Στην πολιτική, ιδίως στις μέρες μας, είναι σύνηθες να αγνοούνται αρχές και ηθικές αξίες, εν ονόματι μιας υποτιθέμενης αποτελεσματικότητας. Στην πολιτική προέχει το αποτέλεσμα και ο κόσμος δικαιώνει την επιλογή, αν υπάρχει θετική κατάληξη. Ωστόσο, αν έπρεπε να αναζητήσουμε πρότυπο κυνισμού και αδιαφορία για πολιτικές και ηθικές αξίες, η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, θα ήταν υπόδειγμα. Όμως, θα κάναμε λάθος.Η ρίζα του κακού δεν βρίσκεται στο πολιτικά «ανήθικο» της σύμπραξης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επειδή ποδοπατούν τις ιδεολογίες τους χάριν της εξουσίας. Ούτε στο αντίστροφο, ότι ψευδώς υποστηρίζουν το μεν ότι είναι αριστερό το δε είναι δεξιό, αλλά στην πράξη η ιδεολογία (τους) είναι προς έκπτωση και πώληση. Αυτά είναι αλήθεια. Αλλά από τότε που έπεσε η ΕΣΣΔ και διαλύθηκαν τα κομμουνιστικά κόμματα, η ιδεολογία ξέπεσε στα αζήτητα.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που βγαίνει από την παραίτηση Κοτζιά. Ο Τσίπρας προτίμησε να θυσιάσει τον Κοτζιά αντί τον Καμμένο. Προτίμησε να γίνει έρμαιο των απειλών του δεξιού Καμμένου για να κρατήσει την καρέκλα του Μαξίμου, αντί να στηρίξει τον αριστερό Κοτζιά ο οποίος όταν αναλάμβανε να βγάλει το... φίδι από την τρύπα των Πρεσπών είμαστε σίγουροι ότι δεν θα διανοείτο τέτοιο μεγαλοπρεπές άδειασμα.


















