Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σάββας Τσελεπίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σάββας Τσελεπίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

Αγώνας για γη και ελευθερία



του Σάββα Τσελεπίδη

O πόλεμος άρχισε στις Σκουριές

Την Τρίτη 20 Μαρτίου μια ομάδα 30 κατοίκων της Μεγάλης Παναγίας και της Ιερισσού , υλοποιώντας την απόφαση των επιτροπών αγώνα, ανεβαίνει στις Σκουριές με σκοπό να εμποδίσει συνεργείο της εταιρείας "Ελληνικός Χρυσός" να πραγματοποιήσει προπαρασκευαστικές εργασίες στο δάσος, στο πλαίσιο της επέκτασης της εξορυκτικής της δραστηριότητας. Η εταιρεία περνάει στην αντεπίθεση. Με μια πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα κίνηση, διακόπτει την παραγωγή στο υπάρχον μεταλλείο, φορτώνει τους εργαζόμενους σε λεωφορεία και τους ανεβάζει στο βουνό. Σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων, είχαν εντολή “να διώξουν αυτούς που είναι εκεί πάνω με κάθε τρόπο αλλιώς θα χάσουν τη δουλειά τους”. Ταυτόχρονα ειδοποιούνται τηλεφωνικά όσοι έχουν υποβάλει αιτήσεις για δουλειά να πάνε μαζί με τους εργαζόμενους “γιατί αλλιώς δεν θα προσληφθούν”. Την ίδια στιγμή η αστυνομία εμποδίζει την πρόσβαση σε κατοίκους της Μ. Παναγίας που σπεύδουν να βοηθήσουν τους 30, οι εργαζόμενοι επιτίθενται στους υπερασπιστές του φυλακίου αγώνα και η σύγκρουση είναι σκληρή και άνιση. Τραυματίες υπάρχουν και από τις δύο πλευρές, αίμα ρέει προς όφελος της πολυεθνικής Eldorado και του Μπόμπολα. Ένας κάτοικος της Μ. Παναγίας μεταφέρεται σοβαρά τραυματίας σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Οι τραμπούκοι καίνε και γκρεμίζουν το φυλάκιο, ένα πραγματικό στολίδι, φτιαγμένο με ξύλα και χώμα, που επί 3 χρόνια φιλοξενούσε τον αγώνα, τις συνελεύσεις, τα γλέντια, αλλά και κάθε πεζοπόρο ή οικογένεια που ανέβαινε στο βουνό. Στη θέση του στήνονται κοντέινερ, κόβονται δέντρα και οι εργαζόμενοι για μια εβδομάδα μετατρέπονται σε σεκιουριτάδες, δύναμη κατοχής του βουνού, στο οποίο πια αποκλείεται κάθε πρόσβαση από ενισχυμένες πια δυνάμεις της αστυνομίας. Τα 3 σωματεία των εργαζόμενων με κοινή ανακοίνωση τους, πραγματικό μνημείο εργοδοτικού συνδικαλισμού, όχι μόνο δεν καταδικάζουν τα γεγονότα, αλλά διεκδικούν την πατρότητα της εισβολής λέγοντας χαρακτηριστικά " Η απόφαση μας ν’ ανεβούμε στο βουνό πάρθηκε από μας τους ίδιους, τους προέδρους των τριών σωματείων ομόφωνα χωρίς δεύτερη κουβέντα και χωρίς να ρωτήσουμε καμία εταιρεία ".Ταυτόχρονα αποκαλούν τους αγωνιζόμενους κατοίκους " βολεμένους σε καποια κρατική θεσούλα που στον απεριόριστο ελεύθερο χρόνο τους έχουν σαν χόμπι την προστασία του περιβάλλοντος"....