Αν η παρότρυνση σε βιαιοπραγίες και η διέγερση παθών, «εχθροπάθεια» (!) κατά κάθε «άλλου», πρέπει να διώκεται, όχι με βάση το ποινικό δίκαιο, αλλά μια διαρκή «δίκη προθέσεων», των πάντων κατά των πάντων, τότε το πρώτο βιβλίο που θα πρέπει να οδηγηθεί στην πυρά είναι η Παλαιά Διαθήκη, με δεύτερο τα άπαντα του Λένιν και τρίτο τα ανάλεκτα του Μίκυ Μάους...
Πάμε και στην Ελλάδα για νόμο Γκεϋσώ;
Σ.σ.: έτσι αποκαλείται στη Γαλλία ο νόμος που ποινικοποιεί τη γνώμη. Ο νόμος στίγμα για έναν πολιτισμό που ισχυρίζεται ότι έλκει την καταγωγή του απ' τον διαφωτισμό
κι όμως αναγνωρίζει Εγκλήματα Γνώμης, προτείνοντας μάλιστα για την καταστολή τους τη λογοκρισία. Αλλά και τις ποινικές καταδίκες.
Νόμους όπως ο νόμος Γκεϋσώ διαθέτουν αρκετές κεντροευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Αυστρία κι άλλες, και τους καθιέρωσαν υπό το κράτος της ενοχής τους για το Ολοκαύτωμα.
Το δυσάρεστο είναι ότι, στην αρχή τουλάχιστον, αυτή η ποινικοποίηση της σκέψης, αλλά και της ιστορικής έρευνας είχε την υποστήριξη ενός μεγάλου μέρους της ευρωπαϊκής Αριστεράς
την οποία για μιαν ακόμη φορά οι καλές της προθέσεις την οδήγησαν τσιφ στην Κόλαση.
Εν προκειμένω Κόλαση ήταν η δυνατότης πλέον των σιωνιστών να χαρακτηρίζουν ως αντισημιτισμό, έγκλημα μίσους και ρατσισμό ό,τι ενοχλούσε την ιμπεριαλιστική και συχνά φασιστική πολιτική του Ισραήλ.
Το Ολοκαύτωμα αναγορεύθηκε σε Ταμπού!
Ιδιοκτησία και άλλοθι του Ισραήλ για πάσης φύσεως πολιτικά, ρατσιστικά (εναντίον των Παλαιστινίων), εθνικά
Χ. ΚαστανίδηςΤο «γάντι» για την επίθεσή του έριξε πρώτος ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός όταν με ανακοίνωση που διανεμήθηκε στους βουλευτές την περασμένη Τετάρτη, εν όψει της χθεσινής συζήτησης του πορίσματος για τη Siemens, υποστήριξε με σαφήνεια πως «η πρόταση του τότε υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών προέβλεπε ρητά την εξαίρεση των προγραμματικών συμβάσεων από τον έλεγχο της αρχής, την οποία επιθυμούσε».
