http://stamdamd.blogspot.com/
δεν ξέρω τις λεπτομέρειες του θέματος το οποίο ξέσπασε μεταξύ του πατρός Ιωάννου Αμπελά και του κ. Γεωργίου Νοταρά, αλλά αν κατάλαβα καλά αναφέρεται στην μη τέλεση ολοκλήρου της ακολουθίας της κηδείας ενώπιον του εκκλησιαστικού σώματος εντός του Ναού ενός ανθρώπου που αρνήθηκε την μυστηριακή κάλυψη της γαμικής του σχέσεως.
Άρα το ότι δεν ψάλθηκε ολόκληρη η ακολουθία σε έναν αποβιώσαντα χριστιανό αλλά και μη νυμφευμένο εκκλησιαστικώς.
Απορώ πως οι άνθρωποι μας θέλουν με δύο μέτρα και δύο σταθμά και μας θέλουν όποτε εκείνοι θέλουν εμείς να βάζουμε νερό στο κρασί μας…
Όποιος αρνείται την παρουσία του Χριστού στη ζωή του την αρνείται δια του τρόπου του θεωρητικού και του πρακτικού, θεωρητικός είναι να διατυπώνεις στα λόγια και σε γραμμένα κείμενα κάτι διαφορετικό από αυτό που η εκκλησία του Χριστού βιώνει και ζει...πρακτικός είναι ο τρόπος άρνησης μέσω της άρνησης της παρουσίας του Θεού εν αγίω Πνεύματι στα μυστήρια και στις πράξεις της ζωής της εκκλησίας μας…
Συγκεκριμένα δε ο αδελφός που έφυγε και βρίσκεται στα χέρια του Θεού πλέον, επί γης αρνήθηκε το ότι η σχέση του μετά της συζύγου του είναι γεγονός εκκλησιαστικό και όχι γεγονός προσωπικό και κοσμικό! Απομόνωσε την σχέση του από το εκκλησιαστικό σώμα και την έζησε εκτός εκκλησιαστικής διαδικασίας, πως τότε αυτός ο άνθρωπος μπορεί και θέλει να μετέχει όπως οι άλλοι πιστοί στο σώμα του Χριστού που του αρνήθηκε την μετοχή στη ζωή του την προσωπική!
Πως γίνεται ενώ δεν δέχεσαι τον Χριστό στο γάμο σου, να τον θες παρηγορητή και επιμελητή της κηδείας σου???
Η ακρίβεια θα ήταν να μην τελεσθεί κήδευση εκκλησιαστική εντός του Ναού διότι ο ναός είναι η εκκλησία που συνάζονται οι χριστιανοί και στις χαρές και στις λύπες τους. Άρα εκείνος που στη χαρά δεν θέλει τον Χριστό, πως γίνεται να τον θέλει στα τέλη του?
Να ευχηθούμε να συνειδητοποιήσουμε άπαντες πως στο σώμα της εκκλησίας δεν αποφασίζει ο καθένας ότι θέλει αλλά εμείς οι κληρικοί έχουμε τον Επίσκοπο που εμπιστευόμαστε και μας εμπιστεύεται και Εκείνος στη διαποίμανση του εκκλησιαστικού σώματος και οι αποφάσεις και οι πρωτοβουλίες μας είναι εγγραμμένες και στοιχημένες με το πνεύμα και την διδασκαλία της αγίας Γραφής και των Πατέρων της εκκλησίας μας, που τις βρίσκουμε διατυπωμένες σε αποφάσεις και εγκυκλίους ιεροσυνοδικών κειμένων!
δεν ξέρω τις λεπτομέρειες του θέματος το οποίο ξέσπασε μεταξύ του πατρός Ιωάννου Αμπελά και του κ. Γεωργίου Νοταρά, αλλά αν κατάλαβα καλά αναφέρεται στην μη τέλεση ολοκλήρου της ακολουθίας της κηδείας ενώπιον του εκκλησιαστικού σώματος εντός του Ναού ενός ανθρώπου που αρνήθηκε την μυστηριακή κάλυψη της γαμικής του σχέσεως.
Άρα το ότι δεν ψάλθηκε ολόκληρη η ακολουθία σε έναν αποβιώσαντα χριστιανό αλλά και μη νυμφευμένο εκκλησιαστικώς.
Απορώ πως οι άνθρωποι μας θέλουν με δύο μέτρα και δύο σταθμά και μας θέλουν όποτε εκείνοι θέλουν εμείς να βάζουμε νερό στο κρασί μας…
Όποιος αρνείται την παρουσία του Χριστού στη ζωή του την αρνείται δια του τρόπου του θεωρητικού και του πρακτικού, θεωρητικός είναι να διατυπώνεις στα λόγια και σε γραμμένα κείμενα κάτι διαφορετικό από αυτό που η εκκλησία του Χριστού βιώνει και ζει...πρακτικός είναι ο τρόπος άρνησης μέσω της άρνησης της παρουσίας του Θεού εν αγίω Πνεύματι στα μυστήρια και στις πράξεις της ζωής της εκκλησίας μας…
Συγκεκριμένα δε ο αδελφός που έφυγε και βρίσκεται στα χέρια του Θεού πλέον, επί γης αρνήθηκε το ότι η σχέση του μετά της συζύγου του είναι γεγονός εκκλησιαστικό και όχι γεγονός προσωπικό και κοσμικό! Απομόνωσε την σχέση του από το εκκλησιαστικό σώμα και την έζησε εκτός εκκλησιαστικής διαδικασίας, πως τότε αυτός ο άνθρωπος μπορεί και θέλει να μετέχει όπως οι άλλοι πιστοί στο σώμα του Χριστού που του αρνήθηκε την μετοχή στη ζωή του την προσωπική!
Πως γίνεται ενώ δεν δέχεσαι τον Χριστό στο γάμο σου, να τον θες παρηγορητή και επιμελητή της κηδείας σου???
Η ακρίβεια θα ήταν να μην τελεσθεί κήδευση εκκλησιαστική εντός του Ναού διότι ο ναός είναι η εκκλησία που συνάζονται οι χριστιανοί και στις χαρές και στις λύπες τους. Άρα εκείνος που στη χαρά δεν θέλει τον Χριστό, πως γίνεται να τον θέλει στα τέλη του?
Να ευχηθούμε να συνειδητοποιήσουμε άπαντες πως στο σώμα της εκκλησίας δεν αποφασίζει ο καθένας ότι θέλει αλλά εμείς οι κληρικοί έχουμε τον Επίσκοπο που εμπιστευόμαστε και μας εμπιστεύεται και Εκείνος στη διαποίμανση του εκκλησιαστικού σώματος και οι αποφάσεις και οι πρωτοβουλίες μας είναι εγγραμμένες και στοιχημένες με το πνεύμα και την διδασκαλία της αγίας Γραφής και των Πατέρων της εκκλησίας μας, που τις βρίσκουμε διατυπωμένες σε αποφάσεις και εγκυκλίους ιεροσυνοδικών κειμένων!
modern father
