Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

115 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ.....


Οι φταίχτες της σημερινής κατάστασης στην Ελλάδα και η μοναδική πραγματική λύση στο αδιέξοδο

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεµά τους. Κάψιµο θέλουν όλοι τους! Τότε σ ' εξεθέωναν οι προεστοί κι οι «γυφτοχαρατζήδες» τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ' οι δήµαρχοι.

Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσµείν εις τα δύο κόµµατα, τους έταζαν «φούρνους µε καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχµών µετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν µέχρι λεπτού, σύµφωνα µε τον λογαριασµόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούµενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραµπουκισµόν, τον κουτσαβακισµόν, την εις τους νόµους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού...Μεταξύ δύο αντιπάλων µετερχοµένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Άµυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσµών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέµησις του ξένου υλισµού και πιθηκισµού, του διαφθείροντος το φρόνηµα και εκφυλίσαντος σήµερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Αλέξανδρος Παπαδιαµάντης στην εφηµερίδα «Ακρόπολις» 115 χρόνια πριν .....

ΠΗΓΕΣ
 

Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου, του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη,

ΤΟΑΥΤΟΝΟΗΤΟ: Παραθέτω ένα διήγημα του Παπαδιαμάντη που, σε προσωπικό επίπεδο, θεωρώ επιτομή της σημερινής μεγάλης Εορτής και της σημασίας και των συμβολισμών της για το Γένος μας σε όλα τα επίπεδα.Το Ελληνικό καλοκαίρι πριν τον τουρισμό και τις πλαζ όταν οι άνθρωποι" έκλαιον ακόμη εκούσια δάκρυα εκ συναισθήσεως........" Η Παναγιά να μας ευλογεί όλους και να μας προστατεύει. Χρόνια Πολλά.  



Ανάμεσα εις συντρίμματα και ερείπια, λείψανα παλαιάς κατοικίας ανθρώπων, εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρπούς, είς έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, προς μίαν παραλίαν βορειοδυτικήν της νήσου, όπου την νύκτα επόμενον ήτο να βγαίνουν και πολλά φαντάσματα, είδωλα ψυχών κουρασμένων, σκιαί επιστρέφουσαι, καθώς λέγουν, από τον ασφοδελόν λειμώνα, αφήνουσαι κενάς οιμωγας εις την ερημίαν, θρηνούσαι το πάλαι ποτέ πρόσκαιρον σκήνωμά των, εις τον επάνω κόσμον-εκεί ανάμεσα εσώζετο ακόμη ο ναΐσκος της Παναγίας της Πρέκλας. Δεν υπήρχε πλέον οικία ορθή, δεν υπήρχε στέγη και άσυλον εις όλον το οροπέδιον εκείνο, παρά την απορρώγα ακτήν. Μόνος ο μικρός ναΐσκος υπήρχε και εις το προαύλιον του ναΐσκου ο Φραγκούλης Κ.Φραγκούλας είχε κτίσει μικρόν υπόστεγον καλύβην μάλλον ή οικίαν, λαβών την ξυλείαν, όσην ηδυνήθη να εύρη, καί τινας λίθους από τα τόσα τριγύρω ερείπια, διά να στεγάζεται προχείρως εκεί και καπνίζη ακατακρίτως το τσιμπούκι του, με τον ηλέκτρινον μαμόν, έξω του ναού, ο φιλέρημος γέρων.

Ο ναΐσκος ήτο ιδιόκτητος· πράγμα σπάνιον εις τον τόπον, λείψανον παλαιού θεσμού· ήτον κτήμα αυτού του γέροντος Φραγκούλα. Ο αξιότιμος πρεσβύτης, φέρων όλα τα εξωτερικά γνωρίσματα προεστού, ωραίον φέσι του Τουνεζίου, επανωβράκι τσόχινον, με ζώνην πλατείαν κεντητήν, μακράν τσιμπούκαν με ηλέκτρινον μαμόν, και κρατών με την αριστεράν ηλέκτρινον μακρόν κομβολόγιον, δεν ήτο και πολύ γέρων, ως πενήντα πέντε χρόνων άνθρωπος. Κατήγετο από την αρχαιοτέραν και πλέον γνησίως αυτόχθονα οικογένειαν του τόπου. Ήτον

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Στο Χριστό στο Κάστρο





 «Το Γιάννη το Νυφιώτη και τον Αργύρη της Μυλωνούς τους έκλεισε το χιόνι απάν  στ Κάστρο, τ΄ν πέρα πάντα, στο Στοιβωτό τον ανήφορο, τ’  ακούσατε;»
Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος, αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων και ελαιών οικογενειακού δείπνου, την εσπέραν της 23ης Δεκεμβρίου του έτους 186... Παρόντες ήσαν, πλην της παπαδιάς, των δυό αγάμων θυγατέρων και του δωδεκαετούς υιού, ο γείτονας ο Πανάγος ο μαραγκός, πεντηκοντούτης, οικογενειάρχης, αναβάς δια να είπη μίαν καλησπέραν και να πιή μίαν ρακιά, κατά το σύνηθες, εις το

Free Blog Counter