Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή …

 

Κάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.

Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.

Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας.

Τώρα τα λέμε μέσω MSN και MAIL.

Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελαΐδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος.

Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.

Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο
στις αλάνες.

Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.

Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.

Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ …3000 κυβικών.

Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.

Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και … ήμασταν ευτυχισμένοι.

Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα …

Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.

Σήμερα μας το λέει ο navigator.

Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά.

Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και …αρρωσταίνουμε.

Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας.

Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει.

Είτε είναι καλός, είτε κακός.

Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε.

Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα. Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι.

Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ …

Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό.

Σήμερα είναι ανοησία.

Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη.

Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.

Κάποτε μας μάγευε η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, σήμερα μας ξεκουφαίνει η …Μπεζαντάκου.

Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.
Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα.

Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν …τους κακούς.

Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με την κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς.

Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά.

Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.

Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».

Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει» …

Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.

Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.

Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι!

Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό.

Σήμερα …μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια της Αθηνας.

Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος.

Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.

Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.

Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους.

Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.

Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε. Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας.

Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα …

Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή …

 www.exapsalmos.gr

 

«Ἂν τύχει νὰ ξεκόψει κανένας τέτοιος ἀπὸ ψεύτικη παρέα του καὶ βρεθεῖ στὴ συντροφιὰ τῶν ἁπλῶν, τῶν ἀχάλαστων, νοιώθει πὼς ζεῖ ἀληθινά»

 

«Τί μεγαλομανία σ᾿ἔχει πιάσει, ἀδελφέ μου, καὶ δὲν βρίσκεις ἡσυχία καὶ χτίζεις πατώματα ἀπάνω στὰ πατώματα, κι᾿ἔχεις δυὸ τρία αὐτοκίνητα καὶ κότερα καὶ κάθε λογῆς μάταια πράγματα!

Γύρισε καὶ κύτταξε καὶ τὸν ἀδελφό σου, νὰ δροσισθεῖ ἡ ψυχή σου μὲ τὴν εὐλογημένη καλωσύνη, ποὺ τὴν ξεράνανε τὰ τσιμέντα, οἱ ψεύτικες κουβέντες, οἱ συμφεροντολογικὲς παρέες, οἱ συνοφρυωμένες ἀξιοπρέπειες…

Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κάνεις θυσίες, τουλάχιστον νὰ συχαθεῖς τὴν ἀδικία. Μὴν ἀδικεῖς. Ἡ ἀδικία εἶναι σιχαμερὴ στρίγγλα, χωρίστρα τῶν ἀνθρώπων, ἀνθρωποκτονία σὰν τὸν πατέρα τὸν σατανᾶ.

Τί θὰ δίνανε πολλοὶ ἀπ᾿αὐτούς, ποὺ κερδίσανε τὸν κόσμο καὶ χάσανε τὴν ψυχή τους, γιὰ νὰ νοιώσουνε ὅ,τι νοιώθουνε οἱ ἄλλοι ποὺ δὲν χάσανε τὴν ψυχή τους!

Ἂν τύχει νὰ ξεκόψει κανένας τέτοιος ἀπὸ ψεύτικη παρέα του καὶ βρεθεῖ στὴ συντροφιὰ τῶν ἁπλῶν, τῶν ἀχάλαστων, νοιώθει πὼς ζεῖ ἀληθινὰ καὶ σὰν ἀπογευθεῖ τὰ ἁγνὰ αἰσθήματα ὕστερα ἀπὸ τὴ ψευτιά, καταλαβαίνει τέτοια χαρά, ποὺ κάνει σὰν τὸν ἄνθρωπο ποὺ ξαναγεννήθηκε, σὰν τυφλὸς ποὺ εἶδε τὸ φῶς του…»

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Απλοί άνθρωποι εκείνα τα χρόνια χωρίς ίχνος βεντετισμού οι περισσότεροι. Οι δικοί μας άνθρωποι…

*Στην περίπτωση του Ελληνικού κινηματογράφου φαίνεται και η μεγάλη διαφορά στο ήθος και την καλλιέργεια που είχαν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής και της σημερινής…

Πράγματι το βαρύ πυροβολικό του Ελληνικού κινηματογράφου …..

Χρήστος Ευθυμίου…Διονύσης Παπαγιαννόπουλος….Βασίλης Αυλωνίτης….Νίκος Σταυρίδης….Ορέστης Μακρής….Μίμης Φωτόπουλος….Αλέκος Λειβαδίτης….
Τζένη Καρέζη….

Απλοί άνθρωποι εκείνα τα χρόνια χωρίς ίχνος βεντετισμού οι περισσότεροι.
Οι δικοί μας άνθρωποι…

Τα θύματα ασπίδα για τους πλούσιους

του Στέλιου Ελληνιάδη

«Ο λαός έχει βαθμιαία κατακτηθεί από τη μπουρζουαζία, έχει διαποτιστεί από
τη σκέψη της, και το μόνο που θέλει τώρα είναι να της μοιάσει. Αν ποθείς
μια τέχνη του λαού, άρχισε δημιουργώντας ένα λαό!»
Ρομαίν Ρολάν, «Le Théâtre du peuple» (1903)

Ο βασιλιάς ήταν ο επί γης εκπρόσωπος του θεού, πάνω κι απ’ τους δεσπότες και τους πατριάρχες. Και μετά τη Γαλλική Επανάσταση και το Διαφωτισμό εκσυγχρονίστηκε, προσαρμόστηκε και έγινε ο εγγυητής της ενότητας και του μεγαλείου του έθνους. Και ξένος να ήταν, όπως ήταν οι εγκάθετοι στις αποικίες και ημιαποικίες, το βασιλικό του αίμα, η ανωτερότητά του, εγγυόταν αυτό το ρόλο. Αυτοί που έβγαιναν από πολλών αιώνων καθεστώτα και κουλτούρες που περιστρέφονταν γύρω από έναν ηγεμόνα, αυτοκράτορα, βασιλιά, σουλτάνο, πρίγκιπα, δούκα, βαρόνο, σεΐχη, πασά, αγά, φύλαρχο, κοτζαμπάση, κονκισταδόρ, δικτάτορα ή πατριάρχη, πάπα, δεσπότη και καρδινάλιο, ήταν πολύ δύσκολο να απαγκιστρωθούν οριστικά από την εξάρτηση και να αγωνιστούν για την ελευθερία τους μέχρι το τέλος.

Οι τραγικές προεκτάσεις του “απαγορεύεται το απαγορεύεται”

.

Όταν ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ περιέγραφε σεξουαλικές συνευρέσεις με παιδιά

Και εξακολουθεί να παραμένει επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών;

Του Δημοσθένη Γκαβέα από την huffingtonpost.gr

Η ηγετική φυσιογνωμία των Ευρωπαίων Πρασίνων και πρωτεργάτης του Μάη του ΄68, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ ή «κόκκινος Ντάνι», ο οποίος τον Φεβρουάριο του 2012 αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρέπει να ένιωσε πολύ άβολα όταν ένα χρόνο αργότερα, το 2013 πήγε στη Στουτγάρδη για να παραλάβει το βραβείο Theodor Heuss Prize. 

Έξω από το κτίριο όπου θα γινόταν η απονομή, διαδήλωναν ομάδες για την προστασία των παιδιών κατηγορώντας τον για παιδεραστία. Ο βασικός ομιλητής, ο Andreas Vosskuhle – πρόεδρος του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου αρνήθηκε να συμμετάσχει και το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλοι ομιλητές.

Η αιτία ήταν το αυτοβιογραφικό βιβλίο που είχε γράψει ο Κον Μπεντίτ το 1975 με τίτλο «Το Μεγάλο Παζάρι» (Der grosse Basar), στο οποίο περιγράφει ερωτικές συνευρέσεις με παιδιά πέντε ετών την εποχή που ήταν δάσκαλος σε ένα αντι-αυταρχικό νηπιαγωγείο στη Φραγκφούρτη.

«Μερικά παιδιά άνοιγαν το φερμουάρ μου και άρχιζαν να με χαϊδεύουν. Αντιδρούσα διαφορετικά, ανάλογα με την περίπτωση (…) Αλλά αν επέμεναν, τα χάιδευα».

Το μήνυμα των «Λιγναδικών»: Ζητείται εθνική ηγεσία να μας βγάλει απ’ το τέλμα

Οι ελίτ καθεύδουν μέσα στον μηδενισμό και την ιδιωτεία

Του Γιώργου Ρακκά

Εδώ και πολλές μέρες, η χώρα ζει στο ρυθμό των «Λιγναδικών»: Τα ΜΜΕ τροφοδοτούν την επικαιρότητα με αποκαλύψεις. Η κυβέρνηση με την αξιωματική αντιπολίτευση, επιστρατεύουν την στρατευμένη τους δημοσιογραφία για να παίξουν “πόλεμο χαρακωμάτων”, μεταβάλλοντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε “αρένα” πολιτικών αυτοματισμών του μίσους. Ο κόσμος, οι περισσότεροι δηλαδή που έχουν κουραστεί να παίζουν τους “ψηφιακούς μονομάχους” χάριν των πολιτικών πατρόνων, αποστασιοποιείται ολοένα και περισσότερο απ’ όλους.

Τι θέλουμε, πλούσια παιδιά, ή ενάρετα;

  Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης, Καθηγητής Θεολογίας

Εικόνα από την «Τέχνη να είσαι Γονέας»

 Με αυτήν την παιδαγωγική αρχή, όπως διατυπώνεται, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σκεπτικισμό, οπότε αβίαστα προβάλλει ένα αδυσώπητο δίλημμα. Τι ζητάμε να δημιουργήσουμε; Πλούσια παιδιά ή ενάρετα; Πως θέλουμε τους απογόνους μας; Σ’ αυτά τα ερωτήματα κρύβεται ο μεγαλύτερος προβληματισμός για τους συνετούς γονείς. Σχετίζεται με το μέλλον των παιδιών, αλλά και με το κληρονομικό νομικό δίκαιο. Το δίκαιο που κατοχυρώνει την οικογενειακή παράδοση και τη συνέχειά της. Αγωνιούμε συνήθως για το τι θα αφήσουμε οι γονείς στα παιδιά μας. Τι θα τους κληροδοτήσουμε; Το χτίσιμο όμως του μέλλοντος των παιδιών μας σχετίζεται με το χτίσιμο και της όλης δικής μας ζωής. Περί αυτής μάλιστα της ζωής ομιλεί δια μακρών ο Απόστολος Παύλος, ο διδάσκαλος της οικογένειας και της οικουμένης. Ας τον ακούσουμε.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψε την ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ από κακούργημα, σε πλημμέλημα!

www.dikografies.blogspot.com

Κροκοδείλια...

Ο νέος Ποινικός Κώδικας, που ψήφισε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο του 2019, μετέτρεψε την ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ από κακούργημα, σε πλημμέλημα, ενώ απογύμνωσε και άλλα αδικήματα σεξουαλικής βίας, από την κακουργηματική τους μορφή!

Μάλιστα, ξαναβάφτισε την ειδεχθή πράξη από ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ, σε “ΓΕΝΝΕΤΗΣΙΑ ΠΡΑΞΗ ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΓΓΕΝΩΝ”!!

Το άρθρο 345 του παλιού Ποινικού Κώδικα, τιμωρούσε την αιμομιξία ως κακούργημα, με ποινές κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών, εάν το θύμα δεν είχε συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας του και με κάθειρξη μέχρι 10 χρόνια, εάν είχε συμπληρώσει το 15ο, αλλά όχι το 18ο έτος. Ενώ με φυλάκιση μέχρι 2 έτη, εάν ο παθών ήταν πάνω από 18 ετών.

Κορωνοϊός: Ακραία ταξική η πανδημία - Πλουσιότεροι έγιναν οι πλούσιοι του πλανήτη

Άκρως ενδιαφέροντα, για την διαχείριση και τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας παγκοσμίως, είναι τα στοιχεία παρουσιάζει η έκθεση για τις ανισότητες που παρουσίασε η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam.
Όπως εκτιμά η μη κυβερνητική οργάνωση, στην έκθεσή της για τις ανισότητες που έδωσε στη δημοσιότητα όπως κάθε χρόνο, οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον πλανήτη κάλυψαν ήδη τις ζημίες που υπέστησαν αν δεν μεγέθυναν τα πλούτη τους εν μέσω της πανδημίας του νέου κορωνοϊού, επαναλαμβάνοντας την πρότασή της να φορολογηθούν περισσότερο οι μεγάλες περιουσίες για να καταπολεμηθεί αυτός που αποκαλεί «ιό της ανισότητας».

Η θεωρία των «εξαιρετικών περιστάσεων» -Μια θεωρία παντός καιρού

…κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της εκτελεστικής εξουσίας

της Ασπασίας Καλαφάτη -Εφέτη Δ.Δ.

Το παρόν άρθρο συνέταξα με αφορμή το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ άρθρο (1) της κ. Αργυρώς Τέγουτζικ, Ειρηνοδίκου, το οποίο είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, όπου και το είχα πρωτοδεί. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας παραπέμψω στη σχετική διεύθυνση, διότι δεν υπάρχει πλέον αναρτημένο στην ως άνω ιστοσελίδα, για λόγους άγνωστους σε μένα (Σημ. Αιρ. Ιδεών: το άρθρο της κας Τέγουτζικ μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: https://www.xasteria.org/index.php/2021/01/12/post_14245/).

Σάλος με το γαλλικό #metoo για υποθέσεις αιμομιξίας

 

Μετά τις αποκαλύψεις της Καμίγ Κουσνέρ για σεξουαλική κακοποίηση του έφηβου αδερφού της από τον διάσημο πατριό τους, ο Μακρόν ανακοίνωσε μέτρα προστασίας για παιδιά-θύματα σεξουαλικής βίας και αιμομιξίας

Με μαύρη μπλούζα και ύφος ιδιαίτερα βαρύ με πολλαπλές παύσεις γεμάτες νόημα, ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν απευθύνθηκε χθες σε όλα τα παιδιά θύματα σεξουαλικής βίας ή αιμομιξίας. «Σας ακούμε... σας πιστεύουμε.. και δεν θα είστε πια μόνα» ήταν η ουσία των μηνυμάτων του και μέσω twitter.

Μίλησε για «τσαλακωμένες ζωές στον ιερό χώρο ενός παιδικού δωματίου», για «κλεμμένα παιδικά χρόνια με την ευκαιρία οικογενειακών διακοπών ή για άλλες στιγμές που θα έπρεπε να ήταν αθώες, όμως οδήγησαν στο χείριστο». Όπως υπογράμμισε: «Αυτές τις μαρτυρίες, αυτές τις λέξεις, αυτές τις κραυγές, κανείς δεν μπορεί να τις αγνοήσει πλέον. Ενάντια στη σεξουαλική βία που ασκείται στα παιδιά μας, εναπόκειται σε εμάς να δράσουμε τώρα». Εξήγγειλε τα πρώτα μέτρα, ώστε «να δοθεί χέρι βοήθειας» και συλλογή πληροφοριών:

Ο κορωνοϊός και η δεύτερη ευκαιρία της δημοκρατίας

https://ardin-rixi.gr/

Του Μάνου Σιμιανάκη

Είναι κάποιες φορές που η πορεία της ανθρώπινης ιστορίας αλλάζει, λόγω κάποιας φυσικής καταστροφής. Έτσι, ο μινωϊκός πολιτισμός καταστράφηκε από ένα τσουνάμι, η Ιαπωνία κάποτε σώθηκε από έναν ανεμοστρόβιλο, τον γνωστό μας «καμικάζι», και σαν είδος, ούτε που θα υπήρχαμε, εάν δεν είχε πέσει στον πλανήτη ένας μετεωρίτης ν’ αφανίσει τους δεινόσαυρους. Μια τέτοια επίδραση είχε και η πανδημία του κορωνοϊού στην πορεία του δυτικού κόσμου, όπως αποδείχτηκε από την απόπειρα ανατροπής της αμερικανικής δημοκρατίας, που παρακολουθήσαμε πρόσφατα.
Στην περίοδο που ζούμε, η πρωτοκαθεδρία του δυτικού κόσμου πάνω στον πλανήτη έχει δώσει μια υπέρμετρη αυτοπεποίθηση στις κοινωνικές του ελίτ και αυτό φάνηκε από τις απανωτές οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις που αυτές επέτρεψαν να συμβούν τα τελευταία χρόνια.

Η στοχοποίηση της Εκκλησίας με ψευδή δημοσιεύματα για μη τήρηση των μέτρων και η «απάντηση» της ΔΙΣ με προσφυγή στο ΕΣΡ

Πολλά περιστατικά έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα με ψευδή δημοσιεύματα να κατηγορούν την Εκκλησία ότι λειτουργεί κατά της δημόσιας υγείας. Ιδιαίτερα για την εορτή των Θεοφανείων η Διαρκής Ιερά Σύνοδο μετά από τη συνεδρίαση που πραγματοποίησε, την Τρίτη και την Τετάρτη 12 και 13 Ιανουαρίου, εξέδωσε ανακοίνωση για ορισμένα πλάνα που προβλήθηκαν από τηλεοπτικούς σταθμούς τα οποία ήταν παλαιότερων ετών και κατηγορούσαν τους πιστούς ότι δεν τηρήθηκαν τα μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού. 

Η ανακοίνωση της ΔΙΣ αναφέρει για το συγκεκριμένο περιστατικό: 

γ) Κατά την εορτή των Θεοφανείων εντός των Ιερών Ναών σημειώθηκε τάξη και τήρηση των προβλεπομένων υγειονομικών μέτρων, ενώ οι περιπτώσεις παρεκκλίσεων στις οποίες τα μέτρα δεν τηρήθηκαν εκτός των Ιερών Ναών, ήταν ελάχιστες και δυστυχώς μεγεθύνθηκαν δυσανάλογα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ο «παραγκωνισμένος άνθρωπος» και η «τυραννική πλειοψηφία» του Νιού Ντηλ

«Όταν ο κοινωνικός ιστός σπάει, και τα μεσαία και κατώτερα στρώματα αφήνονται σε ελεύθερη πτώση, τότε ανοίγει ο δρόμος προς την επίγεια κόλαση».

Του Γιώργου Ρακκά* από την huffingtonpost.gr

O Φράνκλιν Ντελάνο Ρούσβελτ, κατά την προεκλογική περίοδο του 1932, και λίγο μετά την ανάδειξή του σε προεδρικό υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος, θα δηλώσει σε μια ραδιοφωνική του συνέντευξη ότι στόχος της προεδρίας του εφόσον κερδίσει τις εκλογές θα είναι η αποκατάσταση του ‘παραγκωνισμένου ανθρώπου’ (ForgottenMan) από το περιθώριο.

Ο ‘παραγκωνισμένος άνθρωπος’ του 1930, είναι μια αρκετά γνώριμη φιγούρα ακόμα και για το ελληνικό κοινό. Τον γνώρισε μέσα από τα Σταφύλια της Οργής, το έργο του Τζον Στάινμπεκ που βυθίζεται στον κόσμο της απόλυτης κοινωνικής, οικονομικής καταστροφής και ανασφάλειας όπου βυθίζονταν οι μικροί αγρότες της αμερικανικής περιφέρεια:

Πως τα πήγαν 10 χώρες που δεν επέβαλαν συνολικό lockdown

Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος

www.slpress.gr

Όσοι ασχολούνται με τα στατιστικά του Covid-19, χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο δείκτη για να συγκρίνουν τη θνησιμότητα ανάμεσα σε πληθυσμιακά ανόμοιες χώρες. Είναι ο αριθμός θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Η ιστοσελίδα worldometers, που έγινε δημοφιλής το 2020 παρουσιάζοντας έγκυρες στατιστικές για την επιδημία του κορονοϊού, παρουσιάζει καθημερινά λίστες των χωρών ανάλογα με τα επιδημιολογικά τους στοιχεία.

Χρησιμοποιώντας λοιπόν, στις 27 Δεκεμβρίου, στοιχεία του worldometers από το δείκτη "θάνατοι ανά εκατομμύριο πληθυσμού" (Deaths/1M pop), σας παρουσιάζω την κατάταξη 10 χωρών που δεν έκαναν συλλογικό lockdown. Την Κίνα την τοποθέτησα στη λίστα γιατί έκανε μόνο τοπικά lockdowns στη Γουχάν και σε 5-6 κοντινές πόλεις (μόνο 46 εκατομμύρια Κινέζοι μπήκαν σε lockdown σε σχέση με το 1,4 δισ του πληθυσμού).

Στο πάρτυ της Αντινόησης

 

Της Ξένιας Πολίτη

...δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα, κυριολεκτικά αλλά κυρίως, μεταφορικά... Χορεύουμε σε όλους τους χαβάδες μιας ενισχυμένης Πολιτικής Ορθότητας του Παραλόγου, σαν μοιραίοι μασκοφόροι, ξεπατικώνοντας κι εξασκώντας διαρκώς νέες φιγούρες τρόπου ζωής, μιας παρά φύσιν, φαιδρότητας. Η Αντι-νόηση* εδώ, ως διαστροφή της Έννοιας, της ίδιας της αλήθειας, η στρέβλωση των γεγονότων κι επομένως της πραγματικότητας, δρέπει καρπό.

Κι εξηγούμαι, γιατί αυτό, βρίθει πραγματικά διεξοδικού ενδιαφέροντος, αφού συχνότατα πλέον, ερχόμαστε αντιμέτωποι με παραφουσκωμένους κι αλαζόνες νόες, διαφόρων ιδρυμάτων που μια

Η Δεξιά, η Αριστερά και η κατάρρευση της οικογένειας*

Του Κρίστοφερ Λας από τον νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 19

Η προοδευτική ρητορική έχει την ιδιότητα να συγκαλύπτει την κοινωνική κρίση και την ηθική κατάρρευση, παρουσιάζοντάς τες σαν να είναι τα υλικά μιας «διαλεκτικής» που κυοφορεί μέσα από τις ωδίνες της έναν νέο κόσμο. Η Αριστερά απορρίπτει κάθε συζήτηση σχετικά με την κρίση της οικογενειακής ζωής και προτιμά να μιλάει για την ανάδυση «εναλλακτικών τρόπων ζωής» και για  την αυξανόμενη διαφοροποίηση των οικογενειακών προτύπων.

Η Μπέτυ Φρίνταν (Betty Friedan) εκφράζει αυτή τη διαφωτιστική συναίνεση, όταν υποστηρίζει ότι οι Αμερικάνοι θα πρέπει να απορρίψουν την «απαρχαιωμένη εικόνα της οικογένειας», να κατανοήσουν «την πολλαπλότητα των οικογενειακών μορφών μέσα

Η διάβρωση των θεσμών από «πλούσιους φιλανθρώπους»

Επιβεβαιώνεται με ποικίλους τρόπους η βαθιά και επικίνδυνη διάβρωση των ευρωπαϊκών και όχι μόνον θεσμών από τους «πλούσιους φιλανθρώπους» τύπου  George Soros. Κάνουν «δωρεές» για να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους, φυσικά με το αζημίωτο . Υπάρχει ένα ευρωπαϊκό όργανο, το λέμε Συμβούλιο της Ευρώπης.

 Η «Open society» του Soros  και η Microsoft του Bill Gates έδωσαν σε αυτό το όργανο 1 εκ. 400. χιλ. δολάρια  την δεκαετία 2004-13, από τα οποία 690 χιλ. δολάρια μεταξύ 2006-2014. Εξάλλου το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο πήρε 115 χιλ. ευρώ από την «Ανοικτή Κοινωνία» του Bill Gates, που έδωσε πάνω από 530 χιλ. δολάρια την περίοδο από το 2009 μέχρι σήμερα.

Καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις χάνουν τον έλεγχο του COVID-19, η εξέγερση πλανιέται στον αέρα

 

Διαδηλώσεις στην Ιταλία

Του Julian Coman / The Observer

Οι φόβοι για δημόσιες αναταραχές σε όλη την ήπειρο αυξάνονται, καθώς ο κόσμος λέει ότι δεν μπορεί πια να εμπιστευθεί τους ηγέτες του για να τον προστατέψουν κατά την κρίση της δημόσιας υγείας και της οικονομίας την οποία προκάλεσε ο Covid-19

Καθώς το δεύτερο κύμα της μόλυνσης του Covid-19 κατά τις τελευταίες εβδομάδες άρχισε να γεμίζει τα νοσοκομεία σ’ όλη την Ευρώπη, και οι χώρες προχωρούν διστακτικά σε διάφορους βαθμούς μερικού απαγορευτικού (lockdown), τα τηλεοπτικά προγράμματα άλλαξαν για να επιτραπεί στους ηγέτες να απευθυνθούν στους κουρασμένους λαούς.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Κόντε ανάγγειλε την προηγούμενη Δευτέρα το κλείσιμο από τις 6 μ.μ. των εστιατορίων και μπαρ, και ζήτησε εθνική ενότητα.

Παραμύθια και φαντασιόπληκτοι συγγραφείς ως δεκανίκια της αντιχριστιανικής-νεοπαγανιστικής επιχειρηματολογίας

 

oodegr.com/oode
 

Στη βάση τής Αντιχριστιανικής παρα-φιλολογίας, συχνότατα συναντάμε μερικούς αμαθείς (ή τυφλωμένους από τον φανατισμό) συγγραφείς, με γελοίες ως ανακριβείς θέσεις, που αν και απαντημένες προ πολλού, συνεχίζουν να αναπαράγονται από τους σύγχρονους αμαθείς μαθητές τους

Εισαγωγή Όταν πριν από καιρό δημοσιεύσαμε μια συλλογή από κριτικές στο πρόσωπο του φανατικού αντιχριστιανού Γίββωνα, δεν ήταν κάτι που έγινε τυχαία. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει έρθει σε αντιπαράθεση με τους νεόκοπους αντιχριστιανούς παγανιστές (ή και κρυφοπαγανιστές, που αυτοπαρουσιάζονται ως δήθεν άθεοι μη μπορώντας να αντέξουν τις ευθείες βολές για τα αμέτρητα περιστατικά ανορθολογισμού και την παθογένεια του δωδεκαθεϊσμού), και να μην έχει αγανακτήσει από το χαμηλό επίπεδο της επιχειρηματολογίας τους, η οποία προέρχεται συχνότατα από εξίσου χαμηλού επιπέδου βιβλιογραφία: έργα παμπάλαια, ηλικίας ενός και δύο αιώνων ακόμα, ή έργα σύγχρονα που (ξανα) προσφέρουν τις ίδιες παρωχημένες πληροφορίες με τα προηγούμενα, έργα φανατικών, έργα μυθιστορηματικού χαρακτήρα που αξιώνουν δάφνες ιστοριογραφίας, έργα γεμάτα αυθαιρεσίες που αγνοούν επιδεικτικά την σύγχρονη βιβλιογραφία και τα πορίσματα της επιστήμης. Με κάποια από αυτά θα ασχοληθούμε στο κείμενό μας επικαλούμενοι πάντα τους ειδικούς στο αντικείμενο. Και μάλιστα, επίτηδες επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τις απόψεις ενός ανθρώπου, που σε όλη του τη ζωή αναγνωριζόταν ως ένας από τους πλέον ουδέτερους στις διατυπώσεις του, του  καθ. Σάββα Αγουρίδη.