Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος

Φάνης Μαλκίδης

«Βιογραφικαί Αναμνήσεις του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρύσανθου του από Τραπεζούντος 1881-1949» Γ΄ έκδοση Μορφωτικός Όμιλος Κομοτηνής- Κέντρο Θρακικών Μελετών. Κομοτηνή 2010

Αφιερωμένο στα 60 χρόνια από τον θάνατο του Κομοτηναίου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδας, του από Τραπεζούντος Χρύσανθου, επανεκδόθηκε στην Κομοτηνή, το βιβλίο του «Βιογραφικαί Αναμνήσεις».
Προλογίζοντας την έκδοση ο πρόεδρος του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής π. Δ. Βασιλειάδης, αναφέρει ότι «ο Κομοτηναίος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Χρύσανθος Φιλιππίδης ο από Τραπεζούντος αναμφιβόλως είναι ο διαπρεπέστερος γόνος της πόλης μας σε όλη την γνωστή σε εμάς ιστορική της πορεία. Με τις διανοητικές και πνευματικές αρετές, την βαθύτατη εκκλησιαστική και θύραθεν μόρφωση, την ακάματη προσφορά προς την Ορθόδοξη Εκκλησία, τους ανυποχώρητους αγώνες για τα δίκαια του Ελληνισμού, την ανυστερόβουλη μέριμνα για την προστασία των αλλοδόξων και αλλοθρήσκων και τέλος την αυτοθυσιαστική αντιστασιακή του στάση και δράση έναντι των Γερμανών ναζιστών κατακτητών και των συμμάχων τους, αναδείχθηκε λαμπρός επιστήμονας και συγγραφέας, άξιος κληρικός της Εκκλησίας του Χριστού, κορυφαίος Πρωθιεράρχης της Ορθοδοξίας, μέγιστος εθνικός αγωνιστής και οικουμενικών διαστάσεων αντιστασιακός ηγέτης. Γι’ αυτό τον λόγο απολαμβάνει τιμής και αναγνωρίσεως σε πανελλήνιο, παναρθόδοξο και οικουμενικό επίπεδο».
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός ο οποίος έκανε τον πρόλογο του βιβλίου αναφέρει ότι «χαιρετίζω με ενθουσιασμό την απόφαση του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής να επανεκδώσει τον Α’ τόμο της τριτόμου εκδόσεως του αειμνήστου Γεωργίου Τασούδη για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδας, τον από Τραπεζούντος Χρύσανθο, που περιέχει τις βιογραφικές αναμνήσεις του σεπτού Ιεράρχου. Πρόκειται για μεγάλη προσφορά στην εκκλησία και το έθνος μας, αλλά και το πλήρωμα της Τοπικής Εκκλησίας, διότι δίδεται εκ νέου η ευκαιρία προσεγγίσεως του λόγου και του έργου μιας μεγάλης μορφής της νεότερης ιστορίας μας, με γενικά αποδεκτή εθνωφελή δράση σε όλους τους σταθμούς του πολυτάραχου βίου του και ανυπέρβλητη προσφορά στην Εκκλησία και τον μαρτυρικό Ελληνισμό. Θα προσθέσω όμως εδώ και την έκφραση της ευγνωμοσύνης μου για την τιμή, που μου περιποιεί ο Όμιλος, αναθέτοντας μου την προλόγηση της εκδόσεως. Είναι μεγάλη τιμή στην ταπεινότητα μου, που ως διάκονος της ιστορικής έρευνας των τελευταίων αιώνων της ιστορίας του Γένους μας και της Ρωμιοσύνης, επανειλημμένα έχει ασχοληθεί με το πρόσωπο και το έργο του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου».Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε το 1881 στην υπόδουλη τότε Κομοτηνή, Μητροπολίτης Τραπεζούντας στα δύσκολα χρόνια (1913-1923), στάθηκε στον Ελληνισμό του Ευξείνου Πόντου και μετά στην προσφυγιά, δημιουργώντας την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, όπου μέχρι σήμερα πραγματοποιεί ένα θαυμάσιο έργο. Από το 1938 – 1941 ήταν Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, και με την έλευση των Γερμανών κάνει την πρώτη αντιστασιακή ενέργεια.

Στην εμφάνιση μίας επιτροπής, η οποία πρότεινε για το καλό του Ελληνικού λαού να γίνει δεκτός ευμενώς ο κατακτητής και με μπροστάρη την θρησκευτική ηγεσία να παραδωθεί η πόλη των Αθηνών στους Γερμανούς, ο Χρύσανθος απάντησε:«Οι Έλληνες Ιεράρχες δεν παραδίδουν πόλεις στον εχθρό, καθήκον έχουν να εργαστούν δια την απελευθέρωση». Στην αίτηση για δοξολογία στην Μητρόπολη, απάντησε:«ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ! Δοξολογία δεν έχει θέσιν επί τη υποδουλώσει της Πατρίδος μας, η ώρα της δοξολογίας θα είναι άλλη». Στην αίτηση για να δει τον Γερμανό στρατηγό Στούμμε είπε: «Θα τον αναμένω». Και ο Αρχιεπίσκοπος είπε στον Γερμανό στρατιωτικό:«Ελπίζω να σεβαστείτε την Χώρα. Στρατηγέ μη θίξετε την φιλοτιμία του Ελληνικού λαού».

Τέλος, ο στρατηγός Στούμμε, του ζήτησε να ορκίσει την κυβέρνηση Τσολάκογλου. Στην απάντησή του ο πρώην Τραπεζούντας και νυν Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ανέφερε:«Δεν μπορώ να ορκίσω Κυβέρνηση προβληθείσα από τον εχθρό. Εμείς γνωρίζουμε ότι τις Κυβερνήσεις τις ορίζει ο λαός ή ο Βασιλεύς. Εδώ τώρα ούτε ο λαός εψήφισε την Κυβέρνηση, ούτε ο Βασιλεύς την όρισε. Πως ζητάτε να ορκίσω Κυβέρνηση υποδειχθείσα υπό του εχθρού; Δια να είναι όργανό των; Εν γνώσει των συνεπειών που με αναμένουν, δεν δέχομαι την προτεινομένη πρόταση. Εμμένω εις τας αρχάς μου. Ο πρωθυπουργός που όρκισα βρίσκεται και αγωνίζεται στην Κρήτη».
Τελικά Στις 29/4/1941 11πμ ορκίστηκε η πρώτη κατοχική κυβέρνηση από τον διάκονο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Στις 2/6/1941, ο Χρύσανθος επαύθη με Συντακτική Πράξη της ψευδοκυβέρνησης Τσολάκογλου, και από τότε θα αποσυρθεί στο σπίτι του, όπου καθ’ όλη τη διάρκεια της κατοχής θα λειτουργεί ασύρματο επικοινωνίας με τους Συμμάχους. Ο Χρύσανθος πέθανε το 1949, πάμφτωχος, χωρίς ακίνητη περιουσία και με ελάχιστα κινητά υπάρχοντα.
Το βιβλίο αποτελεί σημαντικότατη μαρτυρία για το βίο του Χρύσανθου, για τη συνεισφορά του στην νεότερη ιστορία του Ποντιακού, Θρακικού, Μικρασιατικού και όλου του Ελληνισμού. Είναι μία παρακαταθήκη που αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους Έλληνες, για όλους τους ιερωμένους, για όλους τους ανθρώπους.

The HELLENIC GENOCIDE.

The HELLENIC GENOCIDE.

The Mass Crime against the Greeks and the responsibility of Ottoman Empire and Turkish Republic

In memory of Greeks of Smyrna (Izmir), 87 years after the Catastrophe (August 1922)

The beginning of the Greek presence in Thrace, Pontus, Ionia (Asia Minor) and Kappadokia, parts of Greek presence in former Ottoman state and today Turkish Republic starts from the myth and continue to historical facts. The myth starts with Prometheus, the missions of Hercules, continues with Frixos and Elli, who carried the Golden Fleece to the area and became the reason for the trip of the Argonauts. Having Jason as their leader, and representatives from all the Greek cities as payment, the Argonauts reached Kolhida (in Georgia today) and transformed the axenos (unfriendly) sea to Euxeinos (friendly) Pontus (sea in ancient Greek language), and the ancient Greek cities, makes new colonies – cities of major importance since the 8th century b.C.
The evidence for the wealth, prosperity and the Greek essence of those colonies is proved through the descriptions of many both Greek and other scientists and philosophers. Christianity, using the Greek language, became widely spread throughout this region. Constantine the Great gave great attention to Thrace, with the transfer of the capital of Eastern Roman Empire (Byzantine Empire) in Constantinople (ancient Greek colony of Megara, Byzantio.
Generally during the era of the Byzantine Empire, Thrace, Pontus, Asia Minor and Kappadokia was signified as an important centre of Hellenism. As a result of the conquest of Constantinople came slaughtering, plunder, flee towards Western Europe and the Balkan countries, as well as forcible islamization.
Since the beginning of the 18th century the Greeks are re-capturing their lost identity and are mobilizing once again their spirit and abilities. The Greeks of the area are regaining their lost faith to freedom and are longing for their ethnic liberation.
The establishment of “Filiki Eteria” (union for Greek independence), that promoted the Greek Revolution, takes place in a powerful economical and political centre, Odessa, with the Greek mayor G. Maraslis. In a very short time, the Hellenism regained the commerce mobility of the entire Thrace, Pontus, Asia Minor. Thus, the economic prosperity in the wider area had as a result the intellectual and artistic renaissance, as well as a demographic boom.
As mentioned above, the Hellenism, since the fall of the Byzantine empire (1453) encountered constant persecutions and efforts towards mass forcible islamization and turkization, having an outmost peak the extremely well organized, planned, scheduled in a systematic way and efficiently promoted genocide in the very beginning of the 20th century.
The Headquarters the Ministries of External Affairs of Europe and the U.S.A. are still undeniable witnesses for the conviction of the crimes that were committed by the Ottoman state against the Greeks of Thrace, Pontus, Asia Minor, Kappadokia (later in Constantinople, Imvros and Tenedos islands and today in Cyprus ) crimes that resulted in the violent expatriation of millions of Greeks, abandoning their fortunes and the civilization of their creative and evolutionary presence in those areas.
The Ottoman, Young-Turks, and Kemalist authorities pre-planned and realized the genocide against the Greeks.
Consequently until 1923, the Young-Turks and the Kemalists, having taken harsh measures against the Greeks of Thrace, through the means of expel, rape, slaughtering, deportations and hangings, exterminated hundreds of thousands of Greek in Thrace, Asia Minor and Pontus.
Among the victims of the genocide there was a great number of women and children, groups of the Greek population that consisted a particular plan of the extermination plan.
This can be verified through the reports and documentations of the foreign ambassadors, consuls, embassies, and others, where one can find references on the acts of slaughtering and brutality.
After 27 centuries of presence, prosperity and contribution of a historical nation, the Greeks of Thrace, Pontus, Asia Minor, Kappadokia, abandoned the land of their ancestors, their homes, churches, graves, a culture of world wide appeal.
The Greeks of Ottoman Empire nowadays in Greece, in the U.S.A., in Canada, in Australia, in Europe, and throughout the world wants justice to be attributed in the name of their ancestors that were murdered during the genocide from the Ottoman State and Turkish republic.
A genocide that consists part of a greater crime committed against that cost the life of 1.000.000 Greeks (2.650.000 in 1914), who lived in the Ottoman state.
This mass crime, the HELLENIC GENOCIDE, Turkey continue to deny until today.
The international crime of genocide opposes responsibilities not only on the state which committed it, but also to the whole international community:
a) For not recognizing a situation created by global crime as legal
b) For not helping the performance of an international crime to maintain the illegal situation and
c) To help other countries with the application of the obligations above. That is, it imposes on the international community the obligation not to recognize an illegal situation as a result of genocide.
A global struggle to ask for and point out the truth will find a lot of nations agreed. In order not to repeat the crimes, the responsible and the reasons that led them have to be found out. The truth must be sought and presented to the international public opinion, which knows how to judge and sentence without self-interest. Nowadays, when other nations suffer genocides from racist states, it is time for the first step to be taken to recognize the crime of HELLENIC GENOCIDE. On the other hand, the contemporary Turkish state has to answer for the genocide of the Greeks of Pontus, Asia Minor and Thrace, without making propaganda and pleads inconsistency as a state in order to be exculpated from the charge. This state, as the creation of Mustafa Kemal, and the Young Turks are responsible for the crime of HELLENIC GENOCIDE. Greek nation, each nation has the right to intensely demand from the authorities of the crimes and offences committed against it to recognize them. The greater the harm and the longer the facts were hidden, the more intense the desire for such recognition becomes.
Recognition, which is a substantial way to fight against genocide; Recognition which constitutes the confirmation of a nation’s right to the respect of its existence according to the international law and the historic truth.





http://malkidis.blogspot.com
e-mail: malkidis@gmail.com