Πώς οι πολιτικές εξελίξεις επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

Του Κώστα Ράπτη

Κυβέρνηση που να στηρίζεται στους νέους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς η Τουρκία δεν έχει αποκτήσει ακόμη – και παραμένει προς το παρόν αδιευκρίνιστο αν το μέλλον επιφυλάσσει κυβέρνηση συνεργασίας (και ποια) ή νέα προσφυγή στις κάλπες. Όμως θεωρείται ήδη βέβαιο ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουνίου θα έχει σε κάθε περίπτωση σαφή αντίκτυπο στην τουρκική εξωτερική πολιτική.

Οι μεσανατολικοί τυχοδιωκτισμοί των κυβερνήσεων Erdoğan και Davutoğlu , με αποκορύφωμα την έμμεση στήριξη προς τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους ενώ αυτοί πολιορκούσαν την πόλη Κομπάνι της τρουρκο-συριακής μεθορίου, υπήρξαν καθοριστικός παράγοντας για την απώλεια της αυτοδυναμίας, καθώς συνέβαλαν στην αποξένωση του κουρδικού στοιχείου και την μετακίνηση του 5% του εκλογικού σώματος από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης προς το φιλοκουρδικό Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών.

(Η πολιτική ενδυνάμωση των Κούρδων έχει ήδη τις πρώτες της επιπτώσεις, καθώς ο στρατός ανησυχεί και οι συνοριακοί έλεγχοι για την αποτροπή του λαθρεμπορίου με τις κουρδικές επαρχίες γειτονικών χωρών έχουν ενταθεί).

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εκλογική αναμέτρηση πλαισιώθηκε αφενός από την προεκλογική δίωξη της εφημερίδας Cumhuriyet για τη δημοσίευση φωτογραφιών φορτηγών των τουρκικών μυστικών που φέρονται να μετέφεραν οπλισμό προς του αντάρτες της Συρίας και αφετέρου από την τοποθέτηση Obama στη Σύνοδο της G7, όπου ο Αμερικανός ηγέτης για πρώτη φορά εξέφρασε, έστω και με διπλωματικές διατυπώσεις, την ενόχληση της Ουάσιγκτον για την αδυναμία (ή μάλλον απροθυμία) της Άγκυρας να σφραγίσει τη σύνορά της στη διέλευση εθελοντών τζιχαντιστών προς τη Συρία. Όσο για τις τουρκο-αμερικανικές διαπραγματεύσεις σχετικά με τη διάθεση της αεροπορικής βάσης του Incrlik στον διεθνή συνασπισμό κατά του Ισλαμικού Κράτους και την εκπαίδευση επί τουρκικού εδάφους μαχητών της συριακής αντιπολίτευσης – ακόμη εκκρεμούν, καθώς η τουρκική πλευρά επιθυμεί η όποια δράση να περιλαμβάνει και τον στόχο της "άλλαγής καιθεστώτος” στη Δαμασκό.

Ένας από τους πρώτους όρους που θέτει το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα προτού καν αρχίσουν με τρόπο συστηματικό οι συνομιλίες για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης είναι η αλλαγή πορείας στη Μέση Ανατολή, με στόχο μια ειρηνική επίλυση της συριακής κρίσης σε συνεργασία και με τη Δαμασκό και την Τεχεράνη. Μιλώντας στην κυριακάτικη Zaman ο βουλευτής του κόμματος και πρώην διπλωμάτης Faruk Loğoğlu ζήτησε "ριζική αλλαγή” στην περιφερειακή πολιτική, όχι μόνο σε ό,τι αφορά την Συρία, αλλά και το Ιράκ, την Αίγυπτο, την Λιβύη, την Υεμένη με πριμοδότηση της μη ανάμιξης στα εσωτερικά των γειτονικών κρατών και με στόχο μια στενότερη συνεργασία Άγκυρας, Καΐρου και Τεχεράνης για την σταθεροποίηση της περιοχής.

Αλλά και στο εσωτερικό των "ισλαμοδημοκρατών” οι διαφωνίες με την έως τώρα ακολουθούμενη πολιτική εκφράζονται πιο ελεύθερα. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Yaşar Yakış διέκρινε "τεράστιες ευκαιρίες” αναθεώρησης της τουρκικής μεσανατολικής πολιτικής στο τοποίο που διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές. Ο δε σύμβουλος Τύπου επί 12 χρόνια του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας Abdullah Gül, Ahmet Sever σε βιβλίο του που μόλις κυκλοφόρησε αποκαλύπτει ότι ο συνιδρυτής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης επανειλημμένα είχε εκφράσει την άποψη ότι οι Tayyip Erdoğan και Ahmet Davutoğlu ενεργούσαν σαν να ήταν ηγέτες της Συρίας ή της Αιγύπτου, προς βλάβην των τουρκικών συμφερόντων.

Το αν η προεξοφλούμενη στροφή πρόκειται όντως να υλοποιηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες – συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας του Tayyip Erdoğan (ο οποίος αποδυναμώθηκε αλλά κάθε άλλο παρά παραγκωνίσθηκε) να προσαρμοστεί σε έναν νέο ρόλο.

Οι περιφερειακοί παίκτες πάντως παρακολουθούν με ενδιαφέρον. Η Σαουδική Αραβία του βασιλιά Salman θα πρέπει να συγκαταλεχθεί στους χαμένους, καθώς μόλις τους τελευταίους μήνες πριν από τις εκλογές η Άγκυρα και το Ριάντ ξεπέρασαν την ψυχρότητα που δημιουργούσε η τουρκική στήριξη προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και συνέκλιναν σε μία πολιτική εντονότερης στήριξης των ίδιων αντικαθεστωτικών σχηματισμών στη Συρία, με ορατό αποτέλεσμα την προέλασή τους στο βόρειο Μέτωπο. Η Δαμασκός φέρεται ότι προγραμμάτιζε την αντεπίθεσή της για μετά τις τουρκικές εκλογές – αλλά ήδη μπορεί να αισθάνεται εν μέρει ανακουφισμένη.

Το Ιράν τηρεί στάση αναμονής, τρέφοντας πάντως πολλές προσδοκίες. Αλλά και το Ισραήλ προσβλέπει στην "απόψυξη” των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων – έχοντας κυρίως κατά νού ότι βρίσκονται πολύ κοντά στον Erdoğan τα επιχειρηματικά συμφέροντα που επιδιώκουν την μεταφορά των υδρογοναθράκων της Ανατολικής Μεσογείου στην Τουρκία μέσω υποθαλάσσιου αγωγού. Οι ισραηλινοί ιθύνοντες απέφυγαν να σχολιάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουνίου – εξαιρουμένου του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας Shimon Peres (ο οποίος το 2009 στο Davos βρέθηκε στο στόχαστρο του πρώτου θεαματικού αντι-ισραηλινού ξεσπάσματος του Erdoğan). Σύμφωνα με τον Peres o Erdoğan απέτυχε στην προσπάθειά του να μετατρέψει την Τουρκία σε "νέο Ιράν”, διότι δύο Ιράν δεν μπορεί να τα αντέξει η περιοχή.

Τυχόν στροφή της Άγκυρας σε ηπιότερη στάση στην συριακή κρίση θα διευκόλυνε και τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις, στον βαθμό μάλιστα που η Μόσχα εργάζεται για να συγκεντρώσει εκ νέου την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση της Συρίας στο ίδιο τραπέζι. Κατά τα λοιπά, όμως, ο Vladimir Putin εκδηλώνει ήδη εμφανή εκνευρισμό, καθώς η πολιτική αλλαγή στην Τουρκία ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο το αγαπημένο του Project του αγωγού Turkish Stream. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ρώσος πρόεδρος συνεχάρη τηλεφωνικά τον (τυπικά υπερκομματικό) Τούρκο ομόλογό του για την πρωτιά του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στις εκλογές, προκαλώντας πολλά σχόλια, ενώ οι δύο άνδρες είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν για τα ενεργειακά και τη Συρία στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, όπου μετέβησαν για την έναρξη των Πανευρωπαϊκών Αγώνων. Αμφότεροι έσπευσαν να σχολιάσουν την απουσία ηγετών της Ε.Ε. (λόγω των καταγγελιών για τις δημοκρατικές επιδόσεις του Αζέρου ηγέτη Aliyev). 

http://www.capital.gr/story/3032412

Διαβάστε περισσότερα ...

Προς συνάντηση Τσίπρα-Putin στα τέλη της εβδομάδας

Του Ηλία Γ. Μπέλλου

Ενέργεια, αποκρατικοποιήσεις, άρση του εμπάργκο στις αγροτικές εξαγωγές αλλά και ευκολότερες visa για τους Ρώσους είναι στην ατζέντα των ελληνορωσικών θεμάτων ενόψει της, εκτός απροόπτου, επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στις 18 με 20 Ιουνίου στην Αγία Πετρούπολη στα πλαίσια του International Economic Forum που διοργανώνει η ρωσική κυβέρνηση.

Με την ευκαιρία της επίσκεψης αυτής αναμένεται να υπογραφεί και κάποια διακήρυξη πολιτικής στήριξης ή συμφωνίας προθέσεων για τον αγωγό φυσικού αέριου Greek Stream από τον οποίο κάποιοι περιμένουν μεγάλες προκαταβολές. Όμως αυτές οι προσδοκίες, εάν επαληθευτούν, θα υλοποιηθούν πολύ αργότερα και τα ποσά από ενδεχόμενη προκαταβολή θα είναι πολύ πολύ χαμηλότερα από τα 5 δισ. τα οποία έχουν ακουστεί. " Ίσως και 10% αυτού του ποσού να είναι πολύ" αναφέρουν κύκλοι σε γνώση των σχετικών διεργασιών.

Και αυτά τα κεφάλαια θα πάνε στην υπό ίδρυση "Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων Α.Ε. (Δ.ΕΠ.ΕΝ.Ε Α.Ε.)" και όχι τα δημόσια ταμεία.

Αυτονόητα, η προώθηση του συγκεκριμένου αγωγού δημιουργεί μεγάλες αντιδράσεις σε Ευρώπη και ΗΠΑ που προτάσσουν την απεξάρτηση της Γηραιάς από το ρωσικό φυσικό αέριο. Έτσι δεν είναι λίγοι εκείνοι οι πολιτικοί και διπλωματικοί αναλυτές που εκτιμούν πως οι κινήσεις αυτές εντάσσονται και στα πλαίσια της διαπραγματευτικής τακτικής της Αθήνας. Τουλάχιστον όσον αφορά το Μαξίμου καθώς το ΥΠΑΠΕΝ εμφανίζεται γνήσια αφοσιωμένο στην προσπάθεια.

Παράλληλα οι ίδιες πηγές θυμίζουν πως οι Ρώσοι ήταν ξεκάθαροι από τις αρχές Απριλίου για την έκταση και τη φύση της συνεργασίας που μπορούμε να περιμένουμε: Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin είχε πει τότε πως η Αθήνα δεν ζήτησε καμία οικονομική βοήθεια αλλά υπογράμμισε πως η Ρωσία μπορεί να συμμετάσχει στο εν εξελίξει πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και με τα χρήματα που θα καταβάλλει ως τίμημα σε περίπτωση επικράτησής της μπορεί η Ελλάδα να πληρώσει υποχρεώσεις της.

Η όλη συζήτηση αυτή αφορά τρεις συγκεκριμένους διαγωνισμούς: Αυτόν για το 67,7% του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης και τους δυο, ξεχωριστούς διαγωνισμούς για το 100% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της ΕΕΣΣΤΥ. Δηλαδή αφενός της μοναδικής εταιρείας παροχής σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ελλάδα και αφετέρου της ελληνικής εταιρείας συντήρησης σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού, γνωστής και ως ΕΕΣΣΤΥ ή και Rosco.

Και οι τρεις αυτοί διαγωνισμοί βρίσκονται στην δεύτερη φάση και είτε δεν έχει ανακοινωθεί ημερομηνία υποβολής δεσμευτικών προσφορών (ΟΛΘ) είτε έχουν δοθεί αλλεπάλληλες παρατάσεις (ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΕΕΣΣΤΥ). Για την ιστορία αξίζει ίσως να αναφέρουμε πως προ διετίας ο Vladimir Ivanovich Yakunin, επικεφαλής της JSC Russian Railways και στενός συνεργάτης του Ρώσου προέδρου εκτιμούσε πως η αποτίμηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ είναι γύρω στα 30 εκατομμύρια ευρώ, της Rosco στα 10 εκατομμύρια και του 67,7% του ΟΛΘ στα επίπεδα των 100 εκατομμύριων ευρώ.

Ο Vladimir Ivanovich Yakunin έχει επιβεβαιώσει πολλάκις, και πριν από λίγες μέρες και πάλι, το ενδιαφέρον του ομίλου του για τους διαγωνισμούς της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, της ΕΕΣΣΤΥ, αλλά και του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).
Όμως όλοι αυτοί οι διαγωνισμοί είναι παγωμένοι και μόνον μια συμφωνία με τους Ευρωπαίους θα μπορέσει να τους ξεμπλοκάρει...

Την ίδια ώρα όμως οι ρώσοι έχουν και δικά τους αιτήματα εκτός από τις επιδιώξεις για τα παραπάνω ελληνικά assets και τον αγωγό Greek Stream.

Μεταξύ αυτών είναι και το ζήτημα με τις σημαντικές καθυστερήσεις και προβλήματα στη διαδικασία έκδοσης των θεωρήσεων visa, για το οποίο μετά από θύελλα αντιδράσεων, έχει ξεκινήσει και διαδικτυακή διαμαρτυρία. Ρώσοι πολίτες προσπαθούν με διαμαρτυρίες και επιστολές στο Προξενείο μας στη Μόσχα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημά τους, δηλαδή την τεράστια μείωση του αριθμού και προπαντός της διάρκειας των πολλαπλών θεωρήσεων για την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Έτερο θέμα που "καίει" την Ελλάδα είναι αυτό της άρσης του εμπάργκο της Ρωσίας στις εισαγωγές ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Εμπάργκο που επεβλήθη από τη Μόσχα σε απάντηση των οικονομικών κυρώσεων της Δύσης λογω των εξελίξεων στην Ουκρανία. Εδώ υπάρχει μια δεδηλωμένη πρόθεση της Μόσχας να εξετάσει χαλάρωση και κάποια πρόοδος μπορεί να ανακοινωθεί αυτή την εβδομάδα.

http://www.capital.gr/story/3032325

Διαβάστε περισσότερα ...

Stratfor: "Η Δύση δεν μπορεί να χάσει την Ελλάδα"

Άννα Φαλτάιτς 
anna@euro2day.gr

Η Ελλάδα και η Ουκρανία μπορεί να μην έχουν και πολλά χρήματα αυτές τις μέρες, όμως η γεωγραφική τους θέση τις καθιστά εξαιρετικά σημαντικές. Η αντιπαράθεση Δύσης-Ρωσίας, τα ενεργειακά, η στάση της Γερμανίας και ο ρόλος των ΗΠΑ.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η Ελλάδα και η Ουκρανία απέδειξαν για μια ακόμα φορά πως η οικονομική βοήθεια συχνά συνδέεται με πολιτικούς στόχους.

Ο αμερικανός υπουργός Οικονομίας Jack Lew ζήτησε από την Αθήνα και το Eurogroup να δείξουν ευελιξία και να λάβουν μέτρα ώστε να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη. Λίγες ημέρες νωρίτερα, οι ΗΠΑ κατέληξαν σε συμφωνία για την παροχή δανειακών εγγυήσεων ύψους 1 δισ. δολαρίων στην Ουκρανία. Αν και οι δυο χώρες έχουν τεράστια χρέη και εξαρτώνται από την εξωτερική βοήθεια για να αποφύγουν τη χρεοκοπία, και οι δυο εξακολουθούν να παίζουν μείζονα ρόλο στην διαμόρφωση της ευρωπαϊκής γεωπολιτικής.

Η Ελλάδα μπορεί να μην έχει και πολλά χρήματα αυτές τις μέρες, όμως η γεωγραφική της θέση την καθιστά εξαιρετικά σημαντική. Πρώτον, η Ελλάδα βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο, μια περιοχή που βρίσκεται σε αναταραχή λόγω των βίαιων συγκρούσεων σε χώρες όπως η Συρία και η Λιβύη. Δεύτερον, η Ελλάδα αποτελεί μια πύλη προς την Ευρώπη, ένα σημείο εισόδου για ανθρώπους και αγαθά από τη Μέση Ανατολή και το Βόρεια Αφρική. Τέλος, η Ελλάδα είναι μια περιοχή transit για αντικρουόμενων συμφερόντων projects φυσικού αερίου, μεταξύ των οποίων ο Turkish Stream που στηρίζεται από τη Ρωσία και ο Νότιος Διάδρομος που στηρίζεται από το Αζερμπαϊτζάν και την ΕΕ.

Συνεπώς, οι ΗΠΑ θέλουν μια φιλοδυτική κυβέρνηση στην Αθήνα. Η Ελλάδα έχει ήδη υπονοήσει πως μπορεί να λάβει οικονομική βοήθεια από τη Ρωσία. Για την Αθήνα, η κίνηση θα είχε λογική: η χώρα εξαρτάται από τη ρωσική ενέργεια και θα ήθελε να έχει χαμηλότερες τιμές φυσικού αερίου. Οι ανάγκες της χώρας θα γίνουν ακόμα πιο επείγουσες αν η Αθήνα φύγει από την ευρωζώνη και επιστρέψει σε μια αδύναμη δραχμή, η οποία θα καθιστούσε ακριβότερες τις εισαγωγές ενέργειας.

Ο Λευκός Οίκος στήριξε την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ως ανάχωμα στην επέκταση της Ρωσίας στην περιοχή. Τώρα, όπως και τότε, οι ΗΠΑ θέλουν να αποτρέψουν την επέκταση της επιρροής της Ρωσίας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τα ενεργειακά projects. Όμως η Ρωσία αντιμετωπίζει τα δικά της οικονομικά προβλήματα, που περιορίζουν την δυνατότητά της να προσφέρει μια σημαντική οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα.

Οι ΗΠΑ ανησυχούν επίσης για την κοινωνική και πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξάπλωση των εγχώριων και ξένων ακραίων ομάδων. Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνταν τρομοκρατικές ομάδες που έβαλλαν κατά αμερικανικών στόχων από την δεκαετία του 1970 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Η Ουάσινγκτον φοβάται πως μια λιγότερο σταθερή Ελλάδα θα μπορούσε να μετατραπεί σε καταφύγιο ακροαριστερών, ακροδεξιών και ισλαμιστικών ακτιβιστικών ομάδων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η Ελλάδα δέχεται τεράστια κύματα αιτούντων άσυλο από τη Μέση Ανατολή.

Η Γερμανία συμμερίζεται την άποψη αυτή, όμως έχει διαφορετικές ανάγκες. Το Βερολίνο θέλει να κάνει την Ελλάδα παράδειγμα και οι γερμανοί φορολογούμενοι δεν θέλουν η κυβέρνησή τους να σπαταλά χρήματα προσφέροντας οικονομική βοήθεια στη χώρα. Το Βερολίνο φοβάται επίσης πως αν δείξει επιείκεια στην Αθήνα, θα έδινε κίνητρο σε άλλες κυβερνήσεις της ευρωζώνης να ζητήσουν υποχωρήσεις. Ωστόσο, η Γερμανία χρειάζεται να διατηρήσει την εδαφική ακεραιότητα της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένου ότι η γερμανική είναι μια οικονομία που στηρίζεται στις εξαγωγές, η διάλυση της περιοχής ελεύθερου εμπορίου στην Ευρώπη θα ήταν ο χειρότερος εφιάλτης της Γερμανίας.

Μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, το Βερολίνο έστειλε το αναμφισβήτητο μήνυμα ότι ένα «Grexit» δεν θα είχε σημαντικές οικονομικές συνέπειες για την υπόλοιπη ευρωζώνη. Πιο πρόσφατα, όμως, κάποια τμήματα της γερμανικής κυβέρνησης επιχειρούν μια διαφορετική, πιο πολιτική, αποτίμηση της κατάστασης και μια πιθανή συμφωνία με την Αθήνα, ακόμα και αν αυτή θα ήταν προσωρινή και όχι ικανοποιητική.

Η Ουκρανική υπόθεση

Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις της Δύσης βάζουν σε προτεραιότητα αποφάσεις για την παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία. Η στρατηγική της Ρωσίας να μετατρέψει την Ουκρανία τουλάχιστον σε μια ουδέτερη ζώνη, είναι να προωθεί την αστάθεια στη χώρα, μειώνοντας την ικανότητα του Κιέβου να επιδιώξει μια ενοποίηση με τους θεσμούς της Δύσης. Επιπλέον, οι αυτονομιστές ελέγχουν τμήματα του Ντονμπάς, μιας περιοχής της ανατολικής Ουκρανίας που κάποτε ήταν βιομηχανικά παραγωγική, ενώ οι αμυντικές δαπάνες της Ουκρανίας αυξάνονται, πιέζοντας τα οικονομικά της χώρας. Το ΑΕΠ της Ουκρανίας αναμένεται τώρα να συρρικνωθεί κατά περίπου 7,5% φέτος, και τα οικονομικά προβλήματα έχουν ήδη οδηγήσει σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Οι δυτικές κυβερνήσεις φοβούνται πως τα οικονομικά προβλήματα της Ουκρανίας θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την νομιμότητα και την συνοχή της φιλοδυτικής κυβέρνησης συνασπισμού στο Κίεβο. Τον Μάρτιο, το ΔΝΤ ανακοίνωσε πακέτο βοήθειας ύψους 17,5 δις δολαρίων προς την Ουκρανία. Μεμονωμένες κυβερνήσεις της Δύσης και διάφοροι ευρωπαϊκοί θεσμοί επίσης βοηθούν την Ουκρανία να πληρώσει τους λογαριασμούς της. Οι ΗΠΑ έχουν παράσχει εγγυήσεις δανείων, ενώ η ΕΕ έχει δεσμευτεί να χορηγήσει στην Ουκρανία βοήθεια ύψους 11 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια, αν και μεγάλο μέρος αυτής της χρηματοδότησης δεν έχει ακόμα διασφαλιστεί.

Η βοήθεια από το ΔΝΤ και τις δυτικές κυβερνήσεις, όμως, δεν αρκεί για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Ουκρανίας, που για τα επόμενα τέσσερα χρόνια εκτιμώνται στα 40 δισ. δολάρια. Επιπλέον, η Ουκρανία πρέπει να καταλήξει σε συμφωνία με τους κατόχους κρατικών ομολόγων για να διατηρήσει σε βιώσιμο επίπεδο το χρέος της και να ανταποκριθεί στα κριτήρια του ΔΝΤ για τη συνέχιση του προγράμματος βοήθειας. Ως αποτέλεσμα, το Κίεβο προσπαθεί να εξοικονομήσει περίπου 15,3 δισ. δολάρια τα επόμενα τέσσερα χρόνια μέσω αναδιάρθρωσης των διεθνών ομολόγων και δανείων της. Μέχρι στιγμής, οι ιδιώτες ομολογιούχοι της Ουκρανίας αντιστέκονται στο «κούρεμα».

Αν και η Ουκρανία και οι ομολογιούχοι της πιθανότατα θα καταλήξουν σε συμβιβαστική συμφωνία μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, πριν λήξουν κάποια από τα ομόλογα της Ουκρανίας τους επόμενους μήνες, οι κυβερνήσεις της Δύσης θα συνεχίσουν να ενεργούν ως «δίκτυ ασφαλείας» για την Ουκρανία. Η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο του αγώνα για τις παραμεθόριες περιοχές της Ρωσίας. Οι κυβερνήσεις της Δύσης θα εργαστούν σκληρά για να βοηθήσουν τη χώρα να αποφύγει μια χρεοκοπία. Για τη Δύση, τα οικονομικά της Ουκρανίας είναι ζήτημα στρατηγικής.

Έτσι, η ελληνική κρίση και οι συγκρούσεις στην Ουκρανία καθορίζουν το γεωπολιτικό τοπίο της Ευρώπης. Το Κρεμλίνο εμπλέκεται στην Ελλάδα, ενισχύοντας τον ρόλο του μέσω του σχεδιαζόμενου αγωγού Turkish Stream και μέσω μιας σειράς υψηλού προφίλ διπλωματικών συναντήσεων. Η Ρωσία βρίσκεται επίσης σε αντιπαράθεση με τη Δύση για την Ουκρανία. Η κυβερνήσεις της Δύσης και στις δυο περιπτώσεις στοχεύουν στον περιορισμό της κρίσης, αποθαρρύνοντας άλλα μέλη της ΕΕ από το να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ελλάδας και καθησυχάζοντας τους συμμάχους στο ανατολικό άκρο του ΝΑΤΟ.

Για τη Δύση, η αποτροπή μιας ευρείας κοινωνικής αναταραχής και αστάθειας στην Ελλάδα και στην Ουκρανία είναι το κλειδί για να παραμείνουν οι χώρες αυτές στο Δυτικό «στρατόπεδο»...

http://www.euro2day.gr/specials/topics/article/1337491/h-dysh-den-mporei-na-hasei-thn-ellada.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Τι συμβαίνει με την Αλβανία και την ΑΟΖ

Σοφία Παπαϊωάννου 

Διευθύντρια Έκδοσης, HuffPost Greece

Ενόσω βρίσκεται σε εξέλιξη ο διαγωνισμός για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και την στιγμή που μέσα στο καλοκαίρι αναμένονται οι καταθέσεις προσφορών, η Αλβανία με μία ρηματική διακοίνωση πριν λίγες μέρες προς το Υπουργείο Εξωτερικών αμφισβητεί την οριοθέτηση της ΑΟΖ στα θαλάσσια σύνορά μας. Η Αλβανία ζητά να μην επιτραπεί η έρευνα στο οικόπεδο 1 που θεωρεί ότι καταλαμβάνει μέρος της Αλβανικής υφαλοκρηπίδας. Η κίνηση αυτή της Αλβανίας έρχεται σε συνέχεια μίας παλιότερης ιστορίας τότε που η Ελλάδα έφτασε τόσο κοντά στο να οριοθετήσει για πρώτη φορά ΑΟΖ με μια γειτονική χώρα αλλά κάτι συνέβη την τελευταία στιγμή.

Θα περίμενε κανείς τα πράγματα στο Ιόνιο Πέλαγος να είναι πιο εύκολα. Το Ιόνιο δεν συνορεύει με την Τουρκία, δεν υπάρχει το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και στα ήρεμα νερά του δεν έχει κάνει βόλτες Τουρκικό σεισμικό σκάφος.

Τον Απρίλιο του 2009 ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Καραμανλής και η τότε Υπουργός των Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη μεταβαίνουν στην Αλβανία. Μετά από 2,5 χρόνια κοπιαστικών διαπραγματεύσεων Ελλάδα και Αλβανία είναι έτοιμες να υπογράψουν την συμφωνία για την ΑΟΖ στην θαλάσσια περιοχή που τις ενώνει. Οι Υπουργοί των Εξωτερικών βάζουν τις υπογραφές και σε μία πανηγυρική εκδήλωση Έλληνας Πρωθυπουργός εκφωνεί για πρώτη φορά λόγο στο Αλβανικό Κοινοβούλιο.

Δύο όμως μήνες μετά τον Ιούνιο του 2009 και ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών έχει παραλάβει ο Γιώργος Παπανδρέου πραγματοποιούνται εκλογές στην Αλβανία. Το κόμμα του Σαλί Μπερίσα κερδίζει πάλι όμως το σοσιαλιστικό κόμμα της αντιπολίτευσης στέλνει την απόφαση για την ΑΟΖ στο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας με το επιχείρημα ότι η Ελλάδα τα πήρε όλα με αυτή την συμφωνία. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας την ακυρώνει.

Υπάρχουν τότε σοβαρές ανησυχίες ότι οι Τούρκοι παρενέβησαν στην απόφαση δωροδοκώντας και δικαστές. Η ίδια η Ντόρα Μπακογιάννη είχε δηλώσει ότι η συμφωνία είχε ενοχλήσει την Τουρκία επειδή θα δημιουργούσε προηγούμενο που κάποια στιγμή θα πρέπει να ακολουθηθεί και στην οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο με την Τουρκία.

Παρά την ακύρωση όμως από το Δικαστήριο η συμφωνία τυπικά ισχύει.Όταν πριν έναν χρόνο τον Ιούνιο του 2014 ο τότε Υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης είχε παρουσιάσει τον χάρτη των παραχωρήσεων στο Ιόνιο η Αλβανία δεν είχε κάνει καμία δήλωση. Όταν μάλιστα το πλοίο της νορβηγικής εταιρείας PGS είχε πραγματοποιήσει για λογαριασμό της Ελλάδας σεισμικά στην περιοχή των θαλασσίων συνόρων, ο άνθρωπος που παρακολουθούσε από το κατάστρωμα του πλοίου την πορεία κοντά στα σύνορα δεν είχε δει σε μία μεγάλη ακτίνα κανένα Αλβανικό λιμενικό ή άλλο πλοίο.

Το σοσιαλιστικό κόμμα της Αλβανίας είναι τώρα Κυβέρνηση στην χώρα και ο Έντι Ράμα, που είχε εγείρει το θέμα από παλιά, είναι σήμερα Πρωθυπουργός και έχει κατά καιρούς δείξει την διαφωνία του με την συμφωνία για την ΑΟΖ. Παλιότερα η Αλβανική Κυβέρνηση είχε ζητήσει από την Ελλάδα και χάρτες με τις χερσαίες παραχωρήσεις κοντά στα Αλβανικά σύνορα.

Στην περιοχή που μέρος της αμφισβητούν οι Αλβανοί βορειοδυτικά της Κέρκυρας έχουν γίνει μάλιστα και τα πιο πυκνά σεισμικά διότι υπάρχουν από παλιά σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη υδρογονανθράκων.

http://www.huffingtonpost.gr/sofiapapaioannou/-_524_b_7343030.html?utm_hp_ref=greece

Διαβάστε περισσότερα ...

Stratfor: Τα Σκόπια και οι επιδιώξεις ΗΠΑ-Ρωσίας στα Βαλκάνια

Άννα Φαλτάιτς 
anna@euro2day.gr

Η «μάχη» Δύσης, Mόσχας και Αγκυρας για αύξηση της επιρροής τους στα Βαλκάνια. Ο οικονομικός ανταγωνισμός, οι ιστορικοί δεσμοί και γιατί η εσωτερική πολιτική αστάθεια απειλεί να τινάξει στον αέρα τα σχέδια των ξένων δυνάμεων. Η βία στη ΠΓΔΜ.

Η Ρωσία, η Τουρκία και η Δύση έχουν έναν κοινό αντίπαλο στα Βαλκάνια: την πολιτική αστάθεια. Εβρισκόμενη στη «συμβολή» τριών ιστορικών αυτοκρατοριών, αυτή η λωρίδα γης μεταξύ της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας από καιρό βρίσκεται στο επίκεντρο του ανταγωνισμού των παγκόσμιων Δυνάμεων.

Σήμερα είναι μια από τις αρένες της αντιπαράθεσης μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης. Ωστόσο, καθώς και οι δυο πλευρές προσπαθούν να αγοράσουν επιρροή με επενδύσεις και ενεργειακά projects, και με την Τουρκία να προσπαθεί και αυτή να ακολουθήσει, οι εσωτερικές πολιτικές αλλαγές απειλούν να υπονομεύσουν τις εξωτερικές προσπάθειες για την εξέλιξη και διαμόρφωση της περιοχής.

Την ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν την οικονομική και πολιτική ισχύ τους για να αυξήσουν την επιρροή τους στα Βαλκάνια, οι αδύναμες τοπικές κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να κάνουν ασκήσεις ισορροπίας μεταξύ ανταγωνιστικών κρατών.

Οι περιφερειακές και παγκόσμιες Δυνάμεις δείχνουν τελευταία υπερβολική προσοχή στις χώρες των Βαλκανίων. Στις 15 Μαΐου ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, επισκέφθηκε τη Σερβία, λίγες ημέρες αφότου η πρόεδρος του Συμβουλίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βαλεντίνα Ματβιγιένκο συναντήθηκε με σέρβους ηγέτες στο Βελιγράδι.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετέβη στις 20 Μαΐου στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, περιοχή που επισκέφθηκαν τον περασμένο μήνα τόσο ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου όσο και ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Αλί Μπαμπατζαν.

Οι ηγέτες της Δύσης έχουν δείξει και αυτοί ενδιαφέρον για την περιοχή, με τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι και τον βρετανό ομόλογό του Φίλιπ Χάμοντ να επισκέπτονται τη Βουλγαρία τον Ιανουάριο, ενώ υψηλόβαθμοι αμερικανοί αξιωματούχοι επισκέπτονται τακτικά τη Ρουμανία.

Στρατηγικές επενδύσεις από τη Δύση

Οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν δυο βασικούς στόχους στα Βαλκάνια: να διατηρήσουν τη σταθερότητα στο δυτικό μέρος της περιοχής και να ελαχιστοποιήσουν τη ρωσική επιρροή. Για τον σκοπό αυτό, οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση εμπλέκονται στην εσωτερική πολιτική των Βαλκανίων από τότε που το ΝΑΤΟ έστειλε στρατιώτες μετά τον πόλεμο της Βοσνίας και τις συγκρούσεις στο Κόσοβο την δεκαετία του 1990. Δυτικοί στρατιώτες συνεχίζουν να υπηρετούν στο Κόσοβο, για τη διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χρησιμοποιήσει αξιοσημείωτους πόρους και πολιτικό κεφάλαιο προκειμένου να φέρει την μεταρρύθμιση και την οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή, με ανάμεικτα όμως αποτελέσματα.

Η Δύση έχει το πλεονέκτημα της πρόσβασης σε επαρκείς πόρους για την ανάπτυξη και την άμυνα, οι οποίοι μπορούν να μοιραστούν σε χώρες που «διψούν» για οικονομική ανάπτυξη. Χώρες όπως η Σερβία και η ΠΓΔΜδεν είναι πιθανό να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την επόμενη δεκαετία, λόγω εσωτερικού διχασμού και διότι προσκρούουν σε αντιδράσεις από τα σημερινά μέλη της ΕΕ.

Όμως, εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στα οικονομικά οφέλη που προκύπτουν από τις στενότερες σχέσεις με την Ευρώπη. Από το 2014 μέχρι το 2020 η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει να χορηγήσει 1,5 δισ. ευρώ στη Σερβία – υποψήφια χώρα μέλος της ΕΕ- και 11,4 δισ. ευρώ στη Βουλγαρία – που είναι μέλος της ΕΕ. Επιπλέον, υπάρχει σημαντική αμυντική βοήθεια προς τη Βουλγαρία στο πλαίσιο της προσπάθειας ενίσχυσης των μελών του ΝΑΤΟ που βρίσκονται στη ρωσική παραμεθόριο.

Η κρίση στην Ουκρανία ώθησε τις ΗΠΑ να ενισχύσουν την άμυνα στις ανατολικές περιοχές του ΝΑΤΟ, το οποίο έχει διευρύνει την πολυεθνική δύναμη του, έχει δημιουργήσει μια νέα μονάδα που μπορεί να κινητοποιηθεί γρήγορα και έχει εδραιώσει μια αλυσίδα βάσεων στα ανατολικά Βαλκάνια που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως κέντρα εντολών κατά τη διάρκεια σύγκρουσης.

Την ίδια ώρα, οι μάχες στην Ουκρανία ώθησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσει προτεραιότητα στον Νότιο Διάδρομο, τον αγωγό φυσικού αερίου που θα παρέκαμπτε τον ρωσικό ενεργειακό γίγαντα της Gazprom και θα μείωνε την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Επιπλέον, η Δύση αποθάρρυνε σθεναρά τη Βουλγαρία από τη συμμετοχή της στο ρωσικό project του South Stream. Όταν η Βουλγαρία έφυγε, η Ρωσία ακύρωσε το project.

Η Ρωσική αντεπίθεση

Από την πλευρά της, η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια, όπου διατηρεί στενούς ιστορικούς και πολιτισμικούς δεσμούς με χώρες όπως η Σερβία και η Ελλάδα, για να απειλήσει τα συμφέροντα της Δύσης. Ωστόσο, το ενδιαφέρον που δείχνει το Κρεμλίνο τον τελευταίο χρόνο πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από την επιδείνωση των σχέσεών του με τη Δύση.

Στόχος της Ρωσίας στα Βαλκάνια είναι να αποτρέψει την διεύρυνση της παρουσίας Δυτικών στρατιωτικών δυνάμεων και στρατιωτικών υποδομών στην περιοχή, διατηρώντας παράλληλα αρκετές δυνάμεις ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει στρατηγικά projects ενεργειακών υποδομών.

Αν και η Δύση έχει περισσότερους πόρους για να επενδύσει στα Βαλκάνια, ωστόσο η Ρωσία κατέχει αρκετά ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία στην περιοχή, ενώ έχει χορηγήσει δάνεια σε κυβερνήσεις των Βαλκανίων. Η Μόσχα έχει καταφέρει να διατηρήσει καλές διπλωματικές σχέσεις με ορισμένους τοπικούς ολιγάρχες, ιδιαίτερα στη Βουλγαρία. Το 2008 η Gazprom εξαγόρασε πλειοψηφικό ποσοστό της σερβικής πετρελαϊκής εταιρείας NIS. Όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι και η Ρωσία έχει παράσχει χρηματοδότηση στη Σερβία –περίπου 1,5 δις ευρώ τα τελευταία δυο χρόνια. Το Κρεμλίνο έκλεισε επίσης ενεργειακά και δανειακά deals με την Σερβική Δημοκρατία, την σερβική οντότητα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Οι πιέσεις της Δύσης μπορεί να οδήγησαν στην ακύρωση του project South Stream, ωστόσο ο αγωγός που σκοπεύει να δημιουργήσει η Ρωσία στη θέση του, ο Turkish Stream, θα μπορούσε να βοηθήσει την Gazprom να αντιμετωπίσει τις προσπάθειες της Ευρώπης για ενεργειακή διαφοροποίηση.

Ο αγωγός θα έφερνε φυσικό αέριο από την Μαύρη Θάλασσα στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Για να βοηθήσει την Gazprom να φτάσει στις αγορές της Κεντρικής Ευρώπης, η Ρωσία έχει ταχθεί υπέρ της κατασκευής ενός αγωγού από την Ελλάδα στην ΠΓΔΜ, τη Σερβία και την Ουγγαρία. Οι τέσσερις αυτές χώρες, μαζί με τηνΤουρκία, βρίσκονται στο επίκεντρο μιας ρωσικής διπλωματικής «επίθεσης». Όμως, επειδή η Ρωσία αγωνίζεται να διαχειριστεί τα εσωτερικά οικονομικά και πολιτικά της προβλήματα, η ισχύς της στα Βαλκάνια είναι σχετικά περιορισμένη.

Τα τουρκικά συμφέροντα

Η Τουρκία έχει τους δικούς της πολιτισμικούς δεσμούς και τα δικά της οικονομικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, όμως προς το παρόν δεν έχει τους πόρους και την στρατιωτική δύναμη για να ανταγωνιστεί τη Ρωσία ή τη Δύση.

Ένας από τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας είναι να διατηρήσει την επιρροή της στη Μαύρη Θάλασσα.

Ιστορικά, η Άγκυρα πέτυχε αυτόν τον στόχο μέσω της παρουσίας της στον Δούναβη. Κατ' επέκταση, ο στόχος αυτός περιλαμβάνει τη διαχείριση των σχέσεων με άλλα βαλκανικά κράτη της Μαύρης Θάλασσας. Όμως η Τουρκία προσπαθεί επίσης να αναπτύξει στενότερους δεσμούς με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου η Άγκυρα θέλει να ενισχύσει την επιρροή της μέσω των πολιτισμικών και ιστορικών δεσμών. Οι δεσμοί αυτοί είναι σημαντικοί: οι Μουσουλμάνοι Βόσνιοι άρχισαν να μεταναστεύουν προς την Τουρκία τον 17ο αιώνα και μερικά εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες λένε σήμερα πως έχουν βοσνιακές ρίζες. Αυτή η εθνοτική συγγένεια έχει οδηγήσει στη λήψη λαοφιλών κρατικών πρωτοβουλιών για επενδύσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Η Τουρκία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το επίπεδο της οικονομικής χρηματοδότησης που χορηγούν οι δυνάμεις της Δύσης και της Ρωσίας στα Βαλκάνια. Όμως, ως «θηροφύλακας» της Μαύρης Θάλασσας και μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία παίζει σημαντικό ρόλο στις προσπάθειες της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας να ενισχύσουν την αμυντική συνεργασία ως απάντηση στην ουκρανική κρίση. Επιπλέον, η Τουρκία μπόρεσε να χρησιμοποιήσει οικονομικά και πολιτικά «εργαλεία» για να κερδίσει την εύνοια της Βοσνίας.

Η Τουρκία είναι μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων επενδυτών στη χώρα. Μάλιστα, τούρκοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν πως η Τουρκία έχει επενδύσει 1,1 δισ. δολάρια στη Βοσνία από το 1995 –ένα σημαντικό χρηματικό ποσό για μια χώρα με ΑΕΠ περίπου 18 δισ. δολαρίων.

Ο αγωγός Turkish Stream, αν κατασκευαστεί, αναμφίβολα θα ενισχύσει την Τουρκία. Η Άγκυρα θα έπαιζε κεντρικό ρόλο στην κατασκευή του και θα χρησιμοποιούσε τον ρόλο αυτό για να βελτιώσει τις σχέσεις της με χώρες που θα έπαιρναν φυσικό αέριο από τον αγωγό αυτό –μεταξύ των οποίων η ΠΓΔΜ και η Σερβία.

Η βία στην ΠΓΔΜ

Παρά την προσοχή που απαιτούν από τις μεγαλύτερες δυνάμεις, τα Βαλκάνια είναι συχνά μια ασταθής περιοχή, και η αστάθεια αυτή μπορεί να δυσκολέψει την επιρροή των ξένων δυνάμεων. Για παράδειγμα, τα αιματηρά επεισόδια που ξέσπασαν στην ΠΓΔΜ στις 9 Μαΐου, οδήγησαν στον θάνατο οκτώ αστυνομικών και 14 αλβανών ανταρτών στο Κουμάνοβο. Από τα επεισόδια τραυματίστηκαν σχεδόν 40 αστυνομικοί ενώ συνελήφθησαν 30 αντάρτες. Υπάρχουν επίσης ανεπιβεβαίωτες αναφορές για θανάτους πολιτών.

Η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ υποστηρίζει πως η επιχείρηση καταστολής στο Κουμάνοβο είχε στόχο να αποτρέψει την εκτέλεση τρομοκρατικών επιθέσεων στη χώρα. Ωστόσο, ο χρονισμός της επιχείρησης έκανε πολλούς να πιστέψουν πως η επιχείρηση είχε πολιτικά κίνητρα –ότι ήταν ένας αντιπερισπασμός που θα μπορούσε να στρέψει την προσοχή από το θέμα των παράνομων παρακολουθήσεων που προσφάτως ήρθε στο φως.

Η αιματοχυσία στο Κουμάνοβο, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψει για την παράνομη απόκτηση πληροφοριών πολιτών, υπονομεύει ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία μιας κυβέρνησης την οποία ήδη δεν εμπιστεύονται οι πολίτες της. στις 17 Μαΐου δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στα Σκόπια. Οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν την επόμενη ημέρα δεν οδήγησαν σε συμβιβασμό μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, με αποτέλεσμα η κυβερνητική εξουσία να παραμένει αδύναμη.

Η Ρωσία υπολογίζει πως η επέκταση του αγωγού Turkish Stream θα περάσει από την ΠΓΔΜ προς την Κεντρική Ευρώπη, όμως η αστάθεια στη χώρα απειλεί να εκτροχιάσει τα σχέδια αυτά σε μια περίοδο που οι χώρες απ' όπου θα μπορούσαν να περάσουν εναλλακτικά αγωγοί, δεν είναι δεκτικές προς τις ρωσικές προτάσεις. Η σημερινή κυβέρνηση της Βουλγαρίας, υπό την πίεση των ΗΠΑ και της ΕΕ, αντιτίθεται στη συμμετοχή σε ένα ενεργειακό project του οποίου θα ηγείται η Ρωσία, ενώ η Αλβανία τηρεί φιλοδυτική εξωτερική πολιτική.

Καθώς «παίζονται» τόσα πολλά, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας στήριξε σθεναρά την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ έναντι των διαδηλώσεων. Το υπουργείο επέκρινε τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, κατηγορώντας τες ότι τάσσονται με τις Δυτικές δυνάμεις και ότι επιλέγουν να ακολουθήσουν μια χαοτική ιδεολογία των «επαναστάσεων των χρωμάτων». Η σημερινή κυβέρνηση της ΠΓΔΜ κανονικά τάσσεται υπέρ της ένταξης στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, όμως παραμένει ανοικτή και στις προτάσεις της Ρωσίας για τον Turkish Stream. Μια αδύναμη κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την κλιμακούμενη αστάθεια στην ΠΓΔΜ, αποτρέπουν τη χώρα από το να γίνει πιστός σύμμαχος της Δύσης ή αξιόπιστος εταίρος της Ρωσίας.

Μια ευρύτερη περιφερειακή πρόκληση

Οι συγκρούσεις στην ΠΓΔΜ εγείρουν το φάσμα νέων εθνοτικών εντάσεων και βίας στα Βαλκάνια, όπου τα πολιτικά σύνορα δεν συμπίπτουν με τα εθνικά όρια. Αν και τα πρόσφατα βίαια επεισόδια πιθανότατα δεν θα περάσουν και στις κοντινές χώρες στο άμεσο μέλλον, ωστόσο τα προβλήματα της ΠΓΔΜ αποτελούν πηγή ανησυχίας για την περιοχή. Η Σερβία έχει αυξήσει το επίπεδο συναγερμού της, ενώ η Βουλγαρία έστειλε στρατό για να ενισχύσει τα σύνορά της.

Από το 1999, οι κυβερνήσεις της Δύσης εργάστηκαν για να σταθεροποιήσουν το Κόσοβο και τη γύρω περιοχή μέσω της παρουσίας ειρηνευτικών δυνάμεων και μεγάλης κλίμακας αναπτυξιακών προγραμμάτων. Οι Βρυξέλλες επίσης πιέζουν τη Σερβία να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με το Κόσοβο ως προαπαιτούμενο για να ενταχθεί στην ΕΕ. Μια πιθανή αύξηση των κινήσεων ανταρτών στα σύνορα Κοσόβου-ΠΓΔΜ θα απειλούσε τη σταθερότητα αυτό και θα υπονόμευε τις προσπάθειες της Δύσης στην περιοχή.

Τελικά, ασχέτως το πόσο χρόνος και εξωτερική πολιτική ισχύς επενδύεται στα Βαλκάνια, η επιτυχία εξαρτάται από την παρουσία ισχυρής και σταθερής διακυβέρνησης. Όμως οι κυβερνήσεις των Βαλκανίων είναι διαβόητα αδύναμες. Στη Βουλγαρία, οι κοινωνικές αναταραχές το 2013 ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Έκτοτε στην εξουσία της χώρας έχουν ανέβει πολλές αδύναμες κυβερνήσεις, που δεν μακροημέρευσαν, και οι οποίες ταλανίζονται από τις εσωτερικές διαμάχες. Εν τω μεταξύ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η πολιτική παράλυση έχει αποτρέψει την εφαρμογή απαραίτητων οικονομικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων. Οι διαδηλώσεις για την διαφθορά το 2014 αύξησαν την ανικανότητα του βοσνιακού πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας.

Η οχλαγωγία της βαλκανικής πολιτικής σκηνής δίνει τη δυνατότητα στις ξένες δυνάμεις να αυξήσουν την επιρροή τους μέσω οικονομικής και πολιτικής στήριξης προς τις τοπικές κυβερνήσεις. Όμως η ευθραυστότητα των βαλκανικών χωρών αποτρέπει την ξεκάθαρη στροφή προς μία εξωτερική δύναμη. Όπως και άλλα κράτη στα σύνορα της Ευρώπης, έτσι και πολλές βαλκανικές χώρες έχουν επιχειρήσει να διατηρήσουν κάποιον βαθμό ουδετερότητας. Μια στρατηγική εξισορρόπησης σημαίνει πως οι κυβερνήσεις των βαλκανικών χωρών μπορούν να έχουν πρόσβαση σε προνομιούχες οικονομικές συμφωνίες, πακέτα χρηματοοικονομικής βοήθειας και πολιτική στήριξη από πολλές εξωτερικές δυνάμεις.

Οι γεωπολιτικές αντιπαλότητες και οι τοπικές διαμάχες στην περιοχή δημιουργούν ιστορικά έναν εκρηκτικό συνδυασμό, που πυροδοτεί στρατιωτικές συγκρούσεις όπως ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος αλλά και πολλούς ένοπλους αγώνες στα Βαλκάνια. Σήμερα λαμβάνει χώρα ένας πιο «λεπτός» ανταγωνισμός, καθώς οι ξένες δυνάμεις χρησιμοποιούν την οικονομική επιρροή, την αμυντική συνεργασία και την πολιτική στήριξη για να προωθήσουν τους στόχους τους στην περιοχή.

Η σύγκρουση στην ΠΓΔΜ και η προοπτική να αναστατώσει τα σχέδια της Ρωσίας στην περιοχή, ενσαρκώνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ξένες δυνάμεις στα Βαλκάνια. Αν και η Δύση, η Ρωσία και η Τουρκία θέλουν όλες να ρίξουν κεφάλαια στην περιοχή, για να βελτιώσουν η κάθε μια την θέση της, ωστόσο οι αδύναμες κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να κάνουν ασκήσεις ισορροπίας μεταξύ των εξωτερικών δυνάμεων.

http://www.euro2day.gr/specials/topics/article/1335219/stratfor-ta-skopia-kai-oi-epidioxeis-hpa-rosias-s.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Η Μόσχα θα χρηματοδοτήσει τον ελληνικό αγωγό αερίου - Κοτζιάς: Οι ΗΠΑ θα κάνουν αντιπρόταση για τον αγωγό της Gazprom

Eπιβεβαιώθηκε η ετοιμότητα της ρωσικής πλευράς να εξετάσει το ζήτημα παροχής χρηματοδότησης |ΕUROKINISSI

Το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε την ετοιμότητα της ρωσικής πλευράς να εξετάσει το ζήτημα παροχής χρηματοδότησης σε ελληνικές δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, που θα  συμμετάσχουν στο έργο της κατασκευής του «Ελληνικού αγωγού» φυσικού αερίου.

Είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, κατά την οποία ο πρώτος ανέφερε στον δεύτερο τη θετική πρόθεση της Μόσχας στο παραπάνω ζήτημα. 

Όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση της υπηρεσίας Τύπου του Κρεμλίνου, κατά τη συνομιλία των δύο ηγετών δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή «στα κοινά σχέδια υποδομών, στα ζητήματα ενεργειακής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ελλάδα, ως μέρος του νέου έργου μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου, μέσω της Τουρκίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών... Στο πλαίσιο αυτό επιβεβαιώθηκε η ετοιμότητα της ρωσικής πλευράς να εξετάσει το ζήτημα παροχής χρηματοδότησης σε ελληνικές δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, που θα ενεργοποιηθούν στο έργο αυτό».

Επίσης, εξετάσθηκε «το πλέγμα των διμερών σχέσεων, στο πλαίσιο της υλοποίησης των συμφωνιών, που επιτεύχθηκαν κατά την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Ρωσία, στις 7-9 Απριλίου 2015», αλλά και ότι συζητήθηκαν οι περαιτέρω διμερείς επαφές σε διάφορα επίπεδα.

Τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων, που αναφέρθηκαν στην είδηση της τηλεφωνικής συνομιλίας, μεταδίδουν επίσης πληροφορίες για το σχέδιο του αγωγού, που αναμένεται να μεταφέρει περί τα 63 δισ. κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου προς τα σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας, με τα 43 περίπου εξ αυτών να είναι ελεύθερα προς πώληση στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές. Το ΡΙΑ-Νόβοστι σημειώνει ότι το ελληνικό τμήμα του αγωγού θα μπορούσε να κατασκευάσει «ρωσο-ευρωπαϊκό κονσόρτσιουμ» και για την υλοποίησή του έργου «σχεδιάζεται να προσελκυστούν 2 δισ. ευρώ».

_____________________

 Κοτζιάς: Οι ΗΠΑ θα κάνουν αντιπρόταση για τον αγωγό της Gazprom

Αντιπροσφορά για τον αγωγό της Gasprom είναι πρόθυμες να κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, εξηγώντας ότι του το είπε ο Αμερικανός ομόλογός του Τζον Κέρι. Πρόσθεσε ότι ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις διεθνείς ενεργειακές υποθέσεις Amos Hochstein, θα επισκεφθεί την Αθήνα σύντομα για συνομιλίες.

Σε συνέντευξη του στο Associated Press ο κ. Κοτζιάς ανέλυσε τις θέσεις της Ελλάδας τόσο για την επίμαχη υπόθεση του Σάββα Ξηρού όσο και για το θέμα της Gasprom και την πορεία των ελληνικών διαπραγματεύσεων. 

Επίσης, αναφέρθηκε με το σημείο έντασης με τις ΗΠΑ, όπως σημειώνει το αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων, για την πρόταση της Ρωσίας για τον αγωγό φυσικού αερίου στην Ελλάδα και τη 10ετή συμφωνία προμήθειας φυσικού αερίου σε προνομιακές τιμές, μαζί με μία προκαταβολή από τα ενδεχόμενα κέρδη.

Ο υπουργός Εξωτερικών τόνισε πως «η Gazprom μας έκανε μια πολύ καλή προσφορά» και δήλωσε ότι «ο κ. Κέρι του είπε ότι οι ΗΠΑ θα ήταν πρόθυμες να κάνουν μια αντιπροσφορά και ότι ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις διεθνείς ενεργειακές υποθέσεις Amos Hochstein, θα επισκεφθεί την Αθήνα εντός των ημερών για τις σχετικές συνομιλίες».

Ο κ. Κοτζιάς χαρακτήρισε τις συνομιλίες για τον αγωγό φυσικού αερίου Gazprom «ως οικονομική και όχι πολιτική απόφαση», ενώ στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι το ενδιαφέρον της Gazprom στην Ελλάδα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου ανταγωνισμού απέναντι στις προσπάθειες των ΗΠΑ να απεξαρτηθεί η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη από τη ρωσική ενέργεια.

«Ερωτώ όλους τους εταίρους μας», είπε χαρακτηριστικά, «παρακαλώ πείτε μου, τι μπορώ να πω στο λαό μας ότι επιτρέπετε στην Τουρκία να φέρει αγωγό από τη Gazprom στα σύνορά μας, αλλά εγώ είμαι τόσο αντι -Ρώσσος που δεν θέλω να το κάνω;»

http://www.efsyn.gr/arthro/i-mosha-tha-hrimatodotisei-ton-elliniko-agogo-aerioy

http://www.efsyn.gr/arthro/kotzias-oi-ipa-tha-kanoyn-antiprotasi-gia-ton-agogo-tis-gazprom

Διαβάστε περισσότερα ...

Στην Αθήνα αμερικανός απεσταλμένος για τα ενεργειακά

 Ο Π. Λαφαζάνης (Menelaos Myrillas / SOOC)

Στην Αθήνα φτάνει την Παρασκευή ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για ενεργειακά θέματα Έιμος Χοκστάιν. Ο αμερικανός αξιωματούχος αναμένεται να έχει συναντήσεις με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και με τον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτη Λαφαζάνη

Η Ουάσιγκτον παρακολουθεί στενά την κινητικότητα της κυβέρνησης στο ενεργειακό πεδίο και κυρίως την προσέγγιση με τη Μόσχα. Το ζήτημα κατασκευής ελληνικού αγωγού που θα εκκινεί από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, ο οποίος θα συνδέεται με τον Turkish Stream εφόσον αυτός κατασκευαστεί, για να μεταφέρει, μέσω Σκοπίων, Σερβίας και Ουγγαρίας, ρωσικό φυσικό αέριο στην αγορά της Κεντρικής Ευρώπης κινείται σε εκ διαμέτρου αντίθετη πορεία από τη στρατηγική της διαφοροποίησης από την εξάρτηση των ευρωπαϊκών χωρών από την «ενεργειακή αγκαλιά» της Gazprom.
 

Η κατασκευή του Διαδριατικού Αγωγού (ΤΑΡ) που θα μεταφέρει αζερικό φυσικό αέριο στην ευρωπαϊκή αγορά μέσω Ελλάδος, Αλβανίας και Ιταλίας εντάσσεται στη στρατηγική απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο - σε συνδυασμό με τη δημιουργία κάθετων διασυνδετηρίων αξόνων προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όπως ο ελληνοβουλγαρικός IGB, καθώς και εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), όπως της Ρεβυθούσας. Εντωμεταξύ, η ΕΕ προωθεί την Ενεργειακή Ένωση.

Ο Ε. Χοκστάιν δεν αποκλείεται να υποβάλλει αντιπροσφορά, ως απάντηση στη Μόσχα. 

http://www.thepressproject.gr/article/76674/Stin-Athina-amerikanos-apestalmenos-gia-ta-energeiaka

Διαβάστε περισσότερα ...

Η κρίση στα Σκόπια και η ελληνική διπλωματία

Η κατάσταση κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου έπειτα από το σκάνδαλο υποκλοπών και διαφθοράς

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Η σοβούσα πολιτική κρίση στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ) δημιουργεί νέα δεδομένα για την ελληνική διπλωματία, σε μία περίοδο που το υπουργείο Εξωτερικών εμφανίζεται πρόθυμο να συζητήσει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) με τη γειτονική χώρα, αλλά και τις προοπτικές δημιουργίας ενός ενεργειακού διαδρόμου που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο από την Τουρκία και την Ελλάδα, μέσω Σκοπίων και Σερβίας προς την Ουγγαρία και την Κεντρική Ευρώπη.

Στο πρόσφατο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων που πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο συμπεριελήφθη για πρώτη φορά σε κείμενο Συμπερασμάτων του Συμβουλίου ένα λεκτικό που θα μπορούσε, αν όχι να ενταφιάσει, τουλάχιστον να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε μελλοντική σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ - Σκοπίων. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη φορά που η Κομισιόν συμπεριέλαβε σχετική σύσταση στην ετήσια έκθεση προόδου της για την πΓΔΜ ήταν το 2009 και από τότε επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με το Κείμενο Συμπερασμάτων, «το Συμβούλιο εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία σε σχέση με την επιδεινούμενη κατάσταση στη χώρα, ιδιαίτερα στους τομείς του κράτους δικαίου, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ελευθερίας του Τύπου, που συνιστούν δημοκρατικές αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα της ΕΕ και της πολιτικής διεύρυνσης».

Η κατάσταση στα Σκόπια κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου έπειτα από το σκάνδαλο υποκλοπών και διαφθοράς που έχει ξεσπάσει από τις αποκαλύψεις του ηγέτη της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης (SDSM) Ζόραν Ζάεφ. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, τόσο ο Πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι όσο - και κυρίως ο Σάσο Μιχάλκοφ, ξάδελφος του Γκρούεφσκι και επικεφαλής των κρατικής υπηρεσίας ασφαλείας εμφανίζονται να αγνοούν τις νόμιμες διαδικασίες και να παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη.

Την ίδια στιγμή, ο πρώην Πρόεδρος της χώρας Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, προερχόμενος από το SDSM καλεί σε μαζικές διαδηλώσεις για την ανατροιπή του καθεστώτος Γκρούεφσκι, ενώ ακόμη πιο ανησυχητικό ακούγεται το γεγονός ότι περίπου 40 ένοπλοι Αλβανοί που φορούσαν στολές του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) εισέβαλαν πριν από λίγες ημέρες σε αστυνομικό φυλάκιο στα βόρεια της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο, κρατώντας για αρκετές ώρες αστυνομικούς ως ομήρους.

Ελληνικές διπλωματικές πηγές εξέφραζαν το τελευταίο διάστημα ερωτηματικά για την ανακοίνωση από ελληνικής πλευράς της πρόθεσης για ΜΟΕ με την πΓΔΜ. Τα ερωτηματικά εστιάζουν πριν από όλα στην ύπαρξη ή μη αξιόπιστου συνομιλητή στη χώρα. Την ίδια στιγμή πάντως, υπάρχουν και άλλοι δύο παράγοντες που οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Το πρώτο στοιχείο είναι ότι στα Βαλκάνια διαφαίνεται αυτή την περίοδο μία υποβόσκουσα αντιπαράθεση μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας με έπαθλο την οικονομική επιρροή. Η έμφαση δίδεται στα Δυτικά Βαλκάνια. Φαίνεται ότι η γερμανική πλευρά επιδιώκει, κυρίως μέσω επενδύσεων, να προσδέσει τις χώρες της περιοχής στο άρμα της και να μην επιτρέψει στη Ρωσία να διατηρήσει ή και να αυξήσει την επιρροή της - και όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο μη προώθησης νέου κύματος διεύρυνσης, τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να βάλει την Αθήνα να διαλέξει μεταξύ Βερολίνου - Μόσχας.

Το δεύτερο στοιχείο σχετίζεται με αυτή καθ' αυτή την αστάθεια στην πΓΔΜ. Πιθανή διάχυση της σημερινής πολιτικής κρίσης σε εθνοτικό επίπεδο θα έθετε επιτακτικά ζήτημα διατήρησης της κρατικής υπόστασης (statehood) της πΓΔΜ. Σε αυτή την περίπτωση, ο κίνδυνος αστάθειας θα μπορούσε να μεταφραστεί σε πιέσεις προς την Αθήνα να πάψει να τηρεί αρνητική στάση σε μελλοντική ένταξη των Σκοπίων στην Ατλαντική Συμμαχία.   

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=697221

Διαβάστε περισσότερα ...

Κοτζιάς: Πρόθυμες οι ΗΠΑ για αντιπροσφορά ως προς τον αγωγό

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ

Ο κ. Κοτζιάς (φωτ. αρχείου) χαρακτήρισε τις συνομιλίες για τον αγωγό φυσικού αερίου Gazprom «ως οικονομική και όχι πολιτική απόφαση», ενώ στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι το ενδιαφέρον της Gazprom στην Ελλάδα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου ανταγωνισμού απέναντι στις προσπάθειες των ΗΠΑ να απεξαρτηθεί η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη από τη ρωσική ενέργεια.

«Ο ειδικός απεσταλμένος του State Department για τις διεθνείς ενεργειακές υποθέσεις Άμος Χόχσταϊν θα επισκεφθεί την Αθήνα σύντομα για συνομιλίες» ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς μιλώντας με τη συντακτική ομάδα του Associated Press, στην Ουάσιγκτον, εξηγώντας ότι ο Αμερικανός ομόλογός του Τζον Κέρι του είπε ότι «οι ΗΠΑ θα ήταν πρόθυμες να κάνουν μια αντιπροσφορά» για τον αγωγό της Gasprom.

Ο κ. Κοτζιάς ανέλυσε στο πρακτορείο τις θέσεις της Ελλάδας τόσο για την επίμαχη υπόθεση του Σάββα Ξηρού όσο και για το θέμα της Gazprom και την πορεία των ελληνικών διαπραγματεύσεων.

Σχετικά με τον Σάββα Ξηρό ο κ. Κοτζιάς εξήγησε ότι για να υπαχθεί στον νέο νόμο για κατ’ οίκον περιορισμό με το βραχιόλι, η αίτησή του θα πρέπει προηγουμένως να εγκριθεί από ελληνικό δικαστήριο.

Παράλληλα επανέλαβε ότι ο νέος νόμος ήταν μία απάντηση στις καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Ελλάδας προκειμένου να επιβάλλει άλλες μορφές κράτησης σε φυλακισμένους με αναπηρία 80%, επισημαίνοντας ότι ο εν λόγω κρατούμενος είναι τυφλός και πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, με αναπηρία 98%.

Αναφορικά με ένα άλλο σημείο έντασης με τις ΗΠΑ, όπως σημειώνει το αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων, την πρόταση της Ρωσίας για τον αγωγό φυσικού αερίου στην Ελλάδα και τη 10ετή συμφωνία προμήθειας φυσικού αερίου σε προνομιακές τιμές, μαζί με μία προκαταβολή από τα ενδεχόμενα κέρδη, ο υπουργός Εξωτερικών είπε ότι «η Gazprom μας έκανε μια πολύ καλή προσφορά» και δήλωσε ότι «ο κ. Κέρι του είπε ότι οι ΗΠΑ θα ήταν πρόθυμες να κάνουν μια αντιπροσφορά».

Ο κ. Κοτζιάς χαρακτήρισε τις συνομιλίες για τον αγωγό φυσικού αερίου Gazprom «ως οικονομική και όχι πολιτική απόφαση», ενώ στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι το ενδιαφέρον της Gazprom στην Ελλάδα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου ανταγωνισμού απέναντι στις προσπάθειες των ΗΠΑ να απεξαρτηθεί η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη από τη ρωσική ενέργεια.

Ερωτηθείς σχετικά με τις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους πιστωτές της, ο κ. Κοτζιάς σημείωσε ότι η Ελλάδα θα ήταν έτοιμη να συμβιβασθεί και ότι «κανείς δεν πρόκειται να παίξει παιχνίδια», τονίζοντας παράλληλα ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα πρέπει να σεβαστούν την εκλογή της κυβέρνησης τον Ιανουάριο με ένα πρόγραμμα κατά της λιτότητας.

«Μετά από πέντε χρόνια λιτότητας, είχαμε πολύ άσχημα αποτελέσματα», κατέληξε.

Πηγή: ΑΜΠΕ, http://www.naftemporiki.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Συμφωνία Καμμένου - Αλ Σίσι

Στη σύσταση μικτής κατευθυντήριας επιτροπής συνεργασίας Ελλάδας-Αιγύπτου σε θέματα Άμυνας συμφώνησαν ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, στη συνάντηση που είχαν στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης του Π. Καμμένου στο Κάιρο

Επικεφαλής της επιτροπής τέθηκαν οι υπουργοί Εθνικής Άμυνας των δύο χωρών και οι εργασίες της θα αρχίσουν τις αμέσως επόμενες μέρες.

Επίσης, ο Π. Καμμένος και ο Αλ Σίσι συζήτησαν για τον αμυντικό σχεδιασμό των δύο χωρών μόλις καθοριστεί η ΑΟΖ Ελλάδος και Αιγύπτου.
 

Στεφάνι στο Ελ Αλαμέιν
 

Ο Π. Καμμένος θα επισκεφθεί την Τρίτη, το Ελ Αλαμέιν για να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο των ελλήνων πεσόντων τον Οκτώβριο του 1942.

Η Ελλάδα συμμετείχε στην ιστορική μάχη, με την 1η Ταξιαρχία -τρία τάγματα πεζικού, ένα σύνταγμα πεδινού πυροβολικού και ένα σύνταγμα αντιαρματικών πυροβόλων- υπό τον συνταγματάρχη Π. Κατσώτα και ήταν ενταγμένη στην 50ή αγγλική μεραρχία. Κατά την επιχείρηση αντιπερισπασμού του 13ου Σώματος Στρατού στο νότιο τομέα -το βράδυ της 23ης προς 24ης Οκτωβρίου- η ελληνική ταξιαρχία έπαιξε σπουδαίο ρόλο.
 

Ο διώκτης του Μόρσι

Σημειώνεται ότι ο Αλ Σίσι ως επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκδίωξη του πρόεδρου Μοχάμεντ Μόρσι με στρατιωτικό πραξικόπημα στις 3 Ιουλίου 2013. Ενώ η ανακοίνωση της συμφωνίας συμπίπτει με την ανακοίνωση της απόφασης για 20ετή κάθειρξη του τέως προέδρου Μόρσι,

Το πραξικόπημα ακολούθησε τις μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες κατά του Μόρσι και της ισλαμικής κυβέρνησής του. Ο αλ-Σίσι προήχθη στον βαθμό του πρώτου αναπληρωτή πρωθυπουργού, ενώ παρέμεινε υπουργός Άμυνας, μετά το πραξικόπημα, ως το 2014.

http://www.thepressproject.gr/article/76027/Sumfonia-Kammenou-me-ton-Al-Sisi

Διαβάστε περισσότερα ...

Η «εαρινή εκστρατεία» του Πούτιν

• 

Την περασμένη Δευτέρα, ο Ρώσος πρόεδρος ήρε το εμπάργκο πώλησης ρωσικών όπλων στο Ιράν και άναψε το «πράσινο φως» για την παράδοση του υπερσύγχρονου συστήματος αεράμυνας S-300.

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Στις 9 Μαΐου του 2005, κατά τη στρατιωτική παρέλαση για τα 60 χρόνια της αντιφασιστικής νίκης, ο Βλαντιμίρ Πούτιν πλαισιωνόταν από τους Τζορτζ Μπους, Ζακ Σιράκ και Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Ουδείς εκ των διαδόχων των τριών ηγετών θα τον συντροφεύει φέτος στην εξέδρα της Κόκκινης Πλατείας, κατά την κορύφωση των εκδηλώσεων για τα 70 χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπακούοντας στην έντονη πίεση της Ουάσιγκτον, οι περισσότεροι εκ των Δυτικών ηγετών θα μποϊκοτάρουν την τελετή, επιβεβαιώνοντας την ψυχροπολεμική υποτροπή στις σχέσεις ανάμεσα στη Ρωσία και την ευρωατλαντική κοινότητα με φόντο την ουκρανική κρίση. Το γεγονός αυτό, όμως, απέχει πολύ από το να προδικάζει την καταδίκη της Ρωσίας σε διεθνή «καραντίνα». Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είναι ένας ηγέτης που θα στριμωχτεί εύκολα στη γωνία του ριγκ. Μάλιστα, σειρά εξελίξεων του τελευταίου διαστήματος προαναγγέλλει μια διπλωματική «αντεπίθεση» σε πολλά μέτωπα.

Την περασμένη Δευτέρα, ο Ρώσος πρόεδρος ήρε το εμπάργκο πώλησης ρωσικών όπλων στο Ιράν, που είχε επιβληθεί στο πλαίσιο των διεθνών κυρώσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, και άναψε το «πράσινο φως» για την παράδοση του υπερσύγχρονου συστήματος αεράμυνας S-300. Κατ’ αυτόν τον τρόπο έσπευσε να επωφεληθεί από την προκαταρκτική συμφωνία της Λωζάννης για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, προτού ακόμη οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους αποφασίσουν να άρουν τις κυρώσεις.

Η κίνηση αυτή προκάλεσε δυσφορία στον Λευκό Οίκο και έντονες αντιδράσεις στο Ισραήλ, κάτι ουδόλως απροσδόκητο: με τις συστοιχίες πυραύλων S-300 και με τα νεότατης τεχνολογίας ραντάρ που τους συνοδεύουν, το Ιράν θα θωρακιστεί αποτελεσματικά έναντι πιθανής αεροπορικής ή πυραυλικής επίθεσης του Ισραήλ εναντίον του πυρηνικού του προγράμματος. Γεγονός παραμένει ότι πρόκειται για καθαρά αμυντικό σύστημα, από το οποίο ουδόλως κινδυνεύει το Ισραήλ -η μοναδική πυρηνική δύναμη, σήμερα, στη Μέση Ανατολή-, η παράδοση του οποίου δεν παραβιάζει καμία απόφαση της διεθνούς κοινότητας.

Πιο σημαντικό από τη στρατιωτική διάσταση της απόφασης Πούτιν είναι το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει. Η Ρωσία κάνει άλλο ένα βήμα δυναμικής επιστροφής στη Μέση Ανατολή, μια κρίσιμη γεωστρατηγική ζώνη στην οποία για μεγάλο διάστημα κρατούσε χαμηλό προφίλ. Εχοντας ήδη στενές σχέσεις με τη Συρία και το Ιράκ, η Μόσχα εμφανίζεται τώρα ως το βασικό στήριγμα του «σιιτικού τριγώνου», που περιλαμβάνει, φυσικά, και το Ιράν, την ισχυρότερη κορυφή του. Ταυτόχρονα, η Ρωσία δεν παραλείπει να δημιουργεί, όταν μπορεί, ερείσματα και στον σουνιτικό αραβικό κόσμο, εκμεταλλευόμενη τη δυσαρέσκεια ορισμένων εξ αυτών των κρατών για τη στάση του Μπαράκ Ομπάμα στη λεγόμενη Αραβική Ανοιξη και το παιχνίδι του με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που εξόργισε τον αιγυπτιακό στρατό. Η συνάντηση του Πούτιν με τον πρώην στρατάρχη και νυν πρόεδρο Σίσι στο Κάιρο, τον περασμένο Φεβρουάριο, επισφράγισε το ενιαίο μέτωπο των δύο χωρών εναντίον του εξτρεμιστικού Ισλάμ και σηματοδότησε την ενδυνάμωση των οικονομικών και στρατιωτικών τους σχέσεων.

Στο μεταξύ, φαίνεται ότι σύντομα, ίσως και εντός της ερχόμενης εβδομάδας, θα δρομολογηθεί, τελικά, ο περίφημος αγωγός Balkan Stream, που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, FYROM και Σερβίας, προσπερνώντας την Ουκρανία. Μια πολύ σημαντική εξέλιξη, την οποία οι Αμερικανοί προσπάθησαν να αποφύγουν κινώντας θεούς και δαίμονες, όπως πολύ καλά γνωρίζει και η ελληνική κυβέρνηση.

Αλλά τα ευρωπαϊκά ερείσματα της Ρωσίας δεν περιορίζονται σε κυβερνήσεις των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης, ούτε σε πολιτικούς όπως η Μαρίν Λεπέν. Η γαλλική Le Monde φιλοξενούσε, την περασμένη Τρίτη, ολοσέλιδο ρεπορτάζ γύρω από την ολοένα και εντονότερη «ρωσοφιλία» του κεντροδεξιού, γκωλικού κόμματος UMP του Νικολά Σαρκοζί. Ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος, που φιλοδοξεί να επανέλθει στο Μέγαρο των Ηλυσίων το 2017, πρόσφατα καταδίκασε «την επιστροφή στον Ψυχρό Πόλεμο» και κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι «επιθυμούν να χωρίσουν την Ευρώπη από τη Ρωσία». Αλλα, πιο «αθυρόστομα», πολιτικά στελέχη του UMP κατηγορούν ανοιχτά την κυβέρνηση των Σοσιαλιστών για υποταγή στον «αμερικανικό ιμπεριαλισμό» ή τα κελεύσματα των Βρυξελλών. Αν οι Αμερικανοί έχουν τέτοιους συμμάχους, τι να τους κάνουν τους εχθρούς;

http://www.kathimerini.gr/811935/article/epikairothta/kosmos/h-earinh-ekstrateia-toy-poytin

Διαβάστε περισσότερα ...