Ποιος μπορεί να αποκλείσει μια προβοκάτσια στην Ειδομένη;

Δημήτρης Κωνσταντίνου

Μέσα στο σάλο που ξεσήκωσε η δήλωση του Υφυπουργού  Εξωτερικών Δ. Μάρδα περί προσφύγων-επενδυτών πέρασε σχεδόν απαρατήρητη μια δήλωση με πολύ σοβαρότερο περιεχόμενο, ενός άλλου κυβερνητικού στελέχους, που έγινε την ίδια μέρα.

Πρόκειται για τη  δήλωση του εκπροσώπου τύπου της Συντονιστικής για το Προσφυγικό, Γ. Κυρίτση, που με αφορμή όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες στην Ειδομένη, είπε σε πρωινή εκπομπή ότι "κάποιοι μπορεί να παίζουν παιχνίδια σε βάρος της χώρας".

Αυτό που δεν είπε βέβαια ο εκπρόσωπος, είναι τι κάνει η κυβέρνηση για να αποτρέψει αυτά τα παιχνίδια, αφού η δουλειά της δεν είναι να διαπιστώνει, αλλά να προτείνει και να εφαρμόζει λύσεις.

Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, η κυβέρνηση δεν κάνει παρά ελάχιστα ή τουλάχιστον όχι αρκετά για αντιμετωπίσει ένα σοβαρό και πολυσύνθετο πρόβλημα που δεν κατάφερε να αντιληφθεί εγκαίρως και να δράσει αναλόγως.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η πολύπαθη Ειδομένηγίνεται θέατρο ανησυχητικών γεγονότων, ωστόσο δύο απ' αυτά ξεχωρίζουν.

Το πρώτο έλαβε χώρα δύο βδομάδες περίπου πριν, όταν κυκλοφόρησε μεταξύ των προσφύγων φυλλάδιο (με χάρτη και οδηγίες στα αραβικά) που τους ξεσήκωσε να περάσουν στα Σκόπια, με τα γνωστά αποτελέσματα.Χίλιοι περίπου πρόσφυγες επιχείρησαν και πέρασαν τελικά στη FYROM, αλλά συνελήφθησαν σχεδόν αμέσως κι αφού η αστυνομία των γειτόνων τους χτύπησε ανελέητα, τους έστειλε πίσω, ενεργοποιώντας τη συμφωνία του 2007 μεταξύ FYROM και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμα δεν έχει γίνει γνωστό από ποιον κυκλοφόρησε το φυλλάδιο. Κανείς δεν γνωρίζει αν γίνονται έρευνες και τι είδους είναι αυτές.

Το δεύτερο γεγονός, συνέβη πριν από λίγες μόλις μέρες, όταν πάλι μεταξύ των προσφύγων, διαδόθηκε η φήμη ότι από μέρα σε μέρα θα ανοίξουν τα σύνορα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αναστάτωση και αναβρασμός μεταξύ των εγκλωβισμένων. Όσοι διέσπειραν τις φήμες ήταν τόσο πειστικοί, ώστε πρόσφυγες καλούσαν συγγενείς τους από άλλους καταυλισμούς (Καβάλα), να έρθουν στην Ειδομένη για να φύγουν μαζί. Μέχρι στιγμής, ούτε και για αυτή την περίπτωση είναι γνωστοί οι υπαίτιοι.

Χαρακτηριστική της ανεξέλεγκτης (και γι' αυτό επικίνδυνης) κατάστασης που επικρατεί, είναι η χτεσινή δήλωση μιας προσφυγοπούλας, που ενημέρωσε σε άπταιστα αγγλικά, ότι "αυτός που έκανε το μεταφραστή (ποιός άραγε;) μας παρότρυνε να επιτεθούμε στην αστυνομία".

Τα γεγονότα από μόνα τους δίνουν το κλίμα.

Στον προσφυγικό καταυλισμό της Ειδομένης βρίσκονται αυτή τη στιγμή ΜΚΟ και "ΜΚΟ", διακινητές, τυχοδιώκτες, προβοκάτορες, πράκτορες, ανθρωπιστικές οργανώσεις και άνθρωποι που έχουν κάνει την ανθρωπιστική βοήθεια και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων, προσοδοφόρο επάγγελμα.

Με άλλα λόγια,  σ' αυτήν την ευαίσθητη περιοχή, μερικές εκατοντάδες μέτρα απ' τα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται (και κατά την παραδοχή του Γ. Κυρίτση κάνουν παιχνίδι), οι πάντες, πλην της ελληνικής κυβέρνησης. Παρόλα αυτά μόλις πριν λίγες μέρες η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα στείλει στην Ειδομένη μεταφραστές και διερμηνείς.

Γιατί δεν το έκανε τόσο καιρό; Γιατί η κυβέρνηση δεν ανέλαβε εξ’ αρχής να ενημερώνει υπεύθυνα και άφηνε τους πρόσφυγες στο έλεος των φημών και των κάθε λογής επιτήδειων; Το δε πολυδιαφημισμένο αραβόφωνο δελτίο της ΕΡΤ, προφανώς δεν πέτυχε το σκοπό του, να ενημερώσει δηλαδή τους πρόσφυγες ώστε να προλαμβάνονται τέτοια φαινόμενα,  αφού περιορίστηκε κυρίως στο να  δημιουργήσει  εντυπώσεις,  αντί να παράγει ουσία.

Ανησυχία προκαλεί ακόμα το γεγονός ότι ανάλογα περιστατικά έχουν συμβεί στον επίσης πολυπληθή προσφυγικό καταυλισμό του Πειραιά, αλλά ευτυχώς δεν πήραν διαστάσεις. Τι θα συμβεί αν αντίστοιχα γεγονότα αρχίσουν να συμβαίνουν ταυτόχρονα και σε άλλες ευαίσθητες γεωγραφικά περιοχές, όπως τα νησιά;

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αμείλικτα και η κυβέρνηση καλείται να δώσει πειστικές απαντήσεις και να αναλάβει άμεσα δράση, γιατί η εικόνα παραλυσίας και απουσίας κρατικού ελέγχου που παρατηρείται μέχρι σήμερα, ενθαρρύνει όσους κατά τα λεγόμενα του Γ. Κυρίτση, παίζουν παιχνίδια σε βάρος της χώρας.

Ανεξάρτητα όμως από τις απαντήσεις, αυτό που διαφαίνεται είναι  πόσους κινδύνους μπορεί να εγκυμονείη παραμονή στη χώρα μεγάλου αριθμού προσφύγων, όταν η πολιτεία δεν έχει τον έλεγχο και αδυνατεί να τους προσφέρει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης (στέγη, σίτιση, περίθαλψη κτλ) , τόσο για την εθνική ασφάλεια,  όσο και για τη κοινωνική σταθερότητα, αφού οι πολίτες παρότι πασχίζουν φιλότιμα να υποδεχτούν και να βοηθήσουν ετερόκλητες ομάδες πληθυσμού, ανησυχούν, βλέποντας πόσο εύκολο είναι όσοι εγκλωβίζονται, να γίνουν αντικείμενο χειραγώγησης, από στοιχεία που θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν τη δυστυχία και την ανασφάλειά τους για να πετύχουν τους σκοπούς τους.

Είναι προφανές ως τώρα ότι η κυβέρνηση δεν ελέγχει την  κατάσταση στην ευαίσθητη περιοχή των συνόρων και δεν είναι σε θέση να αποτρέψει δυσάρεστες καταστάσεις.

Εντέλει φάνηκε πόσο εύκολο είναι οποιοσδήποτε θέλει να δημιουργήσει απ' τη μια στιγμή στην άλλη, από σοβαρό διμερές επεισόδιο, μέχρι αποσταθεροποίηση.

Ποιός μπορεί να διαβεβαιώσει αν αυτά που συνέβησαν, είναι μεμονωμένα γεγονότα ή προβοκάτσια που δοκιμάζει τα όρια της κυβέρνησης;

Ποιός μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν θα  ακολουθήσει και κάτι άλλο ακόμα σοβαρότερο;

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/poios-mporei-na-apokleisei-mia-probokatsia-stin-eidomeni

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο ανθρωπισμός και ο καιροσκοπισμός

Δημήτρης Κωνσταντίνου

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης Παρασκευής, επισφράγισε ουσιαστικά τρία πράγματα: 
 

Το πρώτο είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό προσφυγικό καταυλισμό, τοδεύτερο το οριστικό κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου και των βορείων συνόρων και το τρίτο τη στροφή προς το ρεαλισμό της γερμανικής πολιτικής στο προσφυγικό.

Παγίωσε επίσης μια σειρά από πολύ δυσάρεστες για την Ελλάδα καταστάσεις, όπως τη μετακύλιση του βάρους της διαχείρισης του προσφυγικού αποκλειστικά στη χώρα μας, τη μετατροπή του θέματος από Ευρωπαϊκό σε διμερές (Ελληνοτουρκικό), την τουρκική παρουσία στο Αιγαίο και τα νησιά κ.α.
 

Για να συμβούν όλα τα παραπάνω, που ο πρωθυπουργός σύμφωνα με δηλώσεις του χαρακτήρισε διπλωματική νίκη (!), χρειάστηκε η συνεργασία ή μάλλον καλύτερα η θυσιαστική προσφορά της Ελλάδας.
 

Η διαφορά είναι ότι τα ανταλλάγματα για όλες αυτές τις σοβαρές υποχωρήσεις (όπως συνήθως συμβαίνει στη διπλωματία), δεν τα πήρε η χώρα, αλλά η κυβέρνηση.

Όλα ξεκίνησαν πέρσι τον Οκτώβριο όταν Αλ. Τσίπρας, βρέθηκε πιεσμένος ανάμεσα σε σοβαρές Συμπληγάδες, του προσφυγικού απ' τη μία, που ήδη είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και των νέων σκληρών μέτρων που έφερνε η συμφωνία του καλοκαιριού, απ' την άλλη.

Την ίδια εποχή, η πολιτική των ανοιχτών συνόρων που εφάρμοζε η Γερμανία, είχε δημιουργήσει σοβαρά πολιτικά προβλήματα στην καγκελάριο Μέρκελ που ξεκινούσαν από μεγάλη πτώση της δημοτικότητάς της και έφταναν μέχρι την ευθεία αμφισβήτησή της στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού.
 

Για το λόγο αυτό αναζητούσε ένα εύσχημο τρόπο πολιτικής μεταστροφής, που θα της επέτρεπε να περιορίσει ή και να σταματήσει εντελώς τις προσφυγικές ροές προς τη χώρας της. Η συγκυρία ήταν τέτοια ώστε ο μοναδικός που θα μπορούσε να τη βοηθήσει να το πετύχει, ήταν η Ελλάδα κι ο άσπονδος φίλος της Αλ. Τσίπρας. 

Ο έλληνας πρωθυπουργός απ' την πλευρά του επιθυμούσε διακαώς να τελειώσει η αξιολόγηση το δυνατόν γρηγορότερα και ανώδυνα ώστε να αρχίσει σε ορατό ορίζοντα η συζήτηση για το χρέος. Έβλεπε όμως ότι ούτε το ένα θα μπορούσε να πετύχει ούτε το άλλο.

Η αξιολόγηση και τα νομοσχέδια που θα προέκυπταν απ' αυτή θα ήταν πολύ επώδυνα, τόσο που ίσως κλόνιζαν την κυβέρνηση σε σημείο κατάρρευσης. Οι αντιδράσεις είχαν αρχίσει ήδη, και στην κοινωνία επικρατούσε αναβρασμός. Η δε συζήτηση για το χρέος δεν θα ξεκινούσε στην καλύτερη περίπτωση, νωρίτερα απ' το Φθινόπωρο.

Όπου όμως λείπει η μεθοδικότητα κι ο σοβαρός πολιτικός σχεδιασμός, περισσεύει ο καιροσκοπισμός.
 

Έτσι το προσφυγικό, στο μυαλό των ηγετικών στελεχών της κυβέρνησης άρχισε επιπόλαια, από μεγάλο πρόβλημα να φαντάζει ως ανέλπιστο δώρο,αγνοώντας  εγκληματικά τις συνέπειες τόσο για τους πρόσφυγες που στοιβάζονται εξαθλιωμένοι απ' την έλλειψη υποδομών και προετοιμασίας, όσο και για τη χώρα.
 

Μετατρέποντας τη χώρα σε ευρωπαϊκό προσφυγικό καταυλισμό, όπως τελικά έγινε, διευκολύνει τη γερμανίδα καγκελάριο που με τη σειρά της βοηθάει τον Αλ. Τσίπρα να περάσει τον κάβο της αξιολόγησης, πείθοντας με την επιρροή της τους Θεσμούς να βάλουν νερό στο κρασί τους, σε ήσσονος σημασίας ζητήματα.
 

Επιπλέον κι υπόλοιποι ευρωπαίοι ηγέτες είναι διατεθειμένοι, αφού ουσιαστικά τον μουτζούρη της συνολικής διαχείρισης του προσφυγικού, τον αναλαμβάνει αποκλειστικά πλέον η Ελλάδα να κάνουν μια υποχώρηση στο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους, δίνοντας ένα φτηνό πολιτικό δώρο στην κυβέρνηση, για να το χρησιμοποιεί ως «τυράκι» τόσο στην κοινοβουλευτική του ομάδα, όσο και στην κοινωνία και τους πολιτικούς του αντιπάλους.
 

Ίσως έτσι εξηγείται και η σπουδή του προηγούμενου Eurogroup να ανακοινώσει έναρξη συζήτησης για το χρέος τον Απρίλιο, με προοπτική να τελειώσει το Μάϊο!

Μ' αυτά τα δεδομένα, ποιός βουλευτής του κυβερνητικού συνασπισμού θα τολμήσει να καταψηφίσει τα νομοσχέδια που θα προκύψουν απ' την αξιολόγηση, όσο σκληρά κι αν είναι, αφενός μέσα στο εκρηκτικό περιβάλλον που έχει δημιουργήσει στη χώρα το προσφυγικό, αφετέρου έχοντας μπροστά του την (έστω άοριστη) υπόσχεση για ελάφρυνση του χρέους;

Την ώρα λοιπόν, που οι φτωχοί Έλληνες πολίτες δίνουν μαθήματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης η κυβέρνηση δίνει μαθήματα καιροσκοπισμού. 
 

Παρότι ομνύει στον ανθρωπισμό και προσπαθεί, κατακλύζοντας μέσω διαύλων της στα ΜΜΕ και στα social media με εικόνες ταλαιπωρημένων παιδιών, μανάδων, ακόμα και αναπήρων, να απευθυνθεί στο συναίσθημα των πολιτών, έτσι ώστε να χωνευτεί όσο γίνεται ομαλότερα η μετατροπή της χώρας σε στρατόπεδο προσφύγων, ουσιαστικά τους χρησιμοποιεί ως παίγνιο και αντάλλαγμα για να προσπορίσει μηδαμινά (σε σχέση με το δράμα των ανθρώπων) πολιτικά οφέλη. 

Το πιο επικίνδυνο όμως απ' όλα είναι ότι η κυβέρνηση κι ο πρωθυπουργός προκειμένου να εξασφαλίσουν την παραμονή τους στην εξουσία βάζουν τη χώρα και τους πολίτες, σε μια περιπέτεια που ούτε ο πιο οξυδερκής πολιτικός αναλυτής, είναι σε θέση να προσδιορίσει το μέγεθος και τις επιπτώσεις της.

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/o-anthropismos-kai-o-kairoskopismos

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα Τίρανα αμφισβητούν τα σύνορα

• 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

 ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

Θέμα χερσαίων συνόρων Ελλάδας - Αλβανίας θέτουν τα Τίρανα, καθώς, με το έντονο διάβημα προς την Αθήνα την περασμένη εβδομάδα –με το οποίο ζητούσαν τροποποίηση του προγράμματος ερευνών για υδρογονάνθρακες στο Ιόνιο, με τον ισχυρισμό ότι παραβιάζονται αλβανικά χωρικά ύδατα– ζήτησαν και τους χάρτες των χερσαίων ερευνών στην Ηπειρο! Πρόκειται για προσπάθεια αμφισβήτησης των συνόρων, εκτιμούν διπλωματικές και έγκριτες νομικές πηγές, ενώ από πολιτική άποψη είναι πράξη υψηλού ρίσκου για την Αλβανία και τις διμερείς σχέσεις. Προκαλεί ωστόσο προβληματισμό στις ίδιες πηγές το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί αμήχανη και την όξυνση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις και τη γενικότερη ενίσχυση των αποσταθεροποιητικών τάσεων στα Δυτικά Βαλκάνια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ιδίων πηγών, όλα αυτά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο κινείται το αλβανικό πολιτικό σύστημα, για να προβληθεί το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας». Σύμφωνα με τους χάρτες που έδωσε στη δημοσιότητα το 2011 ο τότε υπουργός Ενέργειας Γ. Μανιάτης, οι έρευνες θα γίνουν σε μεγάλη έκταση πάνω από τα Γιάννενα, ενώ τότε δεν ετέθη κανένα θέμα. Η υποψία ότι πίσω από τις κινήσεις των Τιράνων βρίσκεται η Τουρκία κυριαρχεί. Το νέο στοιχείο που δημιουργεί υποψίες ότι η Αγκυρα επιδιώκει τη δημιουργία μετώπου κατά της Ελλάδας είναι η συνάντηση του Ερντογάν με το κόμμα των Τσάμηδων, το PDIU, κατά την επίσκεψή του στα Τίρανα. Η συνάντηση με το PDIU καμία άλλη ερμηνεία δεν έχει παρά την υποδαύλιση του «ζητήματος» των Τσάμηδων, επισημαίνουν διπλωματικές πηγές.

Σε αυτό το κλίμα, ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς προβληματίζεται αν θα παραστεί στη Σύνοδο των ΥΠΕΞ των χωρών-μελών της Διαδικασίας Συνεργασίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP), που διοργανώνεται στα Τίρανα στις 22/5. Διπλωματικές πηγές τονίζουν ότι ενδεχόμενη απουσία της Ελλάδας από τη συνάντηση αυτή θα προσφέρει άλλοθι στα Τίρανα να συνεχίσουν να προκαλούν χωρίς να παίρνουν απαντήσεις και θα οδηγήσει σε περαιτέρω απομόνωση της Αθήνας στην περιοχή. Αντίθετα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός εξετάζει το ενδεχόμενο να μεταβεί στα Τίρανα στις 26/5 για τη Σύνοδο Κορυφής της SEECP.

Επιστολή «γαλάζιων» βουλευτών

Τη σύγκληση της Επιτροπής Εθν. Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής ζητούν με επιστολή τους προς τον πρόεδρο της επιτροπής Γ. Βαρεμένο οι βουλευτές της Ν.Δ. με επικεφαλής τον Γ. Κουμουτσάκο. Η εκλογή Ακιντζί στα Κατεχόμενα, η κρίση στην ΠΓΔΜ, η απαίτηση της Αλβανίας για αλλαγή του προγράμματος ερευνών της Ελλάδας στο Ιόνιο που αποκάλυψε η «Κ» και η πορεία των συζητήσεων Ελλάδας - Τουρκίας για τα ΜΟΕ καθιστούν αναγκαία τη συνεδρίαση με τη συμμετοχή του κ. Κοτζιά, αναφέρεται στην επιστολή.

http://www.kathimerini.gr/815857/article/epikairothta/politikh/ta-tirana--amfisvhtoyn-ta-synora

Διαβάστε περισσότερα ...

Επικίνδυνα παιχνίδια των Τιράνων για τη «Μεγάλη Αλβανία»

Η επιθετική ρητορική αποτελεί έναν τρόπο απόσπασης της προσοχής των Αλβανών από τη φτώχεια, τη διαφθορά και την κακή διακυβέρνηση

O αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα με μέλη της αλβανικής μειονότητας της Σερβίας. Παρά τις «εκσυγχρονιστικές» προεκλογικές διακηρύξεις του, ο Ράμα ακολουθεί την πεπατημένη του λαϊκισμού και του εθνικισμού

 

«Η ενοποίηση των Αλβανών της Αλβανίας και του Κοσόβου είναι αναπόφευκτη» δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Εντι Ράμα έχοντας στο πλευρό του τον Χασίμ Θάτσι, πρώην πρωθυπουργό και νυν υπουργό Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου. Το μοναδικό αναπάντητο ερώτημα όσον αφορά τη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας είναι το αν «θα συμβεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης ως μια φυσική και κατανοητή από όλους διαδικασία ή αν θα πραγματοποιηθεί ως μια αντίδραση στην τύφλωση ή στην οκνηρία της ΕΕ» επισήμανε χαρακτηριστικά ο αλβανός πρωθυπουργός. 

Οι δηλώσεις του Εντι Ράμα πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τις συζητήσεις που διεξάγονται για την απελευθέρωση του καθεστώτος βίζας των Κοσοβάρων. Στην περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση του Κοσόβου και δεν εγκρίνει την απελευθέρωση του καθεστώτος βίζας για τους πολίτες του, τότε δεν αποκλείεται τα σύνορα των Βαλκανίων να χαραχθούν εκ νέου, ήταν το κεκαλυμμένο μήνυμα που έστειλε ο Ράμα στους εταίρους του στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση αντέδρασε άμεσα, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για «απαράδεκτες προκλήσεις» που δεν είναι εναρμονισμένες με την πολιτική συνεργασίας στην περιοχή. Η ιδέα, όμως, για τη δημιουργία μιας Μεγάλης Αλβανίας απασχολεί τους Αλβανούς εδώ και πολλά χρόνια. Δημοσκόπηση της αμερικανικής εταιρείας Gallup που πραγματοποιήθηκε το 2010 είχε αποκαλύψει ότι το 62% των Αλβανών στην Αλβανία, το 81% αυτών στο Κόσοβο και το 52% στην πΓΔΜ τάσσονταν υπέρ της δημιουργίας ενός «μεγάλου αλβανικού» κράτους. Σήμερα, κύριος θιασώτης της ιδέας μιας «Μεγάλης Αλβανίας» φαίνεται πως είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Αλβανίας.

Αλβανικός επεκτατισμός

Για να γίνει, όμως, κατανοητός ο αλβανικός επεκτατισμός πρέπει να ληφθεί υπόψη η πραγματικότητα που βιώνουν οι Αλβανοί, τόσο στην Αλβανία όσο και στο Κόσοβο. Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Eurobserver», η επιθετική ρητορική αναφορικά με το ενδεχόμενο επαναχάραξης των συνόρων στη βαλκανική χερσόνησο και τη δημιουργία μιας Μεγάλης Αλβανίας αποτελεί έναν τρόπο απόσπασης της προσοχής των Αλβανών από τα πολλά προβλήματα, όπως η φτώχεια, η διαφθορά και η κακή διακυβέρνηση, που αντιμετωπίζουν. Το ότι ο επιθετικός επεκτατισμός αποτελεί ένα αποδοτικό αντίδοτο για τη δυσφορία και τη δυσαρέσκεια που επικρατεί στο εσωτερικό μιας χώρας είναι γνωστό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Σερβίας, όπου οι πολεμικές ιαχές για τη δημιουργία μιας εθνικά καθαρής Μεγάλης Σερβίας άρχισαν να ακούγονται εν μέσω μιας αποτυχημένης διαδικασίας μετάβασης προς τη δημοκρατία και μιας σημαντικής οικονομικής κρίσης. Ανάλογη κατάσταση παρατηρείται σήμερα και στη Ρωσία όπου η στροφή του Πούτιν προς τον επεκτατισμό αποτέλεσε συνέπεια, τουλάχιστον εν μέρει, της συσσωρευμένης δυσφορίας του ρωσικού λαού η οποία εκφράστηκε κατά τη διάρκεια των μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων του 2011.

Στην Αλβανία, το τέλος της κομμουνιστικής δικτατορίας το 1991 και η γενικευμένη αναρχία που ακολούθησε οδήγησαν τη χώρα σε μια μεταβατική διαδικασία, τα αποτελέσματα της οποίας ήταν η δημιουργία αδύναμων κρατικών θεσμών, η ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και της διαφθοράς, η σύνθεση ανελεύθερων κυβερνήσεων και η διεξαγωγή κάθε άλλο παρά αδιάβλητων εκλογών. Σήμερα, ο μέσος Αλβανός ζει με λιγότερα από 400 ευρώ τον μήνα.

Την ίδια ώρα στο Κόσοβο η ευφορία που ακολούθησε την ανεξαρτησία έχει αρχίσει να εξασθενίζει μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα. Ενας στους τρεις Κοσοβάρους είναι άνεργος ενώ η ανεργία στους νέους ξεπερνά το 50%. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, τρεις στους δέκα πολίτες του Κοσόβου ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Η μεγάλη έξοδος

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών το ένα τέταρτο των Αλβανών αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του ενώ από τον Αύγουστο του 2014 τουλάχιστον 100 χιλιάδες Κοσοβάροι επέλεξαν επίσης να ξενιτευτούν αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, με τις Αρχές στην Πρίστινα να κάνουν λόγο για συρρίκνωση κατά 7% του πληθυσμού μέσα σε λίγους μήνες.

Κατ' επέκταση, καταλήγει το δημοσίευμα του «Euroobserver», οι δηλώσεις του Εντι Ράμα αναφορικά με την «οκνηρία της ΕΕ» και το ενδεχόμενο της δημιουργίας μιας Μεγάλης Αλβανίας, περισσότερο από ένα μέσο άσκησης πίεσης προς τους ευρωπαίους ηγέτες αποτελούν μια πανικόβλητη αντίδραση ενώπιον της γενικευμένης δυσφορίας των Αλβανών, τόσο στην Αλβανία όσο και στο Κοσόβο. Στην περίπτωση που ικανοποιούνταν το αίτημα του Εντι Ράμα και του Χασίμ Θάτσι για άνοιγμα των ευρωπαϊκών συνόρων, οι μεγάλοι χαμένοι θα ήταν οι ίδιοι καθώς οι περισσότεροι Αλβανοί θα επέλεγαν να ζήσουν εκτός των φανταστικών συνόρων της Μεγάλης Αλβανίας.

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=696426#.VTXbEW5qjYE.twitter

Διαβάστε περισσότερα ...

Αναζωπύρωση της Ιστορίας

 

Η 25^η Μαρτίου πέρασε, η παρέλαση έγινε, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό χωρίς κάγκελα και με πολύ κόσμο που δεν αποθαρρύνθηκε από τη συνεχή βροχή. Όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι γραφικά, εξωπραγματικά, άλλης εποχής.

Δεν έχουν δίκιο.

Οι καιροί αλλάζουν μα τα παλιά θεμελιώδη γεωπολιτικά προβλήματα επιμένουν να επανέρχονται όσα χρόνια κι αν περάσουν, όπως συμβαίνει με τα γεγονότα του Κριμαικού Πολέμου. Ένα από τα πολλά παραδείγματα είναι όταν μια μέρα σαν την αυριανή, στις 28 Μαρτίου 1854, 161 χρόνια πριν, η τότε Δύση, δηλαδή η Γαλλία και η Αγγλία, κήρυξαν τον πόλεμο στη Ρωσία.

Εκτοτε, έγιναν πάρα πολλά: χώρες γεννήθηκαν, χώρες έσβησαν από το χάρτη, καθεστώτα άλλαξαν, επαναστάσεις ξέσπασαν, επικράτησαν και κατέρρευσαν, πέρασαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι…

Όμως, τελικά, τίποτα από όλα αυτά δεν αποδείχθηκε ικανό να ξεριζώσει παλιές έριδες και τα ίδια θέατρα συγκρούσεων απασχολούν και πάλι την Ευρώπη- ορισμένες εκ των οποίων φτάνουν να αγγίζουν ακόμα και εμάς – άλλωστε, τα γεγονότα του 1854 είχαν επίκεντρό τους και τις οθωμανικές Παραδουνάβιες ηγεμονίες.

Όλα αυτά, έχουν μια σημασία που δεν πρέπει ποτέ να μας διαφεύγει, ούτε, όπως πολύ συχνά συμβαίνει, να την υποτιμούμε.

Δεν υπάρχει χώρα που δικαιούται να περιφρονεί την αυτοπροστασία της, που να μη δίνει σημασία στην άμυνά της, που να πιστεύει ότι «οι καιροί άλλαξαν, αυτά δεν γίνονται πια»…

Οι συγκρούσεις όχι μόνον δεν υποχωρούν, αλλά, αντιθέτως, πυκνώνουν στις μέρες μας.

Και η Ελλάδα βρίσκεται, όπως πάντα, στο σταυροδρόμι πολλών εξ αυτών.

Οφείλει λοιπόν να φροντίζει ως κόρη οφθαλμού την άμυνά της και τις συμμαχίες της.

Χωρίς αυτούς τους δύο πυλώνες, η χώρα θα βρεθεί μετέωρη, αδύναμη μπροστά σε εξελίξεις ανακατατάξεων που είναι πλέον ορατές και που οφείλουμε να τις δούμε πριν να είναι αργά.

Δυστυχώς, δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοούμε την αναζωπύρωση της Ιστορίας, με όποιο τρόπο κι αν αυτή εκφράζεται στις μέρες μας…

Μαλούχος Γεώργιος Π

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=689279

Διαβάστε περισσότερα ...

Η Αγκυρα «χτυπά» κάθε φορά που η Αθήνα τρικλίζει

Η Τουρκία έχει προετοιμάσει την επόμενη κρίση στην ελληνική ΑΟΖ νότια του Καστελόριζου

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Το πώς έχουν «διευθετηθεί» τα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων που αφορούν στην κυριαρχία επί του Αιγαίου  τα τελευταία 40 χρόνια δεν θα μπορούσε να το περιγράψει κανείς καλύτερα και πιο παραστατικά απ ότι ο χάρτης που ακολουθεί. Πρόκειται για τον χάρτη με τα ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα που ήδη έχουν παραχωρηθεί  για έρευνα νότια της Κρήτης και στο Ιόνιο. Κοιτώντας τον χάρτη, το συμπέρασμα που βγάζει κανείς είναι ολοφάνερο:  Ολόκληρο το Αιγαίο είναι γκρίζα ζώνη!

Έχοντας καταφέρει να μετατρέψει ολόκληρο το Αιγαίο σε γκρίζα ζώνη και με αυτόν τον τρόπο να επιδιώκει την «συνιδιοκτησία» και «συνεκμετάλλευση, η Τουρκία έχει ήδη προετοιμάσει το επόμενο βήμα της, όπως φαίνεται στον χάρτη που ακολουθεί:

Ο χάρτης «μοιράζει» την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με βάση την τουρκική άποψη, σύμφωνα μ την οποία Κρήτη- Κάρπαθος- Ρόδος- Καστελόριζο δεν έχουν δικαιώματα Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης

Το σκηνικό της νέας κρίσης με την οποία είναι αντιμέτωπη η Ελλάδα έχει στηθεί από τον Απρίλη του 2012. Τότε, και μέσα στην προεκλογική περίοδο στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης δημοσιεύτηκαν οι παρακάτω χάρτες περιοχών εντός της ελληνικής ΑΟΖ στα ανατολικά Κρήτης – Καρπάθου- Ρόδου και νότια του Καστελόριζου. Αυτές τις περιοχές  η τουρκική κυβέρνηση τις παραχωρεί για έρευνα και εκμετάλλευση στην τουρκική εταιρία πετρελαίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι τότε, το 2012, καμία πολιτική δύναμη, δηλαδή Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ δεν μπήκε στον κόπο να ασχοληθεί με το θέμα. Ένα θέμα με το οποίο σήμερα βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη η χώρα!

Τον Απρίλη του 2012 μέσα στην ελληνική προεκλογική περίοδο η Αγκυρα δημοσιεύει στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης αυτόν τον χάρτη με περιοχές εντός της ελληνικής ΑΟΖ που παραχωρεί για έρευνα και εκμετάλλευση στην Τουρκική Εταιρία Πετρελαίου

Τον Απρίλη του 2012, μέσα στην ελληνική προεκλογική περίοδο στην Τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης δημοσιεύεται ο χάρτης των θαλάσσιων οικοπέδων δυτικά της Κύπρου και εντός της κυπριακής ΑΟΖ που η Τουρκία παραχωρεί στην τουρκική εταιρία Πετρελαίου για έρευνα και εκμετάλλευση

 Αυτή η περίεργη αφωνία των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων σε μια τουρκική μεθόδευση η οποία προωθείται με μέθοδο και υπομονή  μοιάζει ανεξήγητη, καθώς δεν έχουν περάσει ούτε σαράντα χρόνια από την στιγμή που η Τουρκία με την ίδια ακριβώς μέθοδο κατάφερε να επιβάλλει τις θέσεις στο Αιγαίο, όπως φαίνεται στον χάρτη που ακολουθεί.

Από εδώ ξεκίνησαν όλα. Την 1η Νοεμβρίου 1973 στην Τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης δημοσιεύτηκαν περιοχές εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας βορειοδυτικά της Λέσβου που η Τουρκία παραχώρησε για έρευνα και εκμετάλλευση στην Τουρκική εταιρία πετρελαίου.

  Συμπέρασμα: Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, χωρίς σχέδιο και στρατηγική  παίζει με τη φωτιά έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα λάβει βοήθεια και υποστήριξη  για να αντιμετωπίσει τις δεδηλωμένες  τουρκικές επιθετικές διαθέσεις από «φίλους», « εταίρους» και …συμμάχους.

http://www.imerodromos.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει ήδη τα «Προσεχώς»

ΣΤΑΥΡΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ*

Η πρόσφατη κρίση στη σχέση της κυβέρνησης με τις «αγορές», τόσο στο επίπεδο των ελληνικών ομολόγων όσο και σε αυτό του Χρηματιστηρίου Αθηνών, αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, ένα χρήσιμο μάθημα και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας αποφάνθηκε ότι οι αγορές θα είναι εχθρικές προς την Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Καθώς ο χρόνος μέχρι την κήρυξη εθνικών εκλογών λιγοστεύει διαρκώς, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την ευκαιρία να «ζήσει», μέσα από τις περιπέτειες της κυβέρνησης Σαμαρά, μια προσομοίωση διακυβέρνησης, καθώς μια σειρά ζητήματα τα οποία θα βρει μπροστά του αποτελούν σήμερα τον επίλογο των απερχόμενων διαχειριστών της εξουσίας.

Εκτός από την κρίση με τις αγορές, ήρθαν τα τεστ αντοχής των τραπεζών να αποκαλύψουν – με το σταγονόμετρο έως τώρα – τις προθέσεις των δανειστών για το περίφημο «μαξιλαράκι» των 11,5 δισ. ευρώ, στο οποίο η αξιωματική αντιπολίτευση υπολογίζει για την αντιμετώπιση ζητημάτων πέρα από την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, για το οποίο αρχικά η Ελλάδα το είχε δανειστεί.

Παράλληλα βεβαίως τίθεται το ζήτημα του μοντέλου διαχείρισης των τραπεζών, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ διαφοροποιείται αισθητά στο θέμα των μετοχών που κατέχει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Στήριξης,  ζητώντας το κράτος να μην ξεπουλήσει «μπιρ παρά» τα δικαιώματά του, αλλά να τα διαχειριστεί «προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος».

Θέμα απολύτως διασυνδεδεμένο με αυτό των τραπεζών είναι κι εκείνο των «κόκκινων» δανείων, για το οποίο ο νυν υπουργός Οικονομικών έχει δηλώσει – και το δημοσιευμένο προσχέδιο αποκαλύπτει – ότι δεν υπάρχει στα σκαριά ρύθμιση που θα μπορούσε να προκαλέσει ζημία στη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος. Κοινώς δεν θα υπάρξει λύση που να ζημιώνει τις τράπεζες.

Είναι ερώτημα το αν ο ΣΥΡΙΖΑ, αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση, θα διατηρήσει αποφάσεις στα θέματα των τραπεζών και των δανείων που θα έχουν ληφθεί από τη νυν κυβέρνηση σε συμφωνία με την τρόικα.

Η στάση της τρόικας έναντι των τελευταίων «μεταρρυθμίσεων» πριν από την επίσημη λήξη του ευρωπαϊκού σκέλους του τρέχοντος μνημονίου μοιάζει δυναμική όχι μόνο στο σκέλος της πίεσης προς την κυβέρνηση, αλλά και σε αυτό της προειδοποίησης προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Τις καυτές πατάτες του ασφαλιστικού και της απελευθέρωσης των απολύσεων δεν είναι βέβαιο αν θα τις κρατήσει στα χέρια του ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας.

Καυτό θέμα της ατζέντας των δανειστών, αλλά και της ελληνικής κυβέρνησης, αποτελεί η νέα συμφωνία για το είδος της επιτήρησης που θα ασκείται στην Ελλάδα, αλλά και αυτή για τη ρύθμιση – αναδιάρθρωση των δόσεων αποπληρωμής του δημόσιου χρέους. Είναι όμως άγνωστο όχι μόνο το περιεχόμενό τους, αλλά και το αν οι νέες συμφωνίες θα επιλεγεί από τους δανειστές να συναφθούν με τη νυν ή την επόμενη κυβέρνηση.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι, όσο το χρέος παραμένει στο σημερινό δυσθεώρητο και μη διαχειρίσιμο ύψος, κάθε σκέψη για χαλάρωση της επιτήρησης σχεδόν… αποκλείεται. Επίσης αποκλείεται κάθε σκέψη εγκατάλειψης των νεοφιλελεύθερης κοπής «μεταρρυθμίσεων», οι οποίες όχι μόνο αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ Γερμανίας, Κομισιόν και ΔΝΤ, αλλά δεν αμφισβητούνται καν από τις χώρες – π.χ. Ιταλία, Γαλλία – που διαπραγματεύονται χαλαρότερη δημοσιονομική πολιτική.

Όλα τα παραπάνω ήταν περίπου βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αποφύγει να τα διαχειριστεί, δεδομένου ότι ο χρόνος έως τις – αναπόφευκτες με τα σημερινά δεδομένα – εκλογές είναι βραχύς, τα διαπραγματευτικά περιθώρια της νυν κυβέρνησης είναι στενά και οι δανειστές δύσκολα θα προτιμήσουν τη διευθέτησή τους με την απερχόμενη κυβέρνηση. Μια κρίσιμη συμφωνία είναι προτιμότερο να συνάπτεται με αυτόν που θα την εφαρμόσει και όχι με αυτόν που αύριο θα αντιπολιτεύεται.

Το κερασάκι στην τούρτα πάντως είναι η κρίση στα εθνικά θέματα. Η σημερινή περιπλοκή στο τρίγωνο Ελλάδας – Κύπρου – Τουρκίας, με την εμπλοκή ΗΠΑ, Ισραήλ, Αιγύπτου και, ίσως, της Ρωσίας, είναι ένα κουβάρι που θα ξετυλιχθεί σε βάθος χρόνου.

Δεδομένου ότι κρίσιμες εμπλοκές και διευθετήσεις ενδέχεται να συμπέσουν με τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προφανές ότι για την επόμενη κυβέρνηση ο δρόμος είναι ήδη ναρκοθετημένος και οι όποιες κινήσεις της θα απαιτήσουν εξαιρετική μαεστρία ώστε να μην ταυτιστεί με δυσμενείς εξελίξεις στο κρισιμότερο πολιτικό «πακέτο» που θα βρει μπροστά της.

Όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει στο παρελθόν, τα δικαιώματα, οι μισθοί και οι συντάξεις, στο πλαίσιο μιας επιθετικής και διεκδικητικής πολιτικής σε βάθος χρόνου, ενδέχεται να αποκατασταθούν, έστω εν μέρει και αναλόγως της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής συγκυρίας.

Όμως, στο διεθνές πεδίο, για μια χώρα με τις σημερινές δυνατότητες της Ελλάδας και υπό το βάρος των υποχωρήσεων του πρόσφατου παρελθόντος («γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στη Θράκη), κάθε απώλεια κυριαρχίας, δικαιωμάτων ή και εδάφους δεν αναπληρώνεται. Το παράδειγμα της Κύπρου με την εισβολή και κατοχή είναι περισσότερο από σαφές.

Συμπέρασμα; Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να μελετήσει με τεράστια προσοχή τα… «Προσεχώς» της διακυβέρνησής του, τα οποία ήδη προβάλλονται μπροστά του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες αναλαμβάνοντας μια χώρα χρεοκοπημένη και στη δίνη δυναμικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Οι σημερινές δυσκολίες της κυβέρνησης Σαμαρά ας λειτουργήσουν ως καμπανάκι προειδοποίησης και για τον ίδιο…

* Ο Σταύρος Χριστακόπουλος είναι διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα «Το Ποντίκι»

http://www.imerodromos.gr/syriza-prosexos/

Διαβάστε περισσότερα ...

Απειλή επέκτασης της κρίσης στο Καστελόριζο και το Αιγαίο

Η Τουρκία αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο νέας απόπειρας τετελεσμένων σε άλλες περιοχές και ιδίως στη ζώνη που παρεμβάλλεται ανάμεσα στην Κύπρο και το Καστελόριζο

Του ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Αποφασισμένη να κλιμακώσει την ένταση στην Κύπρο, αλλά και να προχωρήσει σε νέες πειρατικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο δείχνει η Αγκυρα.

Η ανακοίνωση του τουρκικού Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας, αμέσως μετά την τελευταία συνεδρίασή του, χωρίς βέβαια να αποκαλύπτει τις αποφάσεις που ελήφθησαν, σκιαγραφεί διπλή απειλή. Αφ' ενός προς την Κύπρο, όπου επιδιώκεται άμεσο χειροπιαστό αποτέλεσμα σ' ό,τι αφορά τα ενεργειακά κοιτάσματα. Και αφ' ετέρου προς το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο, που ευθέως κατονομάζονται, ενόψει, προφανώς, της επικείμενης συνάντησης κορυφής Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου.

Ειδικά για τα όσα ήδη επιχειρούνται στην κυπριακή ΑΟΖ, το ανακοινωθέν του τουρκικού Εθνικού Συμβουλίου επαναλαμβάνει τη θέση που έχει ήδη αναπτύξει η Αγκυρα και τονίζει ότι θα συνεχίσει στην ίδια γραμμή. «Θα ληφθούν», επαναλαμβάνει, «όλα τα απαιτούμενα μέτρα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων και των συμφερόντων στην περιοχή όπου η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου έχει εξουσιοδοτήσει την εγγυήτρια δύναμη, την Τουρκία, για έρευνες». Επιμένει, δηλαδή, να αντιμετωπίζει την Κυπριακή Δημοκρατία σαν «εκλιπούσα», να θεωρεί τα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη «χωριστό κράτος», να διατείνεται ότι ενεργεί για λογαριασμό του, αλλά και να ισχυρίζεται πως το «χωριστό αυτό κράτος» έχει δικαιώματα ακόμη και στις θάλασσες με τις οποίες δεν έχει καμιά επαφή.

Προβάλλοντας άκρως παρανοϊκούς ισχυρισμούς, η Αγκυρα στέλνει το μήνυμα πως ματαιοπονούν όσοι αναζητούν λύσεις στη λογική και το δίκαιο, καθώς είναι αποφασισμένη να εκβιάσει τα αποτελέσματα που θέλει, διατηρώντας την παρουσία της στην κυπριακή ΑΟΖ και προχωρώντας σε βίαιη κατάληψη τμήματός της. Σε αυτό, άλλωστε, συγκλίνει και το γεγονός ότι αναζητεί πλατφόρμα γεωτρήσεων και είναι ήδη σε σχετικές διαβουλεύσεις με το Αζερμπαϊτζάν. Αλλά και το γεγονός ότι απέρριψε την πρόταση του ειδικού συμβούλου του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Εσπεν Αϊντε, να αποσυρθεί το «Μπαρμπαρός» από την κυπριακή ΑΟΖ για τρεις μήνες, προκειμένου να διευκολυνθεί η επανέναρξη των ενδοκυπριακών διαπραγματεύσεων. Οπως απέρριψε και την πρότασή του να συγκροτηθεί ειδική μεικτή επιτροπή που θα εξετάσει τα ενεργειακά ζητήματα.

Απειλητικό μήνυμα προς την Αθήνα συνιστά και η αναφορά του τουρκικού Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας στην απόφασή του για προστασία των δικαιωμάτων της χώρας στην υφαλοκρηπίδα της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Αφήνει, έτσι, ανοικτό το ενδεχόμενο νέας απόπειρας τετελεσμένων σε άλλες περιοχές και ιδίως στη ζώνη που παρεμβάλλεται ανάμεσα στην Κύπρο και το Καστελόριζο. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, σχετικές κινήσεις να εκδηλωθούν σαν απάντηση στην επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην Κύπρο και τη συνάντηση κορυφής που θα έχει στο Κάιρο με τους προέδρους της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη και της Αιγύπτου Αλ Σίσι.

Βέβαιο είναι πως η Αγκυρα θεωρεί απειλή για τα συμφέροντά της την τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου και, με την ανακοίνωση του Συμβουλίου Ασφαλείας, επανέρχεται ουσιαστικά στην προειδοποίηση πως δεν πρόκειται να ανεχτεί καμιά συμφωνία των τριών χωρών που δεν θα αναγνωρίζει δική της ΑΟΖ ανάμεσα στις τρεις χώρες. Παγίως, άλλωστε, αρνείται κάθε σχετικό δικαίωμα του Καστελόριζου, υποστηρίζει ότι η ελληνική ΑΟΖ δεν εφάπτεται ούτε με την κυπριακή ούτε με την αιγυπτιακή και επιμένει ότι ανάμεσα στις θαλάσσιες ζώνες Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου παρεμβάλλεται μια εκτεταμένη δική της ζώνη. Από καιρό μάλιστα έβαλε σε εφαρμογή σχέδιο τετελεσμένων με βάση τη διεξαγωγή ερευνών σε περιοχές ανάμεσα στην Κύπρο, το Καστελόριζο, τη Ρόδο, την Κάσο και την Κάρπαθο, που επικαλύπτουν μεγάλα τμήματα της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας. Προκήρυξε (το 2010) σχετικούς διαγωνισμούς, έστειλε για τον ίδιο σκοπό (το 2011) το «Πίρι Ρέις» και το νορβηγικό «Bergen Surveyor» και χορήγησε (το 2012) σειρά σχετικών αδειών. Το επόμενο βήμα μπορεί να μην αργήσει.

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=454858

Διαβάστε περισσότερα ...

Ποιος ξέχασε τα Ίμια;

Δημήτρης Μηλάκας Οι δραματικές συνέπειες της κρίσης των Ιμίων που κορυφώθηκε το βράδυ της 30ής Ιανουαρίου 1996 ουδέποτε απασχόλησαν με την απαραίτητη προσοχή το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία της χώρας. Τότε, εκείνα τα χρόνια, υπήρχαν άλλες προτεραιότητες, καθώς χτιζόταν η ψευδαίσθηση της «ισχυρής Ελλάδας». Με δανεικά… Τότε, λοιπόν, ελάχιστοι επέμεναν να βλέπουν τον χάρτη του Αιγαίου να γίνεται γκρίζος. Ελάχιστοι ασχολήθηκαν με την επίσημη ανάθεση (συμφωνία Σημίτη - Ντεμιρέλ στη Μαδρίτη) της διαχείρισης της ελληνικής κυριαρχίας στην αμερικανική επιδιαιτησία. Η προσοχή είχε επικεντρωθεί στο χρήμα. Στο (δανεικό και πανάκριβο όπως στη συνέχεια αποδείχτηκε) χρήμα που εκείνη την περίοδο άρχισε να ρέει και να μοιράζεται σε εξοπλιστικά και άλλα προγράμματα με τις συνεπακόλουθες μίζες, προμήθειες και εξυπηρετήσεις… Αποτέλεσμα; Ένα ωραίο μεσημέρι, τον Απρίλη του 2010, ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου από το ακριτικό Καστελόριζο παραδέχτηκε τη χρεοκοπία της χώρας καλώντας για βοήθεια το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Έκτοτε και καθώς το οξύ οικονομικό πρόβλημα άγγιξε μέχρι το μεδούλι της την ελληνική κοινωνία τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας άρχισαν να εμφανίζονται στο προσκήνιο με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο. Πώς είναι δυνατόν οι υπάλληλοι των δανειστών να ρυθμίζουν και να ορίζουν κάθε λεπτομέρεια στα δημοσιονομικά της χώρας; Πώς είναι δυνατόν οι εκλεγμένες κυβερνήσεις να μην μπορούν να αποφασίσουν ούτε για την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των υπαλλήλων της τρόικας; Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τις βόλτες των Τούρκων στην κυπριακή ΑΟΖ, τα ερωτήματα που αφορούν τη δυνατότητα της κυβέρνησης να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας αρχίζουν να εμφανίζονται με πιο πιεστικό τρόπο. Πώς μια παραδομένη στους δανειστές κυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας μπορεί να αντιμετωπίσει τις τουρκικές αμφισβητήσεις, οι οποίες εκδηλώνονται έμπρακτα και επίμονα, όπως θα διαβάσετε στις σελίδες 12 - 13 και εντός της ελληνικής ΑΟΖ, μεταξύ Κρήτης, Καρπάθου, Ρόδου και Καστελόριζου; Αν λοιπόν η ψευδεπίγραφη ευημερία των εποχών της «ισχυρής Ελλάδας» μπόρεσε να κρύψει τις συνέπειες της οδυνηρής διπλωματικής ήττας των Ιμίων, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι συνέπειες εξαφανίστηκαν. Αντίθετα, αναζητούν την κατάλληλη στιγμή (πολιτική / οικονομική αστάθεια) και τον κατάλληλο τόπο (ελληνική ΑΟΖ;) για να επιβεβαιωθούν… http://www.topontiki.gr/article/86129/Poios-ksexase-ta-Imiarn

Διαβάστε περισσότερα ...

Η μπάλα λέει αλήθεια

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Τα όσα έγιναν στο Βελιγράδι στον ποδοσφαιρικό αγώνα Σερβίας- Αλβανίας μπορούν να μας πουν και να μας δείξουν τι ακριβώς έχει αφήσει πίσω της η εικοσαετής πολιτική του «εκσυγχρονισμού και της ενσωμάτωσης»  που άσκησε η Δύση στους …υπανάπτυκτους Βαλκάνιους.

Πρόκειται για μια πολιτική η οποία ασκήθηκε με το μαστίγιο των Νατοϊκών βομβαρδισμών και το καρότο της ένταξης στην …ευημερούσα Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για μια πολιτική που διέλυσε κράτη, δημιούργησε κρατίδια- μαριονέτες, όρισε  πολιτικές ελίτ- αχυράνθρωπους, ξετίναξε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων οδηγώντας τους στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Πρόκειται για μια πολιτική που αντιμετώπισε τις βαλκανικές χώρες ως Eldorado  όπου τα αρπαχτικά πλιατσικολογούν  πλούτο, πόρους, επιχειρήσεις.

Να λοιπόν πως εμφανίζονται τα Βαλκάνια μετά τον εικοσαετή εκσυγχρονισμό τους:

Ρουμανία και Βουλγαρία μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ μα πάνω απ όλα αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις για τον έλεγχο της Ρωσίας.

Κόσσοβο- Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας: Δύο κράτη που υπάρχουν για να φιλοξενούν την μεγαλύτερη βάση που διατηρούν οι ΗΠΑ σ ολόκληρο  τον κόσμο.

Μαυροβούνιο: κράτος –λαθρέμπορος παράδεισος του ξεπλύματος

Σερβία: λεηλατημένη οικονομικά με τη θηλιά στο λαιμό υποχρεωμένη να ακολουθήσει το δυτικό δρόμο

Αλβανία: ο μικρομέγαλος των Βαλκανίων που επενδύει σε μεγάλες ιδέες εθνικών ολοκληρώσεων.

Στον κατάλογο αυτό θα ήταν παράληψη να μην τοποθετήσουμε τις αφομοιωμένες απόλυτα Δημοκρατίες της Σλοβενίας και Κροατίας καθώς και την «μαύρη τρύπα» της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.

Όσο για την Ελλάδα… όλοι γνωρίζουμε τι ακριβώς και πόσο κοστίζει το «ανήκομενεν- άνευ όρων- εις την Δύσιν».

Τα αποτελέσματα των εκσυγχρονιστικών πολιτικών των Βαλκανίων είναι χειροπιαστά: φτώχεια,  ταπείνωση,  αδικία και  απόγνωση. Και η φτώχεια η απόγνωση, η ταπείνωση και η αδικία  τρέφουν εθνικισμούς, μεγάλες ιδέες και φασισμούς, όλα αυτά δηλαδή τα χαρακτηριστικά που τροφοδοτούν το φαύλο κύκλο των εντάσεων και των πολέμων.

Λίγες μέρες πριν σ έναν άλλο ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ  της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας στο Βουκουρέστι οι Ναζί Ούγγροι «φίλαθλοι» έκαναν πεδίο μάχης το γήπεδο υπερασπιζόμενοι την Ουγγρική μειονότητα στη Ρουμανία.

Στον αγώνα Σερβίας- Αλβανίας  ο αδελφός του πρωθυπουργού της Αλβανίας οργάνωσε – απ ότι φαίνεται- την ιστορία με το τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι που ανέμισε τη σημαία της «Μεγάλης Αλβανίας» πάνω από τον αγωνιστικό χώρο, γεγονός που πυροδότησε τη σύρραξη.

Θα ήταν παράλειψη να μην υπογραμμίσουμε τι ακριβώς υποδηλώνει αυτή η Αλβανική σημαία αφού  η πίστη σ αυτήν υπόσχεται ένα νέο γύρο αιματηρών ανακατατάξεων…

 Ας έρθουμε και πάλι στο γήπεδο. Εκεί όπου  μπορεί να ξεδιπλωθεί- εκτός από την τέχνη των ποδοσφαιριστών- και το κοινωνικό ασυνείδητο με έναν τρόπο άμεσο και αυθεντικό. Εκεί όπου η κοινωνική πυρίτιδα—εφ όσων υπάρχει- δεν είναι δυνατόν ούτε να κρυφτεί ούτε να μην ανάψει…

Αυτό που έγινε δύο φορές σε διάστημα μόλις λίγων ημερών στα γήπεδα του Βουκουρεστίου και του Βελιγραδίου, περιγράφει επ ακριβώς το εύφλεκτο κατάλοιπο που αφήνει πίσω της η διαχείριση των Βαλκανικών κρατών από τις μεγάλες δυνάμεις.  Και αν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας  δεν μπορεί να εκτονώσει το αρχέγονο ανθρώπινο πάθος για νίκη και επικράτηση, αλλά αντίθετα λειτουργεί ως πυροκροτητής για την έκρηξή του τότε ίσως θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας μακριά από τον ποδοσφαιρικό αγωνιστικό χώρο και να την επικεντρώσουμε στην πραγματική αρένα. Την διεθνή πολιτική αρένα όπου οι ισχυροί κεντούν τους μηχανισμούς της εξάρτησης και της υποτέλειας των υποτελών τους.

Εκεί παίζεται το πραγματικό παιχνίδι και αν το κατανοήσουμε ίσως να μπορέσουμε τελικά να εκμηδενίσουμε την πιθανότητα να βρεθούμε μέσα σε μια πραγματική πολεμική αρένα…

http://www.imerodromos.gr/bala/

Διαβάστε περισσότερα ...

Επίθεση εναντίον του μειονοτικού χωριού Δερβιτσάνη στην Αλβανία - Εθνικιστικό ξέσπασμα με αφορμή το ποδόσφαιρο

Αφορμή για το ξέσπασμα του εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους στάθηκε τελικά ο ποδοσφαιρικός αγώνας Σερβίας-Αλβανίας για τα προκριματικά του Euro στο Βελιγράδι, ο οποίος και διακόπηκε.

Επεισόδια σημειώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης στο μειονοτικό χωριό Δερβιτσάνη της Κάτω Δρόπολης, στην περιοχή του Αργυροκάστρου, όπου σύμφωνα με τα ΜΜΕ της ελληνικής μειονότητας, «κάτοικοι του χωριού Λαζαράτι, φημισμένου για την παράγωγη χασισοφυτείας, δημιουργώντας κομβόι αυτοκινήτων εισέβαλαν στο χωριό Δερβιτσάνη, φωνάζοντας συνθήματα όπως: θα σας κάψουμε Χριστιανοί!"».

Ο ειδησεογραφικός ιστότοπος himara.gr αναφέρει ότι «δεν αρκέστηκαν μόνο στα συνθήματα αλλά επιτέθηκαν και τραυμάτισαν κατοίκους του χωριού και για αρκετή ώρα περιφέρονταν με τα αυτοκίνητά τους στους δρόμους, εκφοβίζοντας τους κατοίκους, που εκείνη την ώρα είχαν πιαστεί στον ύπνο, μη έχοντας πολλές επιλογές να αντιδράσουν».

Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες ακούστηκαν και πυροβολισμοί που προέρχονταν από κατοίκους της Δερβιτσάνης και ρίχτηκαν στο αέρα για εκφοβισμό. Ορισμένοι, μάλιστα, έτρεξαν στην εκκλησία του χωριού, χτυπώντας τις καμπάνες ώστε να συγκεντρωθούν όλοι οι κάτοικοι στο κέντρο του χωριού.

http://www.matrix24.gr/2014/10/epithesi-enantion-ellinikou-choriou-stin-alvania/

Διαβάστε περισσότερα ...

Η Ήπειρος και η Δυτική Μακεδονία… αλβανικά εδάφη!

Οι Αλβανοί ασκούν με τα σχολικά βιβλία απροκάλυπτη προπαγάνδα σε βάρος της χώρας μας...

Υπάρχει μια διακρατική Επιτροπή Παιδείας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, της οποίας σκοπός ύπαρξης είναι η συντονισμένη προσπάθεια προς αποφυγή παρουσίας στα σχολικά βιβλία των δύο χωρών, κειμένων που θα μπορούσαν να οξύνουν διεκδικητικές τάσεις στους μαθητές.

Φαίνεται πως οι Έλληνες μέλη της Επιτροπής, αρκούνται μόνον στις αποζημιώσεις, λόγω του ότι ενώ η Ελλάδα έπαψε να κάνει λόγο ακόμη και για Βόρειο Ήπειρο, όρος που είναι καθιερωμένος με τις διεθνείς συμφωνίες, έπαψε επίσης να απαιτεί -ως έχει δικαίωμα και υποχρέωση- τον σεβασμό των αλβανικών κυβερνήσεων στα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας (και όχι θρησκευτικής μειονότητας), οι Αλβανοί ασκούν με τα σχολικά βιβλία απροκάλυπτη προπαγάνδα σε βάρος της χώρας μας.

Την ίδια ώρα, ημέτεροι «προοδευτικοί» φορείς και πρόσωπα, λειτουργούν αλβανικά σχολεία στην Ελλάδα, με βιβλία που στέλνονται από την Αλβανία και άγνωστο από ποιον ελέγχονται -όπως συμβαίνει δηλαδή και με τα βιβλία που στέλνει στην Θράκη, η Άγκυρα- ενώ επιχειρείται πλύση προπαγάνδας στον ελληνικό λαό για την ύπαρξη δήθεν ελληνοαλβανικής φιλίας.

Η βορειοηπειρωτική ιστοσελίδα himara, γράφει επί του προκειμένου: «Τι και γίνονται επί μία και πλέον δεκαετία συναντήσεις επί συναντήσεων μεταξύ διακρατικών επιτροπών Ελλάδας-Αλβανίας; Τι κι αν συναντήθηκαν οι Υπουργοί Παιδείας των δύο χωρών τόσες φορές με τελευταία τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ο Έλληνας τότε υπουργός Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος συμφώνησε με την Αλβανίδα ομόλογό του Λιντίτα Νικόλα να αφαιρεθούν από τα σχολικά βιβλία οι αλυτρωτικές αναφορές ή οι χαρακτηρισμοί που δημιουργούσαν προβλήματα στις σχέσεις των γειτονικών κρατών;

» Μια ζωή η Ελλάς θα υποχωρεί και η Αλβανία θα τραβάει την ίδια ρότα. Είχαμε γράψει πρόσφατα για την αφαίρεση κάθε αναφοράς στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό από τα σχολικά βιβλία Ιστορίας στην Ελλάδα, ενώ σε πολλά ρεπορτάζ διάφορων ιστοσελίδων τα τελευταία χρόνια αναφερόταν το ανθελληνικό περιεχόμενο στα σχολικά βιβλία της ιστορίας και της γεωγραφίας στην Αλβανία.

» Άλλη μία σχολική χρονιά ξεκίνησε και στα σχολεία της αλβανικής επικράτειας οι μαθητές διδάσκονται πάλι για τις αλβανικές περιοχές στην... Ελλάδα (Trevat shqiptare ne Greqi)».

Περί τίνος ακριβώς πρόκειται, αναφέρεται στον «Ελεύθερο Λόγο» Αργυροκάστρου, που παρουσιάζει τις επίμαχες σελίδες των αλβανικών σχολικών βιβλίων της Γεωγραφίας της 9ης και της 12ης τάξης (των αντίστοιχων δηλαδή Γ΄ Γυμνασίου και Γ΄ Λυκείου στην Ελλάδα).

Στα εν λόγω βιβλία, ως αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα είναι εκτός της Τσαμουριάς (Θεσπρωτίας), και άλλες πόλεις της Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας. Εξυπακούεται, ότι ως «αλύτρωτα αλβανικά εδάφη» χαρακτηρίζονται τμήματα της επικράτειας της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και των Σκοπίων.

Γίνεται αναφορά στην Πρεσβευτική Διάσκεψη του Λονδίνου το 1913, όπου -κατά τους Αλβανούς- "μοίρασε τα αλβανικά εδάφη στα γύρω κράτη". Δεν ισχύει φυσικά κάτι τέτοιο, ούτε υπεγράφη κάποια παρόμοια συμφωνία.

Όλα τα ανωτέρω ανιστόρητα, συνοδεύονται με φωτογραφίες της Ηγουμενίτσας και της Πάργας, που θεωρούνται κι αυτές αλβανικές περιοχές. Να ρωτήσω, τι σκοπεύει να πράξει ο κ. Λοβέρδος ή ο κ. Βενιζέλος; Άδικος κόπος. Το θέμα δεν προσφέρεται για λαϊκισμό.

Ο Μακεδών

Υ.Γ. 1: Στο προχθεσινό σημείωμα, έγραψα πως οι τζιχαντιστές θα φτάσουν έως την Κίνα. Προς επίρρωση τούτου, το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας σημείωσε εχθές, ότι οργανώσεις Ουιγούρων αυτονομιστών έχουν στείλει μέλη τους στο εξωτερικό για να συνεργαστούν και εκπαιδευτούν με τους τζιχαντιστές.
«Οι δυνάμεις του Ανατολικού Τουρκεστάν έχουν στείλει ανθρώπους σε άλλες περιοχές για να διεξάγουν τον ούτως καλούμενο τζιχάντ και να συνωμοτήσουν με τις διεθνείς τρομοκρατικές δυνάμεις», επισήμανε η εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου κα. Χου Τσουνγίνγκ.

Υ.Γ. 2: Έγραψα επίσης, απευθυνόμενος στους κατοίκους της Αμφίπολης, ότι για να μη μείνουν με το όνειρο του εύκολου και άκοπου πλουτισμού, που μπορεί να φέρει το εύρημα της Μεσολακκιάς, ας φροντίσουν να ενισχυθούν με τις κατάλληλες υποδομές. Τα τελευταία στοιχεία λέγουν, ότι το μέσο έσοδο ανά επισκέπτη στην Ελλάδα σε τουριστικούς χώρους είναι  6 ευρώ περίπου, έναντι 19,7 ευρώ του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Πού σημαίνει, ότι υπάρχει πλήρης αδιαφορία κεντρικής και τοπικής εξουσίας, για την ορθολογική διαχείριση Μουσείων και αρχαιολογικών χώρων.

Μ.

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=194894

Διαβάστε περισσότερα ...