Ζήτω που καήκαμε

Σκάστε!

Βουλώστε το!

Δεν σέβεστε την μνήμη των νεκρών που κάψαμε;
Η αστυνομία της σκέψης και του συναισθήματος του Συριζα μας προστάζει.
Μην ανεβάζετε φωτογραφίες των καμένων.

Λοιπόν. Να σβήσουμε όλες τις φωτογραφίες από το ολοκαύτωμα των εβραίων. Να απαγορεύσουμε τις ταινίες για το ολοκαύτωμα. Πληγώνονται οι συγγενείς των θυμάτων.

Φυσικά και πληγώνονται.

Αλλά οι ταινίες και οι φωτογραφίες του ολοκαυτώματος υπάρχουν για αυτόν ακριβώς τον λόγο: για να θυμούνται οι άνθρωποι, για να μην ξεχνούν, για να μην ξαναγίνει το κακό.

Έτσι και με το Μάτι.

Πόσοι νεκροί;
25.
Α, οκ.
Διαχειρίσιμο.
50.
Όχι ρε πούστη μου, σκουραίνουν τα πράγματα.
90.
Στ’ αρχίδια μας. Δεν είναι άνθρωποι. Είναι νούμερα.
Σηκώστε τα μανίκια σύντροφοι και βουτήξτε στο διαδίκτυο να το σώσουμε επικοινωνιακά.
Μολυβένια στρατιωτάκια συντάσσονται στη γραμμή του Μαξίμου, ένα ΚΚΕ με μόνη ιδεολογία την καρέκλα.
Είναι νινί ακόμη. Έτσι υπερασπίζεται υπουργός τον πρωθυπουργό.
Το χουμε ξαναδει το έργο.
Όταν ο Τσίπρας υπόγραφε μνημόνια, εμείς έπρεπε να ανησυχούμε για τον Έρπη του παιδιού.

Κλέβουν τα πάντα, μέχρι και το μητρικό φίλτρο.
Δεν τους αρκεί το γάλα του παιδιού.

Και να σου μετά η προπαγάνδα. Ποταμός η προπαγάνδα επιχειρεί να παρασύρει την οργή.

Να σου βγαίνει ο πρωθυπουργός σε υπουργικό συμβούλιο. Αφού οι άνθρωποι έχουν καεί.
Να πηγαίνει με την Συριζερτ στον τόπο του εγκλήματος μέρες μετά.
Αφού έχουν κρυώσει τα πτώματα μέσα στις πλαστικές σακούλες.

Και μια μπουλντόζα.
Έτσι, για τα μάτια του Κόσμου.

Show must Go On.

ΣΕΒ–Τρόικα παραγγέλνουν, ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ ψηφίζουν

Πολυνομοσχέδιο – σκούπα που πλήττει βάναυσα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των καταναλωτών και των μικρομεσαίων στρωμάτων είναι αυτό που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση για να ψηφιστεί τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου και να κλείσει έτσι η τρίτη αξιολόγηση.


ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ
Παρά την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υποβαθμίσουν τη σημασία του, η αλήθεια είναι πώς με όσα περιλαμβάνονται στις 1.531 σελίδες του η θέση των λαϊκών στρωμάτων επιδεινώνεται σημαντικά και μακροπρόθεσμα.


Συνολικά προβλέπονται τουλάχιστον εννιά μέτρα που βαθαίνουν το δεσποτισμό του κεφαλαίου, έστω κι αν δεν περιλαμβάνονται νέα δημοσιονομικά μέτρα, όπως έσπευσε να ισχυριστεί η κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πώς δε χρειάζονται νέα δημοσιονομικά μέτρα! Έχοντας ψηφίσει η κυβέρνηση από την μια τον «κόφτη», βάσει του οποίου θα ενεργοποιούνται αυτόματα οι περικοπές δημοσίων δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων, και από την άλλη την εμφάνιση πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2% μέχρι το 2060, προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη ψήφισης νέων δημοσιονομικών μέτρων. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι έρχονται καλύτερες μέρες. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας, κι ας κάνει ο πρωθυπουργός ό,τι μπορεί για να εξωραΐσει την κατάσταση. Προς επίρρωση, η αύξηση των φόρων κατά 2% ή 1 δις. ευρώ το νέο χρόνο, όπως προβλέπει ο κρατικός προϋπολογισμός.


Ας δούμε όμως τα χειρότερα που θα ψηφίσουν αδιαμαρτύρητα οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τη Δευτέρα, καταφέρνοντας να διασύρουν για πολλοστή φορά την Αριστερά ταυτίζοντάς την με την πιο αντιλαϊκή πολιτική:

1. Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Στοχεύοντας άμεσα να περιορίσει το πολιτικό κόστος που δέχεται από το ογκούμενο κύμα διαμαρτυριών κάθε Τετάρτη στα ειρηνοδικεία και μακροπρόθεσμα να διευκολύνει τις τράπεζες για να ολοκληρώσουν το ξεπούλημα δεκάδων χιλιάδων πρώτων κατοικιών η κυβέρνηση με το πολυνομοσχέδιο μεταφέρει τους πλειστηριασμούς στο διαδίκτυο. Από 21 Φεβρουαρίου, κι ανεξαρτήτως της ημερομηνίας επίδοσης της επιταγής και επιβολής κατάσχεσης, οι πλειστηριασμοί «αποεδαφοποιούνται», ξεκινώντας έτσι ένας νέος γύρος φτωχοποίησης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα βγουν μαζικά στο δρόμο. Η διάσωση έτσι των τραπεζών για μια ακόμη φορά προωθείται στην πλάτη των πολιτών.

Μνημόνιο 4,5!

Είπατε αντίμετρα;

Φέρτε 3,7% πρωτογενές και το 2018.

Αυτή ήταν η προσταγή του ΔΝΤ.

Σαν το ανέκδοτο με το στρατόπεδο συγκέντρωσης: Σήμερα θα φάτε χοιρινό. –Γιούπι. –Σκασμός γουρούνια.

Μία μέρα μετά την κυνική ομολογία Τόμσεν ότι το ΔΝΤ τα χει κάνει όλα λάθος.

Ο Σόιμπλε δήλωσε ακόμη πιο κυνικά πως θα ληφθούν κι άλλα μέτρα αν το 2018 η ελληνική κυβέρνηση δεν πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους. Μνημόνιο 5 δηλαδή.

Χοντρά παιχνίδια παίζονται από τις ντόπιες και ξένες ελίτ στις πλάτες ενός λαού που μαγεμένος από το αριστερό ξόρκι, δεν θέλει πλέον να αντιδράσει.

Η συνταγή είναι γνωστή και την έχει περιγράψει ο κύριος Σόιμπλε: για τα μάτια του κόσμου, η ελληνική κυβέρνηση κάνει πως αντιδρά δίνοντας τη δυνατότητα στους δανειστές να έχουν όλο και εξωφρενικές απαιτήσεις στις οποίες, κάθε φορά που έρχεται μια μεγάλη δόση, η κυβέρνηση σηκώνει τα πόδια του λαού ψηλά.

Και κλάμα ο συριζαίος.

Το ματωμένο πλεόνασμα του 2016 που έφτασε στο 3,9% που οφείλεται στον γενιτσαρικό φορολογικό ζήλο της κυβέρνησης και στα φέσια της απέναντι σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ιδιώτες άνοιξε κι άλλο την όρεξη των δανειστών.

«Σκάνδαλο η παραχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη FRAPORT» καταγγέλουν 29 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ

Κραδασμούς στον ΣΥΡΙΖΑ, προκαλεί η απόφαση εν μέσου θέρους και καλοκαιρινής ραστώνης, μέσα στον 15 Αύγουστο, η απόφαση να παραχωρηθούν οριστικά στους Γερμανούς της Fraport, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια. Η πρώτη ιδιωτικοποίηση της αριστεράς πλέον φέρει και τη βούλα, καθώς έστω και με αυτό το ιδιότυπο «κρυφτό», η κυβερνητική απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Το τίμημα που θα καταβάλει η Fraport ανέρχεται σε 1,23 δισ. ευρώ, και αφορά στα αεροδρόμια της Θεσσαλονίκης, της Κέρκυρας, των Χανίων, της Κεφαλλονιάς, της Ζακύνθου, του Ακτίου, της Καβάλας, της Ρόδου, της Κω, της Σάμου, της Μυτιλήνης, της Μυκόνου, της Σαντορίνης και της Σκιάθου.

Η HuffPost Greece, ανοίγει το θέμα της πρώτης ιδιωτικοποίησης της αριστεράς, καθώς κυβερνητικοί βουλευτές κάνουν λόγο για τουλάχιστον προβληματική απόφαση που θα ζημιώσει το ελληνικό δημόσιο, καθώς όπως καταγγέλλουν, ο ιδιώτης στη σαρανταετία θα εισπράξει πάνω από 22 δισ. ευρώ και θα αποδώσει στο κράτος μόλις 3,85 δισ.

Εν μεγάλη σιδερόφραχτη ελληνική αποικία, 2015 μ.Χ.

Οι Σκουριές αποδεικνύονται η πιο φωτογενής και οικογενειακή φωτογραφία της κυβέρνησης της «πρώτη φορά Αριστερά». Μία διεκδίκηση ετών, ένα αίτημα που υπήρχε ήδη πριν σπεύσει να το αγκαλιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσε την προμετωπίδα ίσως της εφόρμησης του Τσίπρα στην εξουσία. Μία αδικία που θα έπρεπε άμεσα να αποκατασταθεί, κι αντί γι’ αυτό, με το καλημέρα απέκτησε απλώς την δικαιολογία της.

Πριν χρόνια, έτυχε να φτάσει στ’ αυτιά μου η πρόταση για μία δουλειά που κάποιος πρότεινε σε έναν φίλο. Μπορεί να την πρότειναν και σε μένα, δεν θυμάμαι.

Κάπου, σε κάποια χώρα της Αφρικής, από αυτές που έχουν κολλημένη την λέξη «Δημοκρατία» δίπλα στην ονομασία τους για να τους το υπενθυμίζει συνεχώς, υπήρχε μία τρελή ευκαιρία. Έλληνες, Κύπριοι και Ρώσοι επιχειρηματίες, είχαν εκεί μία επιχείρηση που απασχολούσε μερικές εκατοντάδες άτομα. Έψαχναν κόσμο για να την στελεχώσουν επιπλέον και  πλήρωναν αδρά.

Ας μετρηθούν λοιπόν οι συνειδήσεις…

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Έφτασε λοιπόν η ώρα που όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ απεύχονταν… Το «αριστερό» Μνημόνιο είναι προ των πυλών. Για την ακρίβεια, το πακέτο των μέτρων έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή.

 Στα αγγλικά. 

Ούτε αυτόν τον συμβολισμό δεν....
σκέφτηκαν – κι ας φώναζε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ τόσα χρόνια για τα «μνημονιακά κόμματα» που κατέβαζαν και ψήφιζαν τα μέτρα σε ένα άρθρο, με παράρτημα αγγλιστί…

Όσο κι αν φτιασιδώσουν τη «συμφωνία», όσο κι αν κάνουν επίκληση στην εμπιστοσύνη του αριστερού κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ στον Ε. Τσακαλώτο, όσο κι αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν, πρόκειται για ένα τριετές Μνημόνιο. Από αυτά που θα έσκιζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτά για τα οποία το 61% του ελληνικού λαού, μόλις την περασμένη Κυριακή, είπε ένα ηχηρότατο όχι.

Τα Μνημόνια καταπίνουν πρωθυπουργούς. Θα πρέπει να το γνωρίζει πια ο Αλέξης Τσίπρας αυτό. Γιατί το κάνει;

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, γιατί δεν έχει καμιά άλλη επιλογή. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, γιατί από τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη και μετά, η κυβέρνηση δεν προετοίμασε καμία άλλη επιλογή, δεν προετοιμάστηκε για κανένα άλλο ενδεχόμενο, ούτε καν ως σχέδιο επί χάρτου! Τόσο πολύ πίστευαν στις «καλές προθέσεις» των ευρωπαίων εταίρων, που ήδη από τις 20 Φλεβάρη τους είχαν ήδη απειλήσει με Grexit; Τόσο πολύ πίστευαν ότι η δημοκρατία -που επικαλέστηκε ο Τσίπρας πολλές φορές εν όψει δημοψηφίσματος- θα νικούσε το Γιούρογκρουπ; Ή μήπως η ίδια η κυβέρνηση, από τη σύνθεσή της, ήδη είχε βάλει τις βάσεις για αυτό που ζούμε σήμερα;