«Τόσο μπορούσε»

Μετά την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αγνοήσουν το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, να το κάνουν ΝΑΙ, και να περάσουν τρία Μνημόνια μέσα σε μερικούς μήνες, μια φράση που ακούγεται συχνά είναι «Τι άλλο μπορούσε να κάνει; Τόσο μπορούσε.»
Δεν υπάρχει πιο χυδαία φράση από το «Τόσο μπορούσε».


Λες και ρίξαμε τον παλαιστή Τσίπρα στην αρένα και ο αντίπαλος ήταν 500 κιλά γομάρι και πήρε τον δικό μας παραμάζωμα. Λες και δεν υπάρχουν χώρα, πολίτες, νόμοι.
Αυτοί που λένε «Τόσο μπορούσε» δεν αναφέρονται στον Τσίπρα.
Ουσιαστικά, αναφέρονται στον εαυτό τους.
«Τόσο μπορούσα» θέλουν να πουν. Δηλαδή, δεν μπορούσαν καθόλου.
Εγώ ξέρω πως, όποιος δεν μπορεί, πάει σπίτι του.
Και αφήνει κάποιον άλλον να κάνει τη δουλειά.
Κάποιον που να μπορεί.
Όποιος δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, εξαφανίζεται από την σκηνή.
Όταν σε μια χώρα γίνεται δημοψήφισμα για κρίσιμο εθνικό θέμα -όπως προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας- και οι πολίτες ψηφίζουν ΟΧΙ, δεν ενδιαφέρει κανέναν αν μπορείς ή όχι.

Πέρασε κάτι παραπάνω από ένας χρόνος

Ήταν μια περίεργη –πολύ περίεργη– μέρα. Το προηγούμενο βράδυ είχα φτάσει στην Αθήνα και με φιλοξενούσε ένας αγαπημένος φίλος στην Νέα Σμύρνη. Ζέστη και ο κόσμος όλος έξω.

Η πλατεία στις ομορφιές της.

Καφέ, μπαράκια και όλα τα καθίσματα γεμάτα.

Μουσικές, συζητήσεις για το αυριανό δημοψήφισμα σχεδόν σε κάθε παρέα.

Ουρές δεκάδων ανθρώπων έξω από κάθε τράπεζα.

Αγανάκτηση.

Εικόνα πιθανής επικράτησης του Ναι.

Όμως εγώ ήρθα να ψηφίσω ΟΧΙ.

Κι εκείνη την μέρα και το επόμενο πρωί, τριγυρνώντας μεταξύ παραλιακής και Πειραιά, κατάλαβα καλά πόσο ταξική ήταν αυτή η ψηφοφορία και πόσο διαφορετικά θα ψήφιζαν οι φτωχοί από τους περισσότερο βολεμένους και τους πλούσιους.

Πόσο λιγότερο φοβισμένοι ήταν οι φτωχοί από την τρομοκρατία των ΜΜΕ και τις δηλώσεις του Γιούνκερ πως η ψήφος υπέρ του ΟΧΙ θα σήμαινε την αποπομπή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Φυσικά και δεν έτρεφα –από το 2014 έγραφα για αυτό– την παραμικρή εμπιστοσύνη στον Τσίπρα και στο κόμμα του.

‘Όμως είχα πάρει, τοις μετρητοίς τις απειλές των μαφιόζων εταίρων και δεν μπορούσα να φανταστώ το μέγεθος της ξετσιπωσιάς αυτού του αλήτη.

Δεν μπορούσα να παραδεχτώ ότι στην πραγματικότητα Τσίπρας και δανειστές τα είχαν βρει καιρό πριν και είχαν ήδη συμφωνήσει για το νέο μνημόνιο, βδομάδες πριν ο Τσίπρας «συγκινημένος» προκηρύξει το δημοψήφισμα.

ΟΧΙ για πάντα - by To Skouliki Tom

Σαν σήμερα, πέρσυ τέτοια μέρα, την επομένη του δημοψηφίσματος, όπου το ΟΧΙ είχε επικρατήσει του ΝΑΙ με 61%, ο Πρωθυπουργός Αλέξη Τσίπρας κάλεσε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, οπότε ο ανυποψίαστος ελληνικός λαός άρχισε να υποψιάζεται ότι το ΟΧΙ του θα πήγαινε στα σκουπίδια και τη θέση του θα έπαιρνε ένα βαρβάτο ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ.

ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ αλλά ποια όλα; Έλα ντε, αφού μέχρι τη διενέργεια του δημοψηφίσματος η πρόταση Γιούνκερ είχε αποσυρθεί από το τραπέζι, οπότε στην ουσία ψηφίζαμε για κάτι που δεν υπήρχε - όχι ότι και να υπήρχε θα τη διάβαζε κανένας. 

Αλλά αυτό το ξέραμε. Ήταν γνωστό σε όλους. Παρόλα αυτά πήγαμε. Και ψηφίσαμε. Κι αν ξέραμε την κατάληξη όλων αυτών, θα το ξανακάναμε.  Γιατί αυτό το κάναμε για εμάς, δεν το κάναμε για αυτούς.

Αυτό που δεν ξέραμε ήταν ότι το πρώτο δημοψήφισμα μετά από 41 χρόνια θα κατέληγε στη μεγαλύτερη φάρσα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας - η δεύτερη μεγαλύτερη είναι η φάση με τα πλαστικά καπάκια και τα αναπηρικά αμαξίδια.

Αν και το ερώτημα είχε εν τω μεταξύ αποσυρθεί, σίγουρα ψηφίσαμε ΟΧΙ στη συνέχιση των των καταστρόφικων μέτρων λιτότητας - αυτών που αμέσως μετά συμφωνήθηκαν και ακόμα εφαρμόζονται. Ψηφίσαμε ΟΧΙ στο παρόν με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

«Πενταροδεκάρες».

 

του Νίκου Μπογιοπουλου

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση δεν θα κριθούν από τις… «πενταροδεκάρες» -όπως δήλωσε ο υπουργός Παιδείας κ. Φίλης- της επιβολής ΦΠΑ στα φροντιστήρια και γενικά στα ιδιωτικά κέντρα σπουδών.
Δεν θα κριθεί ούτε για τις δηλώσεις του κ. Φίλη αλλά και για τις διαβεβαιώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού ότι τέτοιος φόρος δεν θα έμπαινε, αλλά τελικά επιβλήθηκε…

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση, προφανώς, δεν θα κριθούν για τον ΕΝΦΙΑ που ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον καταργούσε γιατί ήταν «αιμοσταγής», αλλά κατά την πρώτη επτάμηνη διακυβέρνησή του τον χαρακτήρισε «πατριωτικό» και τώρα πλέον «αναγκαίο»…

Ο Ατάλαντος Κύριος Τσίπρας

Στην ταινία "Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ", που είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα, ο Ρίπλεϊ (Ματ Ντέιμον) σκοτώνει τον Ντίκι (Τζουντ Λο) και στη συνέχεια του κλέβει την ταυτότητα και τη ζωή. Κάτι τέτοιο συμβαίνει τώρα με τον Αλέξη Τσίπρα.

Αφού πρώτα εξόντωσε όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους, τώρα συμπεριφέρεται σαν αυτούς.

Παρακολούθησα την προχθεσινή συνέντευξή του στην ΕΡΤ και νόμιζα ότι άκουγα τον Παπανδρέου, το Βενιζέλο και το Σαμαρά μαζί - με μερικές πινελιές από Κουβέλη. Ίδιες θλιβερές δικαιολογίες και ίδια απεγνωσμένη προσπάθεια να πείσει ότι κάθε επόμενο μνημόνιο δεν είναι καταστροφικότερο του προηγούμενου. Ότι όλα γίνονται για να σωθεί η χώρα.

Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Τσίπρας όντως έφερε το τρίτο μνημόνιο ως έσχατη λύση - αφού 3 χρόνια ψωλοβρόνταγε και δεν είχε καμία απολύτως στρατηγική -, ενώ οι προηγούμενοι πήγαιναν στις Βρυξέλλες, υπέγραφαν ό,τι χαρτί ερχόταν μπροστά τους και μετά πήγαιναν για μύδια και τηγανητές πατάτες - που ομολογουμένως γαμάνε.

Αυτό φυσικά ελάχιστη σημασία έχει, αφού τα πάντα  - πόσω μάλλον οι πολιτικοί - κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και ο Αλέξης Τσίπρας επί 6 μήνες αιθεροβατούσε. Πλέον είναι πιο επικίνδυνος από τους προκατόχους του.

Αχου το μωρέ...

Αχου το μωρέ, εβγαλε έρπη στα χειλάκια του, το μικρό μου. Διαπραγματεύτηκε σκληρά, μπήκε 2 φορές στο νοσοκομείο των Βρυξελλών από υπερκόπωση, παλεύοντας για εμάς... Για την Ελλάδα... Για το μέλλον όλων των Ελλήνων....
Άχου το μωρέ....

Μπορεί βέβαια το αποτέλεσμα να μη το δικαίωσε το μανάρι μας αλλά προσπάθησε, πάλεψε με τα τέρατα και έφερε το καλύτερο που μπορούσε. Βέβαια αν αυτό το καλύτερο κάνει το μέιλ Χαρδούβελη να μοιάζει , πρόγραμμα Θεσσαλονίκης μπροστά του είναι αλλο πράγμα. Αν αυτό το καλύτερο θα περάσει με ένα νόμο όπως θα καταργούσε και τα μνημόνια είναι αλλο θέμα. Αν αυτό το καλύτερο που μπορούσε κι έφερε το ψηφίζει ο Άδωνις, ο Βενιζέλος και ο Σταύρος μήπως δεν είναι και τόσο καλό;. Δεν πειράζει η προσπάθεια μετράει...

Βεβαια το χρυσο μας παρερμήνευσε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Το έκρινε ως μια εντολή για μια καλύτερη διαπραγμάτευση. Η οποία τελικά δεν επιτεύχθει, γιατί φοβήθηκε το καημένο μας να τους το τρίψει στη μούρη. Το χρυσούλι μας μπερδεύτηκε και από τις δημοσκοπήσειςκαι προχώρησε με το σχεδιο ότι είχε εντολή για ΝΑΙ. Τι φταίει ο καημένος ο ηγετούλης αν ο κόσμος βρέθηκε πιο μπροστά από αυτόν και ήταν τόσο αποφασισμένος; Τι φταίει όμως και ο κόσμος αν η εξαθλίωση των προηγούμενων μνημονίων και η βαρετή και βρωμερή προπαγάνδα τον οδήγησαν να βροντοφωνάξει ΟΧΙ στη λιτότητα, ΟΧΙ σε άλλα μνημόνια. Γιατί, για να μη γελιόμαστε, αυτό ηταν το μήνυμα του δημοψιφήσματος. ΟΧΙ αλλα ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΟΧΙ αλλη ΛΙΤΟΤΗΤΑ!!! Το το ΝΑΙ στο ευρώ ΟΧΙ στο ευρώ είναι μια νεο φιλελε παπάτζα, ΤΟ ΝΑΙ στο  μνημόνιο Γιουνκερ το ΟΧΙ σε σε αυτό αλλα σε ένα πιο soft, είναι η ερμηνεία της ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ πτέρυγας και το μανάρι μας, ο Αλεξάκος μας, μπερδευτηκε και άκουσε τα ΠΑΣΟσκυλάκια του ....

13 δις μαλάκες μου

Αγώνα δρόμου κάνει η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να καταθέσει μία γραπτή πρόταση που θα ικανοποιήσει τους δανειστές και θα ξεγελάσει το 61% του ελληνικού λαού που ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νέο πακέτο περιλαμβάνει μέτρα τουλάχιστον 13 δις, που θα κάνουν την πρόταση Γιούνκερ – στην οποία είπαμε ΟΧΙ – να μοιάζει με το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Επιδίωξη της Κυβέρνησης είναι να λάβει μια χρηματοδότηση-μαμούθ ύψους 50 δις από τον ESM για τα επόμενα 3 χρόνια και μια δέσμευση για ελάφρυνση του χρέους, ώστε να καταστεί βιώσιμο.

Εδώ βέβαια παρατηρείται ένα παράδοξο, αφού ο ESM δε δανείζει εάν το χρέος μίας χώρας δεν είναι ήδη βιώσιμο, οπότε πώς στο διάολο θα πάρουμε αυτό το τιτάνιο δάνειο;

Αλλά άντε πες ότι οι κανόνες είναι για να σπάνε. Εγώ άλλο δεν καταλαβαίνω: Ο Τσίπρας μας κάλεσε να ψηφίσουμε ΟΧΙ στην πρόταση Γιούνκερ μόνο και μόνο για να στείλει στη συνέχεια μία ίδια, αν όχι χειρότερη; Με μοναδικό κέρδος ποιο; Την ελάφρυνση του χρέους; Ελάφρυνση με ποιο τρόπο; Προφανώς όχι κούρεμα – για αυτό δεν ακούει κουβέντα η Γερμανία. Άρα επιμήκυνση. Άρα μνημόνια για πάντα.

Κωλοτούμπα της Παπαρήγα: Το ΚΚΕ δεν θέλει έξοδο από το ευρώ

Αλλάζει τροπάρι τώρα και η Αλέκα Παπαρήγα και από την καταδίκη του ευρωμονόδρομου και την απεμπλοκή από την Ευρωζώνη, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ επισημαίνει ότι  το ΚΚΕ δεν προτείνει επιστροφή στη δραχμή όπως υποστηρίζουν ορισμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι.

Μιλώντας στη ΝΕΤ, η κ. Παπαρήγα επισήμανε ότι αυτό που προτείνει το ΚΚΕ είναι να πάρει ο λαός στα χέρια του τον πλούτο που ο ίδιος παράγει.

«Ή αποδέσμευση και χαράζεις τον δικό σου δρόμο ή διαφορετικά αυτό που ζούμε θα είναι η κατάσταση», υποστήριξε.

Η κ. Παπαρήγα τόνισε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν είναι ίδιο με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, εξηγώντας ότι «όταν είσαι στην ίδια τροχιά ενσωματώνεσαι και οι διαφορές είναι πλέον στα θέματα αντιμετώπισης. Η μεν ΝΔ έχει ενσωματώσει και το δικό της κόσμο, αλλά και ο κόσμος που θα ψηφίσει αύριο το ΣΥΡΙΖΑ θα ενσωματωθεί με αυτόν»