«Ως πολύ το πλήθος της χρηστότητας σου, Κύριε» (Ψαλμ. λ' 20)

Ό Θεός είναι φιλάνθρωπος, υπερβολικά φιλάνθρωπος. Γι΄ αυτό μη λες: «Επόρνευσα, εμοίχευσα, αμάρτησα. Και μάλιστα όχι μία φορά, αλλά πολλές.

Άραγε θα με συγχώρηση; Άραγε θα με απαλλάξει από την καταδίκη;». Άκουσε τι λέει ο ψαλμωδός: «Ως πολύ το πλήθος της χρηστότητας σου, Κύριε» (Ψαλμ. λ' 20).

«Πῶς πρέπει νά μετανοοῦμε»

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

“Ἀπό τό Γεροντικό”

Εἶπε ἕνας γέροντας:
«Ἄν πέσεις σέ κάποια ἁμαρτία καί ἐπιστρέψεις ἀπό αὐτήν καί ἀρχίσεις νά ζεῖς μέ λύπη καί μετάνοια, πρόσεξε νά μήν πάψεις νά λυπᾶσαι καί νά στενάζεις μπροστά στόν Κύριο ὥς τή μέρα τοῦ θανάτου σου. Διαφορετικά, γρήγορα θά ξαναπέσεις στόν ἴδιο λάκκο. Γιατί ἡ λύπη, ὅταν εἶναι ὅπως τή θέλει ὁ Θεός, εἶναι χαλινάρι τῆς ψυχῆς καί δέν τήν ἀφήνει νά πέσει».

Ο Χριστός και το κοινωνικό πρόβλημα ~ Αρχιμ. Γεώργιου Καψάνη

Ο Χριστός και το κοινωνικό πρόβλημα

Αρχιμ. Γεώργιου Καψάνη

Καθηγουμένου Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους

Όσο καθαρίζεται ο άνθρωπος από τα πάθη, τόσο αποκτά τη δυνατότητα της αληθινής κοινωνίας με το Θεό και τα άλλα ανθρώπινα πρόσωπα. 

Όσοι βλέπουν τον άνθρωπο ρομαντικά και εξωτερικά μεταθέτουν το κακό από τα πρόσωπα στην κοινωνία, γι’ αυτό και πρεσβεύουν ότι η βελτίωση της κοινωνίας θα φέρει και βελτίωση των προσώπων.

Αλλά οι Ορθόδοξοι χωρίς να αρνούμεθα τη σημασία της κοινωνικής επιδράσεως στα πρόσωπα, δίνουμε την προτεραιότητα στη μεταμόρφωση του προσώπου δια της μετανοίας και της Θ. Χάριτος. 

Είναι μεγάλη πλάνη να θέλουμε να αλλάξουμε την κοινωνία χωρίς να αγωνισθούμε, να αλλάξουμε τον εαυτό μας.

ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΩΡΕΣ- ΩΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ;

Καλή ερώτηση! Τέτοια ερωτήματα είναι σημάδια υγιούς ψυχής. Μιας ψυχής που δε βολεύεται στην ήσυχη και απροβλημάτιστη ζωή. Διψάει κάτι άλλο πάνω από τα κοινά μέτρα. Η στείρα καθημερινότητα δεν τη γεμίζει. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, ένας ουρανοδρόμος αετός να βολευτεί σ’ ένα κοτέτσι; Πώς να ψαλιδίσει τα φτερά του, να κυκλοφορεί σε μια αυλή και να έχει για τροφή του μερικούς σπόρους; Πώς να δεχθεί να βαδίζει με το κεφάλι σκυμμένο, όταν είναι πλασμένος για τα ψηλώματα;

ΘΛΙΨΕΙΣ, ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ

Χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ ἀνθρωπίνου βίου εἶναι οἱ θλίψεις, οἱ ἀσθένειες καὶ οἱ διάφορες δοκιμασίες. Δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος νὰ μὴν ἔχει διέλθει τὴν ὑψικάμινο τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν ποικίλων δοκιμασιῶν. Ψυχολογικὰ προβλήματα, σωματικὲς ἀσθένειες, φόβοι, ἀνασφάλειες, κοινωνικὰ ἀδιέξοδα, φυσικὲς καταστροφές, οἰκονομικὲς δυσκολίες, προσωπικὲς ἀστοχίες, αἱματηροὶ πόλεμοι, διωγμοί, συνθέτουν τὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. «Ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι», καθὼς μᾶς λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Μοιάζει, πολλὲς φορές, δύσκολο τὸ νά ἑρμηνεύσει κανείς ὅλῃ αὐτὴ τὴν φρικτὴ κατάσταση.