ΖΙΩΓΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

[1937-2001]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ο Βασίλης Ζιώγας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1937, με καταγωγή από το Συρράκκο Ιωαννίνων. Μεγάλωσε όμως και έμεινε στην Αθήνα. Σπούδασε κινηματογράφο και θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, στη Φιλοσοφική Σχολή, όπου συμμετείχε και στο λογοτεχνικό κίνημα του λετρισμού.
Κατέχει σημαντική θέση ανάμεσα στους σημαντικότερους νεοέλληνες συγγραφείς. Το πρώτο του θεατρικό έργο το έγραψε στα μαθητικά ακόμα χρόνια, όταν φοιτούσε στο Αμερικανικό Κολλέγιο του Ψυχικού. Το έργο αυτό, που ο συγγραφέας έγραψε μόλις δεκατεσσάρων ετών στα 1949, ήταν "Η ψευδόμενη στάφυλος".
Ξεκινά με την ποιητική συλλογή "21 σπουδές για μικρό στίχο", όμως στη συνέχεια αφοσιώνεται σχεδόν, στο θεατρικό έργο.Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στο θέατρο, κάνει με το έργο "Το προξενιό της Αντιγόνης" το 1960, που ανέβηκε από τη Δωδέκατη Αυλαία. Το ίδιο έργο ανέβηκε από θέατρα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη αλλά και την τηλεόραση (ΕΙΡ).
Στα χρόνια της διαμονής του στο Παρίσι, γράφει πολλά θεατρικά έργα, τα οποία παρουσιάζονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1972 συνεργάζεται με τον θεατρικό οργανισμό La Mamma στη Νέα Υόρκη. Από το 1979 εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, ενώ μετέφρασε και έργα θεατρικών συγγραφέων όμως ο Σαμιουελ Μπέκετ και ο Ευγένιος Ιονέσκο.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
Η ψευδομένη στάφυλος (1949), Μια Αίθουσα Αναμονής (1956), Ο Κακός Βιστουρίχ ή Πως να στοιχειώσετε θέλοντας και μη (1957), Το Εστιατόριον Humanismus (1957), Οι Μπριζόλες και η Σταφίδα ή το Ψευτοπαίδι (1957), Ο Μέγας Μπεηζάχ (1958), Το Προξενιό της Αντιγόνης, (1958), Η Ιφιγένεια στη Φωτιά (1960), Τα Πασχαλινά Παιχνίδια (1965 Αστική Μυθολογία), Το Λαστιχένιο Φέρετρο, μονόπρακτο (1965), Η Κωμωδία της Μύγας (1967), Ο Φαλός πάνω στο Λουλούδι (1970), Τα εφτά κουτιά της Πανδώρας (1982), Οι γάμοι (1986), Το βουνό (1986), Όπως τα κούρντισες, Θε' μου (μυθιστόρημα, 1993), Το δέντρο του Ιούδα, Οι κάφροι Ή η αληθινή ιστορία του Μενέλαου και της Ελένης: Κωμωδία Φλυάκων, Το μπουκάλι, Ο Δον Κιχώτης σε νέες περιπέτειες, Χρωματιστές γυναίκες, Το Μποζό

ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΗΜΟΥ

[1949] ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ: Γεννήθηκε το 1949 στα Βασιλικά της βόρειας Εύβοιας. Σπούδασε φιλολογία, ασχολήθηκε με το θέατρο αλλά και την πεζογραφία. Τα θεατρικά του έργα παρουσιάστηκαν επί σκηνής, μα και σε ραδιοφωνικές μεταδόσεις. Τα έργα του "Το Μοτέλ" και "Το Προξενιό" έχουν τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο διαγωνισμού θεάτρου, ενώ στο Φεστιβάλ Ιθάκης βραβεύτηκαν τα "Θεόφιλος Καΐρης" και "Ντίκος-το κρυφό χαρτί". Τα έργα του εστιάζουν στα προβλήματα ταυτότητας, τα προσώπων και προσωπείων όπως αυτά εκδηλώνονται στον ελληνικό χώρο, στη σύγχρονη ζωή. Εξέδωσε πεζογραφήματα όπως "Εγχειρίδιο" και "Πυρετός" που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές, αλλά και επιστημονικά συγγράμματα, κυρίως θεατρολογικού περιεχομένου. Διευθυντής του Κέντρου Τέχνης και Παιδείας "Αναλόγιον" Διδάκτορας του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Καθηγητής Δραματολογίας σε δραματικές σχολές Σχολικός σύμβουλος Μέσης Εκπαίδευσης.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1.Το Μοτέλ, 2.Το Προξενιό, 3.Θεόφιλος Καΐρης, 4.Ο Ντίκος-το κρυφό χαρτί, 5.Η Ξένη, 6.Το Νησί της Πέτρας, 7.Οι Τελευταίοι, 8.Ο Νυμφίος, 9.Τα Σκιάχτρα, 10.Από Μηχανής... άνεμος

ΜΑΤΕΣΙΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

[1794-1875]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, γεννήθηκε στη Ζάκυνθο από αριστοκρατική οικογένεια και πέθανε στη Σύρο. Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και δημοτικός σύμβουλος επί θεμάτων Παιδείας και Εκκλησιαστικών στη Ζάκυνθο.
Η ποίησή του είναι «σολωμικής» τεχνοτροπίας.Μετέφρασε ιταλική ποίηση, και έγραψε την «Πραγματείαν περί γλώσσης», όπου υπερασπίζεται τη δημοτική.
Εγραψε στίχους ερωτικούς και πατριωτικούς.Μετέφρασε τους «Τάφους» του Ούγκω Φόσκολο.
Το μοναδικό του θεατρικό έργο, ο «Βασιλικός», ήταν αρκετό για να τον αναδείξει σ’ έναν από τους κορυφαίους της νεοελληνικής δραματουργίας.

ΚΟΚΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

[1857-1891]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1856 στην Ανδρίτσαινα της Πελοποννήσου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Εργάστηκε στο ελληνικό προξενείο της Τεργέστης και αργότερα, στην Ελλάδα, γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών. Δολοφονήθηκε το 1891, νεότατος μόλις 34 ετών, από πυροβολισμό έξω από το θερινό θέατρο Ομόνοια ή το Υπουργείο Οικονομικών. Πιθανός λόγος της δολοφονίας αυτής, θεωρήθηκε η δυσαρέσκεια στη σάτιρα των έργων του. Λέγεται, πως ο θύτης ήταν ένας λοχίας που θεώρησε ότι η Λύρα του Γερο-Νικόλα, πρόσβαλλε τον πατέρα ή τον παππού του.
Δημοσίευσε ποιητικές συλλογές, με πρώτη τους Γέλωτες, το 1880. Αργότερα ξεκινά να γράφει άρθρα για την εφημερίδα Ρωμηός, του Γεωργίου Σουρή, όπου εκδηλώνεται και το σατυρικό του ύφος.
Στο θέατρο, καθιέρωσε με το έργο του, το Κωμειδύλλιο, παράλληλα με τον Δημήτριο Κορομηλά. Το τελευταίο του έργο, Καπετάν Γιακουμής, δεν πρόλαβε να το δει επί σκηνής.
Σύμφωνα με τον Λάσκαρη, η επιτυχία των έργων του Κόκκου στο κοινό, οφείλονταν και στη χρήση ευρωπαϊκής μουσικής, που ήταν προτιμότερη από τους αμανέδες.
Τα έργα του ανέβασε ο θίασος Παντόπουλου

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ο Αφοπλισμός της Ελλάδος, 2.Η λύσις του Ανατολικού ζητήματος, 3.Μπάρμπα Λινάρδος ή Το τέλος της Μαρούλας, 4.Η Λύρα του Γερο-Νικόλα, 5.Το Πανελλήνιον Φρενοκομείον 6.Η Νύμφη του Χωριού, 7.Γάμος δια Φόλας, 8.Το Γυαλένιο Μάτι, 9.Καπετάν Λάζαρος διαλύει τη Βουλή ή Ο Καπετάν Γιακουμής

ΜΑΤΣΙΚΑΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ

[1981]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Ίασμος, του Β.Διαμαντόπουλου. Από το 2004 συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις ως ηθοποιός, τόσο σε έργα δικά του αλλά και άλλων συγγραφέων, και σε σατυρικά-stand up commedy δρώμενα. Το συγγραφικό του έργο κινείται κυρίως στα πλαίσια της θεατρικής κωμωδίας και της σάτιρας. Έχει γράψει θεατρικά έργα και κείμενα που παρουσιάστηκαν στη σκηνή, σε stand up παραστάσεις, ραδιόφωνο (ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΠΑΛΙ, Σατιρική εκπομπή) αλλά και στο διαδίκτυο (ΑΧ ΚΟΥΛΑ).

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ (& STAND UP COMMEDIES): 1.ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ, 2.ΟΥΠΣ, 3.INGENIUM VALIDUM, 4.ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΦΤΕΡΑ, 5.ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΣ, 6.FOR SALE, 7.PARTY TIME, 9.ΟΤΙ ΚΑΤΣΕΙ, 10.ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, 11.ΓΗΣ ΜΑΔΙΑΜ, 12.ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, 13.ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ, 14.ΣΕ ΕΝΑ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΓΚΟΘΑΜ ΣΙΤΥ, 15.ΖΩΗ ΣΕ ΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ ΝΤΙΝΟΣ

[1921-2003]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στο Πάλαιρο Ακαρνανίας το 1921. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών (στην οποία δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του για ν' ασχοληθεί με την ηθοποιία) και στη Δραματική Σχολή Γιαννούλη Σαραντίδη. Εργάστηκε σαν ηθοποιός σε πολλά μεγάλα θέατρα της εποχής και από το 1953 αρχίζει να ασχολείται με την θεατρική και κινηματογραφική σκηνοθεσία. Έγραψε ποίηση και πεζογραφία. Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα.
Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.
Σκηνοθέτησε γύρω στα 50 θεατρικά έργα και πολύ περισσότερες κινηματογραφικές ταινίες, ανάμεσά τους οι: Μανταλένα, Πυρετός στην άσφαλτο, Κοινωνία ώρα μηδέν κ.α. Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου.
1967 κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (Πυρετός στην Άσφαλτο)
1974 έπαινος κρατικού βραβείου θεάτρου (Ο Επόμενος)
1975 κρατικό βραβείο θεάτρου
1981 πρώτο βραβείο καλοκαιρίνειου θεατρικού διαγωνισμού (Βασίλειος ο Πρώτος)
1988 πρώτο βραβείο καλοκαιρίνειου θεατρικού διαγωνισμού (Yάκινθος και Iουλιέτα)
1989 Bραβείο της Διεθνούς Kριτικής Eπιτροπής του Πανεπιστημίου της Πάντοβα (Τα δελφινάκια του Αμβρακικού-βιβλίο)
1994 χρυσό βραβείο στο φεστιβάλ Καΐρου, πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Βιέννης.
Έπαιξε: 1.Χαμένοι άγγελοι (1948), 2.Οι Γερμανοί ξανάρχονται (1948), 3.Θύελλα στο φάρο (1950), 4. Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951), 5. Οι μεγάλοι δρόμοι (1953)
ΣΕΝΑΡΙΑ: 1. Οι μεγάλοι δρόμοι, 2. Μια βδομάδα στον παράδεισο, 3. Να ζει κανείς ή να μη ζει;, 4. Ο φαφλατάς, 5. Οι άντρες ξέρουν ν' αγαπούν, 6. Εγωιστές,7. Αέρα! Αέρα! Αέρα!

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1.Ο επόμενος, 2. Ο εισαγγελέας, 3. Βασίλειος Πρώτος ο δούλος, 4. Υάκινθος και Ιουλιέτα, 5. Το παιδί που κυνηγούσε τα αγριοπούλια

- ΕΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ (άρθρο ΒΗΜΑ)

ΝΙΡΒΑΝΑΣ ΠΑΥΛΟΣ

[1866-1937]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1866 στη Μαριούπολη της Ρωσσίας
Ψευδώνυμο του Πέτρου Αποστολίδη. Λογοτέχνης και γιατρός, καλλιέργησε το χρονογράφημα.Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό και αποστρατεύτηκε το 1922, με το βαθμό του ανώτατου αρχίατρου.Το 1929 εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός. Το έργο του επηρρεάζεται έντονα από τον συμβολισμό και τη φιλοσοφία του Νίτσε
Εγραψε ποιήματα: «Δάφναι» , «Πάγα λαλέουσα» , κριτικές ,φιλοσοφικούς και αισθητικούς διαλόγους «Το βιβλίο του κ. Ασόφου» , φιλοσοφικές διατριβές «Η φιλοσοφία του Νίτσε» , «Τέχνη και φρενοπάθεια» , μυθιστορήματα «Το αγριολούλουδο» κ.ά.
"η ηθογραφία του είναι τραγική και αποκλίνει προς το ζωηρό λυρισμό, όταν δεν τρέπεται προς τον πραγματικό σαρκασμό" [ΤΕΛΟΣ ΑΓΡΑΣ]

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Χελιδόνι , 2.Αρχιτέκτων Μάρθας , 3.Μαρία Η Πενταγιώτισσα, 4.Όταν σπάσει τα δεσμά του

ΜΠΟΓΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

[1890-1964]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ενας από τους καλύτερους θεατρικούς συγγραφείς της γενιάς του ’20.Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1890 και πέθανε το 1964.
Στο θέατρο πρωτοεμφανίζεται με τον Ιατρό Μαυρίδη το 1921.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Παρίσι, στον τομέα των Φυσικών επιστημών, όμως με το ξέσπασμα των βαλκανικών πολέμων και το Α' παγκοσμίου, αναγκάστηκε να διακόψει και να συνεχίσει αργότερα στο πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνεργάστηκε σα συγγραφέας και δημισιογράφος με πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Το 1938 εκδίδει το περιοδικό Θρίαμβος. Έγραψε ακόμα πεζογραφία, σενάρια και ραδιοφωνικά σκέτς.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ιατρός Μαυρίδης , 2.Αγάπες , 3.Τ’ Αραβωνιάσματα , 4.Δράκαινα , 5.Το Μπουρίνι , 6.Καινούρια ζωή , 7.Φουσκοθαλασσιές , 8.Ολα θ’ αλλάξουν , 9.Ψηλά στο Μέτωπο , 10.Καντρίλλιες , 11.Το Κορίτσι του Λιμανιού , 12.Τα Σπασμένα Φτερά

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Ντοκυμαντέρ Δημήτρης Μπόγρης


Η Προσφυγοπούλα - Κινηματογράφος (διασκευή σεναρίου: Δημήτρη Μπόγρη)

ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

[1867-1951]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 9 Δεκεμβρίου 1867, με καταγωγή από την Ζάκυνθο (από την πλευρά του πατέρα του Διονύσιου, η μητέρα του Ευλαλία ήταν από την Κων/πολη).
Το 1892 εγκαταστάθίσταται μόνιμα στην Αθήνα και το 1894 παντρεύεται την Ευφροσύνη Διογενίδη. Το 1901 παντρεύεται για δεύτερη φορά, την Χριστίνα Κανελλοπούλου.
Συνδεδεμένος άμεσα με την εμφάνιση του αστικού δράματος στην ελληνική δραματουργία, και τους κοινωνικούς προβληματισμούς που αυτό συνεπάγονταν, στην πορεία στρέφεται στην ηθογραφία και την μεσοαστική ρομαντική κωμωδία.Μέχρι το 1940 έγραψε μεγάλο αριθμό κωμωδιών και ρομαντικών ηθογραφιών.Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής.Συνεργάτης και στη συνέχεια διευθυντής του περιοδικού «Εστία».Από το 1927 εκδίδει τη «Νέα Εστία».Από το 1896 έως το 1948 υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού "Η Διάπλασις των Παίδων". Από το 1901 ως το 1912 δημοσιεύει στο περιοδικό Παναθήναια λογοτεχνικά έργα και μελέτες. Από το 1912 γράφει μυθιστορήματα σε συνέχειες για την εφημερίδα Έθνος.

Εγραψε πολλά μυθιστορήματα, όπως «Κακός δρόμος», «Κόκκινος βράχος» , «Μαργαρίτα Στέφα» κ.ά.., πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε επιφυλλίδες εφημερίδων.
Πολλά από τα έργα του, μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Από το 1931, εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1951.Μετά τον θάνατό του, συστάθηκε το Ετήσιο Έπαθλο Γρηγορίου Ξενόπουλου, από την Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου.Θεσμός που κράτησε δύο μόνο χρόνια.
Εμφανίζεται στη θεατρική γραφή με τον Ψυχοπατέρα το 1895. Έγραψε 46 θεατρικά έργα.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας , 2.Στέλλα Βιολάντη , 3.Το Φιόρο του Λέβάντε , 4.Ο Πειρασμός , 5.Ο Ψυχοπατέρας , 6.Φοιτηταί , 7.Η Μονάκριβη , 8.Φωτεινή Σαντρή , 9.Ποπολάρος, 10. Δεν είμαι εγώ ή Η Λογική, 11.Θείος Όνειρος, 12.Ραχήλ, 13.Ψυχοσάββατο

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

[1910-1984]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.Σύζυγος της ηθοποιού Κ.Λαμπροπούλου. Γεννήθηκε στην Αντίπαρο το 1910.Στο θέατρο εμφανίζεται με τον «Πρωτευουσιάνο». Σαν δημοσιογράφος εργάστηκε στο Ελεύθερον Βήμα, τα Αθηναϊκά Νέα, τη Φωνή του Λαού κ.ά. εφημερίδες της εποχής. Τα θεατρικά του έργα διασκευάστηκαν για το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο, με μεγάλη επιτυχία.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Πρωτευουσιάνος , 2.Προικοθήρας , 3.Δε Θυμάμαι Τίποτα , 4.Ευθεία και Τεθλασμένη , 5.Ερωτικές Βιταμίνες , 6.Σκληρός Αντρας , 7.Ο Εραστής Ερχεται , 8.Τρίτη και 13 , 9.Το Πρώτο Ψέμα , 10.Τ’ Αγρια και τα Ήμερα , 11.Ευτυχώς Τρελλάθηκα , 12.Ο Πραματευτής , 13. Η Γούνα της Αλλης , 14.Μεγάλα Χρόνια , 17.Βασιλικό Ρομάντζο , 18.Μαντώ Μαυρογένους, 19.Φόνος στο ιερό παλάτι, 20.Θεοδώρα η Μεγάλη

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ

[1883-1966]
“ Μέσα μου ,ζουν ο Ρωμιός κι ο Ελληνας, σε μια ανελέητη πάλη, σ’ έναν ατέρμωνα αγώνα αλληλοεξόντωσης”

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Βασικός εκπρόσωπος του αστικού δράματος, στη συνέχει στρέφεται στο ιστορικό δράμα και σε πιο συντηριτικές θέσεις.
Γεννήθηκε στην Ναύπακτο το 1883, ενώ έφηβος ακόμη, ήρθε με την οικογένειά του στον Πειραιά.
Υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση του θιάσου του Ωδείου των Αθηνών, που λειτούργησε από το 1918 εώς το 1925.Στη δραματική σχολή του «Θεάτρου των συγγραφέων»(1) της Εταιρείας Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων,αναλαμβάνει το μάθημα της δραματολογίας, ενώ στη σκηνοθεσία έκανε το πρώτο βήμα ,με τη Φαίδρα(2) του Α.Προβελέγγιου,στην Επαγγελματική Σχολή θεάτρου.
Με το όραμα να χτυπήσει τον βεντετισμό της εποχής(3) ,καθώς και το αντικαλλιτεχνικό κατεστημένο στο θέατρο, φεύγει από το Ωδείο και αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση του «Θεάτρου Τέχνης»(4) που δημιουργήθηκε από τον σύλλογο «Φιλοι του θεάτρου» με επικεφαλή τον Σπύρο Θεοδωρόπουλο.
Ο οργανισμός στεγάστηκε στην αίθουσα «Αθήναιον» της οδού Πατησίων, και η λειτουργία του ξεκίνησε με τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου, τον Μάϊο του 1925.Η διάρκεια ζωής του Θεάτρου Τέχνης ,ήταν μόλις πέντε μηνών.Στα 1929,μαζί με τη Μαρίκα Κοτοπούλη(5) και τον Δημήτρη Μυράτ,ιδρύουν τον οργανισμό «Ελεύθερη Σκηνή»(6), ο οποίος θα λειτουργήσει για λίγους μήνες επίσης.Επηρεασμένος από τον γαλλικό νατουράλισμό,μετέφερε στη σκηνοθεσία του τις αντιλήψεις των γάλλων ανθρώπων του θεάτρου.Ακόμη σημαντική ήταν η προσπάθειά του να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό,νέους ευρωπαίους συγγραφείς,καθώς και αγνωστα έργα εκείνων που ήταν ήδη γνωστοί.
Στον Σπ.Μελά οφείλεται και η κατάργηση του υποβολείου(7).
Τα έργα του διακρίνονται από τα στοιχεία που διαμόρφωσαν το αστικό δράμα.Οι διάλογοί του είναι λιτοί, η γλώσσα ζωντανή θεατρική.
Ανάμεσα στα έργα του ,υπάρχουν και οι ιστορικές βιογραφίες προσώπων της Ελληνικής Επανάστασης,όπως αυτή του Κολοκοτρώνη, με τον τίτλο «Ο Γέρος του Μωρηά»[1931], που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Το 1935 εξελέγη Ακαδημαϊκός.


ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1. Ο Γιός του Ίσκιου , 2.Το Κόκκινο Πουκάμισο , 3. Το Χαλασμένο Σπίτι , 4. Το Ασπρο και το Μαύρο , 5. Μια νύχτα μια Ζωή , 6.Ο Βασιλιάς κι ο Σκύλος , 7.Ιούδας , 8.Ρήγας Βελεστινλής , 9.Παπαφλέσσας , 10.Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται

(1) “το θέατρο των συγγραφέων,όπως τ’ ονόμασαν ,ίδρυσε
δραματική σχολή για τη μόρφωση καινούριων ηθοποιών και την
ανακάλυψη νέων ταλέντων..»Σπ.Μελάς

(2)“έπρεπε να τιμήσουμε στην έναρξή μας τη θεατρική ποίηση των νεωτέρων χρόνων.Και πήραμε ακριβώς γιαυτό τη ‘Φαίδρα’,μια τραγωδία του Αριστομένη Προβελέγγιου.Ητανε απομίμηση του ‘Ιππόλυτου’ του Ευριπίδη.Αλλά, ήτανε έργο ευγενικό,γραμμένο σε καλούς στίχους.Κι ο προβελέγγιος ήτανε ένας λεβεντόγερος ,πολύ συμπαθητικός,λεπτός,ανωτέρου ήθους ,που δίκαια η Ακαδημία Αθηνών είχε περιλάβει στους κόλπους της..»Σπ.Μελας

(3)«η έκπληξή μου ήτανε μεγάλη ,όταν διαβάζοντας τελειωμένο,το ‘μιά νύχτα μιά ζωή’ στην Κυβέλη την άκουσα να μου λέει: ‘Δεν είναι γραμμένο όπως μου το ‘πες…Αλλαξες το έργο ,το χάλασες…Εγώ δεν το παίζω έτσι!..’ –‘Δεν αλλάζω ούτε ένα ‘και’ από το κείμενο’.
Ητανε η ρήξη.Προσπάθησα να δώσω το έργο στην Κοτοπούλη…. ‘Δε συνηθίζω ,μου παράγγειλε, να παίρνω τα αποφόρια της Κυβέλης…’ Πληγώθηκα.Κι από κείνη τη στιγμή πήρα την απόφαση να αγωνιστώ για μια ριζική αλλαγή στο θέατρο.Να χτυπήσω το βεντετισμό…» Σπ.Μελάς

(4)“..συγκροτήθηκε η διοίκηση του επαναστατικού μου θεάτρου και δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες: ΄Μέλη της εφορευτικής επιτροπής του νέου καλλιτεχνικού οργανισμού ωρίσθησαν χθες οι κ.κ. Δημήτριος Λαμπράκης,Σπύρος Μελάς,καλλιτεχνικός διευθυντής, Μανώλης Καλομοίρης,διευθυντής του ελληνικού Ωδείου, Σπύρος Θεοδωρόπουλος,πρόεδρος καλλιτεχνικού τμήματος ελληνικού Ωδείου, και Πέτρος Κοτσαρίδης ,καλλιτεχνικός διευθυντής του ελληνικού Ωδείου, ως αντιπρόσωπος δε των εταίρων του θιάσου,ο αρχαιότερος αυτών Ορέστης Κοντογιάννης»

(5) ηθοποιός

(6)“..ο ενθουσιασμός για την εξόρμηση αυτή στάθηκε αληθινά πολύ μεγάλος.Και από το μέρος της Μαρίκας και του Μυράτ και από το μέρος όλου του Θιάσου.Ητανε κάτι πολύ συγκινητικό,ότι η Μαρίκα και ο Μυράτ έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από ένα μανιφέστο,που αποτελούσε κύρηγμα έμμεσο κατά του εμπορικού θεάτρου.Κι ακόμα συγκινητικότερος ήταν ο Γιώργης ο Χέλμης,που δεχότανε να χρηματοδοτήσει μια καλλιτεχνική επιχείρηση κάθε άλλο παρά σίγουρη.Και το θεατρικό κοινό δεν πήγε πίσω.Δέχτηκε το επαναστατικό μανιφέστο μας με την πιο ζωηρή επιδοκιμασία..»Σπ.Μελάς

(7) Ο Κώστας Αθάνατος έγραψε,για τον Σπ.Μελά, στο ‘Ελεύθερο Βήμα’,στην τακτική του στήλη ‘αττικά ημερονύκτια’, με τον τίτλο ‘Χωρίς υποβολέα’: «ο συνάδελφος και γειτων της πλαϊνής μου στήλης είναι ο ήρως της ημέρας..ήρως εθνικός.Το κατόρθωμά του έπρεπε να πανηγυρίζεται αυτήν την στιγμήν ως πανελλήνιον γεγονός.Επέταξεν με μιά κλωτσιά από την ελληνική σκηνή την ξύλινη καμπούρα του υποβολείου.Τό ‘χετε για μικρό;..Θα φιγοράρει στα ιστορικά λεξικά του μέλλοντος με αυτήν την σημείωσιν :’εξαφανιζόμενος επί ένα μήνα συνεχώς επί δίωρον εκ του βιοποριστικού του επαγγέλματος ,επέτυχε να λυτρώσει το ελληνικόν θέατρον από το υποβολείον,που έκρυβε τα χάλια των θεάτρων εν Ελλάδι»

ΜΑΤΣΑΣ ΝΕΣΤΩΡΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Αθήνα.Εγραψε αρκετά βιβλία ,καθώς επίσης υπήρξε και κριτικός κιν/φου[Θεάματα κ.α.]
Το 1962 αρχίζει να σκηνοθετεί ο ίδιος τις ταινίες που γράφει,ενώ ήδη έχει ξεκινήσει την καριέρα του,σ’ αυτό το χώρο σαν σεναριογράφος.Πολλά σενάρια έγραψε σε συνεργασία με τον Κ.Ασημακόπουλο.
Από το 1967 αφοσιώνεται στο ντοκυμαντέρ.Γύρισε πολλά μικρού μήκους ντοκυμαντέρ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ.Το περιεχόμενό τους ήταν κυρίως λαογραφικό, ένα θέμα που αγαπούσε ιδιαίτερα: «Το παραμύθι ενός ζωγράφου»[Α’ βραβείο Φεστιβάλ Ρώμης], «Το τάμα»[Α’ βραβείο Φεστιβάλ Ρώμης] , «2.500 χρόνια σ’ αυτή τη γη»[ Α’ βραβείο Φ.Ε.Κ.Θ.] , «Το πρόσωπο»[Α’βραβείο Φ.Ε.Κ.Θ.] , «Μακεδονία» , «Ασμα ασμάτων» κ.ά.

ΤΑΙΝΙΕΣ:
1.Της τύχης τα γραμμένα , 2.Απαγορευμένη αγάπη , 3.Μόνο για μια νύχτα , 4.Αμαρυλλίς το κορίτσι της αγάπης , 5.Για το ψωμί και τον έρωτα , 6.Μπουμπουλίνα , 7.Οσο υπάρχουν γυναίκες , 8.Αμαρτωλά νιάτα , 9.Αντίο ζωή , 10.Η κυρία δήμαρχος , 11.Νύχτες στο Μιραμάρε , 12.Η απολύτρωσις , 13.Ηρθες αργά , 14.Καραγκούνα , 15.Αμαρτωλές , 16.Δύο μάνες στο σταυρό του πόνου , 17.Η ελληνίδα και ο έρωτας , 18.Λαφίνα , 19.Οταν ξυπνά το παρελθόν , 20.Πεζοδρόμιο , 21.Τα σκαλοπάτια της ζωής , 22.Αθώα ή ένοχη , 23.Αφοσίωση , 24.Το μεροκάματο του πόνου , 25.Ολα και τη ζωή μου ακόμα , 26.Τα παλιόπαιδα , 27.Σκάνδαλα στο νησί του έρωτα , 28.Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του , 29.Δρόμος χωρίς σύνορα , 30.Το κορίτσι της Κυριακής , 31.Δύσκολοι δρόμοι , 32.Επαναστάτης , 33.Καταιγίδα , 34.Ο μετανάστης , 35.Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου , 36.Αν όλες οι γυναίκες , 37.Δρόσω η αρχοντοπούλα , 38.Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί , 39.Η κόρη μου η ψεύτρα , 40.Τι κι αν γεννήθηκα φτωχός , 41.Οι άνδρες δε λυγίζουν ποτέ , 42.Η καρδιά ενός αλήτη , 43.Κατηγορούμενη απολογήσου , 44.Η Λυγερή , 45.Ας με κρίνουν οι ένοχοι , 46.Θέλω πίσω το παιδί μου , 47.Η θυσία μιας γυναίκας , 48.Κυνηγημένη προσφυγοπούλα , 49.Στον ίλιγγο της ζωής , 50.Σέργιος και Αννα , 51.Οι ρίζες του τόπου μας , 52.Αλέξανδρος ο μέγας.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Γαλήνη

ΜΑΝΙΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα.
Το 1970 δημοσιεύτηκαν τα ποιήματά του «Νέρων», και το 1974 οι «Σιγησμοί».
Σειρές μονοπράκτων του παρουσιάστηκαν από την αθηναϊκή γκαλερί «Ωρα» και από τον «Ελεύθερο Κύκλο» του Κανέλλου Αποστόλου στο θέατρο Ριάλτο.
Εργα του για το ραδιόφωνο ,μεταδόθηκαν από το Τρίτο Πρόγραμμα : «Πρωινή συνομιλία» , «Το παιχνίδι των Χριστουγέννων» , «Η απομαγνητοφώνηση» , «Ενας Ιάνκης στη χώρα του βασιλιά Λυκούργου» , «Διευθυντής σκηνής» , «Εορταστικό Πρόγραμμα», και από το Δεύτερο Πρόγραμμα: «Τηλεφωνικό δίκτυο»

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ηγέτες κι αξιώματα, 2. Εσοδεία, 3. Παθήματα, 4. Αγία Κυριακή, 5. Το Μάτς, 6. Κοινή Λογική, 7. Λάκκος της Αμαρτίας, 8. Οι σύζυγοι, 9. Η Κρυστάλλω ήταν Αντρας, 10. Καθιστική Ζωή, 11. Διακοπές στην Ουρανούπολη, 12. Τάξις και Αταξία, 13. Το καμάκι ή Η Τεχνική του Ονείρου, 14. Γκρο Πλαν, 15. Χορεύει η Κρυστάλλω Μάμπο
ΑΛΛΑ:
Συνέντευξη στον Δαυίδ Ναχμία

ΚΟΥΝΕΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

[1900-
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1900 (ή το 1897) στην Κωνσταντινούπολη. Έκανε θεατρικές σπουδές, στη σχολή Ράινχαρτ, στη Βιέννη. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1925, έχοντας σπουδάσει επιπλέον, ιστορία τέχνης και σκηνοθεσία. Έως το 1931, συμμετέχει πιθανόν (και σκηνοθετεί) σε διάφορους θιάσους. Την "Απαγωγή της Σμαράγδως" την γράφει στα τελευταία χρόνια της Κατοχής.

ΡΙΚΑΚΗ ΛΟΥΚΙΑ

[1961]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1961.Από το 1978 εώς το 1981 σπούδασε ιστορία της τέχνης στην Αγγλία.Εργάστηκε στο γραφείο Νεότητος του Συμβουλίου της Ευρώπης, και στη συνέχεια ως βοηθός παραγωγής στην ελληνική τηλεόραση.
Συνεργάστηκε σαν δημοσιογράφος με τις εφημερίδες «Καθημερινή» , και «Πρώτη» αλλά και με τα περιοδικά ΑΝΤΙ ,Σύγχρονος Κινηματογράφος , Ταχυδρόμος , Μία ,Τέταρτο ,Ενα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά TV WORLD , TBI , ως ανταποκρίτρια από την Ελλάδα, ενώ υπήρξε μέλος της ένωσης ξένων ανταποκριτών.
Μετέφρασε «Το σπίτι στη γωνιά του Πουφ» A.A.MILN.
Τα χρόνια 1986-88 και 1991 υπήρξε υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Φ.Ε.Κ.Θ. Πρόεδρος του Εuropean Producers Network. To 1984 ιδρύει την εταιρία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων ORAMA.
Υπήρξε μέλος: Του Διοικητικού Συμβουλίου του προγράμματος MEDIA της ΕΟΚ EURO AIM ,του ΜEDIA MAP TV, και του MEDIA Documentary. Της Εθνικής Επιτροπής για το οπτικοακουστικό EUREKA.Tης κριτικής επιτροπήςτου Φεστιβάλ του Μοντρέ.Του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού ιδρύματος Νεότητας του Συμβουλίου της Ευρώπης.Του Δ.Σ. του European Coordination. Της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum .Της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Pix Europa Βερολίνο 1992.
Συμμετείχε στα Ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης παραγωγών.Πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας Νέων Οικολόγων 1983.Σκηνοθέτησε πολλά ντοκυμαντέρ καθώς και ταινίες μικρού μήκους.

ΤΑΙΝΙΕΣ:1.Ταξίδι στην Αυστραλία , 2.Κουαρτέτο σε τέσσερεις κινήσεις.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Σουρεάλ Ερως

ΡΑΓΚΑΒΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΖΟΣ

[1809-1892]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1809 στην Οδησσό, ανηψιός του Ιάκωβου Ρίζου Νερουλού.Πολιτικός ,διπλωμάτης,αρχαιολόγος και λογοτέχνης.Το 1823 μέτέφρασε τον «Μωάμεθ» του Βολταίρου.Διατέλεσε καθηγητής της αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο από το 1844, υπουργός των εξωτερικών από το 1856 εως το 1859 και πρεσβευτής από το 1867 ως το 1887.Εκτός από τα θεατρικά του έργα ,έγραψε έργα αρχαιολογικά ,όπως «Ελληνικαί αρχαιότητες», «Λεξικόν της Ελληνικής αρχαιολογίας» κ.α.Εγραψε ακόμη διηγήματα , «Λεϊλά», «Αυθέντης του Μωρέως» ,και μετέφρασε δραματικά έργα αρχαίων και νεωτέρων .Πολλά από τα έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Είναι εκείνος που εισαγάγει με το έργο του,τους προβληματισμούς της γαλλικής σχολής [V.Hugo] , στο ελληνικό θέατρο. Εισαγάγει τη θεωρία του ρομαντικού δράματος στην Ελλάδα.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1. Φροσύνη , 2.Παραμονή , 3.Δούκας , 4.Τριάκοντα Τύραννοι , 5.Του Κουτρούλη ο Γάμος , 6.Γάμος Άνευ Νύμφης , 7.Ερωτηματική Οικογένεια , 8.Εφημεριδοφόβος

ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

1920

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1920.Το 1953 δημοσίευσε τα «Δύσκολα Χρόνια» [χρονογραφήματα].Εχει γράψει θέατρο για μαριονέττες,τα «Το χρυσό κλειδί» , «Ταξίδι στο φεγγάρι» , «Ο γύρος του κόσμου»

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ενας Από Μας , 2.Ευγενία Γκράντε , 3.Η Έξοδος του Μεσολογγίου , 4.Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται , 5.Καραϊσκάκης , 6.Καπετάν Μιχάλης , 7.Καληνύχτα Μαργαρίτα

ΣΤΑΪΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Αθήνα.Σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και θέατρο στο CONSERVATOIRE NATIONAL D’ ART DRAMATIQUE ,στο Παρίσι.
Εκανε μεταφράσεις στα έργα των Λακλό ,Μαριβώ ,Λεβάλ ,Κλωντέλ ,Λαμπίς.
Το 1992 ανέλαβε τη διεύθυνση στο Εργαστήρι Μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.Διδάσκει Θέατρο στο τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Παντείου Πανεπιστημίου.
ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ: «Η Αισχρότατη Εριέττα»

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Δαίδαλος , 2.Κλυταιμνήστρα , Καρακορούμ , 3.Το Μικρό Δαχτυλάκι της Ολυμπιάδος , 4.Φτερά Στρουθοκαμήλου , 5.1843, 6.Η αυλαία πέφτει

ΣΚΟΥΡΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

[1940]

«..όλοι μαζί αποτελούμε το μεγάλο κοινό ενός και μοναδικού θεάματος.Το τσίρκο του εικοστού αιώνα»

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κομμάτια και Θρύψαλα , 2.Οι Νταντάδες , 3.Οι Μουσικοί , 4.Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης , 5.Οι Εκτελεστές , 6.Κομμέντια ή Οι Παγίδες του Βασιλιά Αλμποϊνου , 6.Απεργοσπάστης, 7.Η Πάλη, 8. Η Θηλειά

ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

[1884-1951]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στη Λευκάδα.Ο πατέρας του ήταν από την Κεφαλλονιά και η μητέρα του από την Ηπειρό.Με τη σύζυγό του Ευα Σικελιανούυ,πραγματοποίησαν την ιδέα της αναβίωσης των Δελφικών Εορτών.
Η ποιητική δημιουργία του Σικελιανού,κυκλοφόρησε σε τρεις τόμους με τον τίτλο «Λυρικός βίος», μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.Ακόμη έχουν εκδοθεί τα : «Αλαφροϊσκιωτος» , «Πρόλογος στη ζωή» , «Στίχοι» , «Το Πάσχα των Ελλήνων» «Δελφικός λόγος» , «Ο τελευταίος Ορφικός διθύραμβος ή ο διθύραμβος του ρόδου» , «Μήτηρ Θεού» κ.α.
Στην ποίησή του ακολουθεί τη Νιτσεϊκή φιλοσοφία.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Σίβυλλα(1940) , 2.Ο Χριστός στη Ρώμη(1946) , 3.Ο Θάνατος του Διγενή(1947) , 4.Δαίδαλος στην Κρήτη(1943)