Να ακυρωθεί η δικαστική απόφαση. Καμιά απόλυση εργαζόμενου στο ΙΚΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τις τελευταίες μέρες ένα γεγονός με ιδιαίτερη σημασία για το εργατικό κίνημα είναι σε εξέλιξη: Η μαζική απόλυση 500 εργαζομένων στο δημόσιο με μια δικαστική απόφαση. Για πρώτη φορά ένα δικαστήριο στέλνει στην ανεργία 500 εργαζόμενους ερμηνεύοντας σαν αντισυνταγματική και άδικη την πρόσληψή τους. Τοποθετώντας με τον τρόπο αυτό ένα ζήτημα εξόχως πολιτικό στο πλαίσιο της δικονομίας φάνηκε πως η δικαιοσύνη αφού δεν μπορεί να δει την εξόφθαλμη αδικία της ανεργίας 1.500.000 πολιτών στην Ελλάδα, την μαζική εξαθλίωση των εργαζόμενων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα βρήκε αντισυνταγματική την απασχόληση των 500 συναδέλφων μας.

Γιατί το ζήτημα είναι πολιτικό;

Καταρχήν κάθε απόλυση εργαζόμενου, ειδικά οι απολύσεις τέτοιας κλίμακας, αντιστρατεύεται το δικαίωμα στην μόνιμη και σταθερή εργασία αντιστρατεύονται ουσιαστικά το δικαίωμα στην ίδια ζωή.

Η περιπέτεια όμως των 500 συναδέλφων αναδεικνύει το θέμα σαν ζήτημα που σχετίζεται με την οικονομική κρίση και την χρεοκοπία της χώρας και την πολιτική διαχείρισή της. Αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις και τον σκανδαλώδη τρόπο που ξεπουλήθηκε η Αγροτική Τράπεζα. Η επιτυχία των 500 συναδέλφων στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ (Κ9) που έκανε η Αγροτική Τράπεζα θα έπρεπε φυσιολογικά να λήξει το ζήτημα εκεί. Δυστυχώς τα σκάνδαλα που λέγονται ιδιωτικοποιήσεις Δημόσιων οργανισμών δεν αφορούν μόνο το ευτελές συνήθως τίμημα. Παράλληλα με αυτό γίνονται εκτεταμένες αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις (ΟΤΕ) ή απολύσεις. Στην περίπτωση της Αγροτικής το πρώτο συνέβη με την κατάργηση όσων κατακτήσεων υπήρχαν για τους εργαζόμενους της Αγροτικής και βέβαια με την απαγόρευση των προσλήψεων ώστε να πουληθεί με όσο το δυνατόν ελαχιστοποιημένο το εργατικό κόστος. Για την δικαιοσύνη όμως που υπερασπίζεται το δικαίωμα στην ανεργία όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Οι καραμπινάτες παρανομίες τα σκάνδαλα των ιδιωτικοποιήσεων ο εξευτελισμός των πολιτών με την οικονομική και ηθική εξαθλίωση είναι συμβατά με το σύνταγμα. Αντισυνταγματικό είναι να εργάζεσαι. Αντισυνταγματικό είναι να προσλαμβάνεσαι αφού έδωσες εξετάσεις και πέτυχες!

Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι Υποκριτές! οι διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες!

Τι φταίει λοιπόν που κάποιο άλλοι συνάδελφοι επίσης του διαγωνισμού Κ8 έμειναν ανεργοι; Φταίει ο «συνταγματικός» νόμος 3833/10, το πρώτο μνημόνιο που ανέστειλε τις προσλήψεις και καθιέρωσε την αναλογία 1 προς 5 για να την εφαρμόσει σαν 1 προς 10 άτυπα και να οδηγήσει ανθρώπους σε απόγνωση στα δικαστήρια και το δημόσιο συνολικά σε κατάρρευση. Πίσω λοιπόν από την άλλη αδικία που συνέβη στους ανθρώπους που πέτυχαν στον άλλο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ (Κ8) βρίσκεται όχι κάποιο νομικό θέμα αλλά το μεγάλο θέμα της οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού και της χρεοκοπίας που διαχειρίζονται οι πολιτικοί υπάλληλοι των διεθνών τοκογλύφων. Οι κυβερνήσεις της χρεοκοπίας δηλαδή.

Για αυτό η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να καταδικάσουν αυτήν την μαζική απόλυση εργαζόμενων. Επίσης καλούμε τους ίδιους τους εργαζόμενους να μην κάνουν ούτε βήμα πίσω. Να μην ακούσουν τις σειρήνες του καθεστωτικού συνδικαλισμού και υποστείλουν τον αγώνα τους αν δεν δικαιωθούν οριστικά.

Ας το καταλάβουν όλοι (Κυβέρνηση και συνδικαλιστές) μια και καλή. Είτε με δικαστικές αποφάσεις ταρτούφων δικαστών είτε χωρίς για τους εργαζόμενους οι απολύσεις είναι παράνομες! Νόμιμες είναι μόνο οι ανάγκες των εργαζόμενων. Παράνομοι είναι αυτοί που λήστεψαν το λαό για να πληρώσουν τους τοκογλύφους και αποψίλωσαν τους εργαζόμενους από στοιχειώδη δικαιώματα.

- Να ακυρωθεί η δικαστική απόφαση. Καμιά απόλυση εργαζόμενου στο ΙΚΑ.

- Να προσληφθούν άμεσα και να αποζημιωθούν για την ταλαιπωρία τους οι επιτυχόντες του διαγωνισμού Κ8.

- Να καταργηθούν οι περιορισμοί στις προσλήψεις. Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και οι αντιδραστικές «Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου».

- Αγώνας για διέξοδο από την καταστροφή. Αγώνας για εργατική εξουσία

Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών Αθήνας

ΓΣΕΕ/ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΟΛΟΥ: Η μεγαλύτερη δουλεμπορική εταιρεία ενοικίασης ανέργων!

Ο τοπικός τύπος, με μεγάλο ενθουσιασμό δημοσίευσε την έναρξη των προγραμμάτων Κοινωφελούς Εργασίας μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), εν μέρει αληθές, που οφείλεται στο γεγονός της μαζικής ανεργίας και της εξαθλίωσης των ανέργων, ιδιαίτερα της νέας γενιάς.

Εκείνο, όμως που δεν γράφτηκε καθόλου είναι ότι η προώθηση των νέων προγραμμάτων «Κοινωφελούς Εργασίας» καταργούν την έννοια του ανέργου και του εργαζόμενου με δικαιώματα όπως αυτά ισχύουν, ενώ δημιουργείται μια νέα ορολογία για τη μαζική ανεργία που έφερε η χρεοκοπία του καπιταλισμού, η έννοια των «ευάλωτων ομάδων» και του «ωφελούμενου». Όπως σωστά τόνισε, μάλλον ένας από τους λίγους διαφωνούντες με τα προγράμματα αυτά στο ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Α. Καψάλης, «Ο άνεργος δεν είναι πλέον το θύμα των αδιεξόδων του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, αλλά ένα κοινωνικό ΑμεΑ (άτομο με εργασιακή αναπηρία), το οποίο χρήζει επιδοματικής κοινωνικής προστασίας. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εργάζεται κανονικά, αλλά πρέπει να λαμβάνει ένα ποσό-ανάσα επιβίωσης σε τακτά χρονικά διαστήματα, εφόσον όμως δείξει καλή διαγωγή ενώπιον των σύγχρονων δουλεμπορικών γραφείων που εξασφαλίζουν δωρεάν εργασία στον δημόσιο-κοινωφελή τομέα της οικονομίας.»

Και όχι μόνο αυτό: Η ΓΣΕΕ και τα Εργατικά Κέντρα ανά την Ελλάδα, μαζί με διάφορα ΚΕΚ που έχουν δημιουργήσει, απορροφούν το 60% των ανέργων, μετατρέποντας τα επίσημα συνδικαλιστικά όργανα στον μεγαλύτερο εργοδότη, σε δουλεμπορικά καταστήματα ενοικίασης εργαζομένων! Υπάρχει κάποιο φύλλο συκής που να μην έχει πέσει; Αλήθεια, το ΕΚΒ ήταν κατά της μείωσης των μισθών στη Χαλυβουργία ή έχουν οποιοδήποτε νόημα οι καταγγελίες του περί παράβασης των εργασιακών δικαιωμάτων σε διάφορους κλάδους;

Στις συμβάσεις εργασίας που υπογράφουν μέσω του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, οι άνεργοι της Μαγνησίας, με συνυπογράφοντα τον τοπικό εκπρόσωπο του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, (στο ρόλο και του εργοδότη πλέον), τον πρόεδρο του ΕΚΒ (Θ. Παπαδημόπουλο), καταργούνται πλήρως όλα τα εργασιακά δικαιώματα:

Άρθρο 15. «Ο Εργοδότης δυνάμει του αρ. 89 του Ν.3996/11 δεν έχει υποχρέωση εφαρμογής κάποιας ΣΣΕ ρητά αποκλειόμενης και της ΕΓΣΣΕ. Ο καταβαλλόμενος συνολικός μισθός του Ωφελούμενου καθορίζεται δυνάμει του αρ. 89 του Ν. 3996/11 στο ποσό των 25 ευρώ ημερησίως και δεν δύνανται να ξεπερνά το ποσό των 625 ευρώ μηνιαίως. Κατ΄εφαρμογή της διάταξης του αρ. 89 παρ. 3 του Ν. 3996/11 ρητά συμφωνείται και συνομολογείται, ότι ο εργοδότης δεν έχει υποχρέωση να καταβάλλει οποιαδήποτε άλλη οποιαδήποτε άλλη παροχή στον ωφελούμενο ως εκ τούτου στον ανωτέρω καταβαλλόμενο μισθό περιλαμβάνεται και κάθε απαίτηση και συμψηφίζεται κάθε απαίτηση για προσαύξηση ή αποζημίωση του εργαζόμενου και ειδικότερα λόγω: α. οικογενειακών βαρών, β. πολυετίας ή προϋπηρεσίας, γ. αποζημίωσης για εργασία τις Κυριακές ή τις Αργίες ή για προσαύξηση δώρων από την αιτία αυτή, δ. υπερωριακής απασχόλησης ε. επίδομα αδείας, επίδομα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, στ. επιδόματος χορηγούμενου ή χορηγητέου από οποιονδήποτε λόγο και αιτία, συμπεριλαμβανομένων και των πάσης φύσεως θεσπισμένων ή θεσπισθησομένων οιασδήποτε φύσεως επιδομάτων».

Μην αναρωτηθεί οποιοσδήποτε γιατί οι εκπρόσωποι του ΕΚΒ είναι ανεπιθύμητοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις στην πλ. Ελευθερίας. Οι «αριστεροί» βαστάζοι του ΕΚΒ είναι κάτι περισσότερο από εκτεθειμένοι σήμερα κι όλοι οι συνειδητοί αγωνιστές πρέπει να σπάσουν τους δεσμούς τους με τη γραφειοκρατία.

Κάθε πότε θα πληρώνουν οι κύριοι ΓΣΕΕ/ΕΚΒ/ΜΚΟ; Όταν υπάρξουν τα λεφτά!

Άρθρο 18. «…Ο χρόνος καταβολής των αποδοχών του ωφελούμενου θα πραγματοποιείται μηνιαίως και σε συνάρτηση με τη ροή χρηματοδοτήσεως του προγράμματος σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά διαδικασίες».

Ποια είναι η προμήθεια που οι «σωτήρες μας » θα λάβουν για την ενοικίαση εργαζομένων: Κατ΄ ελάχιστο 5%! Έτσι το ΕΚΒ μπορεί να λύσει και τα οικονομικά του προβλήματα και ν΄αγωνιστεί για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης…..

Τι θα κάνουν τα πρωτοβάθμια σωματεία που υποδέχονται τους «κοινωφελείς» εργαζόμενους όταν είναι αγκαζέ με το ΕΚΒ; Θα τους εγγράψουν στις γραμμές τους; Αμφίβολο, αν κρίνουμε από τη στάση τους σε περιπτώσεις άλλων εργαζομένων με διαφορετικού τύπου συμβάσεις ή την ανοικτή συμπόρευσή τους με τη γραφειοκρατία σε απεργίες. Είναι πραγματικά ένα απόλυτο αίσχος που δικαιολογεί την απόφασή μας να προχωρήσουμε σε νέες οργανώσεις μάχης της εργατικής τάξης μέσω των ανεξάρτητων κέντρων αγώνα (ΑΚΑΕ).

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και των συλλογικών συμβάσεων περνάει μέσα από τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή επισφαλούς και ενοικιαζόμενης εργασίας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε αυτά τα προγράμματα και τα πρωτοβάθμια σωματεία οφείλουν να εγγράψουν άμεσα όλους τους κοινωφελείς εργαζόμενους στις γραμμές τους.

Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να γίνει αγκαζέ με τους συνδικαλιστές-εργοδότες αλλά ενάντιά τους, ενάντια σε ΟΑΕΔ, Δήμους, ΜΚΟ, ΓΣΕΕ, ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ, ΚΡΑΤΟΣ για πλήρη δικαιώματα για τους εργαζόμενους στα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», για τη κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και σταθερή δουλειά για όλους, όλες με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες των εργαζομένων.

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στηρίζει την αυτό-οργάνωση των ανέργων και εργαζομένων στα πενταμηνίτικα προγράμματα, μια οργάνωση από τα κάτω, ενώνοντας ολόκληρη την εργατική τάξη ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, το κράτος και τ’ αφεντικά. Καλούμε τους εργαζόμενους και τους άνεργους να συμμετάσχουν ενεργητικά στη συγκρότηση των Ανεξάρτητων Κέντρων Αγώνα Εργατών για να δοθούν οι ταξικές μάχες με αποφασιστικότητα κι αδιαλλαξία.

30/10/2012

Γιάννης Χατζηγιάννης

Μέλος του ΑΚΑΕ Μαγνησίας

http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ

Η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί κάθε εργαζόμενο και άνεργο, κάθε νεολαίο και συνταξιούχο, κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια, να συμμετάσχει στη μεγάλη ταξική διαδήλωση της ΔΕΘ, στις 8 του Σεπτέμβρη.

Η κινητοποίηση της Θεσσαλονίκης δεν είναι ένα ετήσιο εθιμοτυπικό ραντεβού. Είναι η πρώτη εργατική απάντηση της χρονιάς, ενάντια στα σχέδια και στις εξαγγελίες των «από πάνω» που μας οδηγούν στην εξαθλίωση. Ιδιαίτερα φέτος, είναι πέρα από τα καθιερωμένα: πραγματοποιείται στη δίνη της παγκόσμιας καπιταλιστικής χρεοκοπίας και στο μέσο της πιο άγριας αντεργατικής κι αντιλαϊκής επίθεσης. Δεν είναι μόνο το τι μας έχουν ήδη επιβάλλει καταστρέφοντας τη ζωή κάθε λαϊκής οικογένειας. Είναι και όλα αυτά που έχουν εξαγγείλει πως θα μας επιβάλλουν, παροξύνοντας ακόμα περισσότερο την δραματική κατάσταση του λαού: νέες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ, επιδόματα, κοινωνικές παροχές, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλιση. Νέες απολύσεις κι ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα κάθε πιθαμής γης και περιουσίας του ελληνικού λαού.

Όλα αυτά, καλείται να τα εφαρμόσει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, που «γεννήθηκε» στις 17 του Ιούνη τρεκλίζοντας, αδύναμη και πρόωρα γερασμένη. Ο πρωθυπουργός Σαμαράς εκλέχτηκε παριστάνοντας το λιοντάρι με «βρυχηθμούς» περί «επιμήκυνσης» και «αναδιαπραγμάτευσης». Τώρα τριγυρνά σαν τη βρεγμένη γάτα στα σαλόνια των Ευρωπαίων ηγετών, επιβεβαιώνοντας απλά πόσο πειθήνιος κι υποτακτικός είναι. Δεν νοιάζεται, αυτός κι οι τροϊκανοί εντολείς του, να «σώσει» από το αναπόφευκτο επίσημο χρεοστάσιο την Ελλάδα. Αυτήν την έχουν ήδη ξεγραμμένη, μαζί κι όσους κατοικούν εδώ. Τους νοιάζει μόνο να σωθούν οι τράπεζες τους και το σύστημα τους που καταρρέουν πανευρωπαϊκά και παγκόσμια, ακόμα κι αν αφήσουν πίσω τους πτώματα και καμμένη γη.

Η εργατική τάξη, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, δεν θα βαδίσει αυτοβούλως προς τον θάνατο της. Μπορεί και πρέπει να αντισταθεί, επιβάλλοντας το δίκιο της με την ισχύ των αγώνων της. Βρίσκοντας τους συμμάχους της μέσα στους καταπιεσμένους όλου του κόσμου, και ξεκαθαρίζοντας από τους προδότες που κρύβονται στις γραμμές της. Γι’ αυτό και η παρουσία της στην ΔΕΘ πρέπει είναι μαζική, δυναμική αλλά και ανεξάρτητη από τους γραφειοκράτεςκαι τους πράκτορες του κεφαλαίου, που βάζουν τις υπογραφές τους κάτω από τις θανατικές μας καταδίκες. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα άλλο από τον ξεπουλημένο συνδικαλισμό.Μπορούμε να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις και στα δικά μας όργανα πάλης, φτιάχνοντας παντούΕπιτροπές Δράσης και Κέντρα Αγώνα, συσπειρώνοντας κάθε καταπιεσμένο, εργαζόμενο ή άνεργο, ντόπιο ή μετανάστη.

Για να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα διαγραφής του χρέους και εθνικοποιήσεων-τραπεζών και παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση- αλλά και έκτακτων μέτρων σωτηρίας του λαού, με δουλειές και κοινωνικές παροχές σε όλους, με δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία, ασφάλιση κ.ο.κ., σύμφωνα με τις ανάγκες των εργατών κι όχι των καπιταλιστών. Για να πάρουμε όλο το πλούτο που παράγουμε και μας ανήκει στα χέρια μας, πρέπει να τσακίσουμε το κράτος τους και να χτίσουμε με τα χέρια μας τη δική μας εξουσία, την εξουσία των Εργατικών Συμβουλίων. Σε συντονισμό και σε κοινή πάλη με τους εργάτες της Ευρώπης, να βαδίσουμε προς μια νέα ζωή, βασισμένη στις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης.

Σημαντική στιγμή αυτής της πάλης, είναι η μάχη της ΔΕΘ που έχουμε μπροστά μας!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ

Σαββάτο 8 Σεπτέμβρη, 6μμ, Καμάρα – Θεσσαλονίκη 

Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

ΑΦΟΡΗΤΕΣ ΟΣΜΕΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

των Κώστα Απ.και Γρ. Δαφνή

Και ξαφνικά άνοιξε ο «ασκός του Αιόλου»: εισαγγελικές διώξεις δεξιά και αριστερά, ενάντια σε νυν και πρώην διοικήσεις ΔΕΗ, ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και ΟΚΔΕ (Οργανισμός Κοινωνικών Δραστηριοτήτων Εργαζομένων), για απιστία και καταχρήσεις σε βάρος του Δημοσίου. Οι κατηγορίες στοιχειοθετήθηκαν, με αφορμή το πόρισμα του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή, και αφορούν σε εκατομμύρια ευρώ που μετατράπηκαν σε δωράκια, πολυτελή ταξίδια, τραπεζώματα, υπερ-κοστολογήσεις δαπανών, εκδουλεύσεις, βολέματα συγγενικών προσώπων με παράνομη ανάθεση μελετών κοκ, κατά βάση με ροή κατεύθυνσης χρημάτων και «διευκολύνσεων» από τις Διοικήσεις της ΔΕΗ προς την συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Αφορούν το διάστημα 1999-2010 και κάποια από τα ονόματα που εμπλέκονται είναι του Παλαιοκρασσά (παλιού διοικητή της ΔΕΗ επί ΝΔ), του τωρινού Προέδρου της ΓΕΝΟΠ Φωτόπουλου, αλλά και του Ρίζου Ρίζου, ανώτερου στελέχους και συνδικαλιστή του Συνασπισμού.

Φυσικά κανείς εχέφρων άνθρωπος δεν πέφτει από τα σύννεφα με αυτές τις αποκαλύψεις. Είναι γνωστές οι μέθοδοι εξαγοράς της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας από πλευράς κράτους και κυβερνήσεων, μέσω του διαύλου των διοικήσεων των οργανισμών. Αυτές οι μέθοδοι δεν αφορούν μόνο το Φωτόπουλο, ή μόνο τη ΓΕΝΟΠ, αλλά αφορούν συνολικά όλο το σαθρό οικοδόμημα του κυβερνητικού συνδικαλισμού, έτσι όπως στήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά δίπλα στις παραπάνω «έκνομες» σχέσεις και μεθόδους εξαγοράς των γραφειοκρατών, υπήρξαν και οι «σύννομες» μέθοδοι, θεσμοθετημένες από το ίδιο το αστικό κράτος που βρίσκεται σήμερα στην θέση του κατήγορου: οι συνδικαλιστικές άδειες, οι συνδικαλιστικοί μισθοί, οι διακοπές και τα κάθε λογής προνόμια. Συνδικαλιστική άδεια, δηλαδή αργομισθία, δεν δικαιούνται μόνο οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές αλλά και όσοι τοποθετούνται σε διάφορες «συνδικαλιστικές επιτροπές» σε «ινστιτούτα έρευνας» ακόμα και οι αντιπρόσωποι σε συνέδρια με την υποχρέωση μια φορά μέσα σε 2-3 χρόνια να πάρουν μέρος για 2-3 μέρες σε ένα συνέδριο σε χλιδάτο ξενοδοχείο. Δεκάδες γραφειοκράτες σε κάθε ομοσπονδία ακόμα και σε μεγάλα πρωτοβάθμια σωματεία δεν δουλεύουν και επιπλέον δικαιούνται ειδικά επιδόματα, εκτός έδρας, δωρεάν διακοπές και όταν βγουν σε σύνταξη εισπράττουν και την συνδικαλιστική σύνταξη από την Εργατική Εστία. Έτσι λοιπόν, ενώ η εργατική τάξη ψήνεται στα καμίνια και γκρεμοτσακίζεται στις σκαλωσιές για πενταροδεκάρες, η «ηγεσία» της είχε να πατήσει σε χώρο δουλειάς και να μιλήσει με τους εργάτες για χρόνια, ενώ δεξιωνόταν στα καλύτερα ξενοδοχεία και ταξίδευε «στας Ευρώπας» για «συνδικαλιστικούς λόγους».

Τα προνόμια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας είναι τέτοια που έχει δημιουργηθεί μια εργατική αριστοκρατία, που αυτό-αναπαράγεται, μακριά από τους εργαζόμενους με τα δικά τους συμφέροντα εξαρτώμενοι όχι από τους εργαζόμενους, αλλά από την διεύθυνση και την κυβέρνηση. Το ίδιο το αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του ευνόησαν και δημιούργησαν αυτού του είδους τις σχέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, ανάγοντας τις γραφειοκρατικοποιημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και των μεγάλων Ομοσπονδιών, σε «ενδιάμεσους», ανάμεσα σε αυτούς και στην εργατική τάξη. Σκοπός, που τον έφεραν εις πέρας για πολλά χρόνια, η καθυπόταξη της δράσης και της συνείδησης των εργατών, το «πνίξιμο» κάθε ανεξάρτητης ταξικής φωνής, ο αποπροσανατολισμός και η σπορά εμποδίων μπροστά στην εργατική δράση. Τελικά, το σταμάτημα κάθε ταξικής δράσης και η προσαρμογή στις εκάστοτε αστικές πολιτικές επιταγές. Πολλοί συνδικαλιστές, ανεξαρτήτως αρχικών προθέσεων, πέρασαν το κατώφλι και βρέθηκαν στο απέναντι στρατόπεδο. Ο εκμαυλισμός της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας υπήρξε ανάλογος του μεγέθους των οικονομικών και πολιτικών εξαρτήσεων της από το αστικό κράτος.

Η πρώτη πανελλαδική συνάντηση της Πρωτοβουλίας για το Ανεξάρτητο κέντρο Αγώνα των Εργατών

του  Κώστα Απ. 

Μόνη «αποτυχία» της ημέρας, η αδυναμία πρόβλεψης του αναγκαίου μεγέθους της αίθουσας και επαρκούς χρόνου για την εκδήλωση. Έτσι, η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά με αρκετούς όρθιους στο βάθος, ενώ τελικά ο κατάλογος ομιλητών δεν έκλεισε ποτέ κι ας υπερβήκαμε ελαφρώς τον χρόνο που είχαμε στη διάθεση μας για συζήτηση.

Κατά τ’ άλλα, η πρώτη Πανελλαδική Συνέλευση της Πρωτοβουλίας για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, στο ΕΚΑ το Σάββατο 24/3, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία από όλες τις απόψεις. Πριν από τις 2 που είχε οριστεί η ώρα έναρξης άρχισαν να συρρέουν δεκάδες σύντροφοι. Σε λίγο η αίθουσα είχε γεμίσει μέχρι τέλους. Η εκπροσώπηση στη συνέλευση διαφόρων πολιτικών και κυρίως εργασιακών χώρων υπήρξε πραγματικά εντυπωσιακή, από όλα τα φάσματα της εργατικής τάξης, με συμετοχή σωματείων,με εκλεγμένους (σε ΔΣ σωματείων,τρείς πρόεδροι σωματείων, σε εργατικά κέντρα κοκ) και μη, εργαζόμενους, ανέργους, μετανάστες.

Στον χώρο παραβρέθηκαν, με σχεδόν 20 από αυτούς να τοποθετούνται και στη συνέλευση, εργαζόμενοι στην εκπαίδευση (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια), δημοσιογράφοι, μηχανικοί, καθαρίστριες, οδηγοί δικύκλου, γιατροί και νοσηλευτές από διάφορα τμήματα της Υγείας, εργαζόμενοι στον ΟΤΕ, στο ΙΚΑ, εργαζόμενοι στη τοπική αυτοδιοίκηση (Αγίου Δημητρίου και Ζωγράφου), από τις μεταφορές (Μετρό και ΟΣΕ), αλλά κι εργοστασιακοί εργάτες από την ΛΑΡΚΟ, το Αλουμίνιο Ελλάδας, την Tupperware ,βιομηχανικές ζώνες Βόλου και Βοιωτίας κλπ., άνεργοι και μετανάστες. Υπήρξαν συμμετοχές από Αθήνα, Μαγνησία, Βοιωτία, Φθιώτιδα, Πάτρα και αλλού. Τέλος, στη συνέλευση τοποθετήθηκαν και σύντροφοι από την αναρχοσυνδικαλιστική κίνηση «Ροσινάντε» και από την πολιτική ομάδα «Διεθνιστής».

Κάλεσμα γα την πανελλαδική συνέλευση της Πρωτοβουλίας για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

Η πρωτοβουλία για ένα «ανεξάρτητο κέντρο αγώνα εργατών» καλεί σε ανοιχτή πανελλαδική συνέλευση. Σάββατο 24-3-12, και ώρα 2μ.μ. στο Εργατικό κέντρο Αθήνας

Η «πρωτοβουλία» απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους και τους άνεργους για να εκτιμήσουμε την κατάσταση στην οποία ευρίσκεται το εργατικό κίνημα, τα προβλήματα και της ανάγκες της εργατικής τάξης. Να συζητήσουμε και να οργανώσουμε αποτελεσματικά την δράση μας την επόμενη περίοδο.

Με την ψήφιση του νέου μνημονίου, του PSI και του εφαρμοστικού νόμου, ο ελληνικός καπιταλισμός και το πολιτικό σύστημα που διαχειρίζεται την κρίση του, ωθεί την συντριπτική πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού σε μια τεράστια κοινωνική καταστροφή. Με πρωτοφανή αγριότητα η συγκυβέρνηση των Παπαδήμιων, τσακίζει μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας, υγεία, παιδεία και κοινωνικά επιδόματα. Νέες ιδιωτικοποιήσεις προωθούνται, οργανισμοί καταργούνται και χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να ριχτούν στην ανεργία. Οι εργασιακές σχέσεις και οι συλλογικές συμβάσεις διαλύονται. Η ανεργία καλπάζει, 1 στους 2 νέους είναι άνεργος. Η πείνα, η φτώχια, η δυστυχία και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι καθημερινός εφιάλτης για χιλιάδες εργαζόμενους. Όλα αυτά για να σωθεί όχι η «πατρίδα», όπως μερικοί σκόπιμα προπαγανδίζουν, αλλά οι καπιταλιστές, οι τράπεζες τους και οι επιχειρήσεις τους. Μάταια όμως, η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού δεν αντιμετωπίζεται. Το βάθεμα της ύφεσης στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία, βυθίζει την ελληνική οικονομία σε ακόμα χειρότερο τέλμα. Ήδη έχει ανακοινωθεί ότι τον Ιούνιο έρχεται νέο πακέτο μέτρων.