«Πενταροδεκάρες».

 

του Νίκου Μπογιοπουλου

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση δεν θα κριθούν από τις… «πενταροδεκάρες» -όπως δήλωσε ο υπουργός Παιδείας κ. Φίλης- της επιβολής ΦΠΑ στα φροντιστήρια και γενικά στα ιδιωτικά κέντρα σπουδών.
Δεν θα κριθεί ούτε για τις δηλώσεις του κ. Φίλη αλλά και για τις διαβεβαιώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού ότι τέτοιος φόρος δεν θα έμπαινε, αλλά τελικά επιβλήθηκε…

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση, προφανώς, δεν θα κριθούν για τον ΕΝΦΙΑ που ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον καταργούσε γιατί ήταν «αιμοσταγής», αλλά κατά την πρώτη επτάμηνη διακυβέρνησή του τον χαρακτήρισε «πατριωτικό» και τώρα πλέον «αναγκαίο»…

«Σκάνδαλο η παραχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη FRAPORT» καταγγέλουν 29 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ

Κραδασμούς στον ΣΥΡΙΖΑ, προκαλεί η απόφαση εν μέσου θέρους και καλοκαιρινής ραστώνης, μέσα στον 15 Αύγουστο, η απόφαση να παραχωρηθούν οριστικά στους Γερμανούς της Fraport, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια. Η πρώτη ιδιωτικοποίηση της αριστεράς πλέον φέρει και τη βούλα, καθώς έστω και με αυτό το ιδιότυπο «κρυφτό», η κυβερνητική απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Το τίμημα που θα καταβάλει η Fraport ανέρχεται σε 1,23 δισ. ευρώ, και αφορά στα αεροδρόμια της Θεσσαλονίκης, της Κέρκυρας, των Χανίων, της Κεφαλλονιάς, της Ζακύνθου, του Ακτίου, της Καβάλας, της Ρόδου, της Κω, της Σάμου, της Μυτιλήνης, της Μυκόνου, της Σαντορίνης και της Σκιάθου.

Η HuffPost Greece, ανοίγει το θέμα της πρώτης ιδιωτικοποίησης της αριστεράς, καθώς κυβερνητικοί βουλευτές κάνουν λόγο για τουλάχιστον προβληματική απόφαση που θα ζημιώσει το ελληνικό δημόσιο, καθώς όπως καταγγέλλουν, ο ιδιώτης στη σαρανταετία θα εισπράξει πάνω από 22 δισ. ευρώ και θα αποδώσει στο κράτος μόλις 3,85 δισ.

Προδοτάκο!

 

Του Γιάννη Λαζάρου

Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από το εγκεφαλικό διαβάζοντας αυτά που πρόκειται να υπογράψει η αριστερή κυβέρνηση και ο μεγάλος ηγέτης Τσίπρας κάνει δήλωση που δικαιολογεί την εμμονή του στο Μνημόνιο: "Θα δώσουμε τη μάχη ενάντια στα δίκτυα της διαπλοκής και τις παθογένειες. Αυτά δεν αντιμετωπίστηκαν με τα προηγούμενα μνημόνια".

Ο Τσίπρας υπέγραψε το τραγικότερο Μνημόνιο όλων για να αντιμετωπίσει την διαπλοκή και τις παθογένειες του συστήματος! Κατά πού πέφτει το Μαξίμου να στείλουμε τα φάσκελα ηλεκτρονικώς. Πού να το βρούμε αυτό το τρελό αγόρι της αριστερής πολιτικής που υπογράφει Μνημόνιο μέσα στο οποίο βάζει στρατιές υπαλλήλων των δανειστών να διαχειρίζονται τα οικονομικά και εθνικά ζητήματα της χώρας να του δώσουμε ένα φιλί στο...κούτελο. Θα βάλει τους υπαλλήλους των Θεσμών του που είναι άκρως διαπλεκόμενοι με βιομηχάνους, με τραπεζίτες, με οικονομικά κοράκια να ξεπλύνουν τις παθογένειες του ελληνικού συστήματος!

Ένας πρόθυμος λαός στη δούλεψη του 1%

Τρώγομαι τις τελευταίες μέρες να σχολιάσω τα πολιτικά γεγονότα καθώς φαίνεται πως η χώρα οδηγείται, με τις μηχανές σε πλήρη ισχύ, προς την απόλυτη εξαθλίωση.

 

Του Κώστα Πάτση

Η κατεύθυνση αυτή έχει γίνει ξεκάθαρη εδώ και καμιά πενταετία τουλάχιστον αλλά η αποφασισμένη “αριστερά” έχει αναλάβει την πραγμάτωση του στόχου μια και καλή (μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει βρε αδελφέ). Το πρόβλημα μου είναι πως, ό,τι ξεκινώ να γράφω έχει ήδη σχολιαστεί εκτεταμένα από δεκάδες οπτικές γωνίες σε βαθμό που ένας άνθρωπος με υποτυπώδη συνδυαστική ικανότητα κατανοεί πλέον πως η δουλειά της βουλής είναι να υπηρετεί το 1% του ελληνικού πληθυσμού και το 1% της υπόλοιπης Ευρώπης (θα αναφέρομαι και στα δυο ως απλά ‘1%’• το 1% δεν έχει πατρίδα).

Μάλιστα, μπορούμε να πούμε πως όλες οι κινήσεις της παρούσας κυβέρνησης ήταν προδιαγεγραμμένες πριν καν παραλάβει τα εξουσιαστικά σκήπτρα: ποιος ξεχνάει τη θλιβερή, έως ανύπαρκτη, αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ ή την προεκλογική του εκστρατεία που έμπαζε από κάθε μεριά ή ακόμα, πηγαίνοντας λίγο πιο πίσω, τη βάναυση σύμπτυξη-φίμωση όλων των συνιστωσών που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση αυτού του αλλοτριωμένου μεν, φιλόδοξου δε, ψευδοπολιτικού μορφώματος;

Ο ελληνικός λαός φαντάζει ως ένας βουβός θεατής μιας κλισέ ταινίας τρόμου της οποίας όλοι γνωρίζουν το τέλος αλλά κάθονται, ούτως ή άλλως, ήσυχοι, περιμένοντας το να επιβεβαιωθεί. Το σουρεαλιστικό της υπόθεσης είναι ότι, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του λαού φαίνεται πια να έχει συνειδητοποιήσει τη μοιραία του κατάληξη, η μόνη περίσταση στην οποία συγκεντρώθηκε μαζικά, βροντοφωνάζοντας εναντίων της περιρρέουσας αδικίας, συνέβη με υπόδειξη της κυβέρνησης (βλέπε δημοψήφισμα).

ΓΕΛΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Εντάξει, όταν καταφέρεις να ξεπεράσεις το στάδιο της οργής γι’ αυτή την κυβέρνηση, μπορείς άνετα ν’ αρχίσεις να διασκεδάζεις μαζί της. Οι άνθρωποι δεν είναι σοβαροί, πρόλαβαν να το αποδείξουν. Δεν περίμενα όμως να είναι και τόσο ξεδιάντροπα διασκεδαστικοί. Να γελάς με αυτά που λένε, να ξέρεις ότι δεν τα πιστεύουν κι όμως να συνεχίζουν να προσπαθούν να σε βγάλουν ηλίθιο με πολύ σοβαρό τρόπο.

Όπως, για παράδειγμα, ο Νίκος Παππάς. Ένας νέος άνθρωπος που μέσα σε 6 μήνες γέρασε πολιτικά περισσότερο κι από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. «Η επιστροφή στη δραχμή δεν υπήρξε προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ και το Grexit δεν υπήρξε ποτέ ούτε εντολή του ελληνικού λαού, ούτε σχέδιο της κυβέρνησης», δήλωσε ο Νίκος Παππάς κι αμέσως σου έρχεται στο μυαλό η ερώτηση: «Δηλαδή ήταν το τρίτο Μνημόνιο ανάμεσα στις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ;».

Δεν υπάρχει ίχνος από το ήθος που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει την Αριστερά κι αυτό με κάνει σίγουρο ότι αυτή η κυβέρνηση ή άλλες με κορμό αυτήν την κυβέρνηση δεν θα σταματήσουν εδώ τις πολιτικές ανηθικότητες. Ούτε η διαφθορά θα αγγιχθεί, ούτε η διαπλοκή θα ενοχληθεί, ούτε τα μεγάλα συμφέροντα θα πειραχτούν. Πρόκειται για μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Και ο σκοπός αυτός είναι να μην αλλάξει τίποτα στην πολιτική, στην κοινωνία και στην οικονομία.

Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς

Παρά τα όσα διακήρυσσαν προεκλογικά ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, έφεραν στη χώρα το τρίτο και πιο βάρβαρο Μνημόνιο. Και τώρα συγκρούονται και κάνουν δηλώσεις στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ.
  
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Αλέξης Τσίπρας και πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν κάνει ένα μεγάλο λάθος.

Έχει γίνει μια παρεξήγηση.

Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ για να βλέπουν τον Αλέξη Τσίπρα να περιφέρεται ασκόπως και να χαζογελάει. Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνει κουμάντο η παρέα του Αλέξη Τσίπρα.

Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνει καριέρα ο Νίκος Παππάς, τον οποίο δεν γνώριζε κανείς.

Αποχαιρετισμός στα όπλα (που εσίγησαν)

Του Στάθη

Θα ήθελα να προσθέσω στο κυνήγι που έχει εξαπολυθεί εναντίον του κ. Βαρουφάκη, ως στοιχείο εναντίον του, ότι ο πρώην εγκάρδιος υπουργός του κ. Πρωθυπουργού τρώει τα βράδια παιδάκια και βράζει σίδερα για να τα κάνει χρυσάφι, ώστε να κατασκευάσει επιτέλους τη χρυσή δεκάρα του Σκρουτζ Μακ Ντακ και να επαναφέρει με ασφάλεια τη χώρα στη δραχμή ο Γκαστόνε!..

Οντως απορώ! Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που καλοβλέπουν την ανθρωποφαγία εναντίον του κ. Βαρουφάκη (ή που κάνουν τα στραβά μάτια) δεν καταλαβαίνουν ότι οι ωμοφάγοι, που τρώνε τώρα ζωντανόν τον Γιάνη, δοκιμάζουν τι γεύση θα έχει αύριο στο στόμα τους ο κ. Τσίπρας;

Τι νομίζουν όσοι κάνουν γαργάρες; ότι η στάση τους είναι λιγότερο γελοία και λιγότερο επικίνδυνη απ’ τις κραυγές Πανούση; O οποίος έφθασε να μιλήσει ακόμα και για «εσχάτη προδοσία»!! (Καλά, ο άνθρωπος αυτός, ο κ. Πανούσης, αναδεικνύεται σε κλόουν με περικεφαλαία. Ο απύλωτος στόμας του έχει πει τα πάντα! ακόμα και ότι οι μπάχαλοι μπορεί να βάλουν βόμβες στο σπίτι του κ. Τσίπρα - σαν να τους έβαζε την ιδέα να πάνε να βάλουν! Απίθανος! Αλλά πάντα στην κυβέρνηση! Πάντα με τις ευλογίες του κ. Τσίπρα.)

ΚΑΙ ΤΩΡΑ… ΑΛΕΞΗ;

Είχες δηλώσει ότι τα τελεσίγραφα ενίοτε επιστρέφονται. Να όμως που τελικά επέστρεψες εσύ με ένα ακόμη τελεσίγραφο στη μασχάλη. Το οποίο αποδέχτηκες και φαίνεται να ετοιμάζεσαι να το ικανοποιήσεις. Γιατί όμως;

Λένε… Αλέξη, ότι οι Έλληνες είμαστε διχασμένοι. Είμαστε, αλλά γιατί πιστεύεις ότι ένα νέο μνημόνιο θα μας ενώσει; Ο διχασμός δεν ξεκίνησε χτες. Ο διχασμός φάνηκε χτες επειδή, όπως είπες κι εσύ στο ευρωκοινοβούλιο, οι λίγοι έχουν τα πολλά λεφτά και οι πολλοί τα λίγα έως τίποτα. Αυτός ήταν ο διχασμός… Αλέξη. Απλώς οι πολλοί και άλλες έγνοιες είχαν από το να διαλαλούν τις αντιρρήσεις τους και ΜΜΕ δεν είχαν στη διάθεσή τους που θα πολλαπλασίαζαν τις φωνές τους.

Διχασμό είχαμε… Αλέξη επειδή, σύμφωνα με τη μελέτη του Τάσου Γιαννίτση, ενώ το 10% των φτωχότερων νοικοκυριών είχε την πενταετία της κρίσης απώλεια εισοδήματος της τάξεως του 86%, οι απώλειες του 30% των υψηλότερων εισοδημάτων δεν ξεπέρασαν το 17%-20%, ενώ το τραγικότερο στοιχείο του διχασμού είναι πως το ίδιο διάστημα συνολικά η φορολόγηση των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων του ελληνικού λαού αυξήθηκε κατά 337,7%, ενώ η φορολόγηση των ισχυρότερων (άρα και ανθεκτικότερων στην κρίση) αυξήθηκε μόλις κατά 9%.

Ή ο Λάμπης Ταγματάρχης ή…εγώ

Επιτέλους ας αφήσουμε στην άκρη τα μισόλογα, σε ό,τι έχει να κάνει με τον διευθύνοντα σύμβουλο της νέας ΕΡΤ και ας δούμε το θέμα πλαγιομετωπικά. Είναι ζήτημα κυβερνητικών επιλογών ή μήπως είναι και εγκλωβισμός μέσα σ΄ένα σύστημα, που συνεχίζει να αναπαράγεται; Που αποσκοπεί η ανακύκλωση υλικών; Να το αναγάγουμε στη λογική του παραλόγου: Διεφθαρμένοι = πετυχημένοι; Είναι μήπως και έτσι; Ο Ταγματάρχης, ο Μάης, αύριο ίσως γιατί όχι και ο Θωμόπουλος...

Το ζήτημα είναι άκρως και μόνο πολιτικό.

Τι μπορεί να σηματοδοτεί άραγε, ένας – δυό άνθρωποι, ναι μεν με περγαμηνές, εντός εισαγωγικών δε;  Από την ημέρα που ανακοινώθηκαν τα ονόματα του Δ.Σ. του νέου Οργανισμού της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης της Ελλάδος, μόνο αρνητικά σχόλια ακούγονται και γράφονται. Καζάνι κοχλάζον...Γιατί εκλογές, μόνο, μεταξύ των εργαζομένων  προκειμένου να αναδείξουν δύο εκπροσώπους για το εφταμελές Δ.Σ και όχι για το σύνολο του; Γιατί διορισμοί διοικητών π.χ. στα νοσοκομεία;

Οι εργαζόμενοι δεν γνωρίζουν προβλήματα, καταστάσεις και την αξιοσύνη του κάθε υποψήφιου; «Εμπιστοσύνη» το κάθε Κόμμα στον πολίτη, εκχωρεί ή προσδίδει – ωραιοποιημένα -, μόνο την ώρα της κάλπης; Γιατί άραγε;

Τι θέλει να μας πει ετούτη εδώ η κυβέρνηση; Πως είναι μια Αριστερών προδιαγραφών και αποφάσεων, ή ότι σέρνεται στο παλιό και διεφθαρμένο άρμα, λοχαγός άλλων εποχών; Τι έχει να προσφέρει σήμερα με την συμβουλευτική του...δεινότητα ο Λάμπης Ταγματάρχης,    ( ο κάθε Ταγματάρχης ),  υπέρμαχος του σχεδίου Μόσιαλου και τόσα – τόσα άλλα, που δεν μας αφήνουν να χαρούμε την «δικαίωση» του αγώνα των ανθρώπων, οι οποίοι με ξεκάθαρους τρόπους και κόπους, υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στην αντικειμενική ενημέρωση, 23 μήνες;

Ο (αστάθμητος) λαϊκός παράγοντας…

Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου έχασε τις εκλογές γιατί υποστήριξε, ως μόνο δρόμο και επιλογή, ένα «πρόγραμμα» το οποίο, παρ’ ότι κόστισε «αίμα» στην ελληνική κοινωνία, απέτυχε. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές γιατί υποσχέθηκε στην ελληνική κοινωνία πως υπάρχει εναλλακτική, ένας άλλος δρόμος. Αμέσως μετά τη νίκη του στις εκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας διακήρυξε πως θα πρωτοτυπήσει σε σχέση με τους προκατόχους του και θα τηρήσει τη «βασική» προεκλογική του δέσμευση: Το τέλος του «προγράμματος», το τέλος της λιτότητας...

Αυτή η μετεκλογική τοποθέτηση του Τσίπρα και της κυβέρνησής του (ότι δηλαδή θα πρωτοτυπήσουν και θα τηρήσουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις) δημιουργεί ένα νέο δεδομένο: την αφύπνιση της κοινωνίας, μεγάλο μέρος της οποίας μάλλον με έκπληξη άκουσε τις μετεκλογικές και επινίκιες διαβεβαιώσεις του νέου πρωθυπουργού. Αυτό το νέο δεδομένο, που έχει να κάνει με την κινητοποίηση ενός λαού, είναι μια απροσδιόριστη και για κάποιους ενοχλητική παράμετρος, καθώς υπενθυμίζει τα αυτονόητα: Οι πολιτικές εφαρμόζονται υπέρ του κοινού συμφέροντος και οι πολιτικοί δεν είναι τίποτε περισσότερο από αντιπρόσωποι της λαϊκής βούλησης...