Ναι, Επιμένουμε στην Ομοφυλοφιλία

Γιατί Επιμένουμε στην Ομοφυλοφιλία
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2008/11/blog-post.html

Η καταπληξία με την οποία βουβάθηκε και παρέλυσε η κοινωνία μας μόλις ανακοινώθηκε η σύλληψη του πρώην Υπουργού Οικονομικών Μιχάλη Σαρρή από το παράνομο κατοχικό καθεστώς του Αττίλα αγγίζει τα όρια του παραλογισμού... διότι αγγίζει την ανυπόφορη δυσφορία που κρύβεται μέσα σε κάθε σπίτι και κρεβάτι στη χώρα μας, μέσα σε κάθε φαντασίωση και ερωτικό μας βλέμμα, μέσα σε κάθε δεύτερη σκέψη για το "μήπως... ποιός πραγματικά είμαι;".

Η φωτογραφία του υπουργού μας έκαμε το γύρο όλου του κόσμου. Πυροδότησε ένα εσωτερικό τρέμουλο και ανατριχίλα μιας "σχεδόν αυτογνωσίας" σε όλους. Αλλά αφού ζούμε στην εποχή της Κοινωνίας του Θεάματος ταυτόχρονα έδωσε ευκαιρία να φορτώσουμε "πάνω του" - πάνω στον όποιο "άλλο" που μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, φτάνει να μην είναι ο δικός μας εαυτός - όλα τα ανυπόφορα και αισχρά της κοινωνίας μας που προκύπτουν από την διαστροφική και διεστραμμένη καταπίεση του ομοφυλόφιλου ερωτισμού στην Κύπρο.

Δεκάδες χιλιάδες ομοφυλόφιλοι συμπατριώτες μας βιώνουν καθημερινά ένα αφόρητο καθεστώς καταδίωξης, καταστολής και καταπίεσης, στέρησης, απειλών, εκβιασμών που τους οδηγούν στην αυτοκτονία, στην εξορία, στα ψυχοφάρμακα και τα ηλεκτροσόκ, στην αυτο-απέχθεια, στις χημικές και ψυχικές εξαρτήσεις, στην απώλεια της εργασίας και εισοδημάτων, στο στήσιμο εικονικής ζωής με γάμο και παιδιά, και σε πολύ επικίνδυνες κρυφές ερωτικές επαφές με αστάθμητους παράγοντες σε ανθυγιεινές και ριψοκίνδυνες περιστάσεις με ασταθείς ή και ανισόρροπους ανθρώπους.

Ο έρωτας - σε όλες τις πολύχρωμες, πολύπλοκες και πολυδιάστατες του εκδοχές - χρειάζεται ασφάλεια και προστασία. Ο Ελληνικός μας πολιτισμός θεμελιώθηκε πάνω στην κοσμοθεώρηση ότι το Σύμπαν γεννήθηκε από το σμίξιμο του Χάους με τον Έρωτα. Και η κοινωνία μας στην κλασσική της εποχή θεσμοθέτησε, τίμησε και καλλιέργησε τον ομοφυλόφιλο έρωτα όσο καμιά άλλη - μια απλή ανάγνωση του Συμπόσιου του Πλάτωνος αρκεί για να συνέλθει όποιος αμφιβάλλει.

Στην σύγχρονη και "πολιτισμένη" μας κοινωνία η ομοφυλόφιλη επιθυμία εξαναγκάζεται σε υπόγειες διαδρομές να μισο-επιβιώνει ως καταζητούμενη. Υπό καταδίωξην. Παπάδες, γονείς, δασκάλοι και καθηγητές, δημοσιογράφοι, αστυνομικοί και λοχίες του στρατού δεν έχουν τίποτε άλλο να κάμνουν παρά να ασχολούνται με το αν δικαιούται το πέος του άλφα ή του βήτα να προσλάβει ηδονή με το σώμα, τα χέρια, τα χείλη, τη γλώσσα ή άλλα μέρη του γάμμα ή του δέλτα. Όλα αυτά απαγορεύονται ακόμα και στο επίπεδο της φαντασίας!

Η απαγόρευση του ηδονικού αυνανισμού και της ομοφυλοφιλίας είναι τα δύο θεμέλια πάνω στα οποία έχει στηθεί ολόκληρο το οικοδόμημα καταπιεστικής συμπεριφοράς και ιδεολογίας που εμφανίζονται ως ρατσισμός, εθνικισμός, φασισμός, ανδρικός σωβινισμός, (σεξισμός), βιασμός της Φύσης και σαδισμός, τα οποία στο σύνολο τους συνθέτουν την ανεπίσημη ιδεολογία της επίσημης μας κοινωνίας. Και πιο σημαντικό από όλα τους, η απαγόρευση του αυνανισμού και της ομοφυλοφιλίας είναι το υπόστρωμα πάνω στο οποίο έχει στηθεί η αυταρχική σωματο-ψυχοσύνθεση του σύγχρονου ανθρώπου που δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνον όταν υποτάσσεται σε μια εξουσία και ταυτίζεται μαζί της.

Μόλις πολύ πρόσφατα στο μέρος της Κύπρου που ο Τύπος και τα Μέσα αποκαλούν τις "ελεύθερες περιοχές" διότι διοικείται από τη "έννομη" μας Κυβέρνηση, η ομοφυλοφιλία ήτο παράνομη και διώκετο ως "παρά φύσιν συνουσία". Όλα τα κόμματα - ανεξαιρέτως - αρνούνταν επί μία δεκαετία ολόκληρη να υπογράψουν το νομοσχέδιο που θα αφαιρούσε αυτή την αισχρή νομοθεσία από τα χαρτιά. Οι σεξουαλικά διεστραμμένοι κομματικοί και εκκλησιαστικοί ρήτορες μιλούσαν (σαλιαρίζοντας) για παιδεραστία, βιασμούς ανηλίκων, κτηνοβασίες και καταστροφή του γάμου και της οικογένειας που όλα υποτίθεται θα επέρχοντο μαζικά αν σταματούσε να διώκεται ποινικά η ομοφυλοφιλία. Τελικά αναγκάστηκαν να υπογράψουν όλοι μαζί την ακύρωση εφαρμογής του αντισυνταγματικού εκείνου νόμου όταν δύο συμπολίτες μας αποτάθηκαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (στο ΕΔΑΔ - εκεί όπου αναγκαζόμαστε να διεκδικούμε αγωγές εναντίον της κατοχικής Τουρκίας), και όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση διευκρίνισε πως ΔΕΝ θα μπεί η Κύπρος στην ΕΕ αν δεν αλλάξει ο νόμος.

Από τότε, η ομοφυλοφιλία διώκεται ανεπίσημα στις "ελεύθερες περιοχές" διότι οι καταπιεστές έχασαν τη δικαιοδοσία για έννομη εφαρμογή του "αδικήματος της παρά φύσιν συνουσίας". Οι εξουσιαστικές δομές της κοινωνίας μας όμως, απανταχού, το τετρακέφαλο τέρας Κεφάλαιο - Κράτος - Εκκλησία - Κόμματα συνεχίζει την καταδίωξη μέσα από όλες του τις εκφάνσεις: στο σχολείο, στον χώρο εργασίας, στα Μέσα και τον Τύπο, στο δρόμο, στις μπυραρίες και το γήπεδο, και προπάντων στο στρατό: όπου "μυρίζονται" ομοφυλόφιλη επιθυμία κτυπούν ανελέητα.

Μαζί του, στοχεύουν και κτυπούν όλες τις άλλες "μη-εγκεκριμένες" μορφές ερωτισμού επιβάλλοντας μια ψυχαναγκαστική σεξουαλική "ηθική" βασισμένη σε ιδεοληψίες και φόβο της ηδονής:

απαγορεύουν τον αυνανισμό στα βρέφη, παιδιά και εφήβους, το ερωτικό παιγνίδι στους έφηβους, απαγορεύουν τη σεξουαλική ζωή σε όλους τους ενήλικες έξω από τον γάμο (εκτός αν οδηγεί σε γάμο), απαγορεύουν τις πολύπλευρες ερωτικές σχέσεις (δηλαδή τον έρωτα μεταξύ πολλών), απαγορεύουν την αμφιφυλοφιλία, απαγορεύουν το να ντύνεσαι με τα ρούχα του άλλου φύλου (τραβεστί), και απαγορεύουν την μετάβαση από το ένα φύλο στο άλλο (διαφυλία, τρανσεξουαλισμός).

Απόρησε κανείς το πως και το γιατί βρέθηκαν εκατοντάδες ομοφυλόφιλοι Ελληνοκύπριοι να πηγαίνουν στα κατεχόμενα για κρυφές και μυστικές επαφές; Και ακόμα πιο φοβερό είναι το ότι δεν είναι πάντα για σεξ που παν οι ανθρώποι, απεναντίας, τις πλείστες φορές παν εκεί απλώς αναζητώντας φιλίες, αποδεκτικά και κατανοητικά άτομα στους οποίους να αποκαλυφθούν ως ομοφυλόφιλοι και να μπορέσουν ζήσουν για μερικές ώρες ενώπιον άλλων ανθρώπων ως ο πραγματικός τους εαυτός. Ακούεται μεν "πιο ήπιο", το ότι δηλαδή δεν είναι πάντα για σεξ που παν οι κατατρεγμένοι μας σεξουαλικοί πρόσφυγες στα κατεχόμενα, αλλά ας το συλλογιστούμε: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΜΕ στους συνανθρώπους μας να μπορούν να ομολογήσουν στον πλησίον τους το ποιοί είναι, τι τους δονεί, τι τους ελκύει και απωθεί, ποιούς χαϊδεύει το βλέμμα τους, το ποιός και ποία βασιλεύουν στον αστερισμό των πόθων και φαντασιώσεων τους. Και αναγκάζονται "να γυρευτούν αλλού".

Γιατί ξέρουν ακριβώς το τι θα εισπράξουν αν αποκαλυφθούν εδώ στις "ελεύθερες περιοχές":

ο- Αν είμαι λεσβία, η αποκάλυψη θα μου φέρει αμέσως ένα ατέλειωτο κοπάδι αρσενικών που θα προσπαθούν να με "γιατρέψουν" αναγκάζοντας με να γευτώ τι είναι ο "πραγματικός άντρας". Ανάμεσα τους θα υπάρχουν και βιαστές. Και θα υποστώ την απόρριψη και αποστροφή από πολλές γυναίκες - άσε δε το τι θα γίνει από πλευράς οικογένειας, ή στις κοινωνικές και εργασιακές σχέσεις.

ο- Αν είμαι άνδρας, η αποκάλυψη μου στις "ελεύθερες περιοχές" ως ομοφυλόφιλου θα με εκθέσει άμεσα σε κίνδυνο να φονευθώ, να υποστώ σεξουαλικά βασανιστήρια από σαδιστές, να υποστώ βιασμό, ξυλοκόπημα, εκβιασμούς, να χάσω τη δουλειά μου, να με απαρνηθεί η οικογένεια, φίλοι και συγγενείς, να καταρρεύσουν οι επαγγελματικές μου σχέσεις.

Όλοι τα ξέρουμε, μα κανένας δεν τα ομολογεί. Ζούμε σε μια χώρα όπου όλοι γνωρίζουμε πως ακόμα και πολύ υψηλά ιστάμενα άτομα όπως Υπουργοί, Βουλευτές, Υποψήφιοι Κομμάτων, μεγαλο-επιχειρηματίες, αρχιερείς, υπόκεινται σε εκβιασμούς από Κομματάρχες, κρατικούς λειτουργούς και άλλους χυδαίους παληάνθρωπους πως θα "αποκαλύψουν το μυστικό" - και άρα υποτάσσονται σε ό,τι διατάξει ο εκβιαστής. Όλοι τα γνωρίζουμε. Όλοι τα αποσιωπούμε.

Τι απορεί λοιπόν και εξίσταται ο συμπολίτης μας με το περιστατικό του πρώην υπουργού μας; Το αντίθετο θα πρέπει να μας εξεγείρει, να μην μας αφήνει να κοιμηθούμε: η επίγνωση των δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που ζουν ανάμεσα μας καταδιωκόμενοι, με φόβο της ζωής τους, αναγκασμένοι σε μια εικονική πραγματικότητα να βιώνουν έναν τεχνητό ψέμα που τους επεβλήθει διά της βίας.

Γι' αυτό επιμένουμε στην Ομοφυλοφιλία.

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~~~~~~~~

"...Καθόλου τυχαία λοιπόν κάθε μορφή φαλλοκρατικής και αυταρχικής πολιτικής και θρησκευτικής Εξουσίας δομείται πάνω στην απαγόρευση, διαστρεύλωση και αποστέρηση του δικαιώματος στον Έρωτα και πάνω στην υποβιβασμό της γυναίκας στο ρόλο της οικιακής σκλάβας-τροφού υποταγμένης στον άντρα αφέντη. Συγκεκριμένα η αποστέρηση του αυνανισμού και η ποινικοποίηση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας αλλά και ο αναθεματισμός κάθε μορφής ερωτικής συνεύρεσης αν δεν είναι ευλογημένη μέσα στα "ιερά" δεσμά του γάμου. Ο ψυχισμός και η σωματοδομή μας παραχαράσσονται από πολύ νωρίς από την στέρηση και τον τρόμο που η Εξουσία μας επιβάλλει από μητρός κοιλίας.":
Η φίμωση του Έρωτα είναι το θεμέλιο κάθε Εξουσίας
του Σόλωνα Αντάρτη
http://web.archive.org/web/20060216164053/http://ellinika-cyprus.indymedia.org/newswire/display/34/index.php

Το Γκουαντανάμο του Έρωτα
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2009/12/blog-post_27.html?showComment=1262154523366#c4587845010784161526

Διαστημικός Έρως
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2011/01/blog-post_13.html

Σαπφίδες: χώροι, ομάδες & κοινότητες
http://www.sapphogr.net/sl/home.html

Σαπφώ
http://www.sapphogr.net

Η φωτογραφία του Υπουργού, πιο πάνω που έκαμε τον γύρο του κόσμου είναι του Α. Μανώλη και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος.

Οι άλλες εικόνες είναι από την ιστοσελίδα του Terry Richardson
http://inspirationbeyondreason.blogspot.com/2009/09/welcome-to-terryworld.html

Wilhelm Reich: the man who invented free love
http://www.guardian.co.uk/books/2011/jul/08/wilhelm-reich-free-love-orgasmatron

* * *

Ιστορίες από το Γκέτο ~ Το Κόψιμο των Δέντρων

Ολόκληρη η παιδική μου ηλικία είναι συνυφασμένη με τα κλαδιά ενός δέντρου. Της γερασμένης ελιάς του προσφυγικού γκέτο στο οποίο κατοικούσα από το Σεπτέμβρη του 1974. Η ελιά εκείνη ήταν η πύλη σε ένα μαγικό κόσμο.

Μέσα στην οδύνη της προσφυγιάς η ελιά ήταν το καταφύγιο μου. Το θεόρατο δέντρο ήταν για τα παιδικά μου μάτια μια τεράστια αγκαλιά μέσα στην οποία μπορούσα να χαθώ και να ταξιδέψω σε κόσμους μαγικούς μακριά από την οδυνηρή πραγματικότητα.

Τα κλαδιά της γίνονταν τα κατάρτια πειρατικών πλοίων όπου μαζί με τους φίλους και τα αδέλφια μου ταξιδεύαμε σκίζοντας τα κύματα. Σπηλιές μέσα στις οποίες μπορούσα να χαθώ και να γαληνέψω...

Στις ώρες μακριά από τη στοργή των γονιών μου - και οι δύο έκαναν δυο και τρεις δουλειές για να μας αναστήσουν και ν' αναστηθούν - η ελιά τους αντικαθιστούσε. Στην αγκαλιά της χωνόμουν ώρες καθημερινά. Πολλά από τα σχολικά μαθήματα έγιναν πάνω στον κορμό της.

Εκείνη η ελιά έγινε η δασκάλα μου με ένα τρόπο ανεξιχνίαστο. Μου έμαθε χωρίς λόγια όσα πολλοί δάσκαλοι και δασκάλες απέτυχαν να μου μεταδώσουν.

Μου μαθε τα όσα ξέρω για τη ζωή του αγρότη. Για τη φροντίδα, το λεκάνισμα, το πότισμα και τον τρύγο. Για το σκαρφάλωμα και την άσκηση, για την ισορροπία στους λεπτούς της κλώνους. Για την ποιότητα της γεύσης και τη γλυκύτητα του λαδιού και των ελιών που είναι στο τραπέζι με το μόχθο το δικό μου. Για την ευγένεια και το μέτρο της αγροτικής ζωής. Για τα στοιχεία της φύσης.

Με δίδαξε για την ιερότητα της ύπαρξης. Η ελιά ήταν η εκκλησία και η πνευματική μου οδός. Κάθε χαραγή στον κορμό της, κάθε φύλλο, κάθε κλαδί ήταν μέρος του κόσμου μου. Ενός κόσμου, κοσμήματος στον οποίο υπήρχε η άνευ όρων αποδοχή της μικρής μου παρουσίας. Σε ένα κόσμο όπου μεγαλώναμε σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, εκείνη η αποδοχή ήταν ένα δώρο ανεκτίμητο.

Η ελιά μου με γείωσε στον πολιτισμό μου και την αγάπη του για την πατρίδα και μου έδωσε τα εργαλεία να καταλάβω και τους πολιτισμούς άλλων.

Χωρίς να το καταλάβω η εληά ριζωμένη στη γή μας με έμαθε να αγαπώ τον τόπο μου, τον τόπο που τη γέννησε και τη μεγάλωσε, τη γη που έγινε η πατρίδα μου. Μέσα στη σχέση εκείνη η ελιά μου με έμαθε να ξεπερνώ τα σύνορα της μικρής μου πατρίδας και να συνδέομαι με όλους εκείνους τους ιθαγενείς λαούς που βίωσαν την ίδια ιερή εμπειρία με μένα. Κατάλαβα καλύτερα τους αγώνες των ιθαγενών της Β. Αμερικής και του Αμαζονίου, αγκάλιασα τον αγώνα των Παλαιστινίων αδελφών μου που έδεναν τα σώματα τους στις ελιές της πατρίδας των μπροστά από τις μπουλντόζες των εποίκων και του ισραηλινού στρατού...

Είκοσι χρόνια μετά η ελιά μου μεταμορφώθηκε στα δέντρα ενός αλλου γκέτο στην καρδιά της παλιάς πόλης της Λευκωσίας. Τα δέντρα του γκέτο, η τρεμινθιά στην αυλή του δημοτικού σχολείου Φανερωμένης, τα πεύκα στην μεσαιωνική τάφρο ανάμεσα στην πλατεία Ελευθερίας και την πλατεία Σολωμού φιλοξενούσαν άλλα παιδιά σαν εμένα, πολίτες δεύτερης κατηγορίας, τα παιδιά των οικονομικών μεταναστών, τα παιδιά προσφύγων από χώρες και κόσμους μακρινούς.

Καθημερινά έβλεπα τους μαθητές και γείτονες μου να αναρριχώνται στα δέντρα εκείνα και αναγνώριζα στις πράξεις και τα βιώματα τους την ίδια αρχετυπική μύηση στην ιερότητα της ύπαρξης, στην ιερότητα του χώρου, στη σύνδεση με τη φιλόξενη γη της πατρίδας μου, της νέας των πατρίδας.

Τα δέντρα του τόπου μου υποδέχτηκαν τα παιδιά των μεταναστών με τον ίδιο τρόπο που είκοσι χρόνια πριν οι ελιές υποδέχτηκαν εμάς, τα παιδιά των προσφύγων. Τα δέντρα της Λευκής Οσίας άνοιξαν τις φιλόστοργες τους αγκαλιές και δέχτηκαν τον Γιώργο, το Μεχμέτ, την Αλίσα, τη Ρωξάνα, τη Σεβγκί χωρίς διακρίσεις, φιλοξενώντας και αγκαλιάζοντας τα πολύ πριν εμφανιστούν οι επαγγελματίες "προοδευτικοί προστάτες" των μεταναστών.

***

Η ιερότητα των δέντρων, η σχέση τους με τους ανθρώπους, η σύνδεση τους μαζί μας μέσα από την καλλιέργια, τη συνύπαρξη και το παιχνίδι είναι ψιλά γράμματα για την κάθε εξουσία.Η εξουσία δεν καταλαβαίνει από δέντρα. Αποκομμένη από τη φύση και την πεμπτουσία της ύπαρξης μετρά τη ζωή μόνο με το μέτρο της αλαζονίας και του κέρδους.

Η δήμαρχος Λευκωσίας Ελένη Μαύρου με μια μονοκονδυλιά έστειλε τα συνεργεία του δήμου να κόψουν δεκάδες από τα δέντρα ανάμεσα στην πλατεία Ελευθερίας και την πλατεία Σολωμού. Δεν ίδρωσε το αυτί της για την ιερότητα, την ηλικία ή τη χρήση των. Δεν την απασχόλησε στιγμή η ιστορία των, η ιστορία των χιλιάδων παιδιών που έπαιξαν στα κλαδιά τους, που απόλαυσαν τη σκιά τους.

Η ιστορία των δέντρων που είναι και η ιστορία της πόλης δε μέτρησε στιγμή στους σχεδιασμούς της. Ποιά σημασία έχουν στο κάτω κάτω λίγα δέντρα μπροστά στο τσιμεντένιο κατασκεύασμα που θα αντικαταστήσει την πλατεία;

Οι κρατούντες έχουν την ανάγκη των φετιχιστικών συμβόλων τους. Και η νεα πλατεία Ελευθερίας θα είναι η νέα κρατική και δημοτική ονείρωξη. Το σύμβολο της ευμάρειας για την αρχουσα τάξη.

Η δήμαρχος που έχει αφήσει την πόλη έρμαιο στο τοπικό και εκκλησιαστικό Κεφάλαιο, η οποία αγνόησε τη βούληση των δημοτών της για τη διαμόρφωση του χώρου του παλιού ΓΣΠ ως χώρου πρασίνου, έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις διαμαρτυρίες και την ευαισθησία των δημοτών της. Και έστειλε τις μπουλντόζες να σφάξουν τα δένδρα της μεσαιωνικής τάφρου. Ούτε τη στοιχειώδη ευαισθησία να τα διασώσει μεταφυτεύοντας τα δεν έδειξε.

Προέχουν φαίνεται στην ημερήσια διάταξη του δήμου το τσιμέντωμα, το άππωμα και η υποταγή στις επιθυμίες των τοπικών Κεφαλαιοκρατών καθώς και οι χιλιάδες ευρώ που θα κερδίσουν σε μπίζνες με την ανάπλαση.

Όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες που επένδυσαν στην παλιά πόλη και οι οποίοι συναγλύφονται περιμένοντας την πολεοδομική αμνηστία που θα τους χαρίσουν οι βολευτές μας και οι δημοτικές αρχές, για να απαλοιφθούν οι παρανομίες που έχουν ήδη κάνει και να προχωρήσουν και σε καινούριες.

Φαίνεται ότι η κυβερνώσα παράταξη δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά στα ανίερα σχέδια της για ξεπούλημα των πάντων στο Κεφάλαιο. Και στην προώθηση της έπαρσης, της αλαζονίας και του αππώματος ως τρόπο ζωής που οραματίζεται για τον τόπο.

Αυτή είναι η πρόοδος που επαγγελόσουν κυρία Μαύρου; Αυτό το όραμα για την πόλη μας;

Σήμερα το τίμημα το πληρώνουν τα δένδρα. Αύριο ποιον θα θυσιάσετε;


Σόλων Αντάρτης
~~~~~~~~~~~~



Επιπρόσθετα αναγνώσματα
-----------------------------------

1. Ιστορίες από το γκέτο ~ Πρόλογος
Από:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/11/blog-post_18.html

2. Ενισχύονται οι φωνές διαμαρτυρίας για την κοπή δέντρων στην Πλατεία Ελευθερίας
Από:
http://www.sigmalive.com/news/local/385835

3. Ποιό Κεφάλαιο θα βιάσει πρώτο την πόλη;
Από:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

4. Φταίει ο λαός; ~ Η ιστορία του δεύτερου δημοψηφίσματος
Από:
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/03/blog-post_11.html