Στο νεκροκρέββατο ο γενίτσαρος ψυχορραγούσε.
Σ' όλον το βίο πάλεψε σκληρά για να ανήκει
εις τους πασάδες ανάμεσα στην Υψηλήν την Πύλη.
Δίχως αιδώ και δισταγμόν σκληρά πολιτευόταν
πλεκτάνες μύριες έπλεξε χωρίς να ξεχωρίζει
αν ο εχθρός ήταν δικός ή τάχ' αν ήταν ξένος.
Όμοια το σπαθί εκράδαινε σε Έλληνες και Τούρκους
περήφανος και δηκτικός πάντα κρυφά ποθώντας
την πρώτη γνώση μυστικά για παντα να διαγράψει
μέσα σε τάφο σκοτεινό να την καταχωνιάσει.
Τώρα στο νεκροκρέββατο του Χάροντα τα χνώτα
την ξύπνησαν στα τρίσβαθα κι ο κόμπος τους τον πνίγει.
Μάταια πασκίζει, μάχεται, τη γνώση του να θάψει
της μάνας η πρώτη η φωνή το πρώτο το τραγούδι
εκ δίκης αναβλύζουσα την κάμαρα γεμίζει
με λόγια ακατανόητα στην Υψηλή την Πύλη.
Νέμεσις!
Ο γενίτσαρος απέθανεν μιλώντας Ελληνικά...
Ζίζιρος ~ zizipos@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~
Posts
