Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Αγώνας για την αναγνώριση και τη δικαιοσύνη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Αγώνας για την αναγνώριση και τη δικαιοσύνη 

Ήταν 24 Απριλίου του 2015, μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην πορεία μου για την ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Αρμενίων, των Ασσυρίων,  αλλά και εναντίον των προγόνων μου Ελλήνων της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Θράκης.  

Ήταν  η πρόσκληση από την Προεδρία της Δημοκρατίας της Αρμενίας για να παραστώ και να μιλήσω στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση εκατό ετών από τη Γενοκτονία των Αρμενίων. 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Αναγνώριση και δικαιοσύνη !

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Αναγνώριση και δικαιοσύνη !

Το «ποιος θυμάται του Αρμένιους» του Χίτλερ, συμπυκνώνει το πυρήνα του εγκλήματος, το οποίο επειδή  δεν τιμωρήθηκε, μπορεί να συνεχισθεί και να  επαναληφθεί.  Όπως άλλωστε συμβαίνει με τη Γενοκτονία της Μνήμης, αλλά και με τα μαζικά εγκλήματα στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ)

Το αρμενικό έθνος, μετά από χιλιάδες  χρόνια παρουσίας στην ιστορική του πατρίδα,  έπειτα από μία διαδικασία μαζικής βίας εναντίον του, η οποία κατέληξε σε Γενοκτονία η οποία αφαίρεσε τη ζωή από ενάμιση εκατομμύριο  ανθρώπους, αντιμετώπισε  τον  κίνδυνο της οριστικής εξαφάνισης, αφού εξοντώθηκε πάνω από το 50%  των Αρμενίων. Σ’ αυτό το δεδομένο θα πρέπει να προστεθούν τα χιλιάδες ορφανά παιδιά, ο άγνωστος αριθμός γυναικών σε χηρεία με πολλαπλά τραύματα βιασμού, οι  αναρίθμητοι αγνοούμενοι, τα εκατομμύρια εξαθλιωμένοι πρόσφυγες.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων

 

 

 Θεοφάνης  Μαλκίδης

Το ατιμώρητο έγκλημα συνεχίζεται : Η Γενοκτονία των Αρμενίων και η δολοφονία του Χραντ Ντινκ

 

Με εμπνέει ως άνθρωπο, ως πολίτη, ως Έλληνα,  ο συνεπής, ο συνεχής, ο σοβαρός, ο υπεύθυνος, ο συνεχής αγώνας του Αρμενικού έθνους, της πνευματικής και πολιτικής του  ηγεσίας για την ιστορία, για τη δικαιοσύνη και την αλήθεια,  για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Για αυτό και έχει αποτελέσματα, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, παρά τον πόλεμο, κυριολεκτικό και μεταφορικό που δέχεται από εχθρούς και «φίλους». Εμπόδια  τα οποία  είναι πολλά και ποικίλα, αλλά επειδή έχει ο Αρμενικός λαός έχει  μαζί του  την αλήθεια και το δίκαιο, (θα) είναι νικηφόρος.

Για την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, για τον Ελληνισμό !

Θεοφάνης Μαλκίδης 

 

Για τη Γενοκτονία των Αρμενίων , για το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων και όλων των λαών από την Τουρκία.

Για τη Δικαιοσύνη και την Αποκατάσταση της Ιστορίας. 

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Δέλτα 

Πώς χάθηκε η Αρμενία της Κιλικίας

Στις 20 Οκτωβρίου 1921, µε μια συμφωνία που υπογράφει µε τους κεμαλικούς, η Γαλλία παραιτείται από τη δαπανηρή κατοχή της Κιλικίας και από το σχέδιο µιας αρμενικής εθνικής εστίας, υπό την προστασία της, σ᾿ αυτήν την περιοχή που κατά τις μυστικές συμφωνίες Σάικς – Πικό του 1916 είχε περιληφθεί στη γαλλική ζώνη επιρροής[1]…

Εισβολή του Αζερμπαϊτζάν στην Αρμενία;

 

Ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Άντονι Μπλίνκεν προειδοποίησε μια μικρή ομάδα νομοθετών την περασμένη εβδομάδα ότι το υπουργείο του παρακολουθεί “στενά” την πιθανότητα, ότι το Αζερμπαϊτζάν θα εισβάλει σύντομα στην Αρμενία, σύμφωνα με δύο άτομα που γνωρίζουν το περιεχόμενο της συνομιλίας.

Ενός λεπτού σιγή για την εθνοκάθαρση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ

 

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης δημιουργήθηκαν διάφορα κράτη, ανάμεσά τους η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Στενότερος σύμμαχος του καθεστώτος Αλίγιεφ στο πλούσιο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο Αζερμπαϊτζάν, εξελίχτηκε η Τουρκία του Ερντογάν, ο οποίος αναφέρεται σε «δύο χώρες, ένα έθνος». Με τον καθορισμό των συνόρων, η περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (Αρτσάχ), με αρμενικό πληθυσμό από αρχαίων χρόνων, εγκλωβίστηκε εντός του Αζερμπαϊτζάν. Τους τελευταίους μήνες, η μοναδική δίοδος σύνδεσης της περιοχής με την εξασθενημένη Αρμενία, αποκόπηκε από τους Αζέρους, οδηγώντας τον αρμενικό πληθυσμό (120.000) σε απόγνωση.

Αρτσάχ

Στα τέλη του 2020, ξέσπασε πόλεμος μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Δύο μήνες αργότερα, η ειρήνη επιτεύχθηκε υπό τον όρο ότι το αρχαίο χριστιανικό έθνος θα παραχωρούσε ένα τμήμα της προγονικής του γης στον μουσουλμάνο γείτονά του, δηλαδή το Αρτσάχ, γνωστό ως «Ναγκόρνο-Καραμπάχ» από τον 20ό αιώνα.

Οι Αζέροι γκρέμισαν τον σταυρό από το Στεπανακέρτ!

 

Το Αζερμπαϊτζάν συνεχίζει απτόητο το καταστροφικό του έργο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, μετά τον βίαιο ξεριζωμό των χιλιάδων Αρμένιων αυτονομιστών που ζούσαν μέχρι πρόσφατα στον θύλακα αυτό του Νότιο Καυκάσου.

Αρτσάχ – Αυτή την ομερτά θα την πληρώσουμε όλοι

Οι εικόνες από τις διαδρομές των Αρμενίων προσφύγων του Αρτσάχ θυμίζουν –συνταρακτικά– τις ασπρόμαυρες εικόνες του 1915 και τον διωγμό όσων πρόλαβαν να γλυτώσουν τη Γενοκτονία.

Η νέα εθνοκάθαρση του Αρμενικού λαού στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ) ή «ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η νέα εθνοκάθαρση του Αρμενικού λαού στο Αρτσάχ( Ναγκόρνο Καραμπάχ ή «ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»

Όταν ο επικεφαλής της Ναζιστικής Γερμανίας προετοίμαζε μαζί με τους υπόλοιπους δολοφόνους, τα μαζικά εγκλήματα που σημάδεψαν την ανθρωπότητα, αφού αναφέρθηκε με κολακευτικά λόγια στον Κεμάλ, στο φυσικό και ηθικό αυτουργό της Γενοκτονίας Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων, ρωτήθηκε από τους συνεργάτες τους πως θα παρακαμφθεί η πιθανότητα να λογοδοτήσουν για τις πράξεις αυτές. 

Η απάντηση του Χίτλερ συνοψίστηκε στη φράση  «ποιος θυμάται τους Αρμένιους;». Οι λέξεις αυτές ήταν και παραμένουν  την  επιβεβαίωση ότι το έγκλημα των Νεότουρκων και των Κεμαλικών εναντίον των Αρμενίων, των Ελλήνων και των άλλων λαών επειδή δεν τιμωρήθηκε, μπορεί να επαναληφθεί.

Όπως και έγινε με τις μαζικές δολοφονίες, τα ολοκαυτώματα εναντίον των λαών που βίωσαν την πολιτική της Ναζιστικής Γερμανίας και σήμερα επαναλαμβάνεται με την νέα εθνοκάθαρση του Αρμενικού λαού στο  Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ) με την πολιτική του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας.

Φρίκη! Οι Αζέροι γκρέμισαν τον σταυρό από το Στεπανακέρτ!

Το Αζερμπαϊτζάν συνεχίζει απτόητο το καταστροφικό του 

έργο  μετά τον βίαιο ξεριζωμό των 

χιλιάδων Αρμένιων που 

ζούσαν μέχρι πρόσφατα στον θύλακα αυτό 

του Νότιου Καυκάσου.

Η Αρμένισσα – μοντέλο του οίκου Gucci, υπερασπίζεται την πατρίδα της!

 

Armine Harutyunyan. Το μοντέλο από την Αρμενία, που άφησε τον οίκο Gucci για να ενταχθεί σε αντάρτικη στρατιωτική μονάδα της Αρμενίας, αναζητώντας εκδίκηση για την γενοκτονία του Αρτσάχ.

Έρχεται να προστεθεί στην ατελείωτη σειρά επώνυμων Αρμενίων της διασποράς, που δεν ξεχνούν τις ρίζες τους και βοηθούν με κάθε τρόπο, παρεμβάσεις, με χρήμα για να κοινοποιηθούν οι θηριωδίες του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Kim Kardashian. Που έδωσε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από την τσέπη της, για να δημοσιεύσει ολοσέλιδες καταχωρήσεις στις μεγαλύτερες αμερικανικές εφημερίδες, αναφορικά με την γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους!




Το μοντέλο από την Αρμενία που παράτησε τις πασαρέλες για να πολεμήσει για την πατρίδα
Κάτι τέτοια πρότυπα φυσικά προκαλούν θλίψη για τα δικά μας επώνυμα σούργελα, τις περσόνες, τους ινφλουένσερς, που δεν αρθρώνουν ούτε μία λέξη για ΠΑΤΡΙΔΑ. Και όμως, μεγάλο μέρος της κοινωνίας, τους αποθεώνει, τους ρίχνει λουλούδια, τους δίνει άφθονο χρήμα και αναγνωρισιμότητα…

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο με την Armine Harutyunyan να εκπαιδεύεται στα όπλα

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και οι Ελλαδικοί απόντες....

Θ. Μαλκίδης 

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και οι Ελλαδικοί απόντες....

Την ώρα που φωτογραφίζεσαι με τους απόντες από τον αγώνα αναγνώρισης νυν και πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας και  καλείς βουλευτές και ευρωβουλευτές  της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ για να μιλήσουν σε συνέδρια για τη Γενοκτονία (!), ή απλώς χορεύεις και τραγουδάς και βλέπεις ένα σήριαλ στην τηλεόραση, την ίδια στιγμή άνθρωποι με συναίσθηση του καθήκοντος απέναντι στα Ναζιστικού τύπου εγκλήματα εναντίον του λαού τους πέτυχαν το αυτονόητο. 

Την αναγνώριση.   Έχοντας δείξει τη μακροχρόνια συμπαράστασή μου στον Αρμενικό λαό νιώθω υπέροχα για την εξέλιξη, αλλά και δικαιωμένος για όλα όσα έχω πράξει για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων (η   αναφορά στο ψήφισμα ότι τα εγκλήματα εναντίον των προγόνων μας συνιστούν Γενοκτονία ήλθε μετά από πολύ αγώνα) χωρίς καμία απολύτως υποστήριξη από κράτος, κόμματα, δίκτυα, χορηγούς και άλλα συναφή, 

Συνεχίζω για την Αλήθεια, τη Μνήμη και το Δίκαιο !

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων επί του Ψηφίσματος  Νο 296 για την αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν οι Αρμένιοι:

«Ποιος θυμάται τους Αρμένιους;» Η Γενοκτονία των Αρμενίων

Θ. Μαλκίδης 

«Ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»  Η Γενοκτονία των Αρμενίων 

«Who, after all, speaks today of the annihilation of the Armenians? The Armenian Genocide»

«Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?Armenian Genozid»

«Ermeni soykırımın» 

«Հայերեն Հայոց ցեղասպանության» 

«Геноцид армян»

Η φράση του Χίτλερ «Ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»  είναι η επιβεβαίωση ότι το έγκλημα των  Νεότουρκων και των Κεμαλικών εναντίον των Αρμενίων, των Ελλήνων και των άλλων λαών δεν τιμωρήθηκε, άρα μπορεί να επαναληφθεί. Και όντως έτσι έγινε εναντίον των λαών που βίωσαν τα διαστροφικά εγκλήματα των Ναζί. 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων, μαζί με αυτή εναντίον των Ελλήνων είναι τα πρώτα μαζικά εγκλήματα του 20ου αιώνα. Ατιμώρητα, χωρίς κάθαρση, χωρίς Νέμεση. 

Αυτό που δεν έπραξε η διεθνής κοινότητα, το πράττουν οι λαοί, όπως ο  Αρμενικός ο οποίος έχει αντιληφθεί εδώ και δεκαετίες το χρέος του. Μεγάλο, ιστορικό, ανθρώπινο, ηθικό, πολιτικό.

Η εμπειρία μου με τους Αρμένιους συναθλητές, συναγωνιστές στο διεθνή αγώνα αναγνώρισης απέναντι στην άρνηση της Τουρκίας και την υπονόμευση των θλιβερών συνοδοιπόρων της, είναι συγκινητική. Για αυτό τέτοια ημέρα, την 24η Απριλίου όπου οι Αρμένιοι και όλοι οι συναγωνιστές τους τιμούν τη Μνήμη των θυμάτων, οφείλουμε να συνεχίσουμε την πορεία αλήθειας και ιστορίας. 

Προσωπικώς θα πρέπει να ευχαριστήσω τη Δημοκρατία της Αρμενίας,  όπως και την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, που μου έχει δώσει τη δυνατότητα, πολλές φορές, να είμαι μαζί τους στο δίκαιο αγώνα. Είναι τιμή αλλά και μεγάλο χρέος για έναν Έλληνα να βρίσκεται και να μιλά  στο Γερεβάν, στην Αρμενική πρωτεύουσα, στο Μουσείο της Γενοκτονίας, να φυτεύει ένα δέντρο  και να ακουμπά ένα άνθος  στο μνημείο της Γενοκτονίας, να κάνει την ίδια πορεία μαζί με εκατοντάδες άλλες Αρμένιους. Με ανάλογες πράξεις μπορεί ένας Έλληνας, ένας άνθρωπος να νιώσει πολλά. Συναισθήματα που οι δολοφόνοι Νεότουρκοι και Κεμαλικοί θέλησαν μαζί με τους ανθρώπους να τα εξαφανίσουν. 

Επίσης,  οφείλω να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο της Αρμενίας για την  αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων, για την οποία σε  μετάφραση της Τεχμινέ Μαρτογιάν του Μουσείο- Μνημείου της Γενοκτονίας, έγραψα το βιβλίο στην Αρμενική γλώσσα. Η αναγνώριση ήταν μία σημαντική και αναγκαία κίνηση, τώρα μπορούμε να βαδίσουμε με άλλη δυναμική. 

Το ζήτημα της μαζικής δολοφονίας των Αρμενίων- είμαι ένας απόγονος των διασωθέντων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος-  μας αφορά πλέον όλους.  Αρμένιους, Ασσύριους, Έλληνες, όλη την Οικουμένη.  Και  επειδή είναι ένα πανανθρώπινο αίτημα, θα λάβει σύντομα τη θέση που του αξίζει στην ανθρώπινη  και πολιτική ιστορία. Αναγνώρισης, δικαίωσης, αποκατάστασης, επανόρθωσης. Μετά τη Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση, μετά το σκοτάδι το φως, μετά τη δολοφονία,  η αναγέννηση.

The Promise: Η κινηματογραφική ταινία για τη Γενοκτονία των Αρμενίων

Θ. Μαλκίδης

The Promise: Μία κινηματογραφική ταινία, μία πορεία μνήμης και αποκατάστασης της ιστορίας

Η φράση του Χίτλερ «Ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»  δηλώνει με τον πιο τρομακτικό τρόπο ότι το έγκλημα των  Νεότουρκων και των Κεμαλικών εναντίον των Αρμενίων, των Ελλήνων και των άλλων λαών δεν τιμωρήθηκε, άρα μπορεί να επαναληφθεί. Και όντως έτσι έγινε εναντίον των λαών που βίωσαν τα διαστροφικά εγκλήματα των Ναζί. Η Γενοκτονία των Αρμενίων, μαζί με αυτή εναντίον των Ελλήνων είναι τα πρώτα μαζικά εγκλήματα του 20ου αιώνα. Ατιμώρητα, χωρίς κάθαρση, χωρίς Νέμεση. Αυτό που δεν έπραξε η διεθνής κοινότητα, το πράττουν οι λαοί, όπως ο  Αρμενικός ο οποίος έχει αντιληφθεί εδώ και δεκαετίες το χρέος του. Μεγάλο, ιστορικό, ανθρώπινο, ηθικό, πολιτικό.

Προσωπικώς θα πρέπει να ευχαριστήσω τη Δημοκρατία της Αρμενίας,  την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, που μου έχoυν  δώσει πολλές φορές τη δυνατότητα  να είμαι μαζί τους στο δίκαιο αγώνα. Είναι τιμή αλλά και μεγάλο χρέος για έναν Έλληνα να βρίσκεται και να μιλά  στο Γερεβάν, στην Αρμενική πρωτεύουσα, στο Μουσείο της Γενοκτονίας, να φυτεύει ένα δέντρο  και να ακουμπά ένα άνθος  στο μνημείο της Γενοκτονίας, να κάνει την ίδια πορεία μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλες Αρμένιους. Με ανάλογες πράξεις μπορεί ένας Έλληνας, ένας άνθρωπος να νιώσει πολλά. Συναισθήματα που οι δολοφόνοι Νεότουρκοι και Κεμαλικοί θέλησαν μαζί με τους ανθρώπους να τα εξαφανίσουν.

Επίσης,  οφείλω να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο της Αρμενίας για την  αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων για την οποία σε  μετάφραση της εκλεκτής συναδέλφου Τεχμινέ Μαρτογιάν του Μουσείου- Μνημείου της Γενοκτονίας δημοσίευσα στο Γερεβάν το βιβλίο στην Αρμενική γλώσσα.  Η αναγνώριση ήταν μία σημαντική και αναγκαία κίνηση, τώρα μπορούμε να βαδίσουμε με άλλη δυναμική.

Το ζήτημα της μαζικής δολοφονίας των Αρμενίων- είμαι ένας απόγονος των διασωθέντων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος μετρώντας θύματα τόσο από τον Κεμαλισμό όσο και από το Ναζισμό-  μας αφορά πλέον όλους.  Αρμένιους, Ασσύριους, Έλληνες, όλη την Οικουμένη.  Και  επειδή είναι ένα πανανθρώπινο αίτημα, θα λάβει σύντομα τη θέση που του αξίζει στην ανθρώπινη  και πολιτική ιστορία. Μία προσπάθεια που συμβάλλει στην αποκατάσταση της ιστορίας είναι και η κινηματογραφική ταινία "The Promise",  η οποία  συμβάλλει στον αγώνα αναγνώρισης, δικαίωσης, επανόρθωσης. Μετά τη Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση, μετά το σκοτάδι το φως.

« Ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»

Θ. Μαλκίδης 

«Ποιος θυμάται τους Αρμένιους; Η Γενοκτονία των Αρμενίων» 

«Who, after all, speaks today of the annihilation of the Armenians? The Armenian Genocide»

«Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?Armenian Genozid»

«Ermeni soykırımın» 

«Հայերեն Հայոց ցեղասպանության» 

«Геноцид армян»

Η φράση του Χίτλερ «Ποιος θυμάται τους Αρμένιους;»  είναι η επιβεβαίωση ότι το έγκλημα των  Νεότουρκων και των Κεμαλικών εναντίον των Αρμενίων, των Ελλήνων και των άλλων λαών δεν τιμωρήθηκε, άρα μπορεί να επαναληφθεί. Και όντως έτσι έγινε εναντίον των λαών που βίωσαν τα διαστροφικά εγκλήματα των Ναζί. 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων, μαζί με αυτή εναντίον των Ελλήνων είναι τα πρώτα μαζικά εγκλήματα του 20ου αιώνα. Ατιμώρητα, χωρίς κάθαρση, χωρίς Νέμεση. 

Αυτό που δεν έπραξε η διεθνής κοινότητα, το πράττουν οι λαοί, όπως ο  Αρμενικός ο οποίος έχει αντιληφθεί εδώ και δεκαετίες το χρέος του. Μεγάλο, ιστορικό, ανθρώπινο, ηθικό, πολιτικό.

Η εμπειρία μου με τους Αρμένιους συναθλητές, συναγωνιστές στο διεθνή αγώνα αναγνώρισης απέναντι στην άρνηση της Τουρκίας και την υπονόμευση των θλιβερών συνοδοιπόρων της, είναι συγκινητική. Για αυτό τέτοια ημέρα, την 24η Απριλίου όπου οι Αρμένιοι και όλοι οι συναγωνιστές τους τιμούν τη Μνήμη των θυμάτων, οφείλουμε να συνεχίσουμε την πορεία αλήθειας και ιστορίας. 

Προσωπικώς θα πρέπει να ευχαριστήσω τη Δημοκρατία της Αρμενίας,  όπως και την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, που μου έχει δώσει τη δυνατότητα, πολλές φορές, να είμαι μαζί τους στο δίκαιο αγώνα. Είναι τιμή αλλά και μεγάλο χρέος για έναν Έλληνα να βρίσκεται και να μιλά  στο Γερεβάν, στην Αρμενική πρωτεύουσα, στο Μουσείο της Γενοκτονίας, να φυτεύει ένα δέντρο  και να ακουμπά ένα άνθος  στο μνημείο της Γενοκτονίας, να κάνει την ίδια πορεία μαζί με εκατοντάδες άλλες Αρμένιους. Με ανάλογες πράξεις μπορεί ένας Έλληνας, ένας άνθρωπος να νιώσει πολλά. Συναισθήματα που οι δολοφόνοι Νεότουρκοι και Κεμαλικοί θέλησαν μαζί με τους ανθρώπους να τα εξαφανίσουν. 

Επίσης,  οφείλω να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο της Αρμενίας για την  αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων, για την οποία σε  μετάφραση της Τεχμινέ Μαρτογιάν του Μουσείο- Μνημείου της Γενοκτονίας, έγραψα το βιβλίο στην Αρμενική γλώσσα. Η αναγνώριση ήταν μία σημαντική και αναγκαία κίνηση, τώρα μπορούμε να βαδίσουμε με άλλη δυναμική. 

Το ζήτημα της μαζικής δολοφονίας των Αρμενίων- είμαι ένας απόγονος των διασωθέντων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος-  μας αφορά πλέον όλους.  Αρμένιους, Ασσύριους, Έλληνες, όλη την Οικουμένη.  Και  επειδή είναι ένα πανανθρώπινο αίτημα, θα λάβει σύντομα τη θέση που του αξίζει στην ανθρώπινη  και πολιτική ιστορία. Αναγνώρισης, δικαίωσης, αποκατάστασης, επανόρθωσης. Μετά τη Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση, μετά το σκοτάδι το φως, μετά τη δολοφονία,  η αναγέννηση.

Χραντ Ντινκ- Հրանդ Տինք -Hrant Dink:1.500.000 +1

Θ. Μαλκίδης 

Χραντ Ντινκ:Ένα ακόμη θύμα της Γενοκτονίας των Αρμενίων  

Με εμπνέει ως άνθρωπο ο συνεπής αγώνας του Αρμενικού λαού, της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας για την ιστορία του και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Για αυτό και έχει αποτελέσματα, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια. Τα οποία  είναι πολλά, αλλά επειδή έχει μαζί του  την αλήθεια και το δίκαιο, είναι νικηφόρος. 

Έχω δει πολλά δείγματα της προσπάθειας αυτής, για το πως δηλαδή  ο αγώνας αναγνώρισης μπορεί να είναι δυνατός πνευματικά και ηθικά. Να μπορεί  δηλαδή να παλέψει το σκοτάδι, τις δολοφονίες, το ψέμα, την προπαγάνδα. 

Ωστόσο, δύο γεγονότα, είναι αυτά που ξεχωρίζω τον τελευταίο χρονικό διάστημα, που δείχνουν ότι ο Αρμενικός λαός, έχει μεγάλη αίσθηση της ιστορικής του πορείας και διαθέτει, κυρίως,  αυτοσεβασμό.
Η αγιοποίηση των 1.500.000 θυμάτων της Γενοκτονίας ήταν το πρώτο.   Βρέθηκα, στην τελετή αυτή στο Ερεβάν τον Απρίλιο του 2015 και πρέπει να γράψω ότι  ήταν από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής μου. 

Το δεύτερο ήταν η δολοφονία του Χράντ Ντίνκ, του Αρμένιου αγωνιστή δημοσιογράφου της εφημερίδας Agos της Κωνσταντινούπολης.  Τώρα οι Αρμένιοι έχουν 1.500.000 θύματα συν ένα. Τον Χράντ.  Ο Τουρκικός Φασισμός νόμιζε ότι με τη δολοφονία του τον Ιανουάριο του 2007, θα τελείωναν με  τον αγώνα Δικαιοσύνης. Πέτυχε βεβαίως ακριβώς το αντίθετο. Το μαρτυρούν οι διαδηλώσεις στην Τουρκία την ημέρα της δολοφονίας του και  την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας,το μαρτυρούν οι αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας, το δείχνουν οι νέοι αγωνιστές, όπως ο Γκάρο Παϊλάν, που μιλά στη Τουρκική βουλή για τη Γενοκτονία!

Ο  Μάρτιν Λούθερ Κινγκ  έλεγε πως όταν ένας άνθρωπος δολοφονείται κατά τη διάρκεια ενός αγώνα για την απελευθέρωση ενός έθνους, τότε συμβάλλει στην Ανάσταση του έθνους του.  
Και είναι βέβαιο ότι ο Χράντ Ντίνκ έχει συμβάλλει στο ποθούμενο.  Στη δικαίωση δηλαδή, την απελευθέρωση  και την Ανάσταση του Αρμενικού έθνους. 

Հրանդ Տինք։ 1.500.000+1  

Theofanis Malkidis Hrant Dink: 1.500.000 +1

Γκάρο Παϊλάν:Μιλώντας για τη Γενοκτονία στην Τουρκική Βουλή!

Θ. Μαλκίδης

Γκάρο Παϊλάν:Μιλώντας για τη Γενοκτονία στην Τουρκική Βουλή!

Εκτιμώ τους ανθρώπους που σε δύσκολες στιγμές επιλέγουν να πουν την αλήθεια, να φερθούν με εντιμότητα, συνέπεια, σοβαρότητα και με θάρρος. Που δε φοβούνται να νιώσουν τη στιγμή «για ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις», για να χρησιμοποιήσω  τους γνωστούς στίχους. Τους άλλους, όπως είναι αυτονόητο, αυτούς που λένε ψέμματα, που δειλιάζουν και κρύβονται τους αγνοώ. Είναι αυτονόητο ότι αυτοί  δεν καταγράφονται από την ιστορία, αντιθέτως  μένουν  οι Άνδρες, αυτοί που πηγαίνουν αντίθετα στο ρεύμα.

Ο Αρμένιος Γκάρο Παϊλάν, ο βουλευτής του HDP, μιλώντας για ακόμη μία φορά  μέσα στην τουρκική βουλή, για τη Γενοκτονία των προγόνων του, των Ελλήνων, των Ασσυρίων, έδειξε πως ένας άνθρωπος της μνήμης και της ιστορίας, πως ένας λαός που διαθέτει αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια, πολιτική και πνευματική ηγεσία μπορεί να πετύχει το στόχο του. 

Στη  συνέλευση της 13ης Ιανουαρίου 2017 για την αλλαγή του συντάγματος της Τουρκίας ο  Γκάρο Παϊλάν στην ομιλία του, μίλησε  για τη Γενοκτονία, αναφέρθηκε στους   Αρμένιους βουλευτές της πρώτης οθωμανικής βουλής, λέγοντας  ότι την περίοδο εκείνη το ποσοστό των χριστιανών του κοινοβουλίου ήταν 40% ενώ σήμερα είναι μόλις το 1%. 
Παράλληλα, από το βήμα της βουλής έδειξε την φωτογραφία του Κρικόρ Οντιάν, ο οποίος είχε αναλάβει την σύνταξη του πρώτου συντάγματος της Τουρκίας, που θα εξασφάλιζε τα δικαιώματα σε όλους τους πολίτες της χώρας ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής και θρησκείας.

Ο Παϊλάν κατά την διάρκεια της ομιλίας του, χρησιμοποίησε, τον όρο Γενοκτονία αναφερόμενος στους Αρμένιους, στους Έλληνες, στους Ασσύριους,  Αρμενίων, Ασσυρίων   που ζούσαν στην Τουρκία.

Για τον όρο   Γενοκτονία ο πρόεδρος  της Βουλής  Αχμέτ Αϊντίν απαίτησε « μην χρησιμοποιούνται  φράσεις που πληγώνουν το έθνος», ενώ ο βουλευτής του Ερντογάν, Μοχάμετ Εμίλ Αγμπάσογλου μίλησε για ιστορική συκοφαντία,  χτύπημα από πίσω, ατιμία και προδοσία.
Μετά από πρόταση και αφού η  συνεδρίαση διακόπηκε για μία ώρα  ζητήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 83 του Συντάγματος, να αφαιρεθεί από τα πρακτικά η φράση που περιλαμβάνει την Γενοκτονία, ενώ  το κοινοβούλιο ψήφισε για την αποβολή του Παϊλάν για τις 3 επόμενες συνεδριάσεις......

Ο Γκάρο Παϊλάν απέδειξε με το λόγο και το έργο του ότι ένα έθνος μπορεί να αντέξει  και να πολεμήσει την προπαγάνδα και την άρνηση καθώς και τα άλλα εμπόδια της Φασιστικής Τουρκίας και να συνεχίσει να αγωνίζεται για τη  δικαίωση. Σε αντίθεση με τους τυφλούς και  τους ευνουχισμένους, όπως τους ονομάζει ο Γιώργος Σεφέρης,  Ελλαδικούς, η  ομιλία, η στάση, η πράξη του Γκάρο Παϊλάν, είναι τα πρότυπα για όλους μας, μηνύματα, Δικαίωσης, Αναγνώρισης, Ζωής και Ανάστασης. Η αλήθεια, η ιστορία, η μνήμη θα νικήσουν!

Garo Paylan’ın ve Ermeni halkının yanındayız!

Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Η αλήθεια θα νικήσει!

Θ. Μαλκίδης: Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Η αλήθεια θα νικήσει!

Αθήνα - Πλατεία Συντάγματος 24 Απριλίου 2016: Εκατό + ένα χρόνια μετά

Οι προσκλήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αρμενίας και των Αρμενικών οργανώσεων σε πολλές χώρες του πλανήτη για να μιλήσω για τη Γενοκτονία του ιστορικού αυτού λαού, ήταν και παραμένουν   από τις πιο σημαντικές στιγμές που έζησα στη μεγάλη διαδρομή για την αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος. 
Διατηρώ ισχυρές μνήμες δικαίωσης του αγώνα μας όταν οι μεγάλες συναντήσεις οδήγησαν σε αναγνωρίσεις και νίκες. Η Στοκχόλμη ήταν μία αυτές, ενώ όταν φύτεψα ένα δέντρο στο Τσιτσερνακαμπέρτ, στο μνημείο της Γενοκτονίας στο Γερεβάν, στη μνήμη των 1.500.000 θυμάτων, κατανόησα ότι η πορεία για τη δικαίωση θα έχει αίσιο τέλος. Γιατί έχουμε μαζί μας το Θεό, τις ψυχές των αναρίθμητων δολοφονημένων, έχουμε μαζί μας το δίκαιο και την ιστορία.

Φέτος  που συμπληρώνονται 100+ 1  χρόνια από το πρώτο έγκλημα του 20ου αιώνα, τη Γενοκτονία των Αρμενίων,  ανοίγει ένας νέος κύκλος στον μεγάλο αγώνα της αναγνώρισης. Το δείχνουν οι μεγάλες κινητοποιήσεις σε όλον τον κόσμο, το δείχνει η νευρικότητα του φασιστικού- ρατσιστικού καθεστώτος, που αυτοαποκαλείται Τουρκική Δημοκρατία και αποτελεί συνέχεια των δασκάλων του Χίτλερ Νεότουρκων και Κεμαλικών. 
Παρόλες όμως τις αρνήσεις και την προπαγάνδα,  η συνέπεια και ο σεβασμός του Αρμενικού λαού  έναντι της  ιστορίας του,  αποδεικνύει ότι η αλήθεια θα νικήσει!