Ένα άφωνο παράδειγμα είναι το πιο καλό μεγάφωνο

 

Ἡ χαρά, ὁ καημός, οἱ προσδοκίες τῶν γονέων, τὰ ὄνειρά τους εἶναι γύρω ἀπὸ τὰ παιδιά τους. Νὰ τὰ δοῦν εὐτυχισμένα, πετυχημένα στὴ ζωή, νὰ γίνουν ἄνθρωποι ζηλευτοί, ποὺ θὰ προσ­φέρουν πολλὰ καὶ στοὺς ἄλλους, νὰ εἶ­­ναι oἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ! Αὐτὸ ­θέλουν οἱ γονεῖς καὶ γι᾿ αὐτὸ προσπαθοῦν μὲ ὅ­­­λες τὶς δυνάμεις τους.

Χαρτζιλίκι αντί αγκαλιάς.

Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο: Αντί να ασχοληθούμε με την ανάγκη των παιδιών μας για ουσιαστική αγάπη, για ζωογόνο και θρεπτική αγκαλιά, τα ξεφορτωνόμαστε δίνοντας τους απλώς κάποια υλικά πράγματα.
Κάποια δωράκια. Λίγο χαρτζηλίκι . . . Σχετικά πρόσφατα έγινε μια έρευνα στην Αργολίδα απο ένα κέντρο Ψυχικής Υγιεινής. Ρωτήθηκαν 400 γονείς με παιδιά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Οι 8 στους 10 παραδέχθηκαν ότι δίνουν συχνά χρήματα στα παιδιά τους, επειδή δεν έχουν διάθεση να ασχοληθούν μαζί τους. Θέλουν να τα ξεφορτωθούν.
Η φράση να τα “ξεφορτωθούν” τα λέει όλα. Λέει , ότι συχνά νιώθουμε τα παιδιά μας σαν “μπελά” σαν “επαχθές βάτος”, σαν “φόρτωμα”. Όταν μάλιστα τα παιδιά προκαλούν συζητήσεις με προβληματισμούς, αγωνίες και αντιρρήσεις, τότε για πολλούς γονείς το βάρος είναι “ασήκωτο”, γιατί οι ίδιοι δεν έχουν απαντήσει σε βασικά ερωτήματα της ζωής.

Τι να κάνω για να διαβάζει το παιδί μου;

Τι να κάνω για να διαβάζει το παιδί μου;

Μια από τις πιο συχνές αιτίες διένεξης ανάμεσα σε γονείς και παιδιά είναι το διάβασμα για την επόμενη μέρα. Υπάρχουν βέβαια και παιδιά που μελετούν πρόθυμα τα μαθήματά τους, οπότε σ’ αυτή την περίπτωση τα πράγματα είναι αρκετά εύκολα για τους γονείς. Τι γίνεται όμως όταν το αγγελούδι μας αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί και νοιώθουμε την υπομονή μας να εξαντλείται μη ξέροντας τι άλλο να δοκιμάσουμε;

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάνει ένας γονιός για να βοηθήσει το παιδί του να γίνει πιο υπεύθυνο και να ανταποκρίνεται καλύτερα στις σχολικές του υποχρεώσεις. Επειδή όμως «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός» είναι σημαντικό να κάνουμε μια καλή αρχή απ’ την πρώτη δημοτικού. Ωστόσο, ακόμη κι αν αυτό δεν έχει συμβεί, ποτέ δεν είναι πολύ αργά.

10 απλοί τρόποι για να σταματήσετε τους καβγάδες με τα παιδιά!

Οι συγκρούσεις δεν είναι κάτι που μπορούμε να αποφεύγουμε πάντα με τα παιδιά και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο απλώς ψεύδεται. Ωστόσο υπάρχουν οι σωστές τακτικές για να αποφύγετε τις τόσο ψυχοφθόρες καθημερινές αψιμαχίες. Μια για πάντα!

1. Μην ξεκινάτε ποτέ ΕΣΕΙΣ καβγά με το παιδί
Ναι, είναι τόσο απλό. Οι καβγάδες φέρνουν πάντα κι άλλους καβγάδες. Και αν εσείς ξεκινάτε έναν καβγά, την επόμενη φορά με την ίδια ευκολία και το παιδί θα ξεκινήσει κι εκείνο έναν. Αντί να τσακωθείτε μαζί του δώστε του μια επιλογή: Για παράδειγμα πείτε του: «η θα βάλεις τα πιάτα στο πλυντήριο ή θα κατεβάσεις τα σκουπίδια».

Το ένα και μοναδικό μυστικό για πειθαρχημένα παιδιά

Ποιος γονιός δεν έχει περάσει από σαράντα κύματα για να καταφέρει να πείσει το μεγάλο παιδί να μη χτυπάει το μικρό ή για να φορέσει επιτέλους τα παπούτσια του και να φύγουν απ’ τον παιδότοπο ή για δεκάδες ακόμη μικρές και μεγάλες αφορμές; Τα παιδιά δοκιμάζουν τα όριά μας κι εμείς δοκιμάζουμε τις αντοχές μας. Κανείς δεν μπορεί ούτε θέλει να μεγαλώσει ένα παιδί-ρομπότ, έτοιμο να υπακούσει τυφλά σε εντολές και με μηδενική διάθεση για αντιδράσεις και επαναστατικότητα –θα ήταν, ούτως ή άλλως, ανθυγιεινό.

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Πώς να αντιμετωπίσουμε τον θυμό μας απέναντι στα παιδιά μας

Η γονεϊκότητα είναι γεμάτη από στιγμές ευτυχίας που διακόπτονται από στιγμές μεγάλης αναστάτωσης και κάποιες φορές στιγμές τυφλού θυμού. Αυτές είναι οι στιγμές που προβληματίζουν τους γονείς στην προσπάθειά τους να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με έναν τρόπο που να εκφράζει αγάπη και σεβασμό προς τα παιδιά τους.

Μάθε το παιδί σου να δίνει

Αν θα με ρωτούσες, ποιος είναι ο άριστος τρόπος για να αυξήσεις την επίδοση του παιδιού σου στο σχολείο και στα γράμματα, θα σου έλεγα τούτο: Μάθε το παιδί σου να δίνει, να προσφέρει, να υπηρετεί, να γίνεται χρήσιμος στην κοινωνία. 

Όποιος έχει κοινωνικό αίσθημα και κοινωνικό ενδιαφέρον ανεπτυγμένο, όποιος έχει ικανότητα για αγάπη και προσφορά, όποιος γνωρίζει και μπορεί όχι μόνο να παίρνει αλλά και να δίνει, όποιος μπορεί να γίνεται χρήσιμος στους άλλους και στην κοινωνία, όποιος βλέπει ότι κάτι προσφέρει και ότι δεν είναι παράσιτο ούτε άχρηστο πράγμα, αυτός αισθάνεται ότι έχει αξία, αυτός έχει δυνατό το αίσθημα της προσωπικής του αξίας, που του δίνει φτερά στη ζωή, τον ξανανιώνει και του προσφέρει αστείρευτες δυνάμεις για την επιτυχία και την πρόοδο.

Πώς θα πλησιάσω τα έφηβα παιδιά μου; Θέλει εξαιρετική διάκριση…

Το κατώφλι της μετάβασης απο την παιδικότητα στην εφηβεία επιτελείται στα μεν κορίτσια στα 12 με 14 στα δε αγόρια από τα 15 και μετά.

Ολοκληρώνεται μετά τα 25. Οι γονείς καλούμαστε όλη αυτήν την κρίσιμη δεκαετία να επαναπροσδιορίσουμε δυναμικά και σε βάθος τον γονεϊκό ρόλο μας. Η ανατροφή των παιδιών όπως την γνωρίζαμε μέχρι την πρώτη δεκαετία της οικογένειας δεν υφίσταται πλέον. Όλα γίνονταν ποιο περίπλοκα. Η είσοδος στο Γυμνάσιο σηματοδοτεί μια κολοσσιαία σωματική και ψυχική αλλαγή για τον νέο άνθρωπο: Αμφισβήτηση,υπαρξιακά ερωτήματα, σεξουαλική αφύπνιση, αναζήτηση νοήματος ζωής,αγωνία για το επαγγελματικό μέλλον……

20 φράσεις που βοηθούν το παιδί να νιώσει πως το αγαπάμε

Ως γονείς θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας. Θέλουμε να τονώσουμε την αυτοπεποίθησή τους, να τα κάνουμε να νιώθουν ασφάλεια, αποδοχή και ότι τα αγαπάμε. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που καθημερινά ψάχνουμε στο διαδίκτυο, διαβάζουμε βιβλία ή συζητάμε με άλλους γονείς διάφορους τρόπους για να είμαστε όσο καλύτεροι γονείς γίνεται.

Τα μυστικά μιας ευτυχισμένης εφηβείας Συμβουλές για γονείς* Στέφανου Χρ. Κουμαρόπουλος

Τα μυστικά μιας ευτυχισμένης εφηβείας

Συμβουλές για γονείς*

Στέφανου Χρ. Κουμαρόπουλος

Δρ. Συμβουλευτικής - Εκπαιδευτικού

Υπευθύνου Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων 

Δ΄ Δ.Δ.Ε. Αθήνας

* Εισήγηση σε Γονείς σε Εκδήλωση 

του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων 

του 1ου Γυμνασίου Ν. Σμύρνης

(25 Φεβρουαρίου 2008).

Ξεκινώντας την εισήγησή μου θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι παρόλο που όσα θα αναφέρω στη συνέχεια είναι προϊόν τόσο μακρόχρονης μελέτης όσο και εμπειρίας δεν διεκδικούν ούτε την απόλυτη αλήθεια ούτε το αλάθητο. Κάθε γονιός, κάθε έφηβος, κάθε οικογένεια είναι μοναδική-οί και γι’ αυτό δεν μπορούν όλα όσα θα αναφέρω στο αξιότιμο ακροατήριο να ισχύουν απολύτως. Άλλωστε εμείς της συμβουλευτικής δεν δίνουμε ρετσέτες, ούτε είναι σωστό. Παρακαλώ όσα ακούσετε σήμερα να τα εκλάβετε όχι ως γενικές αρχές αλλά ως βάση συζήτησης, προβληματισμού και αφορμή ψαξίματος για όλους μας.

Τα παιδιά ο εκκλησιασμός και η προσευχή (Επίσκ. Ειρηναίος, Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ)

Πόσο εύκολο είναι να εμπνεύσει κανείς στο παιδάκι την αγάπη και την ευλάβεια στις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας! Φτάνει μόνο να του δώσουμε να καταλάβει, ότι στο ναό βρίσκεται πιο αισθητά ο «πανταχού παρών» Κύριος, ο Θεός που τόσο αγαπάει τα παιδιά, και που καλεί κι αυτό κοντά Του. Επομένως μέσα στο ναό πρέπει να στεκόμαστε ήσυχα, να κάνουμε με προσοχή το σταυρό μας και να προσευχόμαστε ευλαβικά.
Ναι, γονείς! Αν η καρδιά σας είναι πλημμυρισμένη από πίστη και αγάπη στο Θεό, θα βρείτε χίλιους δυό τρόπους να μεταδώσετε τα αισθήματα αυτά στο παιδί σας. Τη μεγαλύτερη αδικία κάνουμε στα παιδιά μας, αν τους στερήσουμε το θησαυρό της πίστεως, το θησαυρό της Ορθοδοξίας...

10 δοκιμασμένα κόλπα πειθαρχίας από μια έμπειρη νταντά!

Η Σούπερ-νταντά, οικοδέσποινα και πρωταγωνίστρια της ομώνυμης τηλεοπτικής εκπομπής, μπαίνει εδώ και κάποια χρόνια στα σπίτια των ανθρώπων και τους δείχνει πώς ν’ αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που συναντούν στην ανατροφή των παιδιών τους με τον καλύτερο δυνατό κι εποικοδομητικό τρόπο. Η μέθοδοι της Τζο Φροστ, μπορούν να συνοψιστούν σε 10 σημεία…

1. Ενθάρρυνση και επιβράβευση

Ένα παιδί πρέπει να γνωρίζει πότε είστε ευχαριστημένοι μαζί του. Δε χρειάζεται να το κάνετε με δώρα ή παιχνίδια, ένας καλός λόγος ή μια εγκάρδια αγκαλιά αρκεί. Μόνο μην το αμελείτε. Κάντε το συχνά και, αν έχετε τη διάθεση, επινοήστε κι ένα σύστημα αναγνώρισης της «επιτυχίας» του με αστεράκια-καρφίτσες σε κάποιο ρούχο ή μαγνητάκια στο ψυγείο που του υπενθυμίζουν πόσο καλό παιδί είναι, δίνοντάς του κίνητρο να συνεχίσει να προσπαθεί.

Πῶς νὰ γίνουμε τώρα γονεῖς; Κουτσίδης Νίκων (Ἀρχιμανδρίτης)

«Δέν θά ξεχάσω ποτέ τήν ἀντίδραση μιᾶς μητέρας στήν Κέρκυρα. Εἶχα πάει ἐκεῖ νά συζητήσω μέ τά παιδιά ἑνός Λυκείου· καί τήν ἄλλη ἡμέρα, μέ τούς γονεῖς τῶν παιδιῶν καί γενικά ἐνήλικες, μέ θέμα: «Ἐφηβεία καί οἰκογένεια». Ἡ ἐν λόγω μητέρα πῆρε τόν λόγο, εἶπε τό πρόβλημα μέ τόν γιό της καί ὕστερα μέ ρώτησε:

-Μήπως πρέπει νά τόν πάω σέ ψυχολόγο;

Τῆς ἀπάντησα, λοιπόν:

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Πώς να αντιμετωπίσουμε τον θυμό μας απέναντι στα παιδιά μας

Η γονεϊκότητα είναι γεμάτη από στιγμές ευτυχίας που διακόπτονται από στιγμές μεγάλης αναστάτωσης και κάποιες φορές στιγμές τυφλού θυμού. Αυτές είναι οι στιγμές που προβληματίζουν τους γονείς στην προσπάθειά τους να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με έναν τρόπο που να εκφράζει αγάπη και σεβασμό προς τα παιδιά τους.

Υπάρχουν πολλοί γονείς που είναι γεμάτοι ενοχές γιατί «δεν μπόρεσαν να μην φωνάξουν», «εκνευρίστηκαν τόσο πολύ που χρησιμοποίησαν το time-out» ή «ένιωσαν την ανάγκη να τιμωρήσουν τα παιδιά τους για να τους δώσουν ένα μάθημα». Τι είναι αυτό, λοιπόν, που κινητοποίησε αυτά τα συναισθήματα -αυτές τις ακραίες και εξαιρετικά έντονες αντιδράσεις;

Το βαρύ έργο των γονέων, χρηστός ζυγός με το Χριστό

Η κάθε γυναίκα που με τη χάρη του Θεού προορίζεται να γίνει μητέρα, μαζί με τη μεγάλη ευλογία και τιμή που της γίνεται από τον Κύριο να φέρει καινούργιους ανθρώπους, καινούργιες εικόνες του Χριστού στον κόσμο, θα περάσει και πόνο πολύ. Θα πονέσει πολύ· γιατί δεν είναι μόνο οι στιγμιαίες ωδίνες της φυσικής γέννας που περνάει η μητέρα, προκειμένου να φέρει στον κόσμο ένα παιδί, αλλά εξίσου μεγάλες –ίσως και μεγαλύτερες– είναι και οι ωδίνες της πνευματικής γέννας του παιδιού, μέχρις ότου φθάσει «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 4:13). Είναι οι ωδίνες δηλαδή που καλείται να βιώνει, η μητέρα περισσότερο, αλλά και ο πατέρας, ανά πάσα στιγμή, προκειμένου να διαπαιδαγωγούν το τέκνο τους «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου» (Εφ. 6:4). Το έργο αυτό το οδυνηρό της μητέρας αρχίζει από την κυοφορία ή και ενωρίτερα από αυτή, και συνεχίζεται μέχρι να έρθει η ώρα που θα κάνει και το παιδί δική του οικογένεια. Αλλά και μετά ο ρόλος της μητέρας δεν σταματά, γιατί και η γιαγιά –όπως και ο παππούς– γίνονται δυό φορές μητέρα και πατέρας. Γίνονται δυό φορές γονείς.

Η ειλικρίνεια μεταξύ γονέων και παιδιών

Πρέπει να αναφερθούμε και στο θέμα της ειλικρινείας. Λίγοι γονείς είναι ειλικρινείς απέναντι στα παιδιά. Χωρίς δηλαδή καθόλου να σκέπτονται σοβαρά, χωρίς καθόλου να λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τα παιδιά, τους λένε ψευτιές. Τάχα γιατί τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν, τάχα γιατί τα παιδιά πρέπει να μη μάθουν κάτι, τάχα γιατί πρέπει με αυτόν τον τρόπο να ξεγελάσουν τα παιδιά.

Να πούμε επίσης ότι τα παιδιά, και το μικρότερο και το μεγαλύτερο, και το χαριτωμένο και το μη χαριτωμένο, και το αρρωστιάρικο και το ζωηρό, το πιο ζωντανό, το πιο αθλητικό, πρέπει να αισθάνονται τόσο άνετα μέσα στο σπίτι, μπροστά στον πατέρα και στη μητέρα, ώστε να μπορούν να λένε ό,τι θέλουν να πουν. Δηλαδή το παιδί να μη σκέπτεται: «Να το πω αυτό ή να μην το πω; Άραγε, αν το πω, μήπως με μαλώσει ο μπαμπάς; Αν το πω, μήπως με κτυπήσει η μαμά;» Και το παιδί πιθανόν μερικές φορές να έχει να πει πράγματα που είναι χρήσιμα, πράγματα που πρέπει να λεχθούν, και τα οποία, αν δεν τα πει, θα μείνουν μέσα του και θα δημιουργήσουν πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση.

Αντί οι γέροι να γίνουν όπως τα παιδιά, κάνουν τα παιδιά γέρους!

Γράφετε πόσο αγαπάτε τα παιδια εξαιτίας της υπέροχης ευγνωμοσύνης τους, η οποία έχει χαθεί στους μεγάλους ή έχει περιοριστεί αρκετά. Δίνετε παραδείγματα. Θα σας δώσω και εγω| ένα.

Ο μητροπολίτης της Αγίας Πετρούπολης Ισίδωρος έλεγε συχνα πως όταν ήταν παιδι ήταν ξυπόλυτος. Κάποιος άνθρωπος ονόματι Πέτρος τον λυπήθηκε και του αγόρασε ένα ζευγάρι γαλότσες με λαστιχένιες σόλες για πέντε καπίκια. Αυτή η μικρή ευεργεσία χαράχθηκε τόσο βαθιά στη μνήμη του μικρού Ισίδωρου, ώστε μετά και κατά τη διάρκεια πενήντα χρόνων ως ιερέας και ως επίσκοπος συχνά στις Λειτουργίες μνημόνευε τον ευεργέτη του Πέτρο.

Ἡ φροντίδα τῶν γονέων γιά τήν ἠθική καθαρότητα τῶν παιδιῶν τους

Τα παιδιά σιγά σιγά μεγαλώνουν. Ακούνε τις συμβουλές μας. Είδαν και βλέπουν το παράδειγμα των γονέων. 

Χρησιμοποιήσαμε και την πειθαρχία. Τελείωσε το έργο μας; Όχι. Διατί; Διότι από τη στιγμή που το παιδί θα αρχίσει να γίνεται έφηβος, και περνά τα 12, τα 13, τα 14, τα 15 χρόνια αρχίζουν οι μεγάλοι πειρασμοί. Βγαίνει από το σπίτι περισσότερο. Έρχεται σε επαφή με την κοινωνία, με φίλους, το σχολείο, με τους συμμαθητές τους, με τον κόσμο.

Οι βίοι των Αγίων στην αγωγή των παιδιών

Μιὰ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὴν ἐποχή μας ἀποτελεῖ ἡ κυκλοφορία πολλῶν βιβλίων μὲ Βίους Ἁγίων γιὰ παιδιά. Ἐπιμελημένες ἐκδόσεις, μὲ πλούσια εἰκονογράφηση, γραμμένες σὲ ἁπλὴ γλώσσα γιὰ νὰ γίνονται κα­τανοητὲς καὶ προσιτὲς στὴν παιδικὴ ἡλικία. Πολλοὶ γονεῖς τὰ ­προμηθεύονται γιὰ τὰ παιδιά τους, ἐκπαιδευτικοὶ καὶ κατηχητὲς γιὰ τοὺς μαθητές τους, καὶ γενικὰ ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀγω­γὴ τῶν παιδιῶν τὰ χρησιμοποιοῦν καὶ προσελκύουν τὴν παιδικὴ ψυχή. Κυ­κλο­­φοροῦν σὲ ὅλα τὰ χριστιανικὰ βιβλιοπωλεῖα τῆς πατρίδας μας, ἀλλὰ καὶ μέσῳ τοῦ Διαδικτύου προβάλλονται καὶ γίνονται γνωστὰ ­παγκοσμίως. Τὸ πιὸ εὐχάριστο εἶναι ὅτι ἔχουν ­ἀξιόλογη κυκλοφορία καὶ ἀνταπόκριση ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν παιδιῶν. Χαίρονται, διδάσκονται, ὠφελοῦνται τὰ παιδιὰ καὶ πολ­λὲς φορὲς διηγοῦνται μόνα τους τὰ ὅ­­­­σα ἄκουσαν ἢ διάβασαν.

Για μια Ορθόδοξη αγωγή και κατήχηση μέσα στην οικογένεια (μέρος 2ο)

“Σέ μιά τάξη κατηχητικού, όπου κανείς συναντά μεγάλες διαφορές μεταξύ τών παιδιών, όσον άφορα στην ικανότητα και στην επιθυμία τους νά ακούσουν γιά τον Θεό, μπορεί νά προκληθεί μεγάλη πνευματική βλάβη, άν ό λόγος μας δέν είναι προσαρμοσμένος στά μέτρα του κάθε παιδιού. Προσπαθούμε νά εμπνεύσουμε και όχι νά επιβάλουμε διά της βίας. Τό ϊδιο παιδί είναι δυνατό νά έχει σέ ορισμένες στιγμές μεγαλύτερη πνευματική δεκτικότητα άπ’ ό,τι σέ άλλες.