Για να προχωρήσουμε πρέπει να συγχωρήσουμε....

 

Αύριο είναι Κυριακή της Τυρινής, και η εκκλησία μας πριν μπούμε στην μεγάλη Τεσσαρακοστή μας ζητάει να κάνουμε μια πράξη που θα δώσει νόημα στην νηστεία και τις προσευχές μας. Να συγχωρήσουμε. Μονάχα μια καρδιά που συγχωρεί κι αγαπά μπορεί να αισθανθεί τα βήματα του Θεού μέσα της. 

Οι άνθρωποι δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε για πολλούς λόγους, κυρίως όμως από φόβο. Ο φόβος μας κάνει να αμυνόμαστε, να κλεινόμαστε να βγάζουμε αγκάθια και στο τέλος να πληγωνόμαστε και να πληγώνουμε. 

η πιο δύσκολη λέξη...

Στην Κυριακή(της Τυρινής), την τελευταία προ της εισόδου μας στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κυριαρχεί η πιο δύσκολη λέξη στο ανθρώπινο λεξιλόγιο : Η συγνώμη.... Μπορεί το λεξιλόγιο του ανθρώπου να έχει εμπλουτισθεί διαχρονικά, με όρους και λέξεις που αποσαφηνίζουν ανθρώπινες καταστάσεις, επιστημονικά ευρήματα, τεχνολογικές ανακαλύψεις.Όροι και λέξεις που μπορεί να θεωρηθούν διεθνείς, μία όμως, σε οιαδήποτε γλώσσα και αν ειπωθεί, δυσκολεύει τον εκφραστή της: η λέξη συγνώμη...Στην αυριανή ευαγγελική περικοπή, ο Κύριος πριν μιλήσει για την νηστεία, που '' είναι η μητέρα της υγείας, η παιδαγωγός της νεότητας, το στολίδι των γερόντων, η καλή σύντροφος των οδοιπόρων, ο πιστός συγκάτοικος αυτών που συνοικούν'' όπως τονίζει ο Μ. Βασίλειος,  ο ίδιος ο Κύριος λοιπόν, προτάσσει την συγνώμη! Δεν είναι τυχαίο αυτό.
Καμία χρησιμότητα δεν μπορεί να έχει η νηστεία, στον άνθρωπο εκείνο που πέφτει το βράδυ στο κρεββάτι του να κοιμηθεί, χωρίς να γνωρίζει αν θα ξυπνήσει την επομένη , έχοντας φωλιασμένη στην ψυχή του την κακία του προς τον αδελφό του. Σε εκείνον τον άνθρωπο που διστάζει να ζητήσει αλλά πολύ περισσότερο μεγαλόψυχα να δωρίσει την συγχώρεση!

Τα τρία είδη της συγχώρησης

 

Η Κυριακή του Ασώτου παρουσιάζει και τους τρεις άξονες, τις τρεις κατευθύνσεις, που λαμβάνει η συγχώρηση:

τη συγχώρηση του Θεού προς τον αμαρτωλό άνθρωπο, που είναι, θα λέγαμε, το κεντρικό θέμα της παραβολής,
τη συγχώρηση του ανθρώπου προς το συνάνθρωπο, που επισημαίνεται με δραματικό τρόπο από το επεισόδιο του μεγάλου γιου, που αρνείται να μπει στο σπίτι και να καλωσορίσει τον αδελφό του, αλλά τον κατακρίνει και τον καταδικάζει ως "καταφαγόντα μετά πορνών τον βίον" (την περιουσία) του Πατέρα τους, τη συγχώρηση του ανθρώπου προς το Θεό, που επισημαίνεται επίσης με την άρνηση του μεγάλου γιου να μπει στο σπίτι (στον παράδεισο), παρά τις ικεσίες του μεγαλόψυχου Πατέρα του, και τη διαμαρτυρία του εναντίον του Πατέρα.

Πώς να αγαπήσουμε τον εχθρό μας; Ιερομόναχος Γρηγόριος

 

 Πολλές φορές θέλοντας να δικαιώσουμε τον εαυτό μας θέτουμε το ερώτημα: Είναι πραγματικά δυνατόν να συγχωρούμε και, ακόμη περισσότερο, να αγαπούμε τους εχθρούς μας;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι: Ναι! Και αυτός πρώτος «το δίδαξε και το απέδειξε με την ζωή Του ο Χριστός, που φανέρωσε την αγάπη του Πατέρα Του και την δική Του, υπακούοντας μέχρι θανάτου για χάρη εχθρών, και όχι φίλων όπως βεβαιώνει ο απόστολος Παύλος λέγοντας: “Ο Θεός δείχνει την αγάπη Του σε μας με το γεγονός ότι, ενώ ακόμη ήμασταν αμαρτωλοί, ο Χριστός θυσιάστηκε για χάρη μας”… Δεν θα είχε δώσει βέβαια εντολή ο αγαθός και δίκαιος Θεός να αγαπούμε τους εχθρούς μας, εάν δε μας έχει χαρίσει την δύναμη να την εκτελέσουμε» (Μέγας Βασίλειος).

To Συγγνώμη και το Συγχώρα με

 

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους
Όσο η ανθρώπινη ατέλεια θα υπάρχει, οι συγκρούσεις θα είναι δεδομένες. Κυρίως με τα πρόσωπα που είναι κοντά μας, που συνδεόμαστε, που αγαπούμε ακόμα.

Όχι γιατί το θέλουμε τόσο όσο γιατί ο εγωισμός «διεκδικεί τα δικαιώματά του». Η θεώρηση ενός γεγονότος δεν είναι η ίδια σε όλους. Άλλος το ερμηνεύει έτσι και άλλος αλλιώς.

Η συγχώρεση δεν αλλάζει το παρελθόν αλλά "μεγαλώνει" το μέλλον - Βίντεο

Άνοιξε το παράθυρο της καρδιάς και δες απ' έξω τον κήπο του Θεού που είναι πάντα ανθισμένος! 

Δες την αλήθεια με μάτια καθαρά και ζήτα συγγνώμη πρώτα από τον ίδιο σου τον εαυτό και από κάθε συνάνθρωπό σου. Η συγχώρεση είναι μεγάλη αρετή. Είναι μια αγκαλιά του Χριστού σε όλους εμάς, μια λύτρωση απ' τον εγωϊσμό μας που καθημερινά μεγαλώνει μέσα μας σαν ανήμερο θηρίο και σαν ένα φυτό γεμάτο αγκάθια. Άγκάθια που ανοίγουν σιγά σιγά πληγές στην ψυχή μας, την τυλίγουν μέχρι που γινόμαστε έρμαια του εγώ μας χωρίς να το καταλάβουμε.

Το «συγνώμη» και το «συγχώρα με»

Όσο η ανθρώπινη ατέλεια θα υπάρχει, οι συγκρούσεις θα είναι δεδομένες. Κυρίως με τα πρόσωπα που είναι κοντά μας, που συνδεόμαστε, που αγαπούμε ακόμα. Όχι γιατί το θέλουμε τόσο όσο γιατί ο εγωισμός «διεκδικεί τα δικαιώματά του». Η θεώρηση ενός γεγονότος δεν είναι η ίδια σε όλους. Άλλος το ερμηνεύει έτσι και άλλος αλλιώς. Το δίκαιο δεν είναι πάντα ξεκάθαρο. Για να το διακρίνεις χρειάζεται να βγεις από τον εαυτό σου και να το δεις με τα μάτια του άλλου. Δεν είναι εύκολο αυτό, γιατί υπάρχει ενδεχόμενο να επιβεβαιωθεί το λάθος σου. Όμως λυτρώνεσαι όχι μόνο από την πλάνη, αλλά και από το «ίδιον θέλημα» που σ’ απομονώνει και γι’ αυτό σε θανατώνει.
Αναφέρεται στο Γεροντικό για δύο μοναχούς που ζούσαν για χρόνια απλά και αγαπημένα. Ένα απόγευμα μετά τον Εσπερινό, καθισμένοι στην αυλή του Ησυχαστηρίου τους είδαν ένα πουλί να κάθεται στο ψηλό δέντρο.

Πώς είναι δυνατόν να συγχωρέσω τον εχθρό μου;

Σ
24 Αυγούστου γιορτάζουμε τον άγιο Διονύσιο, τον άγιο που συγχώρησε το φονιά του αδερφού του, και μάλιστα τον βοήθησε να διαφύγει, προσπαθώντας να τον φέρει σε μετάνοια και σωτηρία ψυχής (εικ.).
Στη θεία λειτουργία της περασμένης Κυριακής (όλες οι Κυριακές δεν είναι ίδιες) διαβάσαμε από το Ευαγγέλιο την παραβολή των μυρίων ταλάντων, μια ιστορία, με την οποία ο Χριστός δίδαξε ότι πρέπει να συγχωρούμε εκείνους που μας φταίνε και μάλιστα τόνισε ότι μόνο τότε μπορούμε να περιμένουμε από το Θεό συγχώρηση των δικών μας αμαρτιών!...
Αυτή η διδασκαλία για τη συγχώρηση των αμαρτωλών από το Θεό και η εντολή του Χριστού να συγχωρούμε τους εχθρούς μας είναι νομίζω το κορυφαίο σκάνδαλο του χριστιανισμού. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούμε να πούμε ότι ο Χριστός έκανε λάθος, παρά να προσπαθήσουμε - ή έστω και απλώς να συμφωνήσουμε - να συγχωρήσουμε τους εχθρούς μας.

Οι αρετές του χώρου της καρδιάς: η συγχώρηση

Οι αρετές του χώρου της καρδιάς: η συγχώρηση

…Η πρώτη αρετή σχετίζεται με το άνοιγμα της καρδιάς μας, την αύξηση της χωρητικότητάς της. Είναι ανάγκη να χωρούν μέσα μας οι άλλοι, να χωρούν τα ελαττώματά τους, να χωρούν τα όσα έχουν κάνει εις βάρος μας, ακόμη και οι δικαιολογίες τους, έστω κι αν δεν μας φαίνονται και τόσο επαρκείς ή αληθινές. Να μπορεί να χωρέσει κάθε αδυναμία τους. Να μπορεί να χωρέσει η ενοχλητικότητά τους, η αδυναμία μας να τους καταλάβουμε και η δυσκολία που φυσικά μας προκαλούν.

Τα τρία είδη της συγχώρησης

Η Κυριακή του Ασώτου παρουσιάζει και τους τρεις άξονες, τις τρεις κατευθύνσεις, που λαμβάνει η συγχώρηση:

τη συγχώρηση του Θεού προς τον αμαρτωλό άνθρωπο, που είναι, θα λέγαμε, το κεντρικό θέμα της παραβολής,
τη συγχώρηση του ανθρώπου προς το συνάνθρωπο, που επισημαίνεται με δραματικό τρόπο από το επεισόδιο του μεγάλου γιου, που αρνείται να μπει στο σπίτι και να καλωσορίσει τον αδελφό του, αλλά τον κατακρίνει και τον καταδικάζει ως "καταφαγόντα μετά πορνών τον βίον" (την περιουσία) του Πατέρα τους,
τη συγχώρηση του ανθρώπου προς το Θεό, που επισημαίνεται επίσης με την άρνηση του μεγάλου γιου να μπει στο σπίτι (στον παράδεισο), παρά τις ικεσίες του μεγαλόψυχου Πατέρα του, και τη διαμαρτυρία του εναντίον του Πατέρα.

Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι - Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Μπλουμ

Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι, με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του, με όλα τα βαρίδια του, και λέω: "Θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι τη Βασιλεία του Θεού είτε το θέλεις είτε όχι. Και είτε είσαι καλός είτε κακός, θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου, θα σε φέρω μπροστά στον Κύριο και θα πω: 'Κύριε, όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον άνθρωπο, γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί. Τώρα είναι δικό σου θέμα να τον συγχωρήσεις, στο όνομα της δικής μου συγχώρησης!..."

Συγχωρώ σημαίνει ΑΓΑΠΩ!

1). Όταν εκδικείσαι εξισώνεσαι μέ τόν εχθρό σου, όταν συγχωρείς μοιάζεις μέ τόν Θεό.

2). Δέν μετρώ πόσες φορές πρέπει νά συγχωρώ τόν αδελφό μου. Θά τόν συγχωρήσω μιά γιά πάντα.

3). Η συγχώρηση είναι τό άρωμα τής βιολέτας πάνω στό πόδι πού τήν συνθλίβει.

4). Όταν λείπει από τήν ψυχή τό πνεύμα τής συγχωρητικότητος, ή προσευχή χάνει τό νόημά της.

Αυτός να μου ζητήσει πρώτος συγγνώμη...

Προτροπή για συμφιλίωση.

Διάλογος π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου (1901-1966) με κάποιο χωρικό:

– … Μα δεν μπορώ, πάτερ μου, να μιλήσω εγώ πρώτος. Ο αδελφός μου πρέπει να μου μιλήσει πρώτος. Αυτός έφταιξε και όχι εγώ. Κι έπειτα αυτός είναι μικρότερος και εγώ μεγαλύτερος.

– Δεν μου λες, ποιος είναι μεγαλύτερος; Εμείς ή ο Θεός;

Συγχώρεση & «αυτοσυγχώρεση», ψυχοθεραπεία & εξομολόγηση...

Εικ. από εδώ

Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας

Η συγχώρεση αποτελεί Μυστήριο της Εκκλησίας και είναι δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Στην Ορθοδοξία, η συγχώρεση δεν είναι μια αφηρημένη, θεωρητική έννοια, αλλά ένα Μυστήριο με σωτηριολογική διάσταση. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός γνωρίζει όχι απλώς θεωρητικά, αλλά κυρίως βιωματικά, ότι η συγχώρεση από τον Θεό πραγματοποιείται διαμέσου του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως, όπου ο άνθρωπος ο οποίος προσέρχεται με μετάνοια, ταπεινώνεται, ελκύει τη Χάρη του Θεού, ελευθερώνεται από τα πάθη του και μεταμορφώνεται εν Χριστῴ. Έτσι ανακαινισμένος ο άνθρωπος, είναι σε θέση, χωρίς ανθρώπινη βοήθεια, αλλά με μόνη τη βοήθεια του Θεού, να συγχωρέσει όσους τον αδίκησαν ή τον έβλαψαν καθ᾿ οιονδήποτε τρόπο.

Πανίσχυρο φάρμακο η ειλικρινής συγγνώμη

Κάνει καλό τόσο σε αυτόν που τη λέει όσο και σε αυτόν που τη δέχεται

Οι περισσότεροι άνθρωποι λένε «συγγνώμη» πολλές φορές την ημέρα για ασήμαντα πράγματα, όπως όταν σκοντάφτουν κατά λάθος πάνω σε κάποιον ή δεν του κράτησαν την πόρτα για να περάσει.
Αυτού του είδους οι απολογίες είναι εύκολες και συνήθως γίνονται αμέσως αποδεκτές με ένα σχόλιο του τύπου «κανένα πρόβλημα». Οταν, όμως, το «συγγνώμη» λέγεται για να διορθώσει σκληρά λόγια ή πράξεις που στ’ αλήθεια πλήγωσαν τον αποδέκτη τους, ξαφνικά γίνεται πολύ δύσκολο να το πει κανείς.

Να συγχωράς για να …χωράς!

Γιορτάζει η συγγνώμη . Πανηγυρίζει η συγχώρεση . Οι καρδιές μας μεγαλώνουν ξαφνικά …Χωράνε πλέον αμέτρητες άλλες έστω και για λίγες στιγμές ! Ας κράταγε για πάντα αυτός ο πλατυσμός τους…. Ας γινόταν αιώνια η γιορτή …. Ως την συνάντηση με τον Πατέρα τον Ουράνιο τον Κύριο και Δεσπότη της ζωής μας …Αυτόν που μακάρι να πλατύνει τόσο τον Παράδεισο ώστε να μας χωρέσει όλους ! Και ας μη μείνει ούτε ένας απ έξω !

Η σημασία του εσπερινού της συγνώμης

Μέ τόν ἑσπερινό τῆς συγγνώμης, πού τελεῖται τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀνοίγει τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἡ κατανυκτική αὐτή περίοδος μετανοίας προσφέρεται ὡς τρόπος ζωῆς. Τρόπος ζωῆς πού θά φέρει τήν συγχώρηση ἀπό τόν Θεό, ἀλλά καί ἀπό τούς ἄλλους ἀδελφούς μας.
Καί εἶναι πολύ χαρακτηριστικό αὐτό πού ἔχει γραφεῖ: "τό συγ-χωρῶ σημαίνει πώς χωρῶ μαζί μέ τόν Θεό, μαζί μέ τούς συνανθρώπους μου". Μέ τή συγ-χώρεση δέν παίρνουμε μιά ἁπλή ἄφεση ἁμαρτιῶν - πού εἶναι μιά νομική ἀντίληψη τῆς σωτηρίας. Ἀλλά μέ τή συγ-χώρηση μέ τό Θεό ὁ ὡκεανός τῆς θείας ἀγαθότητος ἐξαφανίζει τίς ἀνθρώπινες ἁμαρτίες. Καί ἔτσι στήν πλήρη της πραγματικότητα ἡ συγχώρηση γίνεται κοινωνία Χριστοῦ καί τῆς Βασιλείας Αὐτοῦ.

Βαρύ το σακί...

Τέτοιες μέρες δεν μπορώ να ξεχάσω έναν δάσκαλο που είχα γνωρίσει στα νιάτα μου.

Καλή του ώρα όπου κι αν είναι τώρα…

Τέλος πάντων.

Θυμάμαι λοιπόν, όταν μια φορά είχαμε κουβεντιάσει για το πόσο απαραίτητο είναι να μην κρατάμε θυμό μέσα μας αλλά να κοιτάμε πως θα απαλλαγούμε από αυτόν, μας έβαλε να το δούμε αυτό πρακτικά.

 - Αύριο, μας είχε πει, να φέρετε όλοι στο σχολείο μια πλαστική σακούλα και ένα μικρό σακί με πατάτες.

Η Συγχώρεση (αποφθέγματα)

Η λέξη ‘’ Συγχωρώ ‘’ είναι σύνθετη λέξη και αποτελείται από τις λέξεις Συν + Χωρώ, με άλλα λόγια ‘’ χωράμε και οι δυο μαζί ‘’ ή ‘’ βρίσκεις χώρο μέσα μου ‘’. Είναι η συνειδητή αυτή στάση να αφήσουμε κάποιον να ‘’ χωρέσει στην καρδιά μας ’’. Όταν αρνούμαστε να συγ-χωρήσουμε τον διπλανό μας θωρακίζουμε την ψυχή μας κατά τέτοιο τρόπο ώστε δε βρίσκει χώρο μέσα μας.

Ὁ Θεός οἰκτιρήσαι ἡμᾶς καί εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τό πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς καί ἐλεήσαι ἡμᾶς»

Εἰς τόν ἑξηκοστόν ἕκτον ψαλμόν τοῦ ψαλτηρίου ὑπάρχει ἕνα κομμάτι ποιητικό πού τό ἔψελναν κατά τήν ὥρα τελετουργικῆς ψαλμωδίας εἰς τόν Ναόν. Τό ἴδιο αὐτό κομμάτι τό διαβάζουμε πολλές φορές κατά τήν διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἐν εἴδει εὐχῆς. Δηλαδή· «ὁ Θεός ἄς ἐλεήσει κι ἄς δείξει τό πρόσωπό Του σέ μᾶς».
Σήμερα πού κατά τήν ὡραία παράδοση τῆς ἐκκλησίας μας ζητᾶμε τό ἔλεος καί τήν συγχωρητικότητα ἀπό τόν Θεό, ἐνῶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά δώσουμε συγγνώμη καί νά συγχωρήσουμε καί τούς ἄλλους, τό κομμάτι αὐτό εἶναι πολύ ἐπίκαιρο.