Τι είναι ο Οικουμενισμός;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

(με απλά λόγια και ιστορικά παραδείγματα)

Οικουμενισμός ονομάζεται η ιδεολογία η οποία ευρίσκεται πίσω από την Οικουμενική Κίνηση και την τροφοδοτεί ή συνεκδοχικώς είναι η ίδια η Οικουμενική Κίνηση.

Η Οικουμενική Κίνηση είναι η κίνηση προς ένωση των χριστιανικών ομολογιών – "εκκλησιών" μεταξύ τους. Κύριος φορεύς της δραστηριοποιήσεως αυτής σήμερα είναι το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (W.C.C. -  “World Council of Churches”), υπό την σκέπη του οποίου συνεργάζονται όλες σχεδόν οι Προτεσταντικές Κοινότητες, οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες πλην ολιγίστων, και οι Αντιχαλκηδόνιες Κοινότητες. Το Βατικανό δεν συμμετέχει στο Π.Σ.Ε., διότι, με συνέπεια προς τη διακήρυξή του ότι είναι η μόνη «εν ενεργεία» Εκκλησία επί γης, κρίνει ότι δεν μπορεί να θέτει σε ίση μοίρα και να συναριθμεί εαυτό με τις εκατοντάδες των υπολοίπων χριστιανικών ομολογιών, ούτε ακόμη και με τις «σχισματικές» Ορθόδοξες Εκκλησίες · έτσι έχει αποστείλει κατά καιρούς στο Π.Σ.Ε. μόνον παρατηρητές.

Απάντηση του καθηγητή Τσελεγγίδη στον Μητροπολίτη Μεσσηνίας

Με μία θεολογικότατη καί άκρως τεκμηριωμένη πατερικά ο Καθηγητής κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης απαντά στις αντορθόδοξες θέσεις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, που υποστηρίζει ότι η Εκκλησία δεν είναι πλέον ΜΙΑ όπως την ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως, αλλά διηρημένη!

Δημοσιεύουμε εδώ ολόκληρο το κείμενο της επιστολής του Καθηγητή, το οποίο κοινοποιήθηκε προς όλους τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος


ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
Θεσσαλονίκη, 7-7-2010
ΤΟΜΕΑΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ
                              -----------
                541 24 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
               Τηλ. Γραφ. 2310-996957
                       Οἰκ.    2310-342938


           Πρός
           τόν Σε­βα­σμι­ώ­τα­το
           Μη­τρο­πο­λί­τη Μεσ­ση­νί­ας
           κ. Χρυ­σό­στο­μο
           Μη­τρο­πο­λί­του Με­λετίου13
           24100 ΚΑ­ΛΑ­ΜΑ­ΤΑ


Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε,

Μοῦ γνω­στο­ποι­ή­θη­κε ἀ­πό Ἱ­ε­ράρ­χες τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας ἡ ἐ­πι­στο­λή σας πρός τόν Μα­κα­ρι­ώ­τα­το Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πο Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος κ. Ἱ­ε­ρώ­νυ­μο μέ κοι­νο­ποί­η­σή της πρός ὅ­λους τούς Μη­τρο­πο­λί­τες τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, ἀ­ριθ. πρωτ. 311/17-6-2010.
Στήν ἐ­πι­στο­λή σας αὐ­τή ἀ­να­φέ­ρε­σθε καί στό ὄ­νο­μά μου, σελ. 2, παρ. 3, ἐ­δάφ. α. Συγ­κε­κρι­μέ­να, γράφε­τε τά ἑ­ξῆς:
«Τήν ἐ­πι­φύ­λα­ξη τοῦ Σεβ. Κυ­θή­ρων δέν τήν ἔ­χει ἐκ­φρά­σει μέ­χρι σή­με­ρα οὔ­τε προ­φο­ρι­κά οὔ­τε γρα­πτά ὁ Ἐλ­λο­γιμ. Κα­θη­γη­τής κ. Δη­μή­τριος Τσε­λεγ­γί­δης, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἔ­λα­βε τήν ἐ­πι­στο­λή, τήν ὁποί­α ἐ­πι­κα­λεῖ­ται ὁ Σεβ. Κυ­θή­ρων, καί μέ τόν ὁ­ποῖ­ον κα­τ’ ἀν­τί­λη­ψιν ἐ­πι­κοι­νώ­νη­σα τό­σο τη­λε­φω­νι­κά ὅ­σο καί διά ζώ­σης, ἐξ ἀ­φορ­μῆς πα­νε­πι­στη­μια­κῶν θε­μά­των καί ὑ­πο­χρε­ώ­σε­ων.
Ἕ­να τέ­τοι­ου εἴ­δους σο­βα­ρό ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κό ἀ­τό­πη­μα πέ­ρα­σε ἀ­πα­ρα­τή­ρη­το ἀ­πό τόν κα­τα­ξι­ω­μέ­νο Κα­θη­γη­τή τῆς Δογ­μα­τι­κῆς καί Συμ­βο­λι­κῆς Θε­ο­λο­γί­ας καί ἀ­σχο­λί­α­στο;».
Νά ση­μειώσω δι­ευ­κρι­νι­στι­κά, ὅ­τι τό ἐ­πί­μα­χο ση­μεῖ­ο τῆς δι­α­φω­νί­ας ἐ­δῶ εἶ­ναι ἡ θε­ο­λο­γι­κή θέ­ση, πού δι­α­τυ­πώ­σα­τε σέ προ­η­γού­με­νη ἐ­πι­στο­λή σας (01-10-2009, σ.4) πρός ἐ­μέ, καί ἡ ὁ­ποί­α ἔ­χει ὡς ἑ­ξῆς:

«Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ εἶ­ναι μί­α καί­ ἀ­δι­αί­ρε­τη πρίν τό σχῖ­σμα, σή­με­ρα εἶ­ναι δι­η­ρη­μέ­νη, ἀ­φοῦ βρι­σκό­μα­στε σέ σχῖ­σμα, αὐ­τό ἐ­πι­βε­βαι­ώ­νει τό πε­ρι­ε­χό­με­νο τῆς παρ. 41 τοῦ Κει­μέ­νου τῆς Ρα­βέννας».

Η "Νέα Παγκόσμια Θρησκεία"

Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ»

του Πρωτοπρ. Κυριακού Τσουρού, Γραμματέως της Σ. Έ. επί των αιρέσεων

Η «Νέα Εποχή του Υδροχόου» είναι γέννημα και θρέμμα της Θεοσοφικής Σχο­λής της αποκρυφίστριας Έλενας Πέτροβνας Μπλαβάτσκυ. Τον όρο αυτό με την σημερινή του έννοια χρησιμοποιεί και η «σχισματική» θεοσοφίστρια-αποκρυφίστρια Άλικη Μπέιλυ (Beiley)¹, ήδη από το 1920. Τα «μηνύματα», που όπως υποστη­ρίζει, ελάμβανε η Μπέιλυ δήθεν από ένα Δάσκαλο, ονομαζόμενο «ο Θιβετιανός» (μαθητής κατά την θεοσοφική διδασκα­λία του Dywal Khul), τα κατέγραψε σε μια σειρά βιβλίων της, μεταξύ των οποίων εί­ναι και το βιβλίο με τον τίτλο «Η επανεμφάνισις του Χριστού». Στα «μηνύματα» αυτά συμπεριλαμβάνεται και η εντολή για την ανάγκη εγκαθίδρυσης μιας «Νέας Παγκοσμίας Θρησκείας», που να συνάδει και να εναρμονίζεται με τις δοξασίες και τα «πιστεύματα» της «Νέας Εποχής του Υδροχόου». Αυτή η «Νέα Παγκόσμια Θρη­σκεία» θα συνοδεύει την «επανεμφάνιση τον Χριστού της Νέας Εποχής» και κατά συνέπεια θα ασκείται από τους "πιστούς" του, αντικαθιστώντας κάθε άλλη θρησκεία και λατρεία που ασκείται σήμερα.

Ο «Χριστός» της «Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας»

Προτού όμως προχωρήσουμε, για να δούμε ποια θα είναι, κατά την Μπέιλυ, αυ­τή η «Νέα Παγκόσμια Θρησκεία», πρέπει, να επισημάνουμε ότι ο θεοσοφικός «Χριστός» της Μπέιλυ ο «Χριστός» της «Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας» ουδεμία σχέση έχει με τον Αληθινό Χριστό, τον Ιησού Χριστό των Ευαγγελίων.

Νέα Εποχή και Νεορθόδοξη Θεολογία

Νέα Εποχή και Νεορθόδοξη Θεολογία

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΣ

 του Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

Σε μια χρονική περίοδο, όπως αυτή που διερχόμεθα σήμερα, κατά την οποία οι αξίες γενικά της ζωής συνεχώς υποβαθμίζονται και, γιατί όχι, εκμηδενίζονται, η θεολογική αυτοσυνειδησία δείχνει και αυτή, όχι σπάνια, τα δικά της γνωρίσματα μιας βαθειάς κρίσεως, με κύριο προσανατολισμό την αποξένωσή της από τις παραδοσιακές και αγιοπνευματικές της αφετηρίες!

Αναμφιβόλως η κρίση της θεολογικής αυτοσυνειδησίας, υπήρξε πάντοτε, και εξακολουθεί να είναι και σήμερα, η σκιά της Εκκλησίας και της θεολογίας της. Το γεγονός ότι κυρίαρχο στοιχείο της σωτηρίας του ανθρώπου δια του Ιησού Χριστού είναι η πίστη, στο πρόσωπό του αλλά και στην υπαρξιακή λυτρωτική δυναμική του ευαγγελικού λόγου, προβάλλει ήδη ενωρίς, κατά την ιστορική πορεία της Εκκλησίας, μέσα στη ζωή του κόσμου, την προτεραιότητα της πίστεως αυτής έναντι της ανθρωπίνης λογικής και συγχρόνως προμηνύει τον προκλητικό χαρακτήρα της προτεραιότητος αυτής για τις κυριαρχικές απαιτήσεις της εγκόσμιας λογικής. Σε πολλές περιπτώσεις ο θεολογικός νους για ποικίλους λόγους διολισθαίνει στην επιλογή της δυναμικής της εγκόσμιας αυτής λογικής, ως του κυρίου εργαλείου της κατανοήσεως και ερμηνείας του ευαγγελικού και πατερικού λόγου!

Μία τέτοια επιλογή, συνειδητή ή μη συνειδητή, εκούσια ή ακούσια, αποτελεί ασφαλώς την ουσία και την κύρια αιτία της κρίσεως της θεολογικής αυτοσυνειδησίας πάντοτε, ιδιαιτέρως όμως σήμερα!

Η εποχή μας μαστιζομένη συνεχώς από ξενόφερτα ρεύματα φιλοσοφικών και γενικά θεωρητικών συστημάτων και ιδεολογημάτων, που αποβλέπουν στην αλλοτρίωση του κόσμου από τις παραδοσιακές του αξίες, προσφέρει σήμερα νέες προκλήσεις και νέες δυνατότητες στο θεολογικό νου, για μια ακραία μάλιστα αποξένωσή του, από τις παραδοσιακές, δηλαδή αγιοπνευματικές αφετηρίες της ζωής της Εκκλησίας και της Θεολογίας της.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΑΣΩΝΙΑ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

vfilip | 

Η μασωνία στο πολιτικό επίπεδο και ο οικουμενισμός στις θρησκείες θα είναι το υπόβαθρο που θα πατήσει ο αντίχριστος όταν έλθει . Αυτά ο λέει ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος σε μια ιστορική του ομιλία το 1991 .
19 χρόνια αργότερα βλέπουμε πόσο πιο αληθινά είναι τα λόγια του . Το 1991 δεν ήταν απόλυτα αντιληπτό τι εστί οικουμενισμός , σήμερα όμως η παναίρεση αυτή που θα είναι και η τελευταία που θα ταλαιπωρήσει τον κόσμο πριν την ελευση του αντιχρίστου έχει κυριαρχήσει και έχουν πιαστεί στα δίχτυα σας και οι εκλεκτοί . Σήμερα χειροπιαστά βλέπουμε μεγαλόσχημους κληρικούς να έχουν προσχωρήσει σε αυτήν και προφασιζόμενοι την αγάπη μεταξύ ετερόδοξων να οδηγούνται στην πλάνη και στο ψεύδος .

ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ. π. Συμεών Βιλόφσκι, "Γιατί διώκομαι"

«ΓΙΑΤΙ ΔΙΩΚΟΜΑΙ»
ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΒΙΛΟΦΚΣΙ

Eίναι γεγονός ότι στη σημερινή εποχή γίνονται τα πιο μεγάλα εγκλήματα στο όνομα της ελευθερίας των λαών και της αρμονικής –δήθεν– συμβίωσης. Οι διάφορες δυνάμεις κατοχής ονομάζονται ειρηνευτικές δυνάμεις και πολλοί λαοί στενάζουν κάτω από την μπότα του «πολιτισμένου» κατακτητή. Μια τέτοια ιστορία εκτυλίσσεται εδώ και 11 χρόνια στη χώρα μου τη Σερβία. Και δυστυχώς, όπως σε κάθε θλιβερή ιστορία, από πίσω κρύβονται οι «Εφιάλτες», οι οποίοι για να επιπλεύσουν μέσα σε δύσκολες καταστάσεις, δεν διστάζουν να προδώσουν αρχές και ιδανικά και να κάνουν αληθινά εφιαλτική τη ζωή των συνανθρώπων τους.

Μια τέτοια ιστορία ακολουθεί αμέσως παρακάτω. Εδώ αποκαλύπτω τους λόγους για τους οποίους είμαι θύμα πολιτικής και θρησκευτικής δίωξης στη χώρα μου, την Σερβία, οι οποίοι και είναι η
πραγματική αιτία για την οποία είμαι κρατούμενος από τις ελληνικές αρχές.

Ήμουν Πρωτοσύγκελλος στην Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης, δηλαδή εκκλησιαστικός λειτουργός και ταυτόχρονα επιφορτισμένος με συγκεκριμένα εκκλησιαστικά καθήκοντα που μου είχε αναθέσει ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος (στο Κοσσυφοπέδιο Σερβίας, στο οποίο τώρα υπάρχει καθεστώς παρουσίας ειρηνευτικών δυνάμεων των ΟΗΕ-ΝΑΤΟ).

Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ. Επιστολή -προειδοποίηση του επισκόπου Αρτέμιου προς το νέο τοποτηρητή της Μητροπόλεώς του Αμφιλόχιο

Σκεφτείτε, πριν κάνετε ένα ακόμα λάθος βήμα

Μπορώ ήρεμα και αδιάφορα να παρακολουθώ τι συμβαίνει με τα πνευματικά παιδιά μου; ρωτά ο συνταξιούχος πλέον Μητροπολίτης Αρτέμιος στον τοποτηρητή Αμφιλόχιο, που τα απειλεί, γιατί έφυγαν από τα μοναστήρια χωρίς την άδειά του.

Ο Επίσκοπος Artemije, συνταξιούχος επίσκοπος Raska και Πρίζρεν, ο οποίος πρόσφατα εγκαταστάθηκε στην νέα κατοικία του, σ’ ένα εγκαταλελειμένο μοναστήρι στο βόρειο άκρο της Σερβίας, στην Fruska Šišatovac, έστειλε επιστολή στον διευθυντή της Επισκοπής Raska και Πρίζρεν, τον Μητροπολίτη Μαυροβουνίου και της παράλιας Αμφιλοχίο, επ’ ευκαιρία της αναχωρήσεως από την επισκοπή του μοναχών.

Έφυγαν μέχρι στιγμής 70 μοναχοί και μοναχές, από 11 μοναστήρια του Κοσυφοπεδίου και των Μετοχίων. Οι 40 την Κυριακή παραβρέθηκαν κοντά του στην πρώτη Θεία Λειτουργια, στον τόπο της εξορίας του.

Οι μοναχοί και οι μοναχές που έφυγαν από τα μοναστήρια χωρίς κανονική άδεια, αφού δεν τους την έδινε και απειλούσε ο τοποτηρητής Αμφιλόχιος· αυτά σημαίνει ότι δεν μπορούν να πάρουν την ευλογία, για να παραμείνουν στο έδαφος οποιασδήποτε άλλης Επισκοπής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, και μπορεί όπως απειλή ο τοποτηρητής να ασκηθούν διώξεις ενώπιον του εκκλησιαστικού δικαστηρίου έναντιον τους, εάν δεν επιστρέψουν στα μοναστήρια τους.

Γέρων Παΐσιος o Αγιορείτης, Αντίχριστος, Οικουμενισμός - Συγκρητισμός Σχέδια διαβόλων. ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ: ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ, ΜΑΣΣΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Οικουμενισμός - Συγκρητισμός Σχέδια διαβόλων
Γέρων Παΐσιος o Αγιορείτης

 Οικουμενισμός, και κοινή αγορά, ένα κράτος μεγάλο, μια θρησκεία στα μέτρα τους. Αυτά είναι σχέδια διαβόλων. Οι Σιωνιστές ετοιμάζουν κάποιον για Μεσσία. Γι' αυτούς ο Μεσσίας είναι βασιλιάς, δηλαδή θα κυβερνήση εδώ στην γη. Οι Ιεχωβάδες και αυτοί αποβλέπουν σε έναν βασιλιά επίγειο. Θα παρουσιάσουν οι Σιωνιστές έναν, και οι Ιεχωβάδες θα τον δεχθούν. Θα πουν «αυτός είναι». Θα γίνη μεγάλη σύγχυση. Μέσα στην σύγχυση αυτή όλοι θα ζητούν έναν Μεσσία, για να τους σώση. Και τότε θα παρουσιάσουν κάποιον που θα πη: «Εγώ είμαι ο Ιμάμης, εγώ είμαι ο πέμπτος Βούδας, εγώ είμαι ο Χριστός που περιμένουν οι Χριστιανοί, εγώ είμαι αυτός που περιμένουν οι Ιεχωβάδες, εγώ είμαι ο Μεσσίας των Εβραίων». Πέντε «εγώ» θα έχη!... (Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τ. Β'- Πνευματική αφύπνιση, Ι. Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θες/νίκης 1999,σ.176)  

Η εναρμόνιση των θρησκειών

Η ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ*

†π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου
Η ευθύνη της ακαδημαϊκής μας Θεολογίας

Η απολογητική της Εκκλησίας μας πρέπει να ξαναβρεί το αληθινό της περιεχόμενο και τη βασική θέση που της ανήκει δίπλα από την λατρευτική ζωή, το κήρυγμα και την κοινωνία αγάπης στα πλαίσια της όλης ζωής και δραστηριότητας του σώματος της Εκκλησίας.

Η απολογητική της Εκκλησίας μας οφείλει σήμερα όσο ποτέ άλλοτε να αποτελέσει ιδιαίτερο μέλημα στην προσπάθεια για μία ευρύτερη μόρφωση και προετοιμασία των μελλοντικών στελεχών της Εκκλησίας. Όμως διαπιστώνουμε πως αυτή την θέση δεν την συμμερίζονται οι παράγοντες εκείνοι, οι οποίοι έχουν την ευθύνη για την εκπαίδευση των θεολόγων μας.

Μεταξύ πολλών ακαδημαϊκών θεολόγων, κυριαρχεί ένα πνεύμα που στρέφεται εναντίον της εκκλησιαστικής απολογητικής. Στον χώρο των Θεολογικών μας Σχολών υψώνεται ένα περίεργο και ύποπτο μέτωπο εναντίον της άμυνας της Εκκλησίας μας. Αποφεύγεται συστηματικά η οριοθέτηση της ορθοδόξου πίστεως και η αντιπαράθεση.

Τόσο η οριοθέτηση όσο και η αντιπαράθεση αξιολογούνται αρνητικά, διότι, δήθεν, ιδεολογικοποιούν την πίστη. Η απολογητική διακονία δεν έχει πλέον να αντιμετωπίσει μόνο την πολεμική από μέρους των ποικίλων αιρέσεων, της παραθρησκείας και από μέρους των ανθρώπων του κόσμου τούτου, πρέπει να αντι­μετωπίσει και την εναντίωση των ανθρώπων μέσα από την Εκκλησία.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς και Οικουμενισμός

ΑΓ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ     http://thriskeftika.blogspot.com/2010/06/blog-post_8128.html

Τι είναι ο Οικουμενισμός

του +Αρχιμ. Χαραλ. Δ. Βασιλόπουλου

Τί είναι ο Οικουμενισμός; Ποιο είναι το «πιστεύω» του Οικουμενισμού; Που στηρίζεται; Ποιοι κρύβονται πίσω του; Τί επιδιώκει και τί μέσα χρησιμοποιεί;

Ο Οικουμενισμός είναι ένα Κίνημα παγκόσμιο του Διεθνούς Σιωνισμού και έχει ως μοναδικό σκοπό την πολιτική καί θρησκευτική κατάκτηση της Οικουμένης! Στά μάτια όμως του κόσμου φαίνεται, ότι ο Οικουμενισμός είναι Κίνημα παγκόσμιο, γιά την πολιτική, οικονομική και την θρησκευτική ένωση της ανθρωπότητας...

Άγιοι Αρχιερείς, φυλάξατε τα ποίμνια σας και διώξατε τους λύκους

Του Οσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Άγιοι Αρχιερείς, φυλάξατε τα ποίμνια σας και διώξατε τους λύκους

* Δεν αρκεί, δεν ωφελεί μόνον να γνωρίζουμε τον νόμο του Θεού, τις εντολές, τα δόγματα, τους κανό­νας, τις αποστολικές και πατερικές παραδόσεις, αλλά και να φυλάττουμε αυτές. Ο Κύριος είπε «Ος δ' αν ποίηση και διδάξη ούτος μέγας κληθήσεται εν τη Βα­σιλεία των Ουρανών» (Ματ. 5, 19) και «Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον τον Θεού και φυλάσσοντες αυ­τόν» (Λουκ. 11, 29)....

Άγιοι Αρχιερείς, φύλακες της Μιας, Αγίας, Κα­θολικής και Αποστολικής Εκκλησίας..., προσέξατε παρακαλώ θερμώς και ικετεύω μετά δακρύων. Προβατόσχημοι λύκοι, εισελθόντες στην αυλή των λογικών προβάτων διά της πολιτικής και της αντίχριστου Μα­σονίας, ζητούν να καταργήσουν τα διατεταγμένα από τους πανσόφους Αγίους Αποστόλους και τους θεοφόρους Αγίους Πατέρας, και να εξευρωπαΐσουν, εκλατινίσουν και εκμοντερνίσουν. Αυτούς και όλους τους καταφρονητάς των Αποστολικών και Πατερικών Πα­ραδόσεων, να αποβάλετε ως λοιμώδεις λύκους από την Ορθόδοξη Εκκλησία, για να μη καταστήσουν αυτήν αιρετική, πανθεϊστική και παναιρετική με όσα ξένα και αιρετικά επιδιώκουν να εισαγάγουν...

Μητροπολίτης Κυρηνείας Παύλος, Ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα εἰς τήν Κύπρον

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 28/5/2010

Ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα εἰς τήν Κύπρον

Τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κυρηνείας κ. Παύλου
ΜΕ ΒΑΘΥΤΑΤΗ θλίψη καί ψυχική ὀδύνη πληροφορηθήκαμε ἀπό τον Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο κατά τή συνεδρία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, πού ἔγινε στίς 4 Μαΐου 2010, γιά τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα ἐπί τοῦ ὀρθοδόξου ἐδάφους τῆς ἁγιοτόκου ἡμῶν νήσου Κύπρου, ἡ ὁποία θά πραγματοποιηθεῖ κατόπιν ἐπίσημης πρόσκλησης, τήν ὁποία ἀπηύθυνε προς αὐτόν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὡς ἀρχηγόν τοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ. Ἐξεφράσαμε καθηκόντως την ἀντίθεσή μας ἐν Συνόδῳ, δι’ αὐτήν τήν ἐπίσκεψη καί δηλώσαμε ὅτι δέν θά παραστῶμε σέ καμιά ἐκδήλωση σχετικά μ’αὐτή, γιατί δέν μᾶς τό ἐπιτρέπει ἡ συνείδησή μας, διότι ὁ Πάπας δέν εἶναι ὁ οἱοσδήποτε πολιτικός ἡγέτης ἀλλά ὁ ἀρχηγός τῆς αἱρέσεως τοῦ Παπισμοῦ. Καί τοῦτο γιατί οἱ παπικοί μέ τή νόθευση τῆς ὀρθῆς Ἐκκλησιολογίας, μετέτρεψαν τήν Ἐκκλησία τοῦ ζῶντος Θεοῦ ἀπό Σῶμα Χριστοῦ σέ «μίαν γηΐνην πολιτικήν ὀργάνωσιν», σέ ἕνα ἐγκόσμιο ὀργανισμό καί κράτος μέ κοσμικέςἐξουσίες, ὅπως εἶναι τό Βατικανό......

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Η ουνία ως πρότυπο ψευδούς ενότητος

 

Η ΟΥΝΙΑ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΨΕΥΔΟΥΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ
ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΙΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ[1]

Γρἀφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ένα βασικό γνώρισμα του προηγουμένου αιώνος, του εικοστού, ήταν η προσπάθεια να επανεύρει ο χριστιανικός κόσμος την ενότητά του. Μετά την απόσχιση του Παπισμού από την Εκκλησία στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας (1054) και την εν συνεχεία απόσχιση των Προτεσταντών από τον Παπισμό, τον 16ο αιώνα, Ανατολή και Δύση ήσαν βαθύτατα διηρημένες, η δε Δύση πολυδιασπασμένη καθ εαυτήν.
Η Εκκλησία βέβαια δεν έχασε ούτε την ενότητα ούτε την καθολικότητα, την ολοκληρία της· η αίρεση και το σχίσμα πληγώνουν και τραυματίζουν το σώμα της Εκκλησίας, δεν την διαιρούν όμως ούτε την χωρίζουν, όπως δεν διαιρείται ένα δένδρο, αν αποκοπεί ένα από τα κλαδιά του.......
Από της πλευράς αυτής οι χρησιμοποιούμενοι όροι «αδιαίρετη Εκκλησία» των δέκα πρώτων αιώνων και «ένωση των εκκλησιών» είναι εσφαλμένοι. Η Εκκλησία είναι πάντοτε αδιαίρετη και μετά το σχίσμα του 1054, και μετά από οποιοδήποτε σχίσμα. Δεν υπάρχουν έπειτα πολλές εκκλησίες για να ενωθούν. Υπάρχει μόνον η «Μία Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», που συνεχίζει αδιαίρετα και αδιάκοπα τη ζωή της στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Οι αποσχισμένοι με τις αιρέσεις και τα σχίσματα ετερόδοξοι Χριστιανοί σε Ανατολή και Δύση δεν είναι εκκλησίες· πρέπει να ενωθούν με την Εκκλησία, αποκηρύσσοντας τις αιρέσεις και τις πλάνες. Επομένως η ενότητα επιτυγχάνεται όχι με την «ένωση των εκκλησιών», αλλά με την «ένωση με την Εκκλησία».

ΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ ΔΕΣΠΟΤΑ ΑΘΑΝΑΣΙΕ! ΑΝΕΠΑΥΣΕΣ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΛΑΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΛΟΓΟ ΣΟΥ

ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΠΑΠΑ.

Μποϊκοτάρουν τον Πάπα. Αιρετικός με βούλα της Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου ο Ποντίφικας

Πέντε, τουλάχιστον, μέλη της Ιεράς Συνόδου δεν θα παραστούν στην τελετή υποδοχής

Τα βήματα του μητροπολίτη Λεμεσού, ο οποίος θα απουσιάσει από την τελετή υποδοχής του Πάπα Βενέδικτου στις αρχές Ιουνίου, θα ακολουθήσουν, σύμφωνα με πληροφορίες, και άλλοι -τουλάχιστον- τέσσερις αρχιερείς. Πρόκειται για τους μητροπολίτες Κηρυνείας Παύλο και Τριμυθούντος Βαρνάβα, καθώς και τους χωρεπισκόπους Καρπασίας Χριστοφόρο και Αμαθούντος Νικόλαο, χωρίς να αποκλείεται να ακολουθήσουν και άλλοι.

Ο μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος ανέφερε στον «Φ», ότι στην ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου γίνεται αναφορά στο ότι ο Πάπας είναι αιρετικός, αφού υπογραμμίζεται ότι υπάρχουν δογματικές διαφορές. Όποιος έχει δογματική διαφορά με την ορθόδοξη πίστη θεωρείται από την Εκκλησία μας αιρετικός και αυτό είναι ξεκάθαρο για όσους γνωρίζουν περί δογμάτων, είπε. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε με δηλώσεις του και ο χωρεπίσκοπος Νεαπόλεως Πορφύριος. Αμφότεροι, πάντως, ξεκαθαρίζουν πως δεν πλήττεται η Ορθοδοξία από συζητήσεις ή επαφές με αιρετικούς ή και με αλλόθρησκους.

Σημειώνουν, ωστόσο, ότι θεωρούν ως πολύ αρνητικό τον προσηλυτισμό που προωθεί η Καθολική Εκκλησία μέσω της λεγόμενης Ουνίας. Με τη μέθοδο αυτή, επίσκοποι με την ίδια εμφάνιση των ορθοδόξων επισκόπων παριστάνουν τους ορθόδοξους αλλά μνημονεύουν τον Πάπα, εις βάρος της ορθόδοξης πίστης.

«ιερός» πόλεμος

•Παμψηφεί αιρετικός ο Ποντίφικας •Τον κατηγορούν για προσηλυτισμό μέσω της Ουνίας •«Άλλο η θρησκεία, άλλο η πολιτική»

Αιρετικός με βούλα της Συνόδου ο Ποντίφικας

Εμμέσως πλην σαφώς καρφώνουν τον Πάπα και για προσηλυτισμό

Η επίσκεψη Πάπα σκανδαλίζει τους πιστούς

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ:
Αρνήθηκα να παραστώ στις εκδηλώσεις υποδοχής του.
Με την Αντιγόνη Σολομωνίδου Δρουσιώτου
Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος διαχωρίζει τη θέση του από την επίσημη θέση της Κυπριακής Εκκλησίας για την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στην Κύπρο. Δηλώνει ευθαρσώς ότι είναι εναντίον, με επιχείρημα ότι ο Παπισμός είναι αίρεση και ότι η εδώ επίσκεψη του Προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας θα σκανδαλίσει τις ψυχές αθώων ευσεβών χριστιανών. Την ίδια ώρα τονίζει πως καμία ασχημία δεν πρέπει να γίνει, καμία αγένεια, καμία κακή διαγωγή. Ο ίδιος πάντως δηλώνει ότι δεν θα παραστεί στις εκδηλώσεις υποδοχής.
Γιατί σκανδαλίζει την Εκκλησία και το ποίμνιό της η επικείμενη επίσκεψη στο νησί του Πάπα Βενέδικτου 16ου;
Νομίζω ότι η επίσκεψη του Πάπα στην Κύπρο θα προκαλέσει αρκετά προβλήματα στις συνειδήσεις πολλών ευσεβών χριστιανών. Θα ήταν καλύτερα να μην ερχόταν διότι πιστεύω ότι δεν θα μας ωφελήσει σε τίποτα, μια που δεν είδα μέχρι τώρα κάποια θετική παρέμβαση του Βατικανού όσον αφορά τα εθνικά μας θέματα. Ήδη έχει προκληθεί μεγάλη ανησυχία που δεν μας χρειαζόταν σ’ αυτές τις ώρες.

Πορίσματα Ημερίδος Ιεράς Μητροπολεως Πειραιώς

Π Ο Ρ Ι Σ Μ Α Τ Α

Ημερίδος Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

Θέμα «‘'Πρωτείο'', Συνοδικότης & Ενότης της Εκκλησίας»

Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 28 Απριλίου 2010

«Το παπικό ‘'Πρωτείο'' δεν έχει θεολογική βάση ούτε αγιοπνευματική και εκκλησιολογική νομιμοποίηση. Στηρίζεται σαφώς σε κοσμικού χαρακτήρος νοοτροπία εξουσίας». Αυτό μεταξύ άλλων προέκυψε ως συμπέρασμα από την  Θεολογική Ημερίδα, που διοργάνωσε με επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κληρικών και λαϊκών η Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας(αίθουσα Μελίνα Μερκούρη) στις 28 Απριλίου 2010.

Την ημερίδα ετίμησε με την παρουσία του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος και εκήρυξε την έναρξή της. Παρέστησαν επίσης οι Σεβ. Μητροπολίτες Κυθήρων κ.κ. Σεραφείμ και Γλυφάδας κ.κ. Παύλος και ο Θεοφιλ. επίσκοπος Μαραθώνος κ.κ. Μελίτων.

Το θέμα της « ‘'Πρωτείο'', Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας» αναπτύχθηκε σε δύο συνεδρίες από επτά εισηγητές, τους εξής κατά σειράν: Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, Ιερομόναχο Λουκά Γρηγοριάτη, Καθηγητή Αριστείδη Παπαδάκη (University of  Maryland), Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Μεταλληνό, Πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση, Πρεσβύτερο Αναστάσιο Γκοτσόπουλο και καθηγητή Δημήτριο Τσελεγγίδη.

Από τις εισηγήσεις και την επακολουθήσασα συζήτηση προέκυψεν ότι: Η ενότητα ανήκει στη φύση της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και εν Χριστώ κοινωνίας. Η αληθής Εκκλησία είναι μία. Η ενότητα της Εκκλησίας σε όλες τις εκδοχές της -θεσμικές η χαρι­σματικές- έχει σαφώς αγιοπνευματική βάση. Παρέχεται μυστηριακώς, συν­τηρείται όμως, καλλιεργείται και εκφαίνεται κατεξοχήν ευχαριστιακώς.

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν συναισθηματισμοί (Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης)

...Ημπορεί να απειλούμεθα με αφανισμόν, αλλ' αυτό ενδιαφέρει τόν Θεόν, όχι ημάς. Εις ημάς επιβάλλεται να τηρώμεν την πίστιν μας και να μετανοώμεν εφ' οις ημάρτομεν. Και να μεριμνώμεν ανθρωπίνως υπέρ εαυτών και των άλλων, μέ­χρι του σημείου, όπου η πίστις η ορθόδοξος δεν θίγεται.... Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν συναισθηματισμοί Του Μοναχου Θεοκλήτου Διονυσιάτου *** ...Εάν ζητούν διάλογον μεθ' ήμών, είναι διότι ανεκάλυψαν ρήγματα εις το τείχος μας. Δεν θέλουν συζητήσεις περί Ορθοδοξίας. Τά ξεύρουν όλα. Ούτε ζητούν να ακούσωμεν τας ιδικάς των απόψεις. Γνωρίζουν, ότι τας ξεύρομεν...». *** * «Να ενωθούμε. Αλλά πώς; Να ενωθή η αλήθεια με το ψεύδος; Το φως με το σκότος; Οι πιστοί εις την Εκ­κλησίαν με εκείνους, που αρνήθηκαν την Εκκλησίαν; Να ενωθούμε, ναι. Αφού αποβάλλουν οι κακόδοξοι τας κακοδοξίας των. Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χω­ρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλη­σία του Χριστού «διά τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν η δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν η δεν εχει αιρέσεις, οπότε η Εκ­κλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενι­κών Συνόδων και των αγίων Πατέρων και τα πάντα γίνο­νται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν, πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά βι­βλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους άγιους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς Εικό­νας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τό­σους αιώνας....

Η Μέλλουσα Πανορθόδοξος Σύνοδος

Η Μέλλουσα Πανορθόδοξος Σύνοδος

Του πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνού Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών

Οι Σύνοδοι του 14ου αιώνος διατυπώ­νουν την θεολογία περί της Θείας Χά­ριτος. Η Ορθόδοξη Παράδοση δέχεται αυ­τές τις Συνόδους ως 9η Οικουμενική και πανορθόδοξα γίνεται αυτό αποδεκτό από γνω­στούς Θεολόγους. Διότι και η Σύνοδος αυτή, όπως και η 8η το 879, διαφοροποιούν ριζικά την ορθόδοξη Εκκλησία, στην πατερική συνέχειά της, από τον χριστιανισμό της Δύσεως. Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, λοι­πόν, με την θεολογία του, καρπό της πα­ρουσίας του Αγίου Πνεύματος μέσα στην φωτισμένη από το Άγιο Πνεύμα καρδιά του, είναι ο Πατέρας της 9ης Οι­κουμενικής Συνόδου.

Ένα επίκαιρο ερώτημα είναι: Η μέλλουσα να συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τι θα κάνει; Ετοι­μάζεται αυτή η Σύνοδος, για να μας οδηγήσει, όπως διαβάζουμε και όπως βλέπουμε, στην απο­δοχή του παπισμού και του Προ­τεσταντισμού ως αυθεντικών χριστιανισμών. Αυτό είναι το τραγι­κό. Εύχομαι να μη γίνει ποτέ. Αλ­λά εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Εάν, λοιπόν, συνέλθει η Πανορθόδοξος Σύνοδος, που θα έχει τον χαρακτήρα για μας Οικουμενικής Συνόδου, εάν συνέλθει και δεν δε­χθεί μεταξύ των Οικουμενικών Συ­νόδων την 8η και την 9η, θα είναι ψευδοσύνοδος. Όπως η Σύνοδος Φεράρας - Φλωρεντίας. Και τότε επεβλήθη από κάποιους δεσποτά­δες Ανατολικούς και Δυτικούς, επεβλήθη η Σύνοδος Φεράρας - Φλωρεντίας, αλλά ήταν αρκετή η αντίσταση εν Αγίω Πνεύματι κάποιων κορυφών της παραδόσεώς μας, όπως Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ώστε τελικά να χαρακτηριστεί ψευδοσύνοδος, αιρετική Σύνοδος, αποτυχημένη Σύνοδος, η Σύνοδος Φεράρας - Φλω­ρεντίας.

Επιστολή Μητροπολίτου Κυθήρων προς τη Σύνοδο για Μπεζενίτη, Μητροπολίτη Αττικής Νικόδημο και συμπροσευχές με ετεροδόξους

Στις 17/3/2010 είχαμε αναδημοσιεύσει από τη romfea.gr βαρυσήμαντη Επιστολή του Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφείμ προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για το ζήτημα Μπεζενίτη αλλά και το θέμα του διάλογου με τους ετεροδόξους. Αναδημοσιεύουμε σήμερα από τον «Ορθόδοξο Τύπο» (26/3/2010) Επιστολή του Μητροπολίτου Κυθήρων προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με την οποία ενημερώνει για την αποστολή της πρώτης προς τον Πατριάρχη Επιστολής και προτείνει λύσεις για το θέμα Μπεζενίτη, την αποκατάσταση του Μητροπολίτου Νικοδήμου αλλά και το ζήτημα των διαλόγων με τους ετεροδόξους.
Η επιστολή:
Ἐν Κυθήροις τῇ 10ῃ Μαρτίου 2010
Ἀριθ. Πρωτ.: 194
Πρός Τήν Ἁγίαν καί Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε,
Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Συνοδικοί,
Εὐλογημένην πρόοδον καί περαίωσιν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.....