Το ράσο δεν πρέπει να απειλεί, αλλά να θυσιάζεται …

30 Αυγούστου του 1907. Δράμα. Χιλιάδες λαού συγκεντρώνονται στο σταθμό, για να ξεπροβοδίσουν τον Μητροπολίτη τους. «Δέσποτα μάς παρέλαβες λαγούς και μας έκανες λιοντάρια! Μένε ήσυχος. Θα γίνει το θέλημά σου», ακούγεται η κραυγή του δημογέροντα Νίκα. Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρετά ο λαός της Δράμας τον εθνοϊερομάρτυρα επίσκοπό του, Χρυσόστομο. Έφυγε ο φρυκτωρός του Γένους, πορευθείς στην Σμύρνη «για να σμίξει  λεβεντιές με ράσα Γαβριήλ και Παπαφλέσσα», όπως έψαλλε ο Σουρής στον «Ρωμηό» του. (π. Θεοδώρου Ζήση, «Εθνάρχες Ιεράρχες», σελ. 77).

Μεγάλη Δευτέρα – Ιωσήφ του Παγκάλου

Εἰς τὸν Πάγκαλον Ἰωσὴφ
Σώφρων Ἰωσήφ, δίκαιος κράτωρ ὤφθη,
Καὶ σιτοδότης, ὧ καλῶν θημωνία!

Ἕτεροι, εἰς τὴν ξηρανθεῖσαν Συκῆν
Τὴν Συναγωγήν, συκῆν Χριστός, Ἑβραίων,
Καρπῶν ἄμοιρον πνευματικῶν εἰκάζων,
Ἀρᾷ ξηραίνει, ἧς φύγωμεν τὸ πάθος.

Από τη σημερινή μέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τύπος του Κυρίου μας Ιησού είναι ο πάγκαλος Ιωσήφ που σήμερα επιτελούμε την ανάμνησή του (Γεν. 37 – 50).

Ήταν ο μικρότερος γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και ο πιο αγαπητός. Όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του και αρχικά τον έρριξαν σ’ ένα βαθύ λάκκο και εξαπάτησαν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Στη συνέχεια τον πούλησαν για τριάντα αργύρια σε εμπόρους, οι οποίοι τον ξαναπούλησαν στον αρχιμάργειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Πετεφρή. Ο Ιωσήφ ήταν πανέμορφος και τον ερωτεύθηκε η γυναίκα του Πετεφρή, που θέλησε να τον παρασύρει σε ανήθικη πράξη βιαίως. Μόλις εκείνη έπιασε τον Ιωσήφ, εκείνος άφησε στα χέρια της το χιτώνα του και έφυγε. Εκείνη από το θυμό της τον συκοφάντησε στο σύζυγό της, ότι δήθεν αυτός επιτέθηκε εναντίον της με ανήθικους σκοπούς. Ο Πετεφρής την πίστευσε και φυλάκισε τον Ιωσήφ.

Κάποτε όμως ο Φαραώ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου, είδε ένα παράξενο όνειρο και ζήτησε έναν εξηγητή. Με το φωτισμό του Θεού, μόνο ο Ιωσήφ μπόρεσε να το εξηγήσει. Ότι θα έλθουν στη χώρα του επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και πείνας. Ενθουσιάσθηκε ο Φαραώ από τη σοφία του και τον έκανε γενικό άρχοντα, σαν πρωθυπουργό. Ο Ιωσήφ διαχειρίσθηκε άριστα την εξουσία και φρόντισε στα δύσκολα χρόνια της πείνας όλο το λαό. Με αφορμή τη διανομή του σιταριού, φανερώθηκαν τ’ αδέλφια του που τον είχαν φθονήσει. Εκείνος δεν τους κράτησε κακία, αντίθετα τα προσκάλεσε μόνιμα στην Αίγυπτο μαζί με τους γονείς.

Αυτός λοιπόν αποτελεί προεικόνηση του Χριστού, διότι και Αυτός, αγαπητός γιός του Πατέρα, φθονήθηκε από τους ομοφύλους Του Ιουδαίους, πουλήθηκε από το μαθητή Του για τριάντα αργύρια και κλείσθηκε στο σκοτεινό λάκκο, τον τάφο.

Επίσης, σήμερα μνημονεύουμε και τη άκαρπο συκή, την οποία καταράσθηκε ο Κύριος και ξεράθηκε αμέσως Ματθ. 21:19, Μαρκ. 11:13). Συμβολίζει τόσο τη Συναγωγή των Εβραίων, η οποία δεν είχε πνευματικούς καρπούς, όσο και κάθε άνθρωπο που στερείται πνευματικών καρπών, αρετών. Έδειξε ο Κύριος τη δύναμή Του στο άψυχο δένδρο και ποτέ πάνω σε άνθρωπο, για να δείξει ότι δεν έχει μόνο δύναμη να ευεργετεί, αλλά και να τιμωρεί.

Ο ευαγγελιστής Μάρκος αναφέρει πως την ώρα που ο Κύριος επιτίμησε τη συκή και ξηράθηκε, κατέπεσαν αμέσως τα καταπράσινα φύλλα της και την επόμενη μέρα ξεράθηκε και η ρίζα της (Μαρκ. 11:21). Οι μαθητές έκθαμβοι από το θαύμα αυτό δεν ζητούσαν να μάθουν την βαθύτερη έννοιά του, αλλά είχαν την απορία «πως παραχρήμα εξηράνθη η συκή;» (Ματθ. 21:20). Πρώτη φορά είχαν δει τιμωρία της άψυχης φύσεως.

Ο Κύριος παίρνοντας αφορμή από την απορία των μαθητών, χωρίς να εξηγήσει την συμβολική σημασία του θαύματος, τους δίδαξε για τη μεγάλη δύναμη της πίστεως, η οποία όταν συνοδεύεται από εσωτερική θέρμη και χωρίς τον παραμικρό δισταγμό μπορεί να κατορθώσει αφάνταστα πράγματα. Τους είπε: «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, ἂρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται·» (Ματθ. 21:21). Αυτή την πίστη θέλει η Εκκλησία μας να μεταδώσει και σε μας.

Η υμνογραφία αναφέρεται σήμερα στα δύο παραπάνω θέματα, αλλά και επί πλέον στο θέμα της πορείας του Κυρίου προς το Πάθος. Από το τροπάριο: «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται…» οι ακολουθίες της Μ. Δευτέρας έως Τετάρτης λέγονται και «Ακολουθίες του Νυμφίου».

saint.gr

ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821

 

 ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821

Είναι γνωστόν αλήθεια ότι οι μύδροι των επικριτών δε στρέφονται γενικά κατά του κλήρου αλλά κυρίως κατά των αρχιερέων η γενικά κατά του  ανωτέρου κλήρου. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις γίνεται αντιδιαστολή ότι ενώ ο κατώτε­ρος κλήρος (εννοώντας τους ιερείς) συμμετέσχε και συνέπραξε  σύξυλος  στον αγώνα, ο ανώτερος κλήρος και μάλιστα οι αρχιερείς ήταν εκείνοι που αντέδρασαν και αντιτάχθηκαν σ' αυτόν.

Για να υποστηρίξουν δε τις απόψεις και ισχυρισμούς τους οι επικριτές επικαλούνται πραγματικά περιστατικά και λόγους των ίδιων των ιεραρχών, που μαρτυρούν ότι μεμονωμένα ο α’ ή β’ ιεράρχης, ή μερικοί τουλάχιστον από αυτούς, έδειχναν να δυσπιστούν και να αμφιβάλλουν για τη δυνατότητα επιτυχίας ενός τέτοιου εγχειρήματος, όπως ο γενικός ξεσηκωμός του γένους, ενώ για άλλους ότι έφθαναν να αντιδρούν και να φαίνονται ότι τάσσονται στο πλευρό των Τούρκων. Αναφέρονται ακόμα και ορι­σμένες αδυναμίες ή και πάθη των ιεραρχών, που τα προβάλλουν ως βδεληρά και αποτρόπαια, ξεχνώντας ότι και οι αρχιερείς είχαν σώμα και ήταν άνθρωποι σαν όλους τους άλλους συγχρόνους τους ή και σαν και εμάς σήμερα με τις μικροεπιθυμίες, φιλοδοξίες, όνειρα, εγωισμούς κ.λπ. και επομένως θα πρέπει να τους βλέπουμε -όσο κι' αν ήταν οι κατά τόπους κεφαλές της Εκκλησίας και  εις τύπον Θεού  -ως ανθρώπους και όχι ως αγγέλους.

Από τον βίο του Αγίου Νικολάου Πλανά :Κοινωνώντας έναν λεπρό

 

Στο διάστημα του μισού αιώνα που λειτουργούσε ο άγιος παπά-Νικόλας ο Πλανάς, άνευ διακοπής (διότι δεν αρρώστησε ποτέ), έτυχε κάποια φορά εκεί στην ενορία του, σ’ ένα στενό δρομάκι να κρύπτεται ένας λεπρός σε μεγάλο βαθμό.

Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Πήγε μια φορά ο Πατήρ να τον κοινωνήσει, αλλά το κατεστραμμένο του στόμα, δεν μπορούσε να παραλάβει το Άγιο Σώμα του Κυρίου.

Χωρίς κανένα, μα κανένα δισταγμό, ο Πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε το θείο Μαργαρίτη, που είχε πέσει και τον «κατέλυσε»! Κατόπιν ο ασθενής μεταφέρθηκε σε λεπροκομείο μαζί με την κόρη του που είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάχτυλα. Εν τούτοις ο π. Νικόλας δεν έπαθε τίποτα!

Η Εκκλησία προ και κατά την Επανάσταση του ΄21

 

Άρθρο του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου στην εφημερίδα “ΤΟ ΠΑΡΟΝ”

 Συνιστά θαυμαστό φαινόμενο στα παγκόσμια χρονικά, πώς ένας λαός, μετά από τόσους αιώνες σκλαβιάς και τυραννίας, δεν αφομοιώθηκε από τον κατακτητή του και διατήρησε σταθερό τον προσανατολισμό του προς την Ελευθερία. Ο παράγοντας που κράτησε το κερί της ελπίδας αναμμένο και συνέβαλε, ώστε ο σκλάβος λαός να μην ξεχάσει το παρελθόν του, να μη συμβιβαστεί με την μαύρη μοίρα του, αλλά να προτιμήσει τον θάνατο από μια σκλαβωμένη και ατιμασμένη ζωή, ήταν η Εκκλησία του Χριστού, η συμβολή της Οποίας στην Εθνική μας Παλιγγενεσία ήταν καθοριστική και σωτήρια.

«Φιλοθέη η Αγία των Αθηνών» – 1η διαδικτυακή προβολή

Με την ευκαιρία της μνήμης της Αγίας Φιλοθέης στις 19 Φεβρουαρίου, ο Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού με πρωτοβουλία του Δημάρχου κ. Δημήτρη Γαλάνη οργανώνει διαδικτυακή προβολή της ταινίας της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού «Φιλοθέη, η Aγία των Αθηνών». Πρόκειται για ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ γύρω από μια μεγάλη μορφή που έδρασε
στην Αθήνα τον 16 ο αιώνα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Η ταινία, της οποίας τα γυρίσματα ἐγιναν στην Κωνσταντινούπολη, τη Βενετία, την Αθήνα και σε νησιά, έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ κι έχει συγκεντρώσει εξαιρετικές κριτικές.

Η Ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας

 

Προπαρασκευή της Αγίας Αναφοράς,

1. Οι ευχές των Πιστών.

Με τις ευχές των πιστών, «όσοι πιστοί έτι και έτι εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν ...», αρχίζει το 3ο τμήμα της Θ. Λειτουργίας, η Λειτουργία των Πιστών. Όλα όσα έχουν προηγηθεί ετοιμάζουν την ώρα αυτή. Ο πιστός με το μυστήριο του Βαπτίσματος έχει αναγεννηθεί πνευματικά, έχει γίνει «κάτι εντελώς διαφορετικό». Ανήκει στην οικογένεια του Θεού. Και γι’ αυτό έχει το δικαίωμα - παρά τις αμαρτίες του - να παρίσταται στην Θ. Λειτουργία, να παρακολουθεί το Μυστήριο και να κοινωνά το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Πόσο μεγάλη τιμή για τον πιστό το προνόμιο αυτό! Στην συνείδηση όμως πολλών το πράγματα έχουν δυστυχώς ξεθωριάσει. Το προνόμιο έγινε καθήκον, όχι πάντοτε ευχάριστο. Νομίζουμε ότι υποχρεώνουμε τον Θεό, όταν πηγαίνουμε στην Εκκλησία.

Οι ευχές των πιστών στις ήμερες μας λέγονται από πολλούς ιερείς «μυστικώς» μέσα στο ιερό. Έτσι στην πράξη μετά το Ευαγγέλιο ακούμε τον Χερουβικό ύμνο.

2. Ο Χερουβικός Ύμνος.

1821: Να βιώσουμε χωρίς δισταγμό τον Θάνατο, αν δεν μπορούμε να έχουμε Ελευθερία (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΌ)

 

από Θεόδωρο Γιαννακόπουλο
Τον Ξεσηκωμό δεν τον έκαναν λευκοντυμένα ευγενικά τσολιαδάκια που άκουγαν Μότσαρτ και Μπετόβεν· που χόρευαν λεπτεπίλεπτα βαλς σε σαλόνια με αφράτες πολυθρόνες και πολύχρωμες μεταξωτές ταπετσαρίες στους τοίχους. Τον κάμανε αγριάνθρωποι μουστακαλήδες, που φορούσαν λερή φουστανέλλα και τρύπια τσαρούχια, αποφασισμένοι για ζωή και θάνατο. Χόρευαν τον πρωτόγονο πυρρίχιο χορό τους, τον "τσάμικο", με γκρινιάρηδες ζουρνάδες και πολεμικά σκληρόηχα νταούλια που αντηχούσαν βαριά, πέρα ως πέρα στα πέτρινα χωριά τους. Αρχέγονοι ρυθμοί και μελωδίες που ήχησαν άλλοτε σε χαροκόπι και άλλοτε σαν πολεμιστήριο σάλπισμα και χορός στρατολόγησης πολεμιστών (Γραβιά, 1821).
Άνθρωποι-θεριά, που το μάτι τους γυάλιζε από την φλογερή επιθυμία για "μιας ώρας ελεύθερη ζωή" (Ρήγας, 1797), σαν εκείνη που απολάμβαναν οι αητοί κι οι πέρδικες στα πετρωτά και δασωμένα βουνά τους (Κατσαντώνης). Παλληκαράδες αληθινοί, που προκαλούσαν τούς πανικόβλητους οθωμανούς "σταθήτε ωρέ περσιάνοι να μετρηθούμε !" (Νικηταράς). Που από την κορφή του λόφου σήκωναν προς τον σαστισμένο εχθρό

Ο «σκουπιδιάρης της Παναγίας»

 www.eleftheria.gr

Στα ορεινά της Καλαμπάκας Τρικάλων, σε υψόμετρο 680 μέτρων, δεσπόζει η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσίνου. Πρόκειται για ένα ιστορικό μοναστήρι, το οποίο χτίστηκε το 14ο αιώνα, με σπουδαία αρχιτεκτονική.

Τα χρόνια πέρασαν και η δράση - αυτού του Μοναστηριού - σταμάτησε, όταν οι Γερμανοί το λεηλάτησαν και πήραν ομήρους τους καλόγερους και έτσι το μοναστήρι καταστράφηκε εντελώς.

Εδώ και 19 χρόνια την ανέγερση του Ιερού Ναού και τη φροντίδα του, έχει αναλάβει ο π. Ιωάννης, ο λεγόμενος και «Σκουπιδιάρης της Παναγίας», αφού κατά εκατοντάδες συρρέουν καθημερινά οι πιστοί, για να πάρουν την ευλογία του, πιστοί από τη Θεσσαλία, την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, και παράλληλα να λάβουν τη χάρη της, στο μοναστήρι της Παναγίας.

Η μεγαλύτερη φιλανθρωπία είναι η προσευχή και ας μη το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι

 

 

Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου. Έρχεται ένα φως. Τότε έχεις μια άλλη αίσθηση. Τότε το κατανοείς καλά. Όχι προς το ετυμολογικό. Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και θεία θαλπωρή. Και λές: «Τι αλλο να λέω;» Παρά μόνο πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: «Κύριε ελέησον!»

Δίχως να βαριέσαι. Δίχως να κουράζεσαι. Αυτό τα λέει όλα. Δεν θέλει άλλα και πολλά. Μόνο ποιητικά μπορεί κανείς μερικές φορές να εκφραστεί. Η προσευχή είναι ποίηση. Όλες οι προσευχές είναι ποιήματα. Οι ποιητές νιώθουν τους συναθρώπους τους και τους παρηγορούν, όπως οι άγιοι. Είναι μεγάλη ευλογία να συναντάς ένα ποιητή κι ένα άγιο. Οι άγιοι δεν θέλουν να αφήσουν πίσω τους ίχνη. Οι άνθρωποι μόνο αφήνουν πάνω τους τ’ αχνάρια της κακίας τους.

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος – Ο τελευταίος ηγέτης του Τόπου αυτού (28 Ιανουαρίου 2008)

*Συμπληρώνονται σήμερα δεκατρία χρόνια από την κοίμηση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου Α΄. Κάθε χρόνο αυτές τις ημέρες ζωντανεύει στη μνήμη μας η μορφή του, έρχονται στο νου μας χιλιάδες αναμνήσεις, τις οποίες ο ο Μακαριστός μας άφησε παρακαταθήκη.… Αιωνία η μνήμη σου!

Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

Ὅταν ἔφυγε ἔγραψα: «Σέ κλαίει ὁ λαός!». Σήμερα, μετά ἀπό τήν παρέλευση τόσων ἐτῶν ἀπό τή θανή του εἶμαι ὑποχρεωμένος νά γράψω: «Σέ θέλει ὁ λαός!».

Στό διάστημα τῆς ἐπίγειας ἀπουσίας του «ἔφυγαν κι ἄλλοι πολλοί, μεγάλοι καί τρανοί, πού ἦσαν πασίγνωστοι ἐδῶ κι ἐκεῖ. Ὅλους ὅμως τούς πῆρε τό ποτάμι τῆς Λήθης. Μόνον ὁ Χριστόδουλος ζῆ -ἄσβηστο καντήλι στήν ψυχή τοῦ ἁγνοῦ λαοῦ πού πονεῖ γιά τήν ἔρμη πατρίδα.

Διώξεις Χριστιανών ακόμα και στην Ελλάδα- Οι κινήσεις για την Αγιά Σοφιά και ο ρόλος της Εκκλησίας στο δημογραφικό

 Ναταλία Δανδόλου 

www.orthodoxianewsagency.gr

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε στο ope.gr και τη Ναταλία Δανδόλου, ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) και βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Ο κ. Χαρακόπουλος περιέγραψε τους στόχους της ΔΣΟ για το τρέχον έτος, αναλύοντας μια σειρά από πρωτοβουλίες, παρά τις δυσκολίες και τους περιορισμούς που επιβάλει η πανδημία. «Προχωρούμε στην εκπόνηση ενός μνημονίου συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέσω του οποίου θα συστήσουμε από κοινού μια πλατφόρμα μελέτης των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής» αναφέρει μεταξύ άλλων και αναλύει παράλληλα τις κινήσεις που γίνονται για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.
Ο Έλληνας βουλευτής κάνει ιδιαίτερη αναφορά στις διώξεις εναντίον των Χριστιανών, ακόμα και στη χώρα μας.
Στο τέλος της συνέντευξης ο κ. Χαρακόπουλος μιλά για το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα, τις λύσεις που προτείνονται αλλά και τον ρόλο που καλείται να παίξει η Εκκλησία σε αυτό το μείζον ζήτημα.

Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Μανώλη Δερμιτζάκη. Θεολογική ανεπάρκεια ασεβών επιστημόνων

Γράφει ο Χρήστος Κ. Οικονόμου, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας Πανεπιστημίου Λευκωσίας – τ. Πρόεδρος και Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης

Τώρα και καιρό παρακολουθούμε να δημοσιεύονται στον τύπο και να προβάλλονται από τα ΜΜΕ οι αυθαίρετες, ασεβείς και προκλητικές δηλώσεις και παρεμβάσεις του καθηγητή Γενετικής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, κ. Μανώλη Δερμιτζάκη.

Ολοκλήρωσε το 1995 τις προπτυχιακές σπουδές του στη Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, με τον χαμηλό βαθμό 6,97 και το 1997 απέκτησε στο ίδιο Πανεπιστήμιο Master of Science. Στο Πανεπιστήμιο Penn State των ΗΠΑ, ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα την εξελικτική βιολογία και τη γενετική του πληθυσμού των ρυθμιστικών DNA σε θηλαστικά και τη δροσόφιλα το 2001. Αφού είχε κάποιες επιστημονικές περιπλανήσεις, μόλις τον Οκτώβριο του 2020 ανέλαβε τη θέση του διευθυντή του Ινστιτούτου Γενετικής και Γονιδιωματικής στη Γενεύη.

Αυτός, ο καταρτισμένος στην ειδικότητά του επιστήμονας, έχει καταστεί ο μεγαλύτερος υβριστής της Εκκλησίας, μέσω της

Οι διωγμοί των Χριστιανών στην Τουρκία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

          Η Τουρκία είναι μεταξύ των τεσσάρων χωρών στον κόσμο, στις οποίες κατά το 2020 χειροτέρεψε περισσότερο η θέση των Χριστιανών. Αυτό αναφέρει στην Έκθεσή της του 2021 η Διεθνής Οργάνωση «Portes Ouvertes». Οι άλλες τρεις χώρες είναι η Κολομβία, το Ιράκ και η Νιγηρία. Έτσι η Τουρκία από την 36^η θέση που ήταν το 2020 έπεσε στην 25^η το 2021 (Σημ. Όσο ψηλότερα στον κατάλογο τόσο περισσότεροι οι διωγμοί των χριστιανών). Στην πρώτη θέση είναι η κομμουνιστική Βόρεια Κορέα. Το 2021 καλύτερα από την Τουρκία συμπεριφέρθηκαν έναντι των Χριστιανών το Κατάρ, η Ιορδανία, η Ινδονησία και το Κουβέϊτ…

Μέγας Αθανάσιος: Ο Στύλος της Ορθοδοξίας

  Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος

Ελάχιστοι άνθρωποι αξιώθηκαν να λάβουν τον τίτλο του «Μεγάλου» στην ιστορία της ανθρωπότητας, διότι αυτό προϋποθέτει να υπάρξει κάποιος υπέρμετρα σπουδαίος και να προσφέρει υπέρτατες και μοναδικές υπηρεσίες σε αυτή. Ένας από αυτούς είναι και ο Μέγας Αθανάσιος, ο οποίος εκτός από τον τίτλου του «Μεγάλου» του αποδόθηκε και ο μοναδικός τίτλος «Στύλος της Ορθοδοξίας». Μελετώντας κάποιος την προσωπικότητα και το τιτάνιο έργο του, δε μπορεί παρά να συμφωνήσει με την επιλογή αυτή της Εκκλησίας μας.

Γεννήθηκε περί το 298 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από ευσεβείς Έλληνες γονείς και ανατράφηκε με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Οι ευκατάστατοι γονείς του φρόντισαν να λάβει μια σπάνια κλασική παιδεία, η οποία άκμαζε ακόμα στην Αλεξάνδρεια.

Η στοχοποίηση της Εκκλησίας με ψευδή δημοσιεύματα για μη τήρηση των μέτρων και η «απάντηση» της ΔΙΣ με προσφυγή στο ΕΣΡ

Πολλά περιστατικά έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα με ψευδή δημοσιεύματα να κατηγορούν την Εκκλησία ότι λειτουργεί κατά της δημόσιας υγείας. Ιδιαίτερα για την εορτή των Θεοφανείων η Διαρκής Ιερά Σύνοδο μετά από τη συνεδρίαση που πραγματοποίησε, την Τρίτη και την Τετάρτη 12 και 13 Ιανουαρίου, εξέδωσε ανακοίνωση για ορισμένα πλάνα που προβλήθηκαν από τηλεοπτικούς σταθμούς τα οποία ήταν παλαιότερων ετών και κατηγορούσαν τους πιστούς ότι δεν τηρήθηκαν τα μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού. 

Η ανακοίνωση της ΔΙΣ αναφέρει για το συγκεκριμένο περιστατικό: 

γ) Κατά την εορτή των Θεοφανείων εντός των Ιερών Ναών σημειώθηκε τάξη και τήρηση των προβλεπομένων υγειονομικών μέτρων, ενώ οι περιπτώσεις παρεκκλίσεων στις οποίες τα μέτρα δεν τηρήθηκαν εκτός των Ιερών Ναών, ήταν ελάχιστες και δυστυχώς μεγεθύνθηκαν δυσανάλογα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ο Νίκος Δήμου και η Εκκλησία

 

www.romfea.gr

Του Μιχαήλ Γ. Τρίτου 

Ομοτίμου Καθηγητού Α.Π.Θ.

---

Διαβάζω κάθε Κυριακή το Blog του Νίκου Δήμου. Πρόκειται για έναν αξιόλογο συγγραφέα και σοβαρό κριτικό του βιβλίου.

Οι παρατηρήσεις του και η κριτική στα κακώς κείμενα της εποχής μας τις περισσότερες φορές δείχνει έναν συγγραφέα που έχει το θάρρος της γνώμης και τη δυναμική παρρησία.

Έχει, όμως, μια εμμονή, την οποία εκδηλώνει ευκαίρως, ακαίρως. Τον πόλεμο εναντίον της Εκκλησίας.

Και καθώς γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 άρχισε να κατηγορεί την Εκκλησία.

Στο άρθρο της περασμένης Κυριακής με τίτλο: «Σήμερα τα φώτα και ο φωτισμός» χρησιμοποιεί για όπλα ένα πλήθος από λογικά σφάλματα, με τα οποία συγχέονται ουσιώδη και επουσιώδη στοιχεία με τέτοιο τρόπο, ώστε να επισημαίνονται το προβαλλόμενο αποσπασματικό μέρος αντί του παραθεωρούμενου ή αποσιωπούμενου οργανικού όλου, οι εξαιρέσεις αντί του κανόνα, οι από αγάπη για το έθνος φαναριώτικοι διπλωματικοί ελιγμοί από τους κυρίους εθνικούς στόχους.

Ο αγωνιστής μητροπολίτης Κυνουρίας Διονύσιος Δημητρίου

Ο κρίσιμος ρόλος που έπαιξε ο ιεράρχης στην Επανάσταση αλλά και η προσφορά του στην πατρίδα αλλά και την Εκκλησία

Μεταξύ των σημαντικών ιστορικών δημοσιεύσεων που έχουν γίνει από τη στήλη αυτή την τελευταία δεκαετία είναι και τα στοιχεία που αφορούν βιογραφικές πληροφορίες για έναν σπουδαίο εκκλησιαστικό άνδρα: Τον μητροπολίτη Κυνουρίας Διονυσίου (1787-1852), τον κατά κόσμον Διονύσιο Δημητρίου («δημοκρατία», 30 Ιανουαρίου 2012).

Η Θεία λειτουργία [με το κοινό ποτήριο] είναι η ταυτότητα μας

 

π. Χ. Παπαδόπουλος (π. Λίβυος)

Πέρα από το άτομο (πηγή, φωτό: π. Λίβυος)

Είναι φανερό από την ειδησιογραφία των ημερών, ότι θα προσπαθήσουν πάντες να αποδώσουν την αύξηση των επιδημικών κρουσμάτων στην Εκκλησία. Κι αυτό για να τιμωρήσουν την «απείθεια» της. Δεν είμαι βέβαια από εκείνους που θεωρούν ότι η Εκκλησία δεν κάνει ποτέ λάθη. Ωστόσο έχω την αίσθηση όπως κάθε λογικός άνθρωπος που βλέπει και ακούει τι συμβαίνει καθημερινά γύρω του, ότι είναι ελάχιστοι εκείνοι που πειθαρχούν στα υγειονομικά μέτρα. Μια βόλτα στις μεγαλουπόλεις των Αθηνών και Θεσσαλονίκης, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και σούπερ μάρκετ, θα μας πείσει για του λόγου το αληθές. Βέβαια, σε όλα αυτά ας συνυπολογίσουμε και όλα τα κρυφά ρεβεγιόν των εορταστικών ημερών. Πάντως όπως κι εάν έχει, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα ευθύνεται η εκκλησία με τις δυο ώρες λατρείας την ημέρα των Θεοφανείων για την αύξηση των κρουσμάτων. Είναι αστείο και μόνο να το λέμε. 

Η αποξένωση Ορθοδοξίας – Κεντροδεξιάς

• Από τον Μανώλη Κοττάκη

Το κόμμα, του οποίου ο ύμνος περιέχει τον στίχο «ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία» (στο άκουσμα του οποίου παραληρούσαν εκατομμύρια Ελληνες και Ελληνίδες κάποτε, στις συγκεντρώσεις του Ευάγγελου Αβέρωφ, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Μιλτιάδη Εβερτ, του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά), σήμερα, εν μέσω πανδημίας, βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με την Εκκλησία της Ελλάδος. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρώτος ηγέτης της κεντροδεξιάς παράταξης που στέκεται «απέναντι» σε Αρχιεπίσκοπο.

Και το ακόμη χειρότερο: Κρίση, και μάλιστα βαθιά, σοβεί και στις σχέσεις μεταξύ της αρχηγού του κράτους, Προέδρου της Δημοκρατίας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, και της Εκκλησίας, μετά την απαξιωτική στάση της απέναντι στο Ιερό Ευαγγέλιο κατά τη -διάσημη πλέον, ελέω εθνικού ύμνου- δοξολογία της