ΑΡΧΙΣΕ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ «ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΑ» ΕΘΝΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. 'Παρίες' της κοινωνίας οι χριστιανοί στην Βρετανία

Στήν Ἀγγλία ὡς γνωστόν ἐπικρατεῖ ἡ αἵρεση τοῦ Ἀγγλικανισμοῦ( Προτεσταντική παραφυάδα). Ὅμως, ἀκόμη καί τά λίγα χριστιανικά στοιχεῖα, πού διασώζουν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, ἐνοχλοῦν καί τούς θέτουν στό στόχαστρο τῆς ἄθεης ἀγγλικῆς κοινωνίας καί πολιτείας. Ὁ ἀρχέκακος ὄφις παλεύει νά ἐξαλείψει κάθε τι, πού θυμίζει τόν Χριστό Μας ἀκόμη καί στίς ἀλλοτριωμένες ἀπό τήν ὀρθοδοξία κοινότητες τῶν Παπικῶν καί Προτεσταντῶν. Ἡ χριστιανική ἠθική, ἡ οἰκογένεια, ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι μερικά ἀπό αὐτά, πού θεωροῦνται κοινωνικά μή ἀποδεκτά καί ἐντός ὀλίγου «political incorrect», ὁπότε ποινικῶς διωκόμενα...

Τελικῶς ὅμως ὁ Χριστός Μας θά νικήσει...Ὅσο καί ἄν τόν ἀπωθοῦν στό περιθώριο...

Διαβᾶστε τό σχετικό ἄρθρο:

'Παρίες' της κοινωνίας οι χριστιανοί στην Βρετανία

ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΣ...Tο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΦΑΙΡΕΣΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ: Το Καθολικό της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρα χωρίς σταυρό!!!

Προσέξατε ὅτι στά καινούργια διαβατήρια πού ἔχουμε,
ὁ Σταυρός ἀπό τίς δύο Ἐκκλησίες πού ἀπεικονίζονται ( Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας καί Ἁγία Σοφία Μιστρᾶ ), ἔχει κάνει φτερά;
Διπλή παραχάραξη-βεβήλωση! Καί θρησκευτική καί ἱστορική!
Γιατί οἱ δύο Βυζαντινές Ἐκκλησίες,
ἀποτελοῦν ἐκτός ἀπό χριστιανικά καί ἱστορικά μνημεῖα!

TΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΦΑΙΡΕΣΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ: 

Το Καθολικό της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρα χωρίς σταυρό!!! 

Πανελλήνιο μπλόκ

Το Καθολικό της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρα χωρίς σταυρό!!!

ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ, Γιατί κάνουμε τόν σταυρό μας; Tί συμβολίζει τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ; Γιατί ἐκκλησιαζόμαστε; Τί συμβολίζει ὁ ναός; κ.λ.π.

ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ
( ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ. ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ  ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ) 

Γιατί κάνουμε  τόν σταυρό μας;

 

Ἕνα ἀπό τά βασικότερα χαρακτηριστικά τῶν ὀρθόδοξων χριστιανῶν (καί ὄχι μόνο) εἶναι ὅτι σχηματίζουμε στό σῶμα μας, μέ τό δεξί μας χέρι, τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ. Γιατί ὅμως τό κάνουμε αὐτό, τί συμβολίζει καί πόσο παλιά συνήθεια εἶναι;

 

Γιατί γίνεται;

 

Κάνουμε τό σταυρό μας γιά τρεῖς λόγους:

α. Ἔτσι ἀναγνωρίζουμε  φανερά ὅτι εἴμαστε μαθητές τοῦ  Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος σταυρώθηκε γιά  τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

β. Ὑπενθυμίζουμε στόν ἑαυτό μας ὅτι, ὅπως ὁ Κύριος θυσιάστηκε στόν σταυρό, ἔτσι κι ἐμεῖς πρέπει νά θυσιάζουμε τό συμφέρον μας, τόν χρόνο μας ἤ κομμάτια ἀπό τή ζωή μας (μέχρι καί τήν ἴδια τή ζωή μας) γιά τούς συνανθρώπους μας.

γ. Ἡ πεῖρα  τῶν αἰώνων ἔχει ἀποδείξει ὅτι  τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ λειτουργεῖ ὡς ἰσχυρό φυλαχτό, πού προστατεύει τούς ἀνθρώπους ἀπό τίς ἐπιρροές τῶν πνευματικῶν τους ἐχθρῶν (δαιμόνων), καθώς καί ἄλλους κινδύνους πού πιθανόν νά τούς ἀπειλοῦν. Αὐτό συμβαίνει, γιατί, κάνοντας τόν σταυρό μας, ἐπικαλούμαστε τόν σταυρωμένο Θεό μας (τν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ) καί ζητᾶμε τή βοήθεια καί τήν προστασία Του.

Τό νά διακηρύξουμε δημόσια ὅτι πιστεύουμε στόν Χριστό (ὅπως γίνεται ὅταν κάνουμε τόν σταυρό μας) δέν εἶναι σωστό νά γίνεται  ἐγωιστικά ἤ ὑποκριτικά, ἀλλά ταπεινά, σεμνά καί μέ ἀγάπη πρός τούς συνανθρώπους μας καί συγχώρεση πρός τούς ἐχθρούς μας. Σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ ἴδιου τοῦ Ἰησοῦ, καλό εἶναι νά μήν ἐπιδεικνύουμε, ἀλλά καί νά μήν κρύβουμε τήν πίστη μας. Εἶπε: «Ὅποιος μέ ὁμολογήσει μπροστά στούς ἀνθρώπους, θά τόν ὁμολογήσω κι ἐγώ μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ὅμως μέ ἀρνηθεῖ μπροστά στούς ἀνθρώπους, θά τόν ἀρνηθῶ κι ἐγώ μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου» (Ματθ. 10, 32-33).

Βίντεο: "Εμφανίστηκε φωτεινός σταυρός στη Ρωσία"

Πριν από λίγα λεπτά, λάβαμε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, ένα βίντεο το οποίο πραγματικά μας έκανε μεγάλη εντύπωση.
Το εν λόγω ερασιτεχνικό βίντεο, τραβήχτηκε στη ρωσική περιφέρεια της Κοστρομά της Ρωσίας, όπου φαίνεται εμφανώς ένας μεγάλος και φωτεινός σταυρός.
Εμείς απλά το δημοσιεύουμε, τα συμπεράσματα τα αφήνουμε σε εσάς...







http://www.romfea.gr/in

Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη

ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΣΤΕΠΤΩΝ ΚΑΙ  ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Είναι γνωστό πως λίγα πρόσωπα στη μακραίωνη πορεία της ανθρωπότητας τιμήθηκαν από την Ιστορία με τον τίτλο του Μεγάλου. Εξέχουσα ανάμεσά τους μορφή αποτελεί αναμφίβολα ο Μέγας Κωνσταντίνος. Κι αναδείχτηκε πραγματικά Μεγάλος, όχι μόνο σε έργα πολιτικής σύνεσης, οικονομικής διαχείρισης, διοικητικής μεταρρύθμισης, στρατιωτικής δεξιοτεχνίας, φρόνησης και ανδρείας, αλλά, με άριστο συνδυασμό, Μεγάλος και σε έργα μεγάλα, στερέωσης του μέχρι τότε χειμαζομένου Χριστιανισμού, ενίσχυσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποκατάστασης της εσωτερικής της ενότητας, τιμής των αγίων Μαρτύρων, ανέγερσης ναών, σύγκλησης Συνόδων...

Και μαζί του ασφαλώς μεγαλύνεται η Αγία μητέρα του Ελένη, παιδαγωγός, και συμβοηθός, και συντελεστής στα θεία έργα, στη φιλανθρωπία, στην εύρεση του Τιμίου Σταυρού και ανάδειξη των Αγίων Τόπων, στη στήριξη των πιστών, στον εκχριστιανισμό των απίστων...

Πόσα άραγε δεν οφείλει σήμερα ο χριστιανικός κόσμος στη βασιλική τούτη δυάδα, την οποία, δίκαια και θεόπνευστα, η Εκκλησία μας κατέταξε στον χορό των Αγίων, απονέμοντάς τους επάξια και τον τίτλο των ισαποστόλων;

Αλλά και σύμφωνα με παλαιά βυζαντινή παράδοση, για την οποία θα μιλήσουμε στη συνέχεια, η ιστορική πορεία της μεγαλονήσου μας Κύπρου σηματοδοτήθηκε ανεξίτηλα από την εδώ παρουσία της βασιλομήτορος Ελένης, κατά την επιστροφή της από τους Αγίους Τόπους, όπου, ως γνωστό, είχε σταλεί απ' τον Μεγάλο βλαστό της κατά θεία υπόδειξη. Η ίδια παράδοση αποδίδει στην Αγία Ελένη, και άρα έμμεσα και στον υιό της, την ίδρυση της καθ' ημάς Μονής του Τιμίου Σταυρού, την οποία τότε προικοδότησε με τα άγια Σύμβολα του Δεσποτικού Πάθους (τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου, ένα από τους αγίους Ήλους και τον Σταυρό του Καλού Ληστού).

Είναι για τους λόγους αυτούς, που η Μονή μας, αποτίουσα χρέος υιικό και φιλάγιο στους Αγίους της Κτήτορες, οδηγήθηκε στην απόφαση να εκδώσει τον παρόντα Βίο τους. Ένα Βίο σε συνοπτική βεβαίως μορφή, για την ωφέλεια των εν Κυρίω αδελφών μας. Μα κι ένας λόγος παραπάνω: Η από καιρού επιχειρουμένη συστηματική αλλοίωση και παραποίηση του προσώπου και του έργου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, τόσο από ορθολογιστές ιστορικούς, όσο και από αιρετικές ομάδες, αλλά και από έργα φθηνής φιλολογικής παραγωγής, με οπωσδήποτε υστερόβουλες αντιχριστιανικές ή και αντορθόδοξες διαθέσεις.

Στον Βίο αυτό επισυνάπτεται η παλαιότερη έκδοσή μας, «Το Σημείο του Σταυρού», του ιερού Σημείου, που στάθηκε η έμπνευση, ενίσχυση και παρηγορία των Αγίων τούτων, που τόσο άμεσα συνδέθηκε μαζί τους και στήριξε την άνωθεν δεδομένη σ' αυτούς βασιλική εξουσία, το Σημείο, που αποτελεί το καύχημα και τη δόξα όλων των απ' αιώνος πιστών.

 

Γέννηση και καταγωγή των Αγίων

Ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο ενδοξότατος πρώτος χριστιανός αυτοκράτορας, ο ιδρυτής της βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης, γεννήθηκε στην πόλη Ναϊσσό, τη σημερινή Νίσσα της κεντρικής Σερβίας, γύρω στο έτος 275.

Πατέρας του ήταν ο ελληνοϊλλυρικής καταγωγής Κωνστάντιος ο Χλωρός, αξιωματούχος τότε του ρωμαϊκού κράτους, ο οποίος κατόπιν, όπως θα δούμε, ανακηρύχθηκε Καίσαρας και Αύγουστος των δυτικών επαρχιών.

Μητέρα του υπήρξε η πολύ ευσεβής και ενάρετη Ελένη, που γεννήθηκε στην πόλη Δρέπανο της Βιθυνίας (Μικράς Ασίας) περί το έτος 247, από πατέρα ξενοδόχο. Την πόλη αυτή ο Μ. Κωνσταντίνος μετονόμασε αργότερα Ελενόπολη, προς τιμή της μητέρας του.

Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΥ. ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΡΕΜΕΙ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ.

ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ

Tο έτος 1983, εκοιμήθη στο Άγιο Όρος ο π. Γαβριήλ Διονυσιάτης. Διετέλεσε επί σειρά ετών ηγούμενος της Ι. Μ. Διονυσίου. Ήταν άνθρωπος κοσμημένος με πολλές αρετές. Και διακρινόταν για την σύνεση και την σοφία του. Έγραψε αρκετά βιβλία προς οικοδομή των πιστών πού κυριολεκτικά αποπνέουν «οσμήν ευωδίας πνευματικής».

Σε ένα από αυτά διηγείται με απλά λόγια ένα περιστατικό, που το έζησε ο ίδιος:

Το 1916-17, γράφει, βρισκόταν στο Ορφάνι του Παγγαίου, υπεύθυνος σε ένα μετόχι της Μονής του. Στην περιοχή εκείνη στάθμευε τότε μία μεραρχία στρατού. Μια ομάδα αξιωματικών, μυημένοι στον πνευματισμό, συνήθιζαν να συγκεντρώνονται τα βράδια γύρω από ένα τραπέζι, και, με την μεσολάβηση ενός στρατιώτη-μέντιουμ, καλούσαν τα πνεύματα του βασιλέως Γεωργίου, του Τρικούπη και άλλων διασήμων νεκρών. Όταν το τραπεζάκι εκινείτο (σημείο ότι άρχισε η επικοινωνία με το «πνεύμα»!) έκαναν ερωτήσεις και εκ μέρους του «πνεύματος» απαντούσε ο στρατιώτης-μέντιουμ.

Έτυχε ένα βράδυ σε μια τέτοια σύναξη, να παρευρίσκεται και ο π. Γαβριήλ. Κατάλαβε, ότι η όλη προσπάθεια ήταν επίκληση δαιμόνων. Όταν έφυγαν, βρήκε την ευκαιρία να κολλήσει κάτω από το τραπέζι δύο κεριά σε σχήμα Σ τ α υ ρ ο ύ. Όταν ξαναπήγαν και προσπάθησαν να επαναλάβουν την επίκληση των «πνευμάτων», δοκίμασαν οδυνηρή έκπληξη. Ενώ «καλούσαν» ώρα πολλή, το τραπεζάκι δεν εκινείτο από την θέση του και το «πνεύμα» δεν έκανε την εμφάνιση του. Άρχισαν να ερευνούν, μήπως κάποιος κάρφωσε το τραπέζι στο πάτωμα! Και ερευνώντας, ανακάλυψαν τον Σταυρό από κερί κάτω από το τραπέζι.

166 Δάσκαλοι και Νηπιαγωγοί τα λένε “έξω από τα δόντια” και διαχωρίζουν την θέση τους από το Συνδικαλιστικό τους Όργανο που δεν τους εκφράζει !

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΟΕ:
 κ. Μπράτη,
Στις 5-11-2009, δηλώσατε στην Εφημερίδα «Τα Νέα» αλλά και σε τηλεοπτικά μέσα:
«Συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν πρέπει να υπάρχουν στα σχολεία σύμβολα όπως οι σταυροί ή οι θρησκευτικές εικόνες που διαχωρίζουν τους μαθητές. Το σχολείο θα πρέπει να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε όλους χωρίς κανένας μαθητής να αισθάνεται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής ,της φυλής ή του θρησκεύματός του».
Από την δήλωσή σας αυτή, προκύπτουν βασανιστικά ερωτήματα, τα οποία και σας απευθύνουμε:
1. Κατά την άποψή σας, θα πρέπει να κυματίζει η ελληνική σημαία στην αυλή κάθε ελληνικού σχολείου, αφού σ’ αυτήν εμπεριέχεται ο σταυρός και κάποιοι μαθητές θα «αισθάνονται μειονεκτικά» κατά τη δήλωσή σας;
2. Από πότε η εικόνα του Χριστού είναι διχαστική. Από πότε το σύμβολο του Σταυρού, σύμβολο θυσιαστικής αγάπης και προσφοράς προς τον άνθρωπο είναι διχαστικό;
3. Υπάρχει, στ’ αλήθεια, ωραιότερο παιδευτικό πρότυπο από το πρόσωπο του Χριστού;

Υπάρχει σχέδιο για αλλαγή της Ελληνικής σημαίας; ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΑΥΡΙΚΟ ΜΕΝΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Στρατηγικό σχέδιο Δρούτσα για αλλαγή της Ελληνικής σημαίας!
Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες και αποκλειστικές πληροφορίες που έχουν περιέλθει σε γνώση του www.zoomnews.gr , το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται πολύ κοντά στην ολοκλήρωση μιας σύνθετης και εξαιρετικά ευαίσθητης διαπραγμάτευσης που αποσκοπεί στην ανόρθωση της εικόνας της χώρας μας διεθνώς και ιδίως στον ευρωπαϊκό χώρο.
Η διαπραγμάτευση γίνεται παράλληλα στο εσωτερικό της χώρας με διακριτική εμπλοκή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου αλλά και με διεθνή κέντρα στις Βρυξέλλες, Λονδίνο και Βερολίνο. Από ελληνικής πλευράς οι μόνοι που είναι πλήρως ενήμεροι για τα τεκταινόμενα είναι, εκτός από τον Πρωθυπουργό, ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας ο οποίος φέρεται και ως εμπνευστής του όλου σχεδίου. Έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι ο Υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έχει καν ενημερωθεί αλλά ο ρόλος του στην υλοποίηση αναμένεται να είναι καθοριστικός και λόγω του Υπουργείου στο οποίο προΐσταται αλλά και λόγω των παραδοσιακά καλών σχέσεων του με την εκκλησία.
Σύμφωνα με τον στρατηγικό σχεδιασμό του Δημήτρη Δρούτσα τελικός στόχος θα είναι η αλλαγή της ελληνικής σημαίας ώστε να μην εμφανίζεται πλέον το θρησκευτικό σύμβολο του Σταυρού στο άνω αριστερό μέρος της.

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΗ ΖΩΗ

Ὁ κλῆρος τῶν Χριστιανῶν εἶναι ὁ Σταυρός διά τοῦ Ὁποίου καί μόνον πᾶμε στήν Ἀνάσταση. Ἡ σταυρωμένη ζωή εἶναι ἡ χριστιανική ζωή. Εἶναι ἡ ζωή πού ὁδηγεῖ στήν ἀνάσταση ἀπό τόν τάφο τῶν παθῶν, τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ πνευματικοῦ θανάτου. Ὅποιος θέλει νά γίνει χριστιανός πρέπει νά ἀποφασίσει τόν ἑαυτό του γιά θάνατο. Ὁ Κύριος δέν ὑποσχέθηκε ζωή γεμάτη ἀπολαύσεις ἀλλά Σταυρό καί θάνατο. Ἀλλά ὁ θάνατος γιά χάρη τοῦ Κυρίου εἶναι θάνατος «εἰς ζωήν αἰώνιον». Ἡ νέκρωση γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ εἶναι «ζωοποιός». Ὅποιος θέλει νά γίνει Χριστιανός πρέπει νά γίνει σταυροφόρος, σταυρωμένος, ἀποφασισμένος γιά θάνατο, ἀναμένων κάθε στιγμή τό θάνατο γιά χάρη τοῦ Κυρίου. Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἑνώνει. Ὅποιος σταυρώνεται μιμεῖται τόν Χριστό καί γίνεται παράγων ἑνότητας καί ἀγάπης γιά ὅλους.

Ὁ πρῶτος ζωοποιός θάνατος πού καλούμαστε νά περάσουμε ὅλοι εἶναι ὁ θάνατος τῶν παθῶν, τῆς ἁμαρτίας, τοῦ κόσμου, τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου μέσα μας. Ὁ δεύτερος θάνατος, πού εἶναι πολύ μεγάλο χάρισμα, εἶναι νά δώσεις τή ζωή σου ὡς ἀναίμακτος μάρτυς διά τῆς τελείας ὑπακοῆς στό Χριστό διά τοῦ μοναχισμοῦ. Ὁ τρίτος καί κορυφαῖος θάνατος πού εἶναι ἡ κορυφή τῆς ἁγιότητος εἶναι τό νά δώσεις τή ζωή σου «ἐν αἵματι», νά γίνεις μάρτυρας κυριολεκτικά, μέ τό αἱματηρό μαρτύριο, μιμούμενος τόν σφαγιασθέντα Κύριο. Μακάριος ὁ πρῶτος, μακαριότερος ὁ δεύτερος, τρισμακάριστος ὁ τρίτος.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Πηγή φωτογραφίας http://nostou-algos.pblogs.gr

Εκ των λόγων του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού: «Το Μυστήριο του Θείου Πάθους» (2ο μέρος)

Αξίζει όμως εδώ να κάνουμε ένα σταθμό για να περιγράψουμε μερικά γεγονότα που δεν πρέπει να μείνουν απαρατήρητα. Όταν ο Μωϋσής συνετέλεσε την αποστολή του ως οδηγός και λυτρωτής των Εβραίων, και παράδωσε την εξουσία στον διάδοχο του Ιησού του Ναυή με όλες τις επαγγελίες και ευλογίες που τους υποσχόταν ο Θεός, έγραψε με παράπονο μια του ωδή, την β΄ , στην οποία εκφράζει τον πόνο και την πικρία του, γιατί ακριβώς πρόβλεψε ότι δεν θα πειθαρχούσαν και δεν θα αξιώνονταν των ευλογιών και επαγγελιών που τους υποσχόταν ο Θεός. Κατά παρόμοιο τρόπο και ο Χριστός μας, ο πραγματικός Λυτρωτής και μόνος Σωτήρ του κόσμου, όταν επετέλεσε την πανσωτηρία διά της θείας Του κενώσεως και του Σταυρού, προέβλεψεν ότι δεν θα σωθούν όλοι οι άνθρωποι για τους οποίους εθυσιάσθη· γι΄ αυτό ακριβώς στην κρισιμώτερη ώρα του πάθους Του, εκίνησε τα μαραμένα Του χείλη και είπε, «διψώ»! Και ναι μεν ο δριμύς πόνος από την παρατεταμένη δοκιμασία Του δημιουργούσε και μια φυσική ανάγκη δίψας, αλλ΄ η κραυγή του Ιησού «διψώ» δεν ήταν έκφραση της σωματικής δίψας, Εκείνου που επί 40ήμερον διετέλεσε νήστις παντελώς. Η δίψα του ήταν η έκφραση της φλεγόμενης από αγάπη πανάγαθου καρδίας Του, η οποία διψούσε όλων των ανθρώπων τη σωτηρία. Η θυσία Του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε θα μπορούσαν να σωθούν και όλων των ουρανίων σωμάτων οι κόσμοι, αν ήσαν κατοικημένοι. Η λέξη «διψώ» είναι συγχρόνως το οξύ κέντρον ελέγχου κάθε λογικής φύσεως, κάθε συνειδήσεως και καρδίας που αξιώθηκε της θείας έπιγνώσεως και εξ αμελείας προδίδει την αγάπη Του· είναι ο δριμύς έλεγχος κάθε αδιαφορίας, κάθε προφάσεως, κάθε προδοσίας της μεγάλης αυτής θυσίας, η οποία ούτε πρίν, ούτε τώρα, ούτε και στο παρατεταμένον μέλλον θα μπορέσει να περιγραφεί. Η φλεγόμενη Του καρδία εξέφραζε τη διακαή Του δίψα να συνεχίσει, αν ήταν δυνατό, τα πανάχραντα Του πάθη, για να συγκινήσει και σπρώξει τους αναίσθητους και πωρωμένους που δεν εισέρχονται και μένουν έκτος.

Οι 7 λόγοι του Κυρίου Ιησού Χριστού πάνω στο Σταυρό

Πάνω από το Σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός έκανε την πιο μεγαλειώδη διδασκαλία. Τα λόγια του Χριστού πάνω στο Σταυρό ήταν λόγια γεμάτα αγάπη.
«Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι»
Ο Χριστός προσεύχεται πάνω από το Σταυρό Του για τους σταυρωτές Του και παρακαλεί τον Ουράνιο Πατέρα Του: «Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Μέσα στον αβάσταχτο πόνο, που Του προκαλούσε το φρικτό μαρτύριο, ο Κύριός μας Ιησούς, ο Θεός της αγάπης, συγχωρεί τους σταυρωτές Του, προσεύχεται γι’ αυτούς και τους δικαιολογεί. Πόσο μεγάλη και πλατιά είναι η θεϊκή καρδιά και η αγάπη Του! Μας άφησε ένα σπουδαίο μήνυμα: Να συγχωρούμε με την καρδιά μας αυτούς που μας έφταιξαν. Να έχουμε κι εμείς πλατιά καρδιά για τους συνανθρώπους μας.
«Ἀμήν λέγω σοί· σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ»
Ο Χριστός μιλά στο ληστή, που βρίσκεται σταυρωμένος δίπλα Του: «Σε διαβεβαιώνω με όλη την αλήθεια· σου λέω ότι σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο».

ΗΛΙ ΗΛΙ ΛΑΜΑ ΣΑΒΑΧΘΑΝΙ- ΘΕΕ ΜΟΥ ΘΕΕ ΜΟΥ ΙΝΑ ΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΙΠΕΣ;

Οι λόγοι του Εσταυρωμένου

πρώην Σεβ. Μητροπολίτου Πατρών κ. Νικοδήμου,
Μηνύματα Μεγάλης Εβδομάδος ,
Εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα, 1996, σελ. 249-259

Ο Δ' ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ

«Θεέ μου, Θεέ μου,ἵνα τί μέ ἔγκατελιπες;» (Μάτθ. κζ' 46)

Όλοι Τον έχουν εγκαταλείψει. Οι μαθηταί Του διεσκορπίσθησαν. Και αυτός ο Πέτρος που προ ολίγου υπέσχετο ότι προς χάριν Του ήτο έτοιμος «καί εἰς φυλακήν καί εἰς θάνατον πορεύεσθαι», και αυτός Τον έχει ήδη αρνηθή κατ' επανάληψιν και με όρκον.

Είναι λοιπόν μόνος. Και Τον περιβάλλουν οι άσπονδοι εχθροί Του, και ένα πλήθος λαού εις το οποίον οι άρχοντες του κατώρθωσαν να εμπνεύσουν τα πλέον άγρια και θηριώδη αισθήματα εναντίον Του.

Είναι μόνος, και διέρχεται τας τελευταίας αγωνιώδεις στιγμάς Του ασυντρόφευτος. Εις την κατάστασιν αυτήν Τον βλέπει προφητικώς ο Ψαλμωδός· και Τον ακούει να λέγη · «ὑπέμεινα συλλυπούμενον καί οὔχ ὑπῆρξε, καί παρακαλοῦντας καί οὔχ εὗρον» (Ψ. ξη' 21)!

Πράγματι· δεν ευρίσκεται κανείς να Τον ανακουφίση. Να σπογγίοη τον κρύον ιδρώτα του προσώπου Του, την ώραν της αγωνίας και του εγγίζοντος θανάτου. Δεν υπάρχει κανείς να Του δείξη αγάπην, όταν τον πνίγουν οι πόνοι και τα δάκρυα. Δεν βλέπει άλλον πλησίον Του, ει μη «τήν Μητέρα καί τόν μαθητήν παρεστῶτα ὅν ἡγάπα».

Τουναντίον συνωθο ύν ται παρά τους πόδας Του οι ανάλγητοι εχθροί Του, και παρακολουθούν άσπλαγχνα το θύμα των εις το μαρτύριόν του επάνω εις τον σταυρόν. «Καί οἱ πορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν κινοῦντες τάς κεφαλάς αὐτῶν». «Ὁμοίως δε καί οἱ ἀρχιερεῖς ἐνέπαιζον μετά τῶν γραμματέων καί πρεσβυτέρων». Αλλα «καί εἷς ἐκ τῶν κρεμασθέντων ἐβλασφήμει αὐτόν».

Εις πόσους αυτός εσπόγγισε τα δάκρυα! Πόσους ανθρώπους πάσχοντας είχεν ευεργετήσει! Και πόσην χαράν και παρηγορίαν είχε σκορπίσει! Και τώρα, εις τον ιδικόν Τουμ πόνον δεν του παραστέκει κανείς, εκτός μερικών ευαισθήτωνγυναικών, αι οποίαι με τα δάκρυα και τους λυγμούς των περισσότερον Του επαυξάνουν το μαρτύριον.

Είναι μόνος μέσα εις έναν ωκεανόν οδύνης και βασάνου.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Οἱ πληγές τοῦ Χριστοῦ

Μοῦ γράφεις ὅτι ἄκουσες ἀπό τήν γιαγιά σου κάτι (σάν παραμύθι!), γιά τίς πέντε πληγές τοῦ Χριστοῦ. Καί ρωτᾶς: Ποία εἶναι ἡ πραγματικότητα;
Διάβασε τήν Καινή Διαθήκη. Εἶναι ντροπή νά μήν ξέρωμε τήν...Πίστη μας. Ἄφησε στήν ἄκρη κάθε ἄλλο διάβασμα! Ἄρχισε τήν μελέτη σου ἀπό τά ἱερά Εὐαγγέλια. Αὐτή εἶναι ἡ πιό σπουδαία καί ἡ πιό λυτρωτική μελέτη. Πρώτη στήν σειρά, ἔρχεται ἡ γνώση τῆς Πίστεως. Καί μετά ἡ κάθε ἄλλη γνώση. Νά τόν μελετᾶς τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δίνει ἀξία στόν δικό μας λόγο. Ὅπως τά διαμάντινα στά γυναικεῖα κοσμήματα.
Ἡ ἁγία Γραφή δέν μᾶς τό λέει καθαρά ὅτι οἱ πληγές τοῦ Χριστοῦ εἶναι πέντε. Μά εἶναι ἡ φοβερή πραγματικότητα: δύο στά χέρια˙ δύο στά πόδια˙ καί μία στά πλευρά. Ἀπό τά καρφιά. Καί ἀπό τίς ἁμαρτίες μας. Τρυπημένα τά χέρια πού εὐλογοῦσαν! Τρυπημένα τά πόδια πού βάδιζαν τόν δρόμο τῆς ἀλήθειας! Τρυπημένη ἡ πλευρά, πού ἄναψε τήν θεία καί ἱερή φλόγα τῆς ἀγάπης!
Ἔτσι τό θέλησε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ.

Ομιλία του Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου στον Φρικτό Γολγοθά την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή

Σημείωσις του εκδότου: εις την συνέχειαν παρεμβάλλομεν την γενομένην εις τον φρικτόν Γολγοθαν εμπνευσμένην ομιλίαν του Γέροντος ειλημένην εκ του βιβλίου αυτού «Μέγα και θαυμαστόν προσκύ­νημα εις Παλαιστίνην και Σίνα», και η οποία έχει ως ακολούθως:

«Ο δε Θεός, Βασιλεύς ημών προ αιώνων, ειργάσατο σωτηρίαν εν μέσω της γης» (Ψαλμοί 73, 12).

Συ, ω ένδοξος δύναμις, Συ ω άπειρος σοφία του Θεού, Συ, ω Εσταυρωμέ­νε  Ιησού, δος μοι δύναμιν κατά ταύτην την Αγίαν ημέραν και ώραν, δος μοι σύ­νεσιν και σοφίαν λόγου, και τράνωσόν μου την γλώσσαν, δι' ευχών του Μακαριωτάτου Πατρός ημών όπως εξυμνήσω τα μεγαλεία σου!

 ***

Μακαριώτατε Πατριάρχα της Αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ˙ Πανιερώτατοι Άγιοι Αρχιερείς˙ Πανοσιώτατοι Πατέρες και αδελφοί· φιλόχριστον σύστημα.

Σκότος βαθύτατον της άπιστίας, της ασεβείας και ειδωλολατρείας εκάλυπτέ ποτε την υφήλιον άπασαν. Ο ουρανός, ο ήλιος, η σελήνη, τα άστρα, έτι δε και πολλά των τετραπόδων θηρίων και ερπετών επροσκυνούντο και ελατρεύοντο ως θεοί, η δε λατρεία του αληθινού Θεού είχεν έκλείψει. Πολλοί εκ των αρχαίων φιλοσόφων, και δη Ελλήνων, δια της φιλοσοφίας των ενόησαν και παρεδέχθησαν ότι δεν είναι θεοί τα κτίσματα, αλλ' υπάρχει Θεός ο των κτισμάτων ποιητής, τε­χνίτης και Δημιουργός, τον οποίον μη δυνηθέντες να γνωρίσωσιν έστησαν είδωλον, αφιερώσαντες αυτό «τω αγνώστω Θεώ».

Επεχείρησαν πολλοί εκ των ανωτέρω φιλοσόφων δι' ηθικής διδασκαλίας, δια συγγραμμάτων, δια παραινέσεων να αναχαιτίσουν την τότε ανθρωπότητα, ήτις εφέρετο εις απώλειαν, αλλ^' εις μάτην, επειδή οι τότε άνθρωποι ου μόνον τα κτί­σματα ελάτρευον ως θεούς, αλλά και αυτά τα πάθη των εθεοποίουν. Τούτο έκαμε τον ύπατον των φιλοσόφων Σωκράτην να είπη, ως εκ θείας χάριτος φωτισθείς, προς τους  Αθηναίους; «Εν σκότει αν διατελητε, άνθρωποι, ει μη τίνα ο Θεός επιπέμψοιε κηδομένος υμών». Τούτο ήτο σαφής προφητεία της μετά πάροδον ετών τινων ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Εκ των λόγων του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού: «Το Μυστήριο του Θείου Πάθους» (1ο μέρος)

Στην ομιλία μας αυτή θα αναφερθούμε σε κάτι που είναι πάντοτε πολύ επίκαιρο: τη σημασία των παθών του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Για να γίνει όμως περισσότερον αισθητή από όλους μας η απροσμέτρητη αξία του θείου Πάθους, καλόν είναι να περιγράψουμε πρώτα με συντομία την έκταση της συμφοράς που μας κατέχει σ΄ αυτήν εδώ την εξορία και να βοηθήσουμε, με τη σύγκριση αυτή, στον αφυπνισμό από την υπνηλία που μας διακατέχει· γιατί μόνο νυστάζοντες και κοιμώμενοι μπορού τόσο προκλητικά να αδιαφορούν.

Τί είναι, αλήθεια, ο άνθρωπος αν θελήσουμε να τον περιγράψουμε μέσα σ΄ αυτό τον πολύβουο μύλο του θανάτου, όπου περιστρέφεται χωρίς να μπορεί ποτέ να λυτρωθεί; Τίποτε άλλο παρά μια συμφορά, μια τραγικότητα, μια παράσταση μακάβριας σκηνής. Το πανανθρώπινο σύνολο, φυλακισμένο μέσα στο λαβύρινθο του χρόνου και του χώρου παλαίει ακατάπαυστα για να βρει τη λύτρωσή του από τα δεσμά αυτά. Ατενίζει το χρόνο σα μια μέλλουσα λυτρωτική προσδοκία, αλλά απεναντίας καταντά σ΄ ένα μαρτυρικό αδιέξοδο. Παράταση χρόνου χωρίς σκοπό, έκταση χώρου χωρίς στόχο· παλαίουν συνεχώς το άσκοπο και το παράλογο με θύμα τους τον άνθρωπο, που τον κερδίζει τελικά το τραγικό! Σφικτά δεμένος τώρα ο άνθρωπος μέσα στη σκληρή του αιχμαλωσία παλαίει απελπισμένα να αάπορρίψη τα δεσμά του· προσπαθεί να παρηγορηθεί στις εκάστοτε νέες του επινοήσεις όπου φαντάζεται την ελευθερία του, αλλά μάλλον βρίσκεται όλο και περισσότερο φυλακισμένος, καταλήγοντας από κύκλο σε κύκλο, βαθύτερα, μέχρις ότου καταντήσει στο κέντρο της οριστικής του καταδίκης.Βλέπει πίσω από τα δεσμά του τον αδυσώπητο δήμιο του, τον θάνατο, να τον αναμένει αμείλικτος, και δηλητηριάζεται όλη του η ζωή. Κάθε τι το ωραίο, το ευγενικό, το άξιο, το ικανό, που βρίσκεται στην ανθρώπινη οντότητα, είτε φυσικά είΐτε επίκτητα, καταστρέφεται και αφανίζεται μπροστά στην καταδίκη του θανάτου. Τί παράξενη φιλοξενία σ΄ αυτούς που γενιούνται και τι θλιβερός αποχαιρετισμός σ΄ αυτούς που φεύγουν! Κατάδικος και αυτός που ζη, κατάκριτος και αυτός που φεύγει. Καταδίκη τρομερή και φρικαλέα, καταδίκη επιτακτική και βεβαία, καταδίκη οριστική και αμετάκλητη, καταδίκη χωρίς κανένα δικαίωμα διαμαρτυρίας και υπερασπίσεως! Τί θέλω τώρα λοιπόν την ιδιοφυΐα, τη δύναμη, τη σοφία, την ανδρεία, την ομορφιά; τί θέλω ακόμα τα αγαθά της τεχνολογίας που δήθεν κάνουν άνετη τη ζωή;

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ ΖΩΗ

Ὁ κλῆρος τῶν Χριστιανῶν εἶναι ὁ Σταυρός διά τοῦ Ὁποίου καί μόνον πᾶμε στήν Ἀνάσταση. Ἡ σταυρωμένη ζωή εἶναι ἡ χριστιανική ζωή. Εἶναι ἡ ζωή πού ὁδηγεῖ στήν ἀνάσταση ἀπό τόν τάφο τῶν παθῶν, τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ πνευματικοῦ θανάτου. Ὅποιος θέλει νά γίνει χριστιανός πρέπει νά ἀποφασίσει τόν ἑαυτό του γιά θάνατο. Ὁ Κύριος δέν ὑποσχέθηκε ζωή γεμάτη ἀπολαύσεις ἀλλά Σταυρό καί θάνατο. Ἀλλά ὁ θάνατος γιά χάρη τοῦ Κυρίου εἶναι θάνατος «εἰς ζωήν αἰώνιον». Ἡ νέκρωση γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ εἶναι «ζωοποιός». Ὅποιος θέλει νά γίνει Χριστιανός πρέπει νά γίνει σταυροφόρος, σταυρωμένος, ἀποφασισμένος γιά θάνατο, ἀναμένων κάθε στιγμή τό θάνατο γιά χάρη τοῦ Κυρίου. Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἑνώνει. Ὅποιος σταυρώνεται μιμεῖται τόν Χριστό καί γίνεται παράγων ἑνότητας καί ἀγάπης γιά ὅλους. Ὁ πρῶτος ζωοποιός θάνατος πού καλούμαστε νά περάσουμε ὅλοι εἶναι ὁ θάνατος τῶν παθῶν, τῆς ἁμαρτίας, τοῦ κόσμου, τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου μέσα μας. Ὁ δεύτερος θάνατος, πού εἶναι πολύ μεγάλο χάρισμα, εἶναι νά δώσεις τή ζωή σου ὡς ἀναίμακτος μάρτυς διά τῆς τελείας ὑπακοῆς στό Χριστό διά τοῦ μοναχισμοῦ. Ὁ τρίτος καί κορυφαῖος θάνατος πού εἶναι ἡ κορυφή τῆς ἁγιότητος εἶναι τό νά δώσεις τή ζωή σου «ἐν αἵματι», νά γίνεις μάρτυρας κυριολεκτικά, μέ τό αἱματηρό μαρτύριο, μιμούμενος τόν σφαγιασθέντα Κύριο. Μακάριος ὁ πρῶτος, μακαριότερος ὁ δεύτερος, τρισμακάριστος ὁ τρίτος. 
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης 
ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: http://nostou-algos.pblogs.gr

Ο Σταυρός του Χριστού και ο Σταυρός του κάθε ανθρώπου - Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Κύριος εἶπε στούς μαθητές Του: «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολου θείτω μοι» (Ματθ. ιστ' 24).

Τί σημαίνει «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώ που»; Καί γιατί αὐτός «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου», δηλαδή ὁ ἰδιαίτερος σταυρός τοῦ καθενός μας, ὀνομάζεται συνάμα καί «Σταυ ρός τοῦ Χριστοῦ»;

«Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι οἱ θλίψεις καί τά βάσανα τῆς γήινης ζωῆς, πού γιά τόν καθένα μας εἶναι δικά του.

«Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καί ἄλλα εὐλαβῆ κατορθώματα, μέ τά ὁποῖα ταπεινώνεται ἡ σάρκα καί ὑποτάσσεται στό πνεῦμα. Τά κατορθώματα αὐτά πρέπει νά εἶναι ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις τοῦ καθενός καί στόν κάθε ἄνθρωπο εἶναι δικά του.

ΒΑΣΤΑΖΩΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ ΕΞΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΝ (Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ
Βαστάζοντας ὁ Κύριός Μας τόν Σταυρόν Του ἐξῆλθε στόν λεγόμενο τόπο τοῦ κρανίου, στό Γολγοθᾶ .
Θά ἅρμοζε ἴσως νά μήν μιλούσαμε σήμερα· ν' ἀφήναμε τόν Σταυρό νά μιλήσει στίς καρδιές μας· νά συγκινηθοῦμε ἀπ' αὐτό πού μᾶς ἀποδεικνύει: τήν ἄπειρη ἀγάπη, τήν ἀπέραντη φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ. Ὅμως ἄς ποῦμε δι' εὐχῶν τοῦ γέροντος μερικές φτωχές σκέψεις πάνω στό ὑπερκόσμιο καί ὑπερλαμπρο μυστήριο τοῦ Σταυροῦ. <<Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον ὥστε τόν Υἱόν Αὐτοῦ ἔδωκεν τόν μονογενῆ, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς Αὐτόν μή ἀπόλλυται, ἀλλ' ἔχει ζωήν αἰώνιον>>. Δήλ. <<Τόσο ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κόσμο (πρό καταβολῆς κόσμου ,πρό πάντων τῶν αἰώνων) ὥστε παρέδωσε τόν μονογενῆ Του Υἱό στό θάνατο, ὥστε καθένας πού πιστεύει σ' Αὐτόν νά μήν χάνεται ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια>>. Τόση εἶναι ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ ὥστε ἄν εἶχε καί κάτι ἀκόμη πιό πολύτιμο ἀπό τόν Υἱό Του δέν θά δίσταζε κι αὐτό νά τό θυσιάσει γιά νά μᾶς ἀποδείξει τήν ἀγάπη πού ἔχει γιά μᾶς, τά ἁμαρτωλά πλάσματά Του· κι ἄν χρειάζονταν δέν θά δίσταζε ὁ γλυκύτατος Κύριος μας νά ὑφίστατο μυρίους θανάτους γιά νά μᾶς σώσει. Ὅμως δέν χρειάζεται.

Ιωάννινα - Καταργούν το σταυρό από το λάβαρο του Ερυθρού Σταυρού!

Καταργούν το σταυρό από το λάβαρο του Ερυθρού Σταυρού!
Σοβαρή καταγγελία από τις Γιαννιώτισσες εθελόντριες
Δεν θα λάβει μέρος στην παρέλαση το Σώμα Εθελοντών Ιωαννίνων, σε ένδειξη διαμαρτυρίας και για τη στάση της Προέδρου Μ. Παπαδοπούλου
Συμβαίνει για πρώτη φορά και αποτελεί αρνητική εξέλιξη, που θα σχολιαστεί ποικιλότροπα.
Η Ολομέλεια του Σώματος Εθελοντών Νοσηλευτικής του Περιφερειακού Τμήματος Ιωαννίνων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, αποφάσισε να μην συμμετάσχουν οι εθελόντριες στην παρέλαση για τα «Ελευθέρια» των Ιωαννίνων την ερχόμενη Κυριακή.

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ: ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ, ΟΙ ΑΘΕΟΙ, ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ, ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ: ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ,  ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ...