⚫🔴🟡 Οι Γερμανόσποροι

 ⚫🔴🟡 ...και οι κυπραίοι.

Του ανταποκριτή μας, από του Μπέρτολτ Μπρέχτ τη χώρα.

A.
Ανεβαίνω στο λεωφορείο και πηγαίνω ευθεία προς ένα ευρύχωρο μέρος που δεν έχει καθίσματα, όπου μπορώ να στέκομαι με άνεση. Μου αρέσει να στέκομαι για να βλέπω καλύτερα έξω και να απορροφώ το τοπίο.

Ο χώρος όπου στέκομαι είναι διαμορφωμένος ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει με ασφάλεια τροχοκάθισμα, ποδήλατο, ή γενικώς άτομα με αναπηρίες ή ειδικές ανάγκες. Με μεγάλη μου χαρά είδα σε προηγούμενες μέρες πως χρησιμοποιείται και από επιβάτες που συνοδεύονται από σκύλους μεγάλου μεγέθους! Όταν δεν υπάρχουν επιβάτες με κάποια από αυτές τις ιδιαιτερότητες τότε ο χώρος παραμένει ανοικτός για γενική χρήση - μόλις όμως ανέβει κάποιος επιβάτης που τον χρειάζεται, αμέσως όλοι παραμερίζουν.

Γυρίζω να 'δώ τους επιβάτες γύρω μου. Κάποιοι με αγνοούν, κάποιοι χαιρετούν σιωπηλά με τα μάτια. Προκύπτουν και κάποια ευγενικά χαμόγελα. Είναι ήδη φανερό πως δεν βρίσκομαι ούτε στην Κύπρο ούτε στην Ελλάδα.

Αλλά που να προβλέψω πως η συγκρατημένη καλή μου διάθεση θα εκτοξευόταν εκτός ορίων εντός δευτερολέπτου; Συμπληρώνοντας τον κύκλο της περιστροφικής μου περισκόπησης των συνεπιβατών, τα μάτια μου πέφτουν σ' ένα όμορφο νέο περίπου 18-19 χρονών που κάθεται ακριβώς πίσω μου. Αμέσως μου χαμογελά και σηκώνεται να μου δώσει την θέση του.

Η επόμενη μου κίνηση πραγματώθηκε σε χιλιοστό του δευτερολέπτου. Αλλά ενδιαμέσως βίωσα μια τεράστια ευγνωμοσύνη γαλαξιακών διαστάσεων για το ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι σε τού'ν τη χώρα που με χάρη επιδίδονται στο αυτονόητο ενώπιον ενός ασπρομάλλη μισοφαλακρού φορτωμένου αποσκευές, η οποία ευγνωμοσύνη πνίγηκε αυτοστιγμεί: ένα τσουνάμι οργής και μίσους, ένας συρφετός απόγνωσης, απελπισίας και κασσανδρισμών έπνιξε όλα τα όμορφα και θετικά που πυροδότησε μέσα μου η ευγενής πράξη του νέου. Μ' έζωσαν όλοι οι δαίμονες και σατανάδες που έχουν δηλητηριάσει τον λαό μας σε Ελλάδα και Κύπρο, καθιστώντας τον κόσμο μας αναίσθητο, άπονο, αγενή, ζοππόβορτο, αππωμένο και σε κατάσταση διαρκούς μέθης με εμπορεύματα, προσηλωμένο με εμμονή στο θεαθήναι... όλα, όλα, αυτά τα απαίσια που ξαφνικά ο ευγενής νέος φανέρωσε μπροστά μου με την απλή του πράξη που σίγουρα δεν θα προέκυπτε πουθενά σ' Ελλάδα και Κύπρο μες την τρέχουσα δεκαετία παρά μόνο σε απόμακρα χωριά... που ΔΕΝ κατέχουν μαζικές συγκοινωνίες.

Η επόμενη μου κίνηση που πραγματώθηκε σε χιλιοστό του δευτερολέπτου ήταν απλή: αν και δεν μιλώ ούτε λέξη γερμανικά κατάφερα με νοήματα και εκφράσεις του προσώπου να τον ευχαριστήσω θερμά και να αρνηθώ γιατί δεν ήταν ανάγκη να καθίσω.

Γυρίζω την πλάτη μου προς τον νέο και το πρόσωπο μου προς το μεγάλο παράθυρο δίπλα μου. Μια ξαφνική ριπή λιακάδας με περιλούζει με θέρμη, στεγνώνει τη μισή σταγόνα δάκρυ στα μάτια μου, και το φως που διακτινίζεται μέσα από τα κλαδιά του χειμωνιάτικου δάσους που διασχίζουμε ενεργοποιεί την εσωτερική μου οθόνη.

Η εικόνα είναι απλή. Είναι ένα από τα δεκάδες χιλιάδες στιγμιότυπα που εκτυλίσσονταν καθημερινά σε Ελλάδα και Κύπρο πριν πενήντα, σαράντα, τριάντα, ακόμη και πριν είκοσι χρόνια: μπαίνει στο λεωφορείο, στο τραμ, στο τραίνο, στο μετρό μια θεία, ένας παππούς, μια έγκυος, και αμέσως ΟΛΟΙ οι νεότεροι από 5 ως 35 ετών σηκώνονται για να καθίσει. Συχνά προκύπτουν και σκηνές ευγενούς άμιλλας: "όχι καθίστε εδώ, θεία, να έχετε και θέα".

Ο λαός μας, ζαβλακωμένος και ερμητικά κλεισμένος σ' ένα ατσάλινο και αδιάσειστο πλέον ατομικισμό, δεν πρόκειται ποτέ να αποτινάξει ούτε την κατοχή των δήθεν "ελεύθερων" περιοχών που είναι υποτελείς σε ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΗΒ-ΕΕ-Ισραήλ, ή την υποταγή του στο δικέφαλο τέρας που λέγεται ΚεφαλαιοΚράτος, ούτε την υποταγή του στις διεθνείς και τοπικές εκφάνσεις του διεθνούς παρακράτους, τους εγχώριους πάτρονες της ταύτισης του με όλα αυτά, καθώς και με τις διάφορες μορφές καθεστωτικής προπαγάνδας, ήτοι τις ιδεοληψίες, θρησκοληψίες, σταλινισμούς, εθνικισμούς, ρατσισμούς, φαλλοκρατίες, ομοφοβίες και γουοκισμούς που τον διακατέχουν και όλες τις καταπιεστικές συμπεριφορές που εκπηγάζουν από αυτά... αν δεν ανακαλύψει ξανά την απλή ευγένεια και αλληλεγγύη από άνθρωπο σε άνθρωπο, την ανοικτή καρδιά, την ύπαρξη που λαμβάνει νόημα από αρχές και αξίες.

Και σίγουρα ας ξεχάσουμε την Απελευθέρωση της κατεχόμενης Κύπρου, της Βορείου Ηπείρου και όλων των χαμένων πατρίδων: αν δεν συνέλθει ηθικά και πολιτικά ο άνθρωπος, η "ελευθερία" που αναμασά δεν είναι όνειρο μα εφιάλτης.

"Και εσύ ζοππόβορτε λαέ", μας έλεγε ο Θεμιστοκλής Δέρβης, "συνέχισε να ακολουθείς και να στηρίζεις τον κάθε αυταρχισμό. Καλά πάεις, ολόϊσια στην καταστροφή".


B.
Στην διάβαση πεζών που ετοιμάζομαι να μπω δεν υπάρχει ειδική σήμανση με φώτα, ούτε και κραυγαλέα σήμανση στο έδαφος. Κοιτάζω αριστερά, δεξιά, πατώ διστακτικά στην άσφαλτο το ένα πέλμα και αμέσως παραλύω.

Ένα αυτοκίνητο είχε φτάσει δίπλα μου αθόρυβα, και η οδηγός με αναμένει με χαμόγελο να περάσω. Δεν ξέρω πως να καταχωρήσω τον συγκλονισμό μου: της γνέφω με ευγένεια να περάσει, προσπαθώντας να ανταποδώσω την δική της ευγένεια. Εκείνη βγάζει περισσότερο από το μισό της σώμα από το παράθυρο, και μ' ένα θερμότατο χαμόγελο μου λέει "Danke schön / "Ευχαριστώ μ' ευγνωμοσύνη". Παραμένω αποσβολωμένος να περάσει.

Συνεχίζω τον δρόμο μου και προσπαθώ να ξεχάσω το πόσα αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες βλέπω στη χώρα μου ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ να παραβιάζουν το κόκκινο φως στις διαβάσεις πεζών, ακόμα και όταν αυτές είναι κατάμεστες πεζούς, γέρους, παιδιά, μητέρες με βρεφικό αμαξάκι.


Γ.
Στη στάση του λεωφορείου, μέσα σε μια γυάλινη θήκη προβάλλεται μια αφίσα που είναι διαφήμιση για τον στρατό. Με αφορμή τον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία ενάντια στη Ρωσσία, η Γερμανία προσπαθεί να αυξήσει την δύναμη του προσωπικού της κατά 10%. Δεν ξέρω αν βρίσκει ανταπόκριση, αλλά η ιμπεριαλιστική της μηχανή "έχει ανάγκες".

Η διαφήμιση απλώς παρουσιάζει ένα νέο με την επίσημη του στρατιωτική στολή, που κοιτάζει κατάφατσα ("αν φάς") προς τον θεατή.

Είδα την διαφήμιση την πρώτη μέρα που έμαθα να παίρνω το λεωφορείο.
Την δεύτερη μέρα το πρωί είδα πως κάποιος είχε επιτεθεί στην διαφήμιση κατά τη διάρκεια της νύκτας με κόκκινη μπογιά σε σπρέη, και "βεβήλωσε" την εικόνα του στρατιώτη μ' ένα μεγάλο σφυροδρέπανο.

Το αμέσως επόμενο πρωινό, δηλαδή σήμερα, βλέπω πως ένας υπάλληλος του Δήμου εργάζεται να καθαρίσει το γυαλί και να διασώσει την στρατιωτική διαφήμιση από τους "βέβηλους" κομμουνιστές. Κοιτάζοντας γύρω, βλέπω ότι το όμορφο προάστιο εδώ είναι ΓΕΜΑΤΟ από τοιχογραφίες, γκραφφίτι, συνθήματα, εικαστική τέχνη του δρόμου, και άλλες ανυπότακτες μορφές έκφρασης. Μα τα πλείστα δεν ενοχλούν τον Δήμο. Μόνο το σφυροδρέπανο καθάρισε ο υπάλληλος. Και έφυγε.


Δ.
Στη Γερμανία πλησιάζουν εκλογές. Σε πάρα πολλά σημεία του δρόμου, καθώς και μέσα στην Πανεπιστημιούπολη όπου πηγαινοέρχομαι καθημερινά, υπάρχουν αφίσες που προωθούν το άλφα ή βήτα πολιτικό πρόσωπο με τη φωτογραφία τους και την κομματική τους ταυτότητα. Όλες ανηρτημένες στο ίδιο ύψος και όλες με το ίδιο μέγεθος. Υποθέτω πως όλες είναι αδειοδοτημένες από τον Δήμο και ακολουθούν την αστική αντίληψη περί του "ταξινομώ, τακτοποιώ, και συμμορφώνομαι" της Γερμανικής καλαισθησίας.

Στην είσοδο της Πανεπιστημιούπολης όμως, μπαίνοντας σήμερα, βλέπω μια αφίσα σε σημείο κάπως απροσδόκητο - υποθέτω πως δεν έχει αδειοδοτηθεί. Γράφει
"Make Socialism Great Again"!

Η υπογραφή είναι από μια κομμουνιστική οργάνωση μαοϊκών καταβολών• αυτός ο κλάδος του Κινήματος σίγουρα ΔΕΝ διακρίνεται για το χιούμορ του... μα νά το!

Με μια φράση ανέτρεψαν και υπέσκαψαν το γνωστό σύνθημα του Προέδρου Τραμπάκουλα και μαζί με το χαμόγελο, έφεραν ανύψωση του ηθικού στο στραπατσαρισμένο μας Κίνημα.

Η κατάληψη πολλών επάλξεων του Κινήματος από τον ταξικό αντίπαλο και εχθρό που έχει καταφέρει το αντί να προωθούνται οι απελευθερωτικές κινήσεις για τις καταπιεσμένες κοινότητες, να γίνεται συστηματική ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ των για πολιτικούς σκοπούς με "αριστερά" συνθήματα, έχει περιδέσει μεγάλους κλάδους του Κινήματος στην άχαρη ταύτιση με το παγκόσμιο παρακράτος, όπου κραυγάζοντας ΨΕΥΔΟαριστερές μπούρδες γίνεται επιδίωξη προνομίων (αντί ισότητος) για διάφορα άτομα και ομάδες, και συσσωρεύεται εμμονή σε μια "πολιτική των ταυτοτήτων και δικαιωματισμών" ΕΝΑΝΤΙΑ στην ευρύτερη κοινωνία, και όχι ως μέρος της. Αυτή η εκμετάλλευση - κυρίως ατόμων και κοινοτήτων που αυτοκαθορίζονται με όρους σεξουαλικής ταυτότητας, ή ταυτότητας φύλου ή γένους - στην επιδίωξη άδικων και αντικοινωνικών προνομίων, μας έχει αφήσει άχαρους και παλαβωμένους. Ιδίως δεδομένου του γεγονότος ότι όλες οι αστικές εξουσίες και κομματάρχες τρέχουν να αγκαλιάσουν αυτή την "επαναστατική" πολιτική και να ποζάρουν δίπλα από αμφιλεγόμενους "ακτιβιστές" ('που το σακουλάκι των τσίπιτος) για να φανούν "προοδευτικοί".

Το "Make Socialism Great Again" μου έφτιαξε τη μέρα μου!
Την επόμενη μέρα η αφίσα είχε εξαφανιστεί.

Την είδα τρεις μέρες αργότερα σε "αδειοδοτημένη" ανάρτηση. Φαίνεται πως οι σύντροφοι μας κατάφεραν να εξηγηθούν με τις Αρχές και να κερδίσουν το δικαίωμα προβολής, έστω και για λίγο, λόγω εκλογών.

Για να είμαστε ειλικρινείς, ο πρώτος διδάξας που είχε εφεύρει μια εύστοχη πολιτική σάτιρα και ταυτόχρονα αξιοποίηση του αρχικού συνθήματος του Προέδρου Τραμπάκουλα (το λεγόμενο "Make America Great Again") ήταν ο Αλεξέι Βολομπόεφ / Alexey Voloboev, ένας από τα ιδρυτικά στελέχη της πολιτικής οργάνωσης
"ΕΓΩ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ", στην Κύπρο. Το 2019.

Το εύρημα του Αλεξέι ήταν το σύνθημα
"Make Cyprus Great Again!"
- και το είχε εκτυπώσει σε μεγάλες αφίσες που για ένα διάστημα στόλιζαν τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης στη Λευκωσία. Με το που μπαίναμε στα γραφεία η κωμική πολιτική έμπνευση του Αλεξέι πάντα μας έφερνε γέλια.

Με άλλα λόγια, πάλιν τα πρωτεία στην Κύπρο!

Ε.
Ο χώρος που κινούμαι καθημερινά εδώ είναι η Ιατρική Πανεπιστημιούπολη. Ο κεντρικός δρόμος που οδηγεί προς το Νοσοκομείο είναι η καρδιά του τεράστιου συμπλέγματος κτιρίων της Ιατρικής Πανεπιστημιούπολης. Φτάνει σ' ένα σταυροδρόμι με πολλή τροχαία κίνηση όπου λεωφορεία, πατίνια, ποδήλατα, αυτοκίνητα και πεζοί αναγκάζονται να σταματήσουν για να τακτοποιηθεί ο ρυθμός έλευσης.

Στο κέντρο αυτής της διασταύρωσης πριν μερικές μέρες, στο πιο κεντρικό σημείο, εμφανίστηκε η πιο κάτω αφίσα με το σύνθημα:
"Κανένα Κέρδος εις Βάρος της Υγείας!
Keine Profite auf Kosten unserer Gesundheit!",
φέροντας την υπογραφή "Die Linke / Η Αριστερά"...
 
...που είναι το όνομα ενός από τα κόμματα της Γερμανικής Αριστεράς το οποίο αυτοκαθορίζεται με ΣοσιαλΔημοκρατικές και Κεντρο-Αριστερές αποχρώσεις, και συμπεριλαμβάνει "πρώην" σταλινικούς από το κυβερνών κόμμα της (εκλιπούσας) Γερμανικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολικής Γερμανίας).

Σίγουρα το κόμμα δεν ανήκει πλέον στην Επαναστατική Αριστερά - έχει αποτάξει την Επανάσταση με λόγια, με πράξεις, και με επίσημες τοποθετήσεις. Αλλά το σύνθημα "Κανένα Κέρδος εις Βάρος της Υγείας!" εμπεριέχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ προοπτικές για μια φιλο-λαϊκή πολιτική Υγείας... εάν το σύνθημα ήταν ρεαλιστικά εφαρμόσιμο εντός των πλαισίων του καπιταλισμού.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ / Rosa Luxemburg, Γερμανίδα Πολωνικής και Εβραϊκής καταγωγής ηγέτις του Επαναστατικού Σοσιαλιστικού Κινήματος στη Γερμανία είναι και η συγγραφέας του καταπληκτικού βιβλίου με τίτλο:
"Κοινωνική μεταρρύθμιση ή επανάσταση;"
Το βιβλίο είναι σύντομο, περιεκτικό, ευανάγνωστο, και αποτελεί ένα μικρό τόμο συμπυκνωμένης πολιτικής σοφίας.

Ακολουθώντας μια άπταιστη λογική που εξάγεται από τις καθημερινές εμπειρίες των ανθρώπων, αλλά και από την μέχρι τούδε πορεία του αγώνα για τον Σοσιαλισμό, η Ρόζα Λούξεμπουργκ καταδεικνύει την αμετάκλητη αλήθεια:

ο- ότι ΚΑΘΕ κοινωνική μεταρρύθμιση, όσο προοδευτική και αν είναι, όση ανακούφιση ή και άνεση παρέχει στην κοινωνία, καταλήγει στο να ΟΞΥΝΕΙ την ταξική πάλη και να συγκεντρώνει Κεφάλαιο, ισχύ, και εξουσία σε όλο και πιο στενούς κύκλους της άρχουσας τάξης,
και,
ο- ότι μόνο κοινωνική Επανάσταση δύναται να φέρει τον Σοσιαλισμό• οι αλλαγές που απαιτούνται δεν μπορούν να θεσπιστούν με Κρατικά διατάγματα,
και,
ο- ότι ΚΑΘΕ αγώνας για κοινωνική μεταρρύθμιση είναι πολύτιμος για την εκπαίδευση, την αυτο-οργάνωση, την ηθική, πολιτική και γνωσιολογική καλλιέργεια των εργαζομένων ΚΑΘ' ΟΔΟΝ προς την πραγμάτωση της Επανάστασης.

Μια πολύ προοδευτική Κυβέρνηση - με ΠΟΛΛΗ και με ευρεία λαϊκή υποστήριξη - "θα μπορούσε" ίσως νά 'βρει τρόπο εντός της Κεφαλαιοκρατίας να σταματήσει ο τομέας της υγείας να λειτουργεί ως κερδοσκοπική επιχείρηση. Σπρώχνοντας την υπόθεση στα ΟΡΙΑ των δυνατοτήτων, ίσως θα μπορούσαν οι κλινικές και τα νοσοκομεία να λειτουργήσουν ως μη-κερδοσκοπικοί οργανισμοί, ακόμη και ίσως - σε κάποια ακραία φαντασίωση - υπό την διοίκηση και ιδιοκτησία των ιδίων των εργαζομένων.

Αλλά τι γίνεται με τους τομείς που τροφοδοτούν τις κλινικές και νοσοκομεία; Η κερδοφορία και κερδοσκοπία θα μετατεθεί όλη στην βιομηχανία φαρμάκων, στη βιομηχανία κατασκευής ιατρικών εργαλείων και προμήθειας σε πρώτες ύλες, και στη βιομηχανία ανέγερσης και κατασκευής κτιριακών εγκαταστάσεων, συστημάτων ψηφιακής ιατρικής (ΜΕΓΑψηφιακής βιομηχανίας), λογιστών και διοικητικής μέριμνας, κοκ. Δηλαδή συγκέντρωση Κεφαλαίου, ισχύος, και εξουσίας σε άλλες Κεφαλαιϊκές φατρίες... που στην τελική γραμμή είναι παρακλάδια ή και εξαρτώμενες αποφύσεις του Χρηματιστικού /Τραπεζικού Κεφαλαίου.

Το οποίο θα μας διαφεντεύει με ακόμη πιο μεγάλη ισχύ.

Το σύνθημα όμως υφίσταται ως καλό παράδειγμα ρομαντισμού που ερεθίζει τον πόθο όλων μας κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερία, και για πιθανή υλοποίηση του Σοσιαλισμού. Για αυτό και θα μαζέψει ψήφους για το κόμμα, ακόμη και αν αποτελεί εξαπάτηση.

Ενώ ο αγώνας για την κατάληψη των μέσων παραγωγής στον ιατρικό τομέα (και σε όλους τους άλλους) ώστε να πραγματωθεί ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΑ η εξάλειψη κερδοσκοπίας εις βάρος της υγείας, απαιτεί... διαφορετικές μορφές οργάνωσης, κινητοποίησης και πολιτικής συνείδησης.

Ζ.
Στην πανέμορφη Παλιά Πόλη - κάτι αντίστοιχο με την Εντός των Τειχών Λευκωσία ή την Εντός των Τειχών πόλη της Ρόδου - οι πλακόστρωτοι δρόμοι πλαισιώνονται από κτίρια του 1400 κάτι, και ανάμεσα τους ρέουν γοργά παραπόταμοι του κυρίως ποταμού που ονομάζεται Νέκαρ. Όλο το κέντρο εδώ είναι μόνο για πεζούς, ποδήλατα, και τροχοκαθίσματα - δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα εδώ παρά μόνο για εξαιρέσεις και έκτακτες ανάγκες.

Είναι ένα απίστευτα ζωντανό μέρος της πόλης. Μανάβηδες πουλούν λαχανικά και φρούτα μες το δρόμο, και υπάρχουν καταστήματα όλων των ειδών όπου κινούνται κυρίως οι ντόπιοι - υπάρχουν και κάποιοι τουρίστες, αλλά αποτελούν μειονότητα. Η Παλιά Πόλη ανήκει στην κοινότητα, όχι στους ξενοδόχους.

Ο κόσμος κινείται γοργά - η παγωνιά είναι ανυπόφορη, και αν σταματήσεις περισσότερο από ένα λεπτό ακινητοποιείσαι από το κρύο. Στο μέσο του πλακόστρωτου όμως βλέπω ένα άνθρωπο στα γόνατα, στην αρχαία στάση ικεσίας που αναγνωρίζουν όλοι οι λαοί της Γής.

Κρατά μια χειροποίητη και χειρόγραφη πινακίδα που γράφει
"Ich habe Hunger".

Ακόμη και με την άγνοια που με διακατέχει μπορώ να αντιληφθώ τι σημαίνει:
ΕΧΩ ΠΕΙΝΑ.
ΠΕΙΝΩ.

Μπροστά στα γόνατα του είναι ένα καπέλο με λίγα κέρματα.

Όλοι οι άνθρωποι περνούν από δίπλα του, από μπροστά του, από πίσω του και... τον αγνοούν.

Έρχεται η σειρά μου να τον προσπεράσω. Βλεπόμαστε στα μάτια. Χωρίς να αρθρώσει λέξη, εκλιπαρεί. Μασώ το χείλος μου.

Σκέφτομαι τον άλλο άνθρωπο  στη γειτονιά μας που πριν μερικές μέρες πουλούσε εφημερίδες μπροστά από το παντοπωλείο. Προσπάθησε να μου δώσει μια και όταν του χαμογέλασα και είπα στα αγγλικά "όχι ευχαριστώ", μου είπε,
"Ich mache das, um etwas zu essen."
Ευτυχώς αναγνώρισα τη λέξη "essen", και θυμήθηκα πως σημαίνει φαί.
"Το κάνω αυτό για να πάρω φαί".

Μπήκα στο παντοπωλείο να πάρω αυτά που χρειαζόμασταν για το σπίτι, και βγαίνοντας του έδωσα δύο κρουασάν. Με είδε, σαν για πρώτη φορά, και από την καταπληξία δεν μπόρεσε καν να χαμογελάσει. Αποχαιρετιστήκαμε σαν να μόλις είχαμε βιώσει μαζί κάτι το τραγικό που τον είχε ταράξει - ακριβώς το αντίθετο από ό,τι ανέμενα.

Ξανακοιτάζω τον άνθρωπο που είναι γονατιστός εκλιπαρώντας στο παγωμένο πλακόστρωτο.

Αισθάνομαι τόσο μεγάλη αμηχανία και τεράστια ντροπή για όλους αυτούς τους ντόπιους που τον προσπερνούν χωρίς καν μια ματιά. Το βλέπει στα μάτια μου και κοιτάζει αλλού. Χώνω την ουρά στα σκέλια και προσπερνώ και εγώ, με χίλιες ενοχές.

Σκέφτομαι τον γονατισμένο άνθρωπο που κοιτάζει αλλού για να με γλυτώσει από τις ενοχές μου - δεν μπορώ να υπολογίσω το πόση λεπτότητα και καλλιέργεια χαρακτήρος απαιτεί αυτή η πράξη. Συνεχίζω να περπατώ και δεν ξέρω πως να καταχωρήσω αυτά τα βιώματα.

Έχω μια φίλη από την Κύπρο που βρέθηκε στη Γερμανία πρόσφατα, εξόριστη - όπως και πολλοί άλλοι, κυρίως νέοι άνθρωποι - απόβλητη από ένα κοινωνικό σύστημα απόλυτα ανελεύθερο, απαγορευτικό, εκμεταλλευτικό, που παλινδρομεί μεταξύ μεσαιωνικής άγνοιας και "υπερσύγχρονων" συσκευών, μεταξύ θρησκοληψίας και πορνογραφίας, μεταξύ απαγόρευσης του ερωτισμού και εκμετάλλευσης του, μεταξύ ψευδο-πολιτικής και ψευδο-πολιτισμού.

Στην πολιτιστική, πνευματική, και ερωτική ΕΡΗΜΟ που είναι η Κύπρος - "το Γουαντανάμο του Έρωτα", την είχε αποκαλέσει ο δασκαλοφιλόσοφος Σόλων Αντάρτης - η ζωή είναι ανυπόφορη για τα ανήσυχα πνεύματα, για τους αναζητητές της Ελευθερίας, για τους ανθρώπους που προσπαθούν να πραγματώσουν  Νοήματα και Χαρά στη ζωή. Φεύγουν απόβλητοι, εξόριστοι, πρόσφυγες, σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία.

Μα εδώ η φίλη μου κρέμεται από μια λεπτή κλωστή: μπορεί πανεύκολα η κλωστή αυτή να κοπεί και η φίλη μου να απομείνει άστεγη. Όπως είχε συμβεί και σε μένα στο παρελθόν.

Ξανασκέφτομαι τον άνθρωπο στο παγωμένο πλακόστρωτο στην πανέμορφη Παλιά Πόλη.

Για λόγους που δεν μπορώ να εξιχνιάσω, επιστρέφουν στην νόηση μου οι στίχοι του Ναζίμ Χικμέτ:

"Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.

Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.
Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.

Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.
Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε."

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net

Παραπομπές:

MLPD
https://www.mlpd.de/

Μαρία Δημητριάδη • Μικρόκοσμος
[Θάνος Μικρούτσικος - Ναζίμ Χικμέτ] [1975]
Ποίηση : Ναζίμ Χικμέτ
Απόδοση στα ελληνικά : Γιάννης Ρίτσος
https://youtu.be/VRpRNIYBe7k

* * *

🔵 Βόρεια Ήπειρος ~ Ανατρεπτικές απόψεις από Κύπρο

 
Μια συμβολή στην Διαβούλευση για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου

Κυριακή 14 Απρ. 2024 *

Θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας τα πιο κάτω... έστω αφοριστικά, χωρίς να μπαίνουμε στο βάθος ανάλυσης που απαιτείται για το κάθε κεφάλαιο. Είναι οι παράμετροι που κατευθύνουν την αντίληψη μας για το κρίσιμο θέμα των ακριτικών Ελληνικών κοινοτήτων της Βορείας Ηπείρου.
Τον Δεκ. 2023 δημοσιεύσαμε μια αρχική τοποθέτηση σε παρόμοιους άξονες (στις Σημειώσεις, πιό κάτω, [1]), μα το παρόν κείμενο είναι αρκετά πιο ολοκληρωμένο.
- Ενδο~Μήδεια /Cyprus IndyMedia
και
Φιλική Εταιρεία Κύπρου


Το Μεγάλο Τόξο

Κρίνουμε πως το θέμα της Βορείας Ηπείρου - όπως και όλων των ακριτικών περιοχών του Ελληνισμού - πρέπει να εξετάζεται πάντα μέσα από το πρίσμα του Μεγάλου Ακριτικού Τόξου που περιλαμβάνει την Μακεδονία, Βόρεια Ήπειρο, Θράκη, Αιγαίο, Καστελόρριζο και Κύπρο.

Οι εξελίξεις σε κάθε μια από αυτές τις περιοχές επιδρούν και σε όλες τις άλλες - καθώς και στον κεντρικό κορμό της ελλαδικής επικράτειας - και είναι αδιανόητο να τις βλέπουμε μόνο σε στεγανά διαμερίσματα ως "ξεχωριστά θέματα". Είναι ενιαία.

Το Μεγάλο Ακρτικό Τόξο βέβαια έχει τον αντίποδα του, στην ύπαρξη, λειτουργία και δυσλειτουργία του Αθηναϊκού κράτους, που διαχρονικά διατελεί στην παραίσθηση πως τάχα θα ευημερήσει μόνο αν εγκαταλείψει ή και αποκόψει τα άκρα του!

Η Βόρεια Ήπειρος ιδωμένη μέσα από το σύμπλεγμα που συνθέτουν οι περιοχές του Μεγάλου Ακριτικού Τόξου και ο κυρίος κορμός της ελλαδικής επικράτειας υπό την εξουσία του Αθηναϊκού κράτους. κατέχει στοιχεία πολύ παρόμοια με:
ο- τις κοινότητες εγκλωβισμένων Ελλήνων στην Καρπασία της Κύπρου που βρίσκονται υπό κατοχή από το 1974 απευθείας από την Τουρκία,
ο- την Ελληνική Κύπρο που βρίσκεται ταυτόχρονα υπό κατοχή από πολιτικοστρατιωτικές και οικονομικές δυνάμεις της Τουρκίας, του Ηνωμένου Βασιλείου (ΗΒ), των ΗΠΑ /ΝΑΤΟ, και της ΕΕ.
ο- την Βόρεια Ιρλανδία, που βρίσκεται υπό κατοχή από το αγγλικό Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Ιρλανδικός λαός που ζεί υπό κατοχή στη Βόρεια Ιρλανδία θεωρεί αυταπόδεικτο το ότι τα όσα συμβαίνουν στον κυρίως κορμό της "ελεύθερης" Ιρλανδίας καθώς και εντός του Ηνωμένου Βασιλείου - όπως και σε κάθε άλλη χώρα που βρίσκεται κατεχόμενη από το Η.Β. - επιδρούν άμεσα στις συνθήκες υποδούλωσης και στους παράγοντες που καθορίζουν τον απελευθερωτικό αγώνα.

Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι απαραίτητος, και ισχύει για όλες τις δικές μας κατεχόμενες κοινότητες.

Αποτυχία ή και προδοσία από τους θεσμούς

Τόσον η Βόρεια Ήπειρος όσο και η Κύπρος βρίσκονται διαχρονικά υπό την ηγεμονία των επικρατούντων τοπικών, ακριτικών και πανελλήνιων θεσμών που κυρίως αναλύονται σε Κράτος, Κεφάλαιο, Κόμματα, και Κλήρο (τα "Τέσσερα Κάππα" του Ελληνισμού).

Επί του παρόντος, η εξουσία βρίσκεται στα χέρια των Τεσσάρων Κάππα: τόσο στις τοπικές μας κοινότητες σε Βόρεια Ήπειρο και Κύπρο, όσο και στην ελλαδική επικράτεια, αυτοί είναι οι θεσμοί που καθορίζουν την μοίρα μας.

Στον βαθμό που οι θεσμοί αποτυγχάνουν, αμελούν, ή και αρνούνται να πράξουν το εθνικώς ορθό, δηλαδή το να συμβάλουν στην προστασία, επιβίωση και απελευθέρωση των ακριτικών κοινοτήτων, δημιουργείται πολιτικό κενό: αυτό το κενό μπορεί να συμπληρωθεί μόνο από τον ίδιο τον ενεργοποιημένο, κινητοποιημένο αυτο-οργανωμένο λαό. Ο οποίος λαός, ανάλογα με τις συνθήκες και περιστάσεις βρίσκεται κάθε τόσο ενώπιον της ιστορικής του ευθύνης: να δημιουργήσει ο ίδιος δικούς του νέους θεσμούς που θα επωμιστούν την προστασία, επιβίωση και απελευθέρωση του.

Ελληνική Ταυτότητα

Η Ελληνική Ταυτότητα των ατόμων, κοινοτήτων, οργανώσεων, και θεσμών μας σε έκαστη από τις ακριτικές περιοχές του Μεγάλου Τόξου καθώς και μέσα στην ίδια την ελλαδική επικράτεια  είναι το πιο καθοριστικό ζήτημα - και κρίσιμο για μας σε Βόρεια Ήπειρο και Κύπρο: είναι ο πυρήνας και η καρδιά του προβλήματος, το εκ των ουκ άνευ• η Ελληνική Ταυτότητα είναι ο μόνος λόγος που υφιστάμεθα κατοχή και εθνοκάθαρση, είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο έχουμε ανάγκη προστασίας, επιβίωσης και απελευθέρωσης. Χωρίς την Ελληνική Ταυτότητα ουδείς από τους αγώνες μας έχει νόημα, κανένα από τα αιτήματα μας δεν έχει περιεχόμενο.

Εκ πρώτης όψεως το να αυτοκαθορίζεσαι ως Έλληνας αφορά τις Ρίζες. Όπως είπε και μια ομιλήτρια κατά την διάρκεια της Ειρηνικής Εξέγερσης των  Αγανακτισμένων το 2011 έξω από το Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία: "Αν δεν έχεις ρίζες, αυτόματα μετατρέπεσαι σε καυσόξυλο".

Αλλά στην ουσία του το θέμα αυτοκαθαρισμού των ατόμων και κοινοτήτων είναι το ερώτημα "τι μας ορίζει ως Έλληνες;" Στο ιστορικό μας παρελθόν, αλλά και στην "μεταμοντέρνα" εποχή που διανύουμε έχουν δοθεί πολλές απαντήσεις. Αλλά... ΟΥΤΕ τα γονίδια, ΟΥΤΕ η καταγωγή, ΟΥΤΕ το θρήσκευμα, ΟΥΤΕ η υπηκοότητα καθορίζουν την Ελληνική εθνική ταυτότητα όσο κι' αν ξεσχίζονται οι ψευδοπατριώτες, ψευδοεθνικόφρονες, ψευδοδεξιοί και ψευδοαριστεροί γύρω και μέσα από την αγωνιώδη αυτή μάχη εθνικού αυτοκαθορισμού. Η μόνη απάντηση που έχει νόημα είναι ο Ελληνικός Λόγος και η Ελληνική Παιδεία - όπως την όρισε ο Ισοκράτης το 400πΧ. [2].

Στον βαθμό που ο Ελληνικός Λόγος και η Ελληνική Παιδεία παραμένουν ζωντανά βιώματα, το κάθε άτομο και κοινότητα που μετέχει σε αυτά βιώνει ελληνικότητα.

Με άλλα λόγια ο αγώνας για προστασία, επιβίωση και απελευθέρωση είναι αδιάρρηκτα συνυφασμένος με την προστασία και διαφύλαξη του Ελληνικού Λόγου και Παιδείας. 

Δυστυχώς όμως τα συμφέροντα που είναι ενσωματωμένα μες τους θεσμούς - τα Τέσσερα Κάππα της εξουσίας - είτε τελούν σε άγνοια, αμέλεια, παράλειψη, και παράβαση καθήκοντος ως προς τον Ελληνικό Λόγο και Παιδεία, είτε στρατεύονται επί σκοπώ προς διαστρέβλωση και παραχάραξη τους. Και μόνο μια ανάγνωση της άθλιας "γλώσσας" που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι του κατεστημένου και καθεστωτικού Τύπου επιβεβαιώνει την θέση μας.

Το αντίδοτο είναι η γνήσια και αυθεντική Ελληνική Παιδεία και ο Ελληνικός Λόγος. Ό,τι περνά από το χέρι μας για να διατηρήσουμε ζωντανό το βίωμα του Λόγου, και να διαφυλάξουμε τον πνευματικό και ηθικό θησαυρό της Ελληνικής Παιδείας, έχει άμεση επίδραση στις συνθήκες επιβίωσης και απελευθέρωσης μας.

Το τετραεπίπεδο σχήμα ανάλυσης

Υιοθετούμε το σχήμα θεώρησης που ανέλυσε ο Γιώργος Κυριακού σ' ένα μη-δημοσιευμένο του κείμενο (φέρει τίτλο "Εσωτερικά Κείμενα"), όπου κατατίθεται μια ιεράρχηση των παραγόντων που καθορίζουν την κατάσταση που βιώνει ο Ελληνισμός της Βορείας Ηπείρου:

Σε πρώτο επίπεδο αναγνωρίζεται η καταστροφική επίδραση που έχουν οι Διεθνείς και Περιφερειακές δυνάμεις, κυρίως οι δυνάμεις της Δύσης, ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, ΗΒ, ΕΕ, Τουρκία. Βεβαίως, όπως και σε κάθε στοιχείο της φύσης και της πολιτικής ζωής, η επίδραση αυτών των δυνάμεων δεν είναι ούτε μονολιθική ούτε αμετάβλητη. Κατά καιρούς και περιστάσεις προκύπτουν αντιστροφές συμφερόντων, εσωτερικές διαμάχες, ανταγωνισμοί και σπασμωδικές, μη-γραμμικές εξελίξεις που ανοίγουν διαδρόμους για τους καταπιεσμένους λαούς και κοινότητες ώστε να πραγματωθούν πιο ουσιαστικές ή και αποτελεσματικές
διεκδικήσεις από τους καταπιεσμένους λαούς.

Σε δεύτερο επίπεδο αναγνωρίζονται οι ευθύνες του Αλβανικού κράτους, του οποίου οι πράξεις και αμέλειες συνθέτουν άμεσα την γενοκτονική πολιτική εθνοκάθαρσης που υπόκεινται οι ΒορειοΗπειρώτες.

Στο τρίτο επίπεδο έχουμε τις πράξεις, απραξίες, αμέλειες και εγκλήματα της ελλαδικής αλήτ /ελίτ που κατέχει την εξουσία και το Αθηναϊκό κράτος στα χέρια της, εντός της ελλαδικής επικράτειας.

Στο τέταρτο επίπεδο - και το πιο άμεσο, βιωματικά - βρίσκεται η ίδια η κοινότητα στην Βόρεια Ήπειρο. Εκεί είναι που με την αυτο-οργάνωση, την διαφύλαξη του Ελληνικού Λόγου, και με δραστηριότητες πολιτικής, πολιτιστικής, και κοινωνικής αλληλεπίδρασης ανάδρασης με τα τρία προηγούμενα επίπεδα, προκύπτουν οι δυνατότητες για αλλαγή πορείας.

Μη-παρεμβατική στάση στα εσωτερικά της κοινότητας / Υποστήριξη πρωτοβουλιών

Υιοθετούμε επίσης την τοποθέτηση που αρθρώθηκε από τον Γιώργο Κυριακού όσο και από άλλους συναγωνιστές, ως στάση ΜΗ-παρέμβασης στα εσωτερικά της κοινότητας ΒορειοΗπειρωτών.

Οι ίδιοι οι άνθρωποι γνωρίζουν καλύτερα - εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Ο πολιτικός, πολιτιστικός και κοινωνικός αυτοπροσδιορισμός και αυτο-οργάνωση των κοινοτήτων στην Βόρεια Ήπειρο είναι εσωτερικό θέμα και πιστεύουμε πως η μόνη έντιμη στάση αλληλεγγύης είναι η ΜΗ-παρέμβαση.

Το ίδιο άλλωστε έθεσε και ενσωμάτωσε σε θεωρία και πράξη η επαναστατική οργάνωση με το όνομα Weather Underground που έδρασε εκτενώς στις ΗΠΑ κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970. Η προσέγγιση αυτή εκδόθηκε το 1974 σε βιβλίο με τίτλο
"Prairie Fire: The Politics of Revolutionary Anti-Imperialism",
όπου αρθρώνεται καθαρά το ότι καθήκον των αλληλέγγυων συντρόφων είναι να υποστηρίζουν τις απελευθερωτικές πρωτοβουλίες των καταπιεσμένων λαών αλλά να ΜΗΝ εμπλέκονται στα εσωτερικά τους ζητήματα. Αυτά, μόνο οι ίδιοι οι λαοί και κοινότητες μπορούν να τα διευθετήσουν. Η Αυτονομία και Αυτοδιάθεση είναι πολύτιμες αξίες.

Κινηματικές Λύσεις

Όσα δεν μπορούν, δεν θέλουν, ή και εχθρεύονται να κάμουν οι θεσμοί των Τεσσάρων Κάππα (Κεφάλαιο, Κράτος, Κλήρος και Κόμματα) πρέπει να τα υλοποιήσει ο ίδιος ο λαός.

Η προσέγγιση αυτή είναι εφαρμόσιμη παντού, τόσον στην κάθε μια από τις ακριτικές κοινότητες όπως την Βόρεια Ήπειρο, τα νησιά του Αιγαίου, και την Κύπρο, όσο και μέσα στην ίδια την ελλαδική επικράτεια, σε πόλεις και στην ύπαιθρο. Με αυτές τις μεθόδους οι αλληλέγγυες κοινότητες και οργανώσεις μπορούν να κλιμακώσουν την αποτελεσματικότητα τους και να  ωφεληθούν απευθείας από αυτές.

Αρχής γενομένης από την ίδια την κάθε κοινότητα.

Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθούν θεσμοί αυτο-οργάνωσης. Κύριο πεδίο εφαρμογών - και το πιο εύκολο - είναι η δημιουργία θεσμών της εναλλακτικής οικονομίας, ήτοι συνεργατισμούς παραγωγών, συνεργατισμούς καταναλωτών, διεύρυνση της ανταλλαγής προϊόντων, εμπορευμάτων και υπηρεσιών που παρακάμπτουν το χρήμα, εθελοντικές εργασίες, εθελοντικές δωρεές, εταιρείες που ανήκουν στους εργαζόμενους, συνεργατισμούς κοινοκτημοσύνης, και κοινόβια.

Ασχέτως του αν "πιστεύουν" σε αυτά οι άνθρωποι ή όχι, σε περιόδους οικονομικής ταλαιπωρίας οι άνθρωποι έχουν αντικειμενική ανάγκη για συνεργασία και εξοικονόμηση πόρων, και εξαγκάζονται σε σμίκρυνση εξόδων και αλληλοϋποστήριξη. Οι πιο πάνω μορφές αυτο-οργάνωσης παρέχουν τέτοιες δυνατότητες.

Απαραίτητο στοιχείο που καθιστά αυτούς τους θεσμούς ως λαϊκούς και κοινοτικούς είναι η αμεσοδημοκρατική αυτοδιοίκηση. Δηλαδή διαδιασίες ελεύθερου διαλόγου μεταξύ ίσων μελών, η ανεύρεση σύγκλισης και λήψη αποφάσεων με βάση την ομοφωνία, απόρριψη της απόλυτης πλειοψηφίας (του περίφημου 51%) - και όπου προκύπτει κάποιο φαινομενικά ανυπέρβλητο εμπόδιο, αντικατάσταση του 51% με υψηλές πλειοψηφίες όπως πχ. 80%.

Επιβίωση - Απελευθέρωση

Έχουμε δημοσιεύσει πολλά για τα θέματα που αφορούν την Εναλλακτική Οικονομία. Άπτονται συγκεκριμένων εφαρμογών, αλλά και γενικευμένης θεωρητικής αντίληψης για την Οικονομία. Παραθέτουμε πρόσβαση σε αυτά στις Σημειώσεις [3].

Πολλές φορές οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι ακόμη και απλές πράξεις είναι σπουδαίες, όπως για παράδειγμα το ότι η ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών, ή η δημιουργία ενός μουσικού σχήματος (συγκροτήματος), η από κοινού αγορά ενός υπολογιστή ή τρακτέρ για την κοινή χρήση μιας μικρής κοινότητας αγροτών μπορούν να αποτελέσουν τεράστια κινηματικά θεμέλια για την επιβίωση και μελλοντική απελευθέρωση του λαού μας.

"Κλέβουμε" εδώ και αναδημοσιεύουμε κάποιες ιδέες από ένα κείμενο του Γιώργου Κυριακού που έχει υπότιλο: "Η κυπριακή εναλλακτική: Δημοκρατική Ομοσπονδία Μικτών Περιφερειών Κύπρου", οι οποίες έχουν αξία για κάθε αγωνιζόμενη κοινότητα, και που ζωγραφίζουν καλύτερα τις προτάσεις που παραθέσαμε πιο πάνω. Πιστεύουμαι πως ισχύουν σε μεγάλο βαθμό τόσο για την Κύπρο όσο και για την Βόρεια Ήπειρο [4].
 
Ο Γιώργος Κ. αναφέρεται σε Αυτόνομα Συμβούλια ως κοινωνικές οντότητες-κλειδιά σε αυτή την κινηματική διαδιασία. Η άποψη μας είναι πως σε ό,τι αφορά τέτοια κοινοτικά συμβούλια, είναι απαραίτητο να υπάρχουν και ξεχωριστά (δηλαδή που ανήκουν μόνο σε ένα είδος κοινότητας), και μεικτά (πολυκοινοτικά), που να λειτουργούν σε συνεργασία μαζί και παράλληλα. Γράφει υπέρ της:
"...δημιουργίας διεθνικών και διαθρησκευτικών συμβουλίων στην κατεύθυνση της ριζοσπαστικοποίησης και της οικουμενικότητας των εθνικών και θρησκευτικών ιδεών. Το πρωταρχικό υλικό των εθνικών ταυτοτήτων και των θρησκευτικών πίστεων σε μια τάση εκσυγχρονισμού και συμπόρευσης οφείλει να αναδυθεί στην επιφάνεια σε μια εποχή που η μισαλλοδοξία και το ίδιον συμφέρον προβλέπει πολέμους. "

Αναγκαία χαρακτηριστικά των Συμβουλίων είναι η Αυτονομία, η κοινοτική χειραφέτηση, και η οριζόντια διοργάνωση (όσον το δυνατόν λιγότερες ιεραρχίες). Επιπλέον, υπάρχει τεράστια ανάγκη υπέρβασης του διχαστικού και παραπλανητικού δίπολου "δεξιάς" και "αριστεράς"• ζούμε σε μια εποχή όπου ούτε η "αριστερόζ" ψευδο-αριστερά αντιπροσωπεύει τον λαό μας, ούτε και "αδέξια δεξιά".

Ο Γιώργος Κ. συνιστά την δημιουργία τοπικών συνδικάτων:

"...ο αγώνας για τη μετατροπή των κλαδικών συντεχνιών σε τοπικά πολυκλαδικά «συνδικάτα ζωής» μπορεί να παίξει το ρόλο της ένωσης και του τοπικού δημοκρατικού συντονισμού των καταπιεσμένων εργαζομένων, μικροεπαγγελματιών-αυτοαπασχολούμενων, υπαλλήλων, συνταξιούχων, αλιέων, γεωργών, κτηνοτρόφων κλπ. ντόπιων και ξένων."
"...Η ομοσπονδιοποίησή τους θα μπορούσε να καταστεί η κοινότητα των κοινοτήτων. Η κοινή πορεία διεκδίκησης του κοινού αυτονόητου δικαιώματος στην επιβίωση και της κοινής αναζήτησης στο περιεχόμενο της εργασίας, της ωφέλειας του παραγόμενου προϊόντος ή υπηρεσίας, της αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης μπορεί να προκύψει από ένα νέο κοινοτισμό."

Συστήνει:

"...δημοκρατικά συμβούλια για την παραγωγή", "...νέες «πιστωτικές» δυνατότητες μεταξύ αλληλέγγυων," "...δημιουργία παραγωγικών-καταναλωτικών δικτύων".

Εισηγείται ότι οι:

"...συλλογικότητες ή άνθρωποι-σύνδεσμοι μπορούν να δημιουργούν κατά τόπους συμβούλια με βάση τις προτεραιότητες της περιοχής τους".
"...Η στροφή στην παραγωγική οικονομία και η δημιουργία τοπικών παραγωγικών δικτύων, η διαχείριση του νερού, η δημιουργία πολιτιστικών εστιών, η χρήση των κοινοτικών γαιών, η εκπαίδευση, η υγεία, η οικολογία, ένας άλλος τουρισμός, κλπ. είναι καίριες αφορμές και αιτίες δημιουργίας τοπικών αυτόνομων συμβουλίων."

Όλες αυτές οι Αυτόνομες εναλλακτικές ή και ριζοσπαστικές οντότητες μπορούν να δημιουργηθούν απευθείας από τον λαό και να κτίσουν διάφορες μορφές κοινοτικής αυτάρκειας και αυτοδιοίκησης: σ' ένα κλίμα όπως το παρόν, όπου η κοινωνία καταρρέει και οι κυρίαρχες δυνάμεις (κεφάλαιο, κράτος, κλήρος, και κόμματα) αδυνατούν ή αρνούνται να πράξουν το ορθό, τότε η δημιουργία και λειτουργία τους καθίσταται αναγκαίος πυλώνας για την επιβίωση και απελευθέρωση των κοινοτήτων.

"Η θεματική και η γενική δικτύωσή τους", γράφει ο Γιώργος Κ. "με κατεύθυνση την ομοσπονδιοποίηση είναι βασικός παράγοντας προώθησης της πολιτικής των πολιτών με στόχο την υπέρβαση της κυριαρχίας του κράτους και του κεφαλαίου."

Και προσθέτουμε ότι αυτές οι οντότητες μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για οτιδήποτε χρειαστεί μελλοντικά να πράξει ο αυτο-οργανωμένος λαός: εκλογικές εκστρατείες, κινητοποιήσεις, ή και όποιες άλλες μορφές απελευθερωτικής πάλης επιβάλουν οι συνθήκες, με κάθε μέσο.

1η Απριλίου, 2024
Σόλων Αντάρτης και Πέτρος Ευδόκας,
εκ μέρους των συσπειρώσεων γύρω από την
Φιλική Εταιρεία Κύπρου, filiki.etaireia.org
και
Ενδο~Μήδεια /Cyprus IndyMedia, cyprusindymedia.blogspot.com

* Κατατέθηκε στη Διαβούλευση και κυκλοφόρησε ως φυλλάδιο.


Σημειώσεις

[1].
■ Κύπρος και Βόρεια Ήπειρος
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2023/12/blog-post.html

[2].
■ Τι έστι Έλλην;
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2022/08/blog-post_19.html

[3].
■ Ποιά είναι τα αιτήματα του Κινήματος σε ό,τι αφορά την Οικονομία;
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2018/12/blog-post_64.html

[4].
■ Η κυπριακή εναλλακτική-πολεμική κατά της ΔΔΟ και της “κινηματικής” της ουράς
tinyurl.com/antidizwniki-polemiki

🌷 Λύση των “ηγεσιών” ή του λαού; Και πώς;

 του Φοίβου Σπάρου, kyklamino.kyprou@gmail.com

28 Σεπτ. 2023

 

Η παράταση της μη-λύσης συμφέρει στην Τουρκία διότι με την πάροδο του χρόνου οι συνθήκες που έχει επιβάλει τείνουν να παγιωθούν. Στόχος της (σταθερός από την σύλληψη του ΚΙΡ – Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου και την επακόλουθη σύσταση της ΤΜΤ – παραστρατιωτική οργάνωση για την επίτευξη των στόχων του ΚΙΡ) είναι ο εξ ολοκλήρου έλεγχος ή/και προσάρτηση της Κύπρου. Συμμετοχή σε συνομιλίες δέχεται όταν "μυρίζουν" επίτευξη των στόχων της. Το "Σχέδιο Ανναν" (που θα ήταν πιό ειλικρινές άν λεγόταν "Σχέδιο Χάνεϋ") ικανοποιούσε τόσον τις δικές της επιδιώξεις, όσον και εκείνες της Αγγλίας και ήταν μια μορφή ΔΔΟ (Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία).

Η παράταση της μη-λύσης συμφέρει επίσης στους (όχι πολιτικούς αλλά) πολιτικάντηδες ή πΩλΗτικούς αρχηγούς εν Κύπρω, διότι μπορούν άνετα να ρίχνουν το φταίξιμο στην Τουρκία ενώ οι ίδιοι νέμονται της οποιασδήποτε (ευκαιριακής θα έλεγα) εξουσίας τους παρέχεται.

Είναι, όμως, δίκοπο μαχαίρι για αμφότερες τις ως άνω πλευρές

• Για την μεν Τουρκία, διότι παρόλη την μαεστρία με την οποία σαν παλιάτσος ακροβάτης καταφέρνει να ισορροπεί με το κάθε πόδι σε άλλο σχοινί, ο κίνδυνος αποκοπής του ενός ή του άλλου σχοινιού είναι πραγματικός και ορατός. Δηλαδή, οι σχέσεις της ή με την Δύσι(ΗΠΑ/ΝΑΤΟ) ή με την Ρωσσία είναι δυνατό να χειροτερέψουν ή/και αποκοπούν αναλόγως του πώς θα εξελιχθούν τα "εμπλεκόμενα συμφέροντα" διεθνώς και ιδιαίτερα με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οπότε, ίσως μείνει στο το ένα ή το άλλο σχοινί ...ποιό όμως; και με ποιές δυνατότητες για την ίδια; Προσβλέπει λοιπόν, αφού προετοιμάζει το έδαγος στην Κύπρο, για μια μελλοντική, κοντινή ή μακρυνή, ευκαιρία να ΝΟΜΙΜΟΠΟΙήΣΕΙ τον έλεγχό της επί της Κύπρου. Τώρα μας ελέγχει ΠΑΡΑΝΟΜΑ μόνο και μόνο διότι η στάση της γίνεται ανεκτή τόσον από τον "διεθνή παράγοντα" όσον κι από εμάς εδώ.
• Για την δέ πωλητική ηγεσία στην Κύπρο, τόσον στις ελεύθερες περιοχές όσον και στα κατεχόμενα, τους δίνει την ευκαιρία - "ως πάρα κεί" - να νέμονται τους όποιους καρπούς τους προσφέρει η εξουσία. Η διαφορά είναι ότι η Τουρκία έχει μακρόπνοο στόχο και όραμα (την ανάκτηση της Κύπρου) ενώ εμείς(ήτοι η Κύπρος, ο λαός της στην ολότητά του) δέν έχει τίποτα. Η "ηγεσία" παραμένει στο "άρπα κόλλα" και στο "ό,τι πετύχουμε υπό τις περιστάσεις καλό είναι" και ο λαός ...στο "καρτερά".

Η δυσανασχέτιση του λαού είναι πλέον δεδομένη. Άν ρωτήσετε στην τύχη 10 Κύπριους πολίτες την γνώμη τους για την ηγεσία, πιστεύω ότι - κατά μέσον όρο - οι 7 θα εκφράσουν την αποδοκιμασία τους. Άν τους ρωτήσετε "τί να κάνουμε", πιστεύω πως τουλάχιστον οι μισοί θα πούν ότι "τίποτα δέν μπορούμε να κάνουμε" κι από τους υπόλοιπους οι πιό πολλοί θα πούν κάτι που τείνει στον μηδενισμό των πάντων ...κι εύχομαι κάποιοι να συνειδητοποιούν πως πρέπει να πάψουμε να καρτερούμε και να ΔΡΑΣΟΥΜΕ. Να πάρουμε την τύχη μας στα δικά χέρια μας.

Το πώς, με ποιόν τρόπο, να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας το αφήνω στην φαντασία του καθενός. Διότι, τουλάχιστον κατά τον Άινστάϊν, “η φαντασία είναι σημαντικότερη από την γνώση” (και να διαβάζετε παραμυθάκια στα παιδάκια σας, να αφήνετε την φαντασία τους να “οργιάζει”). Άς κάνουμε αυτό που αρέσει στους ειδικούς του ...marketing, brain storming – καταιγίδα ιδεών, θα το έλεγα στα Ελληνικά. Εισηγούμαι ως όραμα την Ελευθερία, την Απελευθέρωση της Κύπρου. Και με αυτό δέν εννοώ “να κάνουμε ντού και να πετάξουμε τους Τούρκους – τους όποιους “Τούρκους” - στην θάλασσα”. Απελευθέρωση δέν σημαίνει απλά την απαλλαγή της στρατιωτικής κατοχής με πόλεμο, κάτι που δέν θα απέκλεια άν αποκτούσαμε την δυνατότητα, αλλά εμπερικλείει πολλές κι ευρύτερες έννοιες. Σημαίνει, κατ’ εμένα, την απόκτηση της Ελευθερίας, γι αυτό αγαπώ τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο, τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν. Και τί είναι η ελευθερία; σίγουρα όχι το να κάνει ο καθείς “ό,τι του καπνίσει” ...αφήνω τον καθορισμό αυτής της έννοιας στον καταιγισμό ιδεών που θα μπορούσαμε να κάνουμε. Η δική μου συμβολή σε αυτόν τον καταιγισμό ιδεών είναι, προς το παρόν, ο ισχυρισμός του Αμπτουλλά Οτσιαλάν πως δέν μπορεί να υπάρξει ελευθερία χωρίς την απελευθέρωση της γυναίκας.

Σκεφτείται το, τροφή προς σκέψη και ΔΡΑΣΗ.

Φοίβος Γ. Σπάρος,
Φυσικός Μηχανικός, Δεξαμενή Σκέψης "Κυκλάμινο

kyklamino.kyprou@gmail.com

* * *