«Η κάθε πλευρά προσπαθεί να έχει τα περισσότερα κέρδη»

Για τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, μίλησε στο Radio Me 88.4 και την εκπομπή «Ενημέρωση 2.0» με τους Μανώλη Θέμελη και Γιάννη Χριστόπουλο, ο Θεοφάνης Μαλκίδης.

 Πιο αναλυτικά ανέφερε:

“Η κάθε πλευρά προσπαθεί να έχει τα περισσότερα κέρδη. Είτε αφορά σε συμφωνία, είτε σε προσωρινή ανακωχή.  Ο πόλεμος κερδίζεται με την οικονομική δύναμη.

Ο στόχος στην αρχή ήταν να πέσει το καθεστώς. Μετά λέγανε οτι θέλουν να καθαρίσουν τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς του Ιραν. Μετά πήγαμε στα Στενά του Ορμούζ.Και θα κριθεί η κατάσταση σε αυτό το πεδίο.

Ο Λίβανος μπαίνει κυρίαρχα στο τραπέζι. Έχει υποστεί τα πάνδεινα”.

Για τις παραβιάσεις  της εκεχειρίας:

“Συνήθως μία παραβίαση ποτε δεν έχει τον αρχικό υπεύθυνο. Ακόμα συζητάμε για θέματα περασμένων δεκαετιών”.

Ενώ για το τρίτο αεροπλανοφόρο που πήγε εκεί από τις Η.Π.Α ανέφερε:

“Υπάρχει και ένας ναυτικός περιορισμός και συγκέντρωση πολεμικών δυνάμεων των Η.Π.Α εκεί.

Ο πόλεμος δεν έχει περιοριστεί μόνο σε εκείνη την περιοχή, αλλά έχει επεκταθεί. Υπάρχουν και πράγματα που γίνονται για επικοινωνιακούς λόγους, όπως τα πρόστιμα που ανακοίνωσαν οι Ιρανοί από τα Στενά του Ορμούζ, για να δείξουν οτι αντέχει η οικονομία τους.

Η Κίνα έχει στραμμένο το βλέμμα της στην περιοχή. Η επόμενη μέρα του πολέμου θα βρει τελείως διαφορετική την περιοχή και την Κινεζική οικονομία”.

Για το πως θα εξελιχθεί ο πόλεμος:

“Νομίζω οτι υπάρχουν σημαντικά ζητήματα. Είναι δύσκολο να γίνουν προβλέψεις. Μετά την επέκταση της εκεχειρίας θα υπάρξουν σίγουρα οικονομικά οφέλη, βραχυπρόθεσμα θα έχουμε καλά αποτελέσματα

Τι θα γίνει όμως με το Ιραν; Και ποια θα είναι η στάση του Ισραήλ. Τα Αραβικά κράτη θα περάσει αρκετός καιρός για να ανανήψουν. Χρειάζεται χρόνος προκειμένου να επανέλθουν στην προηγούμενή τους κατάσταση”.

Και για τον ρόλο της Τουρκίας ανέφερε:

“Υπάρχει πληροφορία οτι το Πακιστάν θα ανοίξει Πρεσβεία στα κατεχόμενα. Η πιο πιστή σύμμαχος της Τουρκίας είναι το Πακιστάν. Κάνουν κοινές ασκήσεις.

Ο Ερντογάν δεν θέλει να αλλάξει η στάση της Αμερικής απέναντι στο Κουρδικό παράγοντα. Η επιτήδεια ουδετερότητα της είναι εμφανής”.

Ακούστε αναλυτικά όσα είπε ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο Radio Me 88.4:

Όχι στην άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Αναγνώριση τώρα !

Ο Θεοφάνης  Μαλκίδης μιλά στο Ράδιο Max με αφορμή την 24η Απριλίου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. 

Με αφορμή την 24η Απριλίου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης παρενέβη στο Ράδιο Max, δίνοντας μια φορτισμένη αλλά και βαθιά ιστορική τοποθέτηση για το έγκλημα των Νεοτούρκων και των κεμαλικών κατά των Αρμενίων, τη συνέχεια της τουρκικής άρνησης, αλλά και την ανάγκη να υπάρξει στην Ελλάδα εθνικό μνημείο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής. 

 Ο κ. Μαλκίδης ξεκίνησε την παρέμβασή του μέσα στο αναστάσιμο κλίμα των ημερών, σημειώνοντας όμως ότι η Ανάσταση κρατιέται «με πολύ κόπο», καθώς ο κόσμος παραμένει σημαδεμένος από βία, θάνατο και σταυρώσεις λαών. Με αυτή τη γέφυρα πέρασε στο ιστορικό τραύμα των Αρμενίων, τονίζοντας ότι η 24η Απριλίου του 1915 δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά η κορύφωση μιας γενοκτονικής πολιτικής που είχε ξεκινήσει ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. 

 Η 24η Απριλίου 1915 θεωρείται η συμβολική έναρξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων, καθώς τότε συνελήφθησαν στην Κωνσταντινούπολη εκατοντάδες Αρμένιοι διανοούμενοι, πολιτικοί, κληρικοί και πρόσωπα της πνευματικής ηγεσίας, γεγονός που άνοιξε τον δρόμο για τις μαζικές εκτοπίσεις, τις πορείες θανάτου και τις σφαγές. Το Κέντρο Μελετών Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα αναφέρει ότι η γενοκτονία άρχισε ανεπίσημα με τη σύλληψη περίπου 250 Αρμενίων διανοουμένων στις 24 Απριλίου 1915. 

 Ο κ. Μαλκίδης υπογράμμισε ότι το έγκλημα δεν περιορίστηκε σε μια ημέρα. Συνεχίστηκε σε όλη τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ολοκληρώθηκε με τρόπο που, όπως είπε, συνδέεται και με την καταστροφή του ελληνισμού στη Μικρά Ασία. Σύμφωνα με το Μουσείο-Ινστιτούτο της Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Ερεβάν, η εξόντωση των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στις γύρω περιοχές την περίοδο 1915-1923 αποτέλεσε τη Γενοκτονία των Αρμενίων, η οποία οργανώθηκε από τους Νεότουρκους και ολοκληρώθηκε από το κεμαλικό καθεστώς. 

 Στην παρέμβασή του, ο Θ. Μαλκίδης έκανε λόγο για 1,5 εκατομμύριο Αρμένιους νεκρούς και για ανυπολόγιστο αριθμό προσφύγων σε όλο τον κόσμο. Τόνισε ότι η Γενοκτονία των Αρμενίων υπήρξε το πρώτο μεγάλο μαζικό έγκλημα του 20ού αιώνα και ότι η ατιμωρησία του άνοιξε τον δρόμο για νέες γενοκτονίες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η μνήμη, όπως είπε, δεν είναι τελετουργικό καθήκον, αλλά όρος επιβίωσης απέναντι στην επανάληψη του εγκλήματος. Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν απέναντι στην τουρκική άρνηση. 

Όπως υποστήριξε, η Τουρκία δεν περιορίζεται στο να αρνείται τη Γενοκτονία· προσπαθεί να αντιστρέψει την ιστορία, να μετατρέψει τους θύτες σε θύματα και να εξαγάγει την προπαγάνδα της διεθνώς. Μίλησε για «καθεστώς» που όχι μόνο διέπραξε εγκλήματα, αλλά συνεχίζει να τα αρνείται, ενώ επιχείρησε να συνδέσει την αρμενική εμπειρία με την ελληνική, το Θρακικό, το Ποντιακό, τη Μικρά Ασία και την Κύπρο. 

 Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρθηκε στον Χραντ Ντινκ, τον Τουρκοαρμένιο δημοσιογράφο και εκδότη της εφημερίδας Agos, ο οποίος δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 19 Ιανουαρίου 2007. Ο Ντινκ είχε μιλήσει δημόσια για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τη συμφιλίωση Τούρκων και Αρμενίων, ενώ η δολοφονία του προκάλεσε διεθνή κατακραυγή. 

 Ο κ. Μαλκίδης στάθηκε και στην υπόθεση της Σαμπιχά Γκιοκτσέν, θετής κόρης του Μουσταφά Κεμάλ και πρώτης γυναίκας πιλότου της Τουρκίας, υποστηρίζοντας ότι η αποκάλυψη για την αρμενική της καταγωγή αποτέλεσε ένα από τα σημεία που ενόχλησαν βαθιά το τουρκικό εθνικιστικό αφήγημα. Για τον ίδιο, η περίπτωση αυτή δείχνει πώς η προπαγάνδα επιχειρεί να ξαναγράψει ακόμη και τις πιο προσωπικές ιστορίες των παιδιών που χάθηκαν, αρπάχθηκαν ή εξισλαμίστηκαν μέσα στη δίνη της Γενοκτονίας. 

 Ο κ. Μαλκίδης επικαλέστηκε τον αείμνηστο Νεοκλή Σαρρή, λέγοντας ότι η Τουρκία «δεν έχει ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο», καθώς και τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος συνέδεε την επίλυση του Θρακικού, του Αρμενικού, του Ποντιακού και του Κυπριακού με την επίλυση του «τουρκικού προβλήματος». Η θέση του ήταν καθαρή: χωρίς αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας από την Τουρκία, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ειρήνη. Το πιο πολιτικό σημείο της παρέμβασής του ήταν η έκκληση για ένα μέτωπο αλήθειας, δικαιοσύνης, μνήμης και ιστορίας. 

Ο κ. Μαλκίδης κάλεσε δημοκράτες και πατριώτες, Έλληνες, Αρμένιους και όλους όσοι δεν υπηρετούν την τουρκική προπαγάνδα, να σταθούν απέναντι στην άρνηση και στην παραχάραξη. Όπως είπε, η ανθρωπότητα δεν μπορεί να προχωρήσει με «λευκές σελίδες» στα μεγάλα εγκλήματα του παρελθόντος. Ξεχωριστή ήταν και η αναφορά του στο παράδειγμα της Αρμενίας. 

Ο ίδιος σημείωσε ότι έχει επισκεφθεί πολλές φορές τη χώρα και το μνημείο της Γενοκτονίας στο Ερεβάν, το οποίο λειτουργεί όχι μόνο ως χώρος πένθους, αλλά και ως υπόμνηση αγώνα. Το 2015, στην εκατονταετηρίδα της Γενοκτονίας, η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία αγιοκατέταξε συλλογικά τα θύματα της Γενοκτονίας, μια πράξη που χαρακτηρίστηκε ιστορική και συμβολική για το αρμενικό έθνος. 

 Με βάση αυτό το παράδειγμα, ο κ. Μαλκίδης ζήτησε από την ελληνική πολιτεία να προχωρήσει επιτέλους στη δημιουργία εθνικού μνημείου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, όπου οι ξένοι ηγέτες και οι επίσημες αντιπροσωπείες θα καταθέτουν στεφάνι, όπως συμβαίνει στην Αρμενία. Παράλληλα, πρότεινε και μια αντίστοιχη πράξη από την Εκκλησία της Ελλάδος: την αγιοκατάταξη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Ιωνίας. 

 Η παρέμβασή του έκλεισε με μήνυμα ελπίδας και αγώνα.

 «Η νίκη της ζωής επί του θανάτου, της Ανάστασης επί της Σταύρωσης, της μνήμης απέναντι στην προπαγάνδα θα είναι ορατή και θα τη ζήσουμε κι εμείς», είπε, δίνοντας στην 24η Απριλίου όχι μόνο τον χαρακτήρα ημέρας μνήμης, αλλά και ημέρας ευθύνης.

 Το συμπέρασμα της παρέμβασης ήταν σαφές: η Γενοκτονία των Αρμενίων δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Είναι ζήτημα αλήθειας, δικαιοσύνης και διεθνούς πολιτισμού. Και για τον ελληνισμό, αποτελεί υπενθύμιση ότι η μνήμη των δικών του θυμάτων δεν μπορεί να παραμένει διάσπαρτη, άτυπη ή περιφερειακή. 

Χρειάζεται θεσμική τιμή, εθνικό μνημείο και σταθερό αγώνα απέναντι στην άρνηση.

Η συνέντευξη στη συνέχεια 

Για την οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στη Θράκη και το Αιγαίο

Θεοφάνης Μαλκίδης 

 Για την οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στη Θράκη και το Αιγαίο 

 Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό focus

Για την Επανάσταση του 1821

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για την Επανάσταση του 1821 

Τι σημαίνει πραγματικά η Ελληνική Επανάσταση του 1821 και γιατί η σημερινή Ελλάδα τιμά τους προδότες της αντί για τους ήρωές της. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλάει στο Focus FM με αφορμή την 25η Μαρτίου και θέτει ερωτήματα που κανείς δεν τολμά να απαντήσει. Πώς γίνεται να υπάρχουν περισσότεροι δρόμοι και λεωφόροι με ονόματα ανθρώπων που εξυπηρετούσαν ξένα συμφέροντα, παρά με τα ονόματα του Κολοκοτρώνη, του Μακρυγιάννη, του Καραϊσκάκη και του Αθανασίου Διάκου. Αυτό δεν είναι τυχαίο, υποστηρίζει ο Μαλκίδης, αλλά αντανάκλαση ενός εθνομηδενισμού που έχει διεισδύσει βαθιά στην ελληνική ιστοριογραφία και στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Η Ανάσταση που δεν έγινε στο Μεσολόγγι το 1826 και μία διαφορετική Ανάσταση στο στρατόπεδο Νταχάου το 1945.

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η Ανάσταση που  δεν έγινε  στο Μεσολόγγι το 1826 και μία διαφορετική Ανάσταση στο στρατόπεδο Νταχάου το 1945.

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Focus 

 

Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Ένας σπουδαίος Έλληνας. 

Ένας στοχαστής που προειδοποίησε έγκαιρα για το Μακεδονικό, τον Πόντο, την Κύπρο, τη διάλυση της παραγωγικής βάσης και την παρακμή του κομματικού συστήματος. Σε αυτή την εκπομπή συζητάμε τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη ως πολιτικό διανοούμενο, ως Πόντιο, και ως ίσως τον τελευταίο πραγματικά «φιλικό» προς τον ελληνικό λαό. Τι ήταν αυτό που είδε νωρίτερα από όλους; Γιατί δεν ακούστηκε έγκαιρα; Και τι σημαίνει η σκέψη του σήμερα, μέσα στην εποχή της ψηφιακής δουλείας και της γεωπολιτικής ρευστότητας; Στο βίντεο θα δεις: – Ποιος ήταν ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και πώς διαμόρφωσε την ελληνική πολιτική σκέψη – Τι εννοούμε όταν λέμε «ο τελευταίος φιλικός» προς την κοινωνία και όχι προς τα κόμματα – Τι έλεγε για το Μακεδονικό, τον Πόντο, την Κύπρο και τη Μικρά Ασία – Πώς συνέδεσε την ιστορική μνήμη με τη σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα – Γιατί η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης στη Μεταπολίτευση – Πώς συνδέονται οι προειδοποιήσεις του με τη σημερινή «οντολογική» σύγκρουση και την ψηφιακή εποχή Αν σε ενδιαφέρει η σοβαρή γεωπολιτική ανάλυση, η ιστορική μνήμη και η πολιτική φιλοσοφία, θα βρεις εδώ μια ήρεμη αλλά απαιτητική συζήτηση.

Για την εύθραυστη εκεχειρία και για τους Ελληνορθόδοξους που δοκιμάζονται από τον πόλεμο

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για την εύθραυστη εκεχειρία και για τους Ελληνορθόδοξους  που δοκιμάζονται από τον πόλεμο. 

Για τους συμπατριώτες και τους ομόθρησκους μας που ο Γολγοθάς και η Σταύρωση συνεχίζεται και η Ανάσταση θα αργήσει να έλθει....

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Αλέρτ

Ο πόλεμος και o Ελληνισμός

 

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε  στο ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης CRETAONE 102.3 για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, τα Στενά του Ορμούζ και τις γεωπολιτικές εξελίξεις

 Το τοπίο στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να  παραμένει εξαιρετικά θολό. «Δεν μπορεί να μας δώσει κανείς καμία βεβαιότητα και σιγουριά την εξέλιξη του πολέμου, παρά την εκεχειρία», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Θεοφάνης Μαλκίδης, μιλώντας στο CRETAONE 102.3.

Ο κ. Μαλκίδης απέδωσε αυτή την αβεβαιότητα όχι μόνο στην ίδια τη φύση του πολέμου, αλλά και στο γεγονός ότι «βρισκόμαστε και σε ένα απρόβλεπτο πολιτικό προσωπικό», το οποίο, όπως είπε, δεν επιτρέπει ασφαλείς προβλέψεις.

Πλήγματα που ήδη έχουν συμβεί και ρητορική κλιμάκωσης

Αναφερόμενος στο τελεσίγραφο των «λίγων ωρών», ο κ. Μαλκίδης, μιλώντας στην εκπομπή Newsroom και στον Γιάννη Ραψομανίκη, υπογράμμισε ότι το τελεσίγραφο Τραμπ μεταφράζεται σε «καταστροφή κάθε ενεργειακής υποδομής» και πλήγματα και σε πολιτικές δομές στο Ιράν. Ωστόσο, όπως συμπλήρωσε, «γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι ήδη έχουν καταστραφεί ενεργειακές υποδομές στο Ιράν», ενώ έχουν υπάρξει και αντίστοιχα πλήγματα από την ιρανική πλευρά.

Στο ίδιο πλαίσιο, σημείωσε ότι «έχουμε πλήγματα ήδη από τη μία και από την άλλη πλευρά», τονίζοντας πως οι απειλές δεν είναι θεωρητικές αλλά έχουν ήδη υλοποιηθεί. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην έντονη ρητορική, επισημαίνοντας ότι χρησιμοποιείται «το αντίστοιχο λεξιλόγιο» περί «επιστροφής στη λίθινη εποχή».

Καταιγισμός εξελίξεων και πλήρης σύγχυση

Ο κ. Μαλκίδης στάθηκε ιδιαίτερα στον ρυθμό των εξελίξεων, τονίζοντας ότι «μέσα σε λίγες μέρες ή και ώρες έχουν συμβεί τόσα πολλά», που καθιστούν αδύνατη οποιαδήποτε πρόβλεψη. «Όχι μόνο πρόβλεψη δεν μπορεί να γίνει, αλλά και αυτό που ζητούμε όλοι, δηλαδή η ειρήνη, δεν είναι στις προτεραιότητες», ανέφερε.

Στο ίδιο πλαίσιο, επεσήμανε την αντίφαση στις αναλύσεις. Από τη μία υποστηρίζεται ότι έχουν πληγεί «εκατοντάδες έως χιλιάδες στόχοι» στο Ιράν, ενώ από την άλλη γίνεται λόγος για «μαχητικότητα, άμυνα και αντίσταση».

Παράλληλα, έθεσε και το ζήτημα της ηγεσίας στο Ιράν,  θέτοντας το ερώτημα «ποιος παίρνει τελικώς τις αποφάσεις».

Ιδιαίτερη προσοχή συνέστησε και ως προς την αξιολόγηση των πληροφοριών: «πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, ειδικά με τα fake news», υπογραμμίζοντας ότι πολλά από τα στοιχεία που διακινούνται δεν είναι επιβεβαιωμένα.

Χερσαία επέμβαση, διαπραγματεύσεις και Στενά του Ορμούζ

Αναφορικά με το ενδεχόμενο χερσαίας επέμβασης, υπενθύμισε ότι είχε τεθεί το ζήτημα του κουρδικού παράγοντα, σημειώνοντας ωστόσο ότι «φαίνεται ότι αυτό προς ώρας έχει ανασχεθεί», μετά από παρέμβαση της Τουρκία προς τις ΗΠΑ, για τους ευνόητους λόγους, αφού για την Τουρκία το κουρδικό ζήτημα είναι θέμα ασφάλειας και συνέχειας.

Στο διπλωματικό επίπεδο, αναφέρθηκε σε προτάσεις διαμεσολάβησης από χώρες όπως το Πακιστάν, οι οποίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, ζητήματα που αφορούν τα Στενά του Ορμούζ, την άρση κυρώσεων και την ανοικοδόμηση των καταστροφών.

Ωστόσο, εξέφρασε επιφυλάξεις για την οριστική επίτευξη συμφωνίας, πέραν της εκεχειρίας των δύο εβδομάδων, τονίζοντας ότι «δεν ξέρω αν η μία ή η άλλη πλευρά είναι έτοιμη να υποχωρήσει».

Διαφορετικοί στόχοι και ενεργειακή κρίση

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στη διαφοροποίηση στόχων μεταξύ των συμμάχων, σημειώνοντας ότι «μέσα σε αυτές τις  εβδομάδες του πολέμου έχουμε αλλαγή στόχων τουλάχιστον 6 με 7 φορές». 

Στο ενεργειακό επίπεδο, προειδοποίησε ότι «η κρίση που περνάμε είναι πιο σοβαρή» από προηγούμενες δεκαετίες, ενώ «άγνωστος αριθμός πλοίων» παραμένουν εγκλωβισμένα, επηρεάζοντας τη ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου στον πλανήτη.

Τουρκία, Ελλάδα και ο ρόλος στην επόμενη μέρα

Κλείνοντας, χαρακτήρισε την Τουρκία «επιτήδειο ουδέτερο», επισημαίνοντας ότι συνεχίζει να προωθεί τις δικές της επιδιώξεις ακόμη και μέσα στην κρίση.

Αναφερόμενος στην Ελλάδα, τόνισε ότι «δεν μπορεί να απουσιάζει από μια  κρίσιμη στιγμή», υπογραμμίζοντας ότι πέρα από τη στρατιωτική, ναυτική, αεροπορική παρουσία, η χώρα οφείλει να αναδείξει «το ηθικό της βάρος».

Σε αυτό το πλαίσιο, πρότεινε  τους Δελφούς ως το ουσιαστικό και συμβολικό τόπο διεθνών συνομιλιών, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει ρόλο όχι μόνο στρατιωτικό αλλά και πολιτικό, αξιακό και πολιτισμικό, ηθικό, ανακτώντας την οικουμενική της θέση, το ειδικό της βάρος στην ανθρωπότητα. 

Ακούστε τη συνέντευξη του κ. Μαλκίδη:

Ελληνισμός και πόλεμος

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

 Ελληνισμός και πόλεμος

 Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Αλερτ

Πόλεμος, οικονομία, στρατηγική, διπλωματία, Ελληνισμός

 Θεοφάνης Μαλκίδης 

Πόλεμος, οικονομία, στρατηγική, διπλωματία, Ελληνισμός 

Η συνέντευξη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΒΕΡΓΙΝΑ Τηλεόρασης 

Για τα οικονομικά της Επανάστασης του 1821

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για τα οικονομικά της Επανάστασης του 1821

Η εκπομπή «CASH REPORT»  στο τηλεοπτικό  κανάλι ΔΕΛΤΑ TV, με καλεσμένο το  Θεοφάνη Μαλκίδη, επικεντρώθηκε στην οικονομική διάσταση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και την ίδρυση του ελληνικού κράτους.

Τα βασικά σημεία της συζήτησης συνοψίζονται στα εξής:

1. Πηγές Χρηματοδότησης πριν την Επανάσταση

Πριν το 1821, ο αγώνας στηρίχθηκε σε τρεις βασικούς πυλώνες:

Οι Κοινότητες: Η τοπική αυτοργάνωση των Ελλήνων.

Οι Έμποροι: Η οικονομική συνεισφορά της ελληνικής διασποράς (Βουκουρέστι, Βιέννη, Παρίσι, Λονδίνο).

Η Ναυτιλία: Τα ελληνικά καράβια (π.χ. από Ύδρα, Σπέτσες, Ψαρά, Αίνο) κυριαρχούσαν στο Αιγαίο και εξασφάλιζαν τη μεταφορά πολεμοφοδίων.

2. Ο Ρόλος της Φιλικής Εταιρείας

Η οργανωμένη οικονομική προετοιμασία ξεκίνησε το 1814 από την Οδησσό.

Πλούσιοι έμποροι και προσωπικότητες (όπως οι Υψηλάντηδες, ο Βαρβάκης και ο Καποδίστριας) διέθεσαν ολόκληρες τις περιουσίες τους στον αγώνα.

3. Τα «Δάνεια της Ανεξαρτησίας»

Η εκπομπή ανέλυσε τις σκληρές συνθήκες των πρώτων εξωτερικών δανείων από την Αγγλία:

Δάνειο 1824: Ονομαστικό ποσό 800.000 λίρες, αλλά στην Ελλάδα έφτασαν μόνο περίπου 300.000 λίρες λόγω προκρατήσεων και προμηθειών.

Δάνειο 1825: Ονομαστικό ποσό 2.000.000 λίρες, από τα οποία έφτασε στην Ελλάδα μόλις το 10% (περίπου 200.000-240.000 λίρες).

Τα δάνεια αυτά χρησιμοποιήθηκαν συχνά για εσωτερικές διαμάχες (εμφύλιοι) ή κατασπαταλήθηκαν στο εξωτερικό, και η αποπληρωμή τους διήρκεσε δεκάδες χρόνια .

4. Η Διακυβέρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια

Ο Καποδίστριας παρέλαβε ένα κράτος υποθηκευμένο και με άδειο ταμείο [05:32].

Προσπάθησε να δημιουργήσει τις πρώτες υγιείς κρατικές δομές: εθνικό νόμισμα (Φοίνικας), τακτικό στρατό, σχολεία και κεντρικό προϋπολογισμό.

Υποθήκευσε ακόμα και την προσωπική του περιουσία για να στηρίξει το κράτος.

5. Η Συμβολή της Θράκης

Επιπλέον ο  κ. Μαλκίδης τόνισε ότι η Θράκη είχε τεράστια συμμετοχή που συχνά παραλείπεται από την επίσημη ιστορία, ενώ  κατέληξε στο ότι η οικονομική εξάρτηση από τις ξένες δυνάμεις ξεκίνησε ταυτόχρονα με την επανάσταση, δημιουργώντας μια κατάσταση που θυμίζει τις σύγχρονες δανειακές καταστάσεις. 

Η συνέντευξη στη Δέλτα Τηλεόραση 

«Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή φέρνει προκλήσεις για την Ελλάδα»

 

«Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή φέρνει προκλήσεις για την Ελλάδα»

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στο Radio Me 88.4 και την εκπομπή «Ενημέρωση 2.0» με τους Μανώλη Θέμελη και Γιάννη Χριστόπουλο αναφορικά με την κρίση που υπάρχει στη Μέση Ανατολή το τελευταίο χρονικό διάστημα και πως μπορεί να επηρεάσει την χώρα μας, αλλά και την στάση της Τουρκίας, ως «επιτήδειο ουδέτερο» της διεθνούς σκηνής.

«Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή φέρνει προκλήσεις για την Ελλάδα»

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στο Radio Me 88.4 και την εκπομπή «Ενημέρωση 2.0» με τους Μανώλη Θέμελη και Γιάννη Χριστόπουλο αναφορικά με την κρίση που υπάρχει στη Μέση Ανατολή το τελευταίο χρονικό διάστημα και πως μπορεί να επηρεάσει την χώρα μας, αλλά και την στάση της Τουρκίας, ως «επιτήδειο ουδέτερο» της διεθνούς σκηνής.

«Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα πλέον στην επόμενη μέρα θα έχει να αντιμετωπίσει πολλά καινούργια ζητήματα, προκλήσεις, ειδικά σε ό,τι αφορά στην Τουρκία, που όπως ξέρετε βάζει ολοένα και περισσότερα θέματα σε σχέση με την πατρίδα μας». Επίσης, αναφέρθηκε και στο οικονομικό σκέλος της κρίσης στη Μέση Ανατολή το οποίο, έχει άμεσες και διεθνείς συνέπειες, που φυσικά επηρεάζει και την χώρα μας. «Σε ό,τι αφορά στον καιρό της σύρραξης, πρέπει να κάνουμε μια πολύ σύντομη ανάλυση για το γενικό κάδρο και μετά να πάμε στο ειδικό. Το γενικό, όσοι και όσες το παρακολουθούν κατανοούν ότι υπάρχουν δύο τρία ζητήματα κρίσιμα, όχι μόνο για το ευρύτερο περιβάλλον, αλλά και για την καθημερινότητά μας. Ξεκινάω από το δεύτερο που είναι το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, άρα λοιπόν η ενεργειακή επιβάρυνση και το τι αυτό σημαίνει στην πολεμική σύρραξη. Και το δεύτερο είναι κατά πόσο πλέον αυτή η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αν συνδυαστεί με τη Μέση Ανατολή, θα μπορούσε να επιτευχθεί ένα πεδίο ή μια εικόνα ασφαλείας και όχι ένα πεδίο σύγκρουσης. Και σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να βάλουμε και την Τουρκία, η οποία βλέπει με πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα το Κουρδικό ως το επόμενο ζήτημα ή βήμα σε οποιαδήποτε σύρραξη ή τουλάχιστον πολιτική διαπραγμάτευση». Ακούστε αναλυτικά όσα είπε ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο Radio Me 88.4:

Η συζήτηση για τον πόλεμο και ο Ελληνισμός

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η συζήτηση για τον πόλεμο και ο Ελληνισμός 

Η συνέντευξη στη Βεργίνα Τηλεόραση 

Για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Συζητάμε για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη στην εκπομπή του Αλεξανδρου Τσίγκου με τον Στέλιο Βικόπουλο

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΟΜΙΛΙΕΣ

Νέα έκδοση με τη συμπλήρωση δύο ετών από την εκδημία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

 

Πρόλογος : Χρήστος Λυμπέρης Ναύαρχος ε.α.- Επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ

Εισαγωγή -Έρευνα- επιμέλεια: Θεοφάνης Μαλκίδης

Ψηφιοποίηση ανέκδοτων ομιλιών: Στέλιος Βικόπουλος, Γιάννης Κουριαννίδης, Μιχάλης Ξανθόπουλος, Γιάννης Φουρνάρος, Θεοφάνης Μαλκίδης

Απομαγνητοφώνηση ανέκδοτων ομιλιών: Γιάννης Χούτας

Πρωτότυπο έργο εσωφύλλου: Μαργαρίτα Ράντεβα

Δημιουργικό και συντονισμός έκδοσης: Χρόνης Αμανατίδης

©Οικογένεια Μιχάλη Χαραλαμπίδη  

Αθήνα 2026

 

1.Βίος πολιτικός

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης (Αλεξανδρούπολη 5 Μαρτίου 1951- Αθήνα 27 Μαρτίου 2024) σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, ενώ πραγματοποίησε και μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Διωκόμενος, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, διέφυγε παράνομα στην Ιταλία, όπου ήταν μέλος του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος ΠΑΚ. 

Συμμετείχε στην επταμελή ομάδα που συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του  κόμματος από το 1977, ενώ εκλέχθηκε  μέλος του εκτελεστικού γραφείου το 1994. Λόγω σοβαρών πολιτικών διαφωνιών αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ το 1999 και αγωνίσθηκε να συγκροτήσει ένα νέο μορφωτικό και πολιτικό κίνημα, ιδρύοντας τη «Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση». 

Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ και συμπαραστάθηκε σε πολλούς λαούς στην Αφρική, Νότια Αμερική, Ασία, καθώς και στους Αρμένιους και τους Κούρδους. Το 1986, σε ομιλία του εισήγαγε για πρώτη φορά το Κουρδικό στον ΟΗΕ στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Γενεύη, ενώ ως μέλος της  ίδιας  οργάνωσης εισήγαγε  με παρεμβάσεις του  το Ποντιακό ζήτημα στον ΟΗΕ. 

Το 1994, το Ελληνικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την πρότασή του για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας. Επεξεργάστηκε και ανέδειξε στα πλαίσια του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών αλλά και ευρύτερα, πολλά ζητήματα του Ελληνικού, εθνικού, κοινωνικού σχηματισμού και εισήγαγε νέες έννοιες, αναλυτικά σχήματα, νέα ζητήματα,  καθώς και λέξεις στην διανοητική και πολιτική μας δημόσια ζωή, πολλά από τα οποία περιλαμβάνονται στα βιβλία του.  

Προσκλήθηκε  για  ομιλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έγραψε πολλά βιβλία καταθέτοντας την άποψή του γύρω από κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα του Ελληνισμού.

2. «Εν αρχή ην ο λόγος»

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης είχε προγραμματίσει την έκδοση των ομιλιών του στις αρχές  του 2024, ωστόσο δεν πρόλαβε να  πραγματοποιήσει την επιθυμία του.  Όπως είχε αναφέρει σε ανάρτησή του  στο προσωπικό του ιστολόγιο (Polis-agora.blogspot.com), του οποίου τα κείμενα   κυκλοφορούν σε αυτοτελή έκδοση,   «ομιλίες» θα είναι ο τίτλος αυτής της έκδοσης που θα περιέχει αυτόν τον πλούσιο μορφωτικά και πολιτικά κύκλο. Από το Περδικάκι της Πίνδου και τις Πρέσπες έως την Μεσσηνία, τους Μεταξάδες, το Σουφλί του Έβρου, την Χίο ,την Κω, την Ελληνική Διασπορά αλλά και σε ευρωπαϊκά πανεπιστημιακά ιδρύματα φιλικά προς τον λόγο. Η ψυχική ανάταση, η άσκηση της ψυχής, ο εξανθρωπισμός των ανθρώπινων σχέσεων, της ανθρώπινης συμβίωσης, γιατί αυτό είναι η πολιτική ,συνδέονταν με την ωφελιμότητα της αυθεντικής πολιτικής στην ευημερία των τοπικών κοινωνιών. Διέκρινα πάντοτε την μεγάλη επιθυμία, την ψυχική ανάγκη της συμμετοχής των πολιτών σε αυτές τις στιγμές της Πόλης. Η σχέση πόλης, ανθρώπινης ψυχής, ηθικής και πολιτικής είναι σχέση οντολογική, υπαρξιακή Ιερή, Ουράνια, Θεία. Είναι η υψηλότερη έκφραση της ευγένειας, της ελευθερίας του ανθρώπου. Η εμπειρία του εικοσαετούς κύκλου 2000 έως 2020 επιβεβαίωσε την πεποίθησή μου ότι είναι εύκολο να επιστρέψει η πολιτική στις πατροπαράδοτες μορφές της. Όπως έγινε το 1968 στην Ευρώπη. Θα είναι η επιστροφή του πολιτικού ανθρώπου, της άυλης ανθρώπινης ευημερίας, του άνθρωπος ζώον πολιτικόν του Αριστοτέλους, της Ελληνικής ανθρωπολογίας και εθνολογίας. Ο Έλληνας πολίτης αθλητής και ασκητής της πόλης. Αθλητής όχι μισθωτός. Η χώρα έχει άμεση ανάγκη δημιουργίας μιας νέας πολιτικής παράδοσης. Αυτή ήταν η δική μου προσδοκία και η πολυδιάστατη συμβολή».

 

 3.Η σημασία της έκδοσης

Το βιβλίο έρχεται να υλοποιήσει την επιθυμία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη να δημοσιευθούν οι  ομιλίες του,  οι οποίες όπως είναι λογικό,  παρουσιάζουν  ένα μόνο μέρος  του πολυδιάστατου έργου του.  Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης μιλούσε πάντα χωρίς κείμενο, έχοντας μόνο τις σημειώσεις του, οπότε το  σώμα των προφορικών παρεμβάσεων, γινόταν εκ των υστέρων πλήρες κείμενο, για να δημοσιευθεί είτε αυτοτελώς, είτε ως κεφάλαια στα βιβλία του, είτε, όπως συνέβη σε αρκετές περιπτώσεις,  να παραμείνουν αδημοσίευτες.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται με χρονολογική σειρά, ένα μικρό μέρος από τον απίστευτα  μεγάλο όγκο των ομιλιών  του,  τόσο δημοσιευμένες, αλλά και αδημοσίευτες, οι οποίες βρέθηκαν στο προσωπικό του αρχείο.  Οι ομιλίες καλύπτουν μικρό μέρος του μεγάλου εύρους και ανάλυσης  των θεμάτων με τα οποία ασχολήθηκε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Γενοκτονία,  Τουρκικό πρόβλημα, πολιτική, κόμματα, ΠΑΣΟΚ,  απελευθέρωση και δικαιώματα των λαών, Κουρδικό ζήτημα, πόλεις, ανάπτυξη, οικονομία, τουρισμός, αγροτοδιατροφικός τομέας, περιφέρεια και Αθήνα, Μακεδονία, Θράκη, Καλαβρία,  κ.ά.

Οι ομιλίες αποτελούν τεκμήριο της πλούσιας πνευματικής, διανοητικής παραγωγής, μία ανεκτίμητης αξίας παρακαταθήκη ενός πολιτικού που ήταν φιλόσοφος και ενός φιλόσοφου ήταν πολιτικός, για να μιλήσουμε με όρους Πλάτωνα και για τη λύση που πρότεινε για την Πολιτεία.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης υπήρξε ένας από τους πιο χαρισματικούς, σοβαρούς και συνεπείς διανοούμενους της σύγχρονης Ελλάδας, έχοντας μία δράση που ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας, χρησιμοποιώντας τις ιδέες, τις προτάσεις,  τον δημόσιο λόγο, την αγορά, την εκκλησία των πιστών και του Δήμου, ως δημιουργικό και παραγωγικό μέσο εθνικής αφύπνισης και κοινωνικής απελευθέρωσης. Με χιλιάδες ομιλίες από τα ακριτικά χωριά της Ελλάδας μέχρι τα πανεπιστήμια του εξωτερικού και τα διεθνή φόρουμ, η συμβολή του  αφορά τη συλλογική αυτογνωσία και την μνήμη, την ανάπτυξη, την οικουμενικότητα του Ελληνισμού.

Εισηγήθηκε νέους όρους, δημιουργώντας ένα νέο λεξιλόγιο για την πολιτική και τον Ελληνισμό, προτείνοντας ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Σε ένα πολιτικό σύστημα που κυριαρχείται από το κυνήγι των αξιωμάτων, ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης,   αποτέλεσε την εξαίρεση. Παρόλο που ήταν ιδρυτικό και κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και θα μπορούσε εύκολα να έχει καταλάβει υπουργικές θέσεις ή βουλευτικά έδρανα, επέλεξε συνειδητά να παραμείνει ένας ενεργός πολίτης που παρεμβαίνει στα κοινά χωρίς να εξαρτάται από τον κρατικό μηχανισμό:  «Εκτός από τις κακομορφίες που θα προκαλούσε η μη εφαρμογή του, θεωρούσα ευτελές να συμπληρώνω ένα άλμπουμ φωτογραφιών διαδοχικών υπουργοποιήσεων μου στις επαναλαμβανόμενες κυβερνητικές αναδομήσεις όπως ονομάζονταν. Στα τριάντα μου δεν δέχτηκα να γίνω πρέσβης σε μία περιοχή μεγάλης ιστορικής, πολιτισμικής και πολιτικής σημασίας με την οποία είχα πολλούς δεσμούς. Οι δεσμοί μου όμως με την πατρίδα μου την Ελλάδα και η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της πολιτικής, ήταν ισχυρότερη. Ήθελα να δώσω ένα ατομικό και Δημόσιο παράδειγμα .Γιατί η πολιτική είναι παράδειγμα».

Σεβόταν τους ακροατές, μιλούσε πάντα ως ίσος προς ίσον, είτε βρισκόταν  στο Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας και στο Τρίγωνο του Έβρου,  είτε σε ένα διεθνές συνέδριο στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στο Γερεβάν, στη Φιλαδέλφεια. Η ανιδιοτέλειά του προσέδιδε μια σπάνια ηθική νομιμοποίηση, μία πολιτική υπεροχή, μία διανοητική ηγεμονία, επιτρέποντάς του να ασκεί δριμεία κριτική στην εξουσία χωρίς να φοβάται την απώλεια προνομίων: «Το έργο μου δεν είναι προϊόν ενός εκ των υστέρων παρατηρητή, ερευνητή του μεταπολιτευτικού γίγνεσθαι αλλά ενός συμμέτοχου, ενός ενεργού πρωταγωνιστή που η ιστορία τον δικαίωσε».

Διέθετε την ικανότητα να «διαβάζει» τις τάσεις του μέλλοντος πολύ πριν αυτές γίνουν ορατές στο ευρύ κοινό και πρόσφερε στον Ελληνισμό αλλά και σε πολλούς άλλους λαούς ένα πρότυπο πνευματικού ανθρώπου που δεν εγκλωβίζεται σε γραφεία, αλλά μιλώντας εκτός και εντός συνόρων,  αποδεικνύει, τεκμηριώνει την αλήθεια και οραματίζεται το μέλλον, έχοντας ως σταθερή πυξίδα την ιστορική μνήμη.

Οι ομιλίες του δεν ήταν απλές πολιτικές τοποθετήσεις, αλλά μια «πνευματική γεωγραφία» που ένωνε τον παρελθόντα χρόνο με το παρόν και το  μέλλον και κατάφερε να δώσει φωνή στους «αφανείς» και να καθορίσει τη σύγχρονη ελληνική  πολιτική ζωή,  με ιδέες που υπερέβαιναν τα στενά κομματικά όρια, θέτοντας ως επίκεντρο τον άνθρωπο, την  υψηλή πολιτική, την πατρίδα.

Κλείνοντας, θα πρέπει να σημειωθεί για άλλη μία φορά ότι, κάθε έκδοση των έργων του Μιχάλη Χαραλαμπίδη έχει την έγκριση της οικογένειάς του και δεν προσδοκά σε κανένα οικονομικό όφελος. Επιπλέον, θα πρέπει να αναφερθεί και το εξής: οι σκέψεις του Μιχάλη Χαραλαμπίδη παρότι γράφτηκαν και παρουσιάστηκαν  στην Ελλάδα και το εξωτερικό πριν από πολλά χρόνια από τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι συγκλονιστικά επίκαιρες. Τόσο για τη διαπίστωση της ρίζας των  προβλημάτων τα οποία αναλύει, όσο και κυρίως με τις προτάσεις και τις ιδέες του που υπερβαίνουν το εφήμερο και αποκαλύπτουν, μέσα στον ακατάλυτο χρόνο,  το παντοτινό. Όπως γράφει και ο ίδιος  για την επίδραση των χιλιάδων παρεμβάσεων του, με αποκορύφωμα την ομιλία του στο 4^ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 1996, «η μεγάλη εκδίκηση της αληθινής πολιτικής και της ιστορίας σε αυτό το σύγχρονο υποανάπτυκτο πρότυπο, είναι το κρίσιμο απόσπασμα, «αυτό το δώρο των Μουσών» της ομιλίας μου το 1996 για το πού θα είμαστε το 2010. Συγκέντρωσε την μεγαλύτερη, την μέγιστη ακροαματικότητα στο διαδίκτυο ειδικά στις νέες γενιές. Ήταν πολιτικός λόγος. Στιγμή λόγου όχι στιγμή ενός μουσικού, ενός καλλιτέχνη. Την είδαν εκατομμύρια άνθρωποι. Αυτή με έβγαλε από την εξορία. Διαφορετικά οι νέες γενιές δεν θα ήξεραν ότι υπήρξα. Ήταν μια ιστορική νίκη της πολιτικής, του Λόγου που αποδεικνύει τι μπορούσε να προκύψει από μια αρμονική φυσιολογική όχι άρρωστη σχέση πολιτικής και τεχνολογίας».

Συζητάμε για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη στην εκπομπή του Αλεξανδρου Τσίγκου με τον Στέλιο Βικόπουλο

Ελληνικός λόγος σε καιρό πολέμου

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Ελληνικός λόγος σε καιρό πολέμου.

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Βεργίνα 

Η άγνωστη συμβολή της Θράκης στην Επανάσταση του 1821

 

Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου και τη διαρκή συζήτηση γύρω από την Επανάσταση του 1821, ο Θεοφάνης Μαλκίδης, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» με τον Κυριάκο Αετόπουλο στον Focus 88.9, αναδεικνύοντας μια λιγότερο γνωστή αλλά ιδιαίτερα σημαντική πτυχή της ιστορίας: τη συμβολή των Θρακών στον αγώνα του 1821.

Όπως ανέφερε, η συμμετοχή της Θράκης στην Επανάσταση παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, ακόμη και απούσα από τα σχολικά βιβλία, γεγονός που –όπως σημείωσε– δημιουργεί μια «λευκή σελίδα» στην ιστορική μνήμη. Παρά τη σημαντική συνεισφορά των Θρακών, οι σχετικές αναφορές είναι περιορισμένες, με αποτέλεσμα να μην έχει αναδειχθεί επαρκώς ο ρόλος τους στον αγώνα για την ελευθερία.

Στη συζήτηση έγινε εκτενής αναφορά σε ιστορικά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν τη συμβολή αυτή, όπως η δράση Θρακών αγωνιστών και ευεργετών, αλλά και η συμμετοχή τους σε κομβικά γεγονότα της Επανάστασης. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη ναυτική συμβολή της Αίνου, καθώς και σε μορφές όπως η Δόμνα Βισβίζη, που αφιέρωσε την περιουσία και τη ζωή της στον Αγώνα.

Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση κατέλαβε το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης, ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της περιόδου, με μαζικές σφαγές, εξανδραποδισμούς και καταστροφές, που –όπως επισημάνθηκε– δεν είναι ευρέως γνωστό στο ευρύ κοινό. Μέσα από την αναφορά στους πέντε νεομάρτυρες της Σαμοθράκης, αναδείχθηκε η ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και ανάδειξης αυτών των γεγονότων στις νεότερες γενιές.

Παράλληλα, ο κ. Μαλκίδης στάθηκε και στην περιορισμένη παρουσία της Επανάστασης του 1821 στον ελληνικό κινηματογράφο, σημειώνοντας ότι για δεκαετίες υπήρξε σημαντικό κενό στην καλλιτεχνική αποτύπωση αυτής της ιστορικής περιόδου.

Κεντρικό μήνυμα της συζήτησης αποτέλεσε η ανάγκη ενεργού ρόλου των πολιτών στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής γνώσης, ειδικά όταν –όπως τονίστηκε– οι θεσμοί δεν ανταποκρίνονται επαρκώς. Μέσα από την εκπαίδευση, την οικογένεια και την τοπική κοινωνία, μπορεί να ξαναζωντανέψει η ιστορική μνήμη και να αποδοθεί στη Θράκη η θέση που της αξίζει στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης.

Για το 1821 , για την αγιασμένη Επανάσταση

Για το 1821, για την αγιασμένη Επανάσταση 

Η συνέντευξη στο  ραδιοφωνικό σταθμό 

Το Κουρδικό ζήτημα και ο πόλεμος

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Το Κουρδικό ζήτημα και ο πόλεμος

«Στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος τούτες τις ημέρες του 1985 μίλησε στον ΟΗΕ για το Κουρδικό ζήτημα»

1.Οι Κούρδοι από την Τουρκία έως το Ιράν

Με την έναρξη του ένοπλου αγώνα στην Τουρκία από τους Κούρδους το 1984, με τη δολοφονία χιλιάδων Κούρδων στο Ιράκ στα τέλη της δεκαετίας του 1980, με την εξολόθρευση των Κούρδων της Συρίας από τις τουρκοχρηματοδοτούμενες οργανώσεις, αλλά και με την εμφάνιση του Κουρδικού παράγοντα του Ιράν,  μετά την αμερικανοισραηλινή επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου, το κουρδικό ζήτημα είναι ξανά στο προσκήνιο  

Η σύλληψη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν το 1999 από την Τουρκία, δυστυχώς και με την εμπλοκή της Ελλάδας(…), δημιούργησε νέα δεδομένα για το μέλλον του κουρδικού ζητήματος, δεδομένα που αναδείχθηκαν πιο έντονα μετά την αμερικανική στρατιωτική παρουσία το 2003 και τη οικοδόμηση της ομόσπονδης κουρδικής κρατικής δομής στο Ιράκ. Ταυτόχρονα μετά από πίεση της διεθνούς δημοκρατικής κοινότητας για τη μετατροπή της θανατικής ποινής του Οτσαλάν σε ισόβια κάθειρξη, ολοένα και περισσότερες φωνές σε όλο τον κόσμο, ακόμη και στην Τουρκία ζητούν πολιτική λύση για το Κουρδικό, δίνοντας νέες προοπτικές για το μέλλον.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με φόντο την Μέση Ανατολή

 

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με φόντο την Μέση Ανατολή

Η «σκακιέρα» των συμφερόντων και οι συμμαχίες στην περιοχή – Tο πλέγμα των σχέσεων της Τουρκίας με τα υπόλοιπα κράτη – Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στα Γεγονότα του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ

«Επιτήδειος ουδέτερος»: η τουρκική πολιτική στον πόλεμο

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

«Επιτήδειος ουδέτερος»: η τουρκική  πολιτική  στον πόλεμο  

Το βιβλίο του ιστορικού και δημοσιογράφου Frank Weber  «The Elusive Neutral» («Επιτήδειος ουδέτερος») αποτέλεσε στη δεκαετία του 1970 μία  αποκάλυψη, για όσους στις ΗΠΑ και στη συνέχεια στον Ελληνισμό, ασχολήθηκαν με τη στάση  της Τουρκίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και γενικώς σε όλες τις πολεμικές συγκρούσεις.

Ο Weber σημειώνει ότι «αν και η Τουρκία δεν πολέμησε ποτέ, οι Τούρκοι διπλωμάτες ανέπτυξαν έντονη παρασκηνιακή δραστηριότητα. Πέτυχαν να διατηρήσουν την χώρα τους ανέπαφη και (….) ζημίωσαν τις πολεμικές προσπάθειες τόσο των Συμμάχων όσο και του Άξονα. Πριν τον πόλεμο, οι Τούρκοι συμμάχησαν με την Βρετανία και την Γαλλία, μόνο όμως αφού η Γερμανία είχε αρνηθεί να διαπραγματευθεί μαζί τους. Αργότερα, όταν ο πόλεμος απλώθηκε στην Μέση Ανατολή, η Ναζιστική κυβέρνηση άλλαξε γνώμη αλλά ήδη το αντίτιμο της τουρκικής υποστηρίξεως είχε αυξηθεί». Οι ταυτόχρονες αυτές συζητήσεις με τις εμπόλεμες πλευρές είχαν πάντοτε την ίδια κατάληξη: τι θα έπαιρνε η Τουρκία σε περίπτωση που θα στήριζε, είτε τους Συμμάχους είτε τον Άξονα, με το «μενού» να περιλαμβάνει πάντοτε τον Ελληνισμό, δηλαδή Αιγαίο, Δωδεκάνησα, Κύπρο, Θράκη, ακόμη και τη Θεσσαλονίκη!

Η στρατηγική αυτή δεν ήταν απλώς μια παθητική αποχή από τον πόλεμο, αλλά ένας εξαιρετικά περίπλοκος ελιγμός επιβίωσης και κέρδους. Η Τουρκία υπέγραψε σύμφωνο αμοιβαίας βοήθειας με τη Βρετανία και τη Γαλλία (1939), αλλά λίγες μέρες πριν την εισβολή του Χίτλερ στην ΕΣΣΔ, υπέγραψε σύμφωνο φιλίας και μη επίθεσης με τη Ναζιστική Γερμανία (1941). Εκμεταλλεύτηκε τον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελίων και υποσχόταν πρόσβαση και στις δύο πλευρές, ενώ στην πραγματικότητα τα κρατούσε κλειστά για τα πολεμικά πλοία, επικαλούμενη τη Σύμβαση του Μοντρέ. Πουλούσε στρατηγικής σημασίας πρώτες ύλες, όπως το χρώμιο (απαραίτητο για την κατασκευή όπλων), τόσο στους Συμμάχους όσο και στον Άξονα, παίζοντας το (επικερδές) παιχνίδι της προσφοράς και της ζήτησης.