Το θύμα που απολογείται (!) και ο θύτης που συνεχίζει τη Γενοκτονία....

Θ. Μαλκίδης 

Συνήθως η απάντηση μπαίνει μετά την ερώτηση- τοποθέτηση. Στην περίπτωση της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Εξωτερικών σε σχέση με το αντίστοιχο της Τουρκίας έχει σημασία η σειρά. 

Για τις ομοιότητες Κεμαλισμού και Ναζισμού

 Κυριακή 28.01.2017 στις 12-1 το μεσημέρι 

Στη ραδιοφωνική εκπομπή "Ποντιακή Μούσα" η Σοφία Αμπερίδου

συνομιλεί με τον Θεοφάνη Μαλκίδη για το βιβλίο του

"Κεμαλισμός και Ναζισμός" (ένα βιβλίο για τις ομοιότητες

του Κεμαλικού και Χιτλερικού φασισμού)
στο Εθελοντικό Δημoτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης ~ 100.6 fm





________________________________________

"Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής, ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Αδόλφος Χίτλερ, συνιστούν την έκφραση του ολοκληρωτισμού, ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός, αποτελούν την ίδια έκφανση του Φασισμού, που από τις Γενοκτονίες πέρασε στα Ολοκαυτώματα. Η ανάδειξη του ομοιοτήτων του Κεμαλισμού και του Ναζισμού, συνιστά ανθρώπινο, πολιτικό, ερευνητικό και κυρίως ηθικό καθήκον και χρέος, για να καταδικαστούν και να αποκαθηλωθούν τα πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα και ιδεολογίες που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. 

" Θ. Μαλκίδης

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

1. Η άρνηση και η υπονόμευση του εγκλήματος και το έγκλημα της άρνησης και της υπονόμευσης

Σου προξενεί θλίψη η στάση της επίσημης Ελλάδας για το ζήτημα της Γενοκτονίας και μαζί απογοήτευση και αποστροφή, αφού για δεκάδες πλέον χρόνια η υπονόμευση, η εχθρική στάση και το τελευταίο διάστημα και η ΑΡΝΗΣΗ χαρακτηρίζει τον πολιτικό κόσμο. 

Έτσι είχαμε τους λάτρεις του φασίστα και ρατσιστή Μουσταφά Κεμάλ, δασκάλου του Χίτλερ και των Ναζί, στον οποίο κατέθεσαν στεφάνια ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών(!), ενώ το τελευταίο χρονικό διάστημα η πολιτική αυτή έλαβε και άλλες μορφές, με κυρίαρχη την άρνηση. Ο Υπουργός Παιδείας (!) της Ελλάδας- θυμίζουμε το άρθρο 16 του Συντάγματος για το ρόλο της παιδείας- αποτελεί τον πρωταγωνιστή της άρνησης μιλώντας για εθνοκαθάρση και όχι για Γενοκτονία, αναφέροντας μάλιστα και επιστημονικές απόψεις που υποστηρίζουν τη θέση του.

Σε ότι αφορά λοιπόν το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων, δηλαδή των ανθρώπων μας, θα αναφέρω τρεις μόνο θέσεις που καταρρίπτουν τον ισχυρισμό της άρνησης. Η πρώτη είναι η επιστημονική τεκμηρίωση του όρου Γενοκτονία και του Ολοκαυτώματος από τον Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος για να εισάγει τον σχετικό ζήτημα στον ΟΗΕ, αναφέρθηκε στην Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Εκεί βασίστηκε και το κυρίαρχο κείμενο στη διεθνή σκηνή που είναι η Σύμβαση για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας που ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948. (New York Times 5 Ιανουαρίου 1947)

Η δεύτερη είναι το ψήφισμα της Ένωσής μας, της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία τέτοιες ημέρες το 2007 αναγνώρισε ως Γενοκτονία το μαζικό έγκλημα εναντίον των προγόνων μας (Το ψήφισμα βρίσκεται στο τέλος του κειμένου). Θυμίζουμε ότι όλοι οι πρόεδροι της Ένωσης έστειλαν πρόσφατα επιστολή στο Γερμανικό κοινοβούλιο για να αναγνωρίσει και αυτό με τη σειρά του το έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία (http://malkidis.blogspot.gr/2015/10/blog-post_14.html )

Και η τρίτη είναι οι αναφορές στο βιβλίο μου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, το οποίο έχει μεταφρασθεί στην αρμενική, αγγλική, ρωσική, ισπανική, γαλλική, ιταλική και ρουμανική γλώσσα, που καταγράφονται στο κεφάλαιο για το διεθνές πλαίσιο της Γενοκτονίας τα εξής: “Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ιδρύει το 1992 τη θέση του ύπατου αρμοστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντά του στο Πλαίσιο του Χάρτη του ΟΗΕ, της Παγκόσμιας Διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Συμβούλιο Ασφαλείας ιδρύει το ίδιο έτος διεθνές δικαστήριο «με μόνο σκοπό να δικάσει άτομα που θεωρούνται υπεύθυνα σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας».

Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αφορά εγκλήματα πολέμου, γενοκτονίας, κατά της ανθρωπότητας και εχθροπραξιών, αποτελείται από 18 δικαστές με θητεία εννέα ετών και έχει έδρα τη Χάγη.

Με τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία αναδείχθηκε το ζήτημα της «εθνοκάθαρσης», την απομόνωση δηλαδή καθορισμένης περιοχής από εθνική ή εθνοτική ομάδα χωρίς να αφεθούν ίχνη, εθνοκάθαρση την οποία ο ΟΗΕ αποδέχθηκε ως σχέδιο Γενοκτονίας. Τα μέτρα εθνοκάθαρσης είναι τα εξής: 1.Διοικητικά και γραφειοκρατικά (επεμβάσεις στις νόμιμες αιρετές αρχές, απομάκρυνση από τους δημόσιους οργανισμούς τα μέλη της παθούσας ομάδας, διακρίσεις στην διανομή ανθρωπιστικών αγαθών και δικαιωμάτων). 2.Άλλα μη βίαια μέτρα (καθοδηγούμενες αρνητικές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης, δημόσια αναφορά σε πολίτες με την εθνική/εθνοτική τους ιδιότητα, ανώνυμες απειλές κατά της ζωής των μελών της παθούσας ομάδας). 3. Μέτρα τρομοκρατίας (μεθοδευμένες μεμονωμένες πράξεις, βιασμοί ληστείες, μαζικές μετακινήσεις των μελών της παθούσας ομάδας, που εκτελούνται από τα Σώματα Ασφαλείας και μένουν ατιμώρητες ή τιμωρούνται με συμβολικές ποινές ). 4. Στρατιωτικά μέτρα (δολοφονίες των ηγετών της παθούσας ομάδας, πολιτικοί, αιρετοί, υπάλληλοι, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, αρπαγή ομήρων και χρησιμοποίησή τους ως ανθρώπινες ασπίδες). (Βλ. Γενική Συνέλευση ΟΗΕ (47/121- 18/12/1992, παρ.9, http://www.malkidis.blogspot.gr/2015/03/blog-post_16.html )

2. Η χαρά της αναγνώρισης

Είναι πράγματι ασύλληπτο να είναι αρνητής της Γενοκτονίας ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας με υπεκφυγές και τεχνάσματα, με δήθεν επιστημονικά κριτήρια από ιστορικούς (; ) και άλλους “σχετικούς” επιστήμονες, να προσπαθεί να προβάλλει την άρνηση ως διαφορετική άποψη και μάλιστα ως επιστημονική θέση (!). Είναι λοιπόν ανώφελο να προσπαθούμε να αποδείξουμε εδώ τη Γενοκτονία, στον τόπο αυτό που παρότι ζούμε τον νοσταλγούμε, όπως γράφει ο ξεριζωμένος Μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε για το δίκαιο αίτημα της αναγνώρισης, από την Αρμενία και τη Σουηδία, μέχρι τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία.

Θα συνεχίσουμε με τους συναγωνιστές στο εξωτερικό, έχοντας πάντα δίπλα μας τις ψυχές των προγόνων μας. Μας αρκούν!

Δείτε την τοποθέτηση του Θ. Μαλκίδη, στο κεντρικό δελτίο της  Δέλτα Τηλεόρασης,  για το ζήτημα της άρνησης της Γενοκτονίας.



Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ για την άρνηση του Υπουργού Παιδείας στο ζήτημα της Γενοκτονίας

Θ.ΜΑΛΚΙΔΗΣ 04-11-15 by Maximum Maximumfm on Mixcloud

Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος της IAGS έχει ως εξής: 

«ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η άρνηση της γενοκτονίας αναγνωρίζεται ευρέως ως τελικό στάδιο της γενοκτονίας, που φυλάσσει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες 

 ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η γενοκτονία ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς από το οθωμανικό κράτος κατά τη διάρκεια και μετά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο απεικονίζεται συνήθως ως γενοκτονία ενάντια σε Αρμενίους μόνο, με μερική μόνο αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών ενάντια σε άλλες χριστιανικές μειονότητες της οθωμανικής αυτοκρατορίας 

 ΕΙΝΑΙ πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ότι η οθωμανική εκστρατεία ενάντια στις χριστιανικές μειονότητες της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε μια γενοκτονία ενάντια σε Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες. 

Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ζητά από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες ενάντια σε αυτούς τους πληθυσμούς, να ζητήσει μια επίσημη συγγνώμη, και για να λάβει άμεσα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση».

Μία ακόμη πρωτοβουλία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.

 Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Μία ακόμη πρωτοβουλία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Η επιστολή στη Γερμανική ομοσπονδιακή βουλή

Το 2007 ήταν μία σημαντική χρονιά για την ιερή υπόθεση της Γενοκτονίας, όταν η Διεθνής Ένωση Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, με συντριπτική πλειοψηφία αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Από τότε, το αποτέλεσμα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε πολλές περιπτώσεις για να εισαχθεί το ζήτημα στο διεθνές περιβάλλον, με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτή της Σουηδίας το 2010 και της Αρμενίας το 2015. Λίγοι Έλληνες βεβαίως ασχολούνται με αυτά, άλλωστε στην Ελλάδα το ζήτημα της Γενοκτονίας ή έγινε αντικείμενο υπονόμευσης ή κομματικής εκμετάλλευσης ή ακόμη και άρνησης!

Ωστόσο στο εξωτερικό, το θέμα αναδεικνύεται συνεχώς και μάλιστα χωρίς καμία επίσημη ή άλλη υποστήριξη.

Η παρουσία μου μέσα στο 2015 στο Ερεβάν για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, στο Ντόρτμουντ, στο Βερολίνο, την ημέρα που ο πρόεδρος της Γερμανίας Ι. Γκάουκ μιλούσε για τους Έλληνες, τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, πάλι στο Ερεβάν, στη Μόσχα, μου έδωσε την ευκαιρία να μιλήσω για ένα θέμα, για το οποίο απασχολεί πλέον τον πλανήτη. Αφορά όλον τον πολιτισμένο κόσμο, αφορά το μέλλον των απογόνων των θυμάτων και βεβαίως και τους απογόνους όλων των θυτών.

Έτσι η επιστολή όλων των πρώην προέδρων της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών που στάλθηκε πριν λίγες μέρες στον πρόεδρο της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής Dr. Norbert Lammert , στον πρόεδρο της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων Dr. Norbert Röttgen της Ομοσπονδιακής Βουλής καθώς και στα κόμματα CDU και SPD, αποτελεί μία εξαιρετικής σημασίας πολιτική, πνευματική και ακαδημαική πράξη. Είναι μία ενέργεια εφαπτόμενη με την ιστορία, το δίκαιο, την πολιτική και ακαδημαική συνέπεια. Στους αποδέκτες της, στους αποστολείς της, σε όλους τους δημοκράτες του πλανήτη, επαφίεται η πράξη αναγνώρισης και αποκατάστασης.

Η επιστολή σε μετάφραση Θ. Μαλκίδη έχει ως εξής:

Σας γράφουμε ως πρώην πρόεδροι της Διεθνούς Ένωσης Γενοκτονίας, το μεγαλύτερο σώμα επιστημόνων που μελετούν τη Γενοκτονία, σχετικά με το ψήφισμα για τη Γενοκτονία των Αρμενίων .

Θ. Μαλκίδης. Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Εκατό χρόνια μετά

 

 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Εκατό χρόνια μετά,  το αίτημα είναι Πανανθρώπινο
 
Απόσπασμα της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη στο Παγκόσμιο Φόρουμ ενάντια στη Γενοκτονία που οργανώθηκε από την Δημοκρατία της Αρμενίας.   Γερεβάν 22-23 Απριλίου 2015.

Θα πρέπει να ευχαριστήσω για  την  πρόσκληση τη Δημοκρατία της Αρμενίας,  όπως και την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, που μου δίνει τη δυνατότητα  να λάβω μέρος στο Παγκόσμιο Φόρουμ ενάντια στη Γενοκτονία, με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό ετών από το μαζικό έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 1.500.000 συνανθρώπους μας. Είναι τιμή αλλά και μεγάλο χρέος να βρίσκεται ένας Έλληνας στο Γερεβάν.
Το ίδιο ένιωσα και πριν λίγα χρόνια, όταν με αφορμή
το συνέδριο για τη Σύμβαση και την Πρόληψη της Γενοκτονίας βρέθηκα στην Αρμενική πρωτεύουσα και φύτεψα ένα δέντρο στο μνημείο της Γενοκτονίας. Με ανάλογες πράξεις μπορεί ένας Έλληνας, ένας άνθρωπος να νιώσει πολλά. Συναισθήματα που οι δολοφόνοι Νεότουρκοι και Κεμαλικοί θέλησαν μαζί με τους ανθρώπους να τα εξαφανίσουν.

Επίσης,  οφείλω να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο της Αρμενίας για την πρόσφατη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων και των Ασσυρίων. Ήταν μία σημαντική και αναγκαία κίνηση. Τώρα μπορούμε να βαδίσουμε με άλλη δυναμική.

Το ζήτημα της μαζικής δολοφονίας - είμαι ένας απόγονος των διασωθέντων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος-  μας αφορά πλέον όλους.  Αρμένιους, Ασσύριους, Έλληνες, όλη την Οικουμένη.  Και  επειδή είναι ένα πανανθρώπινο αίτημα, θα λάβει σύντομα τη θέση που του αξίζει στην ανθρώπινη  και πολιτική ιστορία. To έδειξε και η αναφορά του προέδρου της Δημοκρατίας της Γερμανίας μιλώντας για το ζήτημά μας. Αναγνώρισης, δικαίωσης, αποκατάστασης, επανόρθωσης. Μετά τη Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση, μετά το σκοτάδι το φως, μετά τη δολοφονία,  η αναγέννηση.

 

 

 

Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη για τη Γενοκτονία των Αρμενίων  στο Ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ FM

Θ.ΜΑΛΚΙΔΗΣ 23-04-15 by Maximum Maximumfm on Mixcloud

 

Γενοκτονία των Αρμενίων.

Alfred de Zayas

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ 1915-1923 ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ (1948)

Σειρά Αρμενία: Ιστορία, Πολιτισμός, Γενοκτονία

Μετάφραση- Εισαγωγή- Επιμέλεια Θεοφάνης Μαλκίδης

Με τη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του βιβλίου του Alfred de Zayas, για τη Γενοκτονία των Αρμενίων ακριβώς 99 χρόνια μετά τη δολοφονία της ηγεσίας των Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη, ανοίγει η σειρά Αρμενία: Ιστορία, Πολιτισμός, Γενοκτονία, η οποία έχει ως στόχο τη γνωριμία του ελληνικού αναγνωστικού κοινού με νέες ερευνητικές προσπάθειες για την Αρμενία και την ιστορία της. Όπως είναι γνωστό, κομβική στιγμή για την νεώτερη ιστορική πορεία του Αρμενικού λαού είναι η Γενοκτονία από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.500.000 ανθρώπους. 

Είναι γεγονός ότι στις αρχές του 20^ο αιώνα διαπράχθηκαν εκτεταμένες δολοφονίες λαών, οι οποίες παρέμειναν στο περιθώριο της έρευνας, της καταδίκης και της τιμωρίας των ενόχων. Το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οδήγησε, μεταξύ των άλλων, τους νικητές να κινηθούν προς την κατεύθυνση της διερεύνησης των εγκλημάτων που έγιναν από τους Νεότουρκους και στη συνέχεια από τους Κεμαλικούς, εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Ωστόσο, πολιτικές και άλλες προτεραιότητες καθώς και συμφέροντα δεν επέτρεψαν τη συνέχεια της διαδικασίας και αφενός οι θύτες συνέχισαν με άλλο προσωπείο, με τον ίδιο όμως ζήλο τα εγκλήματά τους και αφενός τα θύματα πολλαπλασιάστηκαν. Έτσι δολοφονήθηκαν αυτόχθονες λαοί όπως οι Αρμένιοι, οι Έλληνες και οι Ασσύριοι, χωρίς το έγκλημα ποτέ να αναγνωριστεί και να καταδικασθεί.

Η Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας του ΟΗΕ, προέκυψε μέσα από ένα ώριμο πολιτικό και νομικό περιβάλλον, το οποίο θα στήριζε τόσο την καταδίκη του μαζικού εγκλήματος, όσο και την επανάληψη στο μέλλον παρόμοιων πράξεων.

Για τον εμπνευστή του όρου Γενοκτονία Raphael Lemkin σημείο αναφοράς για να εισαγάγει τον όρο και το περιεχόμενο της Σύμβασης που θα αναγνώριζε το μαζικό έγκλημα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ως Γενοκτονία, είχαν σαν οδηγό το Ολοκαύτωμα. Ωστόσο σύμφωνα με την έρευνα ο Lemkin οδηγήθηκε στα βασικά του συμπεράσματα από το μαζικό έγκλημα εναντίον των Αρμενίωνων και των Ελλήνων. Ένα έγκλημα που ήταν το πρότυπο για να ακολουθήσει στη συνέχεια η μαζική εξολόθρευση των ευρωπαϊκών λαών από τους Ναζί και αργότερα τα εγκλήματα εναντίον άλλων λαών τα οποία δυστυχώς συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Εγκλήματα τα οποία ο καθηγητής Alfred de Zayas αναδεικνύει, αναλύει και προβάλλει με συνέπεια, ιστορική και νομική αλήθεια, αντικειμενικότητα και κυρίως χωρίς φόβο. 

Ο Alfred de Zayas καταγράφει με ιδιαίτερη επιτυχία το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων με βάση τη Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας- στο βιβλίο περιλαμβάνεται ολόκληρο το κείμενο- που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.500.000 ανθρώπους. Η μελέτη είναι ακόμη μία συμβολή στο ζήτημα της ανάδειξης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, συμβολή η οποία γίνεται από έναν εξαιρετικό επιστήμονα και συνεπή αγωνιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ήταν ευτυχία η συνεργασία μας καθώς και πολύ σημαντική στιγμή να μιλήσω μαζί με τον Alfred de Zayas στο διεθνές συνέδριο που οργανώθηκε στην Κύπρο για τη Γενοκτονία και την εθνοκάθαρση εναντίον των Ελλήνων. Η συμβολή του και σ' αυτό το ζήτημα ήταν καθοριστική και θα συνεχίσει να είναι αφού υπηρετεί συστηματικά και μεθοδικά, ότι πιο σημαντικό υπάρχει: την ανθρώπινη ζωή και το σεβασμό της.

Ο Alfred de Zayas, J.D. (Harvard), Dr. phil. (Göttingen) είναι καθηγητής του διεθνούς δικαίου στη Σχολή Διπλωματίας της Γενεύης. Διετέλεσε Γραμματέας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και επικεφαλής των αναφορών στο Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή του για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Διαβάστε  στο  περιοδικό ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ - τεύχος  Μαίου 2014-  που κυκλοφορεί και στο Ένθετο για την ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

- Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων: Μια υπόθεση που μας αφορά όλους,  του Θεοφάνη Μαλκίδη

Είναι διαπιστωμένο ότι οι Αρμένιοι που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος μέχρι το 1922-1923, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας του αρμενικού λαού. Επίσης είναι κοινά αποδεκτό ότι αυτό το ιδιαίτερης αξίας κομμάτι των Αρμενίων, μπήκε στο περιθώριο αμέσως μετά τη Γενοκτονία.

Παρουσίαση βιβλίων για τη Γενοκτονία

ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ Η ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ.



«…Αμέσως μετά ο κλοιός της θηλιάς τοποθετήθηκε γύρω από τον λαιμό του. Ο καλός μου φίλος Συμεών ακόμη κι εκείνη την τελευταία στιγμή, ήθελε να πει κάτι και έκανε ένα σημάδι για τον σκοπό αυτό. Ο δήμιος, ο οποίος δεν περίμενε αυτή την προσπάθεια, έβαλε το χέρι του ενάντια στο στόμα του. Αλλά αυτός ο έντιμος αθώος νέος, που ήθελε να ζήσει, κατάφερε να στριμώξει σε έξι λέξεις. «ΕΙΜΑΙ ΑΘΩΟΣ. ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ Δρ WHITE!» Την επόμενη στιγμή ήταν κρεμασμένος. Υποθέτω ότι ο φτωχός Συμεών στις τρεις πρώτες λέξεις έδινε την πραγματική κατάσταση κάτω από την οποία θυσιαζόταν. Οι τρεις τελευταίες λέξεις ήταν μια έκκληση προς έναν εξαίρετο Αμερικανό ο οποίος είχε εγγυηθεί και αποδείξει την αθωότητά του. Αλλά οι άκαρδοι και απάνθρωποι κεμαλιστές Τούρκοι είχαν αποφασίσει. Σε τρία λεπτά περίπου ο Συμεών είχε φύγει, χωρίς ποτέ να μπορεί να επιστρέψει, χωρίς ποτέ να μου ξαναμιλήσει…»


Είναι ίσως η εντονότερη στιγμή του βιβλίου του Ευθύμιου Κουζινού «Είκοσι τρία χρόνια στη Μικρά Ασία». Είκοσι τρία χρόνια έζησε στην Μικρά Ασία ο συγγραφέας, ενώ από το 1913 μέχρι το 1921 φοίτησε στο κολέγιο Ανατόλια της Μερτζιφούντας του Πόντου. Το 1922 έφυγε μαζί με άλλους πρόσφυγες για την Ελλάδα και το επόμενο έτος μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Αυτά τα είκοσι τρία χρόνια στα οποία έζησε την γενοκτονία, αποφάσισε να τα περιγράψει σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε στα αγγλικά το 1969. Καταγράφει την ζωή του εκείνα τα δύσκολα χρόνια ξεκινώντας από παιδί και φτάνοντας μέχρι τις σπουδές του, τα τάγματα εργασίας, τις επώδυνες στιγμές που πέρασε, για τους Αρμένιους και τη Γενοκτονία, για το Μουσταφά Κεμάλ, για την σωτηρία του και την φυγή του στις ΗΠΑ. Ακόμη περιγράφει την γνωριμία του με τον Συμεών Ανανιάδη, απόγονοι του οποίου ζουν σήμερα στην Καβάλα.



Το βιβλίο αυτό ανακάλυψαν οι άνθρωποι της Λέσχης Ποντίων Καβάλας, το επανέκδοσαν και το παρουσίασαν το Σάββατο 5 Νοεμβρίου. Σε μια γεμάτη αίθουσα του αμφιθεάτρου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, ο πρόεδρος της Λέσχης Ποντίων Χαράλαμπος Αλεξανδρίδης άνοιξε την εκδήλωση χαιρετίζοντας τους παρευρισκόμενους. «Είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε να ψάχνουμε την ιστορία μας, είπε ο κ. Αλεξανδρίδης. Και το βιβλίο αυτό είναι ένα σπάνιο ντοκουμέντο που αποδεικνύει περίτρανα πως η γενοκτονία έγινε».



Χαιρετισμούς έκαναν ακόμη ο αντιπεριφερειάρχης Αρχέλαος Γρανάς, ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής, και ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης τουρισμού Κώστας Παπακοσμάς που εξήραν τις προσπάθειες της Λέσχης να μην χαθεί η ιστορία. Συγκινημένος χαιρέτησε ακόμη και ο Θεμιστοκλής Ανανιάδης, ανιψιός του Συμεών που ζει στην Καβάλα. Ο κ. Σιμιτσής μάλιστα υποσχέθηκε το βιβλίο αυτό να μοιραστεί σε όλα τα σχολεία της Καβάλας.


Στην συνέχεια η χορωδία της Λέσχης Ποντίων τραγούδησε τρία τραγούδια μνήμης και αμέσως μετά ο Κοσμάς Χαρπαντίδης παρουσίασε το βιβλίο του Ευθυμίου Κουζινού χαρακτηρίζοντάς το μοναδικό, αφού οι περιγραφές εκείνης της εποχής γίνονται από έναν άνθρωπο που τις έζησε έντονα. Στην συνέχεια με θέρμη μίλησε και ο Θεοφάνης Μαλκίδης, ο οποίος έκανε αναφορά και για το δεύτερο βιβλίο που εξέδωσε η Λέσχη Ποντίων και παρουσιάστηκε μαζί με το βιβλίο του Κουζινού.


Συγγραφείς στο βιβλίο αυτό με τίτλο «Γενοκτονία των Ελλήνων: το μαζικό έγκλημα στον Πόντο», είναι οι Τούρκοι συγγραφείς Ragip ZARAKOLU και Cait GETINOGLU, καθώς επίσης και ο κ. Μαλκίδης. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε στην Ελληνική και στην Αγγλική γλώσσα, ενώ ο ένας από τους Τούρκους συγγραφείς, ο Ragip ZARAKOLU που είχε επισκεφτεί τον Μάιο της Καβάλα σε εκδήλωση της Λέσχης για τη Γενοκτονία, συνελήφθη πριν λίγες μέρες στην Τουρκία με άδικες κατηγορίες και ακόμη κρατείται στην φυλακή. Την αδικία αυτή επεσήμανε ο κ. Μαλκίδης, λέγοντας πως όλοι πρέπει να διαμαρτυρηθούμε για την κατάσταση που επικρατεί στην γείτονα χώρα.

Η βραδιά έκλεισε με τα χορευτικά της Λέσχης Ποντίων να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα του κόσμου. Ειδικά όταν οι μικροί χορευτές χόρεψαν τον Πυρρίχιο χορό, οι επιδοκιμασίες ήταν άνευ προηγούμενου. Τέλος οι παρευρισκόμενοι δοκίμασαν ποντιακές λιχουδιές και εδέσματα.

Για την απελευθέρωση του Ραγκίπ Ζαράκολου- Free Ragip Zarakolou

Υπογράφουμε για την απελευθέρωση του εκδότη Ραγκίπ Ζαράκολου και όλων των πολιτικών κρατουμένων στην Τουρκία



Imza Kampanyalari / Signatures Campaigns / Campagnes de signatures


Ragip Zarakolu

Under Arrest / En état d'arrestation


That's enough! Ca suffit!



The Ankara Initiative for Freedom of Thought has launched the following signature campaign: That's enough!



Click the signature form (Destek için imza formu) and submit it with the mention of your name (adi soyadi), profession (meslegi) and city/country (sehir ve/veya ülke).


TO SIGN

SIGNATORIES LIST
2


Stop arbitrary detentions in Turkey

Here are extracts of the text of a new petition asking to stop arbitrary detentions in Turkey


TO SIGN



SIGNATORIES LIST

Présentation en français de ces deux petitions

3

Βιβλία για τη Μικρά Ασία και τον Πόντο

Η Λέσχη Ποντίων νομού Καβάλας οργανώνει  εκδήλωση για την παρουσίαση έκδοσης στην Ελληνική γλώσσα, του βιβλίου του Ευθύμιου Κουζινού «Είκοσι τρία χρόνια στη Μικρά Ασία» του Ευθυμίου Κουζινού και του βιβλίου «Γενοκτονία των Ελλήνων, το Μαζικό έγκλημα στον Πόντο», των Τούρκων συγγραφέων Ragip ZARAKOLU και Cait GETINOGLU και του Θεοφάνη Μαλκίδη, το οποίο εκδόθηκε στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα.

Το βιβλίο «Είκοσι τρία χρόνια στη Μικρά Ασία» είναι ένα βιβλίο το οποίο εκδόθηκε στην Νέα Υόρκη το 1969 και αναφέρεται στην Γενοκτονία των Ποντίων και στον Συμεών Ανανιάδη του Αθλητικού Συλλόγου «Πόντος» Μερζιφούντας. Ο Ευθύμιος Κουζινός γεννήθηκε το 1899 στο Αλατσάμ (Λεοντόπολις) του Πόντου, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα δυτικά από τη Σαμψούντα και φοίτησε στο κολέγιο Ανατόλια από το 1913 μέχρι το 1921. Το 1922 έφυγε μαζί με άλλους πρόσφυγες για την Ελλάδα και το επόμενο έτος μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου μέσω της Αμερικανικής οργάνωσης «Near East Relief» (Περίθαλψη Εγγύς Ανατολής) έδρασε στον Πόντο και αλλού, ενημερώνοντας το αμερικανικό κοινό αλλά και όλο τον κόσμο για την γενοκτονία. Με το βιβλίο του «Είκοσι τρία χρόνια στη Μικρά Ασία» καταγράφει την ζωή του εκείνα τα δύσκολα χρόνια ξεκινώντας από παιδί και φτάνοντας μέχρι τις σπουδές του, τα τάγματα εργασίας, τις επώδυνες στιγμές που πέρασε, για το Μουσταφά Κεμάλ, για την σωτηρία του και την φυγή του στις ΗΠΑ. Ακόμη περιγράφει την γνωριμία του με τον Συμεών Ανανιάδη, (απόγονοι του οποίου ζουν σήμερα στην Καβάλα). Το βιβλίο αυτό του Εύθυμη Κουζινού εκδόθηκε στα Αγγλικά το 1969.


Την ίδια μέρα θα παρουσιασθεί και το βιβλίο «Γενοκτονία των Ελλήνων, το Μαζικό έγκλημα στον Πόντο», των Τούρκων συγγραφέων Ragip ZARAKOLU και Cait GETINOGLU, καθώς επίσης και του Θεοφάνη Μαλκίδη, το οποίο εκδόθηκε στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα. Τα βιβλία αυτά της Λέσχης Ποντίων Καβάλας αποτελούν μία προσφορά στην διάσωση και μεταφοράς της ιστορικής μας μνήμης.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 5 Νοεμβρίου και ώρα 19.00 στο αμφιθέατρο της περιφερειακής ενότητας Καβάλας και θα διανθιστεί με Ακριτικά τραγούδια από την χορωδία, αλλά και Ποντιακούς χορούς από τα χορευτικά της Λέσχης Ποντίων Καβάλας.

Η πρώτη επιστολή του Ραγκίπ Ζαράκολου από τη φυλακή

H σύλληψή μου και η κατηγορία της ιδιότητας μέλους μιας παράνομης οργάνωσης είναι μέρoς μιας εκστρατείας που στοχεύει στο να εκφοβίσουν όλους τους διανοούμενους και τους δημοκράτες της Τουρκίας και ιδιαίτερα να στερήσουν τους Κούρδους από οποιαδήποτε υποστήριξη.
Κατά τη διάρκεια της επιδρομής στο σπίτι μου η αστυνομία δήμευσε μόνο λίγα βιβλία ως «στοιχεία του εγκλήματος» και δεν βρήκε τίποτα για τις αποκαλούμενες σχέσεις μου με οποιαδήποτε οργάνωση.

Τα βιβλία που δήμευσαν ως στοιχεία του εγκλήματος είναι κείμενα για την Τουρκία, και τα χειρόγραφα τριών βιβλίων για τη γενοκτονία των Αρμενίων και την αρμενική ιστορία.
Με εντολή του Αρχηγείου της Αστυνομίας, οι πιστωτικές κάρτες μου δημεύθηκαν.
Είμαι προσκεκλημένος ως ομιλητής σε πολλές διασκέψεις στο εξωτερικό, -την προσεχή εβδομάδα ήταν προγραμματισμένη η επίσκεψη στο Βερολίνο, αργότερα στις ΗΠΑ στα πανεπιστήμια του Λος Άντζελες και Μίτσιγκαν- και η κυβέρνηση πρέπει να τους δώσει μια απάντηση που να εξηγεί το πραγματικό λόγο της σύλληψής μου
Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, δεν μου υπέβαλαν οποιαδήποτε ερώτηση για την οργάνωση για την οποία κατηγορήθηκα ότι είμαι μέλος. Με εξέτασαν μόνο για τα βιβλία που έγραψα ή εξέδωσα, για τις δημόσιες συναντήσεις όπου μίλησα ή παρευρέθηκα. Σκέφτομαι ότι καθένας πρέπει από κοινού να αντιδράσει ενάντια σε αυτήν την εκστρατεία των συλλήψεων που μετατρέπεται σε συλλογικό λιντσάρισμα. Αυτές οι  παράνομες πρακτικές πρέπει να σταματήσουν.

Free Zarakolu

Zarakolu's first letter from prison



Publisher Ragip Zarakolu is currently kept at the Metris high-security prison while his son Deniz Zarakolu, other editor of the Belge Publishing House is under arrest at the Edirne Prison.

In his first letter sent from prison through his lawyer Özcan Kiliç, Ragip Zarakolu said: "My arrest and the accusation of membership of an illegal organization are parts of a campaign aiming to intimidate all intellectuals and democrats of Turkey and particularly to deprive the Kurds of any support."

Zarakolu said that during the raid to his house the police confiscated only few books as "evidences of crime" and found nothing about his so-called relations with any organization.

The books that confiscated as evidences of crime are the 2nd volume of Vatansiz Gazeteci (Stateless Journalist) by Dogan Özgüden, chief editor of Info-Türk, Habiba by Ender Öndes, Peace Process by Yüksel Genç, manuscripts three books about the Genocide of Armenians and the Armenian History.

He added that at the police headquarters, all his bank and credit cards were confiscated.

Reminding that he is invited as speaker to many conferences abroad, mainly next week to Berlin, later on to the US University Colgate, Los Angeles and Michigan, Zarakolu said: "The government should give them an answer explaining the real raison of my arrest."

Zarakolu concluded his letter with the following appeal:

"During my interrogation, they did not ask any question about the organization of which I was accused of being a member. They questioned me only about the books that I wrote or edited for publication, the public meetings where I spoke or attended. I think that everybody should jointly react against this campaign of arrests that turns into a collective lynching. These illegal practices should be stopped."

La première lettre de prison de Zarakolu

L'éditeur Ragip Zarakolu est actuellement incarcéré dans la prison de haute sécurité de Metris alors que son fils Deniz Zarakolu, autre éditeur de la Maison d'éditions Belge, se trouve dans la prison d'Edirne.

Dans sa première lettre envoyée de prison par l'intermédiaire de son avocat Özcan Kiliç, Ragip Zarakolu dit: «Mon arrestation et l'accusation d'appartenance à une organisation illégale font parties d'une campagne visant à intimider tous les intellectuels et démocrates de Turquie et plus particulièrement à priver les Kurdes de tout soutien."'
Zarakolu a fait savoir que durant le raid à son domicile la police n'a confisqué que quelques livres comme «preuves du crime» et n'a rien trouvé au sujet de sa soi-disant relation avec l'organisation en question.

Les livres qui ont été confisqués comme preuves de crime sont le 2e volume de Vatansiz Gazeteci (Journaliste apatride) de Dogan Özgüden, rédacteur en chef d'Info-Türk, Habiba d'Ender Ondes, le processus de paix de Yüksel Genç, manuscrits de quelques livres sur le génocide des Arméniens et sur l'histoire arménienne.

Il ajoute que toutes ses cartes bancaires et de crédit ont été confisquées par la police.

Rappelant qu'il est invité à de nombreuses conférences à l'étranger, principalement durant la semaine prochaine à Berlin, puis à l'Université Colgate, à Los Angeles et dans le Michigan, Zarakolu dit: «Le gouvernement devrait leur répondre quant à la raison réelle de mon arrestation."

Zarakolu conclut sa lettre avec l'appel suivant:
«Lors de mon interrogatoire, ils n'ont posé aucune question au sujet de l'organisation dont j'étais accusé d'être membre. Ils ne m'ont posé des questions que sur les livres que j'ai écrits ou préparés à la publication, les réunions publiques où j'ai parlé ou auxquelles j'ai assisté. Je pense que tout le monde devrait conjointement réagir contre cette campagne d'arrestations qui se transforme en un lynchage collectif. Ces pratiques illégales doivent être arrêtées. "


Signatures Campaigns / Campagnes de signatures



1

That's enough! Ca suffit!

2

Stop arbitrary detentions in Turkey

o



Présentation en français de ces deux petitions

o

Signature campaign for Zarakolu in Germany


Recent informations on arrests


Les dérapages en série de la lutte antiterroriste en Turquie

BDP issues warning over arrests and new charter

Human Rights Association's Protest Against Arrests

Zarakolu and Ersanli arrested by court

IPA: Turkish Freedom to Publish Hero Jailed

PEN International's Campaign

RSF condamne avec vigueur l'arrestation de Ragip Zarakolu

Appel du Collectif 1971 à la solidarité avec Ragip Zarakolu

Ragip Zarakolu's detention stirs NGO anger

Appel urgent de Genève pour la solidarité avec Zarakolu

Publisher and Human Rights Defender Ragip Zarakolu Detained

Ragip Zarakolu, éditeur et défenseur des droits de l'Homme, arrêté en Turquie

62 Journalists and Writers in Turkish Prisons during Sacrifice Holiday

4 Trials against "Laz Marks" Show

Να απελευθερωθεί Ραγκίπ Ζαράκολου Անյապաղ պահանջել Ռակըպ Զարաքօլուի ազատ արձակումը

Εφημερίδα ΑΖΑΤ ΟΡ

Αθήνα 3 Νοεμβρίου 2011
Θεοφάνης Μαλκίδης

Τουρκία: Το κράτος- φυλακή και ο εκδότης Ραγκίπ Ζαράκολου

Հինգշաբթի, 03 Նոյեմբեր 2011

Դասաւորում

Να απελευθερωθεί ο Ραγκίπ Ζαράκολου,
αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
και της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων
και των Αρμενίων και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι

Το κράτος – πρωτεύουσα των φυλακών του πλανήτη

Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια συνεχών δολοφονιών, αγνοουμένων, καταπίεσης, τυραννίας και λευκών κελιών στην Τουρκία.

Η Τουρκία κατατάσσεται μεταξύ των πρώτων χωρών, με κριτήριο τον αριθμό των φυλακών της. Διαθέτει 19 διαφορετικούς τύπους φυλακών, πάνω από 650 φυλακές και δεκάδες φυλακές τύπου F (λευκά κελιά). Συνολικά ο πληθυσμός των φυλακών της Τουρκίας ξεπερνάει τον πληθυσμό δέκα μεγάλων πόλεων!

Η Τουρκία έχει φυλακίσει χιλιάδες άνθρωποι για τις ιδέες τους μεταξύ των οποίων 18 δήμαρχοι, 6 βουλευτές και 70 δημοσιογράφοι.

Η επιχείρηση όμως φίμωσης των λαών της Τουρκίας εντάθηκε στις αρχές Οκτωβρίου όταν με πρόσχημα την κρίση στο Κουρδικό ζήτημα, το κράτος- φυλακή ανέλαβε μία νέα εκστρατεία εναντίον των πολιτών που αγωνίζονται για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Ραγκίπ Ζαράκολου (αριστερά) και ο Θεοφάνης Μαλκίδης (δεξιά)
κατά τη διάρκεια του διήμερου συνεδρίου με θέμα
“Τρεις Γενοκτονίες. Μια στρατηγική” που πραγματοποιήθηκε
18 και 19 Σεπτεμβρίου 2010 στην αίθουσα της παλιάς Βουλής στην Αθήνα

Έχει γίνει η σύλληψη χιλιάδων ατόμων στα πλαίσια της υπόθεσης KCK (Ένωση των Κουρδικών Κοινοτήτων) και περισσότερο από εκατό μέλη του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας -BDP, συμπεριλαμβανομένης της καθηγήτριας Δρ. Burbe Iscanli, μέλους του διοικητικού συμβουλίου του BDP.

Ήδη πέντε Κούρδοι βουλευτές είναι στη φυλακή, η εκλογή ενός έκτου ακυρώθηκε από τις αρχές μετά τις εκλογές της 12ης Ιουνίου, ενώ η δικαιοσύνη θέλει να φυλακίσει και τους άλλους βουλευτές, δυνάμει του άρθρου 117 του νόμου περί πολιτικών κομμάτων.

Επίσης έγινε η σύλληψη του Ραγκίπ Ζαράκολου, διευθυντή του εκδοτικού οίκου Belge Publishing ο οποίος ηγείται της επιτροπής για την Ελευθερία της δημοσίευσης της Ένωσης Εκδοτών της Τουρκίας (Tyb) του γιου του Cihan Deniz Zarakolu, μεταφραστή έργων όπως «Η Πολιτική Φιλοσοφία» του Thomas Hobbes, όπως και του συγγραφέα Tunc Aziz, γνωστού για το βιβλίο του σχετικά με τη σφαγή των Κούρδων στο Μαράς.

Ο αγωνιστής Ραγκίπ Ζαράκολου

Ο Ραγκίπ Ζαράκολου γεννήθηκε το 1948 στην Πρίγκηπο, την περίοδο εκείνη ο πατέρας του, Ρεμζί Ζαράκολου ήταν ο κυβερνήτης στο νησί. Ο Ζαράκολου μεγάλωσε με μέλη της ελληνικής και της αρμενικής μειονότητας στην Τουρκία και από τα νεανικά του χρόνια έδειξε το ενδιαφέρον του για τους δύο αυτούς λαούς. 1977 ο Ζαράκολου και η σύζυγός του Αισέ Νουρ δημιουργούν τον εκδοτικό οίκο Belge, με έδρα στην Κωνσταντινούπολη. Aπό τότε οι εκδόσεις τους έχουν αποτελέσει το επίκεντρο για την τουρκική λογοκρισία και τους νόμους απαγόρευσης κυκλοφορίας. Με την έκδοση των πρώτων βιβλίων, απαγγέλθηκαν κατηγορίες κατά του ζεύγους, οδηγήθηκαν στη φυλακή, έγινε κατάσχεση και καταστροφή των βιβλίων, ενώ επιβλήθηκαν βαρύτατα πρόστιμα.

Ο κατάλογος των δημοσιεύσεων περιλαμβάνει βιβλία (μεταφράσεις) της ελληνικής λογοτεχνίας, ανάμεσά τους η Λωξάνδρα, τα «Ματωμένα χώματα» της Δ. Σωτηρίου, για την εκδίωξη των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη το 1955, για τον Πολιτισμό του Πόντου με συγγραφείς τον Ομέρ Ασάν, τον Γιώργο Ανδρεάδη, βιβλία σχετικά με τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ασσυρίων, βιβλία για τους Κούρδους στην Τουρκία.

Ο Ζαράκολου έχει τιμηθεί από διάφορους φορείς στο εξωτερικό (Διεθνής Ένωση συγγραφέων, Διεθνής Ένωση Εκδοτών, κ.α) για τους αγώνες του για ελεύθερη έκφραση.

Απελευθέρωση του Ραγκίπ Ζαράκολου και όλων των πολιτικών κρατουμένων στην Τουρκία

Το τουρκικό κράτος καθημερινά βασανίζει και δολοφονεί αθώους πολίτες για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, την ώρα που πραγματοποιεί προπαγάνδα για το νέο δημοκρατικό της πρόσωπο, προκειμένου να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι αυτονόητη υποχρέωσή μας η συνεχής καταδίκη και καταγγελία των εγκληματικών μεθόδων και πρακτικών του κράτους- φυλακή.

Ο Ζαράκολου αποτελεί ένα σημαντικό αγωνιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του λόγου στην Τουρκία και αποτελεί φωνή ανάδειξης των εγκλημάτων που σημειώθηκαν εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων και των άλλων λαών.

Καλούμαστε όλοι να πράξουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποφυλακισθεί ο Ζαράκολου.

Απευθυνόμαστε στους Έλληνες Βουλευτές, στα κόμματα, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στους Δικηγορικούς Συλλόγους σε όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς δημοσιογράφων και εκδοτών και φορείς εργαζόμενων, καθώς και σε κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη.

Είναι καθήκον μας για έναν άνθρωπο που εδώ και χρόνια αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων και των Αρμενίων. Ένας αγώνας που έχει παρελθόν, συνέχεια και συνέπεια, στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο. Η παρουσίαση του κοινού μας έργου, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα για τη γενοκτονία (Ζαράκολου- Τσετίνογλου- Μαλκίδης, Καβάλα 5 Νοεμβρίου 2011) θα γινόταν με τη δική του παρουσία. Τώρα έχουμε έναν ακόμη λόγο για την απελευθέρωσή του, για να συνεχίσει να είναι μαζί μας στον κοινό μας αγώνα μέχρι την τελική νίκη.

Անյապաղ պահանջել Ռակըպ Զարաքօլուի ազատ արձակումը

Հինգշաբթի, 03 Նոյեմբեր 2011

Դասաւորում

Թրքական դատարանը Երեքշաբթի, Նոյեմբեր 1ին, ձերբակալեալներուն մեծ մասը, երկար հարցաքննութիւններէ ետք ազատ արձակեց, բայց մերժեց ազատ արձակել Զարաքօլուն ու Էրսանլըն։ Երկուքն ալ դիտել տուին, որ իրենք անմեղ են ու իրենց մօտ գտնուած նօթագրութիւնները իրենց ակադեմական աշխատանքին համար են :



Փրոֆ. Թէոֆանիս Մալքիտիս կը յայտնէ թէԶարաքօլու այս շաբաթավերջին
հիւսիսային Յունաստանի Գավալա քաղաքը պիտի այցելէր
իր գիրքի շնորհանդէսին ներկայ գտնուելու համար

Ինչպէս հաղորդած էինք Երեքշաբթի օրուայ մեր թիւով, Հայկական Ցեղասպանութեան ճանաչման պաշտպան, մարդոց իրաւունքներու յանդուգն պայքարող հրատարակիչ Ռակըպ Զարաքօլու ձերբակալուեցաւ անցեալ Շաբաթ օր: Թուրքիոյ իշխանութիւնները այս անգամ Քիւրտիստանի բանուորական կուսակցութեան հետ կապեր ունենալու ամբաստանութիւն ուղղեցին Զարաքօլուի հասցէին: Զարաքօլուի հետ հսկողութեան տակ առնուած անձերէն՝ փրոֆ. Պիւշրա Էրսանլըի մասին, որ «Մարմարա» համալսարանին մէջ դասախօս է եւ անդամ՝ քրտամէտ Խաղաղութիւն եւ ժողովրդավարութիւն կուսակցութեան:
Զարաքօլու իր ինքնապաշտպանութեան մէջ ըսաւ որ «Ես կը մտածեմ, որ այս ամբաստանութիւնն ալ ահաբեկչութեան տեսակ մըն է. մենք պարզապէս մասնակցած ենք օրինաւոր կուսակցութեան մը օրինաւոր հաւաքներուն։ Կ՛երեւի, թէ մեզի դէմ լարուած ծուղակ մը կայ այստեղ», ըսաւ Զարաքօլու, որ աւելցուց «Կը յուսամ, որ դատարանը զիս պիտի չբաժնէ իմ գիրքերէս»։
Ինչպէս մեզի տեղեկացուց մեր թերթի աշխատակից փրոֆ. Թէոֆանիս Մալքիտիս, Ռակըպ Զարաքօլու հրաւիրուած էր այս շաբաթավերջին հիւսիսային Յունաստանի Գավալա քաղաքը այցելելու, ուր նախատեսուած էր իր ներկայութիւնը փրոֆ. Մալքիտիսի եւ Սայիթ Չեթինօղլուի հետ համագործակցաբար հրատարակուած նոր գիրքի շնորհանդէսին:
Թուրքիոյ հրատարակիչներու միութիւնը, Մարդկային իրաւունքներու միութիւնը եւ Ժամանակակից իրաւագէտներու միութիւնը հաղորդագրութիւններ հրատարակած են ու կը պահանջեն, որ Զարաքօլու անմիջապէս ազատ արձակուի։
Փրոֆ. Թէոֆանիս Մալքիտիս եւս, հետեւեալ գրութիւնը յղած է, նոյն պահանջը ներկայացնելով:

Να ελευθερωθεί ο Ραγκίπ Ζαράκολου- Free Ragip Zarakolu

Θεοφάνης Μαλκίδης


-Τουρκία: Το κράτος- φυλακή και ο εκδότης Ραγκίπ Ζαράκολου.

-Να απελευθερωθεί ο Ραγκίπ Ζαράκολου, αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων και των Αρμενίων και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι


1. Το κράτος – πρωτεύουσα των φυλακών του πλανήτη


Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια συνεχών δολοφονιών, αγνοουμένων, καταπίεσης, τυραννίας και λευκών κελιών στην Τουρκία.

Η Τουρκία κατατάσσεται μεταξύ των πρώτων χωρών, με κριτήριο τον αριθμό των φυλακών της. Διαθέτει 19 διαφορετικούς τύπους φυλακών, πάνω από 650 φυλακές και δεκάδες φυλακές τύπου F (λευκά κελιά). Συνολικά ο πληθυσμός των φυλακών της Τουρκίας ξεπερνάει τον πληθυσμό δέκα μεγάλων πόλεων!

Η Τουρκία έχει φυλακίσει χιλιάδες άνθρωποι για τις ιδέες τους μεταξύ των οποίων 18 δήμαρχοι, έξι βουλευτές και 70 δημοσιογράφοι.

Η επιχείρηση όμως φίμωσης των λαών της Τουρκίας εντάθηκε στις αρχές Οκτωβρίου όταν με πρόσχημα την κρίση στο Κουρδικό ζήτημα, το κράτος- φυλακή ανέλαβε μία νέα εκστρατεία εναντίον των πολιτών που αγωνίζονται για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Έχει γίνει η σύλληψη χιλιάδων ατόμων στα πλαίσια της υπόθεσης KCK (Ένωση των Κουρδικών Κοινοτήτων) και περισσότερο από εκατό μέλη του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας -BDP, συμπεριλαμβανομένης της καθηγήτριας Δρ Buṣrā Iscanli, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του BDP.

Ήδη πέντε Κούρδοι βουλευτές είναι στη φυλακή, η εκλογή ενός έκτου ακυρώθηκε από τις αρχές μετά τις εκλογές της 12ης Ιουνίου, ενώ η δικαιοσύνη θέλει να φυλακίσει και τους άλλους βουλευτές, δυνάμει του άρθρου 117 του νόμου περί πολιτικών κομμάτων.


Επίσης έγινε η σύλληψη του Ραγκίπ Ζαράκολου., διευθυντή του εκδοτικού οίκου Belge Publishing ο οποίος ηγείται της επιτροπής για την Ελευθερία της δημοσίευσης της Ένωσης Εκδοτών της Τουρκίας (Tyb) του γιου του Cihan Deniz Zarakolu, μεταφραστή έργων όπως «Η Πολιτική Φιλοσοφία» του Thomas Hobbes, όπως και του συγγραφέα Tunc Aziz, γνωστού για το βιβλίο του σχετικά με τη σφαγή των Κούρδων στο Μαράς.

Η Γενοκτονία των Ελλήνων

Μαρία Παπαδοπούλου: “Η γενοκτονία των Ελλήνων

ΑΠΑΡΑΓΡΑΠΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΠΑΝΤΟΥΡΚΙΣΜΟΥ”

Η ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ της έννοιας της «γενοκτονίας»[1] από τον ΟΗΕ ως έγκλημα που τιμωρείται με βάση το Διεθνές Δίκαιο, επέτρεψε να έρχονται στο φως αποτρόπαια κρούσματα που έπληξαν και εξαφάνισαν κατά καιρούς διάφορους αδύναμους λαούς και κοινωνικές ομάδες, ανά τη υφήλιο. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ αποδεικνύεται δυστυχώς ότι έχει το έγκλημα αυτό. Οργανώνεται από την αναζωπύρωση αρρωστημένων ιδεολογιών, γι’ αυτό έδρασε και δρα σε χρόνους που προηγούνται αλλά και σε χρόνους δυστυχώς που έπονται την, από 1951 ισχύος, σύμβαση ΟΗΕ του 1948[2] για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Προκαλούν φρίκη, τόσο οι απάνθρωπες μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν όσο και ο αριθμός των ανθρώπων κάθε ηλικίας που εξοντώθηκε.

Οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι (Ρομ), οι Ρώσοι, οι Ουκρανοί, οι Έλληνες, οι Σέρβοι, και άλλες ομάδες, θρηνούν συνολικά 30.000.000 θύματα –χωρίς να συνυπολογίσουμε σε αυτούς τα θύματα της γενοκτονίας των Αρμενίων, Ασσυροχαλδαίων ασιατικών λαών και λαών άλλων ηπείρων. Συγκριτικά δε, τα μαζικά εγκλήματα συνοδεύονται κυρίως με βασανισμούς σε στρατόπεδα θανάτου, ενώ οι Εβραίοι με τα 6.000.000 θύματα θρηνούν τους περισσότερους νεκρούς. ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΧΩΡΟ, πρωτοκορυφαίοι «αυτόχειρες» γενοκτονιών που φαίνεται να εισέπραξαν τον μεγαλύτερο «Φόρο» Θανάτου ήταν: Γερμανοί Ναζί, Σοβιετικοί της ΕΣΣΔ, Οθωμανοί Τούρκοι. Πρέπει να τονιστεί αυτό, διότι η υπόσταση και η ισχύς των σημερινών κρατών τους, ούτε την ανθρωπιστική «ανωτερότητα του πολιτισμού» τους απέδειξε, ούτε την ασφάλεια της ανθρωπότητας εγγυάται. Σ

Ε ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ, το ελληνικό στοιχείο υπέστη μορφές γενοκτονίας. Από τις υποχρεωτικές γλωσσοκοπίες και τα Τάγματα εργασιών, ως το μεθοδευμένο κι αποτρόπαιο σχέδιο που εφάρμοσαν οι Νεότουρκοι εξολοθρεύοντας 353.000 αθώους Έλληνες Πόντιους και συνεχίστηκε και σε άλλες εθνότητες στη Μικρά Ασία, με το σχέδιο της «εθνοκάθαρσης». Τα δυο άρθρα που θεσμοθετεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο(ΔΠΔ), περιλαμβάνουν νομικά όλες τις μορφές: «Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, μίας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας: α) Ανθρωποκτονία με πρόθεση μελών της ομάδας. β) Πρόκληση βαριάς σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας. γ) Με πρόθεση επιβολής επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμών, να επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει. δ) Επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων εντός της ομάδας. ε) Δια της βίας μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα». Επίσης αναφέρονται ως αξιόποινες πράξεις: η συνωμοσία προς διάπραξη γενοκτονίας, έμμεσα ή άμεσα, η απόπειρα διάπραξης γενοκτονίας και η συμμετοχή σε γενοκτονία»[3].

ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,διακρίνεται χρονικά σε τρεις φάσεις. Οι μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα για τη Γενοκτονία που υπέστησαν εθνολογικά οι Έλληνες είναι αδιάψευστα[4] [5][6] και αναφέρθηκα σε προηγούμενα άρθρα σε τέτοια συγκαιρινά ντοκουμέντα και γραπτές μαρτυρίες. Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ, απέναντι σε όλα αυτά τα στυγερά εγκλήματα, προσπαθεί να «φτιάξει» δικά της επιχειρήματα, λ.χ. ότι δήθεν απειλούνταν η «εθνική ασφάλεια» της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ότι αμφισβητείται ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος, ότι η Ανατολία δεν ήταν πατρίδα των Ελλήνων κι ότι δεν ήταν προσχεδιασμένο το έγκλημα αλλά οι δολοφονίες έγιναν από άτακτα σώματα χωρίς τις διαταγές των Νεότουρκων κ.λπ. ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΟΜΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ και τα λόγια της Gulan Avci (μέλους του Σουηδικού Κοινοβουλίου που ψήφισε την αναγνώριση της γενοκτονίας τον Μάρτιο του 2010) είναι μνημειώδη[7]: «…κάθε φορά που ακόμα μία χώρα αναγνωρίζει τη γενοκτονία η αλήθεια πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην Τουρκία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να ξεφεύγει ή να παραμένει σιωπηλή για το παρελθόν. Ήρθε η ώρα η Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία….Το τελευταίο στάδιο της Γενοκτονίας είναι η άρνησή της και δυστυχώς σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το στάδιο. Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθεί η Τουρκία με την Κεμαλική της κληρονομιά…αυτό που συνέβη ήταν Γενοκτονία. Οι επιφανέστεροι επιστήμονες και ιστορικοί του κόσμου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για γενοκτονία….Η άσκηση πίεσης στο τουρκικό κράτος προκειμένου αυτό να αποδεχθεί μία ξεκάθαρη συζήτηση σχετικά με τη Γενοκτονία και να επιτρέψει την πρόσβαση του έξω κόσμου στα αρχεία ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει στην αναγνώριση της Γενοκτονίας….η μη αναγνώρισή της αποτελεί πλήγμα για τη δικαιοσύνη…Η δικαιοσύνη πρέπει να εφαρμοστεί στην Τουρκία…».

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟ της Τουρκίας μέχρι σήμερα ακρωτηριάζονται από τη διαιώνιση μιας ρατσιστικής ιδεολογίας η οποία δεν έπαψε να επιβιώνει και να αναπαράγει τις σχέσεις εξουσίας στο εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας. Σύμφωνα με τους αναλυτές της ιδεολογίας αυτής, ο παντουρκισμός-παντουρανισμός[8] είναι ένα πολιτικό φαινόμενο με ιστορικό βάθος. «ΕΠΙΝΟΗΘΗΚΕ» από το οθωμανικό και το κεμαλικό καθεστώς προκειμένου να αποτραπεί ο εκδημοκρατισμός του πολιτικού συστήματος. ΤΑ ΜΕΣΑ για την επίτευξη των πολιτικών στόχων των παντουρκιστών ήταν η εξαφάνιση των χριστιανικών ομάδων ή ο εκτουρκισμός τους μέσω του εξισλαμισμού, και ο εκτουρκισμός των μουσουλμανικών πληθυσμών. Ανάλογη της φιλοσοφίας του Ναζισμού και του Σταλινισμού, δεν είναι τυχαίο ότι ο βασικός πυρήνας στον οποίο καλλιεργήθηκαν και διαδόθηκαν οι απόψεις αυτής της ιδεολογίας ήταν οι αξιωματικοί του οθωμανικού στρατού. Το κράτος ταυτίζεται οντολογικά με ένα κυρίαρχο καθεστώς όπου κάθε δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών συνιστά απειλή για την ασφάλεια του συστήματος. Η ιδεολογία προϋποθέτει χειραγώγηση, πηγάζει από τον ιδεοληπτικό ρατσισμό, και εκμεταλλεύεται τη θρησκευτική συνείδηση των μουσουλμάνων εκφυλίζοντάς τους σε πολιτικό εργαλείο.

Μέσω του φανατισμού ασκεί επιρροή πρώτα στον εκτουρκισμένο κόσμο. Παρότι ο ρατσισμός της ενδύεται το πρόσχημα της «μουσουλμανικής πίστης», η τελεολογία είναι αυτή του ισλαμισμού για την πολιτική που υπηρετεί την ιθύνουσα τάξη. Οι διεθνείς συγκυρίες άλλοτε συνέβαλλαν στην περιθωριοποίηση κι άλλοτε στην ενίσχυση του παντουρκισμού. Όσο συντηρούνται οι υψηλά ιστάμενοι κύκλοι που επιδιώκουν την «εθνοκάθαρση» του «τουρκικού» κόσμου και την ανάδειξή του σε παγκόσμια δύναμη, θα είναι ενδεικτική η περιφρόνηση προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η πάγια αντίληψη ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυνατόν να «συνιστούν απειλή για την ασφάλεια» του κράτους.

ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ απεικονίζει και η έρευνα που διεξήχθη(2008) σε Τούρκους δικαστές και εισαγγελείς[9] από το TESEV[10] στην Κωνσταντινούπολη. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ ωστόσο αποτελεί η γενοκτονία που εκτελέστηκε εις βάρος των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολίας, όσο δεν βρίσκει επίσημη Πράξη ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ από τα νεότερα τουρκικά καθεστώτα. Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΑΡΑΓΡΑΠΤΟ των Εγκλημάτων Πολέμου και Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας επιδιώκει την πρόληψη και καταστολή τέτοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Το Απαράγραπτο συνάγει, μεταξύ άλλων, ότι το ξεπάγωμα του «παντουρκισμού» δεν μπορεί σήμερα να αποθεώνεται ως «ανώτερος πολιτισμός», ούτε για την Ιστορία ούτε για την ειρήνη των λαών ούτε για το μέλλον της ανθρωπότητας.

[1] Ο καθηγητής της Νομικής του Πανεπιστημίου του Γέιλ, Ραφαήλ Λέμκιν, εισήγαγε τον όρο «γενοκτονία» το 1944. Ο όρος του Λέμκιν αποτέλεσε τη βάση της ορολογίας που χρησιμοποίησαν ο ΟΗΕ για να συνταχθεί η «Συνθήκη περί Γενοκτονίας» της 9ης Δεκεμβρίου του 1948. Τότε κωδικοποιήθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα και ορίστηκαν ακόμα και τιμωρίες για τους εγκληματίες, αλλά αυτό δεν σταμάτησε την άσκηση βίας εναντίον ομάδων ανθρώπων με διαφορετικότητα από τους θύτες τους. Για την έννοια της γενοκτονίας και ιδιαίτερα στην περιοχή του σημερινού τουρκικού κράτους. βλ. Lemkin R. Axis Rule in Eyrope. Laws of Occupation. Analysis of Government. Proposals for readers. Garnegie Endowment for International Peace. Division of International Law, Washington 1944. Βλ. επίσης Διαρκές Δικαστήριο των Λαών. Το έγκλημα της σιωπής. ΗγενοκτονίατωνΑρμενίων. Αθήνα, Ηρόδοτος, 1988.

 [2] Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (CPPCG). General Assembly Resolution 260 a (III) of 9/12/1948. UNTS, No 1021, vol. 78, 1951, p.228. Αξίζει να αναφερθεί ότι πολλές χώρες που διέθεταν αποικίες δηλώσαν εγγράφως τις επιφυλάξεις τους, οι οποίες έγιναν μερικώς δεκτές, και απεδέχθησαν τα περί γενοκτονίας με επιφύλαξη.

[3] Περράκη Σ., Η διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Αθήνα, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2000. [

4] Eνεπεκίδης Π., Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη (1908-1918). Θεσσαλονίκη 1996, σ. 131-132.

[5] Βικιπαίδεια, Γενοκτονία των Ελλήνων http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD [6] Παπαδοπούλου Μαρία, Άρθρο Οι Ίωνες «Γιουνάν» ζουν στις καρδιές μας, Εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Σάββατο 18/9/2010 http://files.eleftheria.gr/pdf/%7BEA864D10-CCAB-487A-8CD9-A32AE4B85CAF%7D_18-9-2010-FYLLO.pdf Ηλεκτρονική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=22407&pid=19&CategoryID=19&txt Πλήρες στο «Διπλωματικό Περισκόπιο» http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=618:--lr----

[7] Μαλκίδης Θεοφάνης, Η γενοκτονία των Ελλήνων σήμερα, ομιλία, http://malkidis.blogspot.com/2011/05/blog-post_6078.html [

8] Sonmezoglu, Faruk, Ανάλυση Τουρκικής Εξωτερικής Πολιτικής: Μύθος και Πραγματικότητα, Τόμος Β', Ο παντουρκισμός ως εργαλείο εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής στις τουρκογερμανικές σχέσεις κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκδόσεις ινφογνώμων 2001.

 [9] Προετοιμασία για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και αλληλοσυγκρουόμενες σχετικές απόψεις δικαστών και εισαγγελέων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις αλλαγές της νομοθεσίας και τις διεθνείς δεσμεύσεις http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2007-6338+0+DOC+XML+V0//EL Η Επιτροπή για την έρευνα που διεξήχθη από το TESEV στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ τούρκων δικαστών και εισαγγελέων, η οποία αποκάλυψε μεταξύ άλλων τις παρακάτω αξιοπρόσεκτες αντιλήψεις: α. Ποσοστό 51 % θεωρεί ότι το συμφέρον του κράτους προηγείται του ατομικού συμφέροντος και ότι, για τον λόγο αυτόν, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυνατόν να συνιστούν απειλή για την ασφάλεια του κράτους. β. Ποσοστό 45 % θεωρεί ότι για τους συναδέλφους τους τα εγκλήματα κατά του κράτους είναι σημαντικότερα από τα εγκλήματα που διαπράττονται από κυβερνητικούς υπαλλήλους. γ. Ποσοστό 63 % θεωρεί ότι οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η ΕΕ στην Τουρκία δεν την ωφελούν. δ. Ποσοστό 16 % πιστεύει ότι πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 301 του τουρκικού ποινικού κώδικα που τιμωρεί την προσβολή της τουρκικής ταυτότητας και αποτελεί αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης. ε. Ποσοστό 69 % μιλά απροκάλυπτα περιφρονητικά για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που το θεωρούν προκατειλημμένο σε βάρος της Τουρκίας. στ. Ποσοστό 49 % θεωρεί ανεπιθύμητη τη μεταρρύθμιση του ποινικού δικαίου βάσει των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. ζ. Ποσοστό 53 % δεν λαμβάνει ποτέ υπόψη κατά την έκδοση απόφασης τις διεθνείς συμβάσεις για τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, διότι θεωρούν ότι συνιστούν επέμβαση στην ανεξαρτησία της Τουρκίας και ανάμιξη στις εσωτερικές της υποθέσεις. 2. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή το γεγονός ότι προφανώς για τους τούρκους δικαστές οι διεθνείς δεσμεύσεις και οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ήσσονος σημασίας κατά την έκδοσή των αποφάσεών τους και ότι οι περισσότεροι δικαστές απορρίπτουν την τροποποίηση νόμων που έχει ως στόχο την επιβεβλημένη ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να τις εφαρμόσουν αφού θεσπιστούν; 3. Με ποιον τρόπο συμπεριλαμβάνονται αυτές οι πληροφορίες στη διαδικασία προετοιμασίας σχετικά με τη μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και με την απαραίτητη προς τούτο εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης; 4. Ποιες ενέργειες πραγματοποιούνται για να επηρεαστεί η στάση όλων των δημοσίων λειτουργών που έχουν σχέση με νομικές υποθέσεις στην Τουρκία έτσι ώστε να διορθωθούν σε εύθετο χρόνο αυτές οι σοβαρές ελλείψεις; Πηγή: Ολλανδική ημερήσια εφημερίδα «De Volkskrant» της 30.11.2007.

[10]The Turkish Economic and Social Studies Foundation [ www.tesev.org.tr ] http://www.google.gr/url?sa=t&source=web&cd=2&sqi=2&ved=0CC0QFjAB&url=http%3A%2F%2Fwww.tesev.org.tr%2Fdefault.asp%3FPG%3DANAEN&ei=62HGTZC-LMnOswatz62FDw&usg=AFQjCNHnU_cQOz4eFL6hduu4mPxi6qiU7Q&sig2=hb3qf0D5zXiM2PhvgIHeNQ [Πηγές: http://mariapapadopoulou.blogspot.com/2011/05/blog-post_08.html]