Μνημόνιο 4,5!

Είπατε αντίμετρα;

Φέρτε 3,7% πρωτογενές και το 2018.

Αυτή ήταν η προσταγή του ΔΝΤ.

Σαν το ανέκδοτο με το στρατόπεδο συγκέντρωσης: Σήμερα θα φάτε χοιρινό. –Γιούπι. –Σκασμός γουρούνια.

Μία μέρα μετά την κυνική ομολογία Τόμσεν ότι το ΔΝΤ τα χει κάνει όλα λάθος.

Ο Σόιμπλε δήλωσε ακόμη πιο κυνικά πως θα ληφθούν κι άλλα μέτρα αν το 2018 η ελληνική κυβέρνηση δεν πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους. Μνημόνιο 5 δηλαδή.

Χοντρά παιχνίδια παίζονται από τις ντόπιες και ξένες ελίτ στις πλάτες ενός λαού που μαγεμένος από το αριστερό ξόρκι, δεν θέλει πλέον να αντιδράσει.

Η συνταγή είναι γνωστή και την έχει περιγράψει ο κύριος Σόιμπλε: για τα μάτια του κόσμου, η ελληνική κυβέρνηση κάνει πως αντιδρά δίνοντας τη δυνατότητα στους δανειστές να έχουν όλο και εξωφρενικές απαιτήσεις στις οποίες, κάθε φορά που έρχεται μια μεγάλη δόση, η κυβέρνηση σηκώνει τα πόδια του λαού ψηλά.

Και κλάμα ο συριζαίος.

Το ματωμένο πλεόνασμα του 2016 που έφτασε στο 3,9% που οφείλεται στον γενιτσαρικό φορολογικό ζήλο της κυβέρνησης και στα φέσια της απέναντι σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ιδιώτες άνοιξε κι άλλο την όρεξη των δανειστών.

Θεραπεία σοκ σε πακέτο Σύριζα

Κ.Μαραγκός για το Avantgarde

Την Κυριακή 22/5 η κυβέρνηση Τσίπρα ψηφίσε ένα από τα πιο ελεεινά ν/σ κλιμακώνοντας την 5ετη μνημονιακή επίθεση της αστικής αντεπανάστασης. Κι αυτό μόλις 2 βδομάδες μετά την υπερψήφιση του νόμου ταφόπλακα για το ασφαλιστικό με το οποίο περικόπτονται οι συντάξεις, επικουρικά και εφάπαξ κατά 30% μ.ο., την ώρα που έχουν ήδη πετσοκοφτεί άλλο τόσο με τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Αν σε όλα αυτά συνυπολογίσει κανείς τις τη νέα περικοπή του αφορολόγητου, την αύξηση του ΦΠΑ από 19% που ήταν το 2009 στο 24% και των ειδικών φόρων σε τσιγάρα, καύσιμα και ποτά, η μείωση των εισοδημάτων ξεπερνάει κατά μέσο όρο το 50%.

Είναι προφανές ότι οι σχεδόν ανύπαρκτες αντιδράσεις στο αντιασφαλιστικό νόμο έχουν αποθρασύνει εντελώς τα μνημονιακά επιτελεία και κάνουν ακόμα προκλητικότερη την κυβερνητική προπαγάνδα εξαπάτησης για τα δήθεν οφέλη που θα φέρει η νέα συμφωνία στο Eurogroup της 24/5 για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για τερατώδη παραμύθια που μόνο κοινοί απατεώνες μπορούν να πλασάρουν σε ένα κοιμισμένο κοινό. Γιατί αν ήταν αλλιώς οι διαθέσεις του κόσμου τότε δεν θα ήξεραν από πού να φύγουν. Ας όψονται όμως. Έχουν οι καιροί γυρίσματα.

Το νέο πολυνομοσχέδιο που έρχεται και αυτό με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κινείται σε 5 άξονες που θα ζήλευε ο κάθε νεοφιλελεύθερος ζηλωτής της κλάσης Θάτσερ, Τζήμερου και Μητσοτάκη μαζί. Πρόκειται για ένα αίσχος, αντιγραφή των μεθόδων που εφαρμόστηκαν στην ανατολική Ευρώπη μετά την πτώση του «υπαρκτού», πλιατσικολογώντας στη δημόσια περιουσία και ό,τι είχε απομείνει σε κοινωνικές κατακτήσεις για τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα.

Κόφτης

Ο 1^ος άξονας ακούει στο όνομα «Αυτόματος Μηχανισμός Δημοσιονομικής Προσαρμογής του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης με σκοπό την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων που περιλαμβάνονται στο ν.4336/2015», σύμφωνα με το άρθρο 1 τροπολογίας που κατέβηκε τελευταία στιγμή, αφού πρώτα μας έλεγαν τα παπαγαλάκια του Μαξίμου ότι δεν θα περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο. Πρόκειται για τον περιβόητο «κόφτη» περικοπής δαπανών από τον κρατικό προϋπολογισμό στο βαθμό που δεν θα επιτυγχάνονται οι στόχοι για τα εξωφρενικά πλεονάσματα που από το 2018 μέχρι το 2040 θα πρέπει να είναι 3,5% του ΑΕΠ (6,5 δις ευρώ) κάθε χρόνο. Οι μισθοί του δημοσίου και η συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στις συντάξεις ανέρχεται σήμερα κάπου στα 30 δις. Αν σκεφτούμε ότι πολλές δαπάνες εξαιρούνται από τον αυτόματο κόφτη μεταξύ των οποίων οι πληρωμές ιδιωτών που οφείλει το δημόσιο, το πρόγραμμα επενδύσεων κοκ, τότε η βασική δεξαμενή περικοπών θα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτό θα σήμαινε νέες περικοπές ακόμα και 20% προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του 3ου μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση πέρσι τον 15αύγουστο. Όλα αυτά θα γίνονται στο τέλος του Μάη και στο βαθμό που η κυβέρνηση δεν βρίσκει τα ισοδύναμα για να καλύψει το στόχο του 3,5% πλεονάσματος.

Αλέξη Τσίπρα, πλησιάζει η ώρα της πληρωμής

Το χειρότερο δεν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπούλησε όλους όσοι τον πίστεψαν και την χώρα αλλά ότι τα στελέχη του είναι περήφανα για τα επιτεύγματά τους.

Το κόμμα που θα έσκιζε και θα καταργούσε τα Μνημόνια έφερε ήδη δυο Μνημόνια -μέσα σε 15 μήνες- και ο μόνος λόγος που δεν θα φέρει και τρίτο Μνημόνιο είναι ότι θα πέσει από την κυβέρνηση.


Το κόμμα που θα έφερνε ξανά στους Έλληνες την ελπίδα και την αξιοπρέπεια, ανέτρεψε το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος, σε μια χώρα που δεν είχε γίνει δημοψήφισμα για 41 χρόνια.
Και πάλι, όμως, το χειρότερο δεν είναι αυτό.


Το χειρότερο είναι πως οι άνθρωποι που τα έκαναν όλα αυτά -και δηλώνουν μάλιστα αριστεροί, μαρξιστές, κομμουνιστές και διάφορα τέτοια επαναστατικά- προσπαθούν τώρα να πείσουν πως τα δικά τους Μνημόνια είναι καλύτερα από τα Μνημόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Δεν υπάρχει κάποιος που να μην αντιλαμβάνεται την ασφυκτική πίεση που ασκήθηκε στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από τους δανειστές.


Κανείς δεν μπορεί να σε κατηγορήσει επειδή ηττήθηκες από έναν πιο ισχυρό αντίπαλο.
Αυτό για το οποίο όλοι θα σε κατηγορήσουν είναι όταν παρουσιάζεις την ήττα σου ως νίκη, και τις θέσεις των αντιπάλων σου ως δικές σου.

Αριστεροχώρι και αρχοντοχωριάτες

Στο προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στις όποιες αριστερές ρίζες του φασισμού.
Στην Ελλάδα έχουμε όμως τον Συριζαϊσμό.
"Το κόμμα απευθύνεται σε ευρύτερα ακροατήρια κι όχι σε ένα αριστεροχώρι".
Τάδε έφη Αλέξις Τσίπρας χλευάζοντας μέχρι χλέπας την αριστερά, την αριστερά που τον ανέδειξε, τον εξέθρεψε, τον πίστεψε. Έτσι έκοψε και δημόσια τον ομφάλιο λώρο που τον συνέδεε με την τροφό του γιατί πολιτικά το χε κάνει καιρό πριν, ενώ ιδιωτικά είχε απογαλακτιστεί πολύ καιρό πριν, ερωτοτροπώντας με τις ελίτ ο αρχοντοχωριάτης.

Ο Τσίπρας δεν είναι απλά αρχίδι. Είναι μεγάλο αρχίδι. Είναι ένας ηγέτης. Με μακιαβελικούς όρους: Ηγέτης φτιαγμένος από το λαό για τις ελίτ. Είναι ικανός. Ναι, είναι ικανός για όλα. Μα το μόνο πράμα στο οποίο είναι ικανός είναι να χειραγωγεί. Εξάλλου αυτό είναι το μόνο πράγμα που έμαθε να κάνει στη ζωή του: να ανεβαίνει στην κομματική ιεραρχία.

Ο "άφθαρτος" είναι παιδί του σάπιου πολιτικού συστήματος.

Οι πλερέζες πέσανε. Ακόμη κι αν οι δημοσιογράφοι απεργούν όχι για να μην περάσουν τα μέτρα αλλά για να περάσουν τα νέα μέτρα το δυνατόν ομαλότερο. Οι μηχανισμοί της αριστεράς παντρεύτηκαν τα δεξιά συμφέροντα. Τι θα μπορούσατε να περιμένετε εκτός από μπάσταρδα;

Τι να κάνουν κι αυτά; Έχουν στόματα να θρέψουν. Και δεν πάει να γαμηθεί όλη η κοινωνία.

Όπως κι οι βουλευτές του Τσίπρα, όλοι αυτοί οι μικροί αριστεριστές μαζί με τους "πατριώτες" του Καμμένου, όλοι αυτοί οι εφιάλτες μαριονέτες στα χέρια του Τσίπρα. Αυτοί κι αν έχουν στόματα να θρέψουν. Κάτι στοματάρες ΝΑ!

Και μόνο οι φήμες για εκλογές που μάλλον διέδωσε ο ίδιος ο Τσίπρας με τρόπο έντεχνο ήταν αρκετή για να τους βάλει στη θέση τους για να μην την χάσουν.

Συμπατριώτη, εγώ δεν θα σε προδώσω στις εκλογές

 

Πέντε ημέρες πριν τις εκλογές της απάτης, έχουμε απόψε το debate ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, οι οποίοι θα πουν σκληρά λόγια ο ένας για τον άλλον, αν και δεν θα πουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία θα συνεργαστούν στην κυβέρνηση σε μια εβδομάδα.

Σημασία έχει να τα λες πειστικά, ώστε τα χάπατα να πιστεύουν πως εσύ είσαι διαφορετικός από τους άλλους, αν και έχει αποδειχτεί ξεκάθαρα -όπως στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα- πως είσαι ένας κοινός και αδίστακτος απατεώνας.

 

Πολύ έξυπνη η αντικατάσταση του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να συνεχιστεί -μαζί πάντα με την Νέα Δημοκρατία- το παιχνίδι του δικομματισμού που διέλυσε την χώρα και έκανε ακόμα πιο πλούσιους τους ολιγάρχες.

 

Όποιος ψηφίζει πια Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ -επειδή πιστεύει πως κάτι θετικό θα φέρουν στην κοινωνία- είναι απλά καθυστερημένος.

ΓΕΛΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Εντάξει, όταν καταφέρεις να ξεπεράσεις το στάδιο της οργής γι’ αυτή την κυβέρνηση, μπορείς άνετα ν’ αρχίσεις να διασκεδάζεις μαζί της. Οι άνθρωποι δεν είναι σοβαροί, πρόλαβαν να το αποδείξουν. Δεν περίμενα όμως να είναι και τόσο ξεδιάντροπα διασκεδαστικοί. Να γελάς με αυτά που λένε, να ξέρεις ότι δεν τα πιστεύουν κι όμως να συνεχίζουν να προσπαθούν να σε βγάλουν ηλίθιο με πολύ σοβαρό τρόπο.

Όπως, για παράδειγμα, ο Νίκος Παππάς. Ένας νέος άνθρωπος που μέσα σε 6 μήνες γέρασε πολιτικά περισσότερο κι από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. «Η επιστροφή στη δραχμή δεν υπήρξε προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ και το Grexit δεν υπήρξε ποτέ ούτε εντολή του ελληνικού λαού, ούτε σχέδιο της κυβέρνησης», δήλωσε ο Νίκος Παππάς κι αμέσως σου έρχεται στο μυαλό η ερώτηση: «Δηλαδή ήταν το τρίτο Μνημόνιο ανάμεσα στις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ;».

Δεν υπάρχει ίχνος από το ήθος που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει την Αριστερά κι αυτό με κάνει σίγουρο ότι αυτή η κυβέρνηση ή άλλες με κορμό αυτήν την κυβέρνηση δεν θα σταματήσουν εδώ τις πολιτικές ανηθικότητες. Ούτε η διαφθορά θα αγγιχθεί, ούτε η διαπλοκή θα ενοχληθεί, ούτε τα μεγάλα συμφέροντα θα πειραχτούν. Πρόκειται για μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Και ο σκοπός αυτός είναι να μην αλλάξει τίποτα στην πολιτική, στην κοινωνία και στην οικονομία.

Το κύμα

Τη νύχτα του δημοψηφίσματος ο Γιάνης Βαρουφάκης, περιγράφοντας το βαρύ κλίμα που κυριαρχούσε στο Μαξίμου μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ομολόγησε: «Ο ελληνικός λαός υπερέβη την ηγεσία του». Πραγματικά. Το 62% όσων προσήλθαν στις κάλπες ψήφισε «όχι» γιατί δεν αντέχει άλλο να ζει υπό το καθεστώς μιας ασφυκτικής λιτότητας. Το «όχι» ήταν η απάντηση στην αποτυχημένη συνταγή της τρόικας και σε ό,τι άλλο έφερε μαζί της η απάνθρωπα λογιστική, νεοφιλελεύθερη θεραπεία-σοκ της Ευρώπης: φτώχεια, αυτοκτονίες, χιλιάδες αστέγους, πεινασμένους που ψάχνουν στους κάδους, μισοδιαλυμένα νοσοκομεία... Μιζέρια, μιζέρια, και μιζέρια. Η πλειοψηφία των Ελλήνων ξεπέρασε τους ηγέτες της γιατί δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη οικονομική μελέτη, στατιστικά στοιχεία, αναλύσεις και προβλέψεις για να δει το αυτονόητο, ότι η λιτότητα οδηγεί τη χώρα στα βράχια. Κάθε πολίτης που προσπαθεί να επιβιώσει γνωρίζει στην πράξη ότι είναι μάταιο να κλαδεύεις ένα φυτό που έχεις ήδη ξεριζώσει. Η ανάπτυξη θέλει εύφορο έδαφος για να ριζώσει. Και τα μνημόνια το μόνο που έχουν καταφέρει πέντε χρόνια τώρα είναι να αποψιλώσουν τα πάντα, να κάψουν τη γη, να μετατρέψουν μια ολόκληρη χώρα σε άγονη στέπα. Οι άνθρωποι του «όχι», αφού ξεπέρασαν ακόμα και το φόβο των κλειστών τραπεζών, την τρομοκρατία ενός πιθανού κουρέματος καταθέσεων, τις απειλές για τον όλεθρο ενός οικονομικού πολέμου, απέδειξαν ότι είναι έτοιμοι να αντιδράσουν σε οτιδήποτε πάει να τους εγκλωβίσει πάλι στη λιτότητα. Αν αποκαταστάθηκε, λοιπόν, ένα πράγμα αυτές τις άγριες μέρες που ζούμε, αυτό είναι η αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

Τόσο κακοπροαίρετο με έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ

Η ιστορία με τις «καλές προθέσεις» όπου εξέλεξαν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και μετά έδωσαν ποσοστό 61% στο «όχι» του δημοψηφίσματος, είναι πολλές.

 

Τα μνημόνια που θα αντικαθιστούσε ένα «πλήρως κοστολογημένο πρόγραμμα» το οποίο παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη, συνεχίστηκαν σε πρώτη φάση τον Φλεβάρη, σε δεύτερη τον Ιούλη, κι από τον Αύγουστο του 2015 ως κάποιο Αύγουστο στο μακρινό μέλλον θα εξακολουθούν να τρέχουν μετρώντας πίσω τους όλο και περισσότερα θύματα.

 

Το «όχι» απέναντι στον πόλεμο φόβου, ακόμη κι ως αντίδραση στην εμετική επίθεση στην πολιτική ευφυΐα και την αισθητική του μέσου Έλληνα, έφερε τελικά μεγάλη δυστυχία στο Μέγαρο Μαξίμου κι αντιμετωπίστηκε με μεγαλύτερη ομόνοια «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» δυνάμεων, μόνο και μόνο για να φέρει μέτρα που ούτε ο Αντώνης Σαμαράς κι ο Βαγγέλης Βενιζέλος είχαν το θάρρος να φέρουν.

 

Κι ύστερα ήρθε το μπάχαλο με τους 40 περίπου βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ συν το μισό κόμμα, να βρίζουν την ηγεσία και να ζητούν εδώ και τώρα εξηγήσεις για τον ποταμό ψεμάτων που κάποιοι από αυτούς διέδωσαν ηθελημένα, κι άλλοι γιατί τους έπιασαν αθώους και τους κορόιδεψαν θαμπώνοντάς τους με ιδεολογικά αμπαλάζ.

Κυβέρνηση Εθνικής Κατάθλιψης

Ενώ η πιο υπέροχη κυβέρνηση όλων των εποχών οδεύει πρόσω ολοταχώς μαζί με την αντιπολίτευση στην ψήφιση του τρίτου - και μακρύτερου- μνημονίου της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας - έχουμε υπογράψει καμιά 800αριά άλλα στο παρελθόν -, διακρίνω μια ανεξήγητη αμηχανία στις τάξεις του περήφανου ελληνικού λαού.

Τί πάθατε, καλά μου; Πάλι πάτε να σπρώξετε τις κουράδες σας κάτω από το χαλάκι; Δε χωράει άλλες το γαμημένο. Στούμπωσε. Έχουν γίνει βουνό.

Πάρτε το χαμπάρι. Ο Αλέξης σάς δούλεψε ψιλό γαζί. Έρωτας ήταν αλλά τελείωσε. Καπούτ. Πάμε παρακάτω. Έχει κι άλλα όμορφα αγόρια η Αριστερά.

Διαβάζω κάτι ψωραλαίους που δεν έχουν ούτε 2 ευρώ να πάρουν ένα σουβλάκι, να τσακώνονται για το αν η μάνα της Νάντιας Βαλαβάνη - που 6 μήνες το είχε ματώσει από το ξύσιμο στο υπουργείο - έβγαλε τα 200 χιλιάρικα πριν ή μετά το κλείσιμο των τραπεζών. Το έχετε κάψει τελείως, έτσι;

Άτομα άνω των 10 ετών με δικαίωμα ψήφου, παίρνουν στα σοβαρά δημοσιεύματα που λένε ότι η Αριστερή Πλατφόρμα σχεδίαζε να μπουκάρει στο Νομισματοκοπείο και να βουτήξει 20κάτι δις. Ποιο Νομισματοκοπείο, ρε καμένες; Ούτε για ριφιφί σε περίπτερο δεν κάνει ο Λαφαζάνης. Αυτός είναι πιο γατάκι κι από τον Κουβέλη.

ΟΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙΣ, ΠΟΣΟ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ?

Του Συνήθους Ύποπτου

 

Κλείσαν οι τράπεζες κιι είδαμε τρελαμένους να φορτώνουν βουνά από τρόφιμα στα σουπερ μάρκετ ακουμπώντας πεντακοσάρες στα ταμεία. Πριν είχαν αποσυρθεί κάτι δις για να τα διαφυλάξουν. Τα λεφτάκια μου . Τα λεφτάκια μου.  Ανακοινώνονται οι αυξήσεις στον ΦΠΑ άλλα καρότσια τίγκα, άλλες πεντακοσάρες και βάλε κι επί πλέον αγόρασαν ψυγεία, κουζίνες, τηλεοράσεις για να μην μέινουν μέσα λεφτά και τους τα φάνε… Χρήμα, θεός παντού.

 

Πόσο μ@λακας πρέπει να αισθάνεται ο άνθρωπος που είχε είχε με το ζόρι να πάρει κάτι για το σ/κο και δεν είχε ούτε ευρώ στη τράπεζα.. Πόσο μ@λακας… Το σπουδαίο είναι πως όταν ρωτάς σου λένε οι κόποι μια ζωής είναι..Κι αναρωτιέμαι αυτές οι χιλιάδες που δουλεύουν σαν τα σκυλιά από παιδιά και δεν τα κατάφεραν να έχουν στη άκρη «τόσους πολλούς κόπους» μάλλον ήταν βιτσιόζοι κι όχι νοικοκύρηδες.

 

Το πρόβλημα είναι πως έκοψα κάτι φάτσες στη γειτονιά οι οποίοι υποτίθεται  ζούσαν μ΄ενα μισθό κι έχουν κάτι χιλιάρικα χοντρά στην άκρη. Και τους θυμάμαι επίσης με ακριβά αυτοκίνητα, ρούχα, ταξίδια στο εξωτερικό γαλλικά και πιάνο τα παιδιά. Αυτοί πρέπει να πληρωνόντουσαν με νόμισμα από παράλληλο σύμπαν μάλλον…

 

Να νοιώθεις μ@λακας, να σε πατάνε στο λαιμό, να βάδισες με το σταυρό στο χέρι, μέχρι που τα κ@λομνημόνια σε τσακίσανε και σου πήραν τα ελάχιστα που ήθελες για να ζεις με αξιοπρέπεια και περηφάνεια,  και να σου λέει το εμφανέστατο λαμόγιο, που πάσχει από ακράτεια καταναλωτισμού και πνευματικής στειρότητας ,  που έκλεψε από δέκα μεριές πως δεν πρόσεξες και ήσουν ανεπρόκοπος. Και να ξέρεις επίσης πως αυτό το μωρόδοξο τομάρι σε κρατάει με τα δόντια «πάση θυσία στο ευρώ» για να διαφυλάξει τη ζωούλα του ακόμα κι όταν γύρω του θα σωριάζονται άνθρωποι.

Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός

- Του Αγγελου Καλοδούκα

Οι σύντροφοι που παλεύουμε για τις αξίες της Αριστεράς και εξακολουθούμε να είμαστε οργανωμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ ζούμε πραγματικά πρωτόγνωρα πράγματα…

Χτες μια συντρόφισσά μου μετέφερε την εξής αξιοσημείωτη εμπειρία:

Συζητάω με στέλεχος των τσιπρικών και βουλευτή. Του λέω:

«Πως είναι δυνατόν να βγω στον κόσμο και να υποστηρίξω μια κυβέρνηση που υπογράφει και εφαρμόζει πλειστηριασμούς κατοικιών, ομαδικές απολύσεις κατάργηση συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων;».

Μου απαντάει:

«Δεν φταίει η κυβέρνηση του Τσίπρα! Η κυβέρνηση είναι ενάντια στα μνημόνια! Να βγεις στο κίνημα και να παλέψεις ενάντια στο νέο μνημόνιο! Το κίνημα να ανατρέψει το νέο μνημόνιο!».

Στάθης Σταυρόπουλος: Στη Βουλή ψηφίστηκαν αδιανόητα πράγματα…

«Δεν έχει νόημα να βαφτίζεις το κρέας ψάρι, διότι κάποια στιγμή το ψάρι γίνεται καρχαρίας και σε τρώει…». 

Με τον γνωστό, σκωπτικό του τρόπο, ο σκιτσογράφος – αρθρογράφος Στάθης Σταυρόπουλος σχολίασε την πολιτική επικαιρότητα, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη.

Ανέφερε μεταξύ άλλων ο Στάθης:

«Χθες ψηφίστηκαν αδιανόητα πράγματα. Και θα ήταν αδιανόητα ακόμη και για ένα κόμμα αστικά προοδευτικό, πολύ περισσότερο δε για μια αριστερή κυβέρνηση».

Ως παράδειγμα ανέφερε τους πλειστηριασμούς, αλλά και το γεγονός ότι θεσμοθετείται η «εκχώρηση κάθε έννοιας δημοσίου συμφέροντος στις τράπεζες».

«Θα υπερασπιστούμε εκ των υστέρων ό,τι δεν κάναμε εκ των προτέρων;» διερωτήθηκε ο Στάθης, ο οποίος χαρακτήρισε απαράδεκτες τις περί «αποστασίας» κατηγορίες, όταν και όπου αυτές εκτοξεύονται εναντίον των αριστερών που αρνούνται το περιεχόμενο της νέας συμφωνίας.

Ιούλιος 2015: Χαμογέλα πανάθεμά σε

Βλέπω μια κατήφεια γύρω μου και δεν καταλαβαίνω γιατί. Ωραία, η κυβέρνηση Τσίπρα προωθεί ένα τρίτο μνημόνιο, η σκληρότητα του οποίου έχει δοκιμαστεί μόνο σε χώρες υπό στρατιωτική κατοχή. Και αυτό ενώ η ίδια κυβέρνηση έχει μόλις προδώσει τη δημοκρατική βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Γιατί, τι ακριβώς περιμένατε; Ότι ένας πρωθυπουργός που συγχέει στο μυαλό του το διεθνισμό με την Ευρωπαϊκή Ένωση των τραπεζών θα μπορούσε να διαπραγματευτεί κάτι καλύτερο – εάν δηλαδή το Βερολίνο δεν ήθελε να του πετάξει ένα ξεροκόμματο;

 

Γιατι να τα καταφέρει; Επειδή στα νεανικά του χρόνια φορούσε μπλούζες με τον Τσε Γκεβάρα και έβγαλε το γιο του Ερνέστο; Ας σοβαρευτούμε.

   

Αυτή η μάχη ήταν εκ προοιμίου χαμένη – είτε δεχθούμε το καλό σενάριο, ότι η κυβέρνηση πήγε απροετοίμαστη είτε το κακό, ότι εξυπηρετεί συμφέροντα οικονομικών κύκλων που έχουν συνδέσει την επιβίωσή τους με την ευρωζώνη.

 

Ο Ατάλαντος Κύριος Τσίπρας

Στην ταινία "Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ", που είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα, ο Ρίπλεϊ (Ματ Ντέιμον) σκοτώνει τον Ντίκι (Τζουντ Λο) και στη συνέχεια του κλέβει την ταυτότητα και τη ζωή. Κάτι τέτοιο συμβαίνει τώρα με τον Αλέξη Τσίπρα.

Αφού πρώτα εξόντωσε όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους, τώρα συμπεριφέρεται σαν αυτούς.

Παρακολούθησα την προχθεσινή συνέντευξή του στην ΕΡΤ και νόμιζα ότι άκουγα τον Παπανδρέου, το Βενιζέλο και το Σαμαρά μαζί - με μερικές πινελιές από Κουβέλη. Ίδιες θλιβερές δικαιολογίες και ίδια απεγνωσμένη προσπάθεια να πείσει ότι κάθε επόμενο μνημόνιο δεν είναι καταστροφικότερο του προηγούμενου. Ότι όλα γίνονται για να σωθεί η χώρα.

Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Τσίπρας όντως έφερε το τρίτο μνημόνιο ως έσχατη λύση - αφού 3 χρόνια ψωλοβρόνταγε και δεν είχε καμία απολύτως στρατηγική -, ενώ οι προηγούμενοι πήγαιναν στις Βρυξέλλες, υπέγραφαν ό,τι χαρτί ερχόταν μπροστά τους και μετά πήγαιναν για μύδια και τηγανητές πατάτες - που ομολογουμένως γαμάνε.

Αυτό φυσικά ελάχιστη σημασία έχει, αφού τα πάντα  - πόσω μάλλον οι πολιτικοί - κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και ο Αλέξης Τσίπρας επί 6 μήνες αιθεροβατούσε. Πλέον είναι πιο επικίνδυνος από τους προκατόχους του.

Habemus Papam

Επιτέλους, μετά από τόσους μήνες τσαλιμάκια, ήρθε η ώρα να μετρηθούμε. Αυτός ήταν ο τίτλος του κύριου άρθρου της αυγής πριν 3 μέρες. Φυσικά το εννοούσε με την έννοια της ανάληψης της ευθύνης του μνημονίου, αλλά εμείς θα την πάρουμε αυτή την έννοια και θα την επιστρέψουμε.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ο αλέξης παπαδήμος έφερε ένα μνημόνιο που θα έκανε ακόμα και τη σώτη τριανταφύλλου να φριάξει. Κυρίως γιατί από το πολύ αίμα θα λερωθεί το πατάκι της εξώπορτάς της. Και τώρα με διάφορες δικαιολογίες 3ης δημοτικού ζητάει από την κυβέρνησή του (ή ό,τι έχει απομείνει από αυτή) να το υπερψηφίσει.

Στην ουσία πέρα από τη σαστημάρα που αυτό έχει φέρει στο σύριζα, κανείς δεν μιλάει ανοιχτά. Θα το κάνω εγώ λοιπόν που δεν είμαι μέλος.

Αυτή τη στιγμή ο αλέξης παπαδήμος θέλει τον σύριζα ως αριστερό άλλοθι για το μνημόνιο του. Το τι σημαίνει αυτό ελπίζω να το καταλαβαίνουμε όλες μας. Στην ουσία η λέξη μνημόνιο είναι πολύ ελαφριά για να περιγράψει το χαρτί που έφερε ο αλέξης παπαδήμος.

Ο σύριζα αυτή τη στιγμή βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Αν υποστηρίξει τον παπαδήμο, θα καταστρέψει οποιαδήποτε πιθανότητα αριστερής αφήγησης εξόδου από τα σκατά που βρισκόμαστε. Εκτός αν υπάρχει καμία που πιστεύει στην “ανάπτυξη” και στο ότι καταφέραμε και τη φέραμε στον σόιμπλε.

Στην ουσία ο αλέξης παπαδήμος και οι ρεαλιστές του, λένε στους υπόλοιπους “ΤΙΝΑ κάνουμε”. Ένα TINA που χτίζουν προσεκτικά 6 μήνες τώρα και που εξηγεί τις περισσότερες από αυτές τις μεταπτώσεις μεταξύ του έχουμε συμφωνία (τρίτη 23/6) και κάνουμε δημοψήφισμα (την παρασκευή 26/6).

 Ήδη οι “ρεαλιστές” (πχ φίλης, σταθάκης) προσπαθούν να σπρώξουν τους διαφωνούντες εκτός κυβέρνησης και ιδανικά εκτός κόμματος. Και αυτό ξεκίνησαν να το κάνουν πριν ακόμα υπάρξει συμφωνία. Γιατί τόση βιασύνη? Διότι θέλουν να εκμεταλλευτούν τη σύγχυση των ημερών και την αηδία των ανθρώπων του σύριζα, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν το παιχνίδι εντός του κόμματος. Γιατί χρειάζονται τη σύγχυση? Διότι ξέρουν πολύ καλά πως μέσα στο σύριζα οι “ρεαλιστές” είναι μειοψηφία.

 Όμως υπάρχει διέξοδος

Ο σύριζα είναι ένα κόμμα που το ελέγχει η Κεντρική Επιτροπή του. Σύμφωνα με αυτά που ακούω, δύο ομάδες μέσα σε αυτήν την ΚΕ είναι κατά της συμφωνίας. Η μία είναι οι επονομαζόμενοι λαφαζανικοί και οι άλλοι είναι ένα ισχυρό κομμάτι των πρώην τσιπρικών που τους αποκαλούν οι 53. Αυτές οι δύο ομάδες είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, όμως μοιράζονται την υποτιθέμενη κοινή τους απέχθεια για το μνημόνιο που έρχεται.

Οι «φυλές των φίλων»…

Του Νίκου Αναστασιάδη

Ανεξαρτήτως της έκβασης του ανοιχτού πολέμου που έχει ονομαστεί «διαπραγμάτευση» (από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ) η πρόταση και ψηφοφορία στη βουλή υπέρ ενός μνημονίου που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι είναι έτοιμη να εφαρμόσει, την τοποθετεί αντικειμενικά στην απέναντι πλευρά.

Γιατί όταν 5 χρόνια τώρα δίνουμε σαν λαός έναν σκληρό αγώνα ενάντια στη λιτότητα, το να αναλαμβάνει η Αριστερά την ευθύνη να υλοποιήσει μια τέτοια λιτότητα είναι ανοιχτή προδοσία του αγώνα!
Στα πλαίσια του σοκ που έχει προκαλέσει αυτή η κίνηση, έχουν εμφανιστεί κάποιες «φυλές» στελεχών, μελών, ή υποστηρικτών της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθούν να εξηγήσουν και να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση.

Α. «Είναι σωστά τα μέτρα»

Ο Πάγκαλος είχε χρησιμοποιήσει τη φράση «το Μνημόνιο είναι ευτυχία για τον τόπο» ενσαρκώνοντας την τάση όχι απλά να δικαιολογηθούν τα μνημονιακά μέτρα αλλά να υποστηριχθεί ότι είναι και σωστά! Κάτι παρόμοιο βλέπουμε από μια σειρά από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτο τον Παπαδημούλη ο οποίος πρόσφατα έγραψε:

«Γιατί όσοι ζουν στο Περιστέρι, την Κρήτη, το Πέραμα ή τους Παξούς, να επιδοτούν, μέσω ΦΠΑ, τους τουρίστες και κατοίκους σε Μύκονο κ Σαντορίνη;».

Επαναφορά δηλαδή του κοινωνικού αυτοματισμού για να δικαιολογηθεί η κωλοτούμπα! Ντροπή! Μόνο αυτό μπορεί να ειπωθεί για αυτή τη στάση!

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Μετά από 17 ώρες «διαπραγματεύσεων» οι ηγέτες των χωρών-μελών της Ευρωζώνης κατέληξαν σε ταπεινωτική για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό συμφωνία.

Πρόκειται για νέο επαχθέστερο μνημόνιο, που επανεγκαθιδρύει και επεκτείνει την τροϊκανή κηδεμονία και τον κοινωνικό εξανδραποδισμό και διατηρεί τη χώρα σε καθεστώς αποικίας χρέους της υπό γερμανική κηδεμονία ΕΕ!

 

Πρώτοι έσπευσαν να ανακοινώσουν στο Twitter την τραγική κατάληξη των «διαπραγματεύσεων» οι πρωθυπουργοί του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, αλλά και ο κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος!\ Η επίσημη επιβεβαίωση ήρθε από τον ίδιο τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, μέσω twitter.  

ΟΧΙ ΞΑΝΑ !!!

13 δις μαλάκες μου

Αγώνα δρόμου κάνει η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να καταθέσει μία γραπτή πρόταση που θα ικανοποιήσει τους δανειστές και θα ξεγελάσει το 61% του ελληνικού λαού που ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νέο πακέτο περιλαμβάνει μέτρα τουλάχιστον 13 δις, που θα κάνουν την πρόταση Γιούνκερ – στην οποία είπαμε ΟΧΙ – να μοιάζει με το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Επιδίωξη της Κυβέρνησης είναι να λάβει μια χρηματοδότηση-μαμούθ ύψους 50 δις από τον ESM για τα επόμενα 3 χρόνια και μια δέσμευση για ελάφρυνση του χρέους, ώστε να καταστεί βιώσιμο.

Εδώ βέβαια παρατηρείται ένα παράδοξο, αφού ο ESM δε δανείζει εάν το χρέος μίας χώρας δεν είναι ήδη βιώσιμο, οπότε πώς στο διάολο θα πάρουμε αυτό το τιτάνιο δάνειο;

Αλλά άντε πες ότι οι κανόνες είναι για να σπάνε. Εγώ άλλο δεν καταλαβαίνω: Ο Τσίπρας μας κάλεσε να ψηφίσουμε ΟΧΙ στην πρόταση Γιούνκερ μόνο και μόνο για να στείλει στη συνέχεια μία ίδια, αν όχι χειρότερη; Με μοναδικό κέρδος ποιο; Την ελάφρυνση του χρέους; Ελάφρυνση με ποιο τρόπο; Προφανώς όχι κούρεμα – για αυτό δεν ακούει κουβέντα η Γερμανία. Άρα επιμήκυνση. Άρα μνημόνια για πάντα.

Δύο βάρκες , μια συμφωνία και μια ρήξη

Του n.kefi

Λέει το σύνθημα-κάλεσμα για αύριο :

η δημοκρατία δεν εκβιάζεται, η αξιοπρέπεια δεν παζαρεύεται.

Η δημοκρατία εκβιάζεται κάθε φορά που ένας υπουργός μιλά για κομματική πειθαρχία στο ότι αποφασίσει μια κυβέρνηση. Στις ΠΝΠ που πέρασαν. Στην διατήρηση του κατάπτυστου Πανούση. Στη διατήρηση των σκαιών καναλιών και καναρχών.

Η αξιοπρέπεια παζαρεύτηκε και παζαρεύεται πολλάκις ήδη. Διατήρηση ΕΝΦΙΑ, μη προστασία Α κατοικίας , προτεινόμενες αυξήσεις ΦΠΑ, βαριά πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2016, ιδιωτικοποιήσεις, ίδια και απαράλλαχτη δημοσιονομική και φορολογική πολιτική. Διαρκείς αναβολές σε ένα σωρό νόμους και ρυθμίσεις που εξαγγέλθηκαν με στόμφο και κομπασμό και είτε έχουν ξεχαστεί για ένα αόριστο μέλλον, είτε καθυστερούν λόγω της οικονομικής ασφυξίας του πλαισίου που κινούμαστε.