Από την Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα την 7η Μαρτίου 1948 , μέχρι την εθνική κυριαρχία το 2026

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Από την   Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα την  7^η Μαρτίου 1948, μέχρι την εθνική κυριαρχία το 2026 

 

Από την ομιλία του Θεοφάνη Μαλκίδη στις εκδηλώσεις για την Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, που οργάνωσαν το Αναγνωστήριο Καλύμνου «Αι Μούσαι» και ο  Δήμος Καλυμνίων. Κάλυμνος, Δωδεκάνησα, 7 Μαρτίου 2026.

 

1. H συγκλονιστική μαρτυρία

 «Ήταν περίπου μεσημέρι. Όλος ο πληθυσμός της Ρόδου, χωρικοί με τις στολές, χωρικές με τα κλαράτα μαντήλια, όλοι σε στάση προσοχής, οι περισσότεροι δακρυσμένοι, καθώς από το πανύψηλο κοντάρι του «βωμού της Πατρίδας» (Ara Patriae, έτσι ονόμαζαν οι Ιταλοί, με χαραγμένα στο βάθρο του κονταριού γράμματα, την ιερή αυτή βάση της σημαίας), κατέβαινε αργά – αργά η τρίχρωμη σημαία της αγγλικής κατοχής. Ύστερα, με τους ήχους του εθνικού μας ύμνου, άρχισε ν’ ανεβαίνει στο ίδιο κοντάρι, η γαλανόλευκη.

Τότε, δια μιας, σαν από ένα αόρατο σύνθημα, που όμως φαίνεται ότι ξεπήδησε μέσα από όλες τις καρδιές, όλος εκείνος ο πληθυσμός εγονάτισε μ’ ευλάβεια, σαν ένας άνθρωπος, και ατένιζε, έτσι γονατιστός, με δακρυσμένα μάτια, τη σημαία μας, που υψωνόταν σιγά – σιγά, προς το γαλανό ουρανό, το δικό της ουρανό, για πρώτη φορά – τι όραμα! Ύστερα από σκλαβιά εξακοσίων χρόνων.

Δεν είχαν περάσει ελάχιστα λεπτά από τη λήξη της τελετής, και το πλήθος εκινήθη για να διαλυθεί. Αντί όμως να διαλυθεί στους γύρω δρόμους, είδα με περιέργεια, να συμπυκνώνεται το πλήθος, προς μια κατεύθυνση, - και σε λίγο είχε σχηματισθεί μια ογκώδης πομπή, που όδευε προς μια άγνωστη για μένα κατεύθυνση. Ρώτησα τότε περίεργος, «που πηγαίνουν», κι’ επληροφορήθηκα κατάπληκτος ότι η πομπή εκείνη του σοβαρού και σιωπηλού πλήθους εβάδιζε προς το νεκροταφείο.

Έμαθα, τι έγινε. Το πλήθος έφτασε κάποτε  στην είσοδο του νεκροταφείου, εστάθηκε εκεί, κα’ έκαμε, τί; Ακούστε! Ανάγγειλε  στους νεκρούς Δωδεκανησίους, το μεγάλο, το ασύλληπτο άγγελμα: ότι η ελευθερία, που αιώνες είχαν ποθήσει, που γι’ αυτήν αιώνες θυσιάστηκαν, - έφτασε τέλος σήμερα, και ότι η Ρόδος ήταν πια ελεύθερη! Σκηνή περισσότερο συγκινητική δεν έχω γνωρίσει ως άνθρωπος, - και δε θα λησμονήσω ποτέ. Αλλά και δεν έχω δικαίωμα, δεν έχουμε δικαίωμα όλοι μας να την λησμονούμε. Γιατί ίσως δε θα βρούμε στα έθιμα και στις παραδόσεις του έθνους μας, εκδήλωση που να συμβολίζει με ζωηρότερο και παραστατικότερο τρόπο την ψυχική ενότητα της φυλής, την αδιάρρηκτη ενότητα των ελληνικών γενεών, στις θυσίες τους για την ελευθερία, δια μέσου των αιώνων». Τα παραπάνω συγκλονιστικά λόγια είναι η μαρτυρία του πρώην προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στασινόπουλου, ο οποίος βρέθηκε στη Ρόδο  την 7^η Μαρτίου 1948, καταγράφοντας την ιστορική στιγμή της Ένωσης.

 

2.Το παράδειγμα της  ιστορίας

Τούτες τις ώρες τιμούμε την Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, όταν  την 7η  Μαρτίου του 1948, απελευθερώθηκαν τα νησιά μετά από 500 χρόνια τουρκικής, ιταλικής και γερμανικής κατοχής. Ήταν το φυσικό αποτέλεσμα της δημογραφικής και  εθνολογικής κατάστασης στα Δωδεκάνησα και το επιστέγασμα του αγώνα του ελληνικού λαού για την εθνική αποκατάσταση στο Αιγαίο μετά τον  Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο:  Ρόδος,  Κως, Πάτμος, Αστυπάλαια, Κάλυμνος,  Κάρπαθος,  Κάσος, Λέρος,  Νίσυρος, Σύμη,  Τήλος, Αγαθονήσι, Λειψοί, Χάλκη, Αλιμιά,  Αρκοί, Φαρμακονήσι,  Γυαλί,  Κίναρος, Λέβιθα,  Μάραθος, Νίμος, Ψέριμος,  Σαρία,   Στρογγυλή,  Σύρνα, Τέλενδος, Καστελλόριζο, Ίμια και εκατοντάδες άλλες ελληνικές νησιωτικές πατρίδες.

Δωδεκάνησα : Ελληνικότητα και εθνική κυριαρχία

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Δωδεκάνησα :  Ελληνικότητα και εθνική κυριαρχία

Στη Μνήμη του αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού Παναγιώτη Βλαχάκου, Χριστόδουλου Καραθανάση, Έκτορα Γιαλλοψού, πεσόντων στα Ίμια (1996), και  Κωνσταντίνου Πανανά,  Αναστασίου Τουλίτση και Ελευθερίου Ευαγγέλου, πεσόντων στην  Κίναρο (2016).

Ο Ηρόδοτος, της Αλικαρνασσού και του Αιγαίου, της Ιωνίας και της Δωδεκανήσου, της γης και της θάλασσας,  ζώντας και δημιουργώντας σε έναν τόπο ταυτισμένο με τη θάλασσα και με τα χιλιάδες νησιά της  να την περιβάλλουν και να τα περιβάλλει, διατυπώνει  τη μοναδικής αξίας και ουσίας παραδοχή:  «Έχουμε γη και πατρίδα, όταν έχουμε πλοία και θάλασσα»!  Μιλά, δηλαδή, μεταξύ των άλλων,  για την κυριαρχία και για τον τρόπο επιβολής και εδραίωσής, αλλά και αντίστασης σε κάθε επίδοξο κατακτητή. Ενώ  στο Θουκυδίδη διαβάζουμε για τον Περικλή που αναφέρεται  στο  «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος»,  αποδίδοντας την ερμηνεία ότι η «θαλάσσια ισχύς» στηρίζεται σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως, η γεωγραφία, η ανάπτυξη της ακτογραμμής και το χαρακτήρα του λαού.

Δωδεκάνησα

 

Θεοφάνη Μαλκίδη :  Δωδεκάνησα. Ελληνικότητα και εθνική κυριαρχία. 

Ο μήνας Μάρτιος είναι σημαδιακός για τα Δωδεκάνησα και την σύγχρονη ελληνική ιστορία. Τόσο η 7 Μαρτίου 1948 όσο και η 31η Μαρτίου 1947 είναι δυο ημερομηνίες ταυτισμένες με το αποτέλεσμα του αγώνα για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στον εθνικό κορμό. Όσο για την μακραίωνη ιστορία και την σημασία των Δωδεκανήσων για την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα, μας τα εξιστορεί γλαφυρά στο καινούργιο του βιβλίο με τίτλο : Δωδεκάνησα. Ελληνικότητα και εθνική κυριαρχία,  ο εκ Θράκης συγγραφέας και πολιτικός επισήμων Δρ. Θεοφάνης Μαλκίδης. Πολυγραφότατος κι ενεργός ως πολίτης κι ως επιστήμονας ο Μαλκίδης, με την πένα και τον δημόσιο λόγο του, αγωνιά για το μέλλον του Ελληνισμού μπροστά στον τουρκικό επεκτατισμό. Ως θρακιώτης βλέπει, δυστυχώς,  όλη την γραμμή του κινδύνου που ξεκίνησε από εμάς στην Κύπρο το 1974 και καταλήγει στο άλλο άκρο του ελληνισμού την Θράκη διασχίζοντας το Αιγαίο που στο άκρη του βρίσκονται τα Δωδεκάνησα. Το σύμπλεγμα αυτών των νησιών είναι πολλά και σημαίνει πολλά για την Ελλάδα .

Η Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, η εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, η εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

Το παράδειγμα της  ιστορίας

Τούτες τις ώρες τιμούμε την Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, όταν  την 7^η  Μαρτίου του 1948, απελευθερώθηκαν τα νησιά μετά από 500 χρόνια τουρκικής, ιταλικής και γερμανικής κατοχής. Ήταν το φυσικό αποτέλεσμα της δημογραφικής και  εθνολογικής κατάστασης στα Δωδεκάνησα και το επιστέγασμα του αγώνα του ελληνικού λαού για την εθνική αποκατάσταση στο Αιγαίο μετά τον  Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.  

Ρόδος,  Κως, Πάτμος, Αστυπάλαια, Κάλυμνος,  Κάρπαθος,  Κάσος, Λέρος,  Νίσυρος, Σύμη,  Τήλος, Αγαθονήσι, Λειψοί, Χάλκη, Αλιμιά,  Αρκοί, Φαρμακονήσι,  Γυαλί,  Κίναρος, Λέβιθα,  Μάραθος, Νίμος, Ψέριμος,  Σαρία,   Στρογγυλή,  Σύρνα, Τέλενδος, Καστελλόριζο, Ίμια και εκατοντάδες άλλες ελληνικές νησιωτικές πατρίδες.

Είχε προηγηθεί  η αντίσταση του Ελληνισμού   στους Ιταλούς και Γερμανούς εισβολείς, οι  υπέρ Ελευθερίας εκατόμβες νεκρών από το Αργυρόκαστρο και τη  Χιμάρα μέχρι τα Καλάβρυτα και το Δίστομο,  τη στιγμή που η Τουρκία, ο «επιτήδειος ουδέτερος», παζάρευε πότε με τη Ναζιστική Γερμανία και πότε με τη Μεγάλη Βρετανία,  τη Θράκη, τη Θεσσαλονίκη, τα Δωδεκάνησα!

Ήταν και παραμένει αυτό το παζάρι, η διαπραγμάτευση όπως αποκαλείται, χαρακτηριστικό της γειτονικής χώρας, η οποία  έφτασε να έχει παρουσία ακόμη και στη σύνοδο, πριν λίγα εικοσιτετράωρα, στο Λονδίνο, όπου ανάμεσα στην  παράξενη αυτή συνεύρεση ήταν και ο πρώην αρχηγός των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος  τώρα έχει φορέσει υπουργικό κουστούμι. Και βεβαίως υπάρχει το ερώτημα  τι γύρευε η τουρκική αλεπού στο «ειρηνευτικό παζάρι;

Μία παράλογη κατάσταση

Είναι αρκετές Ελληνίδες, αρκετοί Έλληνες που παραμένουν ακόμη νοήμονες και εχέφρονες  σε όλα τα ζητήματα που αφορούν την πατρίδα μας. Μπορείς να συζητήσεις πολλά και σύνθετα προβλήματα και να συμφωνήσεις μαζί τους. Σε ένα που συμφωνούμε σε ό,τι αφορά  με τον πειρατή στα ανατολικά μας, με το συνεταιρισμό εθνικιστών, Γκρίζων Λύκων, παρακρατικών, δολοφόνων, ναρκέμπορων και διακινητών ανθρώπων,  είναι    ότι αυτό που προπαγανδίζεται δεν είναι «ελληνοτουρκικός διάλογος», αλλά στην πραγματικότητα οι  παράλογες, έξω από κάθε πολιτική γραμμή και διπλωματική τακτική,  υποχώρηση στον τουρκικό επεκτατισμό. Αυτό καθιστά  η συζήτηση με το πιο διεφθαρμένο κράτος της Ευρώπης, την υποχώρηση δηλαδή  από τις  προϋποθέσεις για τις σχέσεις με τη γειτονική χώρα. Προϋποθέσεις οι οποίες αφορούν την πραγματική φιλία, την ειρηνική συνύπαρξη και βεβαίως έναν κόσμο δικαίου και όχι ζούγκλας…..

 

Προαπαιτούμενα από την Τουρκία

Οι προϋποθέσεις για τις σχέσεις με την Τουρκία αφορούν τη διασφάλιση των  συμφερόντων του Ελληνισμού σε γη, αέρα και θάλασσα, αφορούν την επιβίωση και τη συνέχειά μας ως έθνους.

Είναι παγκοίνως  γνωστό και χιλιοειπωμένο, πόσο μάλλον συνεχώς προβεβλημένο καθημερινώς σε δελτία ειδήσεων που αναπαράγουν τον  ιμπεριαλισμό και την προπαγάνδα της Άγκυρας, ότι η  Τουρκία έχει εδαφικές διεκδικήσεις, απειλεί με casus belli αν η Ελλάδα ασκήσει τα νόμιμα και κατοχυρωμένα από τις διεθνείς συνθήκες δικαιώματά της, ότι  ζητά αποστρατιωτικοποίηση της Δωδεκανήσου και όλου του Αιγαίου, ότι θεωρεί τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης «τουρκική», ό τι έχει ως βασικό δόγμα τη «Γαλάζια Πατρίδα» και σύνορα  καρδιάς τη Θεσσαλονίκη!

Συνεπώς όλοι γνωρίζουμε εκ των προτέρων τι ζητά με προκλητικό, με χυδαίο τρόπο και με θράσος η Τουρκία, ο Ερντογάν, οι συγκυβερνήτες του δολοφόνοι Γκρίζοι Λύκοι  και η κουστωδία  από τους Κεμαλικούς μέχρι τους παρακρατικούς. Την ίδια στιγμή οφείλουμε απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό, πολλαπλώς εκφρασμένο και βιαίως υλοποιημένο, να αντιτάξουμε τις Ελληνικές διεκδικήσεις.

Διεκδικήσεις οι οποίες πρέπει να είναι απέναντι στην   εξαφάνιση της εθνικής μας κυριαρχίας και σε οποιαδήποτε συμφωνία που αφορά υποχωρήσεις από θέσεις που αφορούν την κυριαρχία μας, τη στιγμή που οι   διεθνείς συνθήκες και το Δίκαιο της Θάλασσας,  αποδίδουν τα δικαιώματα της Ελλάδας και κατοχυρώνουν την εθνική ακεραιότητα.

Ολοκληρώθηκαν στην Κάσο, οι εργασίες του ΚΓ’ πολιτιστικού Συμποσίου της Δωδεκανησιακής Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών

 

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του ΚΓ’ πολιτιστικού συμποσίου της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών  Ολοκληρώθηκαν με απόλυτη επιτυχία οι εργασίες του ΚΓ΄ Πολιτιστικού Συμποσίου της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου στην Κάσο (28/6/24-30/6/24).

89 χρόνια από τη δολοφονία του Μανώλη Καζώνη-Αφιέρωμα στην επέτειο του Πετροπολέμου στην Κάλυμνο

Ιστορικά ντοκουμέντα από το αρχείο του αείμνηστου Δικηγόρου-Ιστορικού  κ.Βασίλη Χατζηβασιλείου

Το kalymnos-news.gr  89 χρόνια από τη δολοφονία του Μανώλη Καζώνη και τιμώντας  την Εθνικοθρησκευτική εξέγερση του Καλυμνιακού λαού ενάντια στη Φασιστική Ιταλική κατοχή το 1935 και την μνήμη όσων πρωτοστάτησαν παρουσιάζει ιστορικά ντοκουμέντα από το αρχείο του αείμνηστου Βασίλη Χατζηβασιλείου.

Δωδεκάνησα: Ελευθερία μετά από 550 χρόνια σκλαβιάς

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Δωδεκάνησα: Ελευθερία μετά από 550 χρόνια σκλαβιάς

Η συνέντευξη στη Δέλτα Τηλεόραση 

   

 Δωδεκάνησα: Ελευθερία μετά από 550 χρόνια σκλαβιάς

Ελληνικότητα και Εθνική κυριαρχία

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Ελληνικότητα και εθνική κυριαρχία 

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Focus fm για την Ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα

 

 Ελληνικότητα και Εθνική κυριαρχία

Δωδεκάνησα , Ελληνισμός, Αντίσταση και Ελευθερία

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Δωδεκάνησα , Ελληνισμός, Αντίσταση και 

Ελευθερία !

 Η συνέντευξη στην τηλεόραση Θράκη ΝΕΤ, από την Κάλυμνο.

Στο 30:00

   

7 Μαρτίου 1948: Η απελευθέρωση και η Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης*

7 Μαρτίου 1948: Η απελευθέρωση και η Ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα και  η διαρκής  υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας

Από την ομιλία  στην Κάλυμνο 

Ήταν η 7^η Μαρτίου του 1948, όταν σε όλα τα Δωδεκάνησα γινόταν η επίσημη Ένωση με την Ελλάδα, με την  έπαρση της γαλανόλευκης  και ταυτόχρονα επικυρωνόταν η Ελευθερία, μετά από πεντέμισι αιώνες σκλαβιάς  των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων. Ήταν  μία ξεχωριστή στιγμή για όσους την έζησαν με όλες τις αισθήσεις τους, αλλά και για όσους τη διάβασαν και την είδαν αργότερα. Ωστόσο κατά ένα υπερφυσικό τρόπο ήταν και μοναδική περίπτωση όπου αυτή τη σπουδαία ημέρα για τη Ρόδο, την Κω, την Κάρπαθο, τη Λέρο, την Πάτμο, την Αστυπάλαια, την Κάλυμνο, την Κάσο, την Κάρπαθο, τη Νίσυρο, την Τήλο, τη Χάλκη, τη Σύμη, το Καστελλόριζο, τους Λειψούς, τους Αρκιούς, το Αγαθονήσι, την Κίναρο, την Τέλενδο, τη Ψέριμο, τα Ίμια,  την «έζησαν» και όσοι είχαν φύγει ήδη από τη ζωή!

Τη συγκλονιστική στιγμή της σπουδαίας αυτής ημέρας για το Δωδεκανησιακό Ελληνισμό, την περιγράφει ο πρώτος μετά το 1974 Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Μιχαήλ Στασινόπουλος, ο οποίος τότε ήταν  πολιτικός σύμβουλος του αντιναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη, ο οποίος παρέλαβε απ’ τον Άγγλο ταξίαρχο A.S.Parker τη διοίκηση της αγγλοκρατούμενης από την 9η Μαΐου 1945 Δωδεκανήσου, στο μεταβατικό στάδιο απ’ την   31^η Μαρτίου 1947 έως  την  7^η Μαρτίου 1948 : «Όταν άρχισε ν’ ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, διά μιας όλοι οι παρευρισκόμενοι Δωδεκανήσιοι γονάτισαν στο χώμα. Γονάτισαν να χαιρετίσουν τη σημαία [...] Όταν τελείωσε η τελετή και διαλυθήκαμε, ξαφνικά αντελήφθην ότι ο κόσμος που παρευρίσκετο εκεί δεν διελύετο να πάει στις δουλειές του. Αλλά, συσσωματωμένος ως ένας άνθρωπος, ως μια μάζα, εβάδιζε προς μία ορισμένη κατεύθυνση. Λέω, “πού πάνε αυτοί”; Όλος αυτός ο κόσμος, πλήθος, πήγαινε γραμμή σε μία κατεύθυνση. “Αυτοί - λέει - πάνε στο νεκροταφείο. Πάνε να πούνε στους νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος”. Από γενεά σε γενεά….»

Εθνική κυριαρχία και Δωδεκάνησα

Θεοφάνης Μαλκίδης

Εθνική κυριαρχία και Δωδεκάνησα

Από την ομιλία στις εκδηλώσεις της Ένωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. Μάρτιος 2024.

Η συζήτηση που έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα μετά τις δηλώσεις του επικεφαλής του γειτονικού παρακράτους για την ελληνική εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο και κατ΄ επέκταση για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), έφερε στο προσκήνιο θέματα με μεγάλο εθνικό και διεθνές ενδιαφέρον. Παράλληλα αναδείχτηκαν και συνιστώσες που σχετίζονται με τα παραπάνω και ιδιαίτερα με το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί- στην παρούσα συγκυρία- να ανακηρύξει την ΑΟΖ και εάν αυτή περιλαμβάνει όλη την ελληνική επικράτεια, δηλαδή από το Καστελλόριζο μέχρι  τη Ζουράφα  («Λαδόξερα»), αν ληφθούν υπόψη οι σχετικές δηλώσεις και πράξεις του επικεφαλής της κατοχικής Τουρκίας.

Θεοφάνη Μαλκίδη ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ- ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

 

Παρισίδη Μαρία 

ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ , ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ- ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

 

Εκδόσεις περιοδικού  ΕΝΔΟΧΩΡΑ.

Γράφει και παρουσιάζει η Μαρία Τουλαντά- Παρισίδου. Ομιλία στην Πνευματική Εστία , Ιεράς Μητροπόλεως Κω , 3 Μαρτίου 2024.

Ο Θεοφάνης  Μαλκίδης γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη από προγόνους που διασώθηκαν της Γενοκτονίας και των Ολοκαυτωμάτων κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής και φασιστικής Κατοχής. Σπούδασε Κοινωνικές επιστήμες και είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών  και ασχολείται με εθνικά θέματα που πλήγωσαν τον απανταχού Ελληνισμό.  Με βαθειά γνώση των θεμάτων  της  Κύπρου, της Θράκης, της Βορείου Ηπείρου, του Αιγαίου  κ. ‘αλλων  Ελληνικών περιοχών, ασχολείται εξαντλώντας τη βιβλιογραφία, όπως κάνει εδώ μ’ αυτό το βιβλίο για τα Δωδεκάνησα. Δεν μπορούσα να μην αποδεχτώ την πρόταση του να συμβάλλω στην παρουσίαση του βιβλίου του , όχι μόνο λόγω της ιδιότητας μου, αλλά και σαν Δωδεκανήσιας που μεγάλωσα μέσα σε μια οικογένεια  με τα πολλά ακούσματα της νεότερης ιστορίας των νησιών μας και φυσικά της Κω. 

Δωδεκάνησα: Η ιταλοτουρκική συμφωνία που θέλει να ξεχάσει η Άγκυρα - Ποιες είναι οι ελληνικές βραχονησίδες

 

Στο κενό τα έωλα επιχειρήματα των Τούρκων περί μη κατάθεσης της συμφωνίας στην Κoινωνίας των Εθνών - Ολόκληρο κείμενο της Ιταλοτουρκικής Συνθήκης, με τον Αριθμό Αποδοχής της από την Κοινωνία των Εθνών, που ιδρύθηκε επίσημα το 1919 και υπήρξε «πρόδρομος» του ΟΗΕ

Παρά τα «ήρεμα νερά» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το τελευταίο χρονικό διάστημα, η Τουρκία δεν παύει να παραμένει ακλόνητη στις απαράδεκτες θέσεις και αξιώσεις της με αιχμή του δόρατος την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και την Α0Ζ, με επίκεντρο το Καστελλόριζο και τα γειτονικά νησιά του.