Γιατί η στάση της Αριστερής Πλατφόρμας την επόμενη βδομάδα είναι καθοριστικής σημασίας;

(Γεια σου πιτσιρίκο.)

Ο Τσίπρας έχει πάρει το ΟΚ από τους Γερμανούς να συνεχίσει ως πρωθυπουργός της χώρας, πηγαίνοντας σε εκλογές τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο υπό τις εξής όμως προϋποθέσεις:

1] Να έχει περάσει τα προαπαιτούμενα. Με αυτά τελειώνει την Τετάρτη.
2] Να «διαπραγματευτεί» και να υπογράψει το νέο μνημόνιο.
3] Να ξεμπερδεύει με το «εξτρεμιστικό» παρελθόν και παρόν του.  Αν η πλατφόρμα συνεχίζει να στηρίζει με ψήφο εμπιστοσύνης την κυβέρνηση αλλά να καταψηφίζει τα μνημονιακά μέτρα, δεν ενοχλείται κανένας.

Ο Τσίπρας με την υποστήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι ολοκληρώνει τους στόχους «1» και «2» και με την βοήθεια των ΜΜΕ και του εκλογικού συστήματος πετυχαίνει και το «3».

Στις εκλογές παρουσιάζει το έργο «ο υπεύθυνος και επιτυχημένος πολιτικός που έβαλε τον λαό πάνω από το κόμμα» και θα το σερβίρει με μπόλικη δόση φόβου και εκβιασμού.

Επειδή πολλοί θα αναρωτιέστε, μα πώς είναι δυνατό αυτό το παραμύθι να πιάσει ξανά, θα σας πως ότι είναι εξαιρετικά πιθανό να περάσει στον κόσμο.

Το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα δείχνει την δυνατότητα ριζικής αμφισβήτησης της υπάρχουσας κατάστασης.

Ας μετρηθούν λοιπόν οι συνειδήσεις…

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Έφτασε λοιπόν η ώρα που όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ απεύχονταν… Το «αριστερό» Μνημόνιο είναι προ των πυλών. Για την ακρίβεια, το πακέτο των μέτρων έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή.

 Στα αγγλικά. 

Ούτε αυτόν τον συμβολισμό δεν....
σκέφτηκαν – κι ας φώναζε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ τόσα χρόνια για τα «μνημονιακά κόμματα» που κατέβαζαν και ψήφιζαν τα μέτρα σε ένα άρθρο, με παράρτημα αγγλιστί…

Όσο κι αν φτιασιδώσουν τη «συμφωνία», όσο κι αν κάνουν επίκληση στην εμπιστοσύνη του αριστερού κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ στον Ε. Τσακαλώτο, όσο κι αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν, πρόκειται για ένα τριετές Μνημόνιο. Από αυτά που θα έσκιζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτά για τα οποία το 61% του ελληνικού λαού, μόλις την περασμένη Κυριακή, είπε ένα ηχηρότατο όχι.

Τα Μνημόνια καταπίνουν πρωθυπουργούς. Θα πρέπει να το γνωρίζει πια ο Αλέξης Τσίπρας αυτό. Γιατί το κάνει;

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, γιατί δεν έχει καμιά άλλη επιλογή. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, γιατί από τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη και μετά, η κυβέρνηση δεν προετοίμασε καμία άλλη επιλογή, δεν προετοιμάστηκε για κανένα άλλο ενδεχόμενο, ούτε καν ως σχέδιο επί χάρτου! Τόσο πολύ πίστευαν στις «καλές προθέσεις» των ευρωπαίων εταίρων, που ήδη από τις 20 Φλεβάρη τους είχαν ήδη απειλήσει με Grexit; Τόσο πολύ πίστευαν ότι η δημοκρατία -που επικαλέστηκε ο Τσίπρας πολλές φορές εν όψει δημοψηφίσματος- θα νικούσε το Γιούρογκρουπ; Ή μήπως η ίδια η κυβέρνηση, από τη σύνθεσή της, ήδη είχε βάλει τις βάσεις για αυτό που ζούμε σήμερα;

Habemus Papam

Επιτέλους, μετά από τόσους μήνες τσαλιμάκια, ήρθε η ώρα να μετρηθούμε. Αυτός ήταν ο τίτλος του κύριου άρθρου της αυγής πριν 3 μέρες. Φυσικά το εννοούσε με την έννοια της ανάληψης της ευθύνης του μνημονίου, αλλά εμείς θα την πάρουμε αυτή την έννοια και θα την επιστρέψουμε.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ο αλέξης παπαδήμος έφερε ένα μνημόνιο που θα έκανε ακόμα και τη σώτη τριανταφύλλου να φριάξει. Κυρίως γιατί από το πολύ αίμα θα λερωθεί το πατάκι της εξώπορτάς της. Και τώρα με διάφορες δικαιολογίες 3ης δημοτικού ζητάει από την κυβέρνησή του (ή ό,τι έχει απομείνει από αυτή) να το υπερψηφίσει.

Στην ουσία πέρα από τη σαστημάρα που αυτό έχει φέρει στο σύριζα, κανείς δεν μιλάει ανοιχτά. Θα το κάνω εγώ λοιπόν που δεν είμαι μέλος.

Αυτή τη στιγμή ο αλέξης παπαδήμος θέλει τον σύριζα ως αριστερό άλλοθι για το μνημόνιο του. Το τι σημαίνει αυτό ελπίζω να το καταλαβαίνουμε όλες μας. Στην ουσία η λέξη μνημόνιο είναι πολύ ελαφριά για να περιγράψει το χαρτί που έφερε ο αλέξης παπαδήμος.

Ο σύριζα αυτή τη στιγμή βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Αν υποστηρίξει τον παπαδήμο, θα καταστρέψει οποιαδήποτε πιθανότητα αριστερής αφήγησης εξόδου από τα σκατά που βρισκόμαστε. Εκτός αν υπάρχει καμία που πιστεύει στην “ανάπτυξη” και στο ότι καταφέραμε και τη φέραμε στον σόιμπλε.

Στην ουσία ο αλέξης παπαδήμος και οι ρεαλιστές του, λένε στους υπόλοιπους “ΤΙΝΑ κάνουμε”. Ένα TINA που χτίζουν προσεκτικά 6 μήνες τώρα και που εξηγεί τις περισσότερες από αυτές τις μεταπτώσεις μεταξύ του έχουμε συμφωνία (τρίτη 23/6) και κάνουμε δημοψήφισμα (την παρασκευή 26/6).

 Ήδη οι “ρεαλιστές” (πχ φίλης, σταθάκης) προσπαθούν να σπρώξουν τους διαφωνούντες εκτός κυβέρνησης και ιδανικά εκτός κόμματος. Και αυτό ξεκίνησαν να το κάνουν πριν ακόμα υπάρξει συμφωνία. Γιατί τόση βιασύνη? Διότι θέλουν να εκμεταλλευτούν τη σύγχυση των ημερών και την αηδία των ανθρώπων του σύριζα, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν το παιχνίδι εντός του κόμματος. Γιατί χρειάζονται τη σύγχυση? Διότι ξέρουν πολύ καλά πως μέσα στο σύριζα οι “ρεαλιστές” είναι μειοψηφία.

 Όμως υπάρχει διέξοδος

Ο σύριζα είναι ένα κόμμα που το ελέγχει η Κεντρική Επιτροπή του. Σύμφωνα με αυτά που ακούω, δύο ομάδες μέσα σε αυτήν την ΚΕ είναι κατά της συμφωνίας. Η μία είναι οι επονομαζόμενοι λαφαζανικοί και οι άλλοι είναι ένα ισχυρό κομμάτι των πρώην τσιπρικών που τους αποκαλούν οι 53. Αυτές οι δύο ομάδες είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, όμως μοιράζονται την υποτιθέμενη κοινή τους απέχθεια για το μνημόνιο που έρχεται.