Δεν ξέρω, αγαπητοί μου φίλοι, αν είμαστε σε καιρούς χαλεπούς ή σε καιρούς ευφορίας πνευματικής αλλά αυτό που σίγουρα διαπιστώνεται είναι ότι στο σήμερα οι πιστοί δεν ξέρω αν πιστεύουν και οι άθεοι δεν ξέρουν και δεν θέλουν να δουν τι αμφισβητούν!
Οι πιστοί - οι κατά συνθήκη λεγόμενοι τέτοιοι- χρησιμοποιούν την πίστη στον Χριστό σαν εξελιγμένη μαγική μαεστρία…βλέπουν τους κληρικούς και την εκκλησία (τον τόπο της σύναξης των πιστών) σαν ένα εμπορικό κατάστημα…καλό ή κακό, μεγάλο ή μικρό, ποιοτικό (κουλτουριάρικο) ή μη ποιοτικό (αντι-κουλτουριάρικο) πάντως σουπερ μαρκετ που παίρνουν ότι θελουν και περνούν τις ώρες τους λαμβάνοντας ότι θέλουν…
Φυσικά την ευθύνη για το κατάντημα του «μαγαζιού» την έχουν οι διαχειριστές περισσότερο…αντι να κοιτάμε την πνευματική κατάσταση των ανθρώπων που έρχονται να τελέσουν εκκλησιαστικό γάμο…εμείς τους ζητάμε χαρτιά και ενώ έπρεπε να βόσκουμε τα αρνία του Ιησού και να γνωρίζουμε τα παιδιά μας εμείς τους ζητάμε χαρτιά και όχι καρδιά, τους ζητάμε λεφτά (δυστυχώς γίνεται και αυτό) -αν και λάβαμε δωρεάν το χάρισμα της ιερωσύνης και δωρεάν έπρεπε να χορηγούμε τους χυμούς του- και όχι την κατάθεση των αμαρτιών τους και το πεταγμα τους σαν όμορφα και καθάρια πουλιά μετά την είσοδο και κατόπιν έξοδο από τον Ναό…
Με λίγα λόγια αυτό που ο Χριστός ζητούσε από τους Ιουδαίους διώκοντας από τον Ναό του Νόμου τους εργάτες της ανομίας εμείς δεν το τελούμε…χαιρόμαστε στις αστικές ενορίες για το πλήθος των επισκεψάντων το Ναό και δεν σκεφτόμαστε αν αυτοί έγιναν αγνοί και δωσμένοι στο θέλημα του Θεού λατρευτές του Ιησού Χριστού!
Πασχίζουμε για το καλύτερο, άρα αφήστε τα χαρτιά και τα διαδικαστικά στην άκρη και ελάτε να τελέσουμε μυστήρια του Θεού όταν είστε σίγουροι ότι θέλετε τον Χριστό να ενώσει την σ χ έ σ η σας, όταν θέλετε το παιδί σας να γίνει και π α ι δ ί ο ν του Ιησού, όταν θέλετε να ε ν ω θ ε ί τ ε μαζί του δια της θείας Ευχαριστίας…αλλιώς μη έρχεσθε στο Ναό υπάρχει το Δημαρχείο, το Ληξιαρχειο, το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης…ο Νόμος και το Αστικό Δίκαιο.
Ουτως ώστε εντός των τειχών του Ναού να έλθουν τα παιδιά του Χριστού και όχι οι καταναλωτές και πελάτες του σούπερ μάρκετ της θρησκευτικότητας!
Οι πιστοί - οι κατά συνθήκη λεγόμενοι τέτοιοι- χρησιμοποιούν την πίστη στον Χριστό σαν εξελιγμένη μαγική μαεστρία…βλέπουν τους κληρικούς και την εκκλησία (τον τόπο της σύναξης των πιστών) σαν ένα εμπορικό κατάστημα…καλό ή κακό, μεγάλο ή μικρό, ποιοτικό (κουλτουριάρικο) ή μη ποιοτικό (αντι-κουλτουριάρικο) πάντως σουπερ μαρκετ που παίρνουν ότι θελουν και περνούν τις ώρες τους λαμβάνοντας ότι θέλουν…
Φυσικά την ευθύνη για το κατάντημα του «μαγαζιού» την έχουν οι διαχειριστές περισσότερο…αντι να κοιτάμε την πνευματική κατάσταση των ανθρώπων που έρχονται να τελέσουν εκκλησιαστικό γάμο…εμείς τους ζητάμε χαρτιά και ενώ έπρεπε να βόσκουμε τα αρνία του Ιησού και να γνωρίζουμε τα παιδιά μας εμείς τους ζητάμε χαρτιά και όχι καρδιά, τους ζητάμε λεφτά (δυστυχώς γίνεται και αυτό) -αν και λάβαμε δωρεάν το χάρισμα της ιερωσύνης και δωρεάν έπρεπε να χορηγούμε τους χυμούς του- και όχι την κατάθεση των αμαρτιών τους και το πεταγμα τους σαν όμορφα και καθάρια πουλιά μετά την είσοδο και κατόπιν έξοδο από τον Ναό…
Με λίγα λόγια αυτό που ο Χριστός ζητούσε από τους Ιουδαίους διώκοντας από τον Ναό του Νόμου τους εργάτες της ανομίας εμείς δεν το τελούμε…χαιρόμαστε στις αστικές ενορίες για το πλήθος των επισκεψάντων το Ναό και δεν σκεφτόμαστε αν αυτοί έγιναν αγνοί και δωσμένοι στο θέλημα του Θεού λατρευτές του Ιησού Χριστού!
Πασχίζουμε για το καλύτερο, άρα αφήστε τα χαρτιά και τα διαδικαστικά στην άκρη και ελάτε να τελέσουμε μυστήρια του Θεού όταν είστε σίγουροι ότι θέλετε τον Χριστό να ενώσει την σ χ έ σ η σας, όταν θέλετε το παιδί σας να γίνει και π α ι δ ί ο ν του Ιησού, όταν θέλετε να ε ν ω θ ε ί τ ε μαζί του δια της θείας Ευχαριστίας…αλλιώς μη έρχεσθε στο Ναό υπάρχει το Δημαρχείο, το Ληξιαρχειο, το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης…ο Νόμος και το Αστικό Δίκαιο.
Ουτως ώστε εντός των τειχών του Ναού να έλθουν τα παιδιά του Χριστού και όχι οι καταναλωτές και πελάτες του σούπερ μάρκετ της θρησκευτικότητας!
Modern Father
