Ποιος ξέχασε τα Ίμια;

Δημήτρης Μηλάκας Οι δραματικές συνέπειες της κρίσης των Ιμίων που κορυφώθηκε το βράδυ της 30ής Ιανουαρίου 1996 ουδέποτε απασχόλησαν με την απαραίτητη προσοχή το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία της χώρας. Τότε, εκείνα τα χρόνια, υπήρχαν άλλες προτεραιότητες, καθώς χτιζόταν η ψευδαίσθηση της «ισχυρής Ελλάδας». Με δανεικά… Τότε, λοιπόν, ελάχιστοι επέμεναν να βλέπουν τον χάρτη του Αιγαίου να γίνεται γκρίζος. Ελάχιστοι ασχολήθηκαν με την επίσημη ανάθεση (συμφωνία Σημίτη - Ντεμιρέλ στη Μαδρίτη) της διαχείρισης της ελληνικής κυριαρχίας στην αμερικανική επιδιαιτησία. Η προσοχή είχε επικεντρωθεί στο χρήμα. Στο (δανεικό και πανάκριβο όπως στη συνέχεια αποδείχτηκε) χρήμα που εκείνη την περίοδο άρχισε να ρέει και να μοιράζεται σε εξοπλιστικά και άλλα προγράμματα με τις συνεπακόλουθες μίζες, προμήθειες και εξυπηρετήσεις… Αποτέλεσμα; Ένα ωραίο μεσημέρι, τον Απρίλη του 2010, ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου από το ακριτικό Καστελόριζο παραδέχτηκε τη χρεοκοπία της χώρας καλώντας για βοήθεια το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Έκτοτε και καθώς το οξύ οικονομικό πρόβλημα άγγιξε μέχρι το μεδούλι της την ελληνική κοινωνία τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας άρχισαν να εμφανίζονται στο προσκήνιο με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο. Πώς είναι δυνατόν οι υπάλληλοι των δανειστών να ρυθμίζουν και να ορίζουν κάθε λεπτομέρεια στα δημοσιονομικά της χώρας; Πώς είναι δυνατόν οι εκλεγμένες κυβερνήσεις να μην μπορούν να αποφασίσουν ούτε για την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των υπαλλήλων της τρόικας; Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τις βόλτες των Τούρκων στην κυπριακή ΑΟΖ, τα ερωτήματα που αφορούν τη δυνατότητα της κυβέρνησης να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας αρχίζουν να εμφανίζονται με πιο πιεστικό τρόπο. Πώς μια παραδομένη στους δανειστές κυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας μπορεί να αντιμετωπίσει τις τουρκικές αμφισβητήσεις, οι οποίες εκδηλώνονται έμπρακτα και επίμονα, όπως θα διαβάσετε στις σελίδες 12 - 13 και εντός της ελληνικής ΑΟΖ, μεταξύ Κρήτης, Καρπάθου, Ρόδου και Καστελόριζου; Αν λοιπόν η ψευδεπίγραφη ευημερία των εποχών της «ισχυρής Ελλάδας» μπόρεσε να κρύψει τις συνέπειες της οδυνηρής διπλωματικής ήττας των Ιμίων, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι συνέπειες εξαφανίστηκαν. Αντίθετα, αναζητούν την κατάλληλη στιγμή (πολιτική / οικονομική αστάθεια) και τον κατάλληλο τόπο (ελληνική ΑΟΖ;) για να επιβεβαιωθούν… http://www.topontiki.gr/article/86129/Poios-ksexase-ta-Imiarn

Διαβάστε περισσότερα ...

Διπλωματική προσπάθεια στις Βρυξέλλες για καταδίκη της Τουρκίας

Τι επιδιώκουν Λευκωσία- Αθήνα, με στήριξη από το Βερολίνο. Χάρτη με τουρκικές προκλήσεις παρέδωσε ο Α. Σαμαράς. Διαβάστε το ρεπορτάζ του NEWS247

news247 

Της Βίκυς Σαμαρά

Η μάχη της Αθήνας και Λευκωσίας στις Βρυξέλλες προκειμένου να συμπεριληφθεί στα αποτελέσματα της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ένα αυστηρό μήνυμα προς την Άγκυρα, που συνεχίζει την προκλητική συμπεριφορά στην κυπριακή ΑΟΖ συνεχίζεται.

Μέχρι αργά χθες το βράδυ συνεχιζόταν η συζήτηση για το κείμενο συμπερασμάτων, προκειμένου σε αυτό εκτός από την αναφορά σε ανησυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κλιμάκωση της έντασης στην ανατολική Μεσόγειο και την έκκληση στην Τουρκία να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, να συμπεριληφθεί και αυστηρή υπενθύμιση στην ευρωπαϊκή απόφαση για αναγνώριση όλων των κρατών μελών ως συστατικό στοιχείο της ενταξιακής διαδικασίας

Οι πρώτες πληροφορίες για το υπό διαμόρφωση κείμενο χθες το απόγευμα ανέφεραν ότι στο κείμενο υπήρχε η φράση: “Υπό τις συνθήκες αυτές το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεωρεί ότι είναι περισσότερο σημαντικό από ποτέ να εξευρεθεί μια συνολική λύση για την Κύπρο, προς όφελος όλων των Κυπρίων”, με την ελληνική και κυπριακή πλευρά να ζητούν πιο αυστηρή δήλωση.

Τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη που νοσηλεύεται με ρινορραγία λόγω υψηλής πίεσης και ο οποίος μετά τη συνθήκη της Λισαβόνας δεν μπορούσε να εκπροσωπηθεί από άλλο Κύπριο αξιωματούχο (καθώς στην περίπτωση της Κύπρου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αρχηγός και της κυβέρνησης και του κράτους) αλλά μόνο από άλλο μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επιλέχθηκε για προφανείς πολιτικούς λόγους να εκπροσωπήσει ο Έλληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος είχε και συνάντηση μαζί του χθες το πρωί και στη συνέχεια παρουσίασε στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χάρτες με τις προκλητικές κινήσεις της 'Αγκυρας εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Το θέμα άλλωστε αφορά την Ελλάδα, όχι μόνο λόγω του ενδιαφέροντος για την Κύπρο, αλλά και για τη δική της ΑΟΖ.

Το Βερολίνο πήρε ουσιαστικά το μέρος της Λευκωσίας και της Αθήνας, καθώς εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε στο ΑΠΕ ότι η Γερμανία αναγνωρίζει το δικαίωμα της Κύπρου για έρευνα και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων στην ΑΟΖ και αναμένει το σεβασμό του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία, αν και δε συμφώνησε με την απόφαση της κυπριακής πλευράς για μπλοκάρισμα εφεξής κάθε ενταξιακής διαδικασίας. Στο πλευρό της Κύπρου τάχθηκε και η Ιταλία.

Υπέρ μίας πιο ήπιας προσέγγισης τάσσονται Βρετανία, Σουηδία και Φινλανδία, υποστηρίζοντας ότι ονομαστική και σκληρή καταδίκη από την πλευρά της ΕΕ μπορεί να οδηγήσει σε κλιμάκωση.

Διαβάστε περισσότερα ...

Εκβιασμός Ερντογάν: Για να ανοίξει η Χάλκη, ανοίξτε τζαμί στην Αθήνα και αφήστε μας να εκλέγουμε τον Μουφτή στη Θράκη

Όπως υποστήριξε ο Τούρκος πρόεδρος, από τα κατεχόμενα τόσο ο Κώστας Καραμανλής, όσο και η Ντόρα Μπακογιάννη αθέτησαν το λόγο του για τη λειτουργία τζαμιού στην Αττική

news247 

Τις πρώτες δηλώσεις του ως νέος πρόεδρος της Τουρκίας για τους Ρωμιούς της Πόλης και το μέλλον της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης έκανε σήμερα από το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ο Ταγίπ Ερντογάν.

Ο κ. Ερντογάν κάλεσε τους Ρωμιούς να επιστρέψουν στην πατρίδα τους , δηλώνοντας: «Η πόρτα μας είναι ανοικτή στους παλιούς Ρωμιούς πολίτες μας και στα παιδιά τους ». «Είμαστε», πρόσθεσε, «άνετοι σε αυτό».

Ο Τούρκος πρόεδρος μίλησε για τα θέματα αυτά , απαντώντας στην ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ , ποιό μήνυμα στέλνει ως νέος πρόεδρος της Τουρκίας στην ρωμαίικη κοινότητα της Πόλης και κατά πόσον θα λειτουργήσει σύντομα η Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Αναφορικά με το μέλλον της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης ο κ. Ερντογάν δήλωσε ότι «το να ανοίξουμε τη Θεολογική Σχολή για μας δεν είναι πρόβλημα». Ωστόσο, διατύπωσε και πάλι τους γνωστούς όρους της Άγκυρας:

-«Πρώτον, στην Αθήνα έχουμε δύο δικά μας τεμένη γκρεμισμένα, να δοθεί άδεια επισκευής τους». Υποστήριξε ότι ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός και η Ντόρα Μπακογιάννη, ως υπουργός Εξωτερικών, «έδωσαν το λόγο τους, όμως μέχρι σήμερα δεν πραγματοποιήθηκε ούτε ένα βήμα».

-«Δεύτερον, σύμφωνα με τη Λοζάνη», είπε ο Τούρκος πρόεδρος, «τα μέλη της Ιεράς Συνόδου πρέπει να είναι Τούρκοι πολίτες». «Σήμερα όμως», ισχυρίστηκε, «δεν έχει μείνει κανείς, εκτός από τον Βαρθολομαίο» και πρόσθεσε: «Του είπα, φέρτε κληρικούς από το εξωτερικό να τους κάνουμε Τούρκους πολίτες, έτσι τουλάχιστον να πράξουμε αυτό, που προβλέπει η Συνθήκη της Λοζάνης. Μέχρι στιγμής νομίζω ότι δώσαμε την τουρκική υπηκοότητα σε περίπου 20 άτομα». «Τώρα», είπε ο Ταγίπ Ερντογάν «ζητώ κι εγώ κάτι από εσάς» και αναφέρθηκε στο θέμα του αρχιμουφτή στην Δυτική Θράκη. «Εσείς ακόμη επιμένετε να τον διορίζετε. Κι εκείνον θα πρέπει να τον εκλέγουν οι εκεί Τούρκοι και οι μουφτήδες. Η διεθνής κοινότητα, ο χριστιανικός κόσμος, δεν μπορεί να δώσει απάντηση σ' αυτά τα ερωτήματά μου», είπε ο κ. Ερντογάν.

Στην απάντησή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Τούρκος πρόεδρος ανέφερε και τα εξής: «Τώρα εσείς ακόμη με ρωτάτε για την Θεολογική Σχολή. Το να ανοίξουμε την Θεολογική Σχολή δεν είναι τίποτε το δύσκολο, την ανοίγουμε. Όμως, κρατήστε κι εσείς το λόγο σας. Εσείς δεν τον κρατάτε». Ο κ. Ερντογάν κατέληξε με μία τουρκική έκφραση: «Γεννηθήκατε κάτω "από το δένδρο του πάρε" κι εκεί μεγαλώσατε, τελικά απαντήστε».

Διαβάστε περισσότερα ...

Το Προξενείο κατεβάζει το DEB το κόμμα της αυτοαποκαλούμενης «τουρκικής μειονότητας» στις ευρωεκλογές

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος  

Πολύ περισσότερο βάθος από όσα «γράφονται» σε εφημερίδες ή «προβάλλονται» στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, συχνά με κομματικές σκοπιμότητες, έχει η «υπόθεση Σαμπιχά» που ταλανίζει εδώ και κάποια 24ώρα τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Η απόσυρση της ρομά Σαμπιχά και η αντικατάστασή της με τουρκογενή υποψήφιο ευρωβουλευτή Ουμίτ Μεστάν (σ.σ. ο οποίος εργάζεται στο γραφείο του νυν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χουσείν Ζεϊμπεκ) αποκαλύπτει την ισχύ που διατηρεί στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης το Τουρκικό Προξενείο, τα σχέδια του οποίου ασφαλώς δεν περιορίζονται σε όποια «Σαμπιχά» αλλά, αντιθέτως, περιέχουν πολύ πιο εκτεταμένα σχέδια για την ελληνική πολιτική σκηνή. 

Παρά το γεγονός ότι η μουσουλμανική κοινότητα, δια των στελεχών της, αντέδρασε στην υποψηφιότητα Σαμπιχά, δηλώνοντας προς τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «δεν θα βρει μειονοτική ψήφο στην κάλπη αν δεν την αποσύρει», το πλέον πιθανό σενάριο είναι ότι στη Θράκη και συγκεκριμένα στην Ροδόπη το πρώτο κόμμα στις επικείμενες ευρωεκλογές δεν θα είναι ούτε η Ν.Δ. ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά το DEB, το κόμμα της, αυτοαποκαλούμενης, «τουρκικής» μειονότητας. 

Οι μειονοτικοί, με την ενίσχυση – πίεση του Προξενείου, ετοιμάζονται να «κατεβάσουν» ξεχωριστό ψηφοδέλτιο στις επικείμενες ευρωεκλογές, το οποίο αν και δεν μοιάζει να έχει ελπίδες να εκλέξει ευρωβουλευτή (σ.σ. ακόμη και με σημαντική αποχή θα είναι δύσκολο να πιάσει το όριο του 3% που θέτει ο νόμος) αναμένεται να διαδραματίσει ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. 

Στόχος του ψηφοδελτίου, του οποίου επικεφαλής θα είναι ο Πρόεδρος της αυτοαποκαλούμενης «τουρκικής» Ένωσης Νεολαίας Κομοτηνής Κοράι Χασαν είναι να εμφανίσει δυναμική όχι μόνον στη Θράκη αλλά να δημιουργήσει «βάσεις» στα Δωδεκάνησα αλλά και σε μεγάλα αστικά κέντρα. 

Είναι σαφές ότι η δυναμική του ψηφοδελτίου δεν θα κριθεί, προφανώς, από το αν θα υπερβεί ή όχι το όριο του 3%. Στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί στις επόμενες εθνικές εκλογές ως επιχείρημα προκειμένου να ασκηθεί πίεση ώστε περισσότεροι μειονοτικοί βουλευτές – ή στην περίπτωση της Ροδόπης μόνον μειονοτικοί βουλευτές – να εκπροσωπήσουν τους νομούς της Θράκης στο ελληνικό κοινοβούλιο. 

Το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (DEB) που αποτελεί τη συνέχεια του κόμματος που ιδρύθηκε από τον Αχμέτ Σαδίκ και έχει σήμερα πρόεδρο τον Μουσταφά Αλή Τσαούς με σαφείς δεσμούς με το Τουρκικό Προξενείο και τους ψευδομουφτηδες πρεσβεύει τον... παντουρκισμό, έχει δηλαδή ως στόχο να ομογενοποιήσει κάθε μουσουλμάνο κάτω από την τουρκική σημαία.

Όπως σημειώνουν στην ιδρυτική διακήρυξη της καθόδου τους στις ευρωεκλογές (σ.σ. η ορθογραφία διατηρήθηκε ως έχει στην ανακοίνωση):

«ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ • ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΠΑΡΟΝ» ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΈΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΛΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 33 ΧΡΟΝΙΑ • ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ • ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ • ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΓΥΛΕΓΓΥΗ • ΓΙΑ ΝΑ ΑKOYΣΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ • ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ • ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΛΗΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ • ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ «ΟΧΙ» ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ • ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΗ, ΠΙΟ ΑΝΕΚΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ • ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΗΣ ΨΥΦΟ ΜΑΣ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΑΙΤΗΜΑΤΑ • ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΙΟΥ 2014!!! • ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΟΧΙ» ΣΤΙΣ ΑΔΙΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ με το ΚΙΕΦ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2014… Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε πιο δυνατοί όταν είμαστε όλοι μαζί μια καρδιά!...»

Διαβάστε εδώ: http://newpost.gr/post/344876/to-prokseneio-katebazei-to-deb-to-komma-ths-aytoapokaloymenhs-toyrkikhs-meionothtas-stis-eyrwekloges#ixzz2zgxd7B2z

Διαβάστε περισσότερα ...

Το σχέδιο της Άγκυρας για Ελλάδα και Κύπρο αποκάλυψε ο τούρκος πρέσβης

Γράφει ο Γιάννης Κοκκινίδης 

Σε σημαντικές και απρόσμενες αποκαλύψεις προέβη ο τούρκος πρέσβης στην Αθήνα Κεριμ Ουράς σε συνέντευξη που παραχώρησε στο πρακτορείο Ανατολή. 

Μέσα από τις δηλώσεις του φανερώνονται οι πολύχρονοι σχεδιασμοί της Άγκυρας που θα μπουν σε φάση υλοποίησης μόλις γίνει η επανένωση της Κύπρου. Η Τουρκία θα καταφέρει να «γυρίσει όλο το παιχνίδι υπερ της» αρκεί η Λευκωσία να βάλει την υπογραφή της σε αυτό το σχέδιο. Ο πρέσβης της Τουρκίας στην Αθήνα Κερίμ Ουράς αποκάλυψε πως θα μπει η χώρα του στην Ε.Ε. μετά την επανένωση της Κύπρου ακόμα και το ποιος θα είναι υπουργός Εξωτερικών της Λευκωσίας. 

Επίσης αναφέρθηκε στις ΑΟΖ , στους μουσουλμάνους της Θράκης και εξήγησε ακόμα και τη στάση της Αιγύπτου απέναντι στην Ελλάδα. Δεν δίστασε να μιλήσει για τους Έλληνες που είναι πλέον οικονομικοί μετανάστες στην Τουρκία. 

Συγκεκριμένα ο πρέσβης στην Αθήνα Κερίμ Ουράς αναφερόμενος στην προεδρία της Ελλάδας και τις κυπριακές διαπραγματεύσεις, είπε ότι είναι δύο θέματα που σχετίζονται μεταξύ τους και δήλωσε πως «Κλειδί για την επίλυση του Κυπριακού είναι οι φυσικοί πόροι» και το κλειδί για την υποψηφιότητα της Τουρκίας στην Ε.Ε. είναι η επίλυση του Κυπριακού. 

Η GKRY ένα μήνα μετά από την απόρριψη του σχεδίου Ανάν έγινε μέλος της Ε.Ε. Από τότε και μετά μπλόκαρε τα 8 από τα 13-14 κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Το Κυπριακό είναι ένα θέμα που περιμένει λύση 50 χρόνια και το κλειδί για την επίλυση του είναι οι υδρογονάνθρακες, το νερό και οι φυσικοί πόροι που σχηματίζονται από το ρεύμα». 

Ο πρέσβης Ουράς ανέφερε πως σε περίπτωση συμφωνίας των δύο πλευρών στην Κύπρο, η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας θα φτάσει σε ένα σημαντικό ορόσημο, κάτι που θα δημιουργήσει μια θετική-ντόμινο επίδραση στις διεθνείς σχέσεις. 

Δεν δίστασε να προβλέψει ότι «Από εκεί που η Κύπρος ήταν μια χώρα που μας φρέναρε θα γίνει ο Νο1 υποστηρικτής μας. Υπουργός Εξωτερικών θα είναι Ελληνοκύπριος και ο υπουργός Ε.Ε. Τουρκοκύπριος . Όταν πίσω από την ταμπέλα της Κύπρου κάτσει ένας Τουρκοκύπριος θα υπερασπιστεί διαφορετικά την υποψηφιότητα της Τουρκίας και η χώρα που την μπλοκάρει θα γίνει μια χώρα που την υπερασπίζεται». 

Ο Τούρκος πρέσβης δεν δίστασε να πει ότι οι Ελληνοκύπριοι που έχασαν τις περιουσίες τους στη Βόρεια Κύπρο θα αποζημιωθούν από την εξόρυξη του... φυσικού τους αερίου (!). 

«Σύμφωνα όμως με το διεθνές δίκαιο το 80% των ιδιωτικών περιουσιών στην Βόρεια Κύπρο είναι περιουσίες Ελληνοκυπρίων, και η επίλυση αυτού του θέματος αποτελεί όρο. Και αυτό θα χρειαστεί πάρα πολλά χρήματα. Αυτό μπορεί να καταστεί δυνατό μόνο με την απόδοση μέρους από τα κέρδη που θα προέλθουν από τους φυσικούς πόρους, με τα οποία θα σχηματιστεί ένα ταμείο αποζημιώσεων. Με αυτό τον τρόπο η επίλυση αυτού του θέματος θα καταστεί δυνατή με αυτοχρηματοδότηση, χωρίς να αναλάβει κανείς ένα τέτοιο οικονομικό βάρος». 

Ο Ουράς αναφέρει πως σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού η ίδρυση της Κύπρου θα είναι σταδιακή και προέβλεψε ότι «Παράλληλα με αυτό θα υπάρξει μια ταχεία είσοδος στην οδό επίλυσης των θεμάτων του Αιγαίου. Όλες αυτές οι εξελίξεις θα συστήσουν μια πιο κατάλληλη ατμόσφαιρα και ένα έδαφος για την επίλυση των μειονοτικών και άλλων θεμάτων και το σημαντικότερο, θα συμβάλουν στην πολιτική αποφασιστικότητα. Μέσα σε 3-5 χρόνια μετά από την επίλυση, η Τουρκία πλέον θα βρίσκεται σε πολύ διαφορετικό σημείο. Κατά τον ίδιο τρόπο, πολύ θετική θα είναι η συμβολή και για την Ελλάδα και για την GKRY. Διότι η οικονομική συνεργασία που θα γεννηθεί και η θετική ώθηση θα διασφαλίσει μεγάλα οφέλη στις οικονομίες τους. Πιστεύω πως εκεί πρέπει να αναζητηθεί και η έξοδος από την οικονομική κρίση». 

Τουρκική μειονότητα Δυτικής Θράκης 

Ο Ουράς ερωτώμενος σχετικά με την αντίδραση του κόσμου της μειονότητας σχετικά με την έναρξη εκπομπής δελτίου στην τουρκική γλώσσα σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι στην Ξάνθη απάντησε ως εξής: 

«Λένε πως στην Λωζάννη δεν γίνεται λόγος για Τούρκους αλλά για μουσουλμάνους. Ο Μουσουλμανισμός δεν είναι επαρκής για τον αυτοπροσδιορισμό των ανθρώπων. Ελπίζουμε πως το συντομότερο δυνατό οι εδώ αρχές να βρούνε τον σωστό δρόμο και – σύμφωνα και με τα αιτήματα των ανθρώπων- να άρουν τους περιορισμούς στο δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης της ταυτότητας τους και στο θέμα της χρησιμοποίησης της γλώσσας που επιθυμούν». 

Θέμα ΑΟΖ 

Ερωτηθείς σχετικά με την ΑΟΖ ο Ουράς δήλωσε : «Την τελευταία περίοδο υπήρξαν κάποιες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Εξ όσων ανακοινώνονται στον ελληνικό τύπο, η Ελλάδα δε μπόρεσε να αποσπάσει αυτό που επιθυμούσε». 

Ο Ουράς επεσήμανε με έμφαση ότι « αν και οι σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου δεν είναι τόσο καλές ωστόσο το Κάιρο σεβάστηκε τις ενστάσεις μας στις επιθυμίες της Ελλάδος στο θέμα αυτό. 

Η Αίγυπτος είναι ένα ριζωμένο κράτος και λαμβάνοντας υπόψη τα μακροχρόνια συμφέροντα της δεν έκανε κάτι ενάντια στη Τουρκία. Αυτό σημαίνει το εξής, πως εάν υπάρξει το κατάλληλο διεθνές κλίμα και υπάρξει από πίσω και η πολιτική βούληση, τα θέματα αυτά θα μπουν σύντομα στην οδό της επίλυσης». 

Οικονομικές Σχέσεις 

Ο Ουράς αναφέρθηκε επίσης στις οικονομικές σχέσεις ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία τονίζοντας ιδιαίτερα ότι η Τουρκία είναι η νούμερο ένα χώρα των εξαγωγών της Ελλάδας. 

Και πως η Τουρκία τείνει χείρα βοηθείας στην ευρισκόμενη σε οικονομική κρίση Ελλάδα. Δεν παρέλειψε βέβαια να αναφέρει ότι οι Έλληνες αποτελούν πλέον οικονομικοί μετανάστες στην Τουρκία. 

«Ένα ακόμη επίπεδο που δείχνει την σε σχέση με το παρελθόν βελτίωση των σχέσεων μας είναι η αύξηση του αριθμού των Ελλήνων που εργάζονται στην Τουρκία. Στις ΤΗΥ εργάζονται περίπου 100 Έλληνες πιλότοι και είναι πολύ ευχαριστημένοι. Και από τους μισθούς τους και από τις συνθήκες και από τις ανθρώπινες σχέσεις. Κατά τον ίδιο τρόπο λέγεται πως υπάρχουν και εκατό περίπου πανεπιστημιακοί. Μετά από αυτά υπάρχει και το θέμα με τους γιατρούς που θέλουν να δουλέψουν, θέμα που εμφανίστηκε με την επίσκεψη του υπουργού Υγεία μας. Εδώ υπάρχουν περίπου 7 χιλιάδες άτομα. Η έκκληση μας υπάρχει, ελάτε να δουλέψετε στην Τουρκία. Φυσικά πρέπει να γίνουν κάποιες νομικές ρυθμίσεις. Διότι το ιατρικό επάγγελμα είναι σημαντικό και πρέπει να ολοκληρωθεί η νομική υποδομή. Ιδιαίτερα για αυτούς που θα εργαστούν στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά αυτή τη στιγμή μπορούν να εργαστούν στα ιδιωτικά και υπάρχει ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση». 

Δεν είναι τυχαία τα τουρκικά σήριαλ 

«Προβάλλονται εδώ 7-8 τουρκικά σίριαλ. Αυτά μπαίνουν σε κάθε σπίτι της Ελλάδας παντού. Υπήρξε μια πολύ θετική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες βλέπουν την Τουρκία και τους ανθρώπους της» υπογράμμισε ο Τούρκος πρέσβης στις δηλώσεις του και πρόσθεσε: 

«Αυτό φυσικά είναι κάτι που λύνει τα χέρια των πολιτικών και διευκολύνει την σύσταση σχέσεων. Οι Έλληνες άρχισαν να βλέπουν πια πόσο τους μοιάζουν οι Τούρκοι, το πόσα κοινά σημεία υπάρχουν και ότι εντέλει αυτά με τα οποία τους μεγάλωσαν στα μυαλά τους, δεν έχουν και τόση σημασία. 

Από την άλλη βλέποντας την οικογενειακή ζωή και την ζωή γενικά στην Τουρκία, βλέπουν αυτό που απώλεσαν με την Ε.Ε. Αυτό επιφέρει μια νοσταλγική προσέγγιση. Άκουσα από πολλούς Έλληνες να λένε ¨Τι ωραίους οικογενειακούς δεσμούς είχαμε. Κι εμείς έτσι ήμασταν και έτσι πρέπει να γίνουμε¨. Για αυτό το λόγο οι καλλιτέχνες που παίζουν σε αυτά τα σίριαλ ασκούν καθήκοντα ενός είδους πνευματικού πρέσβη και πραγματικά διευκολύνουν την δουλειά μας εδώ».

Διαβάστε εδώ: http://newpost.gr/post/324984/to-sxedio-ths-agkyras-gia-ellada-kai-kypro-apokalypse-o-toyrkos-presbhs#ixzz2tgl8b7KF

Διαβάστε περισσότερα ...

«Εξαφανίζουν» το Καστελόριζο

Δημήτρης Μηλάκας Είτε πρόκειται για ανίκανους και άσχετους είτε πρόκειται για χειραγωγούμενους από ξένα κέντρα αποφάσεων, οι κυβερνώντες τη χώρα μας αποδεικνύονται τζάμπα μάγκες (και) στο ζήτημα της διασφάλισης των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) της χώρας. Δεν έχουν ακόμη κοπάσει οι στεντόρειες (προεκλογικές κατά κύριο λόγο) φωνές του πρωθυπουργού και των επιτελών του για την αποφασιστικότητά τους να προχωρήσουν στην ανακήρυξη των ΑΟΖ της Ελλάδας σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο. Οι εν λόγω... μάγκες, ωστόσο, αν και βρίσκονται στο τιμόνι της χώρας εδώ και ενάμιση χρόνο, κατάφεραν: • Να μην επιλύσουν τη διαφωνία με την Αλβανία, γεγονός που καθιστά αδύνατο τον καθορισμό της ελληνικής ΑΟΖ στα βορειοδυτικά της. • Να μην προωθήσουν μια συμφωνία για τον καθορισμό της ΑΟΖ με την Ιταλία (γεγονός που επεκτείνει την ασάφεια σε όλη τη δυτική ελληνική θαλάσσια ζώνη). • Να μην πείσουν την Αίγυπτο ότι το Καστελόριζο έχει δικαιώματα σε ΑΟΖ, αφήνοντας το Κάιρο να «ρυμουλκηθεί» στην πολιτική της Τουρκίας. Καστελόριζο, γιοκ Οι συστηματικοί αναγνώστες του «Ποντικιού» πιθανότατα ενθυμούνται τα ρεπορτάζ που επεξηγούσαν πώς χάθηκε η καλαματιανή μαγκιά της κυβέρνησης μετά τα μηνύματα που έφτασαν από την Ουάσιγκτον. Οι Αμερικάνοι «προστάτες» διεμήνυσαν, με την... κομψότητα που τους διακρίνει, ότι, αν η Αθήνα προχωρήσει σε μονομερείς κινήσεις στο θέμα της ΑΟΖ, θα πρέπει να προετοιμαστεί να αντιμετωπίσει μόνη της την τουρκική οργή. Έκτοτε η (συν)κυβέρνηση κάνει το... παγώνι. Άμεση συνέπεια της κυβερνητικής αφωνίας σχετικά με το δικαίωμα του Καστελόριζου σε ΑΟΖ είναι η «γλώσσα» που έβγαλε το Κάιρο, το οποίο προχώρησε στη δημοπράτηση οικοπέδων αγνοώντας απολύτως τα ελληνικά δικαιώματα και υιοθετώντας την τούρκικη επιχειρηματολογία. Μάλιστα, στις 30 Δεκεμβρίου 2013 το αιγυπτιακό υπουργείο Πετρελαίου προχώρησε σε διεθνή πρόσκληση ενδιαφέροντος εκδίδοντας σχετικό χάρτη με περιγραφή των οικοπέδων. Ο εν λόγω χάρτης, προφανώς, αγνοεί τα δικαιώματα ΑΟΖ του Καστελόριζου και δημιουργεί τουρκοαιγυπτιακά θαλάσσια σύνορα. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από την προκήρυξη του διαγωνισμού για την εκδήλωση ερευνών στα εν λόγω οικόπεδα το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών ουσιαστικά αρνήθηκε να συζητήσει με την Ελλάδα το ζήτημα της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών. Σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, διάλογος για αυτήν την περιοχή μπορεί να γίνει μόνο σε τριμερή βάση, δηλαδή με την παρουσία και της Τουρκίας! Μέχρι, όμως, να γίνει η όποια «τριμερής» συνεννόηση, το Κάιρο βοηθά στη δημιουργία τετελεσμένων δημοπρατώντας ελληνικό θαλάσσιο οικόπεδο. Πρόκειται για ένα οικόπεδο του οποίου η «οριοθέτηση» συμπίπτει με την αυθαίρετη και μονομερή διεκδίκηση της Άγκυρας για οριοθέτηση με την Αίγυπτο στη βάση της μέσης γραμμής παραβλέποντας το Καστελόριζο και μεγάλο μέρος της κυπριακής ΑΟΖ. Οι τούρκικες έρευνες Η αδυναμία της προώθησης μιας ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας για την ΑΟΖ επιτρέπει στην Άγκυρα να συνεχίσει το παιχνίδι της αμφισβήτησης με κινήσεις οι οποίες επιδιώκουν την de facto «κατάργηση» των δικαιωμάτων του Καστελόριζου σε ΑΟΖ. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας η Τουρκία συνεχίζει να κόβει βόλτες στην περιοχή με το ερευνητικό σκάφος «Barbaros». Σύμφωνα με NAVTEX (ναυτική οδηγία) που εξέδωσε τη Δευτέρα η Τουρκία το σκάφος «Barbaros Hayrettin Pasa» και τα δύο συνοδευτικά σκάφη «M/V Bravo Supporter» και «M/V Deep Supporter» θα πραγματοποιήσουν σεισμικές έρευνες που θα διαρκέσουν μέχρι τις 13 Μαΐου. Οι συντεταγμένες που καταγράφει η NAVTEX καλύπτουν μια περιοχή δυτικά των ακτών της Κύπρου και δυτικά ακόμη της Πάφου εντός της ΑΟΖ της Κύπρου.Περίεργη απάθεια Αν είναι κάτι που προξενεί εντύπωση σε όλο αυτό το νταραβέρι στο Eldorado της Ανατολικής Μεσογείου, δεν είναι ούτε η προσπάθεια της Τουρκίας να εξαφανίσει το Καστελόριζο από τον χάρτη ούτε οι κινήσεις της αιγυπτιακής διπλωματίας, η οποία επιχειρεί να διασφαλίσει και μεγιστοποιήσει τα συμφέροντα της χώρας της. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η απαθής σιωπή με την οποία η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις εξελίξεις και παρακολουθεί τις προσπάθειες οι οποίες τελικά διαμορφώνουν de facto τον χάρτη στην περιοχή. Μια σιωπή που ολοένα και περισσότερο «ακούγεται» σαν συμμόρφωση με την άποψη ότι το Καστελόριζο τελικά – όπως άλλωστε και το Αιγαίο – είναι «ειδική περίπτωση»... Το ΥΠΕΞ σιώπησε... Τον περασμένο Σεπτέμβριο διαβάσαμε δημοσιεύματα που δόξαζαν τον υπουργό Εξωτερικών και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο για την πρωτοβουλία του να αρχίσει διαβουλεύσεις για την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και άλλων θαλάσσιων ζωνών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία. Σύμφωνα με τις τότε διαρροές του ελληνικού ΥΠΕΞ, «με τη συμφωνία του αντιπροέδρου της ελληνικής κυβέρνησης και του Ιταλού πρωθυπουργού, ομάδες εμπειρογνωμόνων θα αναλάβουν τις διαβουλεύσεις, ώστε η ήδη υπάρχουσα ελληνοϊταλική συμφωνία του 1977 (αφορούσε την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Ιόνιο) να εμπλουτιστεί και με την οριοθέτηση της ΑΟΖ και άλλων θαλάσσιων ζωνών. Αυτά μας τα έλεγαν τον Σεπτέμβριο. Έκτοτε οι λαλίστατοι κύκλοι του υπουργού Εξωτερικών σιώπησαν, καθώς δεν μπορούν να εξηγήσουν τι ακριβώς είναι αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να προχωρήσει σε μια συμφωνία για την οριοθέτηση ΑΟΖ με μια χώρα όπως η Ιταλία, με την οποία δεν έχει κανένα συνοριακό ζήτημα. Τι να φταίει άραγε; http://www.topontiki.gr/article/66893/Eksafanizoun-to-Kastelorizo

Διαβάστε περισσότερα ...

Ηταν μιά σημαία, που την πήρε ο άνεμος...

Ιανουάριος 1996 - Ίμια

Ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος υποχώρησε στο θέμα της σημαίας, πριν ακόμα ξεκινήσει η πραγματική διαπραγμάτευση, υπό τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, για το θέμα των Ιμίων. Παρακάτω δημοσιεύουμε το σχετικό κείμενο από το βιβλίο: Ιμια, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικανών”, του Αθανάσιου Ελλις και του Μιχάλη Ιγνατίου.

Στο τέλος του κειμένου, θα βρείτε και τη φωτοτυπία του αμερικανικού εμπιστευτικού εγγράφου με τα πιό σημαντικά στοιχεία της συνομιλίας του κ. Πάγκαλου με τον Αμερικανό ομόλογό του Γουόρεν Κρίστοφερ (στη φωτογραφία με τον Πρόεδρο Μπίλ Κλίντον):

Στις 02.42 π.μ. της 31^ης Ιανουαρίου (1996), ο Αμερικανός διπλωμάτης Κέρι Κάβανο, ενημερώνει την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα ότι στην διάρκεια της διαπραγμάτευσης, ο Θεόδωρος Πάγκαλος τοποθετήθηκε και στο θέμα της σημαίας, αλλά και στο άλλο μεγάλο ζήτημα, αυτό της επέκτασης των χωρικών υδάτων, όπου επίσης υποχώρησε. Ο κ. Κάβανο, έγραψε τα εξής, σε εμπιστευτικό τηλεγράφημα, που υπέγραψε ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γουόρεν Κρίστοφερ:

Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 1996, Ωρα 02.42

Από: Υπουργό Εξωτερικών Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον

Προς: Πρεσβεία ΗΠΑ, Αθήνα, Άμεση παράδοση

Θέμα: Επίσημα – Ανεπίσημα

            1. Διαβάθμιση από διευθυντή Νοτιοανατολικών Υποθέσεων Κέρι Κάβανο

            2. Τηλεφωνήματα προς Σημίτη και άλλους: τα σημεία συζήτησης που σας αποστείλαμε νωρίτερα χρησιμοποιήθηκαν στο τηλεφώνημα του Προέδρου Κλίντον προς τον πρωθυπουργό Σημίτη και αποτέλεσαν τη βάση των σημείων συζήτησης που χρησιμοποιήθηκαν στα τηλεφωνήματα του Υπουργού (Εξωτερικών των ΗΠΑ) προς τον Πάγκαλο και του Υπουργού Άμυνας Πέρι προς τον Αρσένη. Τα ίδια ουσιαστικά σημεία συζήτησης χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο τηλεφώνημα του Προέδρου προς τον Ντεμιρέλ, στο τηλεφώνημα του Υπουργού (Εξωτερικών) προς τον Μπαϊκάλ και στο τηλεφώνημα του στρατηγού Σαλικασβίλι προς τον στρατηγό Καρανταγί. Προς το παρόν έχουμε μόνο μια μικρή περιγραφή της κλήσης προς τον Πάγκαλο, η οποία έχει ως εξής:

            Σε απάντηση στα σχόλια του Υπουργού (Εξωτερικών Κρίστοφερ), ο Πάγκαλος είπε ότι, σε ομιλία που είχε μόλις εκφωνήσει στη Βουλή, είχε επαναλάβει ότι η Ελλάδα δεν είχε την πρόθεση να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των 6 (έξι) μιλίων. Τόνισε στον Υπουργό (Εξωτερικών Κρίστοφερ) ότι ήλπιζε πως αυτό θα έχει καθησυχάσει τις τουρκικές ανησυχίες ως προς το σημείο αυτό. Είπε ότι τα ελληνικά στρατεύματα στα Ίμια θα αποσύρονταν στις 31 Ιανουαρίου, αλλά η σημαία θα παρέμενε. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι ανέμενε πως οι ισχυροί άνεμοι θα κατέστρεφαν σύντομα τη σημαία και ότι η Ελλάδα δεν θα την αντικαθιστούσε.

            3. Συγχαρητήριο μήνυμα στον Πάγκαλο: διαβιβάσθηκε σήμερα μέσω του μηνύματος 17018 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ».

            ΥΠΟΓΡΑΦΗ: Κρίστοφερ

(*Σ’ ένα τηλεγράφημα που προηγήθηκε αυτού, ο κ. Κρίστοφερ ενημερώνει τις πρεσβείες της Αθήνας και της Αγκυρας, για τις λεπτομέρειες των συζητήσεων που είχαν ο πρόεδρος Κλίντον και ο Πέρι, με την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας και της Τουρκίας. Το τηλεγράφημα επαναχαρακτηρίστηκε (reclassified) ως απόρρητο. Με βάση τον σχετικό αμερικανικό νόμο, οι συγγραφείς δεν δικαιούνται να το δημοσιοποιήσουν, αν και μέχρι την εκτύπωση του βιβλίου συνεχιζονταν οι προσπάθειες αποχαρακτηρισμού (unclassified) του εγγράφου)

PANGALOS-Jan96_A163_p3

Read more: http://mignatiou.com/?p=20252#ixzz2rxivEh00

Διαβάστε περισσότερα ...

«Έδωσαν» το Αιγαίο... πεσκέσι

«Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εξεταζόμενες μέσα από ένα πολιτικό - στρατιωτικό πρίσμα φαίνονται συνήθως “σκοτεινές”. Το γεγονός αυτό δεν εκπλήσσει, δεδομένης της ιστορίας των δύο χωρών και του “καρκινώματος” (“carbuncle”) της κατεχόμενης Κύπρου. Αλλά υπάρχει μία οικονομική και εμπορική διάσταση στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Είναι σημαντικό να θυμάται κανείς ότι ένα οικονομικό θέμα – το πετρέλαιο της θάλασσας του Αιγαίου – παραμένει μεταξύ των πλέον πιθανών λόγων ανάφλεξης στις σχέσεις τους μέσα στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια». Τα παραπάνω γράφτηκαν στις 17 Οκτώβρη του 1991 από τον τότε Αμερικανό πρεσβευτή στην Αθήνα Μάικλ Σωτήρχος σε απόρρητη αναφορά του προς το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών. Πρόκειται για ένα από τα δεκάδες τηλεγραφήματα εκείνης της περιόδου που υπέκλεψε ο Ελληνοαμερικανός εργαζόμενος στην πρεσβεία Στήβ Λάλας και διαβίβασε στις ελληνικές υπηρεσίες. Το εν λόγω τηλεγράφημα, μαζί με δεκάδες ακόμη, υπάρχει στο βιβλίο του Δημήτρη Μηλάκα με τον τίτλο «Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου» που έχει εκδώσει το «Ποντίκι». Ακριβώς πέντε χρόνια μετά την εμπνευσμένη αναφορά του Σωτήρχου η ελληνοτουρκική κρίση των Ιμίων έρχεται για να εκπληρώσει την αμερικάνικη «προφητεία» παγιώνοντας τις τούρκικες αμφισβητήσεις και ανοίγοντας μια ελληνοτουρκική συζήτηση η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη (55ος γύρος συνομιλιών) στο παρασκήνιο. Τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτή η συζήτηση; Τη διανομή – υπό αμερικάνικη στρατιωτική (ΝΑΤΟϊκή) εποπτεία – του Αιγαίου και των πλουτοπαραγωγικών του πόρων, των οποίων την ύπαρξη οι Αμερικάνοι (όπως φαίνεται από την απόρρητη αλληλογραφία τους) δεν αμφιβάλουν καθόλου. Λήγει το «γραμμάτιο» Έχουν περάσει 18 χρόνια από το βράδυ της 30ής - ξημερώματα 31ης Ιανουαρίου του 1996. Εκείνο το βράδυ, πέριξ των νησίδων των Ιμίων η Ελλάδα, προκειμένου να αποφύγει μια θερμή στρατιωτική αναμέτρηση, «υπέγραψε» μια μεταχρονολογημένη επιταγή, την οποία έκτοτε ξεπληρώνει πανάκριβα και εντόκως. Σήμερα, την πλέον ακατάλληλη στιγμή μάλιστα, με τη χώρα αποδυναμωμένη στον έσχατο βαθμό εξ αιτίας της οικονομικής της χρεοκοπίας, η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου φαίνεται να ολισθαίνει προς μια συνολική τακτοποίηση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων στο Αιγαίο, έτσι ώστε να επισφραγιστεί αυτό που κέρδισε με την αρωγή και εγγύηση των ΗΠΑ η Άγκυρα χωρίς να ξοδέψει ούτε μια σφαίρα. Αν, λοιπόν, έχουν κάποια σημασία οι επέτειοι, αυτή πρέπει να αναζητηθεί στα διδάγματα που μας προσφέρουν τα γεγονότα τα οποία μας κάνουν περήφανους να τα θυμόμαστε ή όσο πρέπει δυνατούς για να μη λησμονούμε. Η περίπτωση της κρίσης των Ιμίων, προφανώς, δεν μπορεί να κάνει κανέναν περήφανο, εκτός ίσως από τον Σημίτη και την κυβέρνησή του που αναγνώρισαν τις τούρκικες αμφισβητήσεις (Συμφωνία Σημίτη - Ντεμιρέλ στη Μαδρίτη υπό την εγγύηση της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Μ. Ολμπράιτ) και εξαγόρασαν στη συνέχεια και κατόπιν εορτής πανάκριβα μια προστασία, υλοποιώντας το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα (και των μιζών συμπεριλαμβανομένων) όλων των εποχών. Τότε, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της τούρκικης απειλής, η χώρα δανείστηκε δισεκατομμύρια για να τα καταβάλει στις αμερικάνικες και ευρωπαϊκές πολεμικές βιομηχανίες, αγοράζοντας υποβρύχια που γέρνουν (και δεν έχουν ακόμη παραδοθεί), αεροπλάνα χωρίς κινητήρες και συστήματα αυτοπροστασίας, άρματα χωρίς απαραίτητα πυρομαχικά, και πάει λέγοντας… Το κόστος της ήττας Η γλαφυρή γραφή του Αμερικάνου πρεσβευτή (Μάικλ Σωτήρχος) ήδη από το 1991 «φωτογράφισε» έως έναν βαθμό τα μελλούμενα: Η Ελλάδα υποχρεώθηκε, το βράδυ της 31ης Ιανουαρίου 1996, να καταπιεί «το δηλητηριώδες ποτό των φαινομενικά άλυτων ελληνοτουρκικών διαφορών», το οποίο παρασκεύασε κάποια μάγισσα (η οποία μάλλον κατοικοεδρεύει στην Ουάσιγκτον) μέχρι την τελευταία σταγόνα! Η Ελλάδα, μετά την πικρή γεύση που άφησε πίσω της η κρίση των Ιμίων, θα έπρεπε να έχει αντιληφθεί ότι οι πόλεμοι δεν κερδίζονται μόνο στο πεδίο της μάχης και ότι κάποιες κρίσιμες μάχες χάνονται χωρίς καν να δοθούν. Η κυρίαρχη (πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά) τάση στη χώρα, ωστόσο, επέλεξε να κρύψει το κεφάλι στην άμμο και να ξεχάσει τι ακριβώς συνέβη την τελευταία μέρα του Ιανουαρίου του 1996 στις άγνωστες μέχρι τότε βραχονησίδες των Δωδεκανήσων. Οι συνέπειες μιας ήττας, όμως, ούτε ξεχνιούνται ούτε κρύβονται για πάντα, καθώς έρχεται η στιγμή που οι νικητές σπεύδουν να εισπράξουν... Για παράδειγμα, οι – διπλωματικής και στρατιωτικής υφής – εντάσεις γύρω από το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, οι οποίες συνεχίζονται σχεδόν αδιαλείπτως από τότε μέχρι και σήμερα, υπενθυμίζουν το γραμμάτιο που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη το 1996 προκειμένου να αποφύγει την κλιμάκωση της κρίσης των Ιμίων σε θερμή στρατιωτική αναμέτρηση και την εξέλιξή της σε ελληνοτουρκικό πόλεμο. Η ελληνική κυβέρνηση τότε κατέθεσε εχέγγυα (αποδέχθηκε τις τούρκικες αμφισβητήσεις για την ύπαρξη νησιών, νησίδων και βραχονησίδων με αδιευκρίνιστη κυριαρχία) στην Τουρκία με τριτεγγυητή την Ουάσιγκτον προκειμένου να «αγοράσει» ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό, ευρώ και... ειρήνη. Με δεδομένη την οικονομική καταστροφή της χώρας, δεν θα είναι διόλου περίεργο – μάλλον... αναμενόμενο, θα λέγαμε – αν οι εν λόγω Αμερικάνοι και Τούρκοι «πιστωτές» εμφανιστούν με κάποιον τρόπο ανάμεσα στους υπόλοιπους οι οποίοι σήμερα διαμοιράζουν τα ελληνικά ιμάτια κρατώντας τα «ομόλογα» της κρίσης των Ιμίων και απαιτήσουν την εξόφλησή τους... Η κρίση των Ιμίων και κυρίως οι συμφωνίες απεμπλοκής από αυτήν περιγράφουν έναν καθοριστικό κρίκο που συμπληρώνει την αλυσίδα των τούρκικων απαιτήσεων για την αναθεώρηση του status quo στα θαλάσσια σύνορα των δύο χωρών, η οποία ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’70. Το κόστος του συμβιβασμού Στην Ελλάδα υπογραμμίζεται το γεγονός ότι οι επιλογές της κυβέρνησης Σημίτη εκείνες τις δύσκολες μέρες απέτρεψαν τον πόλεμο. Καμία, ωστόσο, ουσιαστική συζήτηση δεν έχει γίνει για το κόστος που κατέβαλε η χώρα γι’ αυτήν την αποτροπή. Και κατ’ επέκταση, δεν έχει γίνει καμία αποτίμηση των κερδών και των ζημιών, των συνεπειών δηλαδή εκείνης της κρίσης, προκειμένου με τα νέα δεδομένα να διαμορφωθεί η στρατηγική της χώρας. Αντίθετα, αυτό που με επιμέλεια έγινε, ήταν να συγκαλυφθούν η νέα πραγματικότητα και οι συνέπειές της, οι οποίες μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: ◆ Αποδοχή των τούρκικων θέσεων περί γκρίζων ζωνών και ύπαρξης νησιών, νησίδων και βραχονησίδων με αδιευκρίνιστη κυριαρχία. ◆ Διμερής ελληνοτουρκικός διάλογος για τη διευθέτηση αυτών των ζητημάτων (και όχι μόνο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, όπως στρουθοκαμηλίζοντας ισχυρίζεται ακόμη η ελληνική πλευρά). ◆ Επίσημη ανάθεση στην Ουάσιγκτον ρόλου παρατηρητή - διαιτητή για την τήρηση της συμφωνίας που απαγορεύει σε Ελλάδα και Τουρκία δραστηριότητες σε νησίδες μέχρι να διευκρινιστεί η κυριαρχία τους. ◆ Συνέχιση της εξαντλητικής και μέχρι τελικής πτώσης εξοπλιστικής κούρσας. Με πιο απλά λόγια, η Ελλάδα απέφυγε μία σύγκρουση αγοράζοντας χρόνο, μέσα στον οποίο εξελίσσεται η συζήτηση επί κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Το πώς εκμεταλλεύτηκε αυτόν τον χρόνο όλοι το γνωρίζουμε σήμερα: Αναζήτησε την προστασία στη ζώνη του ευρώ, κατέβαλε ασύλληπτους πόρους σε εξοπλισμούς και φανφάρες (Ολυμπιακοί Αγώνες) και φούσκωσε με δανεικό αέρα παριστάνοντας την ισχυρή Ελλάδα, μέχρι που εμφανίστηκε η ώρα της... κρίσης και η πραγματικότητα, την οποία επιβάλλεται να δούμε κατά πρόσωπο, αν θέλουμε να την αντιμετωπίσουμε. http://www.topontiki.gr/article/66157/-Edosan-to-Aigaio-peskesi

Διαβάστε περισσότερα ...

18 χρόνια από τα Ίμια

EUROKINISSI/ΥΕΘΑ

Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος στην επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των Πεσόντων της Ναυτικής Αεροπορίας και των Πεσόντων Αξιωματικών στα Ίμια την 31η Ιανουαρίου 1996.

Δεκαοκτώ χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την κρίση των Ιμίων στις 31 Ιανουαρίου του 1996, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους τρεις αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού όταν συνετρίβη το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν.

Πρόκειται για τον υποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο, τον υποπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση και τον αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψό.

Στις 14:30 ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα συναντηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου με εκπροσώπους των οικογενειών των πεσόντων αξιωματικών.

«Οι Ένοπλες Δυνάμεις, με υπερηφάνεια κρατούν στη μνήμη και την καρδιά τους, τους ήρωές μας και συμμετέχουν αποτίοντας τον δικό τους φόρο τιμής, θυμίζοντας σε όλους ότι η θυσία τους είναι παράδειγμα και οδηγός για όλα τα στελέχη τους μπροστά στο υπέρτατο χρέος προς την πατρίδα», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος κατά την επιμνημόσυνη δέηση που πραγματοποιήθηκε χθες στη μνήμη των πεσόντων.

Στη μνήμη των θυμάτων τηρήθηκε επίσης χθες ενός λεπτού σιγή στη Βουλή.

http://www.naftemporiki.gr/story/759889

Διαβάστε περισσότερα ...

Νέα, σοβαρή τουρκική πρόκληση στη Θράκη

Έτοιμο να γιορτάσει και φέτος την 29η Ιανουαρίου ως «ημέρα της εθνικής αντίστασης των Τούρκων της Δυτικής Θράκης κατά της ελληνικής καταπίεσης» εμφανίζεται το «κόμμα» Ειρήνης, Ισότητας και Φιλίας (DEB), όπως μεταδίδει το protothema.gr.

Το εν λόγω ««κόμμα», με τις ευλογίες του προξενείου Κομοτηνής, δραστηριοποιείται στη Θράκη, υπό την ηγεσία του Μουσταφά Αλί Τσαβούς, αναφέρει το protothema.gr.

Στις 29 Ιανουαρίου 1988, μέλη της μειονότητας προκάλεσαν επεισόδια, με αφορμή την απαγόρευση του όρου «τουρκικός» από συλλόγους και σωματεία της μειονότητας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός, ότι στην ιστοσελίδα του, το κόμμα DEB έχει αναρτήσει τη σχετική ανακοίνωση μόνο στα τουρκικά:

Η ανακοίνωση (μεταφρασμένη):

«29 Ιανουαρίου 1988, μέρα ουσιαστικής και αξιοπρεπούς αντίστασης των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, που δεν υπέκυψαν στις πιέσεις κατά της εθνικής τους ταυτότητας.

Είναι η μέρα που, ο λαός, βροντοφώναξε σε αυτούς που αρνούνται τη εθνική του ταυτότητα πως είναι Τούρκος, και ότι θέλει να ζήσει σε αυτή την χώρα σαν ένας περήφανος πολίτης χωρίς να εγκαταλείψει τις τουρκικές παραδόσεις. Το κόμμα Ειρήνης, Ισότητας και Φιλίας (DEB) δεν θα ξεχάσει την σημερινή επέτειο. Θα τιμά τον επιδειχθέντα ηρωισμό, θα αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τη γενναιότητα και θα ζητά το θείο έλεος για τους νεκρούς.

Η Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης είναι η μοναδική μειονότητα, που τα δικαιώματά της καθορίζονται με συνθήκες. Περιμέναμε για χρόνια την απόδοση των μη αποδιδόμενων μειονοτικών μας δικαιωμάτων…Η πατρίδα μας η Ελλάδα όπως έκανε και στον ‘νόμο των 240 ιμάμηδων’, συνεχίζει να βγάζει νόμους με βία και ωμότητα, αγνοώντας την φωνή και την βούληση της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, με την επιβολή των οποίων σφετερίζεται τα δικαιώματα μας.

Αν και χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πατρίδα μας, Ελλάδα, παραβιάζει τα δικαιώματά μας και τα ευρωπαϊκά κράτη να παραμείνουν σιωπηλά και αδιάφορα. Αυτές οι πολιτικές των δύο μέτρων και δύο σταθμών της ΕΕ, στα θέματα της ελευθερίας της έκφρασης και σε έννοιες όπως η πίστη μας, μας προκαλεί απορίες.

Η από πολλά χρόνια λογική που επικρατεί στη Δυτική Θράκη, ότι δεν μπορεί να υπάρχουν Τούρκοι, σκιάζει τη ζωή μας. Είμαστε τώρα μια μειονότητα στη χώρα μας και θέλουμε να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά μας. Ποτέ μην απελπίζεστε. Δεν υπάρχουν στόχοι που δεν μπορούν να επιτευχθούν με την ενότητα και την αλληλεγγύη. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει, ότι ο αγώνας μας, με όλη τη δύναμή μας, θα συνεχιστεί απτόητος, μέχρις οι ζωές μας να κυριαρχούνται από τη συμμετοχή μας στο μετοχικό κεφάλαιο της ειρήνης και της φιλίας.

Καλή εθνική ημέρα της αντίστασης και αλληλεγγύης για τον Λαό μας».

Πηγή:www.capital.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Τι θα βγάλει η συνάντηση Βενιζέλου-Νταβούτογλου;

Η περίεργη συνάντηση Παπανδρέου - Βενιζέλου, οι τουρκικές παραβιάσεις και οι ελπίδες για έναν διαφορετικό χειρισμό

Η σημερινή συνάντηση του κ. Ευ. Βενιζέλου με τον κ. Α. Νταβούτογλου στην Άγκυρα προβάλλεται -όπως όλες οι συναντήσεις Ελλήνων και Τούρκων παραγόντων κατά τις τελευταίες δεκαετίες- ως επιθυμία να αποτελέσει το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης. Ομολογώ πως κουράστηκα να ακούω αυτήν την φράση, ιδίως μετά την διάψευση -κάθε φορά- των ελπίδων για καλυτέρευση των σχέσεων.

Είναι προφανές, πως ο κ. Ευ. Βενιζέλος με την ανάληψη των καθηκόντων και του ΥΠΕΞ, οφείλει να γνωρίσει κατ’ ιδίαν τα πρόσωπα με τα οποία θα έχει εμπλοκή κατά την διάρκεια της θητείας του. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί κάποιος να είναι αρνητικός σε συναντήσεις αυτού του είδους.

Αγνοώ όμως -όπως και όλοι οι Έλληνες- αν έχουν υπάρξει αλλαγές στην πολιτική μας, με την αλλαγή των προσώπων στο Υπουργείο. Επειδή τις τοποθετήσεις του κ. Αβραμόπουλου δεν μπορεί κάποιος να τις θεωρήσει θετικές. Ιδίως, στην συμπαράσταση που δείξαμε προς την Τουρκία, συμφωνώντας μαζί της πως πρέπει να καταρρεύσει το καθεστώς Άσαντ στην Συρία, άρα ενισχύοντας τους ακραίους ισλαμιστές.

Αλλά, και με την υπογραφή μας για τον ΤΑΡ, δεν ενημερωθήκαμε ποιες εγγυήσεις λάβαμε πως δεν θα εξαρτηθούμε από την τουρκική πλευρά. Προχθές πραγματοποιήθηκε κοινή στρατιωτική άσκηση Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν. Δεν πρόκειται απλώς για ευθεία απειλή κατά της Αρμενίας -η οποία ζήτησε από την Τουρκία επιστροφή των εδαφών της-, αλλά και υποδήλωση και των στενών γεωοικονομικών σχέσεων των δύο χωρών, στις οποίες υπάγεται και ο αγωγός ΤΑΡ.
Πέραν αυτών, η συνάντηση Βενιζέλου-Νταβούτογλου γίνεται σε κρίσιμη στιγμή για την περιοχή και με την Τουρκία ιδιαίτερα φορτισμένη, αφού η εξωτερική πολιτική της έχει αποτύχει παταγωδώς παντού, με μόνα θετικά στοιχεία την ελληνική ανοχή.

Εντύπωση πάντως προκάλεσε και η χθεσινή συνάντηση του κ. Γ. Παπανδρέου με τον κ. Ευ. Βενιζέλο. Από το γραφείο του π. πρωθυπουργού ανακοινώθηκε πως συζήτησαν όλα τα θέματα που άπτονται της εξωτερικής μας πολιτικής. Ιδιαίτερη αναφορά, λέγει η ανακοίνωση, έγινε στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Θα μπορούσα να το θεωρήσω αστεϊσμό, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου έχει γνώση της εξωτερικής πολιτικής και έκανε κοινωνό των γνώσεών του τον κ. Ευ. Βενιζέλο, συμβουλεύοντάς τον. Και μάλιστα, μια μέρα πριν από την συνάντησή του με τον Τούρκο ΥΠΕΞ.

Ως φύσει και θέσει -λόγω επαγγέλματος- καχύποπτος έχω την αίσθηση πως ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι «κομιστής συστάσεων» -τι άλλο πράττει άλλωστε όλα τα χρόνια της ενασχόλησής του με την πολιτική- προς τον κ. Ευ. Βενιζέλο, ο οποίος δεν έχει την εύνοια του αμερικανικού παράγοντα (όταν σπουδάζει κάποιος στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Γερμανία, είναι φυσικό).

Εκείνο που είναι βέβαιο, θεωρείται πως δεν θα υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα σε οποιαδήποτε συζήτηση με αντικείμενο τις τουρκικές παραβιάσεις. Εμείς αρκούμαστε να διαμαρτυρόμαστε στο ΝΑΤΟ, γνωρίζοντας πως οι διαμαρτυρίες μας πετάγονται στον κάλαθο των αχρήστων, αφού τον επιχειρησιακό χώρο του Αιγαίου, από τον 25ο μεσημβρινό, τον έχουμε ήδη παραχωρήσει στους Τούρκους επί Χηνοφώτη.

Και πως το ΝΑΤΟ, αν θεωρούσε πως οι τουρκικές παραβιάσεις θα δημιουργήσουν πρόβλημα στην συμμαχία, δεν θα τις επέτρεπε. Τον χώρο αυτόν τον χάσαμε όταν φύγαμε από το ΝΑΤΟ επί εποχής Κωνσταντίνου Καραμανλή, και κατά την επιστροφή μας βρήκαμε μέσα εγκαταστημένους τους Τούρκους. Το ΝΑΤΟ δεν θα άφηνε το Αιγαίο χωρίς έλεγχο (αλήθεια, τα αμερικανικά αεροπλάνα που μπαινοβγαίνουν στο Αιγαίο, υπέβαλαν ποτέ σχέδιο πτήσης, ανάλογο μ’ αυτό -που για εσωτερικούς λόγους- ζητάμε από τους Τούρκους;)

Δείτε τον Πίνακα που παραθέτουμε από το ΓΕΕΘΑ με τις παραβιάσεις των Τούρκων, ακόμη και κατά τις ημέρες συναντήσεων Ελλήνων και Τούρκων παραγόντων.

Και συγχρόνως, όχι μόνον δεν απολογούνται, αλλά μας καταγγέλλουν ότι εμείς παραβιάζουμε τον χώρο τους. Η τουρκική ιστοσελίδα Savunmasanayi haberleri.net, μεταφέρει τις διαμαρτυρίες του τουρκικού Επιτελείου:

«Τα τουρκικά 2XF-16 που εκτελούσαν καθήκοντα στα πλαίσια της άσκησης, παρενοχλήθηκαν από 2XM-2000 που απογειώθηκαν από την Τανάγρα, και τα οποία για διάστημα 1 λεπτού και 30 δευτερολέπτων τα κλείδωσαν στο ραντάρ τους. Χάρη στην ψύχραιμη στάση των Τούρκων πιλότων η άσκηση δεν τράπηκε σε πραγματικότητα και η κρίση ξεπεράστηκε. Το Γενικό Επιτελείο ενημέρωσε σχετικά το υπουργείο Εξωτερικών».

Παρόμοιες είναι και πολλές άλλες αναρτήσεις. Αυτά είναι γνωστά στο ελληνικό ΥΠΕΞ. Άγνωστο είναι πώς θα τα χειρισθεί ο κ. Ευ. Βενιζέλος. Ελπίζεται, διαφορετικά από ό,τι οι προκάτοχοί του.

Ο Μακεδών

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=143342

Διαβάστε περισσότερα ...

Ενώ η Αθήνα κοιμάται...

Η Αθήνα μπορεί να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, εγκλωβισμένη από τους δανειστές, ευνουχισμένη από το Βερολίνο και – κυρίως – παραδομένη στη δική της αφοπλιστική ηττοπάθεια. Η Άγκυρα πάλι... δεν νυστάζει καθόλου. Το αντίθετο. Έχει βάλει μπροστά τις μηχανές και όποιος πρόλαβε τον Κύριο οίδε (και το Καστελόριζο έχασε, θα προσθέταμε εμείς). Όσο η τρικομματική «χαριεντίζεται» με την τρόικα υποκρινόμενη ότι διαπραγματεύεται, η Τουρκία συνεχίζει ανενόχλητη την εφαρμογή του σχεδίου «διχοτόμησης» του Αιγαίου διεξάγοντας ασκήσεις «έρευνας - διάσωσης» σε θαλάσσιες περιοχές που μόνο τουρκικές δεν είναι και μοιράζοντας στους παρευρισκόμενους ξένους παρατηρητές (προς ενημέρωση και... για σουβενίρ) «εμπνευσμένους» χάρτες. Εν προκειμένω, όπως αποκάλυψε ο ιστότοπος OnAlert.gr, η Άγκυρα ακολούθησε για ακόμη μια φορά την... πεπατημένη προβοκατόρικη τακτική κατά τη διάρκεια διακλαδικής άσκησης «έρευνας - διάσωσης» που πραγματοποίησαν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις μεταξύ 16 και 19 Απριλίου στο Αιγαίο. Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή του το τουρκικό ΓΕΕΘΑ ενημέρωνε τους «ενδιαφερόμενους» (ανάμεσα στους οποίους 30 αξιωματικοί από 22 ξένες χώρες που θα παρίστανται ως παρατηρητές) ότι η επιχείρηση «Αστέρι της Ανατολής» (η οποία διεξάγεται κάθε δύο χρόνια) θα πραγματοποιούνταν σε πρώτη φάση «στην τουρκική περιοχή έρευνας και διάσωσης στα διεθνή ύδατα και τον διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου»... Η εν λόγω «οριοθέτηση» αντιστοιχούσε επί της ουσίας (όπως φαίνεται στον χάρτη) στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ... Λέσβου και Χίου! Στην άσκηση – στην οποία ένα πλοίο εξέπεμψε σήμα κινδύνου με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν μονάδες των χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων, καθώς και μονάδες της Στρατοχωροφυλακής, της Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών και της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων του τουρκικού Γενικού Επιτελείου – συμμετείχαν τρία ελικόπτερα, δύο αεροσκάφη, δύο πλοία περιπολίας, δύο σκάφη της ακτοφυλακής, μια φρεγάτα και μια κορβέτα... Έγινε, με λίγα λόγια, το έλα να δεις. Για να έχουν μάλιστα «πλήρη εικόνα» των όσων διαδραματίζονταν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, οι τουρκικές αρχές μοίρασαν στους παρατηρητές και έναν ακόμη αυθαίρετο «χάρτη», στον οποίο η «τουρκική» περιοχή έρευνας - διάσωσης περιλαμβάνει, λίγο - πολύ, το μισό Αιγαίο... προσπερνώντας, εκτός από τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, και το Καστελόριζο, σαν να μην υπήρχαν! Μεθοδικοί και επίμονοι Δύο είναι τα – σχεδόν ρητορικά – ερωτήματα που τίθενται. Πρώτον: Πιστεύει η Άγκυρα πως θα κερδίσει «κάτι» μοιράζοντας «προπαγανδιστικά φυλλάδια» εν είδει «χαρτών» σε ανθρώπους που, αν μη τι άλλο, πρέπει να γνωρίζουν έστω και ελάχιστα από το Δίκαιο της Θάλασσας; Και δεύτερον: Γιατί επιλέγει να το κάνει τώρα; Και απαντάμε: Ναι, η Άγκυρα πιστεύει ότι έχει να κερδίσει πολλά ακολουθώντας αυτή την τακτική, η οποία, όσο και να μοιάζει σε ορισμένους «νηπιακή», έχει αποδώσει πολλά στο παρελθόν, κυρίως εξ αιτίας της πλήρους αποδιοργάνωσης της αντίπαλης πλευράς (της δικής μας δηλαδή). Οι ασκήσεις «έρευνας - διάσωσης» που διεξάγει η Τουρκία από το 2001 και μετά στις θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου και της Κύπρου υποκρύπτουν βαθύτερα πολιτικά κίνητρα και συνολικότερες στρατηγικές με στόχο την έμμεση «παγίωση» της αμφισβήτησης γύρω από το στάτους κβο στην περιοχή της Μεσογείου. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που το καταφέρνουν... Υπενθυμίζουμε πως κάπως έτσι, με ανορθόδοξες και παράνομες μεθόδους, η Τουρκία κατάφερε να επιβάλει εμμέσως τις «γκρίζες ζώνες», αφού, παρά το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά δεν τις αναγνωρίζει επισήμως, μετά την κρίση στα Ίμια δεν έχει θεαθεί στη βραχονησίδα ούτε ελληνική ούτε τουρκική... κατσίκα. Άρα; Όσο για το timing, ούτε αυτό είναι τυχαίο. Να αναφέρουμε μόνο ότι πριν από περίπου 12 μήνες, εν μέσω δηλαδή προεκλογικής εκστρατείας στην Ελλάδα, η Άγκυρα δημοσίευσε την «ανάθεση» οικοπέδων για «έρευνα πετρελαίου και φυσικού αερίου» στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και το Καστελόριζο! Τότε ουδείς στην Αθήνα ασχολήθηκε με το ζήτημα (είχαν πέσει με τα μούτρα στη μάχη με τον «εσωτερικό εχθρό», τον ΣΥΡΙΖΑ) με αποτέλεσμα σήμερα η Τουρκία να είναι έτοιμη πλέον να στείλει ιδιόκτητο σκάφος που πρόκειται να ξεκινήσει τις «έρευνες» σε μια περιοχή που, σύμφωνα πάντα με τους χάρτες που μοιράζει η γείτων, είναι υπό τη δική της δικαιοδοσία! Ούτε μπορούμε φυσικά να παραβλέψουμε ότι οι εν λόγω γεωγραφικές «αλχημείες» γίνονται σε μια στιγμή που το ενεργειακό παιχνίδι έχει ανοίξει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ανατολικής Μεσογείου. Την ίδια ώρα οι συνεχόμενες προκλητικές κινήσεις της Άγκυρας θα πρέπει να ερμηνευθούν με έναν επιπλέον τρόπο: ως ένα ισχυρό, αλλά και ειρωνικό μήνυμα προς την Αθήνα, που πνίγεται στο ίδιο της το σάλιο. ◆ Πριν από λίγες εβδομάδες η κυβέρνηση κόμπαζε ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να ανακηρύξει ΑΟΖ. ◆ Λίγο αργότερα η κυβέρνηση οδηγήθηκε σε ακόμη μια άτακτη υποχώρηση (για την οποία κάτι παραπάνω ξέρουν οι φίλοι μας στην Ουάσιγκτον), με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά να ασπάζεται με πάθος την ανάγκη ανακήρυξης «Ευρωπαϊκής ΑΟΖ», αναγνωρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς στην Άγκυρα ότι... η Ελλάδα δεν μπορεί να πάρει μόνη της μια τέτοια απόφαση και αναζητά απεγνωσμένα ξένες πλάτες. Επομένως; Καληνύχτα και καλή τύχη... http://www.topontiki.gr/article/52462/Eno-i-Athina-koimatai

Διαβάστε περισσότερα ...

Η Τουρκία "καταπίνει" το Καστελόριζο

της Κύρας Αδάμ*

Η κυπριακή οικονομική κρίση επιτάχυνε το άνοιγμα του ενεργειακού φακέλου στην ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να είναι η πλέον επισπεύδουσα και η πλέον ανήσυχη για τις εξελίξεις. Kύπρος και Ισραήλ, Ελλάδα και Τουρκία, τέσσερις φτωχές σε ενεργειακές πηγές χώρες μέχρι τώρα, είναι πλέον υποχρεωμένες να αλλάξουν άρδην θέσεις και στόχους εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής (εκμετάλλευσης και διανομής υδρογονανθράκων). Είναι υποχρεωμένες να αναζητήσουν συμμάχους σε κράτη και πολυεθνικές, έτσι ώστε να αυξήσουν τη σταθερότητα στην περιοχή, και δι' αυτού του τρόπου την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων, άρα και των μελλοντικών κερδών τους. Η αρχή του «ταξιδιού» έγινε το 2003, όταν η Shell για λογαριασμό της Αιγύπτου βρήκε μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου στα ανοιχτό του δέλτα του Νείλου.

Ακολούθησε η Κύπρος το 2006 με τις πρώτες έρευνες σε μέρος της ΑΟΖ της σε 13 μπλοκ και την ανάθεση στην αμερικανική εταιρεία NOBLE, το 2007, των ερευνών στο πολλά υποσχόμενο μπλοκ 12 ή αλλιώς «το μπλοκ της Αφροδίτης». Λίγο αργότερα προστέθηκε και η ισραηλινή DELEK, η οποία από κοινού με τη NOBLE εντόπισε το 2010 ένα γιγαντιαίο κοίτασμα στο μπλοκ Λεβιάθαν, που «συνορεύει» με τα κοιτάσματα της Κύπρου. Από τον Μάιο του 2012 η Λευκωσία επιστράτευσε και τις εταιρείες TOTAL, ΕΝΙ και GAZPROM-BANK για έρευνες στα οικόπεδα 9,2,3,11.

Δεν πρέπει, όμως, να διαφεύγει της προσοχής ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει «αγγίξει» τα οικόπεδα 4,5,6,7 και 10, στα οποία από την πρώτη στιγμή η Τουρκία προέβαλε τους ισχυρισμούςτης ότι ανήκουν στη «δική» της ΑΟΖ που επιμένει ότι φτάνει μέχρι την Αίγυπτο. Η Τουρκία εντόπισε ευθύς εξ αρχής τον υπαρκτό κίνδυνο να μείνει εκτός νυμφώνος, αν:
-δεν τροποποιηθούν(;) οι οριοθετήσεις των ΑΟΖ Κύπρου, Αιγύπτου, στη νότια πλευρά της νήσου, και
-κατοχυρωθεί διεθνώς ότι το ελληνικό Καστελόριζο έχει, όπως ορίζει το Δίκαιο της θάλασσας, δική του υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, που επιτρέπει στην Ελλάδα, την Κύπρο και στην Αίγυπτο να «ενώσουν» τις ΑΟΖ τους, αφήνοντας ένα μικρό μόνον τμήμα σε ΑΟΖ της Τουρκίας στην περιοχή.

Η Τουρκία, με τα γρήγορα ανακλαστικά της, ξεκίνησε αμέσως «διμέτωπο αγώνα» και στην υπόθεση του Καστελόριζου, αλλά και στην ΑΟΖ της Κύπρου και των χρυσοφόρων κοιτασμάτων της. Ο στόχος είναι εμφανής: Όση περισσότερη φασαρία προκαλείται γύρω από τα κοιτάσματα, τόσο περισσότερο αποθαρρύνονται μεγάλοι επενδυτές σε περιοχές «μεγάλου ρίσκου» και τόσο περισσότερο θα εμπλακούν στη «διευθέτηση» του προβλήματος μεγάλες δυνάμεις με συμφέροντα στην περιοχή, πρωτίστως οι ΗΠΑ και δευτερευόντως η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η «φασαρία» στην κυπριακή ΑΟΖ ξεκίνησε το 2011 όταν η τουρκοκυπριακή πλευρά «υπέγραψε» συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ «της» με την Τουρκία, η οποία έκτοτε λειτουργεί υπέρ των «ενιαίων συμφερόντων» των δυο «κρατών». Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ερόγλου μάλιστα, επέμεινε δημοσίως ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά, ως ισότιμη πλευρά στις συμφωνίες του 1960, «έχει ίσα δικαιώματα πάνω στις φυσικές πηγές της νήσου, στην ξηρά και τις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου...».

Όλως περιέργως, ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Χριστόφιας, την ίδια χρονιά στη Γ.Σ. του ΟΗΕ προσέθεσε στη γραπτή ομιλία του ότι «θέλω να διαβεβαιώσω τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μου ότι, ανεξαρτήτως των συνθηκών, θα επωφεληθούν από την πιθανή ανακάλυψη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων...». Η ειλικρινής όσο και «ρομαντική» αυτή τοποθέτηση του προέδρου, την εποχή κατά την οποία η Κύπρος βρισκόταν ακόμα σε «οικονομική νιρβάνα», γύρισε μπούμερανγκ σήμερα στις συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης της Λευκωσίας, και έγινε η αιχμή του δόρατος του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.

Η προσπάθεια της κυπριακής κυβέρνησης να διαμορφώσει ένα «Ταμείο Αλληλεγγύης» με πρόθεση να διοχετευθούν σε αυτό τα μελλοντικά κέρδη από το φυσικό αέριο για να βοηθηθεί η οικονομική κατάσταση της Κύπρου, έγινε η αφορμή για την Άγκυρα να αναποδογυρίσει την εικόνα. Το οικονομικό όφελος από τους υδρογονάνθρακες για τους Τουρκοκύπριους «συνιδρυτές» της Κύπρου είναι το «πάτημα» για την Άγκυρα να προτείνει τη συνολική διευθέτηση των ΑΟΖ της περιοχής, Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου, αν μείνει ενωμένη -ή των δυο κρατών της Κύπρου αν οι δυο κοινότητες δεν τα «βρουν στη μοιρασιά» της ΑΟΖ και των κερδών. Η καινούργια «ιδρυτική» συμφωνία στην Κύπρο, κατά την άποψη της Τουρκίας περνάει μέσα από τη συμφωνία των ΑΟΖ της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας με την Αίγυπτο, στη μέση της Αν. Μεσογείου. Αυτό κατά την τουρκική άποψη σημαίνει ότι έχει επέλθει προηγου μένως «συμβιβασμός » ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία στο θέμα της οριοθέτησης της μεταξύ τους ΑΟΖ.

Η Άγκυρα δείχνει πλέον να βάζει σε δεύτερη μοίρα την «ΑΟΖ του Αιγαίου» (σ.σ.: την οποία μάλλον μπορεί να κερδίσει χωρίς μεγάλες απώλειες η Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της θάλασσας). Ενδιαφέρεται πρωτίστως για την «ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου» υπέρ αυτής, εκτιμώντας ότι εύκολα «θα καταπιεί» την ΑΟΖ του Καστελόριζου, αφού «η τάση» των τελευταίων αποφάσεων του Δικαστηρίου της Χάγης είναι να μην αποδίδει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα σε νησιά που βρίσκονται πολύ μακριά από την ξηρά του κράτους όπου ανήκουν και πολύ κοντά στις ακτές του παρακείμενου κράτους. Στο σημείο αυτό η Άγκυρα επιχειρεί να προσεταιριστεί την επαμφοτερίζουσα επίσημη θέση των ΗΠΑ στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ. Η Ουάσινγκτον ναι μεν «αναγνωρίζει το δικαίωμα της κυπριακής δημοκρατίας να εξορύξει της φυσικές πηγές μέσα στην ΑΟΖ της, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας από αμερικανικές εταιρείες, προσβλέπει όμως στο αμοιβαίο όφελος και για τις δυο πλευρές από τις κοινές πηγές, στο πλαίσιο μιας συνολικής συμφωνίας για το Κυπριακό».

Ένα «χαρτί» που προσδοκά να παίξει πολύ χοντρά η Τουρκία στους υδρογονάνθρακες της Αν. Μεσογείου είναι το σχέδιο και το κόστος μεταφοράς των υδρογονανθράκων στην Ευρώπη. Η τουρκική πλευρά και εκ παραλλήλου η βρετανική πλευρά, που «προωθεί» όπως καλύτερα μπορεί την ίδια άποψη, θεωρούν ότι ο πλέον «οικονομικός τρόπος» για να μεταφερθεί το φυσικό αέριο στην Ευρώπη είναι να περάσει μέσω Τουρκίας, υπονοώντας σαφώς ότι η Κύπρος (κατά προτίμηση ενιαία) θα διατρέχεται από έναν τουρκικό κατ' ουσίαν αγωγό στο έδαφος της Τουρκίας. Σπεύδουν, μάλιστα, να παρουσιάσουν και ελκυστικά νούμερα, αποσιωπώντας όμως ότι οι τουρκικοί αγωγοί για τη μεταφορά του αερίου στην Ευρώπη είναι οι περισσότεροι στα σκαριά και όχι έτοιμοι.

Γι’ αυτό και εκ πρώτης όψεως προκαλεί έκπληξη η «τιμωρητική» απόφαση της Άγκυρας να αναιρέσει όλα τα σχέδια κατασκευής αγωγών σε τουρκικό έδαφος, στα οποία συμμετέχει η ιταλική ΕΝΙ, διότι η εταιρεία αυτή έχει αναλάβει εξορύξεις σε οικόπεδο της κυπριακής ΑΟΖ. Η ΕΝΙ συμμετέχει στους σχεδιαζόμενους μαζί με τους Ρώσους αγωγούς Σαμψούντας - Τσειχάν, για τη μεταφορά πετρελαίου από την Μαύρη θάλασσα στο λιμάνι του Τσεϊχάν στη Μεσόγειο, αλλά και στον υποθαλάσσιο αγωγό ρωσικού φυσικού αερίου SOUTH STREAM, καθώς και στη μεταφορά φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας σε Ελλάδα και Ιταλία (ITGI), ή με την παράκαμψη της Ελλάδας τον αγωγό TAP.

Υπάρχει ένα ακόμα ανοιχτό κεφάλαιο στην περιοχή: Το φυσικό αέριο του Ισραήλ και οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις. Το σπάσιμο των πάγων ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ιερουσαλήμ έγινε θεαματικά από τον πρόεδρο Ομπάμα, αλλά ενώ η «θιγμένη» Τουρκία στην ουσία προσβλέπει στην αναθέρμανση, το «απολογούμενο» Ισραήλ δείχνει πιο επιφυλακτικό. Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ, παράλληλα με την «ειρηνευτική διαδικασία Άγκυρας με Κούρδους της Τουρκίας, αλλά και της Τουρκίας με τους Κούρδους του Β. Ιράκ, ενδυναμώνει τον αμερικανικό κλοιό γύρω από το Ιράν, ορκισμένο εχθρό του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Όμως, ισχυρό μέλημα της Τουρκίας είναι να αποξενώσει όσο μπορεί περισσότερο το φυσικό αέριο του Ισραήλ από αυτό της Κύπρου. Γι' αυτό και από τώρα απλώνει δίχτυα με την ιδέα μεταφοράς του ισραηλινού φυσικού αερίου και πάλι μέσω Τουρκίας, ως προσφορότερη οικονομικά λύση στο θέμα.

Είναι άγνωστο, αν το Ισραήλ θα εξαρτήσει το μέλλον του τόπου του και τη σύνδεση του με την ΕΕ μέσω του φυσικού αερίου του από την Τουρκία ή θα εξετάσει το κόστος και τα οφέλη από σχέδια μεταφοράς του μέσω Κύπρου και Ελλάδας. Οι συνομιλίες Ελλάδας - Ισραήλ για μια τέτοια προοπτική δεν βρίσκονται καν στα σπάργανα, αν και η Αθήνα, μετά την επαναπροσέγγιση του Ισραήλ με την Τουρκία, σπεύδει και αυτή στο Ισραήλ για συνομιλίες σε ανώτατο επίπεδο. Το ίδιο προτίθεται να κάνει και ο πρόεδρος της Κύπρου.

Έτσι παραφράζεται η γνωστή ρήση ότι το (τουρκικό) βόδι ξυπνάει τον αγωγιάτη (Αθήνα, Λευκωσία) για το Ισραήλ.

* ΠΗΓΗ: ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Διαβάστε περισσότερα ...