Δύο πυλώνες της καθεστωτικής αριστεράς

Ακολουθεί σχόλιο* πάνω σε δηλώσεις των ημερών από το ιστολόγιο Κόκκινος Τύπος. Για χάρη συντομίας συμπτύξαμε τις δύο συναφείς αναρτήσεις σε μία. 

 

Λίγη τσίπ(ρ)α δεν θα έβλαπτε

Αναδημοσιεύουμε το συγκεκριμένο άρθρο από το 

http://skopelos-news.blogspot.com/ και ακολουθεί σύντομος δικός μας σχολιασμός

της Αριάδνη Αλαβάνου

Την Κυριακή 18.3.2012 ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ (Γ. Αυτιάς). Παραθέτουμε το σχετικό κομμάτι για το ευρώ και το χρέος :

«- Θέλετε να βγούμε έξω από το ευρώ; Θέλετε τη χώρα έξω από το ευρώ;

Θα σας μιλήσω με απόλυτο, σαφή και κατηγορηματικό τρόπο. Ουδέποτε είπαμε ότι είναι επιλογή μας η έξοδος από το ευρώ. Αντιθέτως, αυτό το οποίο λέμε εδώ και πάρα πολύ καιρό και διατυμπανίζουμε είναι ότι θέλουμε να αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι η χώρα είναι ισότιμο μέλος της ευρωζώνης κι αυτό μας καθιστά ισχυρούς σε μια διαπραγμάτευση απέναντι στους εταίρους, γιατί αν εμείς χρεοκοπήσουμε, καταρρεύσουμε βγούμε από το ευρώ, το ντόμινο των εξελίξεων θα περάσει σε όλη την υπόλοιπη ευρωζώνη και θα καταρρεύσει ενδεχομένως η ίδια η ευρωζώνη.

- Άρα το ξεκαθαρίζετε. Ούτε επιστροφή στη δραχμή.

Δεν λέμε ότι θέλουμε να βγούμε από το ευρώ γιατί γνωρίζουμε ότι άλλο να είσαι έξω και να λες είναι λάθος να μπω και άλλο να είσαι μέσα σε ένα νόμισμα, να είναι το εθνικό σου νόμισμα και να θέλεις να βγεις έξω απ΄ αυτό, γιατί οι επιπτώσεις θα είναι εξαιρετικά επώδυνες, ιδίως εάν υπάρχουν αυτοί οι συσχετισμοί δύναμης στο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό. Και για να γίνω σαφής.. δεν χρειάζεται να περιγράψω με λεπτομέρειες τις επιπτώσεις, το μόνο που θέλω να πω είναι ότι, εάν υπήρχε έστω και μια σκέψη πριν από το δεύτερο μνημόνιο ότι θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τη νομισματική υποτίμηση έναντι της εσωτερικής των μισθών που γίνονται με το εθνικό νόμισμα, σήμερα αυτές οι σκέψεις δεν μπορεί να έχουν βάση, γιατί έχουμε υπογράψει το αγγλικό δίκαιο, έχουμε υπογράψει με δυο λόγια ότι δεν θα έχουμε τη δυνατότητα, αν φύγουμε από το νόμισμα, να μετατρέψουμε και το χρέος στο νέο νόμισμα. Δηλαδή τι θα έχουμε; Θα έχουμε φθηνή δραχμή ή φθηνό νέο εθνικό νόμισμα, μισθούς σε φθηνό νέο εθνικό νόμισμα και το χρέος στο ισχυρό ευρώ, το οποίο θα πολλαπλασιαστεί αυτόματα με το που θα γίνει αυτό.

Άρα δεν είναι αυτή η επιλογή μας.

Εμετική κοινοβουλευτική αλητεία σε παροξυσμό

του Άγγελου Καλοδούκα

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές πλησιάζουν, η ημερομηνία διεξαγωγής τους, δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι πάρα πολύ κοντά. Στην πραγματικότητα η προεκλογική περίοδος έχει ήδη αρχίσει. Με ποιο τρόπο γίνεται αυτό αντιληπτό; Μα… με πολύ απλό τρόπο:

Η κοινοβουλευτική αλητεία βρίσκεται σε παροξυσμό!

Η εποχή των μνημονίων ακύρωσε μια από τις βασικότερες (και επαναλαμβανόμενες) κοινοβουλευτικές ατιμίες: τη δωρεάν παροχολογία στην οποία επιδίδονταν προεκλογικά τα κόμματα εξουσίας. Ήταν μια δωρεάν απάτη. Το κόμμα που κέρδιζε τις εκλογές απλά «ξεχνούσε» τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Κανείς δεν μπορούσε να το υποχρεώσει να τις τηρήσει. Το προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ «Λεφτά Υπάρχουν» αποτελεί, με τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ακολούθησε, το απόλυτο μνημείο κοινοβουλευτικής προστυχιάς. «Άλλο τι λέμε προεκλογικά, άλλο τι κάνουμε μετεκλογικά», αυτό είναι εγγεγραμμένο στο DNA των απατεώνων του κοινοβουλευτισμού.

Ωστόσο, σήμερα και τα δυο κόμματα εξουσίας είναι απολύτως δεσμευμένα στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα, επομένως, προεκλογική παροχολογία γιοκ.

Ο παλιός είναι αλλιώς

Όμως, σαν τις παλιές πουτάνες στο κουρμπέτι, οι κομματικές γραφειοκρατίες εφευρίσκουν νέους τρόπους εξαπάτησης (ή τουλάχιστον προσπαθούν). Το προεκλογικό έργο που παίζεται από ΠΑΣΟΚ (κυρίως) και ΝΔ σε αυτήν την προεκλογική περίοδο έχει δυο μέρη. 

Το πρώτο μέρος του έργου γίνεται με τη συνδρομή των «εταίρων» μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι τώρα η τρόικα ήταν «αυστηρή» με τις ελληνικές κυβερνήσεις για τις, υποτιθέμενες, «καθυστερήσεις» στην επιβολή των πλέον επαχθών νεοφιλελεύθερων μέτρων. Ξαφνικά, τις τελευταίες μέρες, οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας έγιναν ρόδινες. Οι «εταίροι» μας προβλέπουν τώρα, ότι αν εφαρμοστεί με ακρίβεια ο νεοφιλελεύθερος τυφώνας, το δημόσιο χρέος θα βρίσκεται κάτω του 120%, ενδεχομένως και στο 115%, το 2020!