Ένας γάμος, μια κηδεία

Είναι ισχυρό το ψυχολογικό σοκ που υφίσταται ένας άνθρωπος, όταν είναι αναγκασμένος, από εκεί που ήταν σε γάμο τη μία μέρα, να παρευρεθεί την επόμενη σε κηδεία. 

Οι απλοί άνθρωποι αυτή την εναλλαγή των συναισθημάτων δεν την αντέχουν. Καταρρέουν.

Οι επώνυμοι, όμως, είναι προσωπικότητες ισχυρές. Μπορούν να ελέγχουν ακραίες συναισθηματικές καταστάσεις.

Άλλωστε, για αυτό είναι επώνυμοι και δεν παρέμειναν ανώνυμοι. Είναι η αφρόκρεμα του πολιτικού, επιχειρηματικού, πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου.

Είναι οι άνθρωποι που έχουν διακριθεί στη πολιτική, στις επιχειρήσεις ή στις τέχνες.

Είναι αυτοί που αξίζουν να παρευρίσκονται τόσο στις μεγάλες χαρές της πατρίδας, όσο και στις μεγάλες λύπες.

Και ήταν μεγάλη η χαρά όλων μας για τον γάμο των δύο όμορφων παιδιών, του Σάκη και της Κάτιας, αλλά και μεγάλη η θλίψη που χθες κηδέψαμε άλλον ένα μεγάλο Έλληνα, που έφυγε από την ζωή.

Στη σύγχρονη ιστορία η πατρίδα δεν θρηνεί μόνο πολιτικούς που πέθαναν και αρχιεπισκόπους που κοιμήθηκαν. Θρηνεί ακόμη και επιχειρηματίες. Αρκεί να έπαιξαν κάποιο ρόλο στην πορεία αυτού του τόπου.

Μπορεί να μην έχουμε φτάσει στο σημείο να κτυπάμε και πένθιμα τις καμπάνες, αλλά η συγκίνηση και τα καλά λόγια, που ακούγονται ή γράφονται για καθένα από αυτούς που αναχωρούν στον άλλο κόσμο, επιβεβαιώνουν ότι ο μακαρίτης ήτανε ένας ανεπανάληπτος άνθρωπος.

Ήτανε ο καλός οικογενειάρχης που φρόντιζε τα παιδιά του και τους έμαθε τις αξίες της ζωής.

Ήτανε ο επιτυχημένος και πάντα αυτοδημιούργητος Εργοδότης που νοιάζεται για τους υπαλλήλους.

Ήτανε, τέλος πάντων, ο άνθρωπος με την πολυσχιδή προσφορά στις τέχνες, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό.

Κανένας, από όλους αυτούς τους μεγάλους που μας άφησαν, δεν πλάκωνε την γυναίκα του στο ξύλο η δεν είχε ερωμένη.

Αν ήταν Εργοδότης- αυτός ο μεγάλος που έχασε η πατρίδα μας- οι υπάλληλοι του μόνο καλά λόγια έχουν να πουν για αυτόν.

Κανένας μεγάλος δεν ήταν αδίσταχτος, σκληρός ή απάνθρωπος με τους υπαλλήλους του.

Όλοι τον θυμούνται σαν ένα έντιμο και συνεπή στις υποχρεώσεις του επιχειρηματία, που έσκυβε πάνω από τα προβλήματα του καθενός.

Οι υπάλληλοι αυτοί ποτέ δεν τον είδαν σαν αφεντικό, που τους έβαζε να κάνουν η να λένε, ότι αυτός γούσταρε.

Μια αγαπημένη οικογένεια ακούς ότι ήταν όλοι μέσα στην Εταιρεία του αποθανόντα. Όλοι όσοι στις επιχειρήσεις του πήραν πολύ υψηλές θέσεις, τις πήραν γιατί ο μακαρίτης τους βοήθησε να αναδείξουν τις ικανότητες τους. Κανένας από τους υπάλληλους αυτούς δεν ήταν άχρηστος, γλείφτης ή ρουφιάνος.

Καμία από τις γκομενάρες της επιχείρησης δεν πήρε θέση με πολλά λεφτά γιατί κάθισε να πηδηχτεί με τον μακαρίτη. Όλες με την αξία και το ταλέντο τους αναδείχθηκαν.

Δεν είναι τα κορίτσια αυτά σαν τα πoυτανάκια των δυτικών προαστίων που ξεμυαλίζουν απερίσκεπτους μικρομεσαίους.

Μόνο στα μικρομάγαζα το αφεντικό -τις μεσημβρινές ώρες που το κατάστημα κατεβάζει ρολά- σέρνει την υπάλληλό του σε ξενοδοχεία της παραλιακής για να της δώσει εκατό ευρώ παραπάνω μηνιάτικο.

Κανένας από αυτούς τους μεγάλους, που οι αγιογραφίες τους στήνονται στο δεκάλεπτο, δεν μπλέχτηκε σε βρωμοδουλειά , δεν έστησε μπίζνα για να φάει τα λεφτά του κόσμου ή δεν πούλησε ποτέ συνεργάτη του.

Οι μικροί όμως;

Αυτοί και την Εφορία κλέβουν και σκάρτο εμπόρευμα πουλάνε. Και να πεις ότι- με τα λεφτά που αρπάζουν- θα έστηναν και κανένα ίδρυμα για να προωθήσουν τον πολιτισμό ή θα συμμετείχαν σε τίποτα φιλανθρωπίες, θα έλεγες ας πάει στην ευχή.

Νίκος Παππάς: ο άρχοντας του ψηφιακού δημοσιογραφικού σκότους

Δεν περιμέναμε, δυστυχώς, τη συνέντευξη του Άρη Δαβαράκη στη Lifo στις 9 Νοεμβρίου 2016 για να μάθουμε ότι κάτι πολύ πιο σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του ενημερωτικού ίντερνετ.


ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ


Τα όσα δήλωσε όμως ο δημοσιογράφος και στιχουργός στην εβδομαδιαία δωρεάν εφημερίδα Lifo με αφορμή την κυκλοφορία του νέο του βιβλίου (περισσότερα εδώ) ήταν αποκαλυπτικά. Εν ολίγοις, ότι Νίκος Παπάς και Αλέξης Τσίπρας του έδιναν 1.000 ευρώ το μήνα και 500 σε έναν βοηθό του για να γράφει υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Εννοείται μαύρα…





Η δημοσίευση της παραπάνω συνέντευξης στην εφημερίδα Lifo έχει τους δικούς της συμβολισμούς καθώς, όπως είχαμε μάθει από τα Wikileaks, η Lifo λειτουργεί σαν το μακρύ χέρι της αμερικάνικης πρεσβείας. Η αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα «φύτευε» στις σελίδες της Lifo συνεντεύξεις με την ίδια ευκολία που ένα έντυπο της Αριστεράς δημοσιεύει στις σελίδες του άρθρα προβεβλημένων στελεχών του κόμματος που στηρίζει και χρηματοδοτεί την εφημερίδα.

Εμπόδια στη νέα διαπλοκή από το ΣτΕ

Μια πρόβλεψη που έμενε στα προφανή και τη μορφή των γεγονότων έλεγε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας θα ψήφιζε υπέρ του νόμου Παππά, νομιμοποιώντας το νέο τηλεοπτικό τοπίο στην ιστορικής σημασίας συνεδρίαση της Τετάρτης 26 Οκτωβρίου.

Λόγοι εθνικού συμφέροντος και ειδικότερα η συνέχεια του κράτους ως υπέρτατη αποστολή του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου θα επέβαλαν τον παραγκωνισμό του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου που έχει την αποκλειστική εκ του συντάγματος αρμοδιότητα (αρ. 15, παρ. 2) διευθέτησης τα της τηλεοράσεως και ραδιοφωνίας, σύμφωνα με μια συμβατική λογική. Αυτήν ακριβώς τη λογική που επέβαλε στο ΣτΕ να νομιμοποιήσει το μαύρο στην ΕΡΤ επί Σαμαρά, να ψηφίσει υπέρ της συνταγματικότητας των μνημονίων και τόσα άλλα…

Η αλήθεια όμως είναι ότι ακριβώς αυτός ο λόγος, δηλαδή η συνέχεια του κράτους, οδήγησε στην καταψήφιση του νόμου Παππά με μια καθαρή μάλιστα πλειοψηφία 14 έναντι 11, χωρίς καν να επιλέγεται η ήπια οδός ορισμού μιας χρονικής προθεσμίας συγκρότησης του ΕΣΡ, έτσι ώστε και η πίτα να έμενε ακέραιη και το τετράποδο ευτυχές.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν μπορεί να γίνει κατανοητή χωρίς να ληφθούν υπ’ όψη οι αναταράξεις που έφερε στην επιχειρηματική ζωή η αδειοδότηση των 4 τηλεοπτικών καναλιών μέσω του πλειοδοτικού διαγωνισμού. Η ερμηνεία της κυβέρνησης περί «τέλους στο καθεστώς της 27ετούς ασυδοσίας» είναι η μια όψη του νομίσματος, καθώς πράγματι ο νέος τηλεοπτικός χάρτης σήμαινε το τέλος της παλιάς κατάστασης.

Όχι άλλο κάρβουνο!

Ο μειοδοτικός διαγωνισμός για την ανακήρυξη εταιρείας που θα αναλάμβανε τον σχεδιασμό και την εκτέλεση της ηλεκτρονικής δημοπρασίας για την κατακύρωση των τηλεοπτικών αδειών ματαιώθηκε και κηρύχτηκε άγονος. Ωστόσο δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η κυβέρνηση – που έχει σημαία της το τέλος της μιντιακής ασυδοσίας  – ισχυρίζεται ότι η εν λόγω εξέλιξη δεν προσθέτει όπλα στην παλιά διαπλοκή (την οποία φιλοδοξεί να συμπληρώσει με την νέα διαπλοκή στον χώρο των ΜΜΕ) και διαβεβαιώνει πως μέχρι το τέλος Αυγούστου όλα θα είναι κομπλέ…


Η δίκη για την Ζήμενς αναβλήθηκε επ’ αόριστον καθότι άργησε λίγο η μετάφραση του κατηγορητηρίου. Ωστόσο δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η κυβέρνηση – που έχει σημαία της το τέλος της διαφθοράς – διαβεβαιώνει ότι αυτή τη φορά θα προκάνει με την μετάφραση, δεν θα υπάρξουν οι (προ των πυλών) παραγραφές, κι όλα θα είναι κομπλέ…


Η διάταξη για την δυνατότητα των πολιτικών προσώπων να διαθέτουν οφ σορ εταιρείες αφού ψηφίστηκε, δυο μέρες αργότερα  αντικαταστάθηκε με νέα διάταξη. Ωστόσο δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η κυβέρνηση – που έχει σημαία της το τέλος της ρεμούλας – διαβεβαιώνει ότι τα νομικά αποτελέσματα, που όπως το γνωρίζουν και οι πρωτοετείς της Νομικής προκάλεσε η πρώτη της διάταξη, δεν δημιουργούν δεδικασμένο κι ότι όλα είναι κομπλέ…

Οι «ολιγάρχες» Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος στο στόχαστρο των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα

Το ρόλο μια χούφτας οικογενειών που ελέγχουν κατασκευαστικές, πετρελαϊκές και ναυτιλιακές εταιρείες και παράλληλα κυριαρχούν στο τοπίο των ΜΜΕ φέρνει στο φως έκθεση της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.


Ανάμεσα σε δεκάδες άλλους ολιγάρχες από όλο τον κόσμο – συχνά με στενές σχέσεις με πολυεθνικές αλλά ακόμη και με το οργανωμένο έγκλημα – η έκθεση επιλέγει για την περίπτωση της Ελλάδας τις οικογένειες Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη και Αλαφούζου.


Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτίμηση των συντακτών ότι οι προσπάθειες από προηγούμενες κυβερνήσεις να ελέγξουν την εξουσία των ολιγαρχών προσέκρουσαν πρωτίστως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ύστερα από την άσκηση τρομακτικών πιέσεων στα θεσμικά όργανα της ΕΕ μέσω ειδικών λόμπι, αναφέρει η έκθεση, η Κομισιόν έκρινε ότι η σχετική νομοθεσία θα εμπόδιζε την επιχειρηματική ελευθερία.

Το ’σωσαν το Mega oι τραπεζίτες!

 Πηγή: Ματίνα Παπαχριστούδη - Hot Doc

Και εκεί που διαβάζεις δεξιά και αριστερά πως στα γραφεία των οικονομικών εισαγγελέων έχουν συσσωρευτεί οι καταθέσεις 60 τουλάχιστον στελεχών τραπεζών, σχετικά με τα επισφαλή δάνεια που έχουν δοθεί σε media. Και εκεί που ακούς από τα πρωθυπουργικά χείλη στη Βουλή πως «ξεψυχά η διαπλοκή». Έρχεται το οικονομικό δελτίο της «Τηλέτυπος» - όπου Τηλέτυπος η ιδιοκτήτρια εταιρία του Mega, δηλαδή του τηλεοπτικού καναλιού της κατεξοχήν τηλεοπτικής διαπλοκής - και μαθαίνεις πως οι τράπεζες το ’σωσαν το μαγαζί.

Πολύ συγκεκριμένα και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων αντιγράφουμε κατά λέξη από το δελτίο της «Τηλέτυπος»: «Η μη επίτευξη των οικονομικών δεσμεύσεων, ως εκφράζονται μέσω συγκεκριμένων χρηματοοικονομικών δεικτών, δεν αναμένεται να οδηγήσει σε έναρξη διαδικασίας παροχής δικαιώματος των ομολογιούχων ως περιγράφεται στη δανειακή σύμβαση. Παράλληλα η εταιρία έχει έλθει σε κατ’ αρχήν έγγραφη συμφωνία την 25η Σεπτεμβρίου 2015. Προϋπόθεση της νέας συμφωνίας, που προβλέπει τη μετάθεση του κύριου όγκου των υποχρεώσεων για το 2021 και αποπληρωμή για δόσεις €2,5 εκατ. έως το τέλος του 2016, είναι η πλήρης κάλυψη της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου ύψους 15,1 εκατ.».

Σε απλά ελληνικά, το Mega δεν θα πληρώσει τη δόση του ομολογιακού δανείου, αρχικού ποσού 98 εκατ. ευρώ, η οποία είχε ήδη μετατεθεί για πληρωμή από το Σεπτέμβριο για το Δεκέμβριο. Και δεν θα πληρώσει γιατί οι τράπεζες συμφώνησαν εγγράφως να μετατεθούν οι πληρωμές δόσεων το 2021!
Η συμφωνία έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου, δηλαδή στη διάρκεια της εισαγγελικής έρευνας για τα δάνεια στα media. Έγινε επίσης πριν την πολύκροτη ανακεφαλαίωση των τραπεζών, πριν την απόφαση για κοινή τραπεζική πολιτική έναντι των «κόκκινων mediaκών δανείων».

3 μέρες μετά: ​ Προς ΣΥΡΙΖΑίους κυβερνητικούς επιστολή

 

Νομίζω πως τα πολλά λόγια περιττεύουν. Πριν από λίγα –πολύ λίγα– 24ωρα ψηφίσαμε «ΟΧΙ». Το 62% του Ελληνικού λαού βροντοφώναξε – εκβιαζόμενο από όλους κι από παντού – «ΟΧΙ».

 

Επειδή σας βλέπω όλους ​κυβέρνηση ​ κι αντιπολίτευση αληθινά αναστατωμένους να ψάχνετε να βρείτε τι ακριβώς σημαίνει αυτό το «ΟΧΙ», λέω να σας βοηθήσω λιγάκι πριν αρχίσω τα μπινελίκια.

Για τα ξεμωραμένα καθάρματα που ηγούνταν στην εκστρατεία του «ΝΑΙ», το «ΟΧΙ» σήμαινε μέχρι το κλείσιμο της κάλπης την περασμένη Κυριακή αποδοχή του GRexit και της επιστροφής της χώρας στην δραχμή.

 

Τώρα άλλαξαν το τροπάρι και από μόνο του αυτό δείχνει ξεκάθαρα πως οι άνθρωποι αυτοί είναι ο ορισμός του σιχάματος και της βρωμιάς. Δεν αξίζουν κανένα απολύτως επιχείρημα, μονάχα μια ροχάλα στην καλοξυρισμένη τους μούρη.

 

Για τους ηγέτες όμως του «ΟΧΙ» –και φυσικά αναφέρομαι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ– φαίνεται πως παραμένει ακόμα ένα ερωτηματικό η ερμηνεία της ψήφου του Ελληνικού λαού. Ας επιχειρήσω να τους βοηθήσω λιγάκι:

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ

Ακολουθεί όλη η συνέντευξη του Κώστα Λαπαβίτσα στο The Real News Network, όπως μεταφράστηκε από το παρόν μπλογκ - Outside the Wall, χωρίς περικοπες (βλ. Βήμα)

Σύντομο Βιογραφικό

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου στο τμήμα Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών. Διδάσκει η πολιτική οικονομία και χρηματοοικονομικά, και είναι μια τακτικός αρθρογράφος της εφημερίδας The Guardian.

Απομαγνητοφώνηση

Μέρος 1

JAY PAUL, αρχισυντάκτης του Real News Network: Καλώς ήρθατε στο δίκτυο της Real News. Είμαι o Paul Jay.

Ο ελληνικός λαός, το 61 τοις εκατό από αυτούς που ψήφισαν στο δημοψήφισμα της Κυριακής, είπε όχι στο πακέτο λιτότητας που είχε προτείνει η ευρωπαϊκή τρόικα, όπως λέγεται και αποτελείται από  την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Επομένως, ειπώθηκε όχι στο προτεινόμενο το πακέτο, αλλά δεν είναι απολύτως σαφές σε τι ο ελληνικός λαός είναι πρόθυμος να πει ναι.

Τώρα μαζί μας για να μας βοηθήσει απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι Κώστας Λαπαβιτσας. Είναι καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου στο τμήμα  Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών. Εξελέγη στην κορυφή του καταλόγου ως Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο, και είχε πρόσφατα συγγράψει βιβλίο κατά της τρόικα με τον Heiner Flassbeck και θα συμμετέχει σε αυτή τη συζήτηση τώρα από την εκλογική του περιφέρεια στην Μακεδονία.

Σε Ευχαριστούμε που είσαι μαζί μας, Κώστα.

COSTAS LAPAVITSAS, UNIV. OF LONDON SOAS: Είναι χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας, Paul.

JAY: Έτσι πριν συζητήσουμε για το τι θα ακολουθήσει, ας μιλήσουμε αρχικά για το παρόν. Από προσωπική σκοπιά, γνωρίζω αγωνίζεσαι προς αυτή την κατεύθυνση για πολλά χρόνια, πολύ καιρό πριν την εκλογή σας ως Βουλευτής.  Είχατε κριτική στάση, σε κάποιο βαθμό, απέναντι στις διαπραγματεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ και την πορεία των διαπραγματεύσεων. Τι σήμαινει αυτή η στάση για εσάς;

LAPAVITSAS: Δεν υπαρχει αμφιβολία ότι αυτή είναι μια ιστορική στιγμή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Είναι μια ιστορική στιγμή για την Ελλάδα, είναι μια ιστορική στιγμή για την Ευρώπη. Πρόκειται για μια χρονική περίοδο, που όλες αυτές οι εντάσεις, τα προβλήματα και ότι έχει χαρακτηρίσει την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, όλα έρχονται στο προσκήνιο, και εκεί είναι που θα πρέπει να εστιάσουμε με αποφασιστικότητα. Αν όχι τις επόμενες μέρες, αλλά σίγουρα μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Έτσι είναι μια ιστορική στιγμή, στα σίγουρα. Θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε που πρόκειται να πάει η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση και ποιο δρόμο θα ακολουθήσει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σκίζει ο Αλέξης Τσίπρας

Εξαιρετική ήταν η προεκλογική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, τέσσερις μήνες μετά τις εκλογές.

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι δεν θα αποδεχθεί εξευτελιστικούς όρους στη διαπραγμάτευση αλλά κανείς από την κυβέρνηση δεν μας λέει ποιοι ακριβώς είναι οι όροι και τι αντιπροτείνει η κυβέρνηση, οπότε ενημερωνόμαστε από σκόρπια λόγια στραβοχυμένων πανελιστών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι παίρνουν σβάρνα από το πρωί τα κανάλια των ολιγαρχών και λένε ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι.

 

Βέβαια, οι πάντες έχουν ξεχάσει πως, προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για κατάργηση του Μνημονίου, ενώ, παράλληλα, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θυμώνουν όταν τους το θυμίζεις, οπότε, παιδιά, ξεχάστε ότι το έγραψα και μη μαλώσετε.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε Ευρωπαίους αξιωματούχους που παίζουν με τη φωτιά αλλά δεν τους κατονόμασε, αφού είναι άκομψο τη μια μέρα να τους αγκαλιάζεις και να παίζεις σφαλιάρες μαζί τους, και την άλλη να τους κατηγορείς, αλλά ο λαός γουστάρει να πιστεύει πως εμείς είμαστε καλοί και μας κυνηγούν όλοι οι κακοί ξένοι, οπότε καλά έκανε και το είπε ο Τσίπρας, γιατί απευθύνεται σε χάπατα.