θεολογία, κοινωνία και άνθρωπος στην εποχή μας! Εκκλησία, σύναξη εν Χριστώ και πίστη στο Χριστό! αγάπη, πόνος και σκέψη για σύγχρονα θέματα τα αφορόντα τον πολίτην! δεν παύει όμως να θέλει και να τοποθετείται μακρυά απο φατριασμούς και ομαδοποιήσεις! αναστάσιμοι αντίλαλοι σε ανθρώπινη κατάσταση, ο Χριστός δια του λόγου του αναμεσα μας, Φιλάνθρωπος Θεος και Άνθρωπος μαζι, ο Θεάνθρωπος Χριστός!
Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012
Χριστούγεννα
Κάλαντον Πελοποννήσου και επίκαιρα σχόλια
- μια διαδυκτιακή φίλη:Επί πολλά έτη ισχυρίζομαι πως πρέπει όσοι δηλώνουν άθεοι να εργάζονται Χριστούγεννα - Πάσχα & Δεκαπενταύγουστο!!! Αλλά ξαφνικά και οι διώκτες γίνονται Ορθόδοξοι... Καλά Χριστούγεννα δί ευχών σας!!!about a minute ago via mobile · Unlike · 1
- Ierotheos Loumousiotis αδικο εχω...ας όψεται που ειναι Χριστούγεννα και εμεις διδασκόμεθα να αγαπαμε και μιμούμαστε την σαρκωμένη Αγάπη μας τον Χριστό μας και αποφεύγουμε την εκδίκηση...ας περάσουμε όμορφα και εκκλησιαστικα...!
Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010
σχόλιο στο ευαγγέλιο της προ Χριστού γεννήσεως Κυριακής
“Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού”
Η χάρις του Θεού, αδελφοί μου, επέτρεψε και εφέτος να φθάσουμε ζώντες εν σώματι και εύχομαι και ζώντες εν Αγίω Πνεύματι να φθάσουμε στην Μητρόπολη των Εορτών, στη μητέρα των μεγάλων πραγμάτων, στη μητέρα των μεγάλων ευλογιών του Θεού!
Ποια είναι αυτή η γιορτή?
Είναι η εορτή της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου, είναι η εορτή της θείας Σαρκώσεως, είναι απλά όπως λέμε τα Χριστού – γεννα.
Ακούσαμε δε την γενεαλογία του αγενεαλόγητου κατά την θεία του φύση! Ο Ιησούς Χριστός, αδελφοί μου, δεν είναι μόνον άνθρωπος, είναι και Θεός και ως Θεός δεν έχει προγόνους, είναι όπως λέει ένα τροπάριο (της Εκκλησίας μας): «ο αμήτωρ εκ Πατρός και απάτωρ εκ μητρός», Εκείνος που γεννήθηκε προαιώνια από τον Πατέρα, χωρίς να ξέρουμε εμείς το Πώς(?) και το Γιατί(?) και χωρίς εμείς να μπορούμε να κατανοήσουμε το μυστήριο της Γεννήσεως του εκ Πατρός (προ πάντων των αιώνων) χωρίς την παρουσία μητέρας (στο κήρυγμα είπα: εκει δεν είχε μητέρα, αλλά στο γραπτό το κείμενο έχει κάποιες ανεπαίσθητες διορθώσεις) και είναι απάτωρ εκ Μητρός, χωρίς πατέρα (γεννιέται)από την Παναγία Μητέρα, την μητέρα Του και μητέρα όλων (μας).
Θα μου πείτε, πάτερ μου, αυτά μας φαίνονται υψηλά γράμματα κι όμως αυτό είναι η ουσία της Θεολογίας μας. όποιος ξέρει αυτά, τα ζει κιόλας!
Ένας άνθρωπος ο οποίος τα έζησε και όχι απλά τα ήξερε είναι εκείνος ο αφανής ήρωας, ο άγνωστος για το ευαγγέλιο (αφού οι αναφορές στον δίκαιο Ιωσήφ είναι ελάχιστες), ελάχιστες φορές ακούμε το όνομά του κι όμως η εκκλησία μας τον γιορτάζει σήμερα. (Αυτός είναι) ο Ιωσήφ ο μνήστωρ, ο αρραβωνιαστηκός της Θεοτόκου.
Ας ακούσουμε τι λέει το ευαγγέλιο: « Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν.» o Ιωσήφ δηλαδή ο άνδρας της, επειδή ήταν δίκαιος όπως τον ήθελε ο νόμος του Θεού και επειδή δεν ήθελε να την εξευτελίσει στα μάτια των ανθρώπων σκέφθηκε να την διώξει χωρίς να το πάρει κανείς χαμπάρι! Τι κατάλαβε ο Ιωσήφ? Ότι η κοπέλα που του έδωσαν οι ιερείς από τον ναό του Σολομώντος, η δεκαεξάχρονη Μαριάμ,η Μαρία, που το όνομα της σημαίνει κυρία, εκείνη που κυριαρχεί επι της φύσεως διότι θα δώσει στον Κτίστη σώμα, στον Χριστό που ήταν Θεός θα δανείσει το σώμα της κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμα και έτσι Εκείνος θα γίνει άνθρωπος!
Ο Ιωσήφ την βλέπει να είναι έγκυος πριν συνοικήσουν, πριν μείνουν στο ίδιο σπίτι, αλλά επειδή αγαπάει τον Θεό και βλέπει κάθε άνθρωπο ξεχωριστά ως παιδί του Θεού, δεν ήθελε να την εξευτελίσει…και τι σκέφθηκε ο δίκαιος εκείνος, άγιος της Παλαιάς Διαθήκης και εποχής (ακόμη), σκέφθηκε να την διώξει και να μην γίνει προστάτης της ίδιας και του παιδιού της. Αυτό θα σκεφτόταν ο καθένας από εμάς σήμερα αλλά έχει προσωπικό «ευαγγελισμό»(κατ’ όναρ, στον ύπνο του) και εκείνος και έρχεται ο άγγλος και του λέγει: Ιωσήφ μην φοβηθείς να πάρεις την γυναίκα που σου εμπιστεύθηκαν οι ιερείς, αυτό που έχει στην κοιλιά της είναι εκ Πνεύματος Αγίου (λέμε στο Σύμβολο της Πίστεως στο κοινώς λεγόμενο «Πιστεύω»)!
Είναι «προϊόν» της δημιουργικής χάριτος του Θεού, δεν είναι «προϊόν» γαμικής σχέσεως και συναφείας, δεν είναι «προϊόν» συνευρέσεως δύο ανθρώπων όπως ήταν το φυσικό, για να σωθεί ο άνθρωπος.
Δια μέσου της αμαρτίας έφερε παιδιά στον κόσμο ο Αδάμ και η Εύα μετά τον Παράδεισον και την εξωση τους από εκει, έκαναν το παιδί τους και ηυξήθησαν οι άνθρωποι. Ηθέλησε ο Θεός να γίνει άνθρωπος υπερφυσικώς…
εκφωνήθηκε στον ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Ναυπλίας που διακονεί αγαπητός συλλειτουργός και αδελφός μας, ο παπα - Ελευθέριος Μίχος, ο μαχητικός και κοινωνικός, ο ζητών το έλεος του Θεού για τον ίδιον και έχων έλεος και αγάπη για τους αναγκεμένους του Ναυπλίου!
Δύναμη σε ότι αγαθό κάνει!
με πολλή αγάπη ΧΡΙΣΤΟΥ του Σαρκωθέντος για όλους μας, π. Ιερόθεος_)
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΟΣ
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/metallinos_paremvaseis.html
Εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού ο άνθρωπος γίνεται Θεός, με την χάρη του αγιο-Τριαδικού Θεού.
Γίνεται δε ο Θεός άνθρωπος εν τω προσώπω Ιησού, του Μεσσίου Χριστού,για να αναμορφώσει καθολικά την ανθρώπινη ιστορία, ο Θεός αλλάζει σχέση με τον άνθρωπο και από πλάσμα του τον κάνει «σάρκα» του, τον κάνει ο Χ ρ ι σ τ ό ς, τον άνθρωπο σ ώ μ α του.
Στόχος του Χριστού, η νέα πορεία αναδημιουργίας, η νέα σχέση, η νέα πορεία και κατεύθυνση του «Αδάμ» και «τοις εξ Αδάμ» προς τον Θεόν από τον οποίο εξέφυγε και αποστάτησαν, από τον οποίο επαναστάτησε όχι με λόγο σημαντικό αλλά άνευ λόγου ή μάλλον παραλόγως.
Κανείς δεν μπορεί να πει αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να σ α ρ κ ω θ ε ί ο Χριστός…αλλά να χαρεί ή να α-χαρεί (να αντιμετωπίσει άνευ χαράς ή και χωρίς να τον εγγίζει) επί το γεγονός!
Αλλά εμείς τα παιδιά του που τελικώς και άνευ αντιλογίας ε σ α ρ κ ώ θ η για να μας θεοποιήσει!
Το κηρύσσει μοναδικά θαυμασίως ο μέγας των Αλεξανδρέων επίσκοπος και προστάτης, ο άγιος Αθανάσιος : «Αυτός ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν» (http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/metallinos_paremvaseis.html)
Το μυστικό της του Κυρίου σαρκώσεως είναι ο άνθρωπος να γευθεί το είδος και το κάλλος για το οποίο επλαστουργήθη.
Ο μέγας των κηρύκων έξαρχος και των θεολόγων νοών υπέρμαχος λέγει απλά και δυναμικά : «Άνθρωπος γαρ εγένετο ο Θεός και Θεός ο άνθρωπος» (Ι. Χρυσόστομος).
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/metallinos_paremvaseis.html
Περιγράφεται η ένωση των δύο φύσεων εν τω Ιησού Χριστώ, δηλαδή ότι Θεός και άνθρωπος πλέον στον Χριστό είναι ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως και αναλλοιώτως ενωμένες οι δύο φύσεις.
Έτσι ενώθηκε Θεός και άνθρωπος στον Ιησού Χριστό. Όπως έγινε η ένωσις θείας και ανθρωπίνης φύσεως εν Χριστώ, έτσι και εμείς σωθήκαμε μοναδικά και ανεπανάληπτα αλλά εμείς δεν μπορούμε να γευθούμε την ένωση αν δεν μετέχουμε στο μυστήριο του Χριστού δηλαδή στο δείπνο της θείας ευχαριστίας.
Εκεί παροικεί και παρεπιδημεί ο Χριστός ως Θεάνθρωπος Σωτήρ, στην θεία ευχαριστία στην οποία μετέχουμε κατά μετοχήν και κατά ευλογητή χάριν που μας χορηγεί ο Κύριος μας.
Στη λογική ενός ηθικιστού ο όρος «θεοποιηθώμεν», που χρησιμοποιούν Πατέρες, όπως ο Μ. Αθανάσιος, είναι σκάνδαλο. Γι’ αυτό μιλούν για «ηθική θέωση». Διότι φοβούνται να δεχθούν ότι με τη θέωση μεταβάλλεται «κατά χάριν» αυτό που ο Τριαδικός Θεός είναι «κατά φύσιν» (άκτιστος, άναρχος, αθάνατος). Τα Χριστούγεννα είναι, γι’αυτό, άμεσα συνδεδεμένα και με τη Σταύρωση και την Ανάσταση, αλλά και την Ανάληψη και την Πεντηκοστή. Ο Χριστός-Θεάνθρωπος χαράζει το δρόμο, που καλείται να βαδίσει κάθε σωζόμενος άνθρωπος, ενούμενος μαζί Του. Ο Ευαγγελισμός και τα Χριστούγεννα οδηγούν στην Πεντηκοστή,, το γεγονός της θεώσεως του ανθρώπου εν Χριστώ, μέσα δηλαδή στο σώμα του Χριστού. Αν τα Χριστούγεννα είναι η γέννηση του Θεού ως ανθρώπου, η Πεντηκοστή είναι η τελείωση του ανθρώπου ως Θεού κατά χάριν. Με το βάπτισμά μας μετέχουμε στη σάρκωση, το θάνατο και την ανάσταση του Χριστού, ζούμε και μεις τα «Χριστούγεννά μας», την ανά-πλασή μας. Οι Άγιοι δε, που φθάνουν στην ένωση με το Χριστό, τη θέωση, μετέχουν στην Πεντηκοστή και φθάνουν έτσι στη τελείωση και ολοκλήρωση του αναγεννημένου εν Χριστώ ανθρώπου. Αυτό σημαίνει εκκλησιαστικά πραγμάτωση του ανθρώπου, εκπλήρωση δηλαδή του σκοπού της υπάρξεώς του.
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/metallinos_paremvaseis.html
εδώ ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγητής Πανεπιστημίου, μας λέγει ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι απλή ανάμνηση αλλά είναι προσωπικό γεγονός, δεν αφορά απλά την ιστορία του κόσμου, αλλά και την προσωπική ιστορία του καθενός μας. Για να γευθώ τις δωρεές της θείας του Χριστού Γεννήσεως μέτοχος οφείλω να γίνω στις δωρεές της Πεντηκοστής, στο μήκος και πλάτος του Τιμίου Σταυρού, στην παγκοσμιότητα και οικουμενικότητα του Αναστασίμου μηνύματος και να βιώσω (ανα)«γεννητικώς» την πλησμονή του θείου Πνεύματος στην Πεντηκοστή, να (ανα)«γεννηθώ» σταυρώνοντας το «Εγώ» μου και να στραφώ στον πλούτο του «Εσύ», να ανακαλύψω την χαρά μου στον Χριστό μου και στον αδελφό μου.
Για να ανα-γεννηθώ αναστασίμως μπολιάζοντας το σώμα μου στο Σαρκωμένο και Θεοποιημένο Σώμα του Χριστού, τότε μόνο θα κάνω Χριστούγεννα με τον Χριστό, Χριστούγεννα πραγματικά και όχι «λαμπιονικά» και «φωτιστικά» (με κινέζικα –χωρίς ρατσιστική διάθεση, αλλά με την μομφή ότι χριστιανός δεν ζει από εκείνα τα φωτάκια ούτε έλλην, ούτε ευρωπαίος ούτε κανείς της δύσεως οικήτωρ) αλλά Χριστοπρεπή και Χριστοειδή και Χριστοκεντρικά αν δεν είναι είναι ως εκ περισσού τονισμένα, αλλά για να μας δώσουν προσανατολισμό μακρυά από καθετί που δεν στολίζει με την παρουσία του τον Χριστό και το δένδρο της καρδιάς μας.
Εύχομαι καρδίαις και χείλεσιν να ψαύσωμεν και να προσκομίσωμεν και να προσκηνύσωμεν τα μύρα των χοϊκών καρδιών μας και τα ανθώδη χείλη μας, στην φάτνην και στο σπήλαιον του ταπεινού Θεού μας.
modern father
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008
ΕΟΡΤΙΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ
Άγιος Ιωάννης,
ο Πρεσβύτερος της Δαμασκού
http://www.psyche.gr/gennisi.htm
Αυτό είναι, αδελφοί μου αγαπητοί, το μεδούλι του μυστηρίου που η Εκκλησία, ως Σύναξις του Σώματος (που προσέλαβε ο Ιησούς) του Χριστού σήμερα ΒΙΩΝΕΙ…αυτό ζούμε όσοι αύριο νωρίς ή αργά, προετοιμασμένοι ή απροετοίμαστοι, με ταπεινή διάθεση ή με αδιάφορο βλέμμα θα δούμε να επιτελείται η θεία Λειτουργία επί τη εορτή της Θεο – (Εν)σαρκώσεως…(χαρά θα είναι όλοι να μετέχουμε του μυστηρίου τούτου)!
Ο άναρχος Θεός λαβαίνει αρχή σωματική και γίνεται άνθρωπος κατά πάντα όμοιος μας, χωρίς αμαρτία, ο Λόγος του Θεού «σαρξ εγένετο» και «εσκήνωσε» ανάμεσα μας…
Διάλεξε Μητέρα Παρθένο, την Θεοτόκον, που έγινε το ευρύχωρο του Λόγου σκήνωμα, για να μας δείξει ότι μέσω Αυτής σαρκώθηκε και εκ Πνεύματος αγίου και καταφάσκει κάθε ανθρώπινη διάσταση!
Διάλεξε από ανθρώπινη κατοικία ένα ευτελές Σπήλαιο, για να μην νομίσει κανείς ότι εσαρκώθη για να διακονηθεί αλλά για να διακονήσει…ήλθε για να μας σώσει και όχι για να γευθεί τα ανθρώπινα επίκαιρα και φθαρτά μεγαλεία…αλλά για να γευθεί πικρή υποδοχή από τους ανθρώπους που ασπλάχνως και ανοικείως τον υπεδέχθησαν!
Διάλεξε την φάτνη σαν επίγειο κρεββάτι διότι ήθελε ζεστασιά και θαλπωρή έστω και μη αρμόζουσα με το μεγαλείο του…αφού ήλθε ο Θεός επί γης σωματικώς και εβίωσε ταπεινώς το μέγα μυστήριο της Σαρκώσεως!
Τίποτε δεν θύμιζε Βασιλιά διότι ήθελε να έχει σχέση πραγματική με τους ανθρώπους…τίποτε δεν θύμιζε Άρχοντα διότι δεν ήλθε σαν άρχοντας ήλθε σαν άνθρωπος…με ζεστασιά και ανθρωπιά περισσή και έσωσε εμάς από την απάτη του παρόντος κόσμου!
Ας γεννηθεί στην καρδιά μας ο μικρός Χριστός και ας δεχθεί το θείον Βρέφος την φάτνη μας και ας κατοικήσει εν αυτή και επ’ αυτής την αιώνια κατοικία του!
Δεν υπάρχει όμως κάτι μεγαλύτερο στην ανθρώπινη ιστορία από τη σάρκωση του Θεού Λόγου…αυτό είναι και το διαφορετικό του Κυρίου μας διότι αντί να έρχεται δυναμικά και ετσιθελικά, έρχεται ταπεινά και ήρεμα ανάμεσα μας σώζει δε εμάς από κάθε έννοια εγκλωβισμού στην αμαρτία και τις συνέπειες της.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!
-
« Κατ’ εξοχήν τρόπο και τόπο πρωτογενούς μόρφωσης και μεταμόρφωσης του ανθρώπου συνιστά για την Εκκλησία η λατρεία. Με τη μετοχή τους σ’ αυτ...
-
http://www.youtube.com/watch?v=afilbqNkgFs ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΞΙΟΜΑΚΑΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΑΟΙΔΗΜΕ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΕ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΕ ΧΡΙΣΤΟΔΟ...
