Ο σκοταδιστικός αντι-σκοταδισμός

 

 

Σήμερα λοιπόν μάθαμε από τις εφημερίδες πώς μια αστική διαφορά για εκατό χιλιάδες ευρώ μπορεί να επισείσει ποινή φυλάκισης οκτώ χρόνων χωρίς αναστολή!

Ταυτόχρονα η ποινή αυτή κοινοποιείται με ένα μίγμα συναισθημάτων ικανοποίησης και ελπίδας. Μια μερίδα «ορθολογιστών» ελπίζει πως η ποινή θα συνετίσει «αδύναμους» «απελπισμένους» οι οποίοι εξαπατήθηκαν.

Τριάντα εννιά χρόνια πριν το βαθύ Ελληνικό κράτος, απειλήθηκε από το αυτόνομο κράτος που ίδρυσε στο σπίτι του ο Βασίλης Τσιρώνης και μετά από μια «νόμιμη» επιχείρηση τον αυτοκτόνησε μια και έξω για να διασωθεί το κύρος  (πηγή)

Είναι αυτονόητο πως η ποινή του Σώρρα είναι καταφανώς πολιτική.

Αν ο ίδιος δεν είχε εμπλακεί σε μια πολιτική ίντριγκα η διαφορά των εκατό χιλιάδων θα είχε επιμετρηθεί αλλιώς. Όμως σε μια συγκυρία χονδροειδών πολιτικών μονομερειών , οργανικών αυταρχισμών που διαχέονται σε όλες τις συχνότητες του κοινωνικού σώματος, η ποινή απολαμβάνει της γενικής αποδοχής και η γραφική φιγούρα του αναζητούμενου φυγόδικου γίνεται το νέο «άλλο» περιγέλαστο.

Με την τυπολογία της ριζικής κριτικής, ο Σώρρας έχει δίκιο , όταν λέει στο τραγελαφικό διάγγελμα του, ότι η φυλάκιση του μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό αίτημα.

Η ανήμπορη   πολιτεία και κοινωνία δεν μπορεί να αναμετρηθεί με το «ανορθολογικό» που αναπαρήγαγε ως αποτέλεσμα ατελέσφορων κυριάρχων και «εναλλακτικών» πολιτικών  , στο καθ’ αυτό επίπεδο της πολιτικής και μετασχηματίζει με τον πιο αυταρχικό τρόπο , το πολιτικό επίδικο σε αστικό. Ταυτόχρονα  με την οπτική του πιο παρακμιακού  και γλοιώδους εκ των «άνω» ορθολογισμού προσδοκά από τα «ταλαίπωρα» θύματα του ιντριγκαδόρου να πεισθούν μέσω της δικαστικής απόφασης

Μετά τον Τσιρώνη , σχεδόν σαράντα χρόνια, η Ελληνική Πολιτεία και Κοινωνία εμφανίζει το αποκρουστικό ρηχό ψευδομοντερνίστικο πρόσωπο της.

 

Η λέσχη της απάτης

 

 

 

 

Είμαι ο Joachim Helms και ζω στο Meinz.

To 1997 δούλευα σε μια μεσαία Γερμανική εταιρεία ως υπεύθυνος πωλήσεων για την Αφρική.

Από τα μέσα του 90 είχαμε δει μια αναδυόμενη αγορά στο Μαρόκο και την Τυνησία για προϊόντα τελικής επεξεργασίας υφαντουργίας. Είχαμε αργήσει και έπρεπε να δράσουμε γρήγορα. Μετά από μια μικρή έρευνα και κάτω από την πίεση των γεγονότων ξεκινάμε συνεργασία με τον Jamel Idrissi  στην Καζαμπλάνκα. Ο Jamel μας φάνηκε υπερδραστήριος με γνώσεις της τοπικής αγοράς αλλά είχε ένα επιθετικό στυλ και μια συμπεριφορά παράδοξη που προσομοίαζε σε μαφιόζο.

Ξεκινήσαμε με επιτυχία χωρίς προβλήματα και περίπου το Σεπτέμβριο του 97 ο Jamel μας προτείνει κάτι ριζικό : να του παραδώσουμε εμπορεύματα υπερπολαπλάσιας αξίας από νομίζαμε ότι μπορεί να απορροφήσει η αγορά και να μας πληρώσει σε 4 μήνες. Η πρόταση ήταν ελκυστική γιατί θα μπορούσε να «σώσει» τις πωλήσεις μας του 1997.

Μίλησα  με τους υπεύθυνους της εταιρείας και προς μεγάλη μου έκπληξη ,αποφάσισαν να δεχθούμε την πρόταση. Μέχρι τον Δεκέμβριο  παραδώσαμε εμπορεύματα αξίας τεσσάρων εκατομμυρίων μάρκων. Στις αρχές όμως του 1998 διαπιστώνουμε ότι οι πληρωμές δεν έρχονται. Ο Idrissi δεν απαντά στα τηλέφωνα και σε εποχές χωρίς μαζικό internet ο μοναδικός τρόπος είναι οι αλλεπάλληλές επισκέψεις. Ευρίσκομαι σε κατάσταση διάλυσης , δεν τον βρίσκω στα γραφεία του και ταυτόχρονα διαπιστώνω πως κτίζει μια εντυπωσιακή βίλα στο μεγαλοαστικό προάστιο Californie. Συμβαίνει το χειρότερο σενάριο : ο μαφιόζος μας έχει φεσώσει. Σε λίγο βρίσκουμε τον Idrissi να διακινεί προϊόντα του ανταγωνισμού. Η εταιρεία δεν χρησιμοποιεί νομικές υπηρεσίες από την Γερμανία και μου ζητά να εκκινήσω ένδικα μέσα με τοπικούς δικηγόρους. Ζω ένα εφιάλτη. Ταυτόχρονα αναζητώ ένα αντικαταστάτη του Idrissi ενώ η αγορά βοά πως μας έχει εξαπατήσει.

Στα μέσα του 1998 με καλούν στην διεύθυνση της εταιρίας και είμαι έτοιμος να παραλάβω την απόλυση μου. Κι’ όμως ,μου ανακοινώνουν ότι μου αποδίδουν ένα πολύ ενδιαφέρον bonus πωλήσεων! Ταυτόχρονα ο οικονομικός διευθυντής μας αναλύει πως τα χαμένα τέσσερα εκατομμύρια είναι καλυμμένα από την ειδική νομοθεσία για εξαγωγές σε χώρες με υψηλό ρίσκο και εκπίπτουν από την φορολογία. Στο τέλος ο διευθυντής παραγωγής μας ανακοινώνει ότι όλες οι τελευταίες παραδόσεις ήταν από παρτίδες με μερικά προβλήματα που δεν επηρέαζαν τις εφαρμογές στο Μαρόκο.

Το  1998 κατάλαβα ότι υπάρχουν μεγάλοι και θρασείς απατεώνες αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν κάποιοι που ξέρουν την απάτη και την αφήνουν να εξελιχθεί γιατί έχουν ένα ευρύτερο συμφέρον.

Σήμερα ο Idrissi ευρίσκεται στο Μόντρεαλ υπόδικος για απάτες. Μετά τη δική μας περιπέτεια αντί να αποταμιεύσει τα κέρδη του συνέχισε στο ίδιο μοτίβο μέχρι που αναγκάστηκε να φύγει από το Μαρόκο. Οι απατεώνες δεν ξέρουν που να σταματήσουν .

Είμαι ο Γιώργος Α και κατοικώ στο Κερατσίνι

Είμαι 64 ετών , άνεργος εγώ και οκτώ χρόνια , χωρισμένος με ένα γιο 15 χρονών που ζει με την μάνα του. Η τελευταία σταθερή δουλειά μου ήταν το 2008. Έχω σωρευμένα χρέη στην εφορία από χαράτσια & Ενφια 3100 ευρώ, στην ΔΕΗ 1500 Ευρώ για το ρεύμα στο πατρικό μου στην Αγχίαλο,  και άλλα 3000 ευρώ χρωστώ σε άλλο κωδικό στην εφορία , γιατί εισέπραττα για οκτώ μήνες την σύνταξη της μητέρας μου , με την οποία ζούσαμε . Σύνολο :7600 ευρώ.

Δεν δικαιούμαι επίδομα ανεργίας και δεν μπορώ να πάρω σύνταξη πριν τα 67 γιατί δεν έχω 100 ένσημα την τελευταία πενταετία. Συντηρούμαι με σποραδικές δουλειές ,τα εβδομήντα ευρώ σε κάρτα σίτισης της Θεανώς και τη σταθερή βοήθεια φίλων.

Άκουσα για τον Σώρρα και την Ελλήνων Συνέλευση στο καφενείο. Κατάλαβα ότι ήταν μούφα από την πρώτη στιγμή. Δεν είχα όμως να χάσω παρά 60 ευρώ.

Είναι ιδρυτικό μέλος της Συνέλευσης Νίκαιας και έχω υπογράψει όλα τα πληρεξούσια του Σώρρα. Με αυτά έχω καταθέσει ενστάσεις στην εφορία και ίσως κάτι γίνει. Ακούω για την απάτη του Σώρα και γελάω. Μόνο με εξήντα ευρώ βρήκα μια χαραμάδα αισιοδοξίας , φίλους με το ίδιο πρόβλημα και την ευκαιρία να ταλαιπωρώ την εφορία.

Είμαι με τον Σώρρα αλλά ξέρω ότι είναι απάτη. Ήταν η μοναδική μου ελπίδα.

 

Είμαι η Ελένη Α

Είμαι απόφοιτος Γυμνασίου και το 1982 προσλήφθηκα στην Εφορία με διαγωνισμό του Υπουργείου Οικονομικών. Έχω εργαστεί σε τρεις μεγάλες επαρχιακές πόλεις. Ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός όπως και ο πρώην άντρας μου. Δεν έχω παιδιά.

Το 2002 με πλησίασε φίλος του πατέρας μου και με ενημέρωσε για την δυνατότητα να μεταταχτώ στην ΚΥΠ. Μου ήρθε νταμπλάς. Ακολούθησαν πέντε συναντήσεις και από τον Οκτώβριο του 2002 εργάζομαι στην ΚΥΠ σε διάφορα πόστα κυρίως όμως με ότι έχει σχέση με οικονομικά θέματα : ναρκωτικά, λαθρεμπόρια, κλπ.

Από το 2014 ασχολήθηκα με τον Σώρρα. Είμαι μέλος της Συνέλευσης Νικαίας με άλλο όνομα και ταυτότητα. Η υπηρεσία ξέρει πως ο Σώρρας είναι απάτη από την αρχή. Δεν είναι δουλειά μου να ρωτάω αλλά ενώ τα ξέρουν όλα απλώς καταγράφουν εδώ και δύο χρόνια τα πάντα: μέλη, επαφές με δημάρχους, τραπεζίτες, βιομήχανους.

Προχθές η υπηρεσία μου ζήτησε να αλλάξω ευθύνη και μου έδωσαν άδεια 3 εβδομάδων. Σιγά μην πάρω άδεια, καταθέτω την άλλη βδομάδα τα χαρτιά για σύνταξη.

Ακούω για την ξαφνική ανακάλυψη της απάτης και γελάω

 

Hypothesis

Η ανάρτηση είναι προϊόν μυθοπλασίας και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Τυχόν ομοιότητες είναι συμπτωματικές