(Ματθ. ι' 32

---

Πρόκειται για αυθεντική μαρτυρία γραμμένη από αυτόπτη μάρτυρα και δημοσιευμένη στο βι­βλίο του πρωθιερέως Μιχαήλ Πόλσκυ Russia's New Martyrs, Jordanvllle, N.Y., τόμ. 2, σελ. 214-6.

Κατα τα έτη 1930, 1931 και 1932 ταξίδεψα σ' ο­λόκληρη την Σιβηρία με μία επιστημονική απο­στολή*. Τό 1933 τα τα­ξίδια μας οδήγησαν στο Ιρκούτσκ, στο Νίζνιε-Ουντίνσκ και μετά στο Μπαλαγκάνσκ. Η πόλι Κατσούγκ βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Λένα, 140 μίλια από το Ιρκούτσκ. Από την Κατσούγκ υπήρχε δρόμος για το Νίζνιε-Ουντινσκ και το Μπαλαγ­κάνσκ, που περνούσε εξ ολοκλήρου μέσα α­πό την τάϊγκα**. Δεν υπήρχαν κάτοικοι· μόνο κρατούμενοι, που δούλευαν στην κα­τασκευή κάποιου έργου. Στους καταυλι­σμούς γύρω από την Κατσούγκ κυριαρχούσε τότε ανήκουστη βαναυσότητα. Χωρίς κανέ­ναν απολύτως λόγο πυροβολούσαν, χτυ­πούσαν και μαστίγωναν τους ανθρώπους. Οι συνθήκες διαβιώσεως ήταν φρικτές. Εξήντα έως ογδόντα άνθρωποι στοιβιάζοταν σ' ένα κοιτώνα, με δύο σειρές σανίδες για κρεββάτια. Σε περίπτωσι που κάποιος από τους κρατουμένους δεν ολοκλήρωνε την ημερήσια εργασία που του ανετίθετο, οι φύ­λακες του καταυλισμού είχαν το δικαίωμα να του κάνουν ο,τι ήθελαν. Άφηναν τους κρατουμένους για τιμωρία μία εβδομάδα στο ύπαιθρο. Οι άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα και το κρύο.

ΔΙΩΓΜΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. Δήλωση του π. Συμεών Βιλόφσκι μετά την αθωωτική απόφαση του Αρείου Πάγου

Συντάχθηκε απο τον π. Συμεών Βιλόφσκι

Δοξάζω και ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου τον Άγιο Τριαδικό Θεό, που με τη πολλή Του αγάπη με ελέησε, και, μαζί με τον πειρασμό, έδωσε αισία έκβαση στην περιπέτειά μου. Ήταν ο Μόνος που μπορούσε να διαλύσει ως ιστό αράχνης τις συκοφαντίες που είχαν εξυφανθεί εναντίον μου.

Και έτσι εφαρμόστηκε και σε μένα το ψαλμικό ρητό: «διήλθομεν δια πυρός και ύδατος, και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν.» (Ψαλμός 65ος, στίχος 12).

Ευχαριστώ την αδέκαστη ελληνική δικαιοσύνη και τους έλληνες αρεοπαγίτες δικαστές, οι οποίοι με υψηλό αίσθημα ευθύνης, αφού ερεύνησαν όλες τις πτυχές της δικογραφίας, απεφάνθησαν οριστικά και αμετάκλητα για τη μη έκδοσή μου στη Σερβία, αναγνωρίζοντας ότι η δίωξη εναντίον μου ήταν προσχηματική.

Ανακοίνωση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Εικόνα αγαλλίασης ψυχής. Πρωινό Κυριακής μετά την Θεία Λειτουργία στο Βατοπαίδι

Γραφείο ενημέρωσης
Αθήνα, 13 Ιουλίου 2010.
Το Ελληνικό Δημόσιο πρόσφατα ανακοίνωσε την κατάθεση αγωγής σε βάρος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου..
Η Ιερά Μονή, πιστεύοντας ότι οι δικαστικές υποθέσεις δεν πρέπει να μεταφέρονται εκτός των δικαστικών αιθουσών, δεν προτίθεται να προβεί σε καμία δημόσια αντίκρουση αυτής της αγωγής. Είναι όμως υποχρεωμένη να επισημάνει ότι το Ελληνικό Δημόσιο στην ουσία επαναφέρει επιχειρήματα που ανεπιτυχώς είχαν προβληθεί από το ίδιο εδώ και ένα αιώνα σχετικά με την δήθεν απόκτηση κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου ως διαδόχου του Οθωμανικού –Βουλγαρικού Δημοσίου και την αμφισβήτηση των Χρυσοβούλων ως νόμιμων τίτλων κυριότητας.

Ελεύθερος με απόφαση του Αρείου Πάγου ο π. Συμεών Βιλόφσκι

Σήμερα τρίτη 13-7-2010 ανακοινώθηκε από τον Άρειο Πάγο στον π. Συμεών Βιλοβσκι, μετά από 4 μήνες κράτηση ότι είναι ελεύθερος και δεν θα εκδοθεί στην Σερβία.

 Ο επίσκοπος Κοσόβου Αρτέμιος συνοδευόμενος από τον πρωτοσύγκελλό του π. Συμεών αγωνίζεται για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού του, που καταπατούνται από τους Αλβανούς, παρουσία των διεθνών δυνάμεων.



Παρακολουθείστε το βίντεο που ακολουθεί :


augoustinos-kantiotis.gr
http://anavaseis.blogspot.com/

ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. π. Συμεών Βιλόφσκι, "Γιατί διώκομαι"

«ΓΙΑΤΙ ΔΙΩΚΟΜΑΙ»
ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΒΙΛΟΦΚΣΙ

Eίναι γεγονός ότι στη σημερινή εποχή γίνονται τα πιο μεγάλα εγκλήματα στο όνομα της ελευθερίας των λαών και της αρμονικής –δήθεν– συμβίωσης. Οι διάφορες δυνάμεις κατοχής ονομάζονται ειρηνευτικές δυνάμεις και πολλοί λαοί στενάζουν κάτω από την μπότα του «πολιτισμένου» κατακτητή. Μια τέτοια ιστορία εκτυλίσσεται εδώ και 11 χρόνια στη χώρα μου τη Σερβία. Και δυστυχώς, όπως σε κάθε θλιβερή ιστορία, από πίσω κρύβονται οι «Εφιάλτες», οι οποίοι για να επιπλεύσουν μέσα σε δύσκολες καταστάσεις, δεν διστάζουν να προδώσουν αρχές και ιδανικά και να κάνουν αληθινά εφιαλτική τη ζωή των συνανθρώπων τους.

Μια τέτοια ιστορία ακολουθεί αμέσως παρακάτω. Εδώ αποκαλύπτω τους λόγους για τους οποίους είμαι θύμα πολιτικής και θρησκευτικής δίωξης στη χώρα μου, την Σερβία, οι οποίοι και είναι η
πραγματική αιτία για την οποία είμαι κρατούμενος από τις ελληνικές αρχές.

Ήμουν Πρωτοσύγκελλος στην Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης, δηλαδή εκκλησιαστικός λειτουργός και ταυτόχρονα επιφορτισμένος με συγκεκριμένα εκκλησιαστικά καθήκοντα που μου είχε αναθέσει ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος (στο Κοσσυφοπέδιο Σερβίας, στο οποίο τώρα υπάρχει καθεστώς παρουσίας ειρηνευτικών δυνάμεων των ΟΗΕ-ΝΑΤΟ).

ΣΑΪΕΝΤΟΛΟΓΙΑ Ἤ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΑ: ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΙΡΕΣΗ

Ο κίνδυνος παραμονεύει

Το 1954 ό Λαφαγιέτ Ρόν Χάμπαρτ άρχισε να πραγματοποιεί μια «ιδιοφυή» ιδέα να συνδέσει επιδέξια επιστήμη καί αποκρυφισμό. Ίδρυσε την SCIENTOLOGY δηλ. την ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΠΑ, την ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Άρχισε να εφαρμόζει τις θεωρίες ενός εγχειριδίου του ιατρικής φαντασίας, ονομαζόμενο «Διανετική». Προσκρούει όμως σε δύο εμπόδια: στους γιατρούς καί κυρίως στην εφορία. Ετσι ίδρυσε μια «Εκκλησία» για να λύσει αυτά τα προβλήματα.

Όραμα του, «μια κοινωνία χωρίς τρέλα, χωρίς εγκληματίες καί χωρίς πολέμους.»

Είναι από τις πιο επικίνδυνες. Δηλώνει: «Μπορούμε να κάνουμε πλύση εγκεφάλου γρηγορότερα από τους Ρώσους, σε 20 δευτερόλεπτα επιτυγχάνουμε πλήρη αμνησία.» (Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 5-1-93).

Τα αποτελέσματα μας τα περιγράφει ό Α.Μ. ως εξής:

«Το Δεκέμβριο του 1990 συμπλήρωσα το Τεστ Όξφόρδης για την Ανάλυση Ικανοτήτων καί από τα ΚΕΦΕ, όπου το παρέδωσα, μου είπαν ότι χρειαζόταν να παρακολουθήσω σεμινάρια επικοινωνίας καί να περάσω από Οντιτινγκ (ή «Σαϊεντολογική Εξομολόγηση»).

Αποκάλυψη τώρα για το σκάνδαλο Βατοπεδίου

Η αμφισβήτηση των χρυσόβουλων σημαίνει άγνοια κινδύνου ή εθνική προδοσία

Πίσω από το σκάνδαλο με τις ανταλλαγές των ακινήτων μεταξύ του Δημοσίου και της Λίμνης Βιστωνίδας, υπάρχει ένα πλούσιο παρασκήνιο, το οποίο φτάνει ακόμα και στα εθνικά θέματα. Όποιοι δεν το γνωρίζουν πρέπει ναπληροφορηθούν ότι τα περίφημα οθωμανικά χρυσόβουλα, με τα οποία εκχωρήθηκε η κυριότητα της Λίμνης Βιστωνίδας στη Μονή του Αγίου Όρους, δεν είναι τα μοναδικά που καθορίζουν ιδιοκτησίες. Χρυσόβουλα καθορίζουν και το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Πατριαρχείων. Αν υπάρχουν πολιτικοί ή άλλοι που το ξέρουν και το αμφισβητούν, σκοπίμως θυσιάζουν πάγια εθνικά συμφέροντα στη συγκυριακή μικροκομματική σκοπιμότητα. Όποιοι το κάνουν από άγνοια, οφείλουν να μάθουν τις συνέπειες που θα είχε η αμφισβήτηση των χρυσόβουλων. Όσοι με τις αποφάσεις τους, άμεσα ή έμμεσα, καθορίζουν τις εξελίξεις στην υπόθεση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στο Άγιο Όρος θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα γεγονότα παρακολουθούν με ζωηρό ενδιαφέρον και προσοχή -εσχάτως και με ανησυχία- γειτονικά κράτη και οι ισχυρές, σχεδόν κρατικές ορθόδοξες Εκκλησίες τους που έχουν στο Άγιο Όρος μοναστικές αδελφότητες: η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, προπάντων μάλιστα η Ρωσία.

ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. Τιμητική διάκριση στον επίσκοπο Αρτέμιο. Επείγουσα και άνευ όρων επιστροφή του ζητούν με υπογραφές οι κάτοικοι του Κοσσόβου

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΡΤΕΜΙΟ

Επείγουσα και άνευ όρων επιστροφή ζητούν με υπογραφές οι κάτοικοι του Κοσσόβου

Στίς 24 Ἰουνίου 2010, στά πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ ἁγίου Πρίγκηπα Λαζάρου, στή Γκρατσάνιτσα, ὅπως κάθε χρόνο διοργανώθηκε ποιητικός διαγωνισμός πρός τιμήν καί εἰς ἀνάμνησιν τῶν πεσόντων στή Μάχη τοῦ Κοσόβου τό 1389, πού ἀποτελεῖ τήν κατεξοχήν σερβική ἐθνική ἑορτή.

Τό βραβεῖο τοῦ διαγωνισμοῦ αὐτοῦ ἀπονεμήθηκε ἀπό τόν Dragisa Bojović, πρόεδρο τῆς τριμελοῦς κριτικῆς ἐπιτροπῆς καί τοῦ Προγράμματος τοῦ Συμβουλίου τῆς τελετῆς Vidovdan, στόν (ἀπόντα) Ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο, πού βιαίως ἀπεμακρύνθη ἐκ τῆς Ἐπισκοπῆς Ράσκας καί Πριζρένης.

Ἡ εἴδηση μεταδόθηκε ἀκαριαία ἀπό σερβικά καί διεθνῆ μέσα ἐνημέρωσης (ὅπως τό πρακτορεῖο εἰδήσεων Tanjug, www.danas.rs & www.vesti-online.com).

Τό γεγονός αὐτό ἀποτέλεσε ἀφορμή πανηγυρισμῶν γιά τούς παραδοσιακούς πιστούς ἀλλά καί τούς Σέρβους πού ἀγαποῦν τήν Πατρίδα τους καί ἔδωσε τό ἔναυσμα γιά τή συλλογή ὑπογραφῶν ἐκ μέρους τοῦ Σερβικοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Κοσσόβου καί Μετοχίων καί τοῦ Σερβικοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Βορείου Κοσσόβου.

ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. Ο π. Συμεών Βιλόβσκι απαντά για τις εις βάρος του κατηγορίες

Διαβάστε και Ο π. Συμέων Βιλόβσκι απαντά στον επίσκοπο πρ. Ερζεγοβίνης Αθανάσιο (Γιέφτιτς) Μέρος Α΄

πηγή: romfea.gr
Παρακάτω δημοσιεύουμε το δεύτερο μέρος της επιστολής - απάντηση του Συμεών Βιλόφσκι, στον Μητροπολίτη πρ. Ερζεγοβίνης κ. Αθανάσιο Γιέφτιτς, με αφορμή τη συνέντευξη που παραχώρησε στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων "Romfea.gr".
Το δεύτερο μέρος της Επιστολής έχει ως εξής:Σεβασμιώτατε,
Σ’ αυτό το δεύτερο μέρος των απαντήσεών μου, θα μου επιτρέψετε να κάνω επισημάνσεις και διευκρινήσεις, αλλά και να καταδείξω τις αναλήθειες που διατυπώσατε κατά του προσώπου μου στήν ἀπό 15-6-2010 συνέντευξή σας στήν «Ρομφαία».....
α) Για τον ιερέα Zoran Grujic (Ζόραν Γκρούιτς)
Λέτε στη συνέντευξη:
«Όταν ο Συμεών τελείωσε τις σπουδές από την Θεσσαλονίκη, αμέσως κατηγόρησε τον μέχρι τότε γραμματέα, Πρωθιερέα Ζόραν Γκρουίτς του Αρτεμίου. Τελικά τον καθαίρεσε ο Αρτέμιος και τον βάλανε φυλακή.
Υπήρχαν ατασθαλίες οικονομικές και αυτό μέρα με την ημέρα χειροτέρευε, μετά ο Συμεών μπήκε στη θέση του Πρωθιερέα Ζόραν, και πήρε στα χέρια του όλη την εξουσία. Κυρίως όμως η σύγκρουση του Αρτεμίου, είναι με την Ιεραρχία και τη Σύνοδο.»
Καταρχήν δεν ήμουν εγώ που κατηγόρησα τον μέχρι τότε γραμματέα Zoran Grujic, διότι εγώ έλειπα στην Ελλάδα για σπουδές. Οι έκνομες πράξεις του Grujic ήταν αυτές που ανάγκασαν τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο να κινήσει τις διαδικασίες, ώστε με βάση τους Ιερούς Κανόνες να επιληφθεί του θέματός του η εκκλησιαστική αρχή. Και βέβαια, όταν επέστρεψα από τις σπουδές μου, δεν μπήκα εγώ στη θέση του γραμματέα Γκρούιτς, αλλά ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος όρισε άλλον ιερέα, τον Srdjan Stankovic στη θέση του, και αυτό, Σεβασμιώτατε, το γνωρίζετε πολύ καλά.

ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. Ομιλία επισκόπου Αρτεμίου και συμπαράσταση από μοναχούς, μοναχές και τον πιστό λαό (27/6/2010)

Τα δύο παρακάτω video περιέχουν κήρυγμα του επισκόπου Αρτεμίου και τραγούδια από μοναχούς, μοναχές και τον πιστό λαό που συμπαρίσταται στον αγωνιστή επίσκοπο (27/6/2010)

 
http://thriskeftika.blogspot.com/2010/06/2762010.html

ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. Ο π. Συμέων Βιλόβσκι απαντά στον επίσκοπο πρ. Ερζεγοβίνης Αθανάσιο (Γιέφτιτς)

Επιστολή στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr», απέστειλε ο Συμέων Βιλόβσκι, με αφορμή την συνέντευξη του Επισκόπου πρ. Ερζεγοβίνης κ. Αθανασίου (Γιέφτιτς) στην Romfea.gr.

Η επιστολή απάντηση του Συμέων Βιλόφσκι έχει ως εξής:

Α'. Περί του Επισκόπου και Γέροντός μου Αρτεμίου 
Συντάχθηκε απο τον π. Συμεών Βιλόβσκι
Σεβασμιώτατε,

Μέσα από το κρατητήριο όπου κρατούμαι αναμένοντας την έκβαση της υποθέσεως της έκδοσής μου στη Σερβία και ύστερα από προσεκτική ανάγνωση της συνέντευξής σας στον Διευθυντή κ. Αιμίλιο Πολυγένη του Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Ρομφαία» στις 15-6-2010, επιτρέψτε μου να απαντήσω κι εγώ δημόσια, όπως αρμόζει, με πόνο, αλλά και με φόβο Θεού, έτοιμος αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι με λόγον, μετά πραΰτητος και φόβου, συνείδησιν έχων αγαθήν (πρβλ. Α΄Πέτρ. γ´15-16).

Σ᾽ αυτό το πρώτο μέρος των απαντήσεών μου θα επικεντρωθώ στην πολεμική σας κατά του Επισκόπου και Γέροντός μου κ. Αρτεμίου (Ραντοσάβλιεβιτς).

Θα μου επιτρέψετε, Σεβασμιώτατε, να κάνω επισημάνσεις και διευκρινήσεις, αλλά και να καταδείξω τις αναλήθειες που διατυπώσατε. Έχω τη βέβαιη πίστη ότι η Αλήθεια για μας τους Ορθοδόξους Χριστιανούς είναι Ενυπόστατη, αυτός ο ίδιος ο Χριστός μας, και γι' αυτό πιστεύω ότι στις μεταξύ των Ορθοδόξων σχέσεις δεν χωρούν αγαπολογίες η ψευδοσυναισθηματισμοί.

Επίσης πιστεύω ότι την αλήθεια, όσες φορές και να την πει κανείς, την λέει πάντα με τα ίδια λόγια, ενώ το ψέμμα, όσες φορές το λέει κανείς, κάθε φορά χρησιμοποιεί άλλα λόγια και περιπίπτει σε αντιφάσεις και οδηγείται σε αδιέξοδα.

Επίσκοπος Αρτέμιος και Αρχιμ. Συμεών. ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ.

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

ΣΥΜΠΑΡAΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΡΤΕΜΙΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΣΥΜΕΩΝ

 

1. O νέος  Άγιος Ίονστϊνος Πόποβιτς στύλος Ορθοδοξίας

Συμμεριζόμαστε την χαρά της Σέρβικης Ορθοδόξου Εκκλησίας για την επίσημη συναρίθμηση του οσίου Γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς μεταξύ των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας. O Άγιος Ιουστίνος αναδείχθηκε μεγάλη θεολογική και εκκλησιαστική μορφή του 20ου αιώνος, με κύρια χαρακτηριστικά βίου τούς διωγμούς που υπέστη από το άθεο καθεστώς της χώρας του, την ασκητική μετά ταύτα πολιτεία του στην Ιερά Μονή του Τσέλιε, και την διά συγγραφών απογύμνωση του καταστροφικού ανθρωποκεντρισμού της Ευρώπης, ιδιαίτερα δε των επί εκκλησιαστικού πεδίου παραγώγων αλλά και αιτίων του, του Παπισμού και του Προτεσταντισμού. Στον φωτισμένο νου του οσίου Ιουστίνου, ο οποίος ως νέος απολογητής, φιλόσοφος και ομολογητής τιμά το όνομα του παλαιού αγίου Ιουστίνου, φιλοσόφου και μάρτυρος, οφείλουμε την διαυγέστατη εκτίμηση ότι ο υπό πολλών επαινούμενος και ακολουθούμενος σήμερα Οικουμενισμός είναι η μεγάλη «παναίρεση» του 20ου αιώνος, συμπερίληψη όλων των αιρέσεων, και ότι στην ιστορία της Θείας Οικονομίας υπάρχουν τρεις πτώσεις του Αδάμ, του Ιούδα και του πάπα.

Η Ρωσίδα Νεομάρτυς Λυδία

Η ΡΩΣΙΔΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΛΥΔΙΑ
και οι στρατιώτες Κύριλλος και Αλέξιος

 

«ένεκά σου θανατούμεθα όλην την ημέραν
ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής»
(Ρωμ. η' 36)

Η Λυδία, κόρη ενός ιερέως της πόλεως Ούφα¹, γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1901. Από παιδί ήταν ευαίσθητη, στοργική και αγαπητή από όλους. Φοβόταν την αμαρτία και κάθε τι που δεν το επέτρεπε ο νόμος του Θεού. Μόλις τελείωσε το παρθεναγωγείο στα δεκαεννιά της χρόνια, παντρεύτηκε και αμέσως έχασε τον άνδρα της στον εμφύλιο πόλεμο με την αναχώρησι του Λευκού (τσαρικού) Στρατού.

Ο πατέρας της, από τις πρώτες αρχές του σχίσματος των «Ανακαινιστών»² που οργανώθηκε από τους Μπολσεβίκους το 1922, προσχώρησε σ' αυτό. Η θυγατέρα του τότε γονάτισε μπροστά στα πόδια του πατέρα της και είπε: «Δώσε μου την ευχή σου, πατέρα, να σ' αφήσω, για να μη σε δεσμεύω στη σωτηρία της ψυχής σου». Ο γέρων ιερέας ήξερε καλά την κόρη του, όπως ήξερε καλά και το εσφαλμένο της κινήσεώς του. Δάκρυσε και, δίδοντας την ευλογία του στη Λυδία να ζήση μόνη της, της είπε προφητικά: «Κοίταξε, κόρη μου, όταν κερδίσης το στεφάνι σου, να πης στον Κύριο ότι παρόλο που φάνηκα πολύ αδύνατος για αγώνα, ωστόσο δεν σε εμπόδισα, αλλά σου έδωσα την ευχή μου». «Θα το πω, πατέρα», του είπε εκείνη φιλώντας του το χέρι και προβλέποντας έτσι κι αυτή προφητικά το μέλλον.

Η Λυδία πέτυχε να διοριστή στην δασονομική υπηρεσία και το 1926 μετατέθηκε στην κολλεκτίβα υλοτομίας της περιοχής, όπου δούλευε κοντά στους πιο χαμηλόμισθους εργάτες. Εδώ ήρθε αμέσως σ' επαφή με απλούς ανθρώπους του ρωσικού λαού, τους οποίους αγαπούσε πολύ και οι οποίοι ανταποκρίθηκαν με τον ίδιο τρόπο. Οι ξυλοκόποι και οι οδηγοί, που είχαν σκληρυνθή από τη δουλειά μέσα σε δύσκολες συνθήκες, αφηγούνταν με κατάπληξι ότι στο γραφείο του Τμήματος Υλοτομίας, όπου ερχόταν σε επαφή μαζί τους η Λυδία, τους διαπερνούσε ένα γνώριμο αλλά τώρα μισοξεχασμένο αίσθημα, παρόμοιο μ' εκείνο που είχαν νιώσει κάποτε, όταν πριν την επανάστασι είχαν πάει να υποδεχθούν την περίφημη εικόνα της Παναγίας από το χωριό Μπογκορόντσκογιε της περιφερείας της Ούφα. Στο γραφείο δεν ακούγονταν πια άσχημες κουβέντες, βρισιές και καυγάδες. Τα πάθη είχαν εκλείψει και οι άνθρωποι έγιναν ευγενικώτεροι μεταξύ τους.