Του Γ.Σεβαστίκογλου
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Γράφτηκε στη Μόσχα,και ανέβηκε στο θέατρο Βαχτάνγκοφ το 1958.Αργότερα παραστάθηκε σε πολλά θέατρα της Σοβιετικής Ενωσης και της Ανατολικής Ευρώπης.Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε από τον Κ.κούν και το Θέατρο Τέχνης το 1964.
Υπόθεση: Το δράμα ξεκινά με τη μυστηριώδη αυτοκτονία μιας νεαρής υπηρέτριας. Τη θέση της έρχεται να πάρει μία ακόμα κοπέλα από την επαρχία, η Αγγέλα. Μόνη στον κόσμο, σαν αμέτρητες άλλες κοπέλες που έφθασαν στην Αθήνα για να πιάσουν δουλειά σαν υπηρέτριες, θα βρεθεί αντιμέτωπη μ' έναν κόσμο, όπου πλάι στα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, ζουν η εκμετάλλευση, η φτώχεια, ο υπόκοσμος και η απελπισία. Μέσα από τις σχέσεις και τη ζωή των υπηρετριών της πολυκατοικίας, σκιαγραφείται η μετεμφυλιακή εποχή της Αθήνας του '50, όπου επικρατεί, η φτώχεια, η ανέχεια, η ανεργία, οι διωγμοί των αγωνιστών και των συγγενών τους.
ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΑΓΓΕΛΑ, 2.ΓΙΩΡΓΙΑ, 3.ΑΝΝΑ, 4.ΦΑΝΗ, 5.ΝΕΡΑ, 6.ΣΤΡΑΤΟΣ, 7.ΛΑΜΠΡΟΣ, 8.ΜΕΝΙΟΣ, 9. ΚΥΡΙΑ ΠΑΠΑ, 10.ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΗΣ, 11.ΓΚΑΡΣΟΝΙ, 12.ΓΙΑΤΡΟΣ, 13.ΕΪΒΑΛΑΔΕΣ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1995, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σκηνοθεσία Π.Βούλγαρη
2005, ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, σκηνοθεσία Κ.Καπελώνης
2010, Θέατρο Σφενδόνη, σκηνοθεσία Δημήτρης Μπίτος
ΣΧΕΤΙΚΑ VIDEO
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ
Του Γ.Σεβαστίκογλου
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Σύγχρονη σάτιρα σε δύο πράξεις.
Το έργο με το οποίο γίνεται γνωστός σαν θεατρικός συγγραφέας,ο Γ.Σεβαστίκογλου, ανέβηκε από τον Κ.Κούν και το Θέατρο Τέχνης ,την Ανοιξη του 1943. Το πρώτο νεοεεληνικό έργο που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης. Ο Γρ.Ξενόπουλος στο άρθρο του «Το νεοελληνικό θέατρο και η δήθεν παρακμή του» ,ξεχωρίζει* ανάμεσα σε άλλους και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου.
Πρόκειται για την σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων,μέσα από την αντίδραση των νεαρών κοριτσιών στο συνοικέσιο που σχεδιάζει η μητέρα τους. Στη σύγκρουση αυτή, δίνει έμφαση η υπερβολή της σάτιρας, που διεισδύει μέσα στην παραδοσιακή, μικροαστική οικογένεια και στις συμβατικές συμπεριφορές και αντιλήψεις της επικρατούσας ηθικής τάξης.
ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΕΛΕΝΗ (μικρή κόρη), 2.ΤΡΕΛΟΓΙΩΡΓΗΣ, 3.ΚΩΤΣΟΣ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΗΣ, 4.ΖΩΗ, 5.ΡΑΝΙΑ, 6.ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΑ, 7.ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ, 8.ΖΗΤΙΑΝΑ, 9.ΦΑΙΔΩΝ, 10.ΔΑΣΚΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΩΝ, 11.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΥΛΙΟ, 12.ΘΕΙΟΣ ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ, 13.ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, 14.ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ, 15.ΡΩΜΥΛΟΣ, 16.ΑΜΑΛΙΑ, 17.ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, 18.ΠΕΡΙΒΟΛΑΡΗΣ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1943, Θέατρο Τέχνης
1991, Εθνικό Θέατρο, Νέα Σκηνή (σκηνοθεσία Νίκος Αρμάος)
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Σύγχρονη σάτιρα σε δύο πράξεις.
Το έργο με το οποίο γίνεται γνωστός σαν θεατρικός συγγραφέας,ο Γ.Σεβαστίκογλου, ανέβηκε από τον Κ.Κούν και το Θέατρο Τέχνης ,την Ανοιξη του 1943. Το πρώτο νεοεεληνικό έργο που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης. Ο Γρ.Ξενόπουλος στο άρθρο του «Το νεοελληνικό θέατρο και η δήθεν παρακμή του» ,ξεχωρίζει* ανάμεσα σε άλλους και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου.
Πρόκειται για την σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων,μέσα από την αντίδραση των νεαρών κοριτσιών στο συνοικέσιο που σχεδιάζει η μητέρα τους. Στη σύγκρουση αυτή, δίνει έμφαση η υπερβολή της σάτιρας, που διεισδύει μέσα στην παραδοσιακή, μικροαστική οικογένεια και στις συμβατικές συμπεριφορές και αντιλήψεις της επικρατούσας ηθικής τάξης.
ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΕΛΕΝΗ (μικρή κόρη), 2.ΤΡΕΛΟΓΙΩΡΓΗΣ, 3.ΚΩΤΣΟΣ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΗΣ, 4.ΖΩΗ, 5.ΡΑΝΙΑ, 6.ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΑ, 7.ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ, 8.ΖΗΤΙΑΝΑ, 9.ΦΑΙΔΩΝ, 10.ΔΑΣΚΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΩΝ, 11.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΥΛΙΟ, 12.ΘΕΙΟΣ ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ, 13.ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, 14.ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ, 15.ΡΩΜΥΛΟΣ, 16.ΑΜΑΛΙΑ, 17.ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, 18.ΠΕΡΙΒΟΛΑΡΗΣ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1943, Θέατρο Τέχνης
1991, Εθνικό Θέατρο, Νέα Σκηνή (σκηνοθεσία Νίκος Αρμάος)
Δευτέρα 11 Απριλίου 2011
ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ
[1913-1990]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη.Σε ηλικία έντεκα ετών ήρθε με την οικογενειά του στην Αθήνα[1924].Σπόυδασε νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις για εφημερίδες και περιοδικά.
Η πρώτη του θεατρική απόπειρα ,γίνεται το 1940 μ’ ένα έργο που θα μείνει άπαιχτο και αδημοσίευτο, το «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»
Εφεδρος ανθυπολοχαγός ,το 1940 ,πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο,ενώ στα χρόνια της κατοχής,συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.Συμμετέχοντας στον πυρήνα το νεοιδρυθέντος Θεάτρου Τέχνης,του Κ.Κουν,μεταφράζει έργα συγγραφέων όπως οι Στριντμπεργκ, Σω, Λόρκα.Γνωστός σα θεατρικός συγγραφέας ,γίνεται το 1943 με το έργο «Κωνσταντίνου και Ελένης».Παράλληλα,με μιά ομάδα νέων ηθοποιών,δημιουργεί ένα θεατρικό εργαστήρι ,του οποίου η ημιπαράνομη λειτουργία γίνεται στα πλαίσια του Γαλλικού Ινστιτούτου.Με την απελευθέρωση[1944] συνεργάστηκε με το Θέατρο του Λαού,ενώ υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση και λειτουργεία του θιάσου των Ενωμένων Καλλιτεχνών στα μεταπολεμικά χρόνια.
Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου ,αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.Εζησε στην Τασκένδη [1949-56] και τη Μόσχα,μέχρι το 1965,οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά όχι για πολύ.Στην Τασκένδη ,οργάνωσε τον θίασο των πολιτικών προσφύγων.
Στα χρόνια της δικτατορίας,ζει στο Παρίσι,επανέρχεται μετά την μεταπολίτευση, αλλά εγκαθίσταται μόνιμα το 1980.Στο Παρίσι,υπήρξε βασικό στέλεγχος στο Θεατρικό εργαστήρι του Ιβρύ [theatre des Quartiers d’Ivry]. Δίδαξε επίσης στο Ινστιτούτο Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.
Πέθανε στην Αθήνα το 1990.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κόκκινη Κλωστή Δεμένη , 2.Κωνσταντίνου και Ελένης , 3.Να λευτερώσουμε τους Αλυσσομένους , 4.Η Μαρούσω η Βαγγέλαινα, 5.Σε Μαρμαρένια Αλώνια , 6.Αγγέλα , 7.Ο Θάνατος Βασιλικού Επίτροπου
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη.Σε ηλικία έντεκα ετών ήρθε με την οικογενειά του στην Αθήνα[1924].Σπόυδασε νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις για εφημερίδες και περιοδικά.
Η πρώτη του θεατρική απόπειρα ,γίνεται το 1940 μ’ ένα έργο που θα μείνει άπαιχτο και αδημοσίευτο, το «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»
Εφεδρος ανθυπολοχαγός ,το 1940 ,πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο,ενώ στα χρόνια της κατοχής,συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.Συμμετέχοντας στον πυρήνα το νεοιδρυθέντος Θεάτρου Τέχνης,του Κ.Κουν,μεταφράζει έργα συγγραφέων όπως οι Στριντμπεργκ, Σω, Λόρκα.Γνωστός σα θεατρικός συγγραφέας ,γίνεται το 1943 με το έργο «Κωνσταντίνου και Ελένης».Παράλληλα,με μιά ομάδα νέων ηθοποιών,δημιουργεί ένα θεατρικό εργαστήρι ,του οποίου η ημιπαράνομη λειτουργία γίνεται στα πλαίσια του Γαλλικού Ινστιτούτου.Με την απελευθέρωση[1944] συνεργάστηκε με το Θέατρο του Λαού,ενώ υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση και λειτουργεία του θιάσου των Ενωμένων Καλλιτεχνών στα μεταπολεμικά χρόνια.
Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου ,αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.Εζησε στην Τασκένδη [1949-56] και τη Μόσχα,μέχρι το 1965,οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά όχι για πολύ.Στην Τασκένδη ,οργάνωσε τον θίασο των πολιτικών προσφύγων.
Στα χρόνια της δικτατορίας,ζει στο Παρίσι,επανέρχεται μετά την μεταπολίτευση, αλλά εγκαθίσταται μόνιμα το 1980.Στο Παρίσι,υπήρξε βασικό στέλεγχος στο Θεατρικό εργαστήρι του Ιβρύ [theatre des Quartiers d’Ivry]. Δίδαξε επίσης στο Ινστιτούτο Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.
Πέθανε στην Αθήνα το 1990.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κόκκινη Κλωστή Δεμένη , 2.Κωνσταντίνου και Ελένης , 3.Να λευτερώσουμε τους Αλυσσομένους , 4.Η Μαρούσω η Βαγγέλαινα, 5.Σε Μαρμαρένια Αλώνια , 6.Αγγέλα , 7.Ο Θάνατος Βασιλικού Επίτροπου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)