Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς κέκτηται μὲν ζῆλον ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν, πλανᾶται ἐν ταῖς σκέψεσι καὶ ἐνεργείαις αὐτοῦ καὶ ἐργαζόμενος δῆθεν ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ παραβαίνει τὸν νόμον τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπης.
Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς ἐν τῇ ζέσει τοῦ ζήλου αὐτοῦ πράττει τὰ ἐναντία πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Θείου νόμου καὶ πρὸς τὸ Θεῖον θέλημα.
Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς διαπράττει τὸ κακόν, ὅπως ἐπέλθῃ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ νοούμενον ἀγαθόν.
.JPG)
Αυτά τα Χριστούγεννα, τα Φώτα, η Πρωτοχρονιά, για πολλούς ανθρώπους δεν θα είναι καθόλου γιορτές και χαρούμενες μέρες, αλλά μέρες που φέρνουνε θλίψη και δοκιμασία. Δοκιμάζονται οι ψυχές εκείνων που δεν είναι σε θέση να χαρούνε, σε καιρό που οι άλλοι χαίρουνται. Παρεκτός από τους ανθρώπους που είναι πικραμένοι από τις συμφορές της ζωής, τους χαροκαμένους, τους αρρώστους, οι περισσότερο, πικραμένοι, είναι εκείνοι που τους στενεύει η ανάγκη να γίνουνε τούτες τις χαρμόσυνες μέρες ζητιάνοι, διακονιαρέοι.
Πολλοί απ’ αυτούς μπορεί να μη δίνουνε σημασία στη δική τους ευτυχία, μα γίνουνται ζητιάνοι για να δώσουνε τη χαρά στα παιδιά τους και στ’ άλλα πρόσωπα που κρέμουνται απ’ αυτούς. Οι τέτοιοι κρυφοκλαίνε από το παράπονό τους κι’ αυτοί είναι οι πιο μεγάλοι μάρτυρες, που καταπίνουνε την πίκρα τους μέρα νύχτα, σαν το πικροβότανο.
Του Φίλωνα Κτενίδη (Τραπεζούντα 1889 – Θεσσαλονίκη 1963)
Δεν ήταν ούτε τριάντα χρονών η Δέσποινα όταν έχασε τον Σάββα, τον άντρα της, και έμεινε χήρα με το τρίχρονο παιδάκι της, τον Νίκο. Ο μακαρίτης ήταν καλός άνθρωπος και χρυσός νοικοκύρης. Με τις δύο λίρες – 216 γρόσια – μισθό που έπαιρνε, ζούσε τη γυναίκα και το παιδάκι του, χωρίς να τους στερήσει τίποτε. Οικονόμος ο ίδιος, καλή νοικοκυρούλα η γυναίκα του τα βόλευαν μια χαρά, σε βαθμό που η γειτονιά τους έπαιρνε και για πλούσιους.
Με τα διακόσια δεκαέξι γρόσια που έπαιρνε ο Σάββας δεν ήταν δυνατόν να αφήσει τίποτα κατά μέρος. Έπειτα ήταν τόσο νέος και τόσο γερός που δεν μπορούσε να σκεφτεί τον θάνατο. Κι όπως δεν υπήρχαν τότε οι διάφορες κοινωνικές ασφαλίσεις, κι όλα τα μικρά αποκούμπια που βρίσκει κανείς σήμερα, η φτωχή οικογένεια που χάνει τον δουλευτή προστάτη της, η χήρα και το ορφανό έμειναν αναπάντεχα από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς κανένα πόρο ζωής.
Όταν τελείωσαν όλες οι θλιβερές διατυπώσεις της κηδείας και την νύχτα της ίδιας μέρας έφυγε από το χαροκαμένο σπίτι και η τελευταία πονόψυχη γειτόνισσα, η Δέσποινα έμεινε μόνη, κοντά στο παιδάκι της, που είχε αποκοιμηθεί νωρίτερα, για να σκεφτεί πάνω σε όλη την τραγωδία που άρχιζε για κείνην και για το μικρό της.
Παγωνιά στον ουρανό ένα χρώμα βρώμικης φανέλλας στεκόμαστε στη γραμμή όρθιοι κάποιος χνωτίζει τα νύχια του κάποιος δαγκώνει τα δάχτυλά του ένα παιδί με σπυριά δίπλα σου δε μιλάει κρυώνει ένα χαρτάκι κολλημένο στο συρματόπλεγμα κ’ εκείνο κρυώνει καθώς μας πλευρίζουν τα καμιόνια μια μυρουδιά μπενζίνας οι πόρτες που ξανακλείνουνε ο λοχαγός έχει δυο μάτια από κατράμι η φωνή του μες απ’ τις μύτες του σηκωμένου γιακά ένας – ένας ακούει τ’ όνομά του και βγαίνει αντίο, αντίο το χώμα τρίζει κάτω απ’ τις αρβύλες κάποιος σηκώνει το χέρι του τίποτ’ άλλο το παιδί με τα σπυριά προχωράει στη θέση του μένουν δυο χνάρια από αρβύλες.
Πηγή:http://malkidis.blogspot.gr/
Το Πολιτιστικό Σωματείο της Αλεξανδρούπολης «Εκκίνηση» παρουσιάζει το ιστορικό ντοκιμαντέρ «οι Πέντε Νεομάρτυρες της Σαμοθράκης» .
Μέσα από την καταγραφή και έρευνα των γεγονότων, αλλά και με συνεντεύξεις, ρίχνεται φως στον βίο και στο μαρτύριο των Πέντε Αγίων μας αλλά και στο ιστορικό πλαίσιο των συμβάντων που προηγήθηκαν του μαρτυρίου τους, το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης την 1η Σεπτεμβρίου του 1821.
Παραδίδουμε στο κοινό το ντοκιμαντέρ, με χαρά και συγκίνηση, ως ελάχιστο φόρο τιμής στους Αγίους μας, στους Ήρωές μας, στους προγόνους μας. Ένα ντοκιμαντέρ το οποίο αναδεικνύει την προσφορά του τόπου μας στην εθνική παλιγγενεσία και στην ορθόδοξη πίστη.
Μία δύσκολη πορεία 7,5 ετών, η οποία ξεκίνησε με την παραγωγή της ιστορικής κινηματογραφικής ταινίας «ΠΕΝΤΕ. Το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης» , ταινία η οποία προβλήθηκε στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κλείνει τον κύκλο της με την παραγωγή του παρακάτω ιστορικού ντοκιμαντέρ ¨¨ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ».
Ευχαριστούμε όσους μας στάθηκαν και μας βοήθησαν με τις όποιες παραλείψεις και λάθη μας.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες σε όλα τα μέλη του σωματείου μας, και στα παλαιότερα αλλά καί στα νεότερα (που εντάχθηκαν πρόσφατα) καθώς χωρίς την πολύτιμη στήριξή τους δεν θα γινόταν τίποτα.
Ως σωματείο νιώθουμε ενθουσιασμό και ικανοποίηση που συμβάλλαμε με τον τρόπο μας, όλα αυτά τα χρόνια, στην καταγραφή και ανάδειξη της (άγνωστης) ιστορίας του τόπου μας μέσα από την παραγωγή μιας κινηματογραφικής ταινίας κι ενός ιστορικού ντοκιμαντέρ, φόρο τιμής στους προγόνους μας, δεσμευόμαστε πως θα συνεχίσουμε την προσπάθεια με ανάλογες δράσεις.
Στο ντοκιμαντέρ μιλούν οι
-Μητροπολίτης Αλεξ/πόλεως Άνθιμος
-Δήμαρχος Αλεξανδρουπόλεως Ι.Ζαμπούκης
-Δήμαρχος Σαμοθράκης Αθ. Βίτσας
-καθηγητής ΔΠΘ Κων/νος Χατζόπουλος
-π. Δημήτριος Χατέλος
-π. Εμμανουήλ Καμπούρης
-π. Ιωάννης Θεοδώρου
-π. Ματθαίος Λενούδιας
-π. Χρήστος Στεργίου
-π. Ιωάννης Καμπούρης
-π. Απόστολος Οικονομίδης
- Θεόδωρος Αγγελώνιας (πρόεδρος σωματείου)
-Δρ Παντείου Πανεπιστημίου Θεοφάνης Μαλκίδης.
Η σκηνοθεσία είναι του Βασίλη Τσικάρα, η μουσική επένδυση με το τραγούδι της Πελαγίας Χονδρού και Γιώτας Τηγανούριας είναι από την ταινία «Πέντε» ) και στην αφήγηση είναι η Μαρία Παπαγιάννη.
Ευχόμαστε το ντοκιμαντέρ να προβληθεί σε όλον τον Ελληνισμό (σε σχολεία, ενορίες, συλλόγους, φορείς κλπ) ώστε να γνωστοποιηθεί σε όλον τον κόσμο η προσφορά της ιδιαίτερής μας πατρίδας, της Θράκης και της Σαμοθράκης.
Καλή σας θέαση!
Μπορείτε να δείτε το ντοκιμαντέρ στη συνέχεια
Γράφει ο Στέλιος Κούκος
Χρόνια πολλά
Ξέρω ενοχληθήκατε... Αλλά και εγώ θα πρέπει να είμαι συνεπής μέχρι το τέλος του κειμένου για τον ενοχλητικό τίτλο που παρέθεσα χωρίς ιδιαίτερη περίσκεψη επί «Αντιφώνου»! Προφανώς έχετε και εσείς δικαίωμα να... αντιφωνήσετε, σχολιάζοντας τον τίτλο και το κείμενο στα σχόλια κατωτέρω...
Και η ενόχληση από τον κύριο αυτό αρχίζει από την στιγμή που θα πάρεις στα χέρια σου τους τόμους του! Παρ’ όλη την περιποιημένη, κλασικά πεποικιλμένη όψη τους, ήτοι κομψή και απέριττη, μοιάζει σαν να πιάνεις στα χέριά σου μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα έτοιμη να εκραγεί.
Αλαφροπατάνε κι’ έρχονται. Θαρρείς πάνω στους ήλιους των μεσημεριών – ο χειμώνας αναβάλλεται για το βράδι-. Τώρα ο Θεός και το φως σπλαχνίζονται τον κόσμο και ανοίγουν και τις πόρτες των ουρανών (νομίζω). Πώς αλλιώς θα νιώθαμε τόσες ψυχούλες να παραστέκονται στο όνειρο που ξαναστήνουμε;
Εορτή του προστάτη των Ναυτικών μας Αγίου Νικολάου.
Έχουμε Γη και Πατρίδα όταν έχουμε πλοία στη θάλασσα, Γη και Ύδωρ δεν θα δώσουμε!
Καλές θάλασσες!
Από τους δημοφιλέστερους αγίους του χριστιανικού κόσμου. Η μνήμη του εορτάζεται σε Ανατολή και Δύση στις 6 Δεκεμβρίου.
Στὶς 30 τοῦ Νοέμβρη εἶναι ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ἀνδρέα τοῦ Πρωτοκλήτου. Ὅλοι οἱ ἀπόστολοι πεθάνανε μὲ μαρτυρικὸ θάνατο, κηρύχνοντας τὸ Εὐαγγέλιο σὲ διάφορες χῶρες. Στὴν Ἑλλάδα μαρτύρησε μοναχὰ ἕνας ἀπ’ αὐτούς, ὁ Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος, δηλαδὴ ποὺ πῆγε πρῶτος κοντὰ στὸν Χριστό. Μαρτύρησε στὴν Πάτρα. Πολὺ τιμημένη εἶναι ἡ Πάτρα μέσα στὸν κόσμο, γιατί ἀξιώθηκε νὰ ποτισθεῖ τὸ χῶμα της μὲ τὸ αἷμα ἐκείνου ποὺ τὸν κάλεσε ὁ Χριστὸς πρὶν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἕντεκα, πρὶν ἀπὸ τὸν ἀδερφὸ του τὸν Πέτρο.
.JPG){kind=link}
