Από τις πνευματικές παρακαταθήκες της Γερόντισσας της Αττικής.
Είναι άγνωστο σε πολλούς ανθρώπους, ότι οι ψυχές που φεύγουν από αυτή τη ζωή, είναι ζωντανές και βρίσκονται σε μία σχέση με τους ανθρώπους τους εδώ στη γη. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας, εάν κρατάμε οποιαδήποτε κακία ή μίσος σε κάποιον κεκοιμημένο μας. Πρέπει να τον συγχωρήσουμε ό,τι και αν μας έκανε, διότι η ψυχή του κεκοιμημένου δεν αναπαύεται, αλλά ούτε και η δική μας.
Αν θέλουμε επομένως η ζωή μας να προχωράει ήρεμα, αλλά και η ψυχή μας να έχει ειρήνη, θα πρέπει να τακτοποιήσουμε τα συναισθήματά μας, εκτός από τους ζωντανούς και με τους κεκοιμημένους μας. Οι άνθρωποι μας που φεύγουν από αυτή τη ζωή, συνεχίζουν να μας αγαπάνε, γιατί η αγάπη που είχαμε μεταξύ μας όσο ζούσαν δεν χάνεται.
