“Ο μακαριστός Αρχιμαδρίτης π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, διαπρεπής κανονολόγος και ένας από τους εκλεκτούς Ιερομονάχους, που ευτύχησα να γνωρίσω και να ωφεληθώ, μεταξύ των πολλών έχει δημοσιεύσει και την μελέτη: “Μοναχικός και Άγαμος Κοσμικός Κλήρος” (Αθήναι 1963). Στη μελέτη αυτή δείχνει ιστορικά ότι η Εκκλησία είχε πάντοτε Κληρικούς και Εγγάμους και Μοναχούς αλλά και Αγάμους στον κόσμο. Δέχεται ότι έχει επικρατήσει ο όρος Αρχιμαδρίτης “ψιλώ ονόματι” για εκείνους που δεν είναι άρχοντες Μάνδρας, για τους Εφημερίους Ιερομονάχους.”
http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7535:-1929-&catid=೧೩
Aυτό το περιλαμβάνει σε άρθρο του ο πατήρ Ελευθέριος Χαβάτζας,ο π. Ελευθέριος ήταν ο ιερέας που τον ξέρω από τα φοιτητικά μου χρόνια όταν ως φοιτητής και ιεροσπουδαστής της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής των Αθηνών εβίωνα το μυστήριο της αγίας αναφοράς από τα χέρια του και μετελάμβανα παρ’ αυτού και έπερνα αντίδωρο από τα χέρια του…ποτέ δε όμως δεν θα ημπορούσα να σκεφθώ το ότι στρέφεται εναντίον των αρχιμανδριτών-ιερομονάχων που εργάζονται εις τον κόσμον.
Δεν βοηθούμε σε τίποτα οι άγαμοι κληρικοί του κόσμου?
Μόνον οι ιερατικές κλήσεις των αγάμων πρεσβυτέρων ή και των εγγάμων αδελφών μας έχουν πρόβλημα?
Γιατί ξεχωρίζουμε τους μεν από τους δε? Γιατί λέμε για την οφφικιοδοσία των αγάμων και δεν λέμε και για εγγάμους που χαίρουν δήθεν εκτιμήσεως και πολλών επαίνων και έγιναν κατά τύχην ιερείς!
Είναι πολυτέλεια σήμερον να ασχολούμεθα με τέτοιες διαμάχες!
Εξήλθαμε εις τον αμπελώνα του Κυρίου να καλλιεργούμε και οι μεν και οι δε τον λαό του Θεού και όχι να διχοστατούμε και έτσι να αστατούμε…έχει την πολυτέλεια σήμερα η Εκκλησία της Ελλάδος να επιβάλλει στους αγαμους να μπουν σε μοναστήρια? Και ποιος θα εφημερεύει τους ναούς της???
Οι δε αθηναίοι κληρικοί ας αφήσουν τις προφάσεις που μάλλον μόνον εν αμαρτίαις ευρίσκονται και ας αγαπήσωμεν εις μεν το πρόσωπον του ιερέως τον διάκονον του Χριστού μας, είτε είναι άγαμος είτε έγγαμος!
Στώμεν καλώς εν πολλή αγαπη και φόβω Θεού του Σωτήρος ημών Χριστού.moder father
