Πολιτικοί απατεώνες

Γιατί η ομάδα Τσίπρα, Φλαμπουράρη, Παππά, Σαγιά, Σταθάκη κτλ είναι πολιτικοί απατεώνες…

από τα Νομικά Ανάλατα

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι βάσει της πλειοψηφίας στην Κεντρική Επιτροπή είναι ένα αριστερό κόμμα με ολίγη σοσιαλδημοκρατία. Η εκλογική του βάση όμως είναι σοσιαλδημοκρατική μετά την εκτόξευση στο 40%. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβηκε με ένα αντιμνημονιακό πρόγραμμα στις εκλογές του Ιανουαρίου.

Υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό ότι θα έβαζε ΟΡΙΣΤΙΚΟ τέλος στα μνημόνια και στην υποταγή της χώρας, ότι θα χόρευαν οι αγορές στα νταούλια του, ότι θα έλεγε Go Back Merkel και θα έκανε πίσω, ότι θα έμενε στο ευρώ, ότι θα σταματούσε η περίοδος λιτότητας, ότι θα έβαζε τάξη στα κανάλια της διαπλοκής, ότι θα χτυπούσε το μεγάλο κεφάλαιο, ότι είχε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και ότι όλα αυτά συν κάποια άλλα από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης θα τα υλοποιούσε εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να θυμίσουμε ότι αυτό το πρόγραμμα ήταν απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής και των οργάνων του κόμματος και προέκυψε μέσα από συλλογικές προσπάθειες να συντεθούν οι διαφορετικές απόψεις και να καταλήξουν οι διαβουλεύσεις σε ένα αποτέλεσμα. Όποιος λοιπόν τηρεί τις αποφάσεις των οργάνων του κόμματος κινείται ΕΝΤΟΣ του πλαισίου της λαϊκής εντολής και όποιος δεν τηρεί τις αποφάσεις των οργάνων του κόμματος τότε κινείται ΕΚΤΟΣ του πλαισίου της λαϊκής εντολής. Ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα αριστερής πλατφόρμας και πραξικοπήματος από αυτούς που προσπαθούν να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα. Τουναντίον σε αυτούς που κινούνται ΕΞΩ από τις αποφάσεις των οργάνων του κόμματους και τις παρακάμπτουν, τους αρμόζει ο χαρακτηρισμός της αποστασίας, του πραξικοπήματος κτλ.

Έντεκα υποσημειώσεις σε ένα κείμενο που δεν πρόλαβα να γράψω*

1.   Λένε πολλά κυβερνητικά στελέχη που ζητούσαν τη στήριξη του νέου μνημονίου (π.χ. Γ. Σταθάκης) ότι  «ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η κυβέρνηση, έχει εντολή για άλλο νόμισμα. Έχει εντολή για διατήρηση της χώρας στο ευρώ». Παρατήρηση πρώτη: Από αυτό συνάγεται ότι είχαν εντολή για τρίτο μνημόνιο, με πρόσθετη λιτότητα, πρόσθετες περικοπές μισθών και συντάξεων, πρόσθετη ύφεση τουλάχιστον 7% του ΑΕΠ και ολική επαναφορά της τρόικας; Παρατήρηση δεύτερη: Τότε, γιατί δεν έκαναν αντικείμενο του δημοψηφίσματος ακριβώς το δίλημμα όπως εκβιαστικά το έθεταν οι δανειστές «ευρώ ή Grexit»; Αν ισχύουν όσα ισχυρίζονται ως προς τη λαϊκή βούληση, σήμερα θα είχαν μια τεράστια, καθαρή εντολή για υπερψήφιση του νέου μνημονίου. Ή μήπως όχι;

2.   Από όσα, ως μετά Χριστόν προφήτης, λέει ο Γ. Βαρουφάκης και επιβεβαιώνουν ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, συνάγεται ότι έγινε κάποια μελέτη του εναλλακτικού σεναρίου ρήξης με την ευρωζώνη, αλλά απορρίφθηκε διότι τα αποτελέσματά του ήταν τρομακτικά. Ωραία. Μπορεί, παρακαλώ, να δοθεί στη δημοσιότητα αυτή η μελέτη, με όλη της την τεκμηρίωση, για να αξιολογηθεί από τους ειδικούς, από την κοινή γνώμη την οποία τελικά αφορά κι από μας τους «εμμονικούς δραχμοφονιάδες»; Διότι τα αποτελέσματα του άλλου σεναρίου, του μνημονιακού μονόδρομου, τα ξέρουμε: στο τέλος του τρίτου μνημονίου – αν φτάσουμε ως εκεί, που δεν…- θα έχει κλείσει μια οκταετία που θα έχει επισωρεύσει ύφεση πάνω από 33%, ανεργία επίσης πάνω από 30%, θα έχει εκτινάξει το χρέος στο 200% του ΑΕΠ και θα έχει καταστήσει τη χώρα προτεκτοράτο των πιστωτών. Δικαιούμαστε να γνωρίζουμε «πόσο πιο καταστροφικό» είναι το άλλο σενάριο; Μπορεί κάποιος να περιγράψει με τεκμηριωμένο τρόπο αυτό που αποκαλείται «άβυσσος»;

Το όχι δεν ήταν απλά εντολή για ρήξη – Το όχι ήταν η ρήξη

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,

Από το ίδιο το βράδυ της Κυριακής, μετά το μεγαλειώδες Όχι του λαού μας, έχουμε βαρεθεί να προσπαθούν να μας εξηγήσουν τι ψηφίσαμε. Ξαφνικά, το Οχι έγινε “εντολή παραμονής στο ευρώ πάση θυσία” και “σε καμία περίπτωση εντολή για ρήξη”.
 Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε μια εντυπωσιακή τριπλή κωλοτούμπα στον αέρα και προσγειώθηκε στην αγκαλιά του Βαγγέλα και του Ποτάμη, και όλοι μαζί ψήφισαν τα προκαταρκτικά του 3ου μνημονίου και ετοιμάζονται να ψηφίσουν και το 3ο μνημόνιο.

Οι εταίροι ζουν σε παράλληλο σύμπαν και θεωρούν ότι ο Αλέξης εξακολουθεί να απολαμβάνει την αποδοχή του λαού και μπορεί να περάσει τα μέτρα χωρίς αντιδράσεις.

Όλοι αυτοί που παρακολουθούν τη ζωή από τα γραφεία τους, δεν μπορούν να συλλάβουν τις αλλαγές που συντελέστηκαν στην ελληνική κοινωνία την εβδομάδα από 28/6 εώς 5/7.  Δεν μπορούν να καταλάβουν την ταξικότητα της ψήφου του δημοψηφίσματος. Δεν μπορούν να καταλάβουν πώς ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί νικήσαμε το φόβο.
Δεν καταλαβαίνουν ότι όταν ξέρεις ότι το αφεντικό σου ψηφίζει Ναι σου φαίνεται αυτονόητο να ψηφίσεις Όχι.

Δεν είδαν ότι, όταν η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Αλιάγας, ο Σάκης και τόσοι άλλοι σου λένε να ψηφίσεις Ναι, καταλαβαίνεις γιατί μπορείς να ψηφίσεις μόνο Όχι.

Νέα συγχαρητήρια επιστολή του Φιντέλ Κάστρο στον Αλέξη

Οι διαπραγματεύσεις δεκαεπτά ωρών στις Βρυξέλλες μέχρι το πρωί της Δευτέρας και η συνθηκολόγηση που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας με το Τέταρτο Ράιχ δεν μπορούσαν να αφήσουν ασυγκίνητο τον Φιντέλ Κάστρο. Γι’ αυτό του έστειλε και δεύτερη επιστολή, μετά από εκείνη της επόμενης του δημοψηφίσματος.

Σύντροφε Αλέξη,

Έμεινα κι εγώ ξάγρυπνος την Κυριακή, παρακολουθόντας τις εξελίξεις κατά την διάρκεια της Συνόδου Κορυφής.

Οφείλω να ομολογήσω πως σε θαυμάζω για την ψυχραιμία σου να κάτσεις στο ίδιο τραπέζι με την Μέρκελ και τα σκυλάκια της Φρανσουά και Τουσκ για τόσες πολλές ώρες, και μάλιστα χωρίς διάλλειμα για ένα πούρο.

Νομίζω πως όλες αυτές οι ώρες ήταν ότι έπρεπε για να καταλάβεις πως με τη Μαφία δεν συνδιαλέγεσαι, ούτε διαπραγματεύεσαι.

Με τη Μαφία ανοίγεις πόλεμο. Ειδικά την ώρα που σε κοιτάζει ολόκληρος ο πλανήτης με κομμένη την ανάσα.

ΣΥΡΙΖΑ τέλος. Ζωή μαγική

by To Skouliki Tom

Αίσιο τέλος είχαν οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές, αφού, μαζί με τις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα αλλάξει την Ευρώπη, διαλύθηκαν και οι αυταπάτες μεγάλης μερίδας του ελληνικού λαού που νόμιζε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι η μετενσάρκωση του Τσε Γκεβάρα.

Η παταγώδης αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να πετύχει έστω και την παραμικρή νίκη απέναντι στους πανίσχυρους δανειστές βάζει με τον πιο βίαιο τρόπο τέλος στη λογική ανάθεσης, στην οποία είχαν μπει – και με ευθύνη του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ – οι Έλληνες πολίτες τα τελευταία χρόνια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που στο όνομα της Αριστεράς ευαγγελιζόταν Δημοκρατία, Δικαιοσύνη και Αξιοπρέπεια, αποδείχτηκε η μεγαλύτερη φούσκα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, ανίκανος να αποκρούσει τους εκβιασμούς στο εξωτερικό και να συγκρουστεί με τους ολιγάρχες, που υποτίθεται ότι θα διέλυε, στο εσωτερικό.

Είναι η Δημοκρατία, ηλίθιε, στα χέρια οικονομικών δολοφόνων

Ο Τσίπρας από εκεί που ήταν η κάθε λέξη του Συντάγματος, μετά από πέντε μήνες διαπραγματεύσεων και είκοσι ώρες τελικών εκβιασμών, γονάτισε εμπρός στα πόδια των εκβιαστών.

 

Η Ζωή, που όλως τυχαίως ενοχλούσε την τρόικα εσωτερικού εδώ και πέντε μήνες και μόνο που ανάσαινε, αναμένεται να αποκεφαλιστεί από το προεδρείο της Βουλής για να περάσει η συμφωνία των εκβιαστών. Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ, κανάλια και εφημερίδες, ενώ εδώ και μήνες πολεμούσαν την κυβέρνηση της Αριστεράς, σήμερα προσκυνάνε τον Αλέξη και τους σώφρονες Συριζαίους. Το «Όχι» του λαού στις προτάσεις της τρόικα κατά 60%, σήμερα γίνεται «Ναι» κατά 100%.

 

Δεν έριξαν τίποτα στο νερό του Αλέξη, δεν έφτασε η υπομονή της τρόικας εσωτερικού στο απροχώρητο με τη Ζωή, δεν αγάπησαν ξαφνικά τον ΣΥΡΙΖΑ οι ξοφλημένοι νταβαντζήδες της πολιτικής και των μίντια, δεν παραχαράχτηκε απλώς η ετυμηγορία του λαού.

 

Το πραξικόπημα που κατήγγειλε ολόκληρος ο πλανήτης τα ξημερώματα του Σαββάτου βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

 

Seriously, this is still a coup!

Ας μετρηθούν λοιπόν οι συνειδήσεις…

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Έφτασε λοιπόν η ώρα που όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ απεύχονταν… Το «αριστερό» Μνημόνιο είναι προ των πυλών. Για την ακρίβεια, το πακέτο των μέτρων έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή.

 Στα αγγλικά. 

Ούτε αυτόν τον συμβολισμό δεν....
σκέφτηκαν – κι ας φώναζε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ τόσα χρόνια για τα «μνημονιακά κόμματα» που κατέβαζαν και ψήφιζαν τα μέτρα σε ένα άρθρο, με παράρτημα αγγλιστί…

Όσο κι αν φτιασιδώσουν τη «συμφωνία», όσο κι αν κάνουν επίκληση στην εμπιστοσύνη του αριστερού κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ στον Ε. Τσακαλώτο, όσο κι αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν, πρόκειται για ένα τριετές Μνημόνιο. Από αυτά που θα έσκιζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτά για τα οποία το 61% του ελληνικού λαού, μόλις την περασμένη Κυριακή, είπε ένα ηχηρότατο όχι.

Τα Μνημόνια καταπίνουν πρωθυπουργούς. Θα πρέπει να το γνωρίζει πια ο Αλέξης Τσίπρας αυτό. Γιατί το κάνει;

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, γιατί δεν έχει καμιά άλλη επιλογή. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, γιατί από τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη και μετά, η κυβέρνηση δεν προετοίμασε καμία άλλη επιλογή, δεν προετοιμάστηκε για κανένα άλλο ενδεχόμενο, ούτε καν ως σχέδιο επί χάρτου! Τόσο πολύ πίστευαν στις «καλές προθέσεις» των ευρωπαίων εταίρων, που ήδη από τις 20 Φλεβάρη τους είχαν ήδη απειλήσει με Grexit; Τόσο πολύ πίστευαν ότι η δημοκρατία -που επικαλέστηκε ο Τσίπρας πολλές φορές εν όψει δημοψηφίσματος- θα νικούσε το Γιούρογκρουπ; Ή μήπως η ίδια η κυβέρνηση, από τη σύνθεσή της, ήδη είχε βάλει τις βάσεις για αυτό που ζούμε σήμερα;

Αχου το μωρέ...

Αχου το μωρέ, εβγαλε έρπη στα χειλάκια του, το μικρό μου. Διαπραγματεύτηκε σκληρά, μπήκε 2 φορές στο νοσοκομείο των Βρυξελλών από υπερκόπωση, παλεύοντας για εμάς... Για την Ελλάδα... Για το μέλλον όλων των Ελλήνων....
Άχου το μωρέ....

Μπορεί βέβαια το αποτέλεσμα να μη το δικαίωσε το μανάρι μας αλλά προσπάθησε, πάλεψε με τα τέρατα και έφερε το καλύτερο που μπορούσε. Βέβαια αν αυτό το καλύτερο κάνει το μέιλ Χαρδούβελη να μοιάζει , πρόγραμμα Θεσσαλονίκης μπροστά του είναι αλλο πράγμα. Αν αυτό το καλύτερο θα περάσει με ένα νόμο όπως θα καταργούσε και τα μνημόνια είναι αλλο θέμα. Αν αυτό το καλύτερο που μπορούσε κι έφερε το ψηφίζει ο Άδωνις, ο Βενιζέλος και ο Σταύρος μήπως δεν είναι και τόσο καλό;. Δεν πειράζει η προσπάθεια μετράει...

Βεβαια το χρυσο μας παρερμήνευσε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Το έκρινε ως μια εντολή για μια καλύτερη διαπραγμάτευση. Η οποία τελικά δεν επιτεύχθει, γιατί φοβήθηκε το καημένο μας να τους το τρίψει στη μούρη. Το χρυσούλι μας μπερδεύτηκε και από τις δημοσκοπήσειςκαι προχώρησε με το σχεδιο ότι είχε εντολή για ΝΑΙ. Τι φταίει ο καημένος ο ηγετούλης αν ο κόσμος βρέθηκε πιο μπροστά από αυτόν και ήταν τόσο αποφασισμένος; Τι φταίει όμως και ο κόσμος αν η εξαθλίωση των προηγούμενων μνημονίων και η βαρετή και βρωμερή προπαγάνδα τον οδήγησαν να βροντοφωνάξει ΟΧΙ στη λιτότητα, ΟΧΙ σε άλλα μνημόνια. Γιατί, για να μη γελιόμαστε, αυτό ηταν το μήνυμα του δημοψιφήσματος. ΟΧΙ αλλα ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΟΧΙ αλλη ΛΙΤΟΤΗΤΑ!!! Το το ΝΑΙ στο ευρώ ΟΧΙ στο ευρώ είναι μια νεο φιλελε παπάτζα, ΤΟ ΝΑΙ στο  μνημόνιο Γιουνκερ το ΟΧΙ σε σε αυτό αλλα σε ένα πιο soft, είναι η ερμηνεία της ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ πτέρυγας και το μανάρι μας, ο Αλεξάκος μας, μπερδευτηκε και άκουσε τα ΠΑΣΟσκυλάκια του ....

Habemus Papam

Επιτέλους, μετά από τόσους μήνες τσαλιμάκια, ήρθε η ώρα να μετρηθούμε. Αυτός ήταν ο τίτλος του κύριου άρθρου της αυγής πριν 3 μέρες. Φυσικά το εννοούσε με την έννοια της ανάληψης της ευθύνης του μνημονίου, αλλά εμείς θα την πάρουμε αυτή την έννοια και θα την επιστρέψουμε.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ο αλέξης παπαδήμος έφερε ένα μνημόνιο που θα έκανε ακόμα και τη σώτη τριανταφύλλου να φριάξει. Κυρίως γιατί από το πολύ αίμα θα λερωθεί το πατάκι της εξώπορτάς της. Και τώρα με διάφορες δικαιολογίες 3ης δημοτικού ζητάει από την κυβέρνησή του (ή ό,τι έχει απομείνει από αυτή) να το υπερψηφίσει.

Στην ουσία πέρα από τη σαστημάρα που αυτό έχει φέρει στο σύριζα, κανείς δεν μιλάει ανοιχτά. Θα το κάνω εγώ λοιπόν που δεν είμαι μέλος.

Αυτή τη στιγμή ο αλέξης παπαδήμος θέλει τον σύριζα ως αριστερό άλλοθι για το μνημόνιο του. Το τι σημαίνει αυτό ελπίζω να το καταλαβαίνουμε όλες μας. Στην ουσία η λέξη μνημόνιο είναι πολύ ελαφριά για να περιγράψει το χαρτί που έφερε ο αλέξης παπαδήμος.

Ο σύριζα αυτή τη στιγμή βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Αν υποστηρίξει τον παπαδήμο, θα καταστρέψει οποιαδήποτε πιθανότητα αριστερής αφήγησης εξόδου από τα σκατά που βρισκόμαστε. Εκτός αν υπάρχει καμία που πιστεύει στην “ανάπτυξη” και στο ότι καταφέραμε και τη φέραμε στον σόιμπλε.

Στην ουσία ο αλέξης παπαδήμος και οι ρεαλιστές του, λένε στους υπόλοιπους “ΤΙΝΑ κάνουμε”. Ένα TINA που χτίζουν προσεκτικά 6 μήνες τώρα και που εξηγεί τις περισσότερες από αυτές τις μεταπτώσεις μεταξύ του έχουμε συμφωνία (τρίτη 23/6) και κάνουμε δημοψήφισμα (την παρασκευή 26/6).

 Ήδη οι “ρεαλιστές” (πχ φίλης, σταθάκης) προσπαθούν να σπρώξουν τους διαφωνούντες εκτός κυβέρνησης και ιδανικά εκτός κόμματος. Και αυτό ξεκίνησαν να το κάνουν πριν ακόμα υπάρξει συμφωνία. Γιατί τόση βιασύνη? Διότι θέλουν να εκμεταλλευτούν τη σύγχυση των ημερών και την αηδία των ανθρώπων του σύριζα, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν το παιχνίδι εντός του κόμματος. Γιατί χρειάζονται τη σύγχυση? Διότι ξέρουν πολύ καλά πως μέσα στο σύριζα οι “ρεαλιστές” είναι μειοψηφία.

 Όμως υπάρχει διέξοδος

Ο σύριζα είναι ένα κόμμα που το ελέγχει η Κεντρική Επιτροπή του. Σύμφωνα με αυτά που ακούω, δύο ομάδες μέσα σε αυτήν την ΚΕ είναι κατά της συμφωνίας. Η μία είναι οι επονομαζόμενοι λαφαζανικοί και οι άλλοι είναι ένα ισχυρό κομμάτι των πρώην τσιπρικών που τους αποκαλούν οι 53. Αυτές οι δύο ομάδες είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, όμως μοιράζονται την υποτιθέμενη κοινή τους απέχθεια για το μνημόνιο που έρχεται.

Το τρίτο και μακρύτερο... μνημόνιο

Δεν είναι μόνο ότι οι κόκκινες γραμμές αποδείχτηκαν «ρούχα μαζί που πλύθηκαν και γίναν όλα ροζ»

Η χθεσινή συμφωνία είναι ένα ένα τρίτο μνημόνιο που η πιο διεστραμμένη νεοφιλελεύθερη φαντασία δεν θα έβλεπε ούτε στα πιο τρελά της όνειρα.

 

Μια ανείπωτη ντροπή.

 

Μια ξετσιπωσιά.

 

Είναι το ότι πλέον, η Ελλάδα υπάγεται στον ESM, σε έναν ιδιωτικό οργανισμό που υπερβαίνει κάθε δικαίου, εθνικού και διεθνούς. Μπροστά του, ακόμη και το αγγλικό δίκαιο ωχριά καθώς τα θύματα του δεν έχουν να φοβούνται την επιρροή συμφερόντων σε κάποια δικαστική έδρα αλλά πρόκειται για έκφανση και συμπύκνωση των οργανωμένων συμφερόντων της Ευροζώνης.

 

Δεν είναι μόνο ότι συνεχίζεται η μεταφορά ιδιωτικών χρεών στις εξαντλημένες πλέον οικονομίες του μέσου πολίτη και στην όποια οικονομική του προοπτική.

 

Οι κυβερνώντες συναίνεσαν στο να βάλουν οι δανειστές χέρι και ότι με αίμα και ιδρώτα είχαν αφήσει παρακαταθήκη γενιές Ελλήνων στους επομένους:

Από τον παραλογισμό στην τραγωδία;

Οσοι ζουν ή έστω παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα γνωρίζουν πλέον καλά τι σημαίνουν εκφράσεις όπως «κρισιμότητα των στιγμών», «κλίμα έντασης», «ανατροπή των δεδομένων» ή «οριακή κατάσταση». Από τη Δευτέρα σ’όλα αυτά, και μάλιστα σε μια παροξυστική τους μορφή, έρχεται να προστεθεί κάτι καινούργιο: το παράλογο.

του Στάθη Κουβελάκη
Η λέξη μπορεί να φαίνεται περίεργη ή βαριά. Πώς αλλιώς όμως να χαρακτηρίσουμε την πλήρη αντιστροφή του νοήματος ενός συγκλονιστικού γεγονότος όπως το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, ώρες μόνο μετά το πέρας του και μάλιστα από τους ίδιους τους πρωτεργάτες του; Πώς να εξηγήσουμε ότι οι κκ. Μεϊμαράκης και Θεοδωράκης, δηλαδή οι επικεφαλείς του στρατοπέδου των (κατά κράτος) ηττημένων, να έχουν γίνει οι εγκεκριμένοι εκφραστές της γραμμής που ακολουθεί η ελληνική πλευρά και να περιφέρονται δεξιά και αριστερά θέτοντας τους όρους τους; Πως είναι δυνατό ένα σαρωτικό «όχι» στη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας να «ερμηνεύεται» ως πράσινο φως για ένα νέο μνημόνιο; Και για να το πούμε με όρους κοινής λογικής, αν ήταν να υπογραφεί κάτι ακόμη χειρότερο και δεσμευτικότερο από τις προτάσεις Γιουνκέρ προς τι το δημοψήφισμα ή μάλλον προς τι η μάχη του «όχι» και, φυσικά, προς τι η σαρωτική της επικράτηση;

Η αίσθηση του παράλογου δεν απορρέει όμως από αυτήν την ακαριαία αντιστροφή της δυναμικής της κατάστασης αλλά κυρίως από το γεγονός ότι όλα αυτά γίνονται «σαν να μην έχει συμβεί τίποτε», σαν να ήταν το δημοψήφισμα κάτι σαν συλλογική παραίσθηση, που διαλύεται απότομα και μας αφήνει απερίσπαστους να συνεχίσουμε μ’αυτό που κάναμε πριν. Επειδή δεν γίναμε όμως όλοι Λωτοφάγοι, ας μας επιτραπεί να αναφερθούμε εν συντομία σε όσα συνέβησαν στον απίστευτα πυκνό χρόνο των τελευταίων ημερών.

3 μέρες μετά: ​ Προς ΣΥΡΙΖΑίους κυβερνητικούς επιστολή

 

Νομίζω πως τα πολλά λόγια περιττεύουν. Πριν από λίγα –πολύ λίγα– 24ωρα ψηφίσαμε «ΟΧΙ». Το 62% του Ελληνικού λαού βροντοφώναξε – εκβιαζόμενο από όλους κι από παντού – «ΟΧΙ».

 

Επειδή σας βλέπω όλους ​κυβέρνηση ​ κι αντιπολίτευση αληθινά αναστατωμένους να ψάχνετε να βρείτε τι ακριβώς σημαίνει αυτό το «ΟΧΙ», λέω να σας βοηθήσω λιγάκι πριν αρχίσω τα μπινελίκια.

Για τα ξεμωραμένα καθάρματα που ηγούνταν στην εκστρατεία του «ΝΑΙ», το «ΟΧΙ» σήμαινε μέχρι το κλείσιμο της κάλπης την περασμένη Κυριακή αποδοχή του GRexit και της επιστροφής της χώρας στην δραχμή.

 

Τώρα άλλαξαν το τροπάρι και από μόνο του αυτό δείχνει ξεκάθαρα πως οι άνθρωποι αυτοί είναι ο ορισμός του σιχάματος και της βρωμιάς. Δεν αξίζουν κανένα απολύτως επιχείρημα, μονάχα μια ροχάλα στην καλοξυρισμένη τους μούρη.

 

Για τους ηγέτες όμως του «ΟΧΙ» –και φυσικά αναφέρομαι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ– φαίνεται πως παραμένει ακόμα ένα ερωτηματικό η ερμηνεία της ψήφου του Ελληνικού λαού. Ας επιχειρήσω να τους βοηθήσω λιγάκι:

Το καρκίνωμα της εξουσίας και της κηδεμονίας

Στέλιος Ελληνιάδης

«Για το καλό όλων, ελπίζω το ΔΝΤ να κρατήσει αρκετά γερά. Να μην υποχωρήσει στο θέμα των εργασιακών»

Νομίζω ότι αυτή η δήλωση του Μπάμπη Παπαδημητρίου είναι ιστορικής σημαίας. Γιατί συνοψίζει αφενός την αντιλαϊκή στάση όλου του πολιτικού κατεστημένου που, ακόμα και απαξιωμένο, διεκδικεί με μένος το πολιτικό κομμάτι της εξουσίας που έχασε και αφετέρου τη «λογική» μιας άρχουσας τάξης που λεηλατεί συστηματικά τον τόπο από τότε που δημιουργήθηκε το ελληνικό κράτος, όντας υποτελής στους διεθνείς κηδεμόνες που ορίζουν τα όρια επιβίωσής της και αποσπούν, σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες τους, κομμάτια από τις σάρκες της Ελλάδας.

Τα «δάνεια της ανεξαρτησίας», που διασπαθίστηκαν πριν φτάσουν στον τόπο και κράτησαν το νεοσύστατο κράτος ενέχυρο επί δεκάδες χρόνια, οι ξενόφερτοι βασιλιάδες, η αιματηρή συμμετοχή των φαντάρων μας στις «ανθρωπιστικές» στρατιωτικές εκστρατείες των ιμπεριαλιστών (στη Ρωσία το 1919, στη Μικρά Ασία 1919-22, στην Κορέα 1950-53 μέχρι το Αφγανιστάν στις μέρες μας), οι αλλεπάλληλες καταστροφικές εισβολές και επεμβάσεις Άγγλων, Γάλλων, Γερμανών και Αμερικάνων επί ελληνικού εδάφους, η εμπλοκή της χώρας σε δύο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους, η υπόθαλψη του εμφυλίου πολέμου, το δέσιμο στο άρμα του ΝΑΤΟ, η επιβολή της επτάχρονης δικτατορίας 1967-74, η ανατροπή του Μακαρίου και ο επακόλουθος διαμελισμός της Κύπρου, η αποβιομηχάνιση, η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής και η διατροφική εξάρτηση, και ένα ολόκληρο πλέγμα παγίδευσης της Ελλάδας από τους ξένους κηδεμόνες, μέχρι την ολοκληρωτική αιχμαλωσία με όπλο το δανεισμό που κατέστησε την Ελλάδα αποικία του 21^ου αιώνα, συνθέτουν, σε αδρές γραμμές, το σκηνικό της ιστορίας του ελληνικού κράτους, όπως το διαμόρφωσε και το διαχειρίστηκε η άρχουσα νομενκλατούρα, για να υπηρετεί τους ξένους και, με τις πλάτες τους, να εκμεταλλεύεται τους ντόπιους.

Σύγκρουση ή υποταγή [Του Δ. Παπαχρήστου]

Γράφει ο Δημήτρης Παπαχρήστος, Συγγραφέας

Θα κάνουμε συμβιβασμούς, δήλωσε στον ΣΕΒ ο πρωθυπουργός. Δεν θα υποχωρήσω, δήλωσε ο Βαρουφάκης και «ξέρω πως αργά ή γρήγορα θα φύγω». Η αποκρυπτογράφηση των λέξεων που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είναι δύσκολη και ο καθένας αυτό που δεν καταλαβαίνει το ερμηνεύει καταπώς θέλει. Η ατμόσφαιρα η πολιτική είναι πυρακτωμένη. Το λάδι στη φωτιά το ρίχνουν τα ηλεκτρονικά μέσα και εντός της χώρας μας και εκτός. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε δύσκολη θέση γι' αυτό και θα πρέπει να αντιδράσει επιθετικά. Το πρόβλημα δεν είναι μια συμφωνία για τον ΦΠΑ που τόσος λόγος γίνεται, ούτε τα επιμέρους θέματα, όπως η αναγκαία ρευστότητα, αλλά μια συνολική συμφωνία αμοιβαίας αποδοχής που δεν θα έχει υστερόγραφο, ούτε θα παραπέμπει σε μια άλλη συμφωνία.

ΣΥΡΙΖέικη Ανθρωπολογία

• Κουίζ: Θυμάστε ένα σύνθημα στις διαδηλώσεις των τελευταίων ετών που ξεκινούσε νομίζω «Πουλάτε τα αεροδρόμια, πουλάτε τα λιμάνια…»; Επειδή δεν θυμάμαι τη συνέχεια, στείλτε την στο mail της στήλης και κερδίστε μια θέση συμβούλου.

• Έχει καταντήσει βαρετό το επιχείρημα διαφόρων κύκλων (sic) της Αριστεράς ότι «ο κόσμος δεν θέλει ρήξη». Ας μιλήσει ο καθένας για τον «εαυτό» του: Αυτός τι θέλει, τι προετοιμάζει, πώς στέκεται απέναντι στις καταστάσεις. Ας αρκεστούν οι διάφοροι γραφειοκράτες της Αριστεράς, που «από το πουθενά» έγιναν υψηλόβαθμοι κρατικοί υπάλληλοι, στο να ζουν το όνειρό τους. Και ας αφήσουν τον κόσμο ήσυχο.

 

Η ταφόπλακα της ελπίδας

Προσοχή: Το παρακάτω κείμενο ΔΕΝ προέρχεται από τα επιτελεία τής Νέας Δημοκρατίας ή του ΠαΣοΚ! Παρακαλώ, ελέγξτε τα νεύρα σας και διαβάστε με προσοχή:

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα προχώρησε σε πρωτοφανή οικονομική προσαρμογή με στόχο αφενός την βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών, αφετέρου την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Η πρόοδος που επετεύχθη αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και είναι αποτέλεσμα των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε μακροοικονομικό επίπεδο που έλαβαν χώρα.

Στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής η δημοσιονομική θέση της χώρας βελτιώθηκε σημαντικά αλλά τέθηκαν και οι βάσεις ώστε η πρόοδος που επετεύχθη στα μακροοικονομικά μεγέθη να μην είναι μόνο κυκλικού χαρακτήρα αλλά να έχει και σημαντικό διαρθρωτικό υπόβαθρο.