Εκδήλωση της Πανελλήνιας Ένωσης Ασσυρίων αφιερωμένη στον αείμνηστο Μιχάλη Χαραλαμπίδη
Η Πανελλήνια Ένωση Ασσυρίων η οποία αποτελεί το
συνδετικό κρίκο ενός από τους ιστορικούς λαούς του πλανήτη, των Ασσυρίων που
ζουν στην Ελλάδα, του λαού που μιλά τη γλώσσα του Χριστού τα αραμαικά, οργάνωσε
εκδήλωση αφιερωμένη στον αείμνηστο
Μιχάλη Χαραλαμπίδη.
Η εκδήλωση η οποία πραγματοποιήθηκε στο
Πνευματικό Κέντρο Αιγάλεω «Γιάννης Ρίτσος», ξεκίνησε με το χαιρετισμό του προέδρου της Ένωσης Κυριάκου Μπατσάρα,
ο οποίος αναφέρθηκε τόσο στον Ασσυριακό λαό όσο και στην προσωπικότητα του
Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος αγωνίστηκε για την ανάδειξη της Γενοκτονίας που υπέστησαν οι Ασσύριοι . Ο κ. Μπατσάρας
αναφέρθηκε στους στόχους της Ένωσης που είναι η καταγραφή όλων των Ασσυρίων στην Ελλάδα, τη
διατήρηση της ασσυριακής γλώσσας, των ηθών και των εθίμων του, την ένταξη των
Ασσυρίων προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, την διοργάνωση ομιλιών, ημερίδων και
συνεδρίων για την προβολή και την ανάδειξη της ιστορίας των Ασσυρίων, καθώς και
την αναγνώριση της γενοκτονίας από το ελληνικό κοινοβούλιο.
Στη συνέχεια ο πρόεδρος της Ένωσης έδωσε το λόγο στους εκπροσώπους σωματείων Ποντίων και Μικρασιατών του Αιγάλεω,
στον καθηγητή Παναγιώτη Διαμάντη
ο οποίος έχει κάνει μεγάλο αγώνα για τους Ασσύριους στο Σίδνευ όπου και δραστηριοποιείται,
ενώ τιμήθηκαν προσωπικότητες των Ασσυρίων που προσέφεραν στην Ένωση.
Η εκδήλωση
συνεχίστηκε με την εισήγηση του κεντρικού ομιλητή της εκδήλωσης Θεοφάνη
Μαλκίδη, ο οποίος επικέντρωσε την ανάλυσή του σε δύο συνιστώσες, τον Ασσυριακό λαό και τη νέα
γενοκτονία που υφίσταται σήμερα στη Συρία και στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη και το
έργο του για τους Ασσύριους και τους άλλους λαούς που αγωνίζονται για την
ελευθερία τους. Ειδικότερα τόνισε τα εξής:
Οι
Ασσύριοι έχουν ως ιστορική πατρίδα τη Μεσοποταμία, και αποτελούν έναν εκ των
παλαιότερων λαών στο κόσμο, καθώς η ύπαρξή
του χρονολογείται από το 2500 π.Χ.
Οι περιοχές που αποτελούν την πατρίδα των
Ασσυρίων είναι τμήματα του σημερινού βόρειου Ιράκ (πεδιάδες της Νινευής και
κυβερνείο Ντοχούκ), της νοτιοανατολικής Τουρκίας (Χακάρι και Τουρ Αμπντίν), του
βορειοδυτικού Ιράν (Ούρμια) και τμήματα της νοτιοανατολικής Συρίας (κυβερνείο
Αλ Χασακά).
Οι Ασσύριοι
υπέστησαν από την Τουρκία μία ανάλογη Γενοκτονία όπως και οι Αρμένιοι και οι
Έλληνες και από τους 700.000 που ζούσαν το 1915 πάνω από 400.000 άνθρωποι
έχασαν τη ζωή τους.
Πρώτος στόχος των δολοφόνων ήταν τα επιφανή μέλη, διανοούμενοι και
θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι εκτελέστηκαν μαζικά, πρακτική που ακολουθήθηκε
έπειτα και για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Επίσης, όπως συνέβη με τους Έλληνες και
τους Αρμένιους, οι Ασσύριοι στάλθηκαν στα τάγματα εργασίας, ενώ πολλοί πέθαναν
καθ’οδόν από τις κακουχίες, την πείνα και τη δίψα
Η πλειοψηφία όσων απέμειναν αναγκάστηκαν να
ασπαστούν το Ισλάμ, ενώ ορφανά
ανατράφηκαν από μουσουλμανικές οικογένειες. Παράλληλα, εκατοντάδες εκκλησίες
και μοναστήρια, καθώς και το 94% των ασσυριακών χωριών καταστράφηκαν ενώ
ασσυριακά τοπωνύμια αντικαταστάθηκαν από τουρκικά. Μεγάλο μέρος των Ασσυρίων
κατέφυγε σε γειτονικές χώρες, στη Συρία και το Ιράκ και αργότερα στην Ευρώπη,
στην Ολλανδία, στη Σουηδία.
Εν συνεχεία, το τουρκικό κράτος προέβαλε αρκετά
εμπόδια στην επιστροφή των Ασσυρίων στην πατρίδα τους, ενώ η καταπίεση των
εναπομεινάντων κατοίκων συνεχίστηκε. Επειδή οι Ασσύριοι δεν είναι αναγνωρισμένη
εθνική μειονότητα, δεν είχαν το δικαίωμα να λαμβάνουν εκπαίδευση στη μητρική
τους γλώσσα. Τα τελευταία σχολεία τους έκλεισαν το 1928 με κυβερνητική εντολή.
Οι πολιτικές τουρκοποίησης (π.χ. ο ειδικός φόρος
για τους μη μουσουλμάνους του 1942, το πογκρόμ της Πόλης το 1955, οι μαζικές
απελάσεις) επέτειναν τα προβλήματα των Ασσυρίων, με αποτέλεσμα περίπου 200.000
να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές εστίες τους.
Συνεπεία
όλων αυτών, ενώ πριν από το 1915, οι Ασσύριοι που ζούσαν εντός των συνόρων της
σημερινής Τουρκίας υπολογίζονταν σε πάνω από 700.000, σήμερα έχουν απομείνει
μόλις 25.000 περίπου, οι 19.000 εκ των οποίων στην Πόλη.
Επιπλέον
διώξεις σημειώθηκαν και σημειώνονται στη Συρία, αφού η Τουρκία και οι
τουρκοχρηματοδοτούμενες οργανώσεις έχουν
εκτοπίσει σημαντικό μέρος της εναπομείνασας ασσυριακής κοινότητας από την
πατρίδα τους.
Ένας από τους
πρωταγωνιστές της ανάδειξης του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ασσυρίων ήταν ο
αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης (Μ.Χ.). Όπως έγραψε ο Μ.Χ. στο βιβλίο του «Το Ποντιακό
ζήτημα σήμερα», το οποίο υπήρξε μία πρωτοποριακή συμβολή στην ανάδειξη του
ζητήματος της Γενοκτονίας, «το ιστορικό, κοινωνικό, πολιτικό δρομολόγιο της
οικογένειάς μου είναι παρόμοιο με εκείνο μεγάλης μερίδας του λαού μας και
ιδιαίτερα των προσφύγων. Από τα αμελέ ταμπουρού (εργατικά τάγματα), το
αντάρτικο σωτηρίας της Σάντας του Πόντου, η έξοδος στον Καύκασο και την Ελλάδα,
η εγκατάσταση σε ένα από τα Μακόντο της Ελλάδας, το Αετοχώρι Θράκης (Έβρος)».
