ΧΑΡΑ ΘΕΟΥ - ΜΕΓΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ...

 Η Χαρά Θεού συζητά με τον π. Βαρνάβα Γιάνγκου για τη σημασία της λειτουργίας και των Ύμνων κάθε μέρας της Μεγάλης Εβδομάδας. Από τις Ακολουθίες του Νυμφίου, στα Άγια Πάθη, στη Χαρά Θεού.

Ο Επιτάφιος δεν είναι απλά ένα έθιμο όπως νομίζουν πολλοί.

 

 Ο Επιτάφιος δεν είναι απλά ένα έθιμο όπως νομίζουν πολλοί. Μπορεί να είναι έθιμο και παράδοση ο στολισμός του κουβουκλιου αλλά ο επιτάφιος είναι μια πραγματικότητα ένα συγκλονιστικό γεγονός που πενθεί μέχρι και η δημιουργία εκείνες τις μέρες.

  Καταρχήν, ο επιτάφιος είναι λειτουργικό άμφιο που χρησιμοποιείται στην ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής.

  Η περιφορά του ξεκινά από το ιερό βήμα ακολουθώντας μία πορεία γύρω από το ναό ή την ευρύτερη περιοχή, για να αποτεθεί τελικά στο κέντρο του ναού, όπου και παραμένει μέχρι το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, ώστε να μπορούν να το προσκυνήσουν οι πιστοί. 

"Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου...." Ερμηνεία της ευχής του αγίου Εφραίμ του Σύρου

 

Με τη βοήθεια του Θεού, φθάσαμε και στο τέλος της Τέταρτης Εβδομάδος των Νηστειών και ήδη κρούουμε τη θύρα της Πέμπτης, και ακολουθεί η Έκτη, η λεγόμενη βουβή. Σε τρεις δηλαδή εβδομάδες από σήμερα, πρώτα ο Θεός, θα γιορτάζουμε τη Λαμπρή, τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα.

Καθώς περνούν οι μέρες γρήγορα, η Εκκλησία παρουσιάζει όλα αυτά τα πνευματικά εδέσματα μπροστά μας, φροντίζοντας κάτι να προσφέρει με κάθε αφορμή στην ψυχή μας και να ικανοποιεί καθέναν από εμάς που διψάει για κάτι διαφορετικό, που είναι πεινασμένος και λαχταράει κάτι αληθινό. Δεν πρέπει με κανέναν τρόπο αυτή η Μεγάλη Σαρακοστή στο πέρασμά της να μας αφήσει ίδιους.

Η καρδία μου ενώπιόν σου δια παντός: Θεανθρώπινη Μεγάλη Εβδομάδα

 Μια εκπομπή που προσπαθεί να παρουσιάσει πτυχές της Ορθόδοξης παράδοσής μας, ικανές να αγγίξουν την καρδιά μας και να την ωθήσουν στην αγάπη του Θεού. Επιμελείται και παρουσιάζει ο π. Γεώργιος Σχοινάς.

«Οι δε τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού»!

 

«Οι δε τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού»
(Ματθ. 21, 31)

Σκέφτομαι αυτό το ανατρεπτικό για την τρέχουσα λογική και την στερεότυπη κοινωνική ηθική γεγονός, αυτό τον λόγο του Κυρίου, ένα λόγο δωρεάς και χάριτος και ελπίδος, που έρχεται να υπονομεύσει τον καθωσπρεπισμό μας και την κακία μας, και την αδιέξοδη δικανική και νομική πρόσληψη από μέρους μας της κρίσεως του Θεού και της δυνατότητος σωτηρίας μας. Κι ακόμη την αγάπη του Θεού, που μας ακολουθεί, κατά τον λόγο του Ψαλμωδού:

«Το έλεός σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου». (Ψαλμός κβ΄, στ. 6).

Αυτό το παράδοξον της σωτηρίας, σκέφτομαι. Το σκάνδαλον της σωτηρίας πάντων ημών των εκπεπτωκότων και παγιδευμένων στα πάθη και στη ματαιότητα του κόσμου τούτου, έτσι όπως αδυνατούμε να αγαπήσουμε τον Κύριο και να αγαπήσουμε και τον αδελφό μας.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής για τα πάθη, τον Σταυρό και την Ανάσταση

 

Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

---

Λίγες μέρες ἀπομένουν ἀπό πλευρᾶς ἑορτολογικῆς γιά νά φθάσουμε στήν εὐλογημένη αὐτήν περίοδο τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος στήν ὁποία θά ἐκτυλιχθοῦν μπροστά μας, μέ τίς ἱερές Ἀκολουθίες, τούς ὕμνους, τίς Λει­τουργίες καί ὅλο τό καταπληκτικό τυπικό, τά γεγονότα τῆς συλλήψεως, τοῦ Πάθους, τῆς Σταυρώσεως καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ἐάν ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή εἶναι ἡ καρδιά τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, νομίζω ὅτι αὐτή ἡ περίοδος τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος εἶναι ἡ καρδιά τῆς καρδιᾶς.

Εμείς τι κάνουμε, όταν κινδυνεύουμε να μας κοροϊδέψουν, να μας απομονώσουν φίλοι και γνωστοί που σηκώνουν τους ώμους και λένε: «Α, Χριστιανός;»...

 

 

Κυριακή των Βαΐων

Μητρ. Αντωνίου (Bloom) του Σουρόζ

Έκτακτο παράρτημα / Icon & Light

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Σήμερα, την ημέρα των Βαΐων στεκόμαστε με δέος και θαυμασμό μπροστά σ’ αυτό που συνέβη, στο πως οι Ιουδαίοι δεν μπόρεσαν να συναντήσουν τον Χριστό, γιατί τον συνάντησαν με την φαντασία ότι Εκείνος είναι ένας ένδοξος βασιλιάς που θα μπορούσε να αναλάβει την εξουσία τώρα με κάθε ισχύ, να επικρατήσει και να καταρρίψει τους αλλόθρησκους, τους Ρωμαίους που είχαν κατακτήσει την χώρα τους, και που θα μπορούσε να επανιδρύσει ένα Βασίλειο, ένα επί γης βασίλειο του Ισραήλ. Ξέρουμε ότι Εκείνος δεν ήρθε γι’ αυτό, ήρθε για να ιδρύσει ένα Βασίλειο που δεν θα έχει τέλος, ένα βασίλειο αιώνιο, ένα Βασίλειο που δεν θα είναι ανοιχτό σ’ ένα έθνος, αλλά σε όλα τα έθνη, ένα βασίλειο που θα βασιζόταν στη ζωή και τον θάνατο του Υιού του Θεού που έγινε υιός του ανθρώπου.

Ποιος είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας;

 Είναι ο Θεάνθρωπος Υιός και Λόγος του Θεού, που χαμήλωσε ουρανούς και κατήλθε προς τον κόσμο.

Η κάθοδος του Θεού στον κόσμο είναι το μέγα μυστήριο, η κένωση Του. Αυτός ο θεϊκός έρωτας «δι ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν» φθάνει στα όρια του, στα άκρα. Ανεβαίνει στο Σταυρό και μετά κατεβαίνει στον Άδη.

Δεν υπάρχει πιο χαμηλός τόπος και τρόπος για να πάει ο Θεός. Αυτή είναι η Άκρα ταπείνωση του Θεού, ο Νυμφώνας Του.

Μεγάλη Εβδομάδα: Η σημαντικότερη περίοδος της Ορθόδοξης Λατρείας

 

Η συνταρακτικότερη εβδομάδα της ανθρώπινης ιστορίας είναι αναμφίβολα η Μεγάλη Εβδομάδα. Βαθύτατα θεολογική και ιδιαίτερα κατανυκτική αποτελεί πηγή ανανέωσης και ψυχικής καθάρσεως για όλους τους χριστιανούς, οι οποίοι μετέχοντες στις ιερές ακολουθίες των ημερών αυτών βιώνουν το μυστήριο της λυτρώσεως του ανθρώπινου γένους και του καθενός μας.

Λέγεται Μεγάλη Εβδομάδα όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες, αλλά «επειδή μεγάλα ημίν γέγονεν κατορθώματα, η χρονιά του διαβόλου τυραννίς κατελύθη, ο θάνατος εσβέσθη, η αμαρτία ανηρέθη, η κατάρα κατελύθη, ο παράδεισος ηνεώχθη», όπως προσφυώς αναφέρει ο ιερός Χρυσόστομος.

Μεγάλη Εβδομάδα

 

Περάσαμε πιὰ τὸ πέλαγος τῆς νηστείας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. 

Καὶ τώρα στεκόμαστε μπροστὰ στὴ θύρα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁποῦ ὀνομάζεται Μεγάλη ὄχι γιατί εἶναι μεγαλύτερη, ἢ ἔχει περισσότερες μέρες, ἀλλὰ «ἐπειδὴ μεγάλα ἡμῖν γέγονεν ἐν αὐτῇ παρὰ τοῦ Δεσπότου κατορθώματα. Καὶ γὰρ ἐν αὐτῇ τῇ ἑβδομάδι τῇ Μεγάλῃ, ὅπως λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἡ χρονία τοῦ διαβόλου κατελύθη τυραννίς· ὁ θάνατος ἐσβέσθη· ὁ ἰσχυρὸς ἐδέθη· τὰ σκεύη αὐτοῦ διηρπάγη· ἁμαρτία ἀνηρέθη· ἡ κατάρα κατελύθη· ὁ Παράδεισος ἀνεώχθη· ὁ Οὐρανὸς βάσιμος γέγονεν· ἄνθρωποι ἀγγέλοις ἀνεμίγησαν· τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ ἤρθη· τὸ θριγγίον περιηρέθη· ὁ τῆς εἰρήνης Θεὸς εἰρηνοποίησε τὰ ἄνω καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς· διὰ τοῦτο Μεγάλη καλεῖται Ἑβδομάς». 

Ἀνάσταση Νεκρῶν, Μελέτιος Καλαμαρᾶς Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης

 Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι μόνο σῶμα. Ἔχει καί ψυχή. Καί ὅταν τό σῶμα παύει νά ὑπάρχει, ἡ ψυχή ἐξακολουθεῖ νά ζεῖ. Ἀλλά χωρίς τό σῶμα, εἶναι σάν γυμνή. Ὅταν χωρίζεται ἀπό τό σῶμα, αἰσθάνεται σάν νά ξεγυμνώνεται. Καί μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία, αἰσθάνεται φτωχότερη. Καί γι᾿ αὐτό, ἡ κάθε ψυχή μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία «προσδοκᾷ ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος».

Λέγει ὁ πανεύφημος ἀπόστολος Παῦλος: Τό σῶμα μας εἶναι τό σπίτι τῆς ψυχῆς μας ἐδῶ στήν γῆ. Ὅταν θά φύγουμε ἀπό τή ζωή αὐτή, ὁ Θεός θά μᾶς δώσει γιά τήν ψυχή μας ἕνα ἄλλο σπίτι στόν οὐρανό, ἕνα σπίτι πού δέν θά χτιστῆ «μέ χέρια ἀνθρώπου». Αὐτό περιμένουμε. Αὐτό θά εἶναι ἡ μεγάλη μας ἀμοιβή. Γι᾿ αὐτό μιλᾶμε, ὅταν λέμε τό «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν» (Βλ. Β’ Κορ. 5, 1-4).

Ο Επιτάφιος δεν είναι απλά ένα έθιμο όπως νομίζουν πολλοί.

 

 Ο Επιτάφιος δεν είναι απλά ένα έθιμο όπως νομίζουν πολλοί. Μπορεί να είναι έθιμο και παράδοση ο στολισμός του κουβουκλιου αλλά ο επιτάφιος είναι μια πραγματικότητα ένα συγκλονιστικό γεγονός που πενθεί μέχρι και η δημιουργία εκείνες τις μέρες.

Καταρχήν, ο επιτάφιος είναι λειτουργικό άμφιο που χρησιμοποιείται στην ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής.

Όταν μιλάει η σιωπή...

 

Καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ· οὐδὲν ἀποκρίνῃ; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐσιώπα (Ματθ. κστ’ 62-63).

Σιωπή… Έτσι απαντά ο Κύριος. Όμως, αυτή η σιωπή δεν είναι σαν όλες τις άλλες, δε θυμίζει ατέλειωτη νεκρική σιγή. Αυτή η σιωπή είναι ζωντανή! Αλλά ποτέ τα ακουστικά μας τύμπανα  δε θα δονηθούν στη συχνότητά της. Γιατί αυτή η σιωπή προορίζεται να αντηχεί μόνο στους θόλους της καρδίας μας! Και είναι  μια ιστορία που έχει πολλά να μας πει…

Η Προσευχή της Γεθσημανής, Γέροντας Σωφρόνιος

 

  Ο Χριστός περιέλαβε σ’ αυτή την προσευχή ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, από τον πρώτο Αδάμ μέχρι τον τελευταίο άνθρωπο που θα γεννηθεί από γυναίκα.…


Κανένας δεν γνώρισε τόσο πόνο όπως τον αισθάνθηκε ο Χριστός.
Αυτοί που αγνοούν μια τέτοια αγάπη και αυτοί που δεν επιθυμούν να τη γνωρίσουν, ας μην εκφράσουν γνώμη για το Χριστό. Κανένας μην τολμήσει στην ανοησία του να ταπεινώσει την εμφάνιση του Χριστού ανάμεσά μας.
Γνωρίζομε από την πείρα ότι η ψυχή μπορεί να τραυματιστεί πιο τρομερά παρά το σώμα.

Άφησέ με να σου μιλήσω γι’ αυτό…

 

Θα σε προδώσω Κύριε;

Ο Ιησούς αναγγέλλει στους Αποστόλους ότι ένας τους θα τον προδώσει. Δεν θέτουν σε αμφιβολία τα λόγια του Διδασκάλου. Δεν διαμαρτύρονται: «Κύριε, αυτό είναι αδύνατο!». Αλλά πονούν. Το πρόσωπό τους παίρνει μια θλιμμένη έκφραση. Και λένε ο ένας μετά τον άλλο: «Μήτι ἐγώ εἰμί, Κύριε;» (Ματθ. κστ΄ 22).

-Η πείρα των προσωπικών μου πτώσεων πρέπει να με κάνει πολύ ταπεινό.

-Ποτέ δεν μπορώ ν’ αποκλείσω το ενδεχόμενο μιας νέας πτώσεως.

Ξημερώνει Μεγάλη Τετάρτη…

«᾿Εσχάτη καί ἀπαρρησίαστος»

Τολμάει, ἀνοίγει τή θύρα καί μπαίνει στό σπίτι ὅπου βρίσκεται καλεσμένος ὁ Κύριος. Κρατάει στά χέρια της δοχεῖο ἀλαβάστρινο, γεμάτο μύρο πολύτιμο. Πλησιάζει καί στέκεται πίσω, στά πόδια Του, ἡ γυναίκα ἡ «γνωστή» στήν πόλη ἐκείνη, χωρίς τιμή, «ἐσχάτη καί ἀπαρρησίαστος».῾Η εἰκόνα δραματική! Πηγές δακρύων τά μάτια της, ὀθόνη πολύτιμη τά μαλλιά της, μύρο πανάκριβο αὐτό πού ἔσφιγγε στήν καρδιά της. Καί ὕστερα λίγες λέξεις ποιητῆ νά μᾶς ἀποκαλύπτουν τό δράμα της, νά φανερώνουν τήν τιμή τῆς ψυχῆς της, τό μέγεθος τῆς μετανοίας της, τή βεβαιότητα τῆς πίστεως, τή δύναμη τῆς ἀγάπης της:

«᾿Αγάπησον φιλοῦσαν τήν δικαίως μισουμένην».

ΔΕΞΑΙ ΜΟΥ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ (Σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Τετάρτης)

                         

«Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιούμεθα οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου πάθους μικρόν τούτο γέγονεν». 

Αυτό είναι το συναξάρι της σημερινής ημέρας, της Μεγάλης Τετάρτης. Οι συνοδοιπόροι του πάθους του Χριστού μας πιστοί, καλούμαστε αυτή την ιερή ημέρα να τιμήσουμε την έμπρακτη και ειλικρινή μετάνοια της πρώην πόρνης γυναικός, η οποία έγινε συνώνυμη με την συντριβή και την αλλαγή ζωής.

Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου, πῶς εἰσελεύσομαι ὁ ἀνάξιος;

ΟΡΘΡΟΣ Μ. ΤΡΙΤΗΣ

«Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου, πῶς εἰσελεύσομαι ὁ ἀνάξιος; ἐὰν γὰρ τολμήσω συνεισελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα, ὁ χιτών με ἐλέγχει, ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ γάμου, καὶ δέσμιος ἐκβαλοῦμαι ὑπὸ τῶν Ἀγγέλων. Καθάρισον Κύριε, τὸν ῥύπον τῆς ψυχῆς μου, καὶ σῶσόν με ὡς φιλάνθρωπος».
(Μέσα στό φῶς τῆς λάμψης τῶν ἁγίων σου, πῶς θά εἰσέλθω ὁ ἀνάξιος; Γιατί ἄν τολμήσω νά μπῶ μαζί μ’ αὐτούς στόν νυμφώνα σου, Κύριε, τό ἔνδυμά μου μοῦ δημιουργεῖ ἔλεγχο, γιατί δέν εἶναι ἔνδυμα γάμου, ὁπότε σάν δέσμιος θά πεταχτῶ ἔξω ἀπό τούς ἀγγέλους. Καθάρισε, Κύριε, τόν ρύπο τῆς ψυχῆς μου καί σῶσε με σάν φιλάνθρωπος πού εἶσαι).

Μ. Δευτέρα σήμερα…

 

Καρπούς ζητάς, Κύριε;

Με ένα δένδρο αρχίζει το δράμα του ανθρώπου. Με ένα δένδρο αρχίζει και η λύση του δράματος.

Το πρώτο ήταν μέσα στον παράδεισο. Ήταν το δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού. Ήταν σαν ένα κόκκινο φανάρι που έβαλε ο Θεός ανάμεσα σε τόσα πράσινα φανάρια. Όλα τα επέτρεπε, ένα απαγόρευσε. Την απαγόρευση προτίμησε ο άνθρωπος. Έσπασε το κόκκινο φανάρι. Πήγε κόντρα στον Θεό. Τον καρπό του απαγορευμένου δοκίμασε. Τον καρπό που έκρυβε μέσα του την πίκρα, που προκαλούσε το θάνατο.

ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ !

 

Ποθεῖ ὁ Κύριος νὰ ἑνωθεῖ μὲ μᾶς, μὲ μᾶς ποὺ Τὸν προδώσαμε καὶ ἀπομακρυνθήκαμε ἀπὸ τὴν ἀγάπη Του.

      Οἱ ἱερὲς 'Ακολουθίες των τριών  πρώτων  ημερών  της  Μεγάλης  Ἑβδομάδος ὀνομάζονται  Ακολουθιες τοῦ Νυμφίου καὶ παίρνουν τὴν ὀνομασία τους ἀπὸ τὴν παραβο- λὴ τῶν Δέκα Παρθένων, ποὺ ἀναγινώσκεται τὴ Μεγάλη Τρίτη.