Επιστρέφοντας και εγώ από την Μονή του αγίου μας Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως, του Θαυματουργού! Μπορώ να σας μεταφέρω την εμπειρία μου ότι αυτή η πανήγυρη του αγίου μας ήταν διαφορετική από τις άλλες διότι ο κόσμος ήταν περισσότερος από κάθε άλλη φορά…αν και βρισκόμαστε σε μετα – βατοπαιδινή περίοδο, αν και έχουν προκύψει σκάνδαλα τροφοδοτούμενα από εκκλησιαστικούς ανθρώπους και μη (πραγματικά ή ανύπαρκτα θα κριθεί από ειδημονέστερους ημών), σε εποχή που πολλοί λένε ότι ελάχιστοι είναι πιστοί και ενσυνείδητοι χριστιανοί φάνηκε πλήθος πολύ των ασθενούντων ειδικώς από την βαρύνουσα τον κάθε άνθρωπο ασθένεια της αμαρτίας…
Που δεν μπόρεσε να εναποθέσει πουθενά αλλού παρά στον άνθρωπο του Θεού, στον άγιο της πολλής συγνώμης που το μόνο που έκανε επί γης ήταν να συγχωρεί αμαρτίες και αδικίες που υφίστατο το δικό του πρόσωπο!
Ο άγιος δέχτηκε τον καθένα ξεχωριστά ήταν σε άλλους ποιοτικά μεγάλη και σε άλλους ποιοτικά μικρότερη η θεοφιλής παρουσία του αλλά όλοι γευθήκαμε το νέκταρ της φλογιζούσης πίστεως και αγάπης πλείστης του Αγίου μας που είναι ο δικός μας Πατέρας…δεν υπάρχει κανείς άλλος να αναδεχθεί τον πακτωλό των προσωπικών αισθημάτων μας και ο άγιος μπόρεσε και είναι πάντα εκεί όταν τον επικαλούμεθα!
Οι άνθρωποι ήρθαν στην Αίγινα να εκφράσουν την πολλή τους ευγνωμοσύνη στον άγιο μας και δι’ αυτού στον Θεό μας!
Εξέφρασαν την θέρμη της καρδιάς τους για την ευλογία του Θεού που πλούσια την έχουμε στην καρδιά μας όταν την ζητούμε με πολλή ζέση!
Αλλα είδαν ότι αν δεν έχουμε τον σύνδεσμο της αγάπης μεταξύ μας οι χριστιανοί θα βλέπουμε το σώμα του Χριστού φθειρόμενον αν εμείς δεν αγαπούμε εξ όλης της καρδιάς και εξ όλης της διανοίας μας τους ομαιμους και συσσώμους, αδελφούς μας, που τρέφονται από τον ίδιο Χριστό και πως το διαπίστωσα ενώ κοινωνούσαμε πάνω από μισή ώρα 5 κληρικοί οι πιστοί του Χριστού μαθητές και ακόλουθοι περίμεναν κατάκοποι και χαρούμενοι επ’ αρκετη ωρα και δεν υπήρχε τελικά ούτε ένας που να βιαζόταν να κοινωνήσει παραγκωνίζοντας τον αδελφό του!
Αυτό είναι δείγμα της καλλιέργειας της πνευματικης της οποίας μέτοχοι γινόμαστε με την λατρεία, το κήρυγμα επ’ εκκλησίαις (στις συνάξεις των πιστών εντός του ναού) και την προσευχη στα σπίτια μας! Κοινή και προσωπική η καλλιέργεια!
Η χ α ρ ί ς του αγίου μας να έρθει και επιδαψιλεύει όλους μας!
Που δεν μπόρεσε να εναποθέσει πουθενά αλλού παρά στον άνθρωπο του Θεού, στον άγιο της πολλής συγνώμης που το μόνο που έκανε επί γης ήταν να συγχωρεί αμαρτίες και αδικίες που υφίστατο το δικό του πρόσωπο!
Ο άγιος δέχτηκε τον καθένα ξεχωριστά ήταν σε άλλους ποιοτικά μεγάλη και σε άλλους ποιοτικά μικρότερη η θεοφιλής παρουσία του αλλά όλοι γευθήκαμε το νέκταρ της φλογιζούσης πίστεως και αγάπης πλείστης του Αγίου μας που είναι ο δικός μας Πατέρας…δεν υπάρχει κανείς άλλος να αναδεχθεί τον πακτωλό των προσωπικών αισθημάτων μας και ο άγιος μπόρεσε και είναι πάντα εκεί όταν τον επικαλούμεθα!
Οι άνθρωποι ήρθαν στην Αίγινα να εκφράσουν την πολλή τους ευγνωμοσύνη στον άγιο μας και δι’ αυτού στον Θεό μας!
Εξέφρασαν την θέρμη της καρδιάς τους για την ευλογία του Θεού που πλούσια την έχουμε στην καρδιά μας όταν την ζητούμε με πολλή ζέση!
Αλλα είδαν ότι αν δεν έχουμε τον σύνδεσμο της αγάπης μεταξύ μας οι χριστιανοί θα βλέπουμε το σώμα του Χριστού φθειρόμενον αν εμείς δεν αγαπούμε εξ όλης της καρδιάς και εξ όλης της διανοίας μας τους ομαιμους και συσσώμους, αδελφούς μας, που τρέφονται από τον ίδιο Χριστό και πως το διαπίστωσα ενώ κοινωνούσαμε πάνω από μισή ώρα 5 κληρικοί οι πιστοί του Χριστού μαθητές και ακόλουθοι περίμεναν κατάκοποι και χαρούμενοι επ’ αρκετη ωρα και δεν υπήρχε τελικά ούτε ένας που να βιαζόταν να κοινωνήσει παραγκωνίζοντας τον αδελφό του!
Αυτό είναι δείγμα της καλλιέργειας της πνευματικης της οποίας μέτοχοι γινόμαστε με την λατρεία, το κήρυγμα επ’ εκκλησίαις (στις συνάξεις των πιστών εντός του ναού) και την προσευχη στα σπίτια μας! Κοινή και προσωπική η καλλιέργεια!
Η χ α ρ ί ς του αγίου μας να έρθει και επιδαψιλεύει όλους μας!
Modern Father
