Παρακολουθώντας την παγκόσμια 'σκακιέρα΄
Και
ενώ στην σύνοδο κορυφής στην Λισαβόνα συμφωνήθηκε
η σταδιακή αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν, ο πρόεδρος Obama (κάτοχος του βραβείου
Nόμπελ ειρήνης, μην ξεχνιόμαστε!!) στον λόγο του δεν παρέλειψε να αναφερθεί και
στο επικέιμενο πλάνο του για επαναφορά των
διαπραγματεύσεων για την μείωση 1/3 των μεγάλου βεληνεκούς πυρηνικών κεφαλών του
οπλοστασίου Αμερικής και Ρωσίας. Μάλιστα ο λόγος του είχε ως λέξη κλειδί, την φράση/σλόγκαν
του προέδρου Reagan 'Trust but verify', δηλαδή, (σε ελεύθερη μετάφραση) εμπιστοσύνη
που επικυρώνεται με έργα (ωραίος ο Reagan, μα πως τους ξέφυγε και δεν του έδωσαν
κι αυτουνού κανένα Νoμπελάκι;)
Ωραία
μας τα λένε οι Αμερικανοί!! Ανεξαρτήτου χρώματος (άσπροι, μαύροι, κίτρινοι πρόεδροι)
το ίδιο πράγμα λένε. (Εδώ που τα λέμε, μεταξύ μας δηλαδή, μήπως πρέπει να παραδειγματιστούμε
από το μοντέλο κοινής εξωτερικής πολιτικής που έχουν;) Διότι αυτό είναι, όπως μας είπε ο πρόεδρος
Obama, η προσπάθεια των τελευταίων πέντε διοικήσεων στην Αμερική.
Επειδή
όμως το ζήτημα είναι και πολιτικό (και ερχόμαστε στα καλά τώρα…), και ο Obama πρέπει
να κερδίσει και κανένα ψήφο (δεν ξέρω αν τα μάθατε…εε δεν τα πάει και τόσοκαλά
το παιδί τελευταία), αποφάσισε να βγάλει και λίγα άπλυτα στην φόρα, κυρίως των πολιτικών
του αντιπάλων στις ΗΠΑ. Έτσι, για να τιμήσει το 'Trust but verify'.
Δεν ήταν λοιπόν ξένες δυνάμεις (όπως συνηθίζουμε
να λέμε στην Ελλάδα), αλλά πρώην Γ. Γραμματείς-Υπουργοί όπως είπε (secretaries
of state) που εμπόδιζαν αυτού του είδους τη συμφωνία (καλά, τι έγινε με την κοινή
εξωτερική πολιτική; Δεν ξέρω παιδιά, δεν μου κόβει περισσότερο). Δεν δίστασε να
αναφέρει και ονόματα: Colin Powell, George Shultz, Jim Baker και
Henry Kissinger (έτσι, έτσι, γιατί εμάς στην Ελλάδα μας αρέσουν οι αλήθειες!! Οι
αλήθειες που αναφέρονται σε άλλους δηλαδή, όχι οι δικές μας. Αααα, όλα κι όλα..).
Και, άκουσον άκουσον τώρα. Ένα
απο τα επιχειρήματα για το γιατί πρέπει να προχωρήσουν σε μια τέτοια συμφωνία, είναι
το εξής: ΄Διότι αν δεν υπάρξει τέτοιου είδους συμφωνία, αυτό θα σημαίνει ότι δεν
θα υπάρξει Αμερικανός (ΗΠΑ)
"επιθεωρητής" να επιτηρεί
ένα από τα μεγαλύτερα οπλοστάσια του κόσμου' (δική μου μετάφραση). Δηλαδή (και μιλάμε
εδώ για το αυτονόητο)…σαν πολύ αέρα έχει πάρει η Ρωσία τελευταία, και έχοντας καβάτζα
τέτοιο οπλοστάσιο, κάτι πρέπει να γίνει. Βλαδίμηρε, ένα σου λέω… Το νού σου!!
Δύσκολο έργο έχει ο νομπελίστας
Obama. Το λυπάμαι το παιδί. Η Αμερικάνικη παντοδυναμία (κυρίως σε ότι αναφορά την
οικονομία) άρχισε να κλονίζεται αισθητά, παρά την επιτυχημένη προσπάθειά τους στο
Ιράκ, με σκοπό έστω και μερικό έλεγχο (μέσω των πετρελαίων) της Κίνας και της ΕΕ.
Οι λατινικές χώρες της νότιας Αμερικής σήκωσαν μπαϊράκι, δεν υποτάσσονται στην βούληση
των ΗΠΑ (άτακτα παιδιά, δεν την 'παίζουν', κυρίως σε ότι αφορά εμπορικές συνδιαλλαγές,
τρόφιμα, κλπ). Η Ρωσία αυτοδύναμη. Η Κίνα υπερδύναμη. Το Ιράν ανυπάκουο. Το αποτέλεσμα:
σύμφωνα με το τελευταίο τεύχος (Νοεμβρίου 2010) του έγκυρου διεθνούς φήμης περιοδικού
The Economist, το 1970 η ΗΠΑ είχε Stocks %50 σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ τώρα έχει
πέσει στα %20. Άντε να δούμε που θα πάει.
Τι να σας πω, ένα 'θηρίο' το φοβάσαι
έτσι κι αλλιώς. Ένα 'θηρίο' που πεινάει όμως,
είναι πολύ περισσότερο επικίνδυνο. Και τις ΗΠΑ πάνε να τις φάνε
την μπουκιά απ' το στόμα. Κάπου εκεί μέσα είμαστε και εμεις,
η Ελλαδούλα μας, μέλος της ΕΕ. Εδώ σου δίνω μπράβο κ. Obama, καλά τα πήγες. Διότι
στην οικονομία ισχύει ο νόμος του domino: αν
πέσει ένα τουβλάκι, ακολουθούν και άλλα μετά. Ο νοών, νοείτω…
Αυτά τα λίγα, γιατί αξίζει καμιά
φορά να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από μια πιο γενική σκοπιά και να ερμηνεύουμε την
κατάσταση μας μέσα στο γενικό πλαίσιο το πραγμάτων, όπως αυτό διαμορφώνεται από
τις μεγάλες δυνάμεις. Τώρα με τι σκοπούς…τα συμπεράσματα δικά σας.
(Δείτε τα σχετικά, από τον λόγο
του Obama στην σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Λισαβόνα)
http://news.yahoo.com/s/ap/20101120/ap_on_go_pr_wh/us_obama_republicans
Db
